0112-KDIL3.4012.654.2026.1.KFK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek (brak daty sporządzenia wniosku) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy przy planowanej dostawie siedmiu pojazdów używanych nabytych w latach 2014-2021 Spółka będzie uprawniona do zastosowania procedury opodatkowania marżą, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą (…). Jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług i wykonuje czynności opodatkowane tym podatkiem.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności w zakresie obrotu pojazdami.

W latach 2014-2021 Wnioskodawca nabył siedem samochodów osobowych. Każdy z nich w chwili nabycia był pojazdem używanym, wcześniej zarejestrowanym i eksploatowanym przez inny podmiot. Są to: (…).

Pojazdy wskazane w punktach od 1 do 6 nabyto od podatników podatku od towarów i usług. Każdy z tych sprzedawców wystawił fakturę zawierającą adnotację o procedurze marży dla towarów używanych, niewykazującą stawki podatku ani kwoty podatku. Wskazane wyżej kwoty stanowią całość wynagrodzenia zapłaconego sprzedawcom.

Pojazd wskazany w punkcie 7 nabyto od osoby fizycznej na podstawie pisemnej umowy sprzedaży. Sprzedająca nie wystawiła faktury, a w umowie nie wykazano podatku od towarów i usług. W umowie wskazano numer PESEL oraz rodzaj i numer dokumentu tożsamości sprzedającej.

Przy nabyciu żadnego z siedmiu pojazdów nie wystąpił u Wnioskodawcy podatek naliczony. Wnioskodawca nie odliczył podatku naliczonego przy ich nabyciu, ponieważ podatek taki w ogóle nie wystąpił.

Wszystkie siedem pojazdów wprowadzono do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy i zaliczono do grupy 741 Klasyfikacji Środków Trwałych. Amortyzowano je metodą liniową według stawki 20% rocznie. Na dzień złożenia wniosku wszystkie są w pełni umorzone.

Pojazdy były i nadal są wykorzystywane w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, do przejazdów służbowych związanych z (…). Nie były wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych od podatku. Od wydatków eksploatacyjnych dotyczących tych pojazdów, to jest paliwa, napraw i części zamiennych, Wnioskodawca odliczał 50 procent kwoty podatku naliczonego. Wnioskodawca nie złożył informacji VAT-26 i nie prowadził ewidencji przebiegu tych pojazdów.

Nabywając każdy z siedmiu pojazdów Wnioskodawca zakładał, że po zakończeniu jego użytkowania w gospodarstwie pojazd zostanie sprzedany. Pojazdy nabywano jako używane, o znacznym przebiegu, z przeznaczeniem do eksploatacji do chwili, w której dalsze ich utrzymanie przestanie być uzasadnione ekonomicznie albo w której Wnioskodawca nabędzie pojazdy nowsze. Wnioskodawca nie przekazuje pojazdów wycofywanych z eksploatacji do stacji demontażu, lecz je zbywa. Podstawowym celem nabycia było wykorzystanie pojazdów w działalności gospodarczej, a ich późniejsza odsprzedaż była celem dodatkowym, przyjmowanym już w chwili nabycia.

Obecnie Wnioskodawca wymienia flotę samochodów osobowych. Wszystkie siedem opisanych pojazdów zostanie zbytych po dostawie pojazdów nowych, przewidywanej na przełom 2026 i 2027 r. Nabywca nie został wybrany. Rozważane jest zbycie wszystkich pojazdów jednemu podmiotowi prowadzącemu działalność w zakresie obrotu pojazdami, lecz nie wyklucza się zbycia poszczególnych pojazdów odrębnym nabywcom, w tym osobom fizycznym.

Cena sprzedaży każdego z siedmiu pojazdów będzie niższa od kwoty zapłaconej przez Wnioskodawcę przy jego nabyciu. Wynika to z wieku pojazdów, wynoszącego od trzynastu do dwudziestu jeden lat, oraz z ich przebiegu. Według odczytów zarejestrowanych w Centralnej Ewidencji Pojazdów w okresie od marca do sierpnia 2026 r. przebieg poszczególnych pojazdów wynosił (…). Pojazdy są nadal eksploatowane, wobec czego na dzień złożenia wniosku jest wyższy.

Wnioskodawca ustali cenę odrębnie dla każdego pojazdu i odrębnie udokumentuje dostawę każdego z nich. Kwota zapłacona sprzedawcy przy nabyciu każdego pojazdu wynika z dokumentu nabycia oraz z dowodu przyjęcia środka trwałego i jest możliwa do ustalenia dla każdego pojazdu odrębnie. Wnioskodawca posiada dokumenty nabycia wszystkich siedmiu pojazdów.

Pytania

1.  Czy do dostawy pojazdów wskazanych w punktach od 1 do 6 Wnioskodawca będzie uprawniony zastosować procedurę opodatkowania marżą, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług?

2.  Czy do dostawy pojazdu wskazanego w punkcie 7 Wnioskodawca będzie uprawniony zastosować procedurę opodatkowania marżą, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, do dostawy pojazdów wskazanych w punktach od 1 do 6 będzie On uprawniony zastosować procedurę opodatkowania marżą.

Zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku. Zastosowanie tej procedury zależy od łącznego spełnienia trzech przesłanek: przedmiotem dostawy jest towar używany, towar nabyto od jednego z podmiotów wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy, a nabycie nastąpiło w celu odprzedaży.

Przesłanka pierwsza jest spełniona. Zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, towarami używanymi są ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie. Opisane pojazdy są ruchomymi dobrami materialnymi, w chwili nabycia były już eksploatowane przez inne podmioty, a w chwili planowanej dostawy będą zarejestrowane i zdatne do dalszego użytku.

Przesłanka druga jest spełniona. Pojazdy wskazane w punktach od 1 do 6 nabyto od podatników podatku od towarów i usług, a dostawa każdego z nich była opodatkowana zgodnie z art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, co wynika z faktur zawierających adnotację o procedurze marży dla towarów używanych i niewykazujących stawki ani kwoty podatku. Odpowiada to sytuacji opisanej w art. 120 ust. 10 pkt 3 ustawy.

Przesłanka trzecia również jest spełniona, mimo że podstawowym celem nabycia było wykorzystanie pojazdów w działalności (…), a nie ich odsprzedaż. Warunek nabycia w celu odprzedaży nie oznacza, że odsprzedaż musi być celem wyłącznym ani nawet głównym. Wystarczy, że podatnik już w chwili nabycia zakładał, iż towar zostanie w przyszłości zbyty.

Za taką wykładnią przemawia wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-280/04 Jyske Finans. Trybunał uznał w nim, że przedsiębiorca odsprzedający w ramach zwykłej działalności pojazdy nabyte uprzednio jako używane i wykorzystywane wcześniej do innych celów gospodarczych działa w charakterze podatnika-pośrednika, mimo że odsprzedaż nie była głównym celem nabycia, lecz celem drugorzędnym wobec podstawowego wykorzystania pojazdów.

Stanowisko to jest utrwalone w praktyce Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W interpretacji z 9 maja 2024 r., znak 0113-KDIPT1-3.4012.171.2024.2.MK, organ uznał za prawidłowe zastosowanie procedury marży do sprzedaży samochodu nabytego od osoby prywatnej, wprowadzonego do ewidencji środków trwałych i użytkowanego w działalności przez osiem lat przed sprzedażą, wskazując, że warunek nabycia w celu odsprzedaży jest spełniony także wtedy, gdy przed odsprzedażą podatnik użytkował pojazd na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Tożsame stanowisko organ zajął w interpretacji z 16 kwietnia 2025 r., znak 0113-KDIPT1-3.4012.137.2025.1.MK, dotyczącej pojazdu amortyzowanego jako środek trwały, przy założeniu odsprzedaży po spadku jego przydatności lub przy nabyciu pojazdu nowego.

Na ocenę tę nie wpływa wprowadzenie pojazdów do ewidencji środków trwałych ani ich pełne umorzenie, ponieważ art. 120 ust. 4 ustawy nie odwołuje się do sposobu ujęcia towaru w księgach ani do stopnia jego zamortyzowania. Nie wpływa na nią również odliczanie połowy podatku naliczonego od wydatków eksploatacyjnych, ponieważ dotyczy ono innych towarów i usług niż same pojazdy, a przy nabyciu pojazdów podatek naliczony w ogóle nie wystąpił. Pogląd taki wyrażono w interpretacjach znak 0115-KDIT1-2.4012.34.2019.1.AJ oraz IBPP2/4512-827/15/EK, przy czym druga z nich dotyczyła pojazdu nabytego na fakturę marża i w całości zamortyzowanego.

Wszystkie trzy przesłanki są zatem spełnione. Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania procedury opodatkowania marżą do dostawy pojazdów wskazanych w punktach od 1 do 6, a podstawą opodatkowania będzie marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku, ustalona odrębnie dla każdego pojazdu.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, do dostawy pojazdu wskazanego w punkcie 7 również będzie On uprawniony zastosować procedurę opodatkowania marżą.

Przesłanka pierwsza i przesłanka trzecia są spełnione z tych samych powodów, które wskazano w stanowisku do pytania pierwszego. Pojazd jest ruchomym dobrem materialnym nadającym się do dalszego użytku, w chwili nabycia był już eksploatowany przez inny podmiot, a Wnioskodawca zakładał przy nabyciu, że po zakończeniu użytkowania pojazd zostanie sprzedany.

Odmienna jest wyłącznie podstawa spełnienia przesłanki drugiej. Pojazd nabyto od osoby fizycznej na podstawie pisemnej umowy sprzedaży, bez faktury i bez wykazania podatku od towarów i usług, co odpowiada sytuacji opisanej w art. 120 ust. 10 pkt 1 ustawy, to jest nabyciu od osoby fizycznej niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy. Artykuł 120 ust. 10 ustawy traktuje wymienione w nim sposoby nabycia równorzędnie, wobec czego skutek prawny jest taki sam jak w przypadku pojazdów wskazanych w punktach od 1 do 6.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 29a ust. 1 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego.

Jednakże w stosunku do dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków ustawa o podatku od towarów i usług zawiera szczególne procedury w zakresie obliczania podstawy opodatkowania.

Procedura marży uregulowana została przez ustawodawcę w Dziale XII ustawy Rozdziale 4 „Szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków”.

Na podstawie art. 120 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy:

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że:

Towarami używanymi są zatem te dobra ruchome, które wcześniej zostały choć raz użyte, lecz nadają się do wielokrotnego wykorzystania (nie ulegają zużyciu po jednokrotnym użytku).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy – między innymi – towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży.

Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy.

I tak, stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy:

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy m.in. towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to szczególna forma opodatkowania, w której podstawą opodatkowania jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku. Taka procedura opodatkowania może być stosowana w przypadku dostawy towarów używanych nabytych wcześniej przez podatnika podatku VAT w ramach prowadzonej działalności w celu odsprzedaży. Zaznaczyć należy, że dla opodatkowania dostawy towarów używanych w procedurze marży ważny jest nie tylko rodzaj towaru, który może zostać objęty tą procedurą, ale również to, od kogo ten towar został kupiony. Zastosowanie tej procedury wymaga, aby towary używane były nabyte od podmiotów wymienionych w powołanym wyżej art. 120 ust. 10 ustawy.

Wspólną cechą wszystkich przedstawionych w ww. przepisie przypadków, warunkujących zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że podmiot sprzedający używany towar, pozbawiony był prawa do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego przy jego nabyciu.

Ponadto, jak wynika z przepisu art. 120 ust. 4 ustawy, warunkiem niezbędnym do zastosowania tej procedury jest określenie, że towar został jednak nabyty w celu odsprzedaży (także w sytuacji, gdy towar ten przed odsprzedażą podatnik użytkował dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzi (…), jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług i wykonuje czynności opodatkowane tym podatkiem.

W latach 2014-2021 Spółka nabyła siedem samochodów osobowych. Każdy z nich w chwili nabycia był pojazdem używanym, wcześniej zarejestrowanym i eksploatowanym przez inny podmiot. Spółka posiada dokumenty nabycia wszystkich siedmiu pojazdów.

Sześć pojazdów zostało nabytych od podatników podatku od towarów i usług i każdy ze sprzedawców wystawił fakturę zawierającą adnotację o procedurze marży dla towarów używanych, niewykazującą stawki podatku ani kwoty podatku. Jeden pojazd został nabyty od osoby fizycznej na podstawie pisemnej umowy sprzedaży. W umowie sprzedaży zawartej z osobą fizyczną wskazano numer PESEL oraz rodzaj i numer dokumentu tożsamości sprzedającej. Sprzedająca nie wystawiła faktury, a w umowie nie wykazano podatku od towarów i usług.

Przy nabyciu żadnego z siedmiu pojazdów nie wystąpił podatek naliczony, a Spółka nie odliczyła podatku naliczonego przy ich nabyciu, ponieważ podatek taki w ogóle nie wystąpił.

Wszystkie pojazdy wprowadzono do ewidencji środków trwałych Spółki. Pojazdy były i nadal są wykorzystywane w działalności gospodarczej Spółki, do przejazdów służbowych związanych z prowadzeniem (…).

Nabywając każdy z siedmiu pojazdów Spółka zakładała, że po zakończeniu jego użytkowania pojazd zostanie sprzedany. Podstawowym celem nabycia było wykorzystanie pojazdów w działalności gospodarczej, a ich późniejsza odsprzedaż była celem dodatkowym, przyjmowanym już w chwili nabycia.

Aktualnie Spółka planuje zbycie pojazdów używanych nabytych w latach 2014-2021.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy przy planowanej dostawie siedmiu pojazdów używanych nabytych w latach 2014-2021 Spółka będzie uprawniona zastosować procedurę opodatkowania marżą, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że przy sprzedaży siedmiu samochodów używanych nabytych w latach 2014-2021 Spółka będzie miała prawo do zastosowania szczególnej procedury VAT marża przewidzianej w art. 120 ust. 4 ustawy. Spełnione zostaną bowiem przesłanki pozwalające na jej zastosowanie, tj.:

-     wszystkie pojazdy są towarami używanymi w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy,

-     wszystkie pojazdy zostały nabyte od podmiotów wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy,

-     Spółka posiada dokumenty nabycia wszystkich siedmiu pojazdów,

-     przy nabyciu pojazdu od osoby fizycznej została zawarta pisemna umowa sprzedaży, w której wskazano numer PESEL oraz rodzaj i numer dokumentu tożsamości sprzedającej,

-     przy nabyciu poszczególnych pojazdów nie wystąpił podatek naliczony, tym samym Spółka nie odliczyła podatku naliczonego w związku z nabyciem pojazdów,

-     wszystkie pojazdy zostały nabyte przy założeniu ich dalszej odsprzedaży, po wykorzystaniu ich w działalności.

Podsumowując stwierdzam, że przy planowanej dostawie wszystkich siedmiu pojazdów używanych nabytych w latach 2014-2021 Spółka będzie uprawniona do zastosowania procedury opodatkowania marżą, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.