Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 10 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 10 lutego 2026 r. (wpływ 10 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2024 r. była Pani zatrudniona na umowę o pracę oraz prowadziła działalność gospodarczą na zasadach ogólnych. Rozliczyła się Pani na formularzu PIT-36.

26 kwietnia 2024 r. urodziła Pani syna i była stanu wolnego – panna.

30 maja 2024 r. zawarła Pani związek małżeński, który trwa do dnia dzisiejszego.

Do czasu porodu mieszkała Pani sama, a od dnia porodu mieszkała Pani sama z synem. Nie była sprawowana opieka przez ojca dziecka/Pani męża – mieszka on na stałe za granicą.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

1.    Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?

Odpowiedź: Tak.

2.    Czy w stosunku do Pani lub Pani dziecka, w okresie którego dotyczy wniosek, miały zastosowanie przepisy:

a)    art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym),

b)    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego,

c)    ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?

Odpowiedź: Nie.

3.    Czy w okresie, którego dotyczy wniosek (2024 r.), samotnie wychowywała Pani dziecko, o którym mowa we wniosku, bez udziału drugiego rodzica – ojca dziecka – wykonywała Pani władzę rodzicielską: stale troszczyła się Pani o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby, tj. uczestniczyła Pani w wychowaniu dziecka, dbała Pani o prawidłowy rozwój dziecka, sprawowała Pani nad nimi pieczę/opiekę, troszczyła się Pani o jego rozwój fizyczny i duchowy, ponosiła Pani koszty jego utrzymania, zabezpieczała Pani potrzeby bytowe, zdrowotne itp.? Jeśli tak, to proszę wskazać przesłanki, które świadczą o tym, że samotnie Pani wychowywała dziecko w okresie objętym wnioskiem?

Odpowiedź: Tak. W 2024 r. samotnie wychowywała Pani dziecko, o którym mowa we wniosku, tzn. bez udziału drugiego rodzica – ojca dziecka. Ojciec dziecka nie zamieszkiwał z Panią i dzieckiem, nie prowadził z wami wspólnego gospodarstwa domowego i nie uczestniczył w codziennym wychowaniu dziecka. To Pani – jako matka – stale troszczyła się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez wsparcia drugiej osoby. Uczestniczyła Pani w wychowaniu dziecka, dbała o prawidłowy rozwój dziecka, sprawowała nad nim opiekę, troszczyła się o jego rozwój fizyczny, duchowy, ponosiła Pani koszty jego utrzymania, zabezpieczała jego potrzeby bytowe, zdrowotne itp. Prowadziła Pani gospodarstwo domowe tylko z dzieckiem oraz organizowała Pani leczenie, edukację, aktywności dziecka.

4.    Pod czyją opieką pozostawało dziecko w okresie, którego dotyczy wniosek (2024 r.)?

Odpowiedź: Dziecko w 2024 r. pozostawało wyłącznie pod Pani opieką.

5.    Czy w okresie, którego dotyczy wniosek (2024 r.), ojciec dziecka zajmował się jego wychowaniem i wykonywał władzę rodzicielską w stosunku do dziecka, tj. uczestniczył w wychowaniu dziecka, dbał o prawidłowy rozwój dziecka kształtując jego właściwe zachowanie, sprawował nad nim pieczę/opiekę, troszczył się o jego rozwój fizyczny i duchowy, ponosił koszty jego utrzymania, zabezpieczał potrzeby bytowe, zdrowotne itp.?

Odpowiedź: Nie, w 2024 r. ojciec dziecka nie sprawował opieki nad dzieckiem ani nie uczestniczył w jego wychowaniu. Odbywał jedynie kontakty incydentalne (rozmowy wideo oraz miesięczny pobyt w Polsce). Nie dbał o prawidłowy rozwój dziecka, ani nie troszczył się o jego fizyczny i duchowy rozwój. Nie ponosił także kosztów jego utrzymania, ani nie zabezpieczał potrzeb bytowych, zdrowotnych itp.

6.    Czy w okresie, którego dotyczy wniosek (2024 r.), ojciec dziecka uczestniczył w podejmowaniu decyzji dotyczących syna, np. związanych ze zdrowiem, szczepieniami itd.? Czy wyłącznie Pani podejmowała wszystkie bieżące decyzje dotyczące dziecka? Czy konsultowała Pani te decyzje z ojcem dziecka?

Odpowiedź: Bieżące decyzje dotyczące syna były podejmowane wyłącznie przez Panią.

7.    Czy w okresie, którego dotyczy wniosek (2024 r.), ojciec dziecka:

a)    troszczył się o bieżące potrzeby dziecka oraz brał udział w innych aspektach wychowania?

b)    łożył na utrzymanie syna, tzn. czy przekazywał pieniądze lub też czy kupował ubrania, zabawki lub też finansował inne niezbędne wydatki, np. prywatne wizyty lekarskie, szczepienia, leki czy też inne wydatki?

Odpowiedź:

a)    wyłącznie incydentalny kontakt bezpośredni z dzieckiem – w okresie 1 miesiąca, kiedy przebywał w Polsce,

b)    nie, to Pani jako matka ponosiła wszystkie codzienne koszty utrzymania dziecka w całym 2024 r.

8.    W jakim zakresie Pani (matka) i ojciec dziecka – w roku objętym wnioskiem, tj. 2024 r.:

a)    zapewniali dziecku opiekę i bezpieczeństwo, w tym w szczególności: schronienie (dach nad głową), jedzenie, opiekę zdrowotną itp.?

b)    zaspokajali potrzeby fizyczne i zdrowotne dziecka, w tym w szczególności: dbali o odpowiednią dietę, sen, higienę i regularne wizyty u lekarza itp.?

Odpowiedź:

a)    całkowicie Pani – jako matka dziecka,

b)    całkowicie Pani – jako matka dziecka.

9.    Czy w okresie, którego dotyczy wniosek (2024 r.) Pani małżonek:

a)    został pozbawiony praw rodzicielskich? Jeżeli tak, to należy wskazać datę od kiedy?

b)    odbywa karę pozbawienia wolności? Jeżeli tak, to należy wskazać datę od kiedy?

Odpowiedź:

a)    nie,

b)    nie.

10. Czy jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci (niż wymienione w treści wniosku) i względem nich wykonywała Pani, w okresie którego dotyczy wniosek, władzę rodzicielską? Jeśli tak, należy podać ich daty urodzenia.

Odpowiedź: Nie.

11. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 10, należy wskazać czy wychowywała je Pani wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym?

Odpowiedź: —

Pytanie

Czy w 2024 r. mogła Pani skorzystać z preferencyjnej formy rozliczenia rocznego zeznania podatkowego jako „osoba samotnie wychowująca dziecko”?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w 2024 r. mogła Pani skorzystać z preferencyjnego rozliczenia jako „osoba samotnie wychowująca dziecko”, ponieważ przez okres powyżej miesiąca była Pani stanu wolnego – panna i wychowywała Pani samotnie małoletnie dziecko bez udziału drugiego rodzica.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci – za wskazany przez Panią okres, tj. za 2024 r. – należy wyjaśnić, że każda preferencja podatkowa stanowi wyjątek od zasady równości i powszechności opodatkowania. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

-        posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko;

-        wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecko;

-        nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego;

-        niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Wskazać przy tym należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób, aby nie budziło wątpliwości, iż prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje wszystkim osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione (o których mowa w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych, tj. temu, który samotnie wychowuje dziecko/dzieci.

Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające jest samotne troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dzieci bez udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca lub matki dzieci. Równie istotne jest legitymowanie się określonym stanem cywilnym, bowiem przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.

W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w wychowywaniu dzieci – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dzieci, niezależnie od tego u kogo i pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dzieci przebywają – nie można mówić o samotnym wychowywaniu dzieci przez któregokolwiek z rodziców.

Przy wychowywaniu dzieci należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.

Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle określony status cywilny.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dzieci oraz o ich rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dzieci jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie wychowuje dzieci.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (w określonych, ustalonych przez sąd przedziałach czasowych, np. niektóre święta, tydzień ferii, miesiąc wakacji, co drugi weekend każdego miesiąca oraz ściśle określone dni powszednie), status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Rodzic, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który w pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka, nie traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania sporadycznych kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego alimentów.

Podstawową kwestią jest ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko, gdy rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył władzy rodzicielskiej. Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na jego utrzymanie oraz do czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie dziecka obejmuje bowiem ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej, emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą rozwoju. Oznacza to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic osobiście zajmuje się sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.

Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. W 2024 r. była Pani zatrudniona na umowę o pracę oraz prowadziła działalność gospodarczą na zasadach ogólnych. Rozliczyła się Pani na formularzu PIT-36. 26 kwietnia 2024 r. urodziła Pani syna i była Pani stanu wolnego – panna. 30 maja 2024 r. zawarła Pani związek małżeński, który trwa do dnia dzisiejszego. Do czasu porodu mieszkała Pani sama, a od dnia porodu mieszkała Pani sama z synem. Nie jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci. W 2024 r. samotnie wychowywała Pani dziecko, o którym mowa we wniosku, tzn. bez udziału drugiego rodzica – ojca dziecka. Ojciec dziecka nie zamieszkiwał z Panią i dzieckiem, nie prowadził z wami wspólnego gospodarstwa domowego i nie uczestniczył w codziennym wychowaniu dziecka. Nie była sprawowana opieka przez ojca dziecka – mieszka on na stałe za granicą. To Pani – jako matka – stale troszczyła się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez wsparcia drugiej osoby. Uczestniczyła Pani w wychowaniu dziecka, dbała o prawidłowy rozwój dziecka, sprawowała nad nim opiekę, troszczyła się o jego rozwój fizyczny, duchowy, ponosiła koszty jego utrzymania, zabezpieczała Pani jego potrzeby bytowe, zdrowotne itp. Prowadziła Pani gospodarstwo domowe tylko z dzieckiem oraz organizowała Pani leczenie, edukację, aktywności dziecka. Dziecko w 2024 r. pozostawało pod wyłącznie Pani opieką. W 2024 r. ojciec dziecka nie sprawował opieki nad dzieckiem, ani nie uczestniczył w jego wychowaniu. Odbywał jedynie kontakty incydentalne – w okresie 1 miesiąca, kiedy przebywał w Polsce. Nie dbał o prawidłowy rozwój dziecka, ani nie troszczył się o jego fizyczny i duchowy rozwój. Nie ponosił także kosztów jego utrzymania, ani nie zabezpieczał potrzeb bytowych, zdrowotnych itp. Bieżące decyzje dotyczące syna były podejmowane wyłącznie przez Panią. To Pani – jako matka – ponosiła wszystkie codzienne koszty utrzymania dziecka w całym 2024 r., zapewniała Pani dziecku opiekę i bezpieczeństwo, w tym w szczególności: schronienie (dach nad głową), jedzenie, opiekę zdrowotną itp. Również wyłącznie Pani, jako matka zaspokajała potrzeby fizyczne i zdrowotne dziecka, w tym w szczególności: dbała Pani o odpowiednią dietę, sen, higienę i regularne wizyty u lekarza. Ponadto, nie mają wobec Pani, ani Pani dziecka zastosowania przepisy art. 30c, ani ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Ani Pani, ani Pani dziecko nie podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Jak już wyżej wskazałem, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok. Jednak, bez względu na okres jaki w ciągu roku podatnik jest osobą samotnie wychowującą dziecko prawo do rozliczania dochodów na preferencyjnych zasadach jako osoba samotnie wychowująca dziecko przysługuje, przy spełnieniu warunków określonych w art. 6 ust. 4c-4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w rocznym rozliczeniu podatkowym (za cały rok podatkowy).

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa wskazuję, że skoro w 2024 r. to wyłącznie Pani, będąc do 29 maja 2024 r. panną, samotnie wychowywała swojego małoletniego syna, stale troszczyła się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez wsparcia drugiej osoby, uczestniczyła w wychowaniu dziecka, dbała o prawidłowy rozwój dziecka, sprawowała nad nim opiekę, troszczyła się o jego rozwój fizyczny, duchowy, ponosiła koszty jego utrzymania, zabezpieczała jego potrzeby bytowe, zdrowotne itp., podczas gdy ojciec dziecka nie sprawował opieki nad dzieckiem, ani nie uczestniczył w jego wychowaniu, to spełniała Pani warunki określone w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uprawniające do rozliczenia podatku w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, tj. posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dziecka. Zawarcie przez Panią w trakcie roku podatkowego związku małżeńskiego nie pozbawiło Pani ww. prawa, gdyż aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej, osobą samotnie wychowującą dziecko, określoną w ww. przepisie art. 6 ust. 4c, nie musi Pani być przez cały rok podatkowy.

Tym samym, przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2024 r.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.