0112-KDSL1-2.4011.515.2026.2.JN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 23 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 23 lipca 2026 r. (wpływ 23 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) czerwca 2020 r. Pani mąż nabył lokal mieszkalny. W tamtym czasie w Państwa małżeństwie obowiązywał ustrój rozdzielności majątkowej, w związku z czym lokal wszedł w skład wyłącznie majątku osobistego Pani męża.

Następnie zmienili Państwo ustrój majątkowy, powracając do małżeńskiej wspólności ustawowej. Na mocy aktu notarialnego (umowy darowizny) z (…) lipca 2021 r., Pani mąż darował Pani ten lokal mieszkalny z przeznaczeniem, aby przedmiot darowizny wszedł w skład Państwa majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową. W maju 2026 r. wspólnie sprzedali Państwo tą nieruchomość.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

1.  Czy posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.)?

Odpowiedź: Tak, posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2.  Czy prowadziła/prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy odpłatne zbycie nieruchomości (lokalu mieszalnego), która jest przedmiotem wniosku nastąpiło w ramach wykonywania tej działalności?

Odpowiedź: Nie prowadziła Pani i nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne zbycie opisanej we wniosku nieruchomości nastąpiło w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

3.  Jaki tytuł prawny przysługiwał Pani i Pani mężowi do wskazanej we wniosku nieruchomości (np. lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, inny – jaki?)?

Odpowiedź: Przysługiwał Państwu lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność.

4.  W jaki sposób (np. umowa kupna-sprzedaży, darowizna, spadek, inny – jaki?) nastąpiło nabycie przez Pani męża nieruchomości (lokalu mieszkalnego) wskazanej we wniosku?

Odpowiedź: Nabycie nieruchomości przez Pani męża (…) czerwca 2020 r. nastawiło na podstawie umowy sprzedaży.

5.  W przypadku wskazania, że nabycie przez Pani męża nieruchomości nastąpiło w drodze spadku, należy wskazać kiedy – proszę wskazać dokładną datę nabycia (dd-mm-rrrr) – nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez spadkodawcę Pani męża?

Odpowiedź: Nie dotyczy – nabycie nie nastąpiło w drodze spadku.

6.  W przypadku wskazania, że nabycie przez spadkodawcę Pani męża nieruchomości (lokalu mieszkalnego) nastąpiło w drodze spadku, należy wskazać dokładną datę śmierci spadkodawcy Pani męża spadkodawcy, a także, czy został przeprowadzony dział spadku. Jeżeli tak to proszę wskazać:

a)  datę przeprowadzenia działu spadku,

b)  skutki prawne przeprowadzonego działu spadku dla każdego spadkobiercy,

c)  czy wartość uzyskanego przez spadkodawcę Pani męża wskutek działu spadku udziału w nieruchomości mieściła się w wartości pierwotnego udziału w tej nieruchomości, jaki przysługiwał spadkodawcy Pani męża w spadku po zmarłym, czy też przekraczała wartość dotychczasowego udziału spadkowego?

Odpowiedź: Nie dotyczy.

7.  W opisie sprawy wskazała Pani:

wobec powyższego należy wskazać:

a)  kiedy (dd-mm-rrrr) powstała między Panią a Pani mężem rozdzielność majątkowa?

b)  od kiedy (dd-mm-rrrr) ponownie istnieje między Panią i Pani mężem wspólność majątkowa (wspólność ustawowa)?

Odpowiedź:

a)  Rozdzielność majątkowa powstała (…) maja 2020 r.

b)  Wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) ponownie istnieje między Panią a Pani mężem od (…) grudnia 2020 r.

8.  Wobec wskazania w opisie sprawy:

należy wyjaśnić, czy przez powyższe należy rozumieć, że (…) lipca 2021 r. Pani mąż wniósł darowizną do majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową nabyty przez niego (…) czerwca 2020 r., do jego majątku osobistego, lokal mieszkalny?

Odpowiedź: Tak, należy przez to rozumieć, że (…) lipca 2021 r. Pani mąż wniósł darowizną do majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową lokal mieszkalny, który uprzednio nabył (…) czerwca 2020 r. do swojego majątku osobistego.

Powyższe wynika wprost z treści umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego z (…) lipca 2021 r., gdzie w § 3 wskazano, iż:

(…).

9.  Z jakiego powodu podjęli Państwo decyzję o sprzedaży nieruchomości (lokalu mieszkalnego)?

Odpowiedź: Decyzja o sprzedaży nieruchomości podyktowana była względami czysto osobistymi i chęcią poprawy warunków mieszkaniowych w związku z zakupem nowego lokalu mieszkalnego z rynku pierwotnego.

Pytanie

Czy w związku z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pięcioletni okres, po upływie którego zbycie nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, należy liczyć dla Pani od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło pierwotne nabycie nieruchomości przez Pani męża (tj. od końca 2020 r.), co oznacza, że sprzedaż w 2026 r. jest całkowicie zwolniona z opodatkowania?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu)

Uważa Pani, że w odniesieniu do Pani sytuacji prawnopodatkowej sprzedaż nieruchomości jest w całości wolna od podatku dochodowego. Włączenie przez Pani męża nieruchomości z majątku osobistego do majątku wspólnego w drodze darowizny z (…) lipca 2021 r. nie stanowi nowego nabycia z Pani strony w rozumieniu przepisów podatkowych. Skutkuje to tym, że 5-letni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczy się dla Pani nieprzerwanie od końca 2020 r. (roku pierwotnego nabycia lokalu przez Pani męża). W związku z powyższym, zbycie nieruchomości w 2026 r. nastąpiło po upływie 5 lat podatkowych, co oznacza brak obowiązku zapłaty podatku oraz brak obowiązku składania deklaracji PIT-39 po Pani stronie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Z opisu sprawy wynika, że posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie prowadziła Pani i nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (…) czerwca 2020 r., na podstawie umowy sprzedaży, Pani mąż nabył lokal mieszkalny. W tamtym czasie w Państwa małżeństwie obowiązywał ustrój rozdzielności majątkowej, w związku z czym lokal wszedł w skład wyłącznie majątku osobistego Pani męża. Rozdzielność majątkowa powstała (…) maja 2020 r. Następnie zmienili Państwo ustrój majątkowy, powracając do małżeńskiej wspólności ustawowej. Wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) ponownie istnieje między Panią a Pani mężem od (…) grudnia 2020 r. Na mocy aktu notarialnego (umowy darowizny) z (…) lipca 2021 r., Pani mąż wniósł darowizną do majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową lokal mieszkalny, który uprzednio nabył (...) czerwca 2020 r. do swojego majątku osobistego. Do lokalu mieszkalnego przysługiwał Państwu tytuł prawny – lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność. W maju 2026 r. wspólnie sprzedali Państwo tą nieruchomość. Odpłatne zbycie opisanej we wniosku nieruchomości nastąpiło w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Decyzja o sprzedaży nieruchomości podyktowana była względami czysto osobistymi i chęcią poprawy warunków mieszkaniowych w związku z zakupem nowego lokalu mieszkalnego z rynku pierwotnego.

Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego. Należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:

Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku), a w przypadku zaś ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym, zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.

Wskazała Pani, że na mocy aktu notarialnego (umowy darowizny) z (…) lipca 2021 r., Pani mąż wniósł darowizną do majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową lokal mieszkalny, który uprzednio, na podstawie umowy sprzedaży, nabył do swojego majątku osobistego. Zatem należy odnieść się do kwestii stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami, które zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2026 r. poz. 236).

Przepis art. 31 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:

Na podstawie art. 33 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Należy podkreślić, że przedmioty, o których mowa w art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, tj. należące do majątku osobistego danego małżonka, pomimo istnienia wspólnoty majątkowej między małżonkami nie stanowią ich majątku wspólnego. Przedmioty takie stanowią majątek odrębny danego małżonka. Innymi słowy sam fakt, że między małżonkami istnieje wspólność ustawowa nie czyni małżonków współwłaścicielami majątku osobistego jednego z nich.

Zatem zgodnie z przepisami prawa rodzinnego o zaliczeniu przedmiotów majątkowych do wspólnego, czy też odrębnego majątku decyduje przede wszystkim moment oraz sposób ich nabycia. Nieruchomości nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej – zgodnie z art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – stanowią wyłączną własność małżonka, którą może on swobodnie rozporządzać bez zgody drugiego z nich.

Z kolei stosownie do art. 35 ww. Kodeksu:

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością.

W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Co do zasady wspólność majątkowa trwa tak długo jak małżeństwo.

Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Na podstawie powyższego przepisu stwierdzić należy, że małżonkowie poprzez zawarcie stosownej umowy (np. rozszerzającej lub ograniczającej wspólność ustawową bądź ustanawiającej rozdzielność majątkową) mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.

Ponadto w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku osobistego małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym, co oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku osobistego. Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego z majątku osobistego do majątku wspólnego.

Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela.

Zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą, w przypadku rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków, datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego.

Analogiczne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 933/18 dotyczącym darowizny nieruchomości z majątku osobistego jednego z małżonków do majątku objętego wspólnością ustawową. Zdaniem Sądu:

W ocenie Sądu:

Zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków nie stanowi nabycia tego prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego. W konsekwencji, od tej daty należy liczyć upływ 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, również w odniesieniu do małżonka, który nabył nieruchomość w drodze darowizny do majątku wspólnego.

Odnosząc powyższe wnioski do przedstawionego przez Panią opisu sprawy stwierdzam, że włączenie w 2021 r. do majątku wspólnego małżonków w drodze darowizny lokalu mieszkalnego, stanowiącego uprzednio majątek osobisty Pani męża, nie stanowiło nabycia tej nieruchomości przez Panią w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć dla Pani od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość nabył Pani mąż. Tym samy, skoro – jak Pani wskazała – Pani mąż nabył lokal mieszkalny, na podstawie umowy sprzedaży, w 2020 r., to okres ten niewątpliwie już upłynął.

Wobec powyższego, odpowiadając na Pani pytanie wskazuję, że w związku z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pięcioletni okres, po upływie którego zbycie nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, należy liczyć dla Pani od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło pierwotne nabycie nieruchomości przez Pani męża (tj. od końca 2020 r.). Zatem sprzedaż w 2026 r. lokalu mieszkalnego nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku z tego tytułu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisem stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Końcowo należy wskazać, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna jest wiążąca dla Pani jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pani męża).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.