0112-KDSL1-1.4011.387.2026.2.MJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 12 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani w odpowiedzi na wezwanie pismem z 9 maja 2026 r. (wpływ 9 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku z 9 maja 2026 r.)

Od 1991 roku jest Pani współwłaścicielką 1/3 części nieruchomości przy ul. A w B, stanowiącej dom jednorodzinny. Pozostałe udziały należały do Pani mamy (1/3) oraz brata (1/3). W 2021 roku zaciągnęła Pani kredyt hipoteczny w banku (…) w wysokości 180 000 zł, który przeznaczyła na zakup lokalu mieszkalnego w kamienicy o wartości 250 000 zł. Lokal znajduje się na parterze budynku składającego się z trzech mieszkań bezczynszowych przy ul. C w B, zarządzanych wspólnie przez właścicieli. Na dzień 2025 roku saldo Pani zadłużenia wobec banku wynosiło 186 000 zł. W związku z zamiarem spłaty kredytu, w dniu 31 stycznia 2025 roku otrzymała Pani od mamy darowiznę w postaci 1/6 udziału z nieruchomości przy ul. A. Tym samym Pani łączny udział w domu przy ul. A wyniósł 1/2. Z uwagi na zły stan techniczny nieruchomości przy ul. A, po dokonaniu ustaleń rodzinnych, w dniu (…) 2025 roku sprzedała Pani całość posiadanego udziału, tj. 1/3 nabytego w 1991 roku oraz 1/6 otrzymaną w drodze darowizny w 2025 roku. Cena sprzedaży została ustalona z Pani bratanicą na kwotę 150 000 zł, adekwatną do stanu technicznego budynku. Sprzedaż udziału w wysokości 1/6 nastąpiła przed upływem 5 lat od jego nabycia. W związku z tym w złożonym przez Panią zeznaniu PIT wykazała Pani podatek w wysokości 9 247 zł, stanowiący 19% wartości sprzedanego udziału nabytego w drodze darowizny. Podatek ten został przez Panią uiszczony w ustawowym terminie. Podkreśla Pani, że zapłacony podatek w wysokości 9247 zł został zrealizowany tylko w celu spełnienia obowiązku terminów podatkowych. Czynność ta została dokonana również ze względu na to, że pracownik US doradził zapłatę podatku, a następnie wystąpienie o jego zwrot. Cała kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości A, tj. 150 000 zł, została przeznaczona na spłatę przez Panią kredytu hipotecznego. Dodatkowo z własnych środków przeznaczyła Pani kwotę 36 000 zł, co pozwoliło na całkowitą spłatę zobowiązania wobec banku (…). W wyniku powyższych działań stała się Pani właścicielką lokalu mieszkalnego przy ul. C, który obecnie – ze względów finansowych – jest wynajmowany. Jednocześnie podkreśla Pani, że Pani zamiarem jest zamieszkanie w tym lokalu w przyszłości. Obecnie zamieszkuje Pani wraz z partnerem w tej samej kamienicy, na drugim piętrze. Budynek składa się z trzech lokali mieszkalnych, z których jeden należy do Pani partnera, a drugi do Pani. Posiadanie większości udziałów umożliwia podejmowanie decyzji dotyczących zarządzania nieruchomością. W związku z powyższym zwracam się Pani z uprzejmą prośbą o rozpatrzenie Pani wniosku oraz zwrot zapłaconego podatku w wysokości 9 247 zł. Wnosi Pani o zastosowanie ulgi mieszkaniowej, zgodnie z linią orzeczniczą, w szczególności wyrokiem NSA z 30 sierpnia 2018 r. II FSK 2413/16, w którym wskazano, że realizacja własnych celów mieszkaniowych powinna być rozumiana szeroko. Tymczasowy wynajem lokalu nie wyklucza prawa do ulgi, jeżeli podatnik deklaruje zamiar zamieszkania w nim w przyszłości. Podkreśla Pani, że całość środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości A została przeznaczona na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego C, co wypełnia przesłanki realizacji własnych celów mieszkaniowych. Wszystkie wspomniane w sprawie lokale są położone w B.

Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 9 maja 2026 r.)

Czy przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży udziału w nieruchomości nabytego częściowo w drodze darowizny na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego wcześniej na zakup lokalu mieszkalnego położonego w Polsce uprawnia Wnioskodawczynię do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Wnosi Pani o zastosowanie ulgi mieszkaniowej, zgodnie z linią orzeczniczą, w szczególności wyrokiem NSA z 30 sierpnia 2018 r. II FSK 2413/16, w którym wskazano, że realizacja własnych celów mieszkaniowych powinna być rozumiana szeroko. Tymczasowy wynajem lokalu nie wyklucza prawa do ulgi, jeżeli podatnik deklaruje zamiar zamieszkania w nim w przyszłości.

Pani stanowisko (przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 9 maja 2026 r.)

Zdaniem Wnioskodawczyni przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży udziału w nieruchomości na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego wcześniej na zakup własnego lokalu mieszkalnego stanowi realizację własnych celów mieszkaniowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kredyt hipoteczny został zaciągnięty przez Wnioskodawczynię przed uzyskaniem przychodu ze sprzedaży nieruchomości i dotyczył zakupu lokalu mieszkalnego położonego w Polsce. Wnioskodawczyni jest stroną umowy kredytowej oraz odpowiada za jego spłatę. W ocenie Wnioskodawczyni spłata tego kredytu ze środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości uprawnia do zastosowania zwolnienia podatkowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.

W przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie, jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Natomiast moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego. W tym zakresie należy odwołać się do przepisów ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), a w szczególności do art. 155 § 1, który stanowi, że:

Jak stanowi art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.

Z uwagi na fakt, że sprzedaż udziału w nieruchomości przy ul. A w B, w części odpowiadającej udziałowi w wysokości 1/6 nabytemu w drodze darowizny nastąpiła przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce jego nabycie, w tej części, sprzedaż ta stanowiła źródło przychodu podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ma Pani wątpliwości, czy może skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z przeznaczeniem przychodu ze sprzedaży ww. udziału w nieruchomości na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup mieszkania.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Z treści przepisu art. 19 ust. 1 ww. ustawy wynika, że:

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Na mocy art. 30e ust. 5 tej ustawy:

Zgodnie z art. 30e ust. 7 powołanej ustawy:

Na podstawie art. 45 ust. 1a pkt 3 cytowanej ustawy:

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru: D × W/P

gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych dochodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Przy czym warunkiem skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest wydatkowanie na cele mieszkaniowe konkretnych pieniędzy, lecz wartości przychodu (w całości lub w części) uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub określonego prawa majątkowego.

W sytuacji, gdy cała wartość przychodu z odpłatnego zbycia zostanie przeznaczona na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zawarte w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący. Tylko realizacja w wymaganym terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

Zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Prawo do przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

W przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Z istoty rozwiązania zawartego w cytowanym uprzednio art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie wartości przychodu (w całości lub w części) uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości (udziału) nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Jednym z takich celów jest spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego (art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a).

Z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy jasno więc wynika, że kredyt, na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, musi być kredytem zaciągniętym na własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe. Ważne jest również, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości i aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy o powołane przepisy, przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży udziału w nieruchomości w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w drodze darowizny, na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego uprawnia Panią do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Brak jest podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabywa lokal mieszkalny w celu zamieszkania w nim, ale lokal ten tymczasowo – ze względów finansowych – jest wynajmowany.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji.