0112-KDSL1-2.4011.341.2026.2.MO
Odliczenie wydatków poniesionych na operację (poniesionych przed orzeczeniem niepełnospawności) i rehabilitację w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
- nieprawidłowe – w części dotyczącej odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na operację ortopedyczną o charakterze leczniczo-rehabilitacyjnym, wykonaną przed formalnym ustaleniem stopnia niepełnosprawności,
- prawidłowe w pozostałej części.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 13 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 14 maja 2026 r. (wpływ 14 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim , wydane (…) marca 2026 r., obowiązujące do (…) grudnia 2027 r. Zgodnie z orzeczeniem ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od (…) lutego 2026 r.
Niepełnosprawność wynika z (…), które powodowało istotne ograniczenia funkcjonalne już przed datą wydania orzeczenia. W związku z powyższym, (…) stycznia 2026 r. Wnioskodawca poddał się zabiegowi operacyjnemu o charakterze leczniczo-rehabilitacyjnym.
Zabieg obejmował (…). Operacja była konieczna z medycznego punktu widzenia i stanowiła element procesu leczenia schorzenia, które następnie zostało uznane za podstawę orzeczenia o niepełnosprawności. Wydatek na operację został poniesiony przez Wnioskodawcę (…) stycznia 2026 r., w całości ze środków własnych i został udokumentowany fakturą imienną. Wydatek ten nie został w żadnym zakresie sfinansowany, ani dofinansowany ze środków publicznych (w szczególności NFZ, PFRON), ani zwrócony w jakiejkolwiek formie.
Po przeprowadzeniu operacji Wnioskodawca poddaje się regularnej rehabilitacji, realizowanej zgodnie z zaleceniami lekarskimi. Rehabilitacja ma na celu przywrócenie sprawności (…) oraz ograniczenie skutków niepełnosprawności. Wydatki na rehabilitację są ponoszone przez Wnioskodawcę w całości ze środków własnych i dokumentowane fakturami imiennymi.
W uzupełnieniu wniosku udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
Odpowiedź: Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
2. Czy uzyskuje Pan dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, pozwalające na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej, tj. opodatkowane skalą podatkową (np. stosunek pracy, renta, emerytura itp.) lub ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych?
Odpowiedź: Wnioskodawca uzyskuje dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce z tytułu umowy o pracę.
3. Przez jaki podmiot (proszę podać nazwę organu orzekającego) zostało wydane Panu orzeczenie o niepełnosprawności?
Odpowiedź: Orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności.
4. Od kiedy ponosi Pan wydatki na rehabilitację? Proszę wskazać datę.
Odpowiedź: Wydatki na rehabilitację są ponoszone od (…) lutego 2026 r.
5. Czy rehabilitacja prowadzona po operacji jest niezbędna i służy poprawie Pana stanu zdrowia w związku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności?
Odpowiedź: Rehabilitacja prowadzona po operacji jest niezbędna i służy poprawie stanu zdrowia Wnioskodawcy w związku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności.
6. Czy rehabilitacja jest prowadzona przez wykwalifikowanych specjalistów?
Odpowiedź: Rehabilitacja jest prowadzona przez wykwalifikowanych specjalistów.
7. Czy rehabilitacja została zlecona przez lekarza specjalistę?
Odpowiedź: Rehabilitacja została zlecona przez lekarza specjalistę.
8. Czy posiada Pan stosowne zaświadczenie lub inny dokument wystawione przez lekarza specjalistę potwierdzające, że rehabilitacja jest zabiegiem rehabilitacyjnym lub leczniczo-rehabilitacyjnym oraz jest niezbędna w Pana leczeniu, jednocześnie służąca poprawie Pana stanu zdrowia, stosownie do potrzeb wynikających z Pana niepełnosprawności?
Odpowiedź: Wnioskodawca posiada zalecenie prowadzenia specjalistycznej rehabilitacji wystawione przez lekarza prowadzącego, potwierdzające konieczność rehabilitacji w procesie leczenia.
9. Czy faktury potwierdzające poniesienie przez Pana wydatków na operację oraz rehabilitacje oprócz Pana danych identyfikujące Pana jako kupującego (odbiorcę usługi) zawierają również dane sprzedającego, rodzaj zakupionej usługi (zabiegów) oraz kwotę zapłaty?
Odpowiedź: Faktury dokumentujące wydatki na operację oraz rehabilitację zawierają:
- dane identyfikujące Wnioskodawcę jako nabywcę usługi,
- dane podmiotu świadczącego usługę,
- rodzaj wykonanej usługi,
- kwotę zapłaty.
10. Czy wydatki na rehabilitację, które chce Pan odliczyć, zostały/zostaną:
a) zwrócone Panu w jakiejkolwiek formie,
b) zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
c) odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c,
d) odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
e) uwzględnione przez Pana w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej?
Odpowiedź: Wydatki na rehabilitację:
a) nie zostały i nie zostaną zwrócone Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie,
b) nie zostały i nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
c) nie zostały i nie zostaną odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
d) nie zostały i nie zostaną odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
e) nie zostały i nie zostaną uwzględnione przez Wnioskodawcę w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
Pytanie
Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 oraz ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatków poniesionych na:
- operację ortopedyczną o charakterze leczniczo-rehabilitacyjnym, wykonaną przed formalnym ustaleniem stopnia niepełnosprawności,
- rehabilitację prowadzoną po operacji, jeżeli wydatki te są bezpośrednio związane ze schorzeniem stanowiącym podstawę orzeczenia o niepełnosprawności i zostały poniesione w całości ze środków własnych?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione zarówno na operację, jak i na rehabilitację, podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Zgodnie z art. 26 ust. 7a ustawy o PIT, za wydatki rehabilitacyjne uznaje się wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych.
W ocenie Wnioskodawcy, operacja ortopedyczna, której został poddany, stanowi element procesu rehabilitacyjnego, ponieważ:
- była niezbędna do przywrócenia funkcji (…),
- stanowiła warunek konieczny do rozpoczęcia skutecznej rehabilitacji,
- jej celem było ograniczenie skutków schorzenia powodującego niepełnosprawność,
- pozostaje w bezpośrednim związku z późniejszą rehabilitacją.
W praktyce medycznej proces rehabilitacji często obejmuje zarówno leczenie operacyjne, jak i następczą rehabilitację ruchową, które łącznie stanowią jeden proces terapeutyczny.
W ocenie Wnioskodawcy, dla możliwości zastosowania ulgi rehabilitacyjnej decydujące znaczenie ma istnienie związku pomiędzy wydatkiem a niepełnosprawnością, a nie wyłącznie formalna data wydania orzeczenia. Schorzenie Wnioskodawcy miało charakter przewlekły i istniało już w momencie ponoszenia wydatku na operację, a następnie zostało formalnie potwierdzone orzeczeniem o niepełnosprawności.
W interpretacjach indywidualnych organów podatkowych wskazuje się, że wydatki mogą podlegać odliczeniu, jeżeli pozostają w związku ze schorzeniem stanowiącym podstawę orzeczenia o niepełnosprawności, nawet jeśli zostały poniesione przed jego formalnym wydaniem, pod warunkiem, że schorzenie istniało wcześniej.
Wydatki ponoszone na rehabilitację po operacji spełniają wprost przesłanki uznania ich za wydatki rehabilitacyjne, gdyż:
- wynikają z zaleceń lekarskich,
- mają na celu poprawę sprawności organizmu,
- są bezpośrednio związane z niepełnosprawnością Wnioskodawcy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w art. 26 ust. 7 i 7b-7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy.
Art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
Stosownie do art. 26 ust. 7b ww. ustawy:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Według art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Na podstawie art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Stosownie do art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Wyjaśnić przy tym należy, że podstawowym warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne zgodnie z ww. przepisami jest m.in. posiadanie przez osobę, która poniosła wydatek, orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności bądź posiadanie decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną. Odliczeniu, co do zasady, podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Zgodnie z art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Uzyskuje Pan dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce z tytułu umowy o pracę. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wydał dla Pana orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim, wydane (…) marca 2026 r., obowiązujące do (…) grudnia 2027 r. Zgodnie z orzeczeniem ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od (…) lutego 2026 r. Pana niepełnosprawność wynika z (…), które powodowało istotne ograniczenia funkcjonalne już przed datą wydania orzeczenia. W związku z powyższym, (…) stycznia 2026 r. poddał się Pan zabiegowi operacyjnemu o charakterze leczniczo-rehabilitacyjnym. Zabieg obejmował (…). Operacja była konieczna z medycznego punktu widzenia i stanowiła element procesu leczenia schorzenia, które następnie zostało uznane za podstawę orzeczenia o niepełnosprawności. Wydatek na operację został poniesiony przez Pana (…) stycznia 2026 r., w całości ze środków własnych i został udokumentowany fakturą imienną. Wydatek ten nie został w żadnym zakresie sfinansowany, ani dofinansowany ze środków publicznych (w szczególności NFZ, PFRON), ani zwrócony w jakiejkolwiek formie. Po przeprowadzeniu operacji poddaje się Pan regularnej rehabilitacji, realizowanej zgodnie z zaleceniami lekarskimi – rehabilitacja została zlecona przez lekarza specjalistę. Wydatki na rehabilitację są ponoszone od (…) lutego 2026 r. Rehabilitacja jest prowadzona przez wykwalifikowanych specjalistów i ma na celu przywrócenie sprawności (…) oraz ograniczenie skutków niepełnosprawności. Rehabilitacja prowadzona po operacji jest niezbędna i służy poprawie stanu Pana zdrowia w związku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności. Posiada Pan zalecenie prowadzenia specjalistycznej rehabilitacji wystawione przez lekarza prowadzącego, potwierdzające konieczność rehabilitacji w procesie leczenia. Wydatki na rehabilitację są ponoszone przez Pana w całości ze środków własnych i dokumentowane fakturami imiennymi. Faktury dokumentujące wydatki na operację oraz rehabilitację zawierają Pana dane identyfikujące jako nabywcę usługi, dane podmiotu świadczącego usługę, rodzaj wykonanej usługi i kwotę zapłaty. Wydatki na rehabilitację nie zostały i nie zostaną Panu zwrócone w jakiejkolwiek formie, nie zostały i nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały i nie zostaną odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zostały i nie zostaną odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, nie zostały i nie zostaną uwzględnione przez Pana w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
Odnosząc się do Pana wątpliwości, dotyczącej możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku poniesionego na operację ortopedyczną o charakterze leczniczo-rehabilitacyjnym, wykonaną przed formalnym ustaleniem stopnia niepełnosprawności wskazuję, że podstawowym warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne zgodnie z ww. przepisami jest m.in. posiadanie przez osobę, która poniosła wydatek, orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności bądź posiadanie decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną. Odliczeniu, co do zasady, podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Wskazał Pan w opisie sprawy, że posiada Pan orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim, wydane (…) marca 2026 r., obowiązujące do (…) grudnia 2027 r. Zgodnie z orzeczeniem ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od (…) lutego 2026 r. Natomiast zabiegowi obejmującemu (…), poddał się Pan (…) stycznia 2026 r., a wydatek na ww. operację został poniesiony przez Pana (…) stycznia 2026 r. – czyli przed dniem od którego datowana jest Pana niepełnosprawność.
Ponownie wskazuję, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne, stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
W związku z powyższym, nie może Pan w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczyć od dochodu w swoim zeznaniu podatkowym za 2026 r. wydatków, które poniósł Pan na operację ortopedyczną o charakterze leczniczo-rehabilitacyjnym, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem zostały one poniesione przed datą ustalenia Pana niepełnosprawności.
W związku z tym – nie kwestionując zasadności i konieczności poniesienia przez Pana ww. wydatków stwierdzam, że nie przysługuje Panu prawo do zastosowania ulgi rehabilitacyjnej odnośnie ww. wydatków, gdyż wydatki te nie spełniają warunku wynikającego z art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostały poniesione przed dniem 6 lutego 2026 r., tj. przed dniem, od którego datowana jest Pana niepełnosprawność.
Wobec powyższego, Pana stanowisko należało uznać w tym zakresie za nieprawidłowe.
Wątpliwość Pana budzi również kwestia, czy wydatki poniesione przez Pana na rehabilitację prowadzoną po operacji, mogą zostać przez Pana odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Wskazuję, że przepisy art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią, że wydatkami, które uprawniają do skorzystania z przedmiotowej ulgi, są wydatki poniesione na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
Należy wyjaśnić, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”, zatem konieczne jest wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, „zabieg” stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby), z kolei „rehabilitacja” jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych, natomiast „rehabilitacja lecznicza” jest to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.
W ogólnie dostępnym „Domowym Poradniku Medycznym” pod redakcją prof. dr hab. med. Kazimierza Janickiego (Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1991 r.) można znaleźć wyjaśnienie, iż „rehabilitacja stanowi zorganizowany system działania obejmujący usprawnienie fizyczne, psychiczne, społeczne, zawodowe. Proces rehabilitacji ma spowodować usunięcie skutków choroby, zmniejszenie następstwa nieodwracalnych zmian lub wyrównanie ich w takim stopniu, aby poszkodowanym przywrócić ich społecznie przydatną sprawność.
Rehabilitacja w znaczeniu medycznym oznacza przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osób, które doznały przemijającej lub trwałej utraty zdrowia i stały się na stałe lub na pewien czas inwalidami. Natomiast leczenie - w ujęciu słownikowym - polega na dążeniu do przywrócenia komuś zdrowia za pomocą leków lub zabiegów, usuwaniu lub łagodzeniu dolegliwości, uzdrawianiu, kurowaniu.
Jak wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 4 czerwca 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 185/25, jeżeli określony zabieg, wynikający z zaleceń lekarza, jest działaniem zmierzającym do przywrócenia ograniczonych funkcji, zmniejszenia następstw nieodwracalnych zmian lub wyrównania ich w takim stopniu, aby osobie niepełnosprawnej przywrócić sprawność lub zmniejszyć objawy chorobowe i poprawić jakość życia, to taki zabieg będzie stanowić element rehabilitacji, której efektem końcowym będzie maksymalne przywrócenie sprawności osobie poddanej rehabilitacji.
Wskazuję, że podatnik będący osobą niepełnosprawną, aby dokonać odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, powinien posiadać dokumenty określone w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych potwierdzające poniesienie wydatków, gdyż brak ww. dowodu, z którego wynika fakt poniesienia wydatków przez ww. podatnika, wyklucza taką możliwość. Ustawodawca nie wymaga zatem, by wydatki na cele rehabilitacyjne były potwierdzone fakturą VAT. Istotne jest jednak, by był to dokument imienny zawierający m.in. dane kupującego (w tym przypadku osoby niepełnosprawnej). Takimi dokumentami będą rachunki imienne, zaświadczenia potwierdzające poniesienie przez osobę niepełnosprawną wydatków na konkretne cele rehabilitacyjne.
Wskazał Pan, że od (…) marca 2026 r. posiada Pan orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim. Ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od (…) lutego 2026 r. W związku z niepełnosprawnością, która wynika z (…) przeszedł Pan operację, po której poddaje się Pan regularnej rehabilitacji, realizowanej zgodnie z zaleceniami lekarskimi – rehabilitacja została zlecona przez lekarza specjalistę. Wydatki na rehabilitację są ponoszone przez Pana od (…) lutego 2026 r. Rehabilitacja jest prowadzona przez wykwalifikowanych specjalistów i ma na celu przywrócenie sprawności (…) oraz ograniczenie skutków niepełnosprawności. Rehabilitacja prowadzona po operacji jest niezbędna i służy poprawie stanu Pana zdrowia w związku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności. Posiada Pan zalecenie prowadzenia specjalistycznej rehabilitacji wystawione przez lekarza prowadzącego, potwierdzające konieczność rehabilitacji w procesie leczenia. Wydatki na rehabilitację są ponoszone przez Pana w całości ze środków własnych i dokumentowane fakturami imiennymi. Faktury dokumentujące wydatki na rehabilitację zawierają Pana dane identyfikujące jako nabywcę usługi, dane podmiotu świadczącego usługę, rodzaj wykonanej usługi oraz kwotę zapłaty. Wydatki na rehabilitację nie zostały i nie zostaną Panu zwrócone w jakiejkolwiek formie.
W związku z powyższym stwierdzam, że może Pan w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczyć od dochodu w swoim zeznaniu podatkowym za 2026 r. wydatki, które Pan poniósł na rehabilitację prowadzoną po operacji, tj. wydatki poniesione przez Pana od daty ustalenia dla Pana stopnia niepełnosprawności, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wobec powyższego, Pana stanowisko w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów