0112-KDSL1-1.4011.606.2026.3.MK

Interpretacja indywidualna2026-09-14Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Skutki podatkowe otrzymania spłaty z tytułu wykonania zawartej umowy o podział majątku małżonków.

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 15 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 sierpnia 2026 r. (wpływ 7 września 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(…) 2025 r. Wnioskodawca oraz jego były małżonek rozwiązali związek małżeński na mocy wyroku rozwodowego. Wyrok uprawomocnił się po upływie tygodnia od dnia jego wydania.

W skład majątku wspólnego stron wchodziło m.in. mieszkanie, do którego przysługiwało spółdzielczo-lokatorskie prawo do lokalu. We wrześniu 2025 r. strony poniosły po połowie wszelkie koszty związane z jego wykupem oraz jego przekształceniem w spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu w celu jego sprzedaży.

W związku z zamiarem dokonania podziału majątku wspólnego strony zawarły umowę o podział majątku podpisaną u notariusza, na mocy której jedna ze stron (X) zrzekła się przysługującego jej prawa do lokalu, natomiast druga strona (Y) nabyła to prawo w całości.

Jednocześnie w umowie o podział majątku strony ustaliły, że Y zobowiązuje się do:

-        niezwłocznego przekształcenia lokalu w odrębną własność,

-        sprzedaży przedmiotowego lokalu,

-        przekazania X kwoty stanowiącej 50% ceny uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości.

Zgodnie z treścią umowy, zapis dotyczący spłaty brzmi następująco:

„Strony stwierdzają, że z tytułu zawarcia niniejszej umowy Y zobowiązuje się niezwłocznie po sprzedaży opisanego powyżej lokalu przekazać X spłatę w wysokości 50% kwoty stanowiącej cenę uzyskaną ze sprzedaży nieruchomości jednorazowym przelewem tytułem „spłaty byłego małżonka wynikającej z podziału majątku”, pomniejszoną o koszty sprzedaży (np. prowizję pośrednika, opłaty notarialne, podatek od sprzedaży), w terminie 7 dni od dnia otrzymania środków ze sprzedaży na wskazane konto bankowe.”

Wnioskodawca wskazuje, że:

-        środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości będą stanowiły realizację ustaleń wynikających z podziału majątku wspólnego,

-        przekazanie 50% ceny sprzedaży (po pomniejszeniu o koszty) będzie miało charakter spłaty byłego małżonka, strony poniosły wcześniej równe nakłady na nabycie i przekształcenie lokalu.

Zdarzenie przyszłe polega na planowanej sprzedaży nieruchomości przez Y oraz dokonaniu przelewu na rzecz X zgodnie z postanowieniami umowy o podział majątku.

Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy otrzymanie przez X środków pieniężnych w opisany sposób będzie rodziło po jej stronie obowiązek podatkowy, w szczególności w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych lub podatku od spadków i darowizn.

Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym otrzymanie przez X od Y kwoty stanowiącej 50% ceny uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości, pomniejszonej o koszty sprzedaży, dokonane tytułem spłaty wynikającej z podziału majątku wspólnego, będzie stanowiło dla niej przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym otrzymanie środki przez X od Y stanowiące 50% ceny uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości, pomniejszone o koszty sprzedaży, tytułem spłaty wynikającej z podziału majątku wspólnego nie będą stanowiły przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju dochody, rozumiane jako przysporzenia majątkowe o charakterze definitywnym.

W przedstawionym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) otrzymanie przez X środków pieniężnych nie będzie stanowiło nowego przysporzenia majątkowego, lecz będzie realizacją przysługującego jej prawa do udziału w majątku wspólnym byłych małżonków.

Strony poniosły bowiem w równych częściach koszty nabycia oraz przekształcenia lokalu, a ustalona w umowie o podział majątku spłata odpowiada wartości przysługującego X udziału w tym majątku. Okoliczność, że wysokość spłaty została określona jako 50% ceny uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości (pomniejszonej o koszty), stanowi jedynie sposób technicznego ustalenia wartości należnej spłaty, a nie źródło dodatkowego przysporzenia.

W konsekwencji otrzymana kwota będzie miała charakter ekwiwalentny względem udziału w majątku wspólnym i nie doprowadzi do wzbogacenia ponad ten udział. Tym samym brak jest podstaw do uznania jej za przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych, zgodnie z którą spłaty dokonywane w ramach podziału majątku wspólnego, mieszczące się w wartości udziału, nie skutkują powstaniem przychodu podatkowego.

W ocenie Wnioskodawcy otrzymanie przez X środków pieniężnych w opisanych okolicznościach stanowi wyłącznie realizację przysługującego jej prawa do udziału w majątku wspólnym i jako takie pozostaje neutralne podatkowo zarówno na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku od spadków i darowizn, jak i innych podatków.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie jednak z treścią art. 2 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich.

Z literalnego brzmienia powołanego przepisu wynika zatem, że wyłączeniu spod działania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają przychody z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania małżeńskiej wspólności majątkowej, jak również przychody z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich.

Przychodem z podziału majątku wspólnego jest wartość otrzymanego przez każdego z małżonków majątku, a także wartość spłat (dopłat) otrzymywanych przez małżonków z tytułu podziału majątku. Wartość majątku oraz wartość spłat uzyskanych z tego tytułu przez małżonków nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Kwestie stosunków majątkowych w małżeństwie reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Na podstawie art. 31 § 1 tej ustawy:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Jest to ich majątek wspólny. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba, że w czasie trwania związku małżeńskiego:

-        małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową,

-        z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie współwłasności,

-        wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków lub też ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.

Stosownie do art. 43 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Ustanie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych.

Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z dyspozycji przepisu art. 211 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ) – podział ten nie jest obowiązkowy. Zgodnie bowiem z tym przepisem:

Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.

W myśl natomiast art. 1037 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.

Zgodnie z orzecznictwem sądów, strony mogą dokonać umownego podziału majątku nie zachowując reguły równych udziałów, co może być wynikiem wzajemnego obrachunku obejmującego splot interesów osobistych, majątkowych, rodzinnych, biznesowych i innych wykraczających poza ramy majątku dorobkowego.

Z opisu sprawy wynika, że (…) 2025 r. został rozwiązany Pani związek małżeński na mocy wyroku rozwodowego. Wyrok uprawomocnił się po upływie tygodnia od dnia jego wydania.

W skład majątku wspólnego stron wchodziło m.in. spółdzielczo-lokatorskie prawo do lokalu. (…) 2025 r. strony poniosły po połowie wszelkie koszty związane z jego wykupem oraz jego przekształceniem w spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu w celu jego sprzedaży. W związku z zamiarem dokonania podziału majątku wspólnego strony zawarły umowę o podział majątku podpisaną u notariusza, na mocy której jedna ze stron (X) zrzekła się przysługującego jej prawa do lokalu, natomiast druga strona (Y) nabyła to prawo w całości.

Jednocześnie w umowie o podział majątku strony ustaliły, że Y zobowiązuje się do:

-        niezwłocznego przekształcenia lokalu w odrębną własność,

-        sprzedaży przedmiotowego lokalu,

-        przekazania X kwoty stanowiącej 50% ceny uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości.

Zgodnie z treścią umowy, zapis dotyczący spłaty brzmi następująco:

„Strony stwierdzają, że z tytułu zawarcia niniejszej umowy Y zobowiązuje się niezwłocznie po sprzedaży opisanego powyżej lokalu przekazać X spłatę w wysokości 50% kwoty stanowiącej cenę uzyskaną ze sprzedaży nieruchomości jednorazowym przelewem tytułem „spłaty byłego małżonka wynikającej z podziału majątku”, pomniejszoną o koszty sprzedaży (np. prowizję pośrednika, opłaty notarialne, podatek od sprzedaży), w terminie 7 dni od dnia otrzymania środków ze sprzedaży na wskazane konto bankowe.”

Wskazuje Pani, że środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości będą stanowiły realizację ustaleń wynikających z podziału majątku wspólnego. Przekazanie 50% ceny sprzedaży (po pomniejszeniu o koszty) będzie miało charakter spłaty byłego małżonka. Strony poniosły wcześniej równe nakłady na nabycie i przekształcenie lokalu.

Mając na uwadze przywołane przepisy prawa i opisane zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, że nie będzie ciążył na Pani obowiązek podatkowy w związku z otrzymaniem spłaty wynikającej z podziału majątku wspólnego, gdyż na mocy powołanego powyżej art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody uzyskane w wyniku tej czynności nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie skutki prawne.

Ta interpretacja stanowi ocenę Pani stanowiska wyłącznie w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W zakresie podatku od spadków i darowizn zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.