0112-KDIL3.4012.678.2026.1.KFK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy wniesienie przez Miasto wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci niezabudowanej działki nr (…) przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową do spółki SIM w zamian za udziały, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (…) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

Gmina, działając na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, realizuje zadania własne polegające na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 7 tej ustawy, do zadań własnych Gminy należą w szczególności sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego.

W celu realizacji tego zadania, Miasto przystąpiło jako wspólnik do spółki działającej pod nazwą Społeczna Inicjatywa Mieszkaniowa (dalej: „SIM”) spółka z o.o., powołanej na podstawie ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego. Głównym celem działalności SIM jest budowa domów mieszkalnych oraz ich eksploatacja na zasadach najmu dla osób o umiarkowanych dochodach, co wprost wpisuje się w realizację celów publicznych i zadań własnych samorządu.

Miasto planuje wnieść do spółki SIM wkład niepieniężny (aport) w postaci nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Miasta, oznaczonej jako działka ewidencyjna nr (…). W zamian za wniesiony aport Miasto obejmie nowe udziały w podwyższonym kapitale zakładowym SIM.

W odniesieniu do przedmiotowej działki Miasto wskazuje, że:

1) nieruchomość, na dzień wniesienia aportu, będzie całkowicie niezabudowana;

2) na terenie działki ani pod jej powierzchnią nie przebiega żadna infrastruktura techniczna, w tym sieci wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, elektroenergetyczne, telekomunikacyjne ani przyłącza;

3) dla terenu, na którym znajduje się działka, obowiązuje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego (MPZP), zgodnie z którym działka posiada przeznaczenie pod teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej;

4) przedmiotowa nieruchomość nie była dotychczas wykorzystywana przez Miasto do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów odpłatnych);

5) wnosząc aport, Gmina działa wyłącznie w celu realizacji konstytucyjnych i ustawowych obowiązków zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty, bez nastawienia na osiągnięcie zysku komercyjnego.

Pytanie

Czy w świetle art. 15 ust. 1, ust. 2 oraz ust. 6 ustawy o VAT, wniesienie przez Miasto wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci opisanej niezabudowanej działki przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową do spółki SIM w zamian za udziały, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie aportem opisanej działki niezabudowanej do spółki SIM w zamian za objęcie udziałów nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W tym przypadku Miasto nie działa w charakterze podatnika VAT (przedsiębiorcy) w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, lecz jako organ władzy publicznej realizujący zadanie własne z zakresu sfery publicznoprawnej, co skutkuje wyłączeniem z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Miasta:

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Przekazanie gruntu do SIM nie ma charakteru komercyjnego ani zarobkowego. SIM realizuje cel publiczny – tworzenie dostępnych cenowo mieszkań na wynajem dla lokalnej społeczności. Miasto wykonuje w ten sposób obowiązek nałożony ustawą o samorządzie gminnym (art. 7 ust. 1 pkt 7). Forma spółki z o.o. (SIM) jest w tym wypadku jedynie narzuconym przez ustawodawcę instrumentem techniczno-prawnym do wykonania tego zadania. Miasto przenosi własność mienia na rzecz podmiotu, który de facto kontynuuje realizację misji publicznej samorządu. Działanie to nie jest elementem wolnorynkowego obrotu nieruchomościami.

Stanowisko Miasta potwierdza najnowsza i jednolita linia orzecznicza sądów administracyjnych

w tożsamych sprawach dotyczących SIM:

·   wyrok WSA w Rzeszowie z 12 sierpnia 2025 r. (sygn. I SA/Rz 223/25): Sąd orzekł wprost, że: „Wnosząc przedmiotowy aport, Gmina nie będzie wykonywała czynności charakterystycznej

dla obrotu gospodarczego i dostępnej wszystkim podmiotom. (...) Dokonując opisanego aportu nieruchomości na rzecz spółki Gmina nie wystąpi jako podatnik VAT, ponieważ będzie realizowała swoje zadania własne (bez nastawienia na uzyskanie zysku)”;

·   wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 9 kwietnia 2026 r. (sygn. I SA/Go 57/26): Sąd utrzymał linię, wskazując, że wniesienie nieruchomości przez gminę do spółki prawa handlowego (SIM)

w celu realizacji budownictwa mieszkaniowego stanowi realizację zadań publicznych i wyłącza samorząd ze statusu podatnika VAT;

·   wyrok WSA w Lublinie z 11 lutego 2026 r. (sygn. I SA/Lu 602/25): potwierdził brak opodatkowania z uwagi na realizację obowiązków konstytucyjnych i ustawowych organu władzy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W ujęciu tego przepisu, pojęcie „dostawa towarów” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich dostawa jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.

Pojęcie „podatnik” zostało zdefiniowane w art. 15 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status, wynikający z art. 15 ust. 6 ustawy, na mocy którego:

Z art. 15 ust. 6 ustawy wynika, że wyłączenie przewidziane w tym przepisie dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa, do realizacji których zostały one powołane.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:

Dokonując wykładni powołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 6 ustawy, należy rozgraniczyć sferę imperium, która jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług od sfery dominium, w której stosownie do wskazanych wyżej przepisów, organy powinny być traktowane jak podatnicy tego podatku. Podatnikiem podatku od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że organy nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Powyższy przepis nie jest samodzielną podstawą do określenia, kiedy organ władzy publicznej jest podatnikiem VAT. Nie można go bowiem interpretować w oderwaniu od wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy definicji podatnika jako podmiotu wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu ust. 2 tego artykułu, przy czym działalność ta musi być wykonywana samodzielnie – we własnym imieniu i na własny rachunek.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego, na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

-     podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nie odrębnymi przepisami prawa, oraz

-     podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.):

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o samorządzie gminnym:

W świetle art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 399 ze zm.):

Jak stanowi art. 13 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Miasto jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, które, działając na podstawie ustawy o samorządzie gminnym, realizuje zadania własne polegające na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 7 tej ustawy, do zadań własnych Gminy należą w szczególności sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego.

W celu realizacji tego zadania, Miasto przystąpiło jako wspólnik do Spółki działającej pod nazwą Społeczna Inicjatywa Mieszkaniowa. Głównym celem działalności SIM jest budowa domów mieszkalnych oraz ich eksploatacja na zasadach najmu dla osób o umiarkowanych dochodach, co wprost wpisuje się w realizację celów publicznych i zadań własnych samorządu.

Aktualnie Miasto planuje wnieść do Spółki SIM wkład niepieniężny (aport) w postaci nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Miasta, oznaczonej jako działka ewidencyjna nr (…).

W zamian za wniesiony aport Miasto obejmie nowe udziały w podwyższonym kapitale zakładowym SIM.

Nieruchomość, na dzień wniesienia aportu, będzie całkowicie niezabudowana. Na terenie działki ani pod jej powierzchnią nie przebiega żadna infrastruktura techniczna, w tym sieci wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, elektroenergetyczne, telekomunikacyjne ani przyłącza. Dla terenu, na którym znajduje się działka, obowiązuje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, zgodnie z którym działka posiada przeznaczenie pod teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej.

Przedmiotowa nieruchomość nie była dotychczas wykorzystywana przez Miasto do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów odpłatnych).

Wnosząc aport, Miasto działa wyłącznie w celu realizacji konstytucyjnych i ustawowych obowiązków zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty, bez nastawienia na osiągnięcie zysku komercyjnego.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy wniesienie przez Miasto wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci niezabudowanej działki nr (…) przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową do Spółki SIM w zamian za udziały, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na wstępie wskazać należy, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych:

-     wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku,

-     w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające określoną wartość.

Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną wymierną korzyść.

Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego, co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług.

Tym samym, w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem: istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów.

W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.

W tym miejscu wskazać należy, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegające opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie szeroko. Działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny i niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.

Ustawa definiuje więc podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy organizacyjno -prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na cel oraz rezultat takiej działalności. W szczególności, działalność gospodarcza nie musi być prowadzona w celu osiągnięcia zysku.

W opisanej sytuacji, w przypadku transakcji wniesienia aportu do Spółki, wyczerpane zostaną przesłanki do uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy – transakcja zbycia nieruchomości w drodze aportu jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną). Jak bowiem Państwo wskazali – Miasto planuje dokonać wniesienia wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki obejmującego nieruchomość gruntową, a w zamian za wniesiony aport obejmie nowe udziały w podwyższonym kapitale zakładowym SIM.

Jak wskazano wyżej, jednostka samorządu terytorialnego – w zakresie czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) – jako osoba prawna podlega obowiązkowi podatkowemu na zasadach ogólnych. W związku z tym, planowana przez Miasto czynność objęta zakresem wniosku, będzie miała charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Jednocześnie wskazania wymaga, że opisana we wniosku czynność nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. Organy władzy publicznej nie są uznawane za podatników w zakresie czynności, które mieszczą się w ramach zadań, dla realizacji których zostały one powołane, dodatkowo pod warunkiem, że czynności te nie będą wykonywane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W przypadku dostawy nieruchomości za odpłatnością (w tym wniesienia aportu) nie są realizowane zadania, dla realizacji których organy te zostały powołane. Działania Miasta są w tym przypadku tożsame z działaniami każdego innego podmiotu dokonującego dostawy nieruchomości. Tym samym uznanie, że aport wskazanej nieruchomości do Spółki będzie wyłączony z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy prowadziłoby do znaczących zakłóceń konkurencji w stosunku do innych podmiotów gospodarczych, dla których aport jest czynnością podlegającą opodatkowaniu.

Braku podlegania opodatkowaniu ww. czynności nie można wywodzić traktując czynności wykonywane przez Spółkę jako Państwa zadania własne w zakresie gminnego budownictwa mieszkaniowego.

W tym zakresie należy powołać wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 22 lutego

2018 r. w sprawie C-182/17. TSUE w wyroku tym wskazał:

Warto przywołać również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 czerwca 2022 r., sygn. akt I FSK 674/21, w którym Sąd wskazał:

Podobne wnioski wynikają z wyroku z 26 maja 2021 r., sygn. akt I FSK 1803/18, w którym NSA odwołał się do orzecznictwa TSUE i wskazał:

Natomiast w wyroku z 5 czerwca 2019 r., sygn. akt I FSK 659/18, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał następująco:

Tym samym nie można uznać, że za pośrednictwem Spółki Miasto świadczy zadania własne w postaci gminnego budownictwa mieszkaniowego.

Zatem, planowane przez Miasto wniesienie do Spółki w formie aportu niepieniężnego składnika majątkowego w postaci nieruchomości gruntowej będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, a Miasto wystąpi w tym przypadku w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a nie jako organ władzy publicznej korzystający z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.

Podsumowując stwierdzam, że w związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci działki niezabudowanej do Spółki SIM Miasto będzie występowało w charakterze podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto, nie kwestionując orzecznictwa jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego – należy stwierdzić, że wyroki sądów administracyjnych wiążący charakter mają w konkretnej sprawie i ściśle określonym stanie faktycznym. Tylko do tych konkretnych elementów odnosi się moc wiążąca orzeczenia sądu administracyjnego. W konsekwencji, odniesienie jakiegokolwiek orzeczenia sądowego – czy też uzasadnienia wyroku do innej sytuacji, nie nadaje powołanej sytuacji mocy wiążącej orzeczenia. Nie można zatem w szeregu orzeczeń sądowych, ich rozstrzygnięć odnosić do własnej sprawy, bowiem dotyczą one konkretnych powstałych już zdarzeń.

Jednocześnie wskazania wymaga, że orzecznictwo w ww. zakresie nie jest jednolite. Przykładowo można powołać (również nieprawomocny) wyrok WSA w Gliwicach z 9 lipca 2024 r.,

sygn. akt I SA/Gl 1537/23, w którym Sąd, oddalając skargę na interpretację indywidualną w podobnej sprawie, wskazał m.in.:

Podobnie rozstrzygnięto w wyroku z 5 września 2023 r., sygn. akt I SA/Go 150/23, w którym wskazano, że:

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.