0112-KDSL1-2.4011.500.2026.1.PR

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych zdarzeń przyszłych w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest:

-    nieprawidłowe w części dotyczącej stawki ryczałtu dla przychodów uzyskanych przez Pana z tytułu odstępnego za dokonanie odpłatnej cesji praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu operacyjnego,

-    prawidłowe w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 15 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzeń przyszłych

Jest Pan osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…).

Posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

Prowadzi Pan działalność gospodarczą opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.; dalej: ustawa o ryczałcie).

Prowadzi Pan ewidencję przychodów zgodnie z przepisami ustawy o ryczałcie.

Głównym przedmiotem Pana działalności gospodarczej jest handel pojazdami samochodowymi, zarówno osobowymi, jak i ciężarowymi. Przeważającą Pana działalnością gospodarczą, zgodnie z wpisem do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, jest sprzedaż detaliczna pojazdów silnikowych, z wyłączeniem motocykli.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się Pan zakupem oraz sprzedażą pojazdów samochodowych we własnym imieniu, na własny rachunek oraz na własne ryzyko gospodarcze. Celem nabywania pojazdów jest ich dalsza odsprzedaż z zyskiem.

Osiąga Pan zdecydowaną większość przychodów z działalności handlowej polegającej na obrocie pojazdami. Przychody te opodatkowane są ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 3%, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. b ustawy o ryczałcie.

Niezależnie od działalności handlowej osiąga Pan również przychody z najmu pojazdów. Działalność ta ma jednak charakter uboczny względem działalności handlowej i generuje jedynie niewielką część przychodów osiąganych przez Pana. Przychody z najmu opodatkowane są ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawek określonych w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. f ustawy o ryczałcie.

W toku prowadzonej działalności gospodarczej dostrzegł Pan możliwość zwiększenia skali prowadzonego biznesu poprzez wykorzystanie leasingu operacyjnego jako źródła finansowania pojazdów przeznaczonych do dalszego obrotu gospodarczego.

W Pana ocenie, leasing pozwala na ograniczenie konieczności angażowania własnych środków finansowych przy nabywaniu pojazdów, co umożliwia zwiększenie liczby pojazdów znajdujących się w ofercie handlowej. Jednocześnie obserwacje rynku wskazują, że część potencjalnych nabywców preferuje przejęcie istniejącej umowy leasingu poprzez cesję praw i obowiązków leasingobiorcy zamiast zawierania nowej umowy leasingu bezpośrednio z finansującym. Tego rodzaju model biznesowy pozwala Panu na uzyskanie przewagi konkurencyjnej na rynku handlu pojazdami.

W związku z powyższym planuje Pan zawierać umowy leasingu operacyjnego dotyczące pojazdów osobowych oraz ciężarowych wyłącznie w celu osiągnięcia korzyści gospodarczych związanych z ich dalszym zbyciem poprzez odpłatną cesję praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu na rzecz podmiotów trzecich.

Zawarcie umowy leasingu nie będzie podyktowane potrzebą korzystania z pojazdu na Pana potrzeby własne ani potrzebą wykorzystywania pojazdu jako narzędzia służącego wykonywaniu działalności usługowej. Celem zawarcia umowy leasingu będzie wyłącznie pozyskanie finansowania umożliwiającego zwiększenie liczby pojazdów oferowanych klientom zainteresowanym przejęciem umowy leasingu. Traktuje Pan leasing operacyjny jako formę finansowania działalności handlowej. Leasing pełni w tym przypadku funkcję ekonomicznie zbliżoną do kredytu obrotowego lub kredytu kupieckiego finansującego zakup towarów przeznaczonych do dalszego obrotu gospodarczego. Będzie Pan zawierał wyłącznie umowy leasingu operacyjnego.

W okresie obowiązywania umowy leasingu właścicielem pojazdu pozostawać będzie leasingodawca. Nie będzie Pan nabywał prawa własności pojazdu, lecz wyłącznie prawo do korzystania z niego na zasadach określonych w umowie leasingu.

Pojazdy będące przedmiotem leasingu nie będą ujmowane w Pana ewidencji środków trwałych, ani wartości niematerialnych i prawnych. Nie będą również ujmowane jako wyposażenie przedsiębiorstwa. Wynika to z faktu, że w przypadku leasingu operacyjnego właścicielem pojazdu pozostaje finansujący (leasingodawca), natomiast uzyskuje Pan wyłącznie prawo do korzystania z pojazdu na warunkach określonych w umowie leasingu.

Pojazdy mogą być okresowo przemieszczane lub prezentowane potencjalnym klientom zainteresowanym przejęciem umowy leasingu. Czynności te będą miały charakter pomocniczy i będą służyły zwiększeniu szans na pozyskanie nabywcy zainteresowanego dokonaniem cesji leasingu, a także podejmowaniu działań marketingowych i promocyjnych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Pojazdy nie będą wykorzystywane do Pana celów prywatnych.

W odniesieniu do pojazdów osobowych, które nie spełniają definicji pojazdu ciężarowego w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t .j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), będzie Pan składał informacje VAT-26 oraz prowadził ewidencję przebiegu pojazdu.

Ewidencja ta będzie dokumentowała, że pojazdy wykorzystywane są wyłącznie do działalności gospodarczej związanej z handlem pojazdami oraz czynnościami zmierzającymi do dokonania odpłatnej cesji praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu.

Prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu będzie potwierdzała, że pojazdy nie są wykorzystywane do celów prywatnych ani do wykonywania usług najmu, lecz wyłącznie do czynności pozostających w bezpośrednim związku z działalnością handlową, w szczególności prezentacji pojazdów potencjalnym klientom, przejazdów związanych z oględzinami pojazdów, transportem pojazdów, spotkaniami handlowymi oraz innymi czynnościami zmierzającymi do dokonania cesji leasingu.

Po znalezieniu zainteresowanego klienta będzie Pan dokonywał odpłatnej cesji praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu na rzecz podmiotu trzeciego za zgodą leasingodawcy.

W związku z dokonaniem cesji otrzyma Pan od cesjonariusza wynagrodzenie w postaci odstępnego. Wysokość odstępnego będzie ustalana przez strony transakcji z uwzględnieniem wartości rynkowej pojazdu, wysokości opłaty wstępnej, wartości uiszczonych rat leasingowych, pozostałego okresu leasingu, a także aktualnych warunków finansowania dostępnych na rynku.

Ekonomicznym celem całej transakcji będzie osiągnięcie marży handlowej wynikającej z różnicy pomiędzy poniesionymi przez Pana kosztami związanymi z zawarciem i wykonywaniem umowy leasingu a kwotą odstępnego otrzymanego od podmiotu przejmującego prawa i obowiązki leasingobiorcy.

Przedmiot leasingu nie będzie stanowić zatem dla Pana narzędzia służącego wykonywaniu działalności gospodarczej, lecz sam jest przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Pana.

Powziął Pan wątpliwość dotyczącą sposobu opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wynagrodzenia otrzymywanego z tytułu odstępnego za dokonanie cesji praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu operacyjnego.

Dodatkowo wskazuje Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się Pan handlem samochodami osobowymi oraz ciężarowymi.

Zdarza się, że nabywane przez Pana samochody ciężarowe wyposażone są w dodatkową zabudowę znajdującą się w części ładunkowej pojazdu. Zabudowy te najczęściej mają postać regałów, szuflad, organizerów lub podobnych konstrukcji służących do przechowywania narzędzi, materiałów lub wyposażenia wykorzystywanego przez użytkowników pojazdów. Wykonane są najczęściej z metalu lub połączenia metalu i drewna.

Zabudowy nie stanowią elementów konstrukcyjnych pojazdu. Nie są one trwale związane z pojazdem i mogą zostać zdemontowane bez ingerencji w konstrukcję samochodu. Po ich demontażu pojazd nadal może być wykorzystywany zgodnie ze swoim przeznaczeniem.

Zabudowy mają charakter uniwersalny. Mogą być wykorzystywane nie tylko w pojazdach, lecz również przykładowo w garażach, warsztatach, magazynach lub budynkach gospodarczych. Jednocześnie nie może Pan wykluczyć, że nabywcy będą wykorzystywać takie zabudowy również w innych pojazdach.

Nie prowadzi Pan działalności polegającej na handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych. Nie nabywa Pan zabudów w celu ich dalszej odsprzedaży.

Nabywając samochód ciężarowy nie kieruje się Pan wartością, ani rodzajem zamontowanej zabudowy. Celem zakupu jest każdorazowo nabycie pojazdu przeznaczonego do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Pana zamiarem nie jest nabywanie zabudów w celu ich dalszej odsprzedaży.

W praktyce zdarzają się sytuacje, w których klient zainteresowany jest nabyciem pojazdu wraz z zabudową. W takim przypadku sprzedaż obejmuje cały pojazd wraz z zamontowaną zabudową.

Możliwe są jednak również sytuacje, w których klient zainteresowany jest wyłącznie pojazdem i oczekuje uprzedniego demontażu zabudowy. W takim przypadku po sprzedaży pojazdu pozostaje Panu wymontowana zabudowa.

W związku z powyższym, kierując się zasadą racjonalnego działania przedsiębiorcy oraz dążąc do maksymalizacji zysku osiąganego z prowadzonej działalności gospodarczej, nie wyklucza Pan dokonywania sprzedaży takich zabudów na rzecz zainteresowanych nabywców.

Powyższe jest uzasadnione również tym, że spotyka się Pan z powtarzającymi się zapytaniami klientów dotyczącymi możliwości nabycia samych zabudów, niezależnie od pojazdu, z którego zostały wymontowane.

Jednocześnie Pana intencją nie jest prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na handlu zabudowami. Ewentualna sprzedaż zabudowy stanowi wyłącznie następstwo sprzedaży pojazdu ciężarowego oraz sposób zagospodarowania elementów pozostałych po dokonaniu transakcji sprzedaży pojazdu.

Powziął Pan wątpliwość, czy ewentualna sprzedaż opisanych zabudów może zostać uznana za działalność w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o ryczałcie, a w konsekwencji będzie prowadzić do utraty prawa do opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Pytania

1.    Czy przychód uzyskany przez Pana z tytułu odstępnego otrzymywanego w związku z dokonaniem odpłatnej cesji praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu operacyjnego stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie przepisów ustawy o ryczałcie?

2.    Czy w przypadku uznania, że przychód uzyskany przez Pana z tytułu odstępnego za dokonanie odpłatnej cesji praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu operacyjnego stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, dla określenia właściwej stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych należy zastosować stawkę właściwą dla rodzaju działalności gospodarczej, z którą związany był przedmiot leasingu, a w konsekwencji, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, przychód ten podlega opodatkowaniu według stawki 3%, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. b ustawy o ryczałcie?

3.    Czy planowana przez Pana sprzedaż zabudowy wymontowanej z uprzednio nabytego samochodu ciężarowego, opisanej w zdarzeniu przyszłym, będzie stanowiła działalność w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?

4.    Czy w przypadku dokonania przez Pana sprzedaży zabudowy wymontowanej z uprzednio nabytego samochodu ciężarowego, opisanej w zdarzeniu przyszłym, zachowa Pan prawo do opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych?

Pana stanowisko

Pana stanowisko ad 1 i 2.

Pana zdaniem:

Ad 1.

Przychód uzyskany przez Pana z tytułu odstępnego otrzymywanego w związku z dokonaniem odpłatnej cesji praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu operacyjnego stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Ad 2.

W przypadku uznania, że przychód uzyskany przez Pana z tytułu odstępnego za dokonanie odpłatnej cesji praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu operacyjnego stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, dla określenia właściwej stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych należy zastosować stawkę właściwą dla rodzaju działalności gospodarczej, z którą związany był przedmiot leasingu. W konsekwencji, skoro w przedstawionym zdarzeniu przyszłym pojazdy będące przedmiotem leasingu związane są wyłącznie z Pana działalnością handlową polegającą na obrocie pojazdami, tj. z działalnością usługową w zakresie handlu, przychód uzyskany z tytułu odstępnego podlega opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 3%, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. b ustawy o ryczałcie.

Uzasadnienie Pana stanowiska ad 1. i ad 2.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o ryczałcie opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych osiągane z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jednocześnie ustawodawca w art. 12 ustawy o ryczałcie przewidział zróżnicowane stawki ryczałtu uzależnione od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej oraz charakteru osiąganych przychodów.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym będzie Pan otrzymywał wynagrodzenie w postaci odstępnego za dokonanie odpłatnej cesji praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu operacyjnego.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zarówno organy podatkowe, jak i sądy administracyjne jednolicie przyjmują, że wynagrodzenie otrzymywane z tytułu cesji leasingu stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Podziela Pan powyższe stanowisko.

Nie ulega bowiem wątpliwości, że cesja leasingu dokonywana jest w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą a otrzymywane odstępne pozostaje w bezpośrednim związku z Pana aktywnością gospodarczą.

W Pana ocenie, zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy ma jednak nie tyle kwalifikacja odstępnego jako przychodu z działalności gospodarczej, ile ustalenie właściwej stawki ryczałtu.

Leasing operacyjny jest stosunkiem zobowiązaniowym, w ramach którego korzystający uzyskuje prawo do używania określonego składnika majątku, nie nabywając jednak prawa jego własności.

W okresie obowiązywania umowy leasingu właścicielem przedmiotu leasingu pozostaje finansujący.

Oznacza to, że leasingobiorca nie nabywa pojazdu, lecz uzyskuje wyłącznie prawo do korzystania z niego na warunkach określonych w umowie leasingu.

Z tego względu przedmiot leasingu operacyjnego nie stanowi składnika majątku będącego własnością leasingobiorcy.

W konsekwencji cesja leasingu nie prowadzi do przeniesienia własności pojazdu, lecz do przeniesienia praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu.

W Pana ocenie, szczególne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy mają interpretacje indywidualne wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczące sposobu opodatkowania odstępnego z tytułu cesji leasingu.

W interpretacji indywidualnej nr 0112-KDIL2-2.4011.688.2022.1.IM Dyrektor KIS wskazał, że odstępne z tytułu cesji leasingu stanowi przychód z działalności gospodarczej, dla którego ustawa o ryczałcie nie przewiduje odrębnej stawki opodatkowania.

Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji nr 0115-KDIT1.4011.442.2022.1.MR.

Również w interpretacji indywidualnej nr 0113-KDIPT2-1.4011.415.2024.1.HJ organ stwierdził, że: „Odstępne z tytułu umowy cesji leasingu jest przychodem, dla którego nie ma wprost uregulowania w art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Właściwą stawką będzie wobec tego stawka mająca zastosowanie do opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, z którą jest związany przedmiot leasingu”.

Powyższa interpretacja nie ma charakteru odosobnionego.

Jak wynika z utrwalonej praktyki interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, dla ustalenia stawki ryczałtu właściwej dla odstępnego decydujące znaczenie ma rodzaj działalności gospodarczej, z którą związany jest przedmiot leasingu.

W pełni podziela Pan powyższy pogląd.

W Pana ocenie, nie istnieją podstawy do przyjęcia, że odstępne z tytułu cesji leasingu powinno podlegać opodatkowaniu według jakiejkolwiek autonomicznej stawki ryczałtu oderwanej od charakteru działalności gospodarczej, z którą związany jest przedmiot leasingu.

Prawidłowość powyższego stanowiska została potwierdzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 19 lutego 2025 r., sygn. I SA/Gl 1020/24.

W tezie powyższego wyroku Sąd jednoznacznie wskazał:

„Właściwą stawką dla opodatkowania przychodów z tytułu umowy cesji leasingu operacyjnego jest stawka mająca zastosowanie do opodatkowania przychodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, z którą jest związany przedmiot leasingu”.

Podziela Pan stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

W Pana ocenie, spór w przedmiotowej sprawie nie dotyczy bowiem samej zasady przyporządkowania stawki ryczałtu do rodzaju działalności gospodarczej związanej z przedmiotem leasingu.

Wątpliwości dotyczą wyłącznie ustalenia, z jakim rodzajem działalności związane są pojazdy będące przedmiotem leasingu w przedstawionym zdarzeniu przyszłym.

W Pana ocenie, pojazdy będące przedmiotem leasingu są związane wyłącznie z działalnością handlową polegającą na obrocie pojazdami.

W szczególności pojazdy te:

•        nie będą wykorzystywane do wykonywania usług najmu,

•        nie będą wykorzystywane do świadczenia jakichkolwiek innych usług,

•        nie będą służyć zaspokajaniu Pana potrzeb prywatnych,

•        nie będą Pana środkami trwałymi,

•        nie będą wyposażeniem przedsiębiorstwa.

Przeciwnie, od samego początku celem zawarcia umowy leasingu jest dokonanie dalszej cesji leasingu na rzecz podmiotu trzeciego i osiągnięcie marży handlowej.

Nie zawiera Pan umów leasingu operacyjnego w celu zaspokojenia własnych potrzeb transportowych, ani w celu wykorzystywania pojazdów jako narzędzi służących wykonywaniu innej działalności usługowej. Celem zawierania umów leasingu jest wyłącznie pozyskanie finansowania umożliwiającego zwiększenie liczby pojazdów oferowanych klientom.

Leasing pełni w tym przypadku funkcję ekonomicznie zbliżoną do kredytu obrotowego lub kredytu kupieckiego finansującego zakup towarów przeznaczonych do dalszego obrotu gospodarczego.

W konsekwencji nie sposób uznać, że przedmiot leasingu związany jest z działalnością najmu pojazdów lub jakąkolwiek inną działalnością usługową prowadzoną przez Pana.

Skoro zatem:

•        zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej właściwa dla odstępnego jest stawka ryczałtu odpowiadająca działalności gospodarczej, z którą związany jest przedmiot leasingu,

•        przedmiot leasingu w przedstawionym zdarzeniu przyszłym związany jest wyłącznie z działalnością handlową polegającą na obrocie pojazdami,

•        przychody z tej działalności opodatkowane są przez Pana stawką 3%, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. b ustawy o ryczałcie,

to brak jest podstaw do zastosowania wobec odstępnego jakiejkolwiek innej stawki ryczałtu.

Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do odejścia od utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych i skutkowałoby nieuzasadnionym różnicowaniem sytuacji podatników dokonujących cesji leasingu w zależności od przyjętej przez organ kwalifikacji przychodu.

W konsekwencji należy uznać, że przychód uzyskany przez Pana z tytułu odstępnego za dokonanie cesji praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu operacyjnego podlega opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 3%, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. b ustawy o ryczałcie, tj. uzyskany z tego tytułu przychód opodatkować należy zryczałtowanym podatkiem dochodowym – zgodnie z wybraną przez Pana formą opodatkowania, według stawki obowiązującej dla prowadzonej przez Pana działalności, w której przedmiot leasingu był wykorzystywany.

Pana stanowisko w zakresie pytań ad 3 i 4.

Pana zdaniem:

Ad 3.

Planowana sprzedaż zabudowy wymontowanej z uprzednio nabytego samochodu ciężarowego, opisanej w zdarzeniu przyszłym, nie będzie stanowiła działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o ryczałcie.

Ad 4.

W przypadku dokonania przez Pana sprzedaży zabudowy wymontowanej z uprzednio nabytego samochodu ciężarowego, opisanego w zdarzeniu przyszłym, zachowa Pan prawo do opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Uzasadnienie Pana stanowiska.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych.

Przepis ten przewiduje wyjątek od ogólnej zasady dopuszczalności opodatkowania działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Oznacza to, że nie może być on interpretowany rozszerzająco. Zarówno w doktrynie prawa podatkowego, jak i w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przepisy ograniczające prawa podatników, w tym przepisy pozbawiające podatnika prawa do określonej formy opodatkowania, powinny podlegać wykładni ścisłej.

Nie jest zatem dopuszczalne obejmowanie zakresem art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o ryczałcie sytuacji, które nie zostały wprost wskazane przez ustawodawcę. Skoro ustawodawca zdecydował się wyłączyć z ryczałtu wyłącznie działalność w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych, to przepis ten nie może być interpretowany w sposób prowadzący do objęcia nim sprzedaży innych składników majątkowych, które nie spełniają cech części lub akcesoriów, ani sytuacji, w których podatnik w rzeczywistości nie prowadzi działalności handlowej w tym zakresie.

Ustawodawca nie zdefiniował pojęć „część”, ani „akcesorium” pojazdu mechanicznego.

W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 maja 2018 r., nr 0112-KDIL3-3.4011.99.2018.1.WS, wskazano, że przez część należy rozumieć „przedmiot stanowiący jakiś dający się samodzielnie wyodrębnić element większej całości; część zapasową, zamienną, element, którym można w maszynie zastąpić element zepsuty lub zużyty”, natomiast przez akcesorium należy rozumieć „dodatkowe składniki wyposażenia czegoś; rzeczy albo szczegóły czegoś niepodstawowe, choć ważne; dodatki do czegoś”.

W Pana ocenie, opisana w zdarzeniu przyszłym zabudowa nie stanowi części pojazdu mechanicznego. Nie jest ona bowiem elementem konstrukcyjnym pojazdu, nie zastępuje żadnego elementu pojazdu, nie pełni funkcji części zamiennej oraz nie jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania samochodu ciężarowego. Po demontażu zabudowy pojazd nadal może być wykorzystywany zgodnie ze swoim przeznaczeniem.

Jednocześnie opisana zabudowa nie posiada cech typowych dla części samochodowych, których sprzedaż ustawodawca zamierzał objąć zakresem art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o ryczałcie.

Stoi Pan również na stanowisku, że opisana zabudowa nie stanowi akcesorium do pojazdu mechanicznego.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, zabudowy mają charakter uniwersalny. Mogą być wykorzystywane nie tylko w pojazdach, lecz również przykładowo w garażach, warsztatach, magazynach lub budynkach gospodarczych. Ich funkcjonalność nie jest zatem ograniczona wyłącznie do pojazdów mechanicznych.

W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 sierpnia 2023 r., nr 0115-KDST2-1.4011.262.2023.2.AW, organ wskazał, że o zakwalifikowaniu określonego przedmiotu jako części lub akcesorium do pojazdu mechanicznego decydują przede wszystkim jego funkcje oraz związek funkcjonalny z pojazdem.

W analizowanej sprawie taki ścisły związek nie występuje. Stoi Pan zatem na stanowisku, że przedmiotowe zabudowy nie stanowią akcesoriów do pojazdów mechanicznych.

Niezależnie od powyższego, nawet gdyby uznać, że opisana zabudowa mogłaby zostać zakwalifikowana jako akcesorium do pojazdu mechanicznego, nadal nie oznaczałoby to automatycznie, że prowadzi Pan działalność w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych.

Kluczowe znaczenie ma bowiem charakter prowadzonej działalności gospodarczej oraz cel, w jakim określony składnik został nabyty.

W tym zakresie szczególne znaczenie ma wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2172/11.

W powołanym wyroku NSA wskazał, że dla uznania określonej działalności za działalność w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych istotny jest zamiar, z jakim podatnik dokonuje nabycia określonych towarów. Towary te powinny zostać nabyte z przeznaczeniem do dalszej odsprzedaży.

Sąd podkreślił również, że sprzedaż rzeczy nabytej pierwotnie w innym celu niż dalsza odsprzedaż nie może być utożsamiana z działalnością handlową w rozumieniu przepisów ograniczających możliwość korzystania z ryczałtu. Powyższe stanowisko znajduje pełne zastosowanie w przedmiotowej sprawie.

Nie prowadzi Pan działalności polegającej na handlu zabudowami, częściami samochodowymi ani akcesoriami do pojazdów mechanicznych. Nie nabywa Pan zabudów w celu ich dalszej odsprzedaży. Przedmiotem zakupu jest każdorazowo samochód ciężarowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży. To właśnie pojazd stanowi przedmiot obrotu handlowego prowadzonego przez Pana.

Zabudowa znajdująca się w części ładunkowej pojazdu stanowi jedynie element towarzyszący nabywanemu pojazdowi. Nie kieruje się Pan przy zakupie pojazdu wartością zabudowy, ani możliwością jej późniejszej sprzedaży. Zabudowa nie stanowi dla Pana samodzielnego przedmiotu obrotu gospodarczego.

Dopiero w sytuacji, gdy klient zainteresowany zakupem pojazdu oczekuje wcześniejszego demontażu zabudowy, po Pana stronie pozostaje wymontowana zabudowa.

Ewentualna późniejsza sprzedaż takiej zabudowy nie jest realizacją wcześniej założonego celu handlowego, lecz stanowi wyłącznie następstwo sprzedaży pojazdu ciężarowego oraz racjonalne zagospodarowanie składnika, który pozostał po dokonaniu zasadniczej transakcji gospodarczej.

Co więcej, działanie takie odpowiada zasadom racjonalnego i ekonomicznie uzasadnionego prowadzenia działalności gospodarczej. Skoro po sprzedaży pojazdu pozostaje Panu składnik posiadający wartość gospodarczą i istnieje zainteresowanie jego nabyciem, naturalnym działaniem przedsiębiorcy jest jego odpłatne zbycie. Nie oznacza to jednak automatycznie, że rozpoczyna Pan działalność w zakresie handlu częściami lub akcesoriami do pojazdów mechanicznych.

Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do niedopuszczalnego rozszerzenia zakresu art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o ryczałcie. Oznaczałoby bowiem, że każdy przedsiębiorca sprzedający składnik pozostały po dokonaniu głównej transakcji gospodarczej w zakresie obrotu pojazdami mechanicznymi, automatycznie stawałby się podmiotem prowadzącym działalność handlową w zakresie części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych. Taka wykładnia pozostawałaby w sprzeczności zarówno z literalnym brzmieniem przepisu, jak i z tezami wynikającymi z wyroku NSA II FSK 2172/11.

Nie można zatem uznać, że prowadzi Pan działalność w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych.

W konsekwencji planowana sprzedaż opisanych zabudów nie będzie stanowiła działalności, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o ryczałcie.

Tym samym dokonanie takiej sprzedaży nie będzie skutkowało utratą prawa do opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, treść powołanych przepisów, stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej oraz orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy uznać, że planowana sprzedaż zabudowy wymontowanej z uprzednio nabytego samochodu ciężarowego nie będzie stanowiła działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych, a Pan zachowa prawo do opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Według treści art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Z kolei, zgodnie z art. 5b ust. 1 tej ustawy:

Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Według treści art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

W myśl art. 6 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzależniona jest między innymi od niespełnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Według ww. przepisu:

Kolejnym warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Wysokość stawek ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych została przez ustawodawcę ustalona w art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ww. ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Podkreślić należy, że możliwość opłacania oraz wysokość stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą zależy wyłącznie od faktycznego rodzaju świadczonych w ramach tej działalności usług. Zatem konieczne jest każdorazowe przypisanie rodzaju wykonywanych czynności do określonego grupowania PKWiU.

Przy czym, w myśl art. 12 ust. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Zatem, w sytuacji prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym wg różnych stawek, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych na podstawie prowadzonej ewidencji przychodów ustala się według stawki właściwej dla przychodów z każdego rodzaju działalności, pod warunkiem że ewidencja przychodów jest prowadzona w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności.

Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że głównym przedmiotem Pana działalności gospodarczej jest handel pojazdami samochodowymi, zarówno osobowymi, jak i ciężarowymi. Przeważającą Pana działalnością gospodarczą jest sprzedaż detaliczna pojazdów silnikowych, z wyłączeniem motocykli. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się Pan zakupem oraz sprzedażą pojazdów samochodowych we własnym imieniu, na własny rachunek oraz na własne ryzyko gospodarcze. Celem nabywania pojazdów jest ich dalsza odsprzedaż z zyskiem. Osiąga Pan zdecydowaną większość przychodów z działalności handlowej polegającej na obrocie pojazdami. Przychody te opodatkowane są ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 3%, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Planuje Pan zawierać umowy leasingu operacyjnego dotyczące pojazdów osobowych oraz ciężarowych wyłącznie w celu osiągnięcia korzyści gospodarczych związanych z ich dalszym zbyciem poprzez odpłatną cesję praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu na rzecz podmiotów trzecich. Zawarcie umowy leasingu nie będzie podyktowane potrzebą korzystania z pojazdu na Pana potrzeby własne, ani potrzebą wykorzystywania pojazdu jako narzędzia służącego wykonywaniu działalności usługowej. Celem zawarcia umowy leasingu będzie wyłącznie pozyskanie finansowania umożliwiającego zwiększenie liczby pojazdów oferowanych klientom zainteresowanym przejęciem umowy leasingu. Traktuje Pan leasing operacyjny jako formę finansowania działalności handlowej. Leasing pełni w tym przypadku funkcję ekonomicznie zbliżoną do kredytu obrotowego lub kredytu kupieckiego finansującego zakup towarów przeznaczonych do dalszego obrotu gospodarczego. Będzie Pan zawierał wyłącznie umowy leasingu operacyjnego. W okresie obowiązywania umowy leasingu właścicielem pojazdu pozostawać będzie leasingodawca. Nie będzie Pan nabywał prawa własności pojazdu, lecz wyłącznie prawo do korzystania z niego na zasadach określonych w umowie leasingu. Pojazdy będące przedmiotem leasingu nie będą ujmowane w Pana ewidencji środków trwałych, ani wartości niematerialnych i prawnych. Nie będą również ujmowane jako wyposażenie przedsiębiorstwa. Wynika to z faktu, że w przypadku leasingu operacyjnego właścicielem pojazdu pozostaje finansujący (leasingodawca), natomiast uzyskuje Pan wyłącznie prawo do korzystania z pojazdu na warunkach określonych w umowie leasingu. Prowadzona przez Pana ewidencja przebiegu pojazdu będzie potwierdzała, że pojazdy nie są wykorzystywane do celów prywatnych ani do wykonywania usług najmu, lecz wyłącznie do czynności pozostających w bezpośrednim związku z działalnością handlową, w szczególności prezentacji pojazdów potencjalnym klientom, przejazdów związanych z oględzinami pojazdów, transportem pojazdów, spotkaniami handlowymi oraz innymi czynnościami zmierzającymi do dokonania cesji leasingu. Po znalezieniu zainteresowanego klienta będzie Pan dokonywał odpłatnej cesji praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu na rzecz podmiotu trzeciego za zgodą leasingodawcy. W związku z dokonaniem cesji otrzyma Pan od cesjonariusza wynagrodzenie w postaci odstępnego. Wysokość odstępnego będzie ustalana przez strony transakcji z uwzględnieniem wartości rynkowej pojazdu, wysokości opłaty wstępnej, wartości uiszczonych rat leasingowych, pozostałego okresu leasingu, a także aktualnych warunków finansowania dostępnych na rynku. Ekonomicznym celem całej transakcji będzie osiągnięcie marży handlowej wynikającej z różnicy pomiędzy poniesionymi przez Pana kosztami związanymi z zawarciem i wykonywaniem umowy leasingu a kwotą odstępnego otrzymanego od podmiotu przejmującego prawa i obowiązki leasingobiorcy. Przedmiot leasingu nie będzie stanowić dla Pana narzędzia służącego wykonywaniu działalności gospodarczej, lecz sam jest przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Pana. Prowadzi Pan ewidencję przychodów zgodnie z przepisami ustawy o ryczałcie.

Pana wątpliwości dotyczą m.in. opodatkowania otrzymanego przez Pana odstępnego w związku z dokonaniem odpłatnej cesji praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu operacyjnego.

Według art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

„Kwoty należne” to te przychody, które wynikają ze źródła przychodów, jakim jest działalność gospodarcza i które w następstwie prowadzenia tej działalności stają się wymagalną wierzytelnością, choćby faktycznie środków z tego tytułu jeszcze nie uzyskano. Termin „kwota należna” jest w tym ujęciu tożsamy z pojęciem „wymagalne świadczenie (wierzytelność)”.

Jak stanowi natomiast art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Przepis ten odnosi się do pojęć uregulowanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

I tak, o tym, co jest „środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych” rozstrzyga art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Obowiązkowi wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych  i prawnych (czyli ujęciu w tej ewidencji) podlegają „składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c”. Do tej kategorii należą:

-        środki trwałe podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

-        wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22b tej ustawy;

-        środki trwałe niepodlegające amortyzacji oraz wartości niematerialne i prawne niepodlegające amortyzacji – wskazane w art. 22c ww. ustawy.

Według art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem, aby dany składnik majątku był uznany za środek trwały musi:

-    stanowić własność lub współwłasność podatnika,

-    zostać nabyty lub wytworzony we własnym zakresie przez podatnika,

-    być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,

-    przewidywany okres jego używania być dłuższy niż rok,

-    być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością albo oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przy czym uznaje się, że składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie elementy umożliwiające jego funkcjonowanie zgodnie  z przeznaczeniem. Natomiast sformułowanie „zdatny do użytku” należy rozumieć jako możliwość faktycznego oraz prawnego użytkowania.

Na podstawie powyższych regulacji ujęciu w ewidencji (wykazie) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegają składniki spełniające ustawowe przesłanki środka trwałego.

Z kolei art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi:

Na gruncie podatkowym zasadniczo można wyodrębnić dwie formy leasingu:

-    leasing finansowy, w którym amortyzującym przedmiot leasingu jest korzystający  (art. 23f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) oraz

-    leasing operacyjny, w którym to finansujący amortyzuje przedmiot leasingu, a korzystający opłaca raty leasingowe (art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Samochód użytkowany na zasadach leasingu operacyjnego – w odniesieniu do podmiotu go użytkującego – nie wypełnia ustawowych przesłanek uznania go za środek trwały podlegający ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Natomiast cesja leasingu oznacza przeniesienie na podmiot trzeci, przez jedną ze stron tej umowy, wynikających z niej praw i obowiązków. Podstawę cesji stanowi art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Odstępne z tytułu cesji umowy leasingu to kwota, którą wypłaca dotychczasowemu korzystającemu przejmujący przedmiot leasingu. Pozwala to korzystającemu na odzyskanie części środków finansowych włożonych w przedmiot leasingu. Co do zasady, wysokość odstępnego jest „wyrównaniem” do wartości rynkowej przedmiotu leasingu. Dzieje się tak przeważnie w sytuacji, kiedy pozostałe do końca raty przejmowanej umowy leasingowej są niższe niż wartość rynkowa samochodu.

Odnosząc powyższe do analizowanej sprawy, odstępne z tytułu cesji umowy leasingu stanowić będzie określoną sumę pieniężną, zapłaconą na rzecz Pana przez nabywcę w zamian za możliwość wstąpienia w Pana miejsce, jako dotychczasowego leasingobiorcy (korzystającego).

W konsekwencji wartość otrzymanego przez Pana odstępnego w związku z dokonaniem odpłatnej cesji praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu operacyjnego będzie stanowić dla Pana przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Wobec powyższego w tej części uznaję Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe.

Wskazał Pan, że osiąga zdecydowaną większość przychodów z działalności handlowej polegającej na obrocie pojazdami, które opodatkowane są ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 3%, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Planuje Pan zawierać umowy leasingu operacyjnego dotyczące pojazdów osobowych oraz ciężarowych wyłącznie w celu osiągnięcia korzyści gospodarczych związanych z ich dalszym zbyciem poprzez odpłatną cesję praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu na rzecz podmiotów trzecich. Planuje Pan zawierać umowy leasingu operacyjnego dotyczące pojazdów osobowych oraz ciężarowych wyłącznie w celu osiągnięcia korzyści gospodarczych związanych z ich dalszym zbyciem poprzez odpłatną cesję praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu na rzecz podmiotów trzecich. Zawarcie umowy leasingu nie będzie podyktowane potrzebą korzystania z pojazdu na Pana potrzeby własne, ani potrzebą wykorzystywania pojazdu jako narzędzia służącego wykonywaniu działalności usługowej. Celem zawarcia umowy leasingu będzie wyłącznie pozyskanie finansowania umożliwiającego zwiększenie liczby pojazdów oferowanych klientom zainteresowanym przejęciem umowy leasingu. Traktuje Pan leasing operacyjny jako formę finansowania działalności handlowej.

Zatem skoro pojazdy, których dotyczą umowy leasingu operacyjnego, nie będą wykorzystywane w Pana działalności gospodarczej, to niezasadne jest powiązanie ich z dotychczasowym Pana profilem działalności gospodarczej w zakresie handlu samochodami. Tym samym, wartość otrzymanego przez Pana odstępnego w związku z odpłatną cesją praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu operacyjnego nie może zostać uznana za przychód podlegający opodatkowaniu stawką ryczałtu w wysokości 3%, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Dokonując odpłatnej cesji praw i obowiązków wynikających z umów leasingu operacyjnego będzie Pan świadczył usługę, której zasadniczy charakter będzie polegał na handlu prawami i obowiązkami wynikającymi z umów leasingu operacyjnego. Zatem Pana działalności w ww. zakresie będzie stanowiła działalność usługową. Omawiany rodzaj działalności nie został jednak wyraźnie wymieniony w art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. W tej sytuacji zastosowanie znajdzie ogólna zasada opodatkowania przychodów z działalności usługowej, wynikająca z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ww. ustawy, a właściwą stawką podatku dla tych usług będzie 8,5%.

Wobec powyższego, przychody uzyskane przez Pana z tytułu odstępnego za dokonanie odpłatnej cesji praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu operacyjnego będą podlegały opodatkowaniu według stawki ryczałtu 8,5%, zgodnie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Wobec powyższego w tej części uznaję Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 za nieprawidłowe.

Z opisu sprawy wynika także, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się Pan handlem samochodami osobowymi i ciężarowymi. Zdarza się, że nabywane przez Pana samochody ciężarowe wyposażone są w dodatkową zabudowę znajdującą się w części ładunkowej pojazdu. Zabudowy te najczęściej mają postać regałów, szuflad, organizerów lub podobnych konstrukcji służących do przechowywania narzędzi, materiałów lub wyposażenia wykorzystywanego przez użytkowników pojazdów. Wykonane są najczęściej z metalu lub połączenia metalu i drewna. Zabudowy nie stanowią elementów konstrukcyjnych pojazdu. Nie są one trwale związane z pojazdem i mogą zostać zdemontowane bez ingerencji w konstrukcję samochodu. Po ich demontażu pojazd nadal może być wykorzystywany zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Zabudowy mają charakter uniwersalny i mogą być wykorzystywane nie tylko w pojazdach, lecz również przykładowo w garażach, warsztatach, magazynach lub budynkach gospodarczych. Jednocześnie nie może Pan wykluczyć, że nabywcy będą wykorzystywać takie zabudowy również w innych pojazdach. Nie prowadzi Pan działalności polegającej na handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych. Nie nabywa Pan zabudów w celu ich dalszej odsprzedaży. W praktyce zdarzają się sytuacje, w których klient zainteresowany jest nabyciem pojazdu wraz z zabudową. W takim przypadku sprzedaż obejmuje cały pojazd wraz z zamontowaną zabudową. Możliwe są jednak również sytuacje, w których klient zainteresowany jest wyłącznie pojazdem i oczekuje uprzedniego demontażu zabudowy. W takim przypadku po sprzedaży pojazdu pozostaje Panu wymontowana zabudowa. Pana intencją nie jest prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na handlu zabudowami. Ewentualna sprzedaż zabudowy stanowi wyłącznie następstwo sprzedaży pojazdu ciężarowego oraz sposób zagospodarowania elementów pozostałych po dokonaniu transakcji sprzedaży pojazdu.

Pana wątpliwości dotyczą również kwestii, czy ewentualna sprzedaż opisanych we wniosku zabudów może zostać uznana za działalność w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, a w konsekwencji będzie prowadzić do utraty prawa do opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Jak wynika z treści powołanego powyżej przepisu art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wyłączone z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych są przychody osiągane z działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych.

Przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie definiują użytych w przepisie art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ww. ustawy pojęć „części”, „akcesoria do pojazdów mechanicznych” i „pojazd mechaniczny”. Jednakże brak podatkowej definicji tych pojęć nie oznacza dowolności co do ich zakresu znaczeniowego. Dlatego zasadne jest powołanie się na znaczenie słownikowe tych pojęć.

Zgodnie z internetową wersją encyklopedii PWN, pojazd mechaniczny – jest to pojazd wyposażony w silnik, zdolny do samodzielnego poruszania się po trasach lądowych (np. po torach kol., drogach publicznych); rozróżnia się pojazdy mechaniczne szynowe oraz bezszynowe pojazdy drogowe; do pojazdów mechanicznych bezszynowych należą: samochody (w tym autobusy), trolejbusy, ciągniki, motocykle i pojazdy specjalne (np. czołgi, działa samobieżne, ratraki).

Na podstawie znaczeń przypisywanych w „Słowniku języka polskiego PWN” pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, wydanie I, Warszawa 1996 r., poniżej podane słowa oznaczają:

·        „pojazd” – urządzenie do transportu lądowego, przystosowane do poruszania się na kołach, gąsienicach, płozach, po szynach, po drodze, bezpośrednio po gruncie;

·        „mechaniczny” – będący mechanizmem, związany z mechanizmem, powstały na zasadzie prawa mechaniki;

·        „mechanizm” – zespół współpracujących ze sobą części składowych maszyny lub przyrządu spełniających określone zadania, np. przenoszenie ruchu.

Zgodnie z treścią Współczesnego słownika języka polskiego pod redakcją Bogusława Dunaja, Wydawnictwo Langenscheidt, Warszawa 2007:

·        część – to element jakiejś całości, fragment czegoś dający się wydzielić lub wydzielony, jakaś ilość spośród takich samych elementów tworzących całość, odcinek, kawałek czegoś, ułamek, cząstka, samodzielny przedmiot mogący (wraz z innymi) wejść w skład większej całości;

·        akcesoria – to dodatkowe, uzupełniające, mniej ważne części czegoś, dodatkowe składniki, wyposażenie potrzebne do wykorzystania czegoś.

Słownik języka polskiego PWN pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka tłumaczy, iż pojęcie „część”, oznacza przedmiot stanowiący jakiś dający się samodzielnie wyodrębnić element większej całości; część zapasowa, zamienna, element, którym można w maszynie zastąpić element zepsuty, zużyty.

Natomiast Uniwersalny słownik wyrazów obcych i trudnych pod redakcją prof. dr hab. Andrzeja Markowskiego Wydawnictwo WILGA, Warszawa 2003 r. definiuje, iż pojęcie „akcesoria” oznacza dodatkowe składniki wyposażenia czegoś; rzeczy albo szczegóły czegoś niepodstawowe, choć ważne; dodatki do czegoś.

Wskazuję, że przepis art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne należy rozumieć w ten sposób, że jeżeli podatnik chce opłacać z tytułu działalności gospodarczej podatek w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, to jej przedmiotem nie może być handel częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych (m.in. samochodów). Podstawą opodatkowania pozostaje zatem prowadzenie działalności w zakresie handlu takimi towarami. Dotyczy to zatem odpłatnego zbycia części i akcesoriów, które podatnik nabył w celu dalszej odsprzedaży. Co znamienne, przepis wskazuje wyłącznie na pojęcie „pojazdów mechanicznych”.

Natomiast z treści wniosku nie wynika, aby nabywał Pan zabudowy w celu ich dalszej odsprzedaży. Nabywa Pan w tym celu jedynie samochody osobowe i ciężarowe zgodnie z głównym przedmiotem działalności gospodarczej. Ponadto wymontowane z uprzednio nabytego samochodu ciężarowego zabudowy mają uniwersalny charakter, nie stanowią elementów konstrukcyjnych pojazdu, nie są trwale związane z pojazdem i mogą zostać zdemontowane bez ingerencji w konstrukcję samochodu, a po ich demontażu pojazd nadal może być wykorzystywany zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Wymontowane zabudowy mogą być wykorzystywane nie tylko w pojazdach, lecz również w garażach, warsztatach, magazynach lub budynkach gospodarczych.

W związku z powyższym w sytuacji gdy będzie Pan sprzedawał w sposób incydentalny wymontowane wcześniej na życzenie klienta zabudowy z samochodów ciężarowych a ich przeznaczenie nadal będzie nosiło znamiona uniwersalnych – nie straci Pan możliwości opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzam, że:

1)    Pana działalność polegająca na sprzedaży zabudowy wymontowanej z uprzednio nabytego samochodu ciężarowego nie będzie stanowiła działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne;

2)    w przypadku dokonania przez Pana sprzedaży zabudowy wymontowanej z uprzednio nabytego samochodu ciężarowego zachowa Pan prawo do opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Wobec powyższego w tej części uznaję Pana stanowiska w zakresie pytań nr 3 i 4 za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądów wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.