Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 24 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z – brak daty sporządzenia (wpływ 12 lipca 2026 r.) oraz z 3 sierpnia 2026 r. (wpływ 3 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanów faktycznych

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ramach jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje i prowadzi prace o charakterze badawczo-rozwojowym w kontekście wytwarzania, rozwijania oraz ulepszania istniejących usług w formie programów napisanych w językach skryptowych przeznaczonych do wykonywania zadań specjalnych, bądź automatyzujących w środowiskach dedykowanych Klienta.

Umowa, na bazie której Wnioskodawca świadczy usługi określa, że Wnioskodawca przekazuje prawo własności intelektualnej Klientowi.

Działalność Wnioskodawcy obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

W powyższym zakresie prowadzone są badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, opracowanie nowych produktów, procesów i usług, bądź wprowadzanie do nich ulepszeń. Architektura, produkty, usługi, technologia i procesy cyfrowe podlegają ciągłym i dynamicznym rewolucjom. Dostarczenie wartości dla Klienta wymaga prowadzenia ciągłych badań i implementowania stałych ulepszeń.

W działalności prowadzonej w imieniu zleceniodawcy celem jest kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów. Wnioskodawca dysponuje wiedzą w odniesieniu do technologii informatycznych, czyli wiedzą o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i środowisku, w którym ma funkcjonować program.

Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania tych zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Powyższe procesy są prowadzone w sposób ciągły, zorganizowany, metodyczny, powtarzalny, o wysokim stopniu systematyczności, a ich efektem jest stworzenie aplikacji/programu dopasowanego do indywidualnych potrzeb klienta. Mając na uwadze ciągły postęp technologiczny i wzrastające, zmienne wymagania klientów, prowadzenie działalności rozwojowej związanej z tworzeniem oprogramowania jest niezbędnym elementem działalności Wnioskodawcy, w tym wprowadzanie innowacyjnych rozwiązań informatycznych znajdujących zastosowanie w wielu procesach biznesowych.

Wniosek dotyczy dochodów za 2024 r. (forma opodatkowania podatek liniowy).

„Program” w kontekście tej sprawy należy traktować jako dzieło intelektualne, podlegające ochronie na podstawie przepisów o prawie autorskim. Obejmuje to zarówno kod programu, jak i wszelkie twórcze elementy związane z jego projektowaniem i implementacją oraz działalnością badawczo-rozwojową Wnioskodawcy.

Prowadzona działalność w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania programu/oprogramowania/platformy spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ramach tej działalności Wnioskodawca tworzy programy. Program stanowi zestaw instrukcji napisanych w określonym języku programowania, które komputer wykonuje w celu rozwiązania konkretnego zadania.

Uzyskiwane przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej są przychodami z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

(…).

Narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w praktyce gospodarczej zastosowane przez Wnioskodawcę to m.in.: (…). Wnioskodawca stosuje języki programowania: (…). W odniesieniu do działalności, w ramach której Wnioskodawca tworzy oprogramowanie, Wnioskodawca dysponuje zasobami wiedzy zdobytymi przez ponad (...) lat pracy zawodowej w ponad (...) różnych rolach na rynku IT. Co należy podkreślić, Wnioskodawca tworzy i sprzedaje unikatowy program, który nawet jeśli wzbogaca już istniejące oprogramowanie jest traktowany indywidualnie. Praca nad programem też ma charakter indywidualny, choć efekt tworzenia jest stosowany dla realizacji większych całościowych planów zleceniodawcy. Tym samym powstaje nowy produkt, który wcześniej nie istniał. Oryginalność wytwarzanego oprogramowania wynika z ciągłego zwiększania konkurencyjności biznesów, które pozostają wspierane przez Wnioskodawcę i polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność wynika także z faktu, że Wnioskodawca miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca Wnioskodawcy nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu, lecz tworzeniu lub edytowaniu go w celu modyfikacji, czy dodania nowych funkcjonalności do systemu. Tworzenie oprogramowania nie opiera się na standardowych, rutynowych czynnościach, ale na przełożeniu koncepcji biznesowych na kod programistyczny. W niektórych przypadkach, kod tworzony jest w celu zautomatyzowania pracy osób obsługujących system, co stanowi jedyne w swoim rodzaju innowacyjne rozwiązanie, niedostępne dotychczas na rynku, a przede wszystkim wyróżniające się jakością oraz jakością na tle poprzednich rozwiązań Zleceniodawców. Efekty działania Wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy, czyli Wnioskodawcy. Wnioskodawca zawodowo jako programista pracuje od 2009 r. Wnioskodawca zaczął jako student, a dyplom mgr inż. (oba na raz) zdobył w 2011 r. W celu wytworzenia każdego innowacyjnego programu, Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę oraz doświadczenie, które jest kluczowym elementem w programowaniu. Pozwala to uniknąć wielu błędów uruchomieniowych, które pozostają bardzo kosztowne finansowo oraz czasowo.

Podstawą rozpoczęcia prac Wnioskodawcy jest uzyskanie od Zleceniodawcy szczegółowych informacji na temat wymagań biznesowych. Proces ten w zależności od preferencji i potrzeb może się różnić i obejmować zarówno ustrukturyzowane metody pozyskiwania tych informacji, jak i zebranie ich od Kontrahenta w formie luźnej wypowiedzi. Następnie następuje proces analizy i wyceny, gdzie wymagania biznesowe są mapowane na konkretne techniczne zagadnienia oraz wyceniane. Następnie następuje proces tworzenia oprogramowania, który obejmuje pisanie kodu źródłowego w celu spełnienia pozyskanych wymagań. Większość wdrożonych przez Wnioskodawcę innowacyjnych rozwiązań zostało napisanych w językach programowania (…). Podczas tworzenia każdego innowacyjnego oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę z zakresu architektury oprogramowania, znajomość poszczególnych narzędzi w celu ich selekcji, a także temat działania wybranych narzędzi, w celu wdrożenia ustalonych założeń biznesowych. Oryginalność oprogramowania polega już w jego założeniach. Nie ma identycznych programów, które można wykorzystywać. Kolejna faza to testowanie programu w warunkach rzeczywistych i uruchomienie w pracy ciągłej, automatycznej (kod weryfikujący inny kod lub działający cały program), jak i manualnej (osoba weryfikująca działający program). Kolejne fazy to czas na ulepszenia funkcjonalne, jakościowe, wydajnościowe. Te kroki pozwalają programiście uzyskać optymalne rozwiązania procesowe w dalszych fazach programowania.

Innowacyjność oraz oryginalność przejawia się w kreatywności programisty, a także w wykorzystaniu nowych technologii i narzędzi. Innowacyjność tych rozwiązań polega na użyciu ich w celu sprawnego skomunikowania ze sobą wielu serwisów, tworząc rozwiązania, które są dopasowane do konkretnego biznesu i rynku, zwiększając konkurencyjność. Tym samym tworzone oprogramowanie podąża za nowo wyznaczonymi trendami, sprawiając, że różni się ono w konstrukcji od tego, które powstawało poprzednio. Celem Wnioskodawcy, jaki został ustanowiony dla wytworzenia nowego, ulepszonego i rozwiniętego oprogramowania w poszczególnych latach, jest uczestniczenie Wnioskodawcy w projektach, które rozwiązują niespotykane dotąd problemy na rynku, poprzez wspieranie nowych, jak i rozwijających się przedsiębiorstw. Obejmuje to także analizę rynku i potrzeb użytkowników, implementację kluczowych funkcji, optymalizację algorytmów, optymalizację działania, wdrożenie systemu na rynek wraz z jego dalszą optymalizacją. Wnioskodawca nie pozyskuje zewnętrznych źródeł finansowania swoich prac twórczych poza wynagrodzeniem otrzymywanym przez niego z usług świadczonych na rzecz Zleceniodawcy.

Nowe lub ulepszone programy nie są działaniem okresowym i rutynowym a zmiennym, dynamicznym procesem wdrażania zmian, w celu zachowania konkurencyjności na rynku.

Równocześnie podejmowane działania uzależnione są od oczekiwań Zleceniodawcy. Regularne wykonywanie prac nad systemem informatycznym w ramach ustalonego kontraktu, stawia wyzwania przed programistą z zakresu eliminacji „wąskich gardeł” procesu. Należy skupić się w tym przypadku na całościowym procesie i optymalizować, modyfikować lub tworzyć od nowa program, który będzie optymalny funkcjonalnie i jakościowo a wiedza programisty pozwoli wytworzyć nowe, niespotykane dotąd na rynku niestandardowe rozwiązania.

Oryginalność oprogramowania na etapie jego tworzenia jest z zasady, a ulepszanie już istniejących programów polega na indywidualnym podejściu programisty w oparciu o jego wiedzę i doświadczenie, co sprawia że ile podejść tyle rozwiązań, których poprawność weryfikuje spełnienie ustalonych założeń.

Najważniejszym celem jaki Wnioskodawca stawia sobie podczas tworzenia nowych programów to jakość w każdym aspekcie. Warunek konieczny czyli funkcjonalność programu jest dla niego absolutnym minimum. Stara się zadbać o każdy aspekt, aby Klient otrzymał jakościowy produkt, który już na wstępie wykonania jest poddawany testom automatycznym. Dzięki czemu jego funkcjonalność posiada wszystkie charakterystyki najwyższej jakości. Taki kierunek sprawił, iż mimo dużej konkurencji na rynku programistycznym, Wnioskodawca z dużym powodzeniem wykonuje programowanie różnorakich rozwiązań. Na przestrzeni lat, z najważniejszych celów, które Wnioskodawca osiągnął to opinia, że tworzone programy są bardzo dobrej jakości.

Systematyczność w programowaniu jest kluczowym elementem. Należy pieczołowicie wykonać kolejne etapy, bez pominięcia najmniejszych szczegółów, gdyż skomplikowany program nie pozwoli na kolejnych etapach do powrotu, aby coś poprawić. Konsekwencją braku systematyczności są błędy w funkcjonowaniu, które są bardzo trudne do zdiagnozowania.

W ramach przeprowadzanych prac badawczo-rozwojowych, Wnioskodawca opracowuje harmonogramy realizacji całości prac, które uwzględniają zaplanowane cele oraz dostępne zasoby ludzkie, rzeczowe i finansowe. Harmonogramy te są regularnie monitorowane i dostosowywane w celu zapewnienia terminowej i efektywnej realizacji projektów. Wnioskodawca wykorzystuje do tego ogólnie przyjęte na rynku metodyki. Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych etapów prac. Harmonogram programowania jaki Wnioskodawca wypracował na przestrzeni lat zakłada:

1)  zaznajomienie się z założeniami funkcjonalności programu oraz wymaganiami biznesowymi,

2)  zaznajomienie się z dokumentacja techniczną,

3)  omówienie wszystkich niejasnych aspektów z klientem, aby uniknąć nieporozumień, które często wynikają z błędów w dokumentacji na wielu etapach przygotowawczych na przestrzeni miesięcy i angażu wielu osób,

4)  harmonogram zakłada szacowaną złożoność zadań.

W dotychczasowej działalności Wnioskodawca oferował usługi z zakresu: projektowanie rozwiązań IT (aplikacji, systemów) inżynieria oprogramowania – rozwój aplikacji webowych, mobilnych, serwerowych, (…), automatyzacja testów, projektowanie infrastruktury chmurowej – dobór rozwiązań pod kątem realizowanego projektu, wymagań niezawodności i dostępności, budżetu.

Wnioskodawca głównie opiera się na doświadczeniu, które jest wspierane wiedzą zdobytą na uczelni oraz w ramach ciągłego rozwoju osobistego.

Pomaga to Wnioskodawcy rozwiązywać problemy, które nie są bliźniacze. Usługi programistyczne i napotykane programy ewoluują wraz z trudnością projektu i każde podejście wiąże się z napotkaniem problemów, które zawsze są inne i nie da się zastosować sprawdzonych rozwiązań, a należy sięgnąć do swojej wiedzy, doświadczenia i zaproponować klientowi rozwiązanie.

Każdy projekt to zakres pracy innowacyjnej nowatorskiej. Niejednokrotnie coś co jest wytworem inżynierów, mechaników, konstruktorów jest bardzo trudne do zaprogramowania w warunkach rzeczywistych lub zastosowaniem czynników zewnętrznych, których nikt nie przewidział. Dokładnie w tym momencie należy pochylić się nad sloganem innowacyjności i autorstwa w programowaniu, aby znaleźć rozwiązania pionierskie, które mimo przeciwności sprawią iż utworzony program stanie się na tyle elastyczny w oparciu o sztuczną inteligencję, że wyeliminuje to, czego człowiek nie przewidział.

W każdym podejściu do usługi tworzenia programu przyświeca Wnioskodawcy cel idealnego programu, z którego klient jest usatysfakcjonowany. Wnioskodawca zakłada, że w swojej pracy należy rozwiązywać problemy, które zostały wygenerowane na innych etapach, a programista finalnego kodu uruchomieniowego odpowiedzialny jest, aby ten organizm skompletować mimo wielu problemów.

W tym celu Wnioskodawca zakłada, że klient jest nie tylko partnerem biznesowym, ale też partnerem całego powodzenia i jego angaż może stanowić o sukcesie i powodzeniu danego projektu. Skutkuje to tym, że każdorazowo wytwarzany przez Wnioskodawcę program ma nowy, bardziej innowacyjny charakter. Każdorazowo, program oparty jest na indywidualnych koncepcjach i założeniach zgodnie z indywidualnymi potrzebami Zleceniodawcy.

Wobec powyższego, wytwarzane produkty, usługi, zawsze różnią się od dotychczas funkcjonujących w prowadzonej działalności przez Wnioskodawcę – opracowując rozwiązanie dla danego Zleceniodawcy tworzy nowe koncepcje, funkcjonalności lub w znacznym stopniu modyfikuje istniejące rozwiązanie, wprowadzając do niego nowe, innowacyjne elementy, wpływające na postęp w dziedzinie oprogramowania komputerowego.

Wobec powyższego, efekty prac Wnioskodawcy, czyli oprogramowanie/program, zawsze są/będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają się/odznaczają/będą odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie były/nie są/nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną” a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta.

W ramach realizacji projektu dla X Wnioskodawca stworzył m.in. (…). (…). Zleceniodawca, o którym mowa we wniosku jest podmiotem polskim. Realizowanie projektu jest i będzie dokumentowane wystawieniem faktury na rzecz Zleceniodawcy za usługi programistyczne.

Wartość wynagrodzenia oraz okres rozliczeniowy reguluje umowa z Zleceniodawcą i dotychczas te warunki są rzetelnie realizowane – okresy rozliczeniowe obejmują konkretny miesiąc. Wynagrodzenie ustalone w umowie, obejmuje przekazanie praw autorskich.

Wnioskodawca osiągnął i będzie osiągał przychód z tytułu określonego w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Preferencyjną stawką podatkową Wnioskodawca zamierza objąć tylko tę część, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wszystkie zawarte informacje będą obowiązywać również w zdarzeniach przyszłych.

W piśmie z – brak daty sporządzenia (wpływ 12 lipca 2026 r.) stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

1)  czy wszystkie „programy”, „oprogramowania”, „platformy”, „architektury”, „produkty”, „procesy cyfrowe” to oprogramowania/programy komputerowe, które były tworzone i rozwijane/ulepszane bezpośrednio przez Pana?

Odp. Tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę.

2)  jakie konkretnie programy komputerowe (programy, oprogramowania, platformy, architektury) tworzył Pan w okresie, którego dotyczy wniosek, w oparciu o zlecone przez klienta prace programistyczne, w stosunku do których przenosił Pan autorskie prawa majątkowe na rzecz klienta (należy przedstawić szczegółowy ich opis – konkretne nazwy, przeznaczenie, funkcje) oraz na czym polegała ich innowacyjność?

Odp.

(…).

3)    jakie konkretnie programy komputerowe (programy, oprogramowania, platformy, architektury) rozwijał Pan oraz ulepszał Pan w okresie, którego dotyczy wniosek, w oparciu o zlecone przez Klienta prace programistyczne, w stosunku do których przenosił Pan autorskie prawa majątkowe na rzecz Klienta (należy przedstawić szczegółowy ich opis – konkretne nazwy, przeznaczenie, funkcje) oraz na czym polegała ich innowacyjność?

Odp. Wnioskodawca pracuje na licencjach i traktuje je jak narzędzia. Programy, które Wnioskodawca wytwarza są osobnymi bytami, niezależnymi. Wnioskodawca nie nadpisuje już wytworzonych programów objętych prawami autorskimi innych twórców.

4)    w czym przejawiał się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do programów komputerowych (programów, oprogramowań, platform, architektur), których dotyczy wniosek?

Odp. Twórczy charakter przejawiał się w samodzielnym projektowaniu od zera unikalnej architektury oprogramowania, struktur i baz danych oraz pisaniu autorskiego kodu źródłowego. Każdy projekt wymagał stworzenia nowej logiki biznesowej i dedykowanych algorytmów dla specyficznych potrzeb klienta, co nadawało efektom pracy Wnioskodawcy w pełni oryginalny i indywidualny charakter.

Należy ponadto wyjaśnić jakie konkretne działania podejmował Pan w celu opracowania nowego/rozwijanego/ulepszanego programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury), a w szczególności:

a)  jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej w praktyce gospodarczej programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury), zostały podjęte w celu realizacji zlecanych zadań?

Odp. Inne programy były i są traktowane jako narzędzia do powstania czegoś nowego. Nawet gdy Wnioskodawca usprawnia własny program to tworzy nowy program objęty prawami autorskimi.

b)  w oparciu o jakie technologie został wytworzony/rozwijany/ulepszany przez Pana program komputerowy (program, oprogramowanie, platforma, architektura)? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej były zastosowane?

Odp. Wnioskodawca oprogramowanie wytworzył w technologiach: (…). Nową koncepcją było zaprojektowanie od zera autorskich algorytmów bezkonfliktowej synchronizacji danych w czasie rzeczywistym oraz dedykowanej architektury kontenerowej dla bezpiecznego, lokalnego hostingu.

c)  co powodowało, iż wytworzone nowe/rozwijane/ulepszane programy komputerowe (programy, oprogramowania, platformy, architektury) różniły się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana? Na czym polegała oryginalność tego programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury)?

Odp. Programy różniły się unikalną logiką biznesową i dedykowaną strukturą bazodanową, dopasowaną do niszowych wymagań klientów. Oryginalność polegała na stworzeniu autorskich algorytmów i komponentów interfejsu, które stanowiły nowe, samodzielne rozwiązania techniczne nieistniejące wcześniej w praktyce Wnioskodawcy.

d)  zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powodowała, iż programy komputerowe (programy, oprogramowania, platformy, architektury) po ich wytworzeniu lub rozwinięciu/ulepszeniu różniły się od rozwiązań już funkcjonujących u Pan?

Odp. Różnicę technologiczną determinowało połączenie reaktywnych frameworków frontendowych (…) z asynchronicznym backendem w (…). Pozwoliło to na przejście z rozwiązań scentralizowanych na architekturę rozproszoną i bezpieczną separację danych w mikroserwisach.

5)  w odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzył Pan i rozwijał/ulepszał Pan „Oprogramowania”/„programy komputerowe” proszę wyjaśnić:

a)  jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych „Oprogramowań”/„programów komputerowych”?

Odp. Wnioskodawca dysponował wiedzą zdobytą podczas studiów wyższych zakończonych tytułem mgr inż. oraz popartą eksperckimi certyfikatami międzynarodowymi: (…).

b)  jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystywał Pan i rozwijał Pan w ramach tej działalności?

Odp. Wnioskodawca wykorzystywał i rozwijał zaawansowane umiejętności z obszaru inżynierii oprogramowania, optymalizacji rozproszonych struktur bazodanowych, asynchronicznej synchronizacji danych oraz implementacji bezpiecznych architektur chmurowych i komponentów UI.

c)  przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstawały poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniały tworzone i rozwijane „Oprogramowania”/„programy komputerowe” od już istniejących?

Odp. Rozwiązania powstawały w oparciu o technologie .(…). Nowym zastosowaniem było stworzenie zintegrowanej niszowej platformy (…).

d)  jakie produkty, usługi, procesy oferował Pan w swojej działalności?

Odp. W ramach działalności Wnioskodawca oferował usługi projektowania architektury oprogramowania oraz tworzenia od podstaw dedykowanego, innowacyjnego kodu źródłowego programów komputerowych (w tym platform społecznościowych, systemów synchronizacji danych oraz komponentów interfejsu).

e)  co Pan zaplanował i jakie cele Pan postawił?

Odp. Wnioskodawca zaplanował samodzielne wytworzenie od zera nowych, unikalnych programów komputerowych, które rozwiążą specyficzne problemy biznesowe klientów Wnioskodawcy. Celem było stworzenie stabilnego, autorskiego i bezpiecznego kodu źródłowego o wyższej użyteczności niż rozwiązania dostępne na rynku.

f)   co było efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy realizacji opisanych projektów?

Odp. Efektem było powstanie nowych, odrębnych utworów w postaci programów komputerowych (…). Nowe zastosowania to m.in. (…).

g)  w jaki sposób realizował Pan zaplanowane przedsięwzięcie?

Odp. Wnioskodawca przedsięwzięcia realizował w sposób systematyczny i metodyczny: od analizy wymagań technicznych, przez projektowanie struktur danych i architektury, pisanie autorskiego kodu źródłowego, aż po testy i finalne przeniesienie autorskich praw majątkowych na klienta.

6)  wobec wskazania we wniosku, że:

 proszę wyjaśnić:

a)  czy Pana działalność, w ramach której tworzył Pan i rozwijał Pan oraz ulepszał Pan programy komputerowe (programy, oprogramowania, platformy, architektury) prowadzona była w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia?

Odp. Tak.

b)  na czym polegała systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie wykonywanych przez Pana czynności?

Odp. Systematyczność polegała na prowadzeniu prac w sposób ciągły, uporządkowany i metodyczny, według stałego cyklu wytwórczego: od analizy założeń i projektowania architektury, przez regularne etapy programowania (pisania kodu), po testowanie i dokumentowanie rozwiązań w ramach przydzielonych sprintów projektowych.

c)  jakie cele na wstępie postawił Pan sobie w zakresie poszczególnych realizowanych programów komputerowych (programów, oprogramowani, platform, architektur) oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac?

Odp. Celem było zaprojektowanie i wytworzenie od zera unikalnych programów komputerowych realizujących niszowe wymagania klientów, których nie dało się spełnić gotowymi produktami. Źródłem finansowania prac były środki własne pochodzące z bieżących przychodów z działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

d)  jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?

Odp. Wnioskodawca osiągnął cel w postaci samodzielnego wytworzenia kodu źródłowego opisanych programów. Prace Wnioskodawca zrealizował osobiście (zasoby ludzkie), przy użyciu infrastruktury sprzętowo-programistycznej dostarczonej przez klienta ze względów bezpieczeństwa (zasoby rzeczowe), finansując działalność z funduszy własnych (zasoby finansowe).

7)  czy efekty Pana samodzielnej pracy (dotyczy zarówno tworzenia, jak i rozwijania/ulepszania), które nazywa Pan programem komputerowym (programem, oprogramowaniem, platformą, architekturą), zawsze były odrębnymi programami komputerowymi, które podlegały ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Czy przysługiwały Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tego programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury)?

Odp. Tak.

8)  czy Pana działania polegające na rozwijaniu „Oprogramowań”/„programów komputerowych” zmierzały do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tych „Oprogramowań”/„programów komputerowych”?

Odp. Jeśli Wnioskodawca rozwija swój program, to zmiany zmierzały każdorazowo do stworzenia nowej, unikalnej funkcjonalności lub istotnej poprawy użyteczności. W wyniku tych działań powstawał nowy, odrębny utwór w postaci programu komputerowego, podlegający samodzielnej ochronie z art. 74 ustawy o prawie autorskim.

9)  czy w przypadku rozwoju „Oprogramowań”/„programów komputerowych” – efekt Pana pracy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją, stanowiły nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

Odp. Nie było takich przypadków rozwijania nie swoich programów podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

10)  czy ponosił Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż Zleceniodawca)?

Odp. Tak.

11)  czy usługi świadczone przez Pana, zgodnie z zawartą umową, były wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez klienta?

Odp. Nie.

12) czy wykonując te usługi, ponosił Pan ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością?

Odp. Tak.

13)  w jaki sposób umowy z klientami regulowały kwestię Pana wynagrodzenia? Czy otrzymywał Pan wynagrodzenie:

·         wyłącznie z tytułu przenoszenia na klienta praw do „programu komputerowego” (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);

Odp. Tak.

·         także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich).

Odp. Brak takich czynności.

14)  czy w związku z wykonywaną umową zawartą z klientem wystawiał Pan faktury, jeśli tak, to czy wyodrębniały one wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac na klienta? Jeśli nie, proszę by Pan wskazał dlaczego i w jaki sposób określał Pan wartość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich?

Odp. Tak, Wnioskodawca wystawiał faktury. Wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich było fakturowane jako pozycja „usługa programistyczna” i stanowiło ono 100% zapłaty za dany utwór. W przypadku wystąpienia nielicznych, wyodrębnionych pozycji za dyżur projektowy, przychód ten był traktowany jako usługa standardowa, nie był uwzględniany przy kalkulacji kwalifikowanego dochodu (IP Box) i nie obejmowało go przeniesienie praw autorskich.

15)  w jaki sposób umowa z klientem regulowała kwestię sposobu (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na klienta praw do konkretnego stworzonego przez Pana programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury)? W jaki sposób odbywało się wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury) i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na klienta (jakie czynności realizowaliście odpowiednio Pan i klient)? Co potwierdzało przeniesienie tych praw?

Odp. Wystawienie faktury kończyło pracę nad programem czasami nad kilkoma programami w zależności od ustaleń ze Zleceniodawcą. Umowa wskazuje, że po przekazaniu utworu staje się on własnością Zleceniodawcy.

Zgodnie z umową, autorskie prawa majątkowe przechodzą na Klienta z momentem ustalenia utworu, nie później niż z chwilą udostępnienia go w systemie informatycznym (repozytorium kodu) Klienta. Wyodrębnienie programów następowało poprzez bieżące przekazywanie kodu źródłowego i wynikowego (nie rzadziej niż raz w miesiącu). Czynnością potwierdzającą realizację tego procesu i przejście praw majątkowych – w powiązaniu z zapłatą wynagrodzenia, w którym zawiera się honorarium autorskie – było wystawienie faktury VAT za dany okres rozliczeniowy, po uprzednim braku zastrzeżeń ze strony Klienta do przesłanych rezultatów.

16)  czy sposób przenoszenia na klienta praw do programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury) każdorazowo spełniał warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następowało z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?

Odp. Tak.

17)  czy i w jaki sposób obliczał Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych)?

Odp. Tak. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.

18)  czy podejmowane przez Pana działania nie miały charakteru działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury) nawet jeżeli takie zmiany miały charakter ulepszeń?

Odp. Działania Wnioskodawcy nie miały charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do programu komputerowego.

19)  czy w przypadku, gdy rozwijał/ulepszał Pan program komputerowy (program, oprogramowanie, platformę, architekturę):

a)  był Pan właścicielem lub współwłaścicielem programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury), który Pan rozwijał/ulepszał, jeżeli nie – to czy w stosunku do tego programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury) posiadał Pan wyłączną licencję, tj. umowę, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez Pana z tego prawa?

Odp. Inne programy i licencje stanowią narzędzia do tworzenia nowego programu.

b)  czy zmiany wprowadzane przez Pana do rozwijanego/ulepszanego programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury) miały charakter rutynowych/okresowych zmian?

Odp. Nie.

c)  czy Pana działania zmierzały do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury)?

Odp. Tak do programów, które tworzył Wnioskodawca.

d)  w wyniku podjętych przez Pana czynności powstał odrębny od tego programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury) utwór (nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do „programu komputerowego”), podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

-        jeżeli tak ‒ czy przenosił Pan całość autorskich praw majątkowych, otrzymując w zamian wynagrodzenie za sprzedaż tego prawa,

Odp. Tak.

-        jeżeli nie – czy Pana wynagrodzenie było tylko wynagrodzeniem za efekty swoich prac badawczo-rozwojowych?

Odp. Brak przykładów.

20) czy w przypadku, gdy rozwijał Pan program komputerowy (program, oprogramowanie, platformę, architekturę), a w wyniku jego rozwoju nie powstało nowe prawo własności intelektualnej, to był Pan właścicielem, współwłaścicielem lub użytkownikiem tego programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury) na podstawie licencji wyłącznej?

Odp. Brak przykładów.

21) w przypadku, gdy w zakresie rozwijania/ulepszania przez Pana programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury) już istniejącego, którego nie był Pan właścicielem/współwłaścicielem oraz nie przysługiwała Panu licencja wyłączna do korzystania z rozwijanego produktu, wniosek należy uzupełnić poprzez wskazanie:

·         na jakiej podstawie nastąpiło rozwinięcie/ulepszenie tego programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury)?

Odp. Brak przykładów.

·         czy w wyniku tworzenia/rozwinięcia/ulepszenia programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury), tworzone były nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstało nowe prawo własności intelektualnej?

Odp. W przypadku programu, który kiedyś Wnioskodawca stworzył i sprzedał do niego prawa autorskie – tak.

·         czy przysługiwały Panu prawa autorskie do modyfikacji „programu komputerowego”, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

Odp. Wnioskodawca nie miał takich zapisów. Natomiast czasami zdarzało się, że występowano o napisanie nowej funkcjonalności i Wnioskodawca robił to w ramach nowego zadania.

22) od kiedy dokładnie (dd-mm-rrrr) prowadził Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję?

Odp. Od 2023 r.

23) czy w odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji wyodrębniał Pan:

-     każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

Odp. Tak.

-     przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

Odp. Tak.

-     koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?

Odp. Tak.

W piśmie z 3 sierpnia 2026 r. (wpływ 3 sierpnia 2026 r.) stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

1.  Należy ponownie jednoznacznie wskazać, jakie konkretnie programy komputerowe (programy, oprogramowania, platformy, architektury) rozwijał Pan oraz ulepszał Pan w okresie, którego dotyczy wniosek, w oparciu o zlecone przez klienta prace programistyczne, w stosunku do których przenosił Pan autorskie prawa majątkowe na rzecz klienta (należy przedstawić szczegółowy ich opis – konkretne nazwy, przeznaczenie, funkcje) oraz na czym polegała ich innowacyjność.

Odp. W okresie objętym wnioskiem Wnioskodawca rozwijał i ulepszał oprogramowanie, którego pierwotne wersje lub elementy składowe funkcjonowały już u Klienta (przy czym prawa majątkowe do dotychczasowych kodów, które Wnioskodawca wytworzył należały do Klienta). Rozwój i ulepszenie polegały na stworzeniu od nowa wysoce zoptymalizowanych, autorskich modułów i architektur (nowych utworów):

(…).

2.  Należy ponownie jednoznacznie wskazać, jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej w praktyce gospodarczej programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury), zostały podjęte w celu realizacji zlecanych zadań.

Odp. W celu usprawnienia wytworzonego wcześniej w praktyce gospodarczej oprogramowania Wnioskodawca podjął następujące konkretne działania programistyczne:

(…).

3.  Należy ponownie jednoznacznie wskazać, czy w przypadku rozwoju „Oprogramowań”/„programów komputerowych” – efekt Pana pracy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją, stanowiły nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Odp. Tak. W przypadku rozwoju i ulepszania opisanych programów komputerowych, efekt pracy Wnioskodawcy w postaci powstałych rozwiązań (nowego kodu źródłowego, modułów, algorytmów), bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, a przed ich implementacją i udostępnieniem Klientowi, stanowił każdorazowo nowe, odrębne od dotychczasowego oprogramowania utwory w postaci programu komputerowego, podlegające samodzielnej ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

4.  Należy ponownie jednoznacznie wskazać, czy w przypadku, gdy rozwijał/ulepszał Pan program komputerowy (program, oprogramowanie, platformę, architekturę) był Pan właścicielem lub współwłaścicielem programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury), który Pan rozwijał/ulepszał, jeżeli nie – to czy w stosunku do tego programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury) posiadał Pan wyłączną licencję, tj. umowę, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez Pana z tego prawa.

Odp. Nie. W przypadku gdy Wnioskodawca rozwijał/ulepszał oprogramowanie, nie był właścicielem ani współwłaścicielem pierwotnego programu komputerowego (prawa autorskie majątkowe do dotychczasowego kodu należały do Klienta), ani nie posiadał w stosunku do niego umowy licencji wyłącznej.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że efektem jego prac rozwijających i ulepszających było każdorazowo stworzenie nowego, odrębnego utworu w postaci programu komputerowego (nowego kodu źródłowego/modułu), do którego od momentu jego ustalenia przysługiwały mu pierwotne prawa autorskie majątkowe, przenoszone następnie na Klienta na warunkach określonych w umowie.

5.  Należy ponownie jednoznacznie wskazać, czy w przypadku, gdy rozwijał/ulepszał Pan program komputerowy (program, oprogramowanie, platformę, architekturę) Pana działania zmierzały do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury).

Odp. Tak. W przypadku, gdy Wnioskodawca rozwijał lub ulepszał program komputerowy (program, oprogramowanie, platformę, architekturę), jego działania każdorazowo zmierzały do poprawy użyteczności lub funkcjonalności tego programu komputerowego.

6.  Należy ponownie jednoznacznie wskazać, czy występowały przypadki, w zakresie rozwijania/ulepszania przez Pana programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury) już istniejącego, którego nie był Pan właścicielem/współwłaścicielem oraz nie przysługiwała Panu licencja wyłączna do korzystania z rozwijanego produktu?

Odp. Tak, występowały sytuacje, w których Wnioskodawca rozwijał i ulepszał oprogramowanie już istniejące (którego właścicielem majątkowym po wcześniejszym przekazaniu praw był Klient, a Wnioskodawca nie posiadał do niego odrębnej licencji wyłącznej).

Jeśli odpowiedź na powyższe będzie twierdząca, proszę w dalszej kolejności ponownie wskazać:

a)  na jakiej podstawie nastąpiło rozwinięcie/ulepszenie tego programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury)?

Odp. Na podstawie zleceń od Zleceniodawcy realizowanych w ramach łączącej strony umowy o świadczenie usług B2B.

b)  czy w wyniku tworzenia/rozwinięcia/ulepszenia programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury), tworzone były nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstało nowe prawo własności intelektualnej?

Odp. Tak. W wyniku tych prac tworzone były od zera nowe kody źródłowe i algorytmy, w efekcie czego powstawało nowe prawo własności intelektualnej (nowy utwór).

c)  czy przysługiwały Panu prawa autorskie do modyfikacji „programu komputerowego”, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

Odp. Tak. Do wytworzonych przez Wnioskodawcę nowych kodów, algorytmów i modyfikacji przysługiwały mu pierwotne autorskie prawa majątkowe podlegające ochronie, które następnie przenosił na Zleceniodawcę.

Pytania

1.  Czy prowadzoną działalność można uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT w zakresie tworzenia, ulepszania i rozwijania oprogramowania, procesów oraz usług?

2.  Czy widnieją przeciwskazania do zastosowania przepisów art. 30ca i 30cb ustawy o PIT i opodatkowania 5% stawką na zasadach wskazanych w tych przepisach w zeznaniu za 2024 r. kwalifikowanych dochodów uzyskanych w 2024 r. z tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzoną działalność gospodarczą można uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT w zakresie tworzenia, ulepszania i rozwijania oprogramowania, procesów oraz usług.

Wnioskodawca nie widzi przeciwskazań do zastosowania przepisów art. 30ca i 30cb ustawy o PIT i opodatkowania 5% stawką na zasadach wskazanych w tych przepisach w zeznaniu za 2024 r. kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX).

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Stosownie do art. 5a pkt 39 przez badania naukowe rozumieć należy:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 ze zm.),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Ilekroć w ustawie mowa jest o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Zgodnie natomiast z ww. art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, prace rozwojowe są działalnością obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany maja charakter ulepszeń.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności wykonuje i prowadzi prace o charakterze badawczo-rozwojowym. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza jest działalnością twórcza obejmująca prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych oraz ulepszonych zastosowań.

Badania w ramach działalności mają również charakter aplikacyjny rozumiany jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowanie nowych produktów, procesów i usług, bądź wprowadzanie do nich znacznych ulepszeń. Działalność ta obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowanie produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Działalność prowadzona jest w sposób systematyczny, uporządkowany, zaplanowany i metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągniecia.

W ramach prowadzonej działalności dotyczącej tworzenia programów komputerowych Wnioskodawca opracowuje (tworzy) nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi niewystępujące w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.

Według Wnioskodawcy, jego działalność ma co do zasady charakter prac rozwojowych w rozumieniu art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, jak również badań naukowych, a dokładniej badań aplikacyjnych w rozumieniu art. 5a pkt 39 ustawy o PIT, rozumianych jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

-     podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Stosownie do ust. 4 art. 30ca ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) x 1,3/a + b + c + d, w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ww. wzór służy do obliczenia tzw. wskaźnika nexus, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Do stosowania preferencji IP Box niezbędne będzie więc wyliczenie, jaka cześć dochodów z kwalifikowanego IP ma związek z pracami badawczo-rozwojowymi. Wnioskodawca jest świadomy, że jeśli ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnicy są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Na podstawie art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.), ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Według Wnioskodawcy osiągał, osiąga i będzie osiągał przychody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. z autorskich praw do programów komputerowych, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W 2024 r. Wnioskodawca uzyskiwał dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usług (podlegającego ochronie prawnej).

Według Wnioskodawcy, osiąga on dochody, o których mowa art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT, tj. dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uwzględnionych w cenie sprzedaży usług, tj. z autorskich praw do programów komputerowych, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej ustawy.

Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT ewidencję:

a)  w której wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

b)  zapewniającą ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

c)  w której wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Zatem biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskującego, prowadzoną działalność można uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT oraz w zeznaniu rocznym za 2024 r. rozliczyć dochód uzyskany ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskiego prawa do programu komputerowego), uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) stanowi, że:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:

W myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy:

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej wykonuje i prowadzi Pan prace o charakterze badawczo-rozwojowym w kontekście wytwarzania, rozwijania oraz ulepszania istniejących usług w formie programów napisanych w językach skryptowych przeznaczonych do wykonywania zadań specjalnych, bądź automatyzujących w środowiskach dedykowanych Klienta. Umowa, na bazie której świadczy Pan usługi określa, że przekazuje Pan prawo własności intelektualnej Klientowi. Pana działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan konkretnie programy komputerowe (programy, oprogramowania, platformy, architektury), które Pan tworzył w okresie, którego dotyczy wniosek, w oparciu o zlecone przez Klienta prace programistyczne, w stosunku do których przenosił Pan autorskie prawa majątkowe na rzecz Klienta: (…). (…). W okresie objętym wnioskiem rozwijał i ulepszał Pan oprogramowanie, którego pierwotne wersje lub elementy składowe funkcjonowały już u Klienta (przy czym prawa majątkowe do dotychczasowych kodów, które Pan wytworzył należały do Klienta). Rozwój i ulepszenie polegały na stworzeniu od nowa wysoce zoptymalizowanych, autorskich modułów i architektur (nowych utworów):

(…).

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów komputerowych opisanych w uzupełnieniu wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy.

Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie przedstawionym we wniosku wskazał Pan, że w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej wykonuje i prowadzi Pan prace o charakterze badawczo-rozwojowym w kontekście wytwarzania, rozwijania oraz ulepszania istniejących usług w formie programów napisanych w językach skryptowych przeznaczonych do wykonywania zadań specjalnych, bądź automatyzujących w środowiskach dedykowanych Klienta. Pana działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Oryginalność oprogramowania polega na tym, że rozwiązuje drogie problemy, na które klienci nie znaleźli wcześniej dobrego rozwiązania. Oryginalność wynika także z faktu, że miał Pan zapewnioną swobodę tworzenia, a Pana praca nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu, lecz tworzeniu lub edytowaniu go w celu modyfikacji, czy dodania nowych funkcjonalności do systemu. Nowe lub ulepszone programy nie są działaniem okresowym i rutynowym a zmiennym, dynamicznym procesem wdrażania zmian, w celu zachowania konkurencyjności na rynku. Każdorazowo wytwarzany przez Pana program ma nowy, bardziej innowacyjny charakter. Każdorazowo, program oparty jest na indywidualnych koncepcjach i założeniach zgodnie z indywidualnymi potrzebami Zleceniodawcy. Efekty Pana prac, czyli oprogramowanie/program, zawsze są/będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczały się/odznaczają się/będą odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie były/nie są/nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną” a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahenta.

Natomiast w uzupełnieniu doprecyzował Pan, że twórczy charakter przejawiał się w samodzielnym projektowaniu od zera unikalnej architektury oprogramowania, struktur i baz danych oraz pisaniu autorskiego kodu źródłowego. Każdy projekt wymagał stworzenia nowej logiki biznesowej i dedykowanych algorytmów dla specyficznych potrzeb klienta, co nadawało efektom pracy Wnioskodawcy w pełni oryginalny i indywidualny charakter. W celu usprawnienia wytworzonego wcześniej w praktyce gospodarczej oprogramowania podjął Pan następujące konkretne działania programistyczne: (…). Oprogramowanie wytworzył Pan w technologiach: (…). Nową koncepcją było zaprojektowanie od zera autorskich algorytmów bezkonfliktowej synchronizacji danych w czasie rzeczywistym oraz dedykowanej architektury kontenerowej dla bezpiecznego, lokalnego hostingu. (…). Oryginalność polegała na stworzeniu autorskich algorytmów i komponentów interfejsu, które stanowiły nowe, samodzielne rozwiązania techniczne nieistniejące wcześniej w Pana praktyce. Różnicę technologiczną determinowało połączenie reaktywnych frameworków frontendowych (…) z asynchronicznym backendem w (…). Pozwoliło to na przejście z rozwiązań scentralizowanych na architekturę rozproszoną i bezpieczną separację danych w mikroserwisach.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania/ulepszania wymienionych programów komputerowych (programów, oprogramowań, platform, architektury) miała twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań: planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wyjaśnił Pan we wniosku, że w działalności prowadzonej w imieniu Zleceniodawcy celem jest kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów. Powyższe procesy są prowadzone w sposób ciągły, zorganizowany, metodyczny, powtarzalny, o wysokim stopniu systematyczności, a ich efektem jest stworzenie aplikacji/programu dopasowanego do indywidualnych potrzeb Klienta. Wskazał Pan, że systematyczność w programowaniu jest kluczowym elementem. Należy pieczołowicie wykonać kolejne etapy, bez pominięcia najmniejszych szczegółów, gdyż skomplikowany program nie pozwoli na kolejnych etapach do powrotu, aby coś poprawić. Konsekwencją braku systematyczności są błędy w funkcjonowaniu, które są bardzo trudne do zdiagnozowania. W ramach przeprowadzanych prac badawczo-rozwojowych, opracowuje Pan harmonogramy realizacji całości prac, które uwzględniają zaplanowane cele oraz dostępne zasoby ludzkie, rzeczowe i finansowe. Harmonogramy te są regularnie monitorowane i dostosowywane w celu zapewnienia terminowej i efektywnej realizacji projektów. Wykorzystuje Pan do tego ogólnie przyjęte na rynku metodyki. Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych etapów prac. Harmonogram programowania jaki Pan wypracował na przestrzeni lat zakłada: zaznajomienie się z założeniami funkcjonalności programu oraz wymaganiami biznesowymi; zaznajomienie się z dokumentacją techniczną; omówienie wszystkich niejasnych aspektów z klientem, aby uniknąć nieporozumień, które często wynikają z błędów w dokumentacji na wielu etapach przygotowawczych na przestrzeni miesięcy i angażu wielu osób; harmonogram zakłada szacowaną złożoność zadań.

Natomiast w uzupełnieniu doprecyzował Pan, że Pana działalność, w ramach której tworzył Pan i rozwijał Pan oraz ulepszał Pan programy komputerowe (programy, oprogramowania, platformy, architektury) prowadzona była w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Systematyczność polegała na prowadzeniu prac w sposób ciągły, uporządkowany i metodyczny, według stałego cyklu wytwórczego: od analizy założeń i projektowania architektury, przez regularne etapy programowania (pisania kodu), po testowanie i dokumentowanie rozwiązań w ramach przydzielonych sprintów projektowych. Celem było zaprojektowanie i wytworzenie od zera unikalnych programów komputerowych realizujących niszowe wymagania klientów, których nie dało się spełnić gotowymi produktami. Źródłem finansowania prac były środki własne pochodzące z bieżących przychodów z Pana działalności gospodarczej. Osiągnął Pan cel w postaci samodzielnego wytworzenia kodu źródłowego opisanych programów. Prace zrealizował Pan osobiście (zasoby ludzkie), przy użyciu infrastruktury sprzętowo-programistycznej dostarczonej przez klienta ze względów bezpieczeństwa (zasoby rzeczowe), finansując działalność z funduszy własnych (zasoby finansowe).

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana programów komputerowych (programów, oprogramowań, platform, architektury) było spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że Pana działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. W powyższym zakresie są prowadzone badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, opracowanie nowych produktów, procesów i usług, bądź wprowadzanie do nich ulepszeń. Architektura, produkty, usługi, technologia i procesy cyfrowe podlegają ciągłym i dynamicznym rewolucjom. Dostarczenie wartości dla klienta wymaga prowadzenia ciągłych badań i implementowania stałych ulepszeń. W działalności prowadzonej przez Pana celem jest kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów. Powyższe procesy są prowadzone w sposób ciągły, zorganizowany, metodyczny, powtarzalny, o wysokim stopniu systematyczności, a ich efektem jest stworzenie aplikacji/programu dopasowanego do indywidualnych potrzeb klienta. Zawodowo jako programista pracuje Pan od2009 r. Zaczął Pan jako student, a dyplom mgr inż. Zdobył Pan w 2011 r. na kierunku Informatyka. W celu wytworzenia każdego innowacyjnego programy, wykorzystuje Pan wiedzę oraz doświadczenie, które jest kluczowym elementem w programowaniu. Pozwala to uniknąć wielu błędów uruchomieniowych, które pozostają bardzo kosztowne finansowo oraz czasowo.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że dysponował Pan wiedzą zdobytą podczas studiów wyższych zakończonych tytułem mgr inż. oraz popartą eksperckimi certyfikatami międzynarodowymi (…). Wykorzystywał i rozwijał Pan zaawansowane umiejętności z obszaru inżynierii oprogramowania, optymalizacji rozproszonych struktur bazodanowych, asynchronicznej synchronizacji danych oraz implementacji bezpiecznych architektur chmurowych i komponentów (…). Rozwiązania powstawały w oparciu o technologie (…). Nowym zastosowaniem było stworzenie zintegrowanej niszowej platformy (…). W ramach działalności oferował Pan usługi projektowania architektury oprogramowania oraz tworzenia od podstaw dedykowanego, innowacyjnego kodu źródłowego programów komputerowych (w tym platform społecznościowych, systemów synchronizacji danych oraz komponentów interfejsu). Zaplanował Pan samodzielne wytworzenie od zera nowych, unikalnych programów komputerowych, które rozwiążą specyficzne problemy biznesowe Pana klientów. Celem było stworzenie stabilnego, autorskiego i bezpiecznego kodu źródłowego o wyższej użyteczności niż rozwiązania dostępne na rynku. Efektem było powstanie nowych, odrębnych utworów w postaci programów komputerowych (…). Nowe zastosowania to m.in. (…). Przedsięwzięcia realizował Pan w sposób systematyczny i metodyczny: od analizy wymagań technicznych, przez projektowanie struktur danych i architektury, pisanie autorskiego kodu źródłowego, aż po testy i finalne przeniesienie autorskich praw majątkowych na Klienta.

Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystywał Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

·      badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

·      prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ww. ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku oraz jego uzupełnieniach, w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej wykonuje i prowadzi Pan prace o charakterze badawczo-rozwojowym w kontekście wytwarzania, rozwijania oraz ulepszania istniejących usług w formie programów napisanych w językach skryptowych przeznaczonych do wykonywania zadań specjalnych, bądź automatyzujących w środowiskach dedykowanych Klienta. Pana działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Oryginalność oprogramowania polega na tym, że rozwiązuje drogie problemy, na które klienci nie znaleźli wcześniej dobrego rozwiązania. Oryginalność wynika także z faktu, że miał Pan zapewnioną swobodę tworzenia, a Pana praca nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu, lecz tworzeniu lub edytowaniu go w celu modyfikacji, czy dodania nowych funkcjonalności do systemu. Nowe lub ulepszone programy nie są działaniem okresowym i rutynowym a zmiennym, dynamicznym procesem wdrażania zmian, w celu zachowania konkurencyjności na rynku. Każdorazowo wytwarzany przez Pana program ma nowy, bardziej innowacyjny charakter. Każdorazowo, program oparty jest na indywidualnych koncepcjach i założeniach zgodnie z indywidualnymi potrzebami Zleceniodawcy. Efekty Pana prac, czyli oprogramowanie/program, zawsze są/będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczały się/odznaczają się/będą odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie były/nie są/nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną” a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta. Wyjaśnił Pan, że w działalności prowadzonej w imieniu Zleceniodawcy celem jest kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów. Powyższe procesy są prowadzone w sposób ciągły, zorganizowany, metodyczny, powtarzalny, o wysokim stopniu systematyczności, a ich efektem jest stworzenie aplikacji/programu dopasowanego do indywidualnych potrzeb Klienta. Wskazał Pan, że systematyczność w programowaniu jest kluczowym elementem. W ramach przeprowadzanych prac badawczo-rozwojowych, opracowuje Pan harmonogramy realizacji całości prac, które uwzględniają zaplanowane cele oraz dostępne zasoby ludzkie, rzeczowe i finansowe. Harmonogramy te są regularnie monitorowane i dostosowywane w celu zapewnienia terminowej i efektywnej realizacji projektów. Pana działalność, w ramach której tworzył i rozwijał Pan oraz ulepszał programy komputerowe (programy, oprogramowania, platformy, architektury) prowadzona była w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Systematyczność polegała na prowadzeniu prac w sposób ciągły, uporządkowany i metodyczny, według stałego cyklu wytwórczego: od analizy założeń i projektowania architektury, przez regularne etapy programowania (pisania kodu), po testowanie i dokumentowanie rozwiązań w ramach przydzielonych sprintów projektowych. Celem było zaprojektowanie i wytworzenie od zera unikalnych programów komputerowych realizujących niszowe wymagania Klientów, których nie dało się spełnić gotowymi produktami. Wyjaśnił Pan, że twórczy charakter przejawiał się w samodzielnym projektowaniu od zera unikalnej architektury oprogramowania, struktur i baz danych oraz pisaniu autorskiego kodu źródłowego. Każdy projekt wymagał stworzenia nowej logiki biznesowej i dedykowanych algorytmów dla specyficznych potrzeb Klienta, co nadawało efektom Pana pracy w pełni oryginalny i indywidualny charakter. W celu usprawnienia wytworzonego wcześniej w praktyce gospodarczej oprogramowania podjął Pan następujące konkretne działania programistyczne: (…). Oprogramowanie wytworzył Pan w technologiach: (…). Nową koncepcją było zaprojektowanie od zera autorskich algorytmów bezkonfliktowej synchronizacji danych w czasie rzeczywistym oraz dedykowanej architektury kontenerowej dla bezpiecznego, lokalnego hostingu. Programy różniły się unikalną logiką biznesową i dedykowaną strukturą bazodanową, dopasowaną do niszowych wymagań klientów. Oryginalność polegała na stworzeniu autorskich algorytmów i komponentów interfejsu, które stanowiły nowe, samodzielne rozwiązania techniczne nieistniejące wcześniej w Pana praktyce. (…). Dysponował Pan wiedzą zdobytą podczas studiów wyższych zakończonych tytułem mgr inż. oraz popartą eksperckimi certyfikatami międzynarodowymi: (…). Wykorzystywał i rozwijał Pan zaawansowane umiejętności z obszaru inżynierii oprogramowania, optymalizacji rozproszonych struktur bazodanowych, asynchronicznej synchronizacji danych oraz implementacji bezpiecznych architektur chmurowych i komponentów (…). Rozwiązania powstawały w oparciu o technologie (…). Nowym zastosowaniem było stworzenie zintegrowanej niszowej platformy (…). W ramach działalności oferował Pan usługi projektowania architektury oprogramowania oraz tworzenia od podstaw dedykowanego, innowacyjnego kodu źródłowego programów komputerowych (w tym platform społecznościowych, systemów synchronizacji danych oraz komponentów interfejsu). Zaplanował Pan samodzielne wytworzenie od zera nowych, unikalnych programów komputerowych, które rozwiążą specyficzne problemy biznesowe Pana klientów. Celem było stworzenie stabilnego, autorskiego i bezpiecznego kodu źródłowego o wyższej użyteczności niż rozwiązania dostępne na rynku. Efektem było powstanie nowych, odrębnych utworów w postaci programów komputerowych (…). Nowe zastosowania to m.in. (…). Przedsięwzięcia realizował Pan w sposób systematyczny i metodyczny: od analizy wymagań technicznych, przez projektowanie struktur danych i architektury, pisanie autorskiego kodu źródłowego, aż po testy i finalne przeniesienie autorskich praw majątkowych na Klienta.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania/ulepszania wymienionych programów komputerowych (programów, oprogramowań, platform, architektury) spełniała warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić należy, że Pana działalność polegająca na tworzeniu, ulepszaniu, rozwijaniu programów komputerowych (programów, oprogramowań, platform, architektury), spełniała definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowych produktów – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniach i w warunkach działalności wynikających z wniosku i jego uzupełnień.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Według art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Na mocy art. 30ca ust. 11 ww. ustawy:

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Według art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja – zgodnie z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ma zatem na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Wskazana ewidencja jest bardzo ważna, ponieważ jej prowadzenie w sposób niezapewniający osiągnięcie ww. celów, spowoduje po stronie podatnika obowiązek zapłaty podatku dochodowego według skali bądź stawki liniowej.

Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box.

W ramach tych rozwiązań podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej. Warunkiem jest, aby:

·      podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem tych praw lub posiadał prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i

·      prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego.

Prawa takie są zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Podatnik może również skorzystać z ulgi Innovation Box jeśli zakupi kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa powyżej, a następnie poniesie koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest:

·      dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

·      dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również,

·      dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży produktu lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania jest wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy.

Co istotne, podatnik ma obowiązek ustalenia odrębnych wskaźników nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP. Zaznaczenia przy tym wymaga, że w Pana sytuacji, opodatkowaniu 5% stawką będzie podlegała suma przemnożonych przez wskaźniki nexus dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. autorskich praw do programów komputerowych.

Istotnym jest, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

-     wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

-     kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

-     dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym, należy ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Przyjąć więc trzeba, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy podkreślić, że stosowanie ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się jednak, dodatkowe obowiązki po stronie podatników – w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji, która pozwala na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:

-     w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzył/rozwijał/ulepszał Pan programy komputerowe (programy, oprogramowania, platformy, architektury);

-     tworzył i rozwijał/ulepszał Pan programy komputerowe (programy, oprogramowania, platformy, architektury) w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

-     w sytuacjach, w których rozwijał i ulepszał Pan oprogramowanie już istniejące (którego właścicielem majątkowym po wcześniejszym przekazaniu praw był Klient, a Pan nie posiadał do niego odrębnej licencji wyłącznej) rozwinięcie/ulepszenie tego programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury) nastąpiło na podstawie zleceń od zleceniodawcy realizowanych w ramach łączącej strony umowy o świadczenie usług B2B; w wyniku tych prac tworzone były od zera nowe kody źródłowe i algorytmy, w efekcie czego powstało nowe prawo własności intelektualnej (nowy utwór);

-     zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania/ulepszania prac, efekty Pana samodzielnej pracy zawsze były odrębnymi programami komputerowymi, które podlegały ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych; przysługiwały Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury);

-     w przypadku rozwoju i ulepszania opisanych programów komputerowych, efekt Pana pracy w postaci powstałych rozwiązań (nowego kodu źródłowego, modułów, algorytmów), bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, a przed ich implementacją i udostępnieniem Klientowi, stanowił każdorazowo nowe, odrębne od dotychczasowego oprogramowania utwory w postaci programu komputerowego, podlegające samodzielnej ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

-     sposób przenoszenia na Klienta praw do programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury) każdorazowo spełniał warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następowało z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy;

-     prowadził Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od 2023 r.;

-     w odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji wyodrębniał Pan: każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm.).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury), tworzone/rozwijane/ulepszane przez Pana było kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazał Pan w opisie wniosku, że osiągnął i będzie Pan osiągał przychód z tytułu określonego w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, natomiast we własnym stanowisku wskazał Pan, że w 2024 r. uzyskiwał Pan dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usług (podlegającego ochronie prawnej).

W tym miejscu należy zauważyć, że w przepisie art. 30ca ust. 7 ustawy, ustawodawca wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wśród nich ustawodawca wymienił uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie sprzedaży produktu lub usługi (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy). Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych, które powstały w wyniku prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych i które podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane przez podatnika patenty albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej.

Natomiast art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy ma zastosowanie, gdy całość praw własności intelektualnej do tworzonego i rozwijanego oprogramowania jest przekazywana odpłatnie na rzecz danego kontrahenta. W toku realizowanych prac, podatnik wytwarza utwory objęte prawami własności intelektualnej. Kontrahent zyskuje wszystkie prawa do wytworzonych utworów, a podatnik je traci, za co otrzymuje wynagrodzenie. Tak, więc należności otrzymywane z tego tytułu są dochodem ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego (programu, oprogramowania, platformy, architektury) w ramach wykonywanej przez Pana działalności stanowiło sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiągał Pan kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ww. ustawy.

Dochód ten stanowił kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanych dochodów osiągniętych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zeznaniu rocznym za rok 2024.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanów faktycznych i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.