0112-KDSL1-1.4011.489.2026.3.KM
Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 1 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwania pismem sygnowanym datą 29 czerwca 2026 r. (wpływ 25 czerwca 2026 r.) oraz pismem sygnowanym datą 29 czerwca 2026 r. (wpływ 26 lipca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT). Do celów podatkowych Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
Wnioskodawca wykonuje działalność opisaną we wniosku polegającą na pracach programistycznych od kwietnia 2026 r. Na podstawie umowy o współpracy (Cooperation Agreement) zawartej w dniu (…) marca 2026 r. z X działającą na terenie Polski poprzez Oddział przedsiębiorcy zagranicznego X Sp. z o.o., zwaną dalej „Zleceniodawcą”, Wnioskodawca świadczy usługi inżynierii oprogramowania polegające w szczególności na projektowaniu, rozwijaniu, testowaniu i utrzymywaniu wysokiej jakości oprogramowania. Umowa łącząca Wnioskodawcę ze Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę. Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę – strony umówiły się zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności oraz normalną kodeksową odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art. 471 i n. k.c. Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych przez Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi Wnioskodawca. Usługi są wykonywane w Polsce. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności Zleceniodawcy. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy (zwane dalej: „Oprogramowaniem”).
Zleceniodawca prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług finansowych, w tym handlu instrumentami finansowymi (…). W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”, „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”, „moduły”, „serwisy”, „utwory” to programy komputerowe tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane zamiennie.
Tworzone Oprogramowanie obejmuje w szczególności:
(…).
Efektem prac jest nowy program komputerowy. Wnioskodawca prowadzi prace nad transformacją procesu wytwarzania oprogramowania – przejściem z modelu opartego na ręcznym kodowaniu na model oparty na generowaniu kodu przy pomocy narzędzi (…) na podstawie precyzyjnych specyfikacji technicznych. Prace obejmują opracowanie metodyki tworzenia specyfikacji technicznych oraz wypracowanie nowych wzorców architektury oprogramowania. (…). Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie przy użyciu języka programowania (…).
Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca dzieli swoją działalność na następujące etapy:
Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania Zleceniodawcy poprzez analizę wymagań biznesowych i technicznych; ocena możliwości realizacji; identyfikacja poziomu niepewności co do możliwości technicznych; stwierdzenie niewystarczalności dostępnych rozwiązań rynkowych.
Faza planowania – wybór technologii i architektury oprogramowania; planowanie realizacji prac; opracowanie specyfikacji technicznej.
Faza programowania – pisanie kodu źródłowego; weryfikacja, integracja i dostosowywanie kodu; testowanie tworzonego oprogramowania; projektowanie algorytmów; automatyzacja wdrożeń.
Faza weryfikacji – przedstawienie Oprogramowania Zleceniodawcy; wprowadzanie zmian zgodnie z wymaganiami.
Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb Zleceniodawcy. Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: ustawa o PAIPP). Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do oprogramowania. Programy komputerowe tworzone przez Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone i znane w jego przedsiębiorstwie, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności (w tym ze specyfiką regulacyjną rynku instrumentów finansowych), wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego oprogramowania i wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku. W ramach działalności Wnioskodawca zajmuje się: pisaniem kodu źródłowego, projektowaniem architektury oprogramowania, testowaniem tworzonego oprogramowania, projektowaniem algorytmów, automatyzacją wdrożeń, tworzeniem oprogramowania do automatycznej analizy i refaktoryzacji kodu. Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast podejmuje działalność twórczą obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów (Oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany. Tym samym Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe. Wnioskodawca wskazuje, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby mu uzyskanie przychodu. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania, (…). Na mocy umowy ze Zleceniodawcą Wnioskodawca przenosi na Zleceniodawcę majątkowe prawa autorskie do tworzonego Oprogramowania z momentem utrwalenia dzieła w jakiejkolwiek formie, na wszelkich polach eksploatacji. Wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich zawarte jest w wynagrodzeniu za świadczenie usług i nie jest wyodrębniane na fakturze jako osobna pozycja. Przekazanie Oprogramowania następuje poprzez (…). Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca uzyskuje ze sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT). Wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem kwalifikowanego IP oraz czynności uboczne niezwiązane bezpośrednio z wytwarzaniem oprogramowania (ok. 5% czasu pracy). Preferencyjną stawką podatkową Wnioskodawca zamierza objąć wyłącznie tę część wynagrodzenia, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję pozaksięgową, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, od dnia 1 kwietnia 2026 r. – tj. od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP na rzecz X Group. Ewidencja prowadzona jest na bieżąco z comiesięcznymi wpisami. W przedmiotowej ewidencji Wnioskodawca dokonuje wyodrębnienia: przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wnioskodawca ponosi koszty bezpośrednio i funkcjonalnie związane z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania:
(1) sprzęt komputerowy i peryferia;
(2) urządzenia i materiały biurowe;
(3) usługi telekomunikacyjne, telefon, urządzenia mobilne;
(4) usługi księgowe;
(5) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa.
Wnioskodawca przyporządkowuje wydatki do działalności rozwojowej na podstawie klucza przychodowego.
Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT według wzoru: (a + b) x 1,3 / (a + b + c + d), gdzie litera „a” oznacza koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do programów komputerowych, stosując proporcję przychodową. Wnioskodawca prowadzi równolegle współpracę z innymi zleceniodawcami objętą odrębnymi interpretacjami podatkowymi. Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie dochodów uzyskiwanych z tytułu współpracy z X Group.
Przed przystąpieniem do realizacji każdego programu komputerowego Wnioskodawca dysponuje zasobami wiedzy z zakresu technologii informatycznych (…) – zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma wytwarzane Oprogramowanie. Wnioskodawca przeprowadza każdorazowo rozeznanie dostępnych rozwiązań rynkowych i stwierdza ich niewystarczalność dla indywidualnych potrzeb Zleceniodawcy. Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca świadczył analogiczne usługi programistyczne na rzecz innych zleceniodawców – tworzył i rozwijał oprogramowanie oraz sprzedawał autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych programów, opierając je na wiedzy z zakresu informatyki, programowania i architektury systemów. Przy każdym programie stosował nowe i bardziej zaawansowane rozwiązania dostosowane do indywidualnych potrzeb zleceniodawcy.
Efekty pracy Wnioskodawcy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
1) zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem i są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
2) nie są efektem pracy, która wymaga jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry przewidzieć jako powtarzalne;
3) nie są jedynie „techniczną”, lecz „twórczą” realizacją projektów zlecanych przez Zleceniodawcę. W każdym przypadku – zarówno tworzenia, jak i rozwijania Oprogramowania – efekty prac są odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Wnioskodawca prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia każdego poszczególnego programu komputerowego.
Poniżej Wnioskodawca wskazuje – w formie katalogu zamkniętego – wszystkie wydatki zaliczane do poszczególnych kategorii kosztów IP Box: Sprzęt komputerowy i peryferia: laptopy, komputery stacjonarne, monitory, myszki, klawiatury, dyski zewnętrzne, inne komponenty komputerowe. Urządzenia i materiały biurowe: drukarka, tusz/toner, papier, materiały piśmiennicze i eksploatacyjne. Usługi telekomunikacyjne i urządzenia mobilne: abonament telefoniczny, abonament internetowy, telefon komórkowy, smartwatch, tablet. Usługi księgowe: obsługa księgowa działalności programistycznej, umożliwiająca prawidłowe przyporządkowanie kosztów do IP oraz prowadzenie ewidencji IP Box. Kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa: podnoszenie wiedzy i kwalifikacji w zakresie stosowanych technologii. Żaden z powyższych wydatków nie był ponoszony wyłącznie w celu prowadzenia prac rozwojowych – Wnioskodawca jest jednak w stanie przyporządkować wartość każdego wydatku przypadającą na działalność rozwojową, stosując klucz przychodowy.
Ponadto, w odpowiedzi na wezwanie, uzupełnił Pan wniosek o następujące informacje.
1) Jakiego okresu podatkowego dotyczy złożony wniosek?
Odpowiedź: Wniosek dotyczy dochodów za okres od dnia 1 kwietnia 2026 r. i lat przyszłych.
2) Jaka jest forma opodatkowania prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w okresie, którego dotyczy wniosek?
Odpowiedź: Działalność gospodarcza Wnioskodawcy jest opodatkowana podatkiem liniowym według stawki 19% (art. 30c ustawy o PIT).
3) W odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzy Pan „Oprogramowania” proszę wyjaśnić:
a) jakimi zasobami wiedzy dysponuje Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego „programu komputerowego”?
Odpowiedź: W pierwszej kolejności Wnioskodawca dysponuje opisem ogólnym, jaki problem chce rozwiązać Zleceniodawca. Zleceniodawca zgłasza również problemy, które Wnioskodawca rozwiązuje. Niektóre z tych problemów to:
- potrzeba usprawnienia procesów biznesowych,
- potrzeba poprawy obsługi klienta,
- potrzeba stworzenia nowych produktów,
- potrzeba rozwiązania złożonych problemów technicznych.
Wnioskodawca przeprowadza rozeznanie rynku istniejących rozwiązań dla problemów, z którymi boryka się Zleceniodawca. Wnioskodawca nie znajduje rozwiązania, które spełniałoby wszystkie oczekiwania, dlatego tworzy własne rozwiązanie, które jest dostosowane do indywidualnych potrzeb Zleceniodawcy.
Zasobami wiedzy, którymi Wnioskodawca dysponuje, są technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Wnioskodawcę wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
b) jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje/będzie Pan wykorzystywać i rozwija/będzie Pan rozwijać w ramach tej działalności? Przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstają/będą powstawać poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają tworzone „programy komputerowe” od już istniejących?
Odpowiedź: W ramach działalności, dzięki której Wnioskodawca tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza „Oprogramowanie”, Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz w zakresie tworzonego oprogramowania. Wnioskodawca pracuje przy użyciu języka programowania (…), uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości. Dodatkowo Wnioskodawca opracowuje i stosuje metodykę tworzenia oprogramowania (…). Tworzone Oprogramowanie obejmuje w szczególności (…).
c) jakie produkty, usługi, procesy oferował/oferuje Pan dotychczas w swojej działalności?
Odpowiedź: Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował usługi programistyczne. Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów.
d) na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy programistycznych oparte są/będą te produkty, usługi, procesy?
Odpowiedź: Programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się na Jego wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z dziedziny tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu „Oprogramowania” Wnioskodawca każdorazowo korzystał z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
e) co Pan zaplanował i jakie cele Pan postawił?
Odpowiedź: Wnioskodawca zaplanował prace opisane we wniosku w zakresie tworzenia i rozwoju oprogramowania, które są tutaj opisane. Wnioskodawca postawił cele opisane w odpowiedzi na pytanie nr 5 lit. a.
f) co jest/będzie efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstanie przy realizacji opisanego projektu?
Odpowiedź: Efektem działań Wnioskodawcy w ramach tworzenia oprogramowania są zastosowania zapewniające:
- łatwość użytkowania,
- wydajność oraz stabilność,
- niezawodność,
- odpowiedni standard bezpieczeństwa.
g) w jaki sposób realizuje/będzie Pan realizować zaplanowane przedsięwzięcie?
Odpowiedź:
1. Etap wstępny (faza koncepcyjna) – obejmuje konsultacje ze Zleceniodawcą dotyczące celów, jakie mają być osiągnięte w projekcie. Podczas konsultacji Zleceniodawca przedstawia własne oczekiwania co do parametrów i funkcjonalności oprogramowania. Na podstawie tych informacji oraz własnej wiedzy i doświadczenia Wnioskodawca wstępnie analizuje możliwość zrealizowania projektu przy użyciu określonych zasobów. W związku z faktem, że Wnioskodawca nie dysponuje standardowo gotowymi rozwiązaniami informatycznymi pozwalającymi na realizację projektu ani gotowymi analizami do stworzenia nowych kodów źródłowych, w trakcie tego etapu dochodzi do ustalenia poziomu niepewności co do możliwości realizacji projektu przy użyciu określonych zasobów, tj. Wnioskodawca ocenia, jakie jest ryzyko niepowodzenia projektu.
2. Etap tworzenia oprogramowania (faza planowania i faza programowania) – obejmuje wszelkie czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w celu realizacji zlecenia Zleceniodawcy, tj. spełnienie wymogów funkcjonalnych, zaplanowanie prac nad analizą możliwości wprowadzenia nowych lub ulepszonych funkcjonalności, przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji projektowej w zakresie wykonanych analiz, a następnie pisanie kodu źródłowego, jego weryfikację, integrację i dostosowywanie, testowanie tworzonego oprogramowania, projektowanie algorytmów oraz automatyzację wdrożeń.
3. Etap końcowy (faza weryfikacji) – obejmuje ukończenie oprogramowania i podsumowanie wyników prac. W trakcie tego etapu ma miejsce akceptacja wyników pracy Wnioskodawcy przez Zleceniodawcę lub zakomunikowanie Zleceniodawcy, że przy danym stanie zasobów nie jest możliwe stworzenie produktu spełniającego oczekiwania lub dokonanie ulepszeń tego produktu o nową funkcjonalność zgodnie z oczekiwaniami. W przypadku braku możliwości realizacji zlecenia zgodnie z oczekiwaniami Zleceniodawcy podczas tego etapu omawiana jest również kwestia ewentualnego zwiększenia zasobów do realizacji zadania lub zmiana charakteru wykorzystanych zasobów, lub też zmniejszenie oczekiwań Zleceniodawcy w stosunku do kodu źródłowego, który ma zostać wytworzony.
4) W czym przejawia/będzie przejawiać się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „programów komputerowych”, których dotyczy wniosek?
Należy wyjaśnić jakie konkretne działania podejmował Pan w celu opracowania nowego/rozwijanego „programu komputerowego”, a w szczególności:
a) jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej w praktyce gospodarczej „programu komputerowego” zostały/zostaną podjęte w celu realizacji zlecanych zadań?
b) w oparciu o jakie technologie został/zostanie wytworzony/rozwinięty przez Pana „program komputerowy”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej zastosowano?
c) co powodowało, iż wytworzony nowy „program komputerowy” różnił się/będzie się różnił od rozwiązań już funkcjonujących u Pana? Na czym polegała/będzie polegała oryginalność tego „programu komputerowego”?
d) zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powodowało, iż „program komputerowy” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różnił się/będzie się różnił od rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
Odpowiedź: Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „Oprogramowania”, którego dotyczy wniosek, przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że każde zadanie lub problem w zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni. Wnioskodawca wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i przygotowuje o nich analizę. Wnioskodawca wskazuje, że wykonywane czynności nie są pracami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Wnioskodawca w swojej działalności zawsze stara się dostarczać najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Wnioskodawcy.
a) W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań Zleceniodawcy i sformułowania problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowi samodzielny program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do usprawnienia oprogramowania opisanego we wniosku:
- projektowanie nowszej, bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
- implementację (tworzenie) oprogramowania,
- testowanie oprogramowania,
- projektowanie stosowanych algorytmów,
- automatyzację wdrożeń.
b) Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w języku programowania (…). Wnioskodawca wskazuje, że tworzenie nowych funkcjonalności opisanych we wniosku dotyczy/będzie dotyczyło tworzenia i rozwijania przez Wnioskodawcę „Oprogramowań”/„programów komputerowych”. Używanie nowych narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii tworzenia architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie w związku z tym problemem od istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne, w tym tworzenia algorytmów, wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i rozszerzają jego możliwości. Wnioskodawca wykorzystuje indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie występowała w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy.
c) Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt pracy Wnioskodawcy, przy której wykonywaniu Wnioskodawca miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca Wnioskodawcy nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty działania Wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy – Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz Zleceniodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby Zleceniodawcy. To, co wyróżnia oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę, to wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu do potrzeb Zleceniodawcy oraz nowych technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców tworzenia architektury.
d) Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Wnioskodawcę mieszanki technologii – (…) – powoduje, że oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb Zleceniodawcy – tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywnie, nie powielają się. Wnioskodawca wskazuje, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
5) Wobec wskazania we wniosku, że:
Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb Zleceniodawcy.
proszę wyjaśnić:
a) jakie cele na wstępie postawił/postawi Pan sobie w zakresie poszczególnych realizowanych „programów komputerowych” oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac?
Odpowiedź: Celem Wnioskodawcy jest dostarczenie Zleceniodawcy programów komputerowych realizujących założenia biznesowe, tj. w szczególności: tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności, tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania), tworzenie kodu programu realizującego cele biznesowe oraz tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z oprogramowania. Finansowanie zaplanowanych prac następuje ze środków własnych Wnioskodawcy.
b) jakie konkretnie cele zostały/zostaną osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
Odpowiedź: Osiągniętym celem jest wytworzenie i rozwinięcie poszczególnych programów komputerowych opisanych we wniosku (…). Opracowanie konkretnych rozwiązań następuje w ramach własnej pracy Wnioskodawcy, wykonywanej osobiście i samodzielnie, bez zatrudniania pracowników ani angażowania podwykonawców, zasobów rzeczowych w postaci własnego sprzętu komputerowego i oprogramowania narzędziowego oraz zasobów finansowych pochodzących ze środków własnych Wnioskodawcy.
c) na czym polegała/będzie polegać systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie wykonywanych przez Pana czynności?
Odpowiedź: Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu, jaki ma on spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności, weryfikacja (ustalenie, czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
d) jakie harmonogramy w związku z tym zostały/zostaną opracowane (w jakim okresie?), a które z nich zostały/zostaną faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego programu komputerowego?
Odpowiedź: Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów od dnia 1 kwietnia 2026 r. Harmonogramy obejmują różne okresy – nie mają stałej długości, lecz są dostosowywane do zakresu poszczególnego programu komputerowego. W trakcie prac może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do poszczególnych programów komputerowych, w tym (…).
6) Czy w przypadku rozwoju „programu komputerowego” – efekt Pana pracy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją, stanowiły/będą stanowić nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
Odpowiedź: Tak. W przypadku rozwoju „Oprogramowania”/„programu komputerowego” efekt pracy Wnioskodawcy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją, stanowił, stanowi i będzie stanowić nowe, odrębne od tego oprogramowania utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
7) Czy Pana działania zmierzają/będą zmierzały do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego „oprogramowania”, „części oprogramowania”?
Odpowiedź: Tak. Działania Wnioskodawcy zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności oprogramowania i jego części. Efektem działań są zastosowania zapewniające łatwość użytkowania, wydajność i stabilność, niezawodność oraz odpowiedni standard bezpieczeństwa, a także dodanie nowych funkcjonalności, parametrów i zasad działania, które wcześniej w danym oprogramowaniu nie występowały.
8) Czy sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełniał/będzie spełniał warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?
Odpowiedź: Tak. Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o współpracy. Przenosi on prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy. Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej umowy, na wskazanych w niej polach eksploatacji, z momentem utrwalenia dzieła w jakiejkolwiek formie. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
9) W jaki sposób poszczególne umowy z kontrahentami regulują/będą regulować kwestię sposobu (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na kontrahenta praw do konkretnych stworzonych przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się/będzie odbywać się wyodrębnienie konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i kontrahent)? Co potwierdza/będzie potwierdzać przeniesienie tych praw?
Odpowiedź: Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej umowy o współpracy, z momentem utrwalenia dzieła w jakiejkolwiek formie, na wskazanych w umowie polach eksploatacji; przeniesienie następuje automatycznie, bez konieczności składania odrębnych oświadczeń. Program komputerowy jest produktem cyfrowym i wszelkie czynności z nim związane odbywają się w świecie cyfrowym. Program komputerowy tworzony przez Wnioskodawcę jest wersjonowany w systemie kontroli wersji, a następnie synchronizowany z wersją przenoszoną na Zleceniodawcę. Wnioskodawca tworzy dany program komputerowy, który podlega ochronie na gruncie prawa autorskiego, i przenosi go na Zleceniodawcę, umieszczając go (commit) w repozytorium kodu (…) prowadzonym w infrastrukturze Zleceniodawcy. W procesie tym Wnioskodawca tworzy, utrwala i umieszcza kod w repozytorium, natomiast Zleceniodawca udostępnia repozytorium oraz infrastrukturę i przyjmuje utrwalony przez Wnioskodawcę kod. Przeniesienie praw potwierdza umowa oraz umieszczenie programu w repozytorium Zleceniodawcy.
10) Jakich konkretnie kosztów innych komponentów komputerowych dotyczy Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „itp.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
Odpowiedź: Wniosek dotyczy kosztów następujących komponentów komputerowych: stacje dokujące, przełączniki KVM (klawiatura-monitor-mysz), słuchawki, adaptery Bluetooth.
11) Jakich konkretnie kosztów materiałów piśmienniczych i eksploatacyjnych dotyczy Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „itp.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
Odpowiedź: Wniosek dotyczy kosztów następujących materiałów piśmienniczych i eksploatacyjnych: długopisy, ołówki, zeszyty/notatniki, markery, karteczki samoprzylepne.
12) Jaki jest funkcjonalny związek poszczególnych wydatków z Pana czwartego pytania z poszczególnymi działaniami, które prowadzą do wytworzenia oprogramowania? Należy odnieść się do kosztów przedstawionych we wniosku i jego uzupełnieniu.
Odpowiedź: Wszystkie wydatki, których dotyczy pytanie czwarte, są ponoszone w celu prowadzenia przez Wnioskodawcę konkretnych prac rozwojowych – opisanych szczegółowo we wniosku i niniejszym uzupełnieniu – obejmujących projektowanie oprogramowania (projektowanie kodu źródłowego programów komputerowych dla Zleceniodawcy), tworzenie oprogramowania (tworzenie kodu źródłowego) oraz ulepszanie oprogramowania (rozwój kodu źródłowego), prowadzonych od 1 kwietnia 2026 r. w okresach miesięcznych. Funkcjonalny związek poszczególnych wydatków z działaniami prowadzącymi do wytworzenia oprogramowania przedstawia się następująco:
Sprzęt komputerowy i peryferia:
- laptopy, komputery stacjonarne – podstawowe narzędzia, na których odbywa się pisanie, kompilowanie, uruchamianie, testowanie i utrwalanie kodu źródłowego;
- monitory – wyświetlanie kodu źródłowego i środowisk programistycznych podczas pisania i testowania oprogramowania;
- klawiatury, myszki – wprowadzanie i edycja kodu źródłowego;
- dyski zewnętrzne – przechowywanie i zabezpieczanie kodu źródłowego oraz środowisk pracy;
- stacje dokujące – podłączenie i organizacja stanowiska programistycznego (monitory, peryferia, sieć);
- przełączniki KVM (klawiatura-monitor-mysz) – obsługa wielu komputerów i środowisk z jednego stanowiska podczas tworzenia i testowania oprogramowania;
- słuchawki – udział w konsultacjach i spotkaniach technicznych ze Zleceniodawcą oraz praca w skupieniu nad kodem;
- adaptery Bluetooth – bezprzewodowe podłączenie urządzeń peryferyjnych do stanowiska pracy.
Urządzenia i materiały biurowe:
- drukarka, tusz/toner, papier – drukowanie i analiza dokumentacji technicznej oraz specyfikacji oprogramowania;
- długopisy, ołówki, zeszyty/notatniki, markery, karteczki samoprzylepne – sporządzanie notatek roboczych, szkicowanie architektury i algorytmów oraz planowanie prac programistycznych.
Usługi telekomunikacyjne i urządzenia mobilne:
- abonament internetowy – dostęp do repozytorium kodu (…) Zleceniodawcy, infrastruktury chmurowej, dokumentacji technicznej oraz zdalne świadczenie usług;
- abonament telefoniczny, telefon komórkowy – bieżąca komunikacja ze Zleceniodawcą w toku realizacji prac;
- tablet – dostęp do dokumentacji technicznej oraz testowanie działania oprogramowania na urządzeniach mobilnych;
- smartwatch – odbieranie powiadomień i przypomnień związanych z realizacją prac, w tym o spotkaniach technicznych ze Zleceniodawcą oraz o statusie procesów budowania i wdrożeń oprogramowania.
Usługi księgowe
- prawidłowe przyporządkowanie kosztów do kwalifikowanego IP oraz prowadzenie ewidencji pozaksięgowej IP Box, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
Kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa
- nabywanie, poszerzanie i aktualizowanie wiedzy w zakresie technologii wykorzystywanych bezpośrednio przy tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania.
Żaden z powyższych wydatków nie był ponoszony wyłącznie w celu prowadzenia prac rozwojowych, jednak Wnioskodawca jest w stanie podać wartość każdego wydatku przypadającą na działalność rozwojową, stosując klucz przychodowy, i przyporządkować ją do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do programów komputerowych.
Pytania
1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania na rzecz X Group spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT?
2. Czy autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazanego w niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania przez Wnioskodawcę, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
3. Czy dochód osiągany ze sprzedaży autorskich praw majątkowych do Oprogramowania podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT?
4. Czy ustalając wskaźnik nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT?
Pana stanowisko w sprawie
Ad pytanie 1.
Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
Stosownie do treści art. 5a pkt 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a pkt 40 w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich. Za uznaniem działalności Wnioskodawcy za działalność badawczo-rozwojową przemawia:
Twórczy charakter – prace w zakresie tworzenia Oprogramowania polegają na własnej, indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od niego kreatywności. Istotą tych prac jest pisanie nowych kodów źródłowych, w wyniku czego powstają całkowicie nowe programy komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Inwencja i zaprojektowanie rozwiązań leżą po stronie Wnioskodawcy. W szczególności opracowanie metodyki (…) development oraz tworzenie narzędzi do automatycznej refaktoryzacji kodu stanowią przykłady działalności kreacyjnej, której rezultaty nie były wcześniej znane w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy ani Zleceniodawcy.
Nabywanie i wykorzystywanie zasobów wiedzy – działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z zakresu inżynierii oprogramowania, architektury mikroserwisów, systemów finansowych i narzędzi (…), do projektowania i tworzenia nowych produktów (Oprogramowania), z wyłączeniem rutynowych i okresowych zmian.
Systematyczność – prace nad Oprogramowaniem Wnioskodawca prowadzi w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, przyjmując określone cele do osiągnięcia, harmonogram prac i zasoby.
Celem Wnioskodawcy jest dostarczenie Zleceniodawcy programów komputerowych realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności: tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności; tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury; tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z oprogramowania. Opracowanie programów komputerowych następuje z wykorzystaniem pracy własnej oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej. Wobec powyższego Wnioskodawca prowadzi działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
Ad pytanie 2.
Zdaniem Wnioskodawcy, autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazanego w niniejszym wniosku spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Wnioskodawca wykazał powyżej, że jego działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową. Tworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe podlegają ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o PAIPP. Efekty pracy Wnioskodawcy zawsze są odrębnymi programami komputerowymi: zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem; nie są efektem pracy, która wymaga jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić jako powtarzalne; nie są jedynie „techniczną”, ale „twórczą” realizacją projektów. Zarówno w przypadku tworzenia, jak i rozwijania Oprogramowania – efekty prac Wnioskodawcy są odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów komputerowych.
Ad pytanie 3.
Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany ze sprzedaży autorskich praw majątkowych do Oprogramowania podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%.Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwijaniu programów komputerowych na zlecenie. Przenosi on prawa autorskie do programów komputerowych odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o świadczenie usług. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności oraz nie wykonuje tej działalności pod kierownictwem Zleceniodawcy ani w miejscu i czasie przez niego wyznaczonym. Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy komputerowe są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o PAIPP. Wnioskodawca prowadzi wymaganą ewidencję pozaksięgową, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, od 1 kwietnia 2026 r. Z uwagi na spełnienie wszystkich przesłanek Wnioskodawca ma prawo do opodatkowania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw autorskich stawką 5% za rok 2026 oraz lata kolejne, o ile nie ulegnie zmianie przedstawiony stan faktyczny. Preferencyjną stawką Wnioskodawca zamierza objąć wyłącznie tę część wynagrodzenia, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (ok. 95% wynagrodzenia). Pozostała część (ok. 5% – czynności uboczne niezwiązane bezpośrednio z tworzeniem oprogramowania) podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
Ad pytanie 4.
Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika nexus.
Koszty wymienione w opisie stanu faktycznego są bezpośrednio i funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową polegającą na tworzeniu Oprogramowania. Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działalności rozwojowej na podstawie klucza przychodowego i ustala odrębne wskaźniki nexus dla poszczególnych praw IP Box.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
Badania naukowe są działalnością obejmującą:
1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że wykonywał Pan działalność opisaną we wniosku polegającą na pracach programistycznych, których dotyczy wniosek od 1 kwietnia 2026 r. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy (zwane dalej: „Oprogramowaniem”). W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”, „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”, „utwory”, „moduły” to programy komputerowe, które były i są tworzone bezpośrednio przez Pana. Pojęcia te są używane zamiennie.
Tworzone Oprogramowanie obejmuje w szczególności:
(…)
Efektem prac jest nowy program komputerowy. Prowadzi Pan prace nad transformacją procesu wytwarzania oprogramowania – przejściem z modelu opartego na ręcznym kodowaniu na model oparty na generowaniu kodu przy pomocy narzędzi (…) na podstawie precyzyjnych specyfikacji technicznych. Prace obejmują opracowanie metodyki tworzenia specyfikacji technicznych oraz wypracowanie nowych wzorców architektury oprogramowania. (…). Tworzy Pan oprogramowanie przy użyciu języka (…).
Zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów – efekty Pana prac są i będą, odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych „Oprogramowań”/„programów komputerowych”.
W przypadku rozwoju „Oprogramowania”/„programu komputerowego” efekt Pana pracy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją stanowiły, stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania utwory w postaci programu komputerowego, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Podał Pan również, że efekty Pana samodzielnej pracy, które nazywa Pan „programem komputerowym” zawsze były/są/będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przysługiwały/przysługują/będą przysługiwały Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych „programów komputerowych”.
Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
Jak wynika z wniosku, nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do oprogramowania. Programy komputerowe tworzone przez Pana nie były wcześniej tworzone i znane w Pana przedsiębiorstwie, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności (w tym ze specyfiką regulacyjną rynku instrumentów finansowych), wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego oprogramowania i wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
W uzupełnieniu doprecyzował Pan, że twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „Oprogramowania”, którego dotyczy wniosek, przejawia się w wytworzeniu przez Pana programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej. Podkreśla Pan, że każde zadanie lub problem w zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni. Wybiera Pan bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i przygotowuje o nich analizę. Wskazuje Pan, że wykonywane czynności nie są pracami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczać najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w Pana działalności.
W celu realizacji projektów, w ramach których tworzy Pan i ulepsza oprogramowanie, podejmuje Pan szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań Zleceniodawcy i sformułowania problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Pana wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowi samodzielny program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Podejmuje Pan następujące działania zmierzające do usprawnienia oprogramowania opisanego we wniosku:
- projektowanie nowszej, bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
- implementację (tworzenie) oprogramowania,
- testowanie oprogramowania,
- projektowanie stosowanych algorytmów,
- automatyzację wdrożeń.
Tworzy Pan oprogramowanie w języku programowania (…). Wskazuje Pan, że tworzenie nowych funkcjonalności opisanych we wniosku dotyczy/będzie dotyczyło tworzenia i rozwijania przez Pana „Oprogramowań”/„programów komputerowych”. Używanie nowych narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii tworzenia architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie w związku z tym problemem od istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne, w tym tworzenia algorytmów, wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i rozszerzają jego możliwości. Wykorzystuje Pan indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie występowała w Pana praktyce gospodarczej.
Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana i Pana Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt Pana pracy, przy której wykonywaniu miał Pan zapewnioną swobodę tworzenia, a Pana praca nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty Pana działania stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy – Panu. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz Zleceniodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby Zleceniodawcy. To, co wyróżnia oprogramowanie tworzone przez Pana, to wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu do potrzeb Zleceniodawcy oraz nowych technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców tworzenia architektury.
Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Pana mieszanki technologii – (…) – powoduje, że oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb Zleceniodawcy – tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywnie, nie powielają się. Wskazuje Pan, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny.
Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
Wskazał Pan, że działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy). Pana celem jest dostarczenie Zleceniodawcy programów komputerowych realizujących założenia biznesowe, tj. w szczególności: tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności, tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania), tworzenie kodu programu realizującego cele biznesowe oraz tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z oprogramowania. Finansowanie zaplanowanych prac następuje z Pana środków własnych. Osiągniętym celem jest wytworzenie i rozwinięcie poszczególnych programów komputerowych opisanych we wniosku (…). Opracowanie konkretnych rozwiązań następuje w ramach Pana własnej pracy, wykonywanej osobiście i samodzielnie, bez zatrudniania pracowników ani angażowania podwykonawców, zasobów rzeczowych w postaci własnego sprzętu komputerowego i oprogramowania narzędziowego oraz zasobów finansowych pochodzących z Pana środków własnych.
Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu, jaki ma on spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności, weryfikacja (ustalenie, czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów od kwietnia 2026 r. Harmonogramy obejmują różne okresy – nie mają stałej długości, lecz są dostosowywane do zakresu poszczególnego programu komputerowego. W trakcie prac może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez Pana zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do poszczególnych programów komputerowych, w tym (…).
Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.
Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.
W uzupełnieniu doprecyzował Pan, że w pierwszej kolejności dysponuje Pan opisem ogólnym, jaki problem chce rozwiązać Zleceniodawca. Zleceniodawca zgłasza również problemy, które Pan rozwiązuje. Niektóre z tych problemów to:
- potrzeba usprawnienia procesów biznesowych,
- potrzeba poprawy obsługi klienta,
- potrzeba stworzenia nowych produktów,
- potrzeba rozwiązania złożonych problemów technicznych.
Przeprowadza Pan rozeznanie rynku istniejących rozwiązań dla problemów, z którymi boryka się Zleceniodawca. Nie znajduje Pan rozwiązania, które spełniałoby wszystkie oczekiwania, dlatego tworzy własne rozwiązanie, które jest dostosowane do indywidualnych potrzeb Zleceniodawcy.
Zasobami wiedzy, którymi Pan dysponuje, są technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program wytworzony przez Pana. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Pan uwzględnia w swojej działalności.
W ramach działalności, dzięki której Pan tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza „Oprogramowanie”, wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę i umiejętności nabyte podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz w zakresie tworzonego oprogramowania. Pracuje Pan przy użyciu języka programowania (…), uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości. Dodatkowo opracowuje Pan i stosuje metodykę tworzenia oprogramowania wspomaganego narzędziami (…) na podstawie precyzyjnych specyfikacji technicznych, a także tworzy odrębne narzędzie do automatycznej analizy i refaktoryzacji kodu oparte na (…). Tworzone Oprogramowanie obejmuje w szczególności (…).
Dotychczas w swojej działalności oferował Pan usługi programistyczne. Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów. Programy komputerowe oferowane w Pana działalności opierały się na Pana wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z dziedziny tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu „Oprogramowania” każdorazowo korzystał Pan z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
Pana celem jest dostarczenie Zleceniodawcy programów komputerowych realizujących założenia biznesowe, tj. w szczególności: tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności, tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania), tworzenie kodu programu realizującego cele biznesowe oraz tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z oprogramowania. Efektem Pana działań w ramach tworzenia oprogramowania są zastosowania zapewniające: łatwość użytkowania, wydajność oraz stabilność, niezawodność, odpowiedni standard bezpieczeństwa.
Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.
Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
- badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
- prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.
Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:
· nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
· łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
· kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
· wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:
· nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;
· łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;
· kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
· wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.
Co istotne, całość ww. czynności służy:
· planowaniu produkcji oraz
· projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.
Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach wspomnianej działalności wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. W ramach podejmowanej działalności podejmuje Pan działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klienta. Pana działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku programistycznym. Ponadto, projekty polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Pana działania polegające na rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania. Opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana i Zleceniodawcy.
Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z wniosku i jego uzupełnienia.
W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
1) patent,
2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
8) autorskie prawo do programu komputerowego
- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
(a + b) x 1,3
a + b + c + d
w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.
Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.
Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.
Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:
- na podstawie umowy ze Zleceniodawcą, tworzy Pan oraz rozwija oprogramowanie komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
- zarówno w przypadku tworzenia jak i w przypadku rozwijania utworów – efekty Pana pracy były/są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
- przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji, są to warunki zgodne z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
- prowadzi Pan od kwietnia 2026 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu komputerowego (Oprogramowanie), jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego (Oprogramowania) stanowi/będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym, może Pan/będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od kwietnia 2026.
Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
- dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
- wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:
- dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
- wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.
Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
- wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
- kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
- dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego, który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem, ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.
Reasumując, wydatki poniesione przez Pana na:
1. sprzęt komputerowy i peryferia, które – jak doprecyzował Pan w uzupełnieniu – obejmują: laptopy, komputery stacjonarne, monitory, klawiatury, myszki, dyski zewnętrzne, stacje dokujące, przełączniki KVM (klawiatura-monitor-mysz), słuchawki, adaptery Bluetooth;
2. urządzenia i materiały biurowe, które – jak doprecyzował Pan w uzupełnieniu – obejmują: drukarkę, tusz/toner, papier, długopisy, ołówki, zeszyty/notatniki, markery, karteczki samoprzylepne;
3. usługi telekomunikacyjne, telefon, urządzenia mobilne, które obejmują: abonament internetowy, abonament telefoniczny, telefon komórkowy, tablet, smartwatch;
4. usługi księgowe;
5. kursy i szkolenia programistyczne, literaturę fachową,
mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu właściwej proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
- stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń oraz
- zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów