0112-KDIL3.4012.609.2026.2.MBN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy dokonując sprzedaży działek nr A i B będzie Pani działała jako podatnik podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 24 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia:

§  czy dokonując sprzedaży działek nr A i B będzie Pani działała jako podatnik podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy;

§  czy sprzedaż działki nr B zabudowanej budynkiem garażowym będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy;

§  czy sprzedaż działki A może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.

Uzupełniła go Pani pismem z 28 września 2026 r. (wpływ 28 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest rezydentem polskim i podlega opodatkowaniu od całości dochodów w Polsce. Ponadto, w Polsce prowadzi działalność gospodarczą jako czynny podatnik VAT w zakresie handlu częściami i akcesoriami rolniczymi. Nie prowadzi działalności w zakresie dzierżawy, obrotu nieruchomościami.

Wnioskodawczyni jest właścicielem nieruchomości, składającej się z działek ewidencyjnych o numerze A oraz B, o łącznej powierzchni (...) ha, położonej w miejscowości (...), powiat (...), województwo (...), dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział (...) prowadzi księgę KW nr (...).

Prawo własności nieruchomości, na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, Wnioskodawczyni nabyła pierwotnie wraz z mężem na podstawie umowy sprzedaży i oświadczenia o ustanowieniu hipoteki z dnia (…) października 2011 r., sporządzonej w formie aktu notarialnego przez notariusza w (...), Rep. A nr (…).

W dniu (…) lipca 2026 r. zmarł małżonek, (…). Pani (…), na mocy notarialnego poświadczenia dziedziczenia z dnia (…) lipca 2026 r., nabyła po zmarłym małżonku w całości spadek z dobrodziejstwem inwentarza, na podstawie testamentu z dnia (...) lipca 2013 r. A zatem, osobą uprawnioną do rozporządzania prawem własności działek A i B od (…) lipca 2026 r. jest wyłącznie Pani (…).

Działka nr A, o pow. (...) ha, jest niezabudowana, posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej, oznaczona jest jako grunty orne − R.

Działka nr B, o pow. (…) ha, jest zabudowana budynkiem o funkcji garażowej, jest uzbrojona w urządzenia infrastruktury technicznej i posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej, oznaczona jest jako inne tereny zabudowane − Bi.

Działki nr B oraz B nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co wynika z zaświadczenia Burmistrza (...) z dnia (…) lutego 2023 r., znak: (…). Działka zabudowana nr B jest objęta decyzją o warunkach zabudowy − budynek handlowo-usługowy. Natomiast działka A − niezabudowana, nie posiada decyzji o warunkach zabudowy oraz nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Działki nie leżą na obszarze zdegradowanym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji. Nieruchomość nie jest lasem, nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu ani nie wydano decyzji dla niej decyzji, o których mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.

Działki nr A oraz B są nieruchomością rolną, w rozumieniu przepisów Kodeksu Cywilnego oraz nieruchomością rolną, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego. Na działkach A oraz B nie znajdują się śródlądowe wody płynące ani śródlądowe wody stojące w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo Wodne (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2625 ze zm.). Nieruchomość nie jest zanieczyszczona substancjami niebezpiecznymi, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska oraz nie są na niej składowane substancje niebezpieczne, które mogłyby spowodować zanieczyszczenie nieruchomości lub nieruchomości sąsiednich, które to zanieczyszczenie mogłoby spowodować powstanie jakichkolwiek zobowiązań do naprawienia powstałych szkód, do podjęcia działań prowadzących do kompensacji przyrodniczej lub uiszczenia kwot pieniężnych odpowiadających wysokości szkód wynikłych z naruszenia środowiska, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

Działki nie były, obecnie również nie są wykorzystywane przez właścicieli na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i nie stanowią przedsiębiorstwa, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w rozumieniu przepisu art. 55a Kodeksu cywilnego.

Wnioskodawczyni w dniu 29 lipca 2026 r. sprzedała spółce prawo własności nieruchomości, składające się z działek nr A oraz B, dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział (...) prowadzi księgę KW nr (...), z majątku prywatnego. Przeniesienie własności nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem, przed sprzedażą, oddała w dzierżawę działki nr A oraz B spółce kupującej pod działalność gospodarczą (Umowa dzierżawy nr (…) z dnia (…) kwietnia 2023 r. na czas nieokreślony). Dzierżawca w zamian zobowiązał się płacić Wydzierżawiającym określony umową czynsz dzierżawny, który nie jest dokumentowany fakturami. Ponadto, kupujący zobowiązał się we własnym imieniu i na własny użytek podjąć szereg działań związanych z nieruchomością.

Kupująca spółka planuje na powstałej działce wybudować obiekt usługowo-handlowy o powierzchni zabudowy minimum 650 m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc postojowych. W akcie notarialnym nr (…) z dnia (…) kwietnia 2023 r. − umowa przedwstępna, kupująca nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na tej działce. To jest spółka zobowiązała się do:

1.  Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektami, zgodnie z planami spółki, czyli zabudowy jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 650 m², wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc parkingowych − decyzja została wydana w stosunku do działki B w roku 2024 r.

2.  Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym obiektem handlowo -usługowym o powierzchni zabudowy 527 m^2, w tym sala sprzedaży o powierzchni 400 m^2, wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc parkingowych − decyzja została wydana w stosunku do działki B dnia (…) lipca 2026 r.

3.  Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzaniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości.

4.  Uzyskania przez kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę budynku posadowionego na działce nr B.

5.  Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na wycinkę drzew znajdujących się na nieruchomości, obejmującego zgodę na dokonanie przez kupującego odpowiednich nasadzeń zamiennych.

6.  Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego koniecznością rekultywacji.

7.  Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.

8.  Uzyskania warunków technicznych przyłączy − kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego.

9.  Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym obiektem handlowym.

10.  Zmiany użytku z rolnego na nierolny w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej dla działek oznaczonych numerami ewidencyjnymi A i B.

11.  Uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie handlowo -usługowym.

Na zakończenie należy podkreślić, że:

1. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawczyni nigdy samodzielnie nie podejmowała żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.

2. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

3. Działka nr B jest zabudowana z decyzją o warunkach zabudowy, a działka nr A jest niezabudowana. Działki nie są objęte MPZP.

4. Wnioskodawczyni przed sprzedażą dzierżawiła działki nr A oraz B spółce, które sprzedała w lipcu 2026 r.

5. W stosunku do działek, w całym okresie ich posiadania, Wnioskodawczyni nie dokonywała jakichkolwiek czynności, które miały na celu podniesienie ich wartości typu: uzbrojenie, doprowadzenie mediów, ogrodzenie, wytyczenie dróg dojazdowych.

6. W stosunku do budynku doszło do jego oddania do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi bądź rozpoczęcia użytkowania na własne potrzeby i minął okres co najmniej 2 lat.

7. W ostatnich 2 latach przed planowaną sprzedażą Wnioskodawczyni nie ponosiła wydatków na ulepszenie budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej budynku posadowionego na działce nr B.

8. Kupująca spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku i usług.

Wnioskodawczyni przed sprzedażą udzieliła kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia oraz sieci do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Wnioskodawczyni wyraziła przed sprzedażą zgodę na dysponowanie przez kupującego nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm.), w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp.

Wnioskodawczyni wyraziła zgodę przed sprzedażą na usytuowanie przez kupującego, własnym kosztem i staraniem, na nieruchomości, stanowiącej przedmiot umowy, tymczasowego przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Jednocześnie kupujący oświadczył, iż w przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży, usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na nieruchomości urządzenia.

Uzupełniła Pani opis sprawy odpowiadając na poniższe pytania:

1)  W jakim celu nabyła Pani działki nr A oraz B − działki nabyte w celu wybudowania domu mieszkalnego?

Odp.: Działki nabyte w celu wybudowania domu mieszkalnego.

2)  W jaki sposób wykorzystywała Pani przedmiotowe działki?

Odp.: Działki były koszone i przeznaczone na własne cele mieszkalne, czyli budowę budynku mieszkalnego na własne cele mieszkalne.

3)  Czy nabycie przez Panią działek nr A i B nastąpiło w ramach transakcji opodatkowanych, zwolnionych czy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT i czy transakcja ta została udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT?

Odp.: Działki nabyte od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności, czyli bez podatku VAT i faktury.

4)  Czy przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. działek? Jeżeli tak, to czy z tego prawa Pani skorzystała i odliczyła podatek VAT?

Odp.: Działki nabyte bez podatku VAT do majątku prywatnego, czyli bez prawa odliczenia tego podatku.

5)  Czy działki, będące przedmiotem wniosku, wykorzystywane były przez Panią wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywane były ww. działki, wykonywała Pani − należy podać podstawę prawną zwolnienia. Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej działki, będącej przedmiotem sprzedaży

Odp.: Działka A była wykorzystywana do majątku prywatnego z przeznaczeniem na własne cele mieszkalne. Działka B była wykorzystywana do majątku prywatnego z przeznaczeniem na własne cele mieszkalne.

6)  Czy wykorzystywała Pani ww. działki do działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług? Jeśli tak − czy sprzedawała Pani płody rolne z działek, które pochodziły z Pani własnej działalności rolniczej (jeśli tak, proszę wskazać: jakie to były płody rolne, kiedy je Pani sprzedawała, czy sprzedaż była opodatkowana podatkiem VAT)? Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej działki, będącej przedmiotem sprzedaży.

Odp.: Działka A nie była wykorzystywane do działalności rolniczej. Działka B nie była wykorzystywane do działalności rolniczej.

7)  Czy działki nr A oraz B wchodziły w skład gospodarstwa rolnego prowadzonego przez Panią?

Odp.: Nie wchodziły do gospodarstwa rolnego.

8)  W związku ze wskazaniem w opisie sprawy:

− należy wskazać:

a)  czy dla działki nr A, na moment jej sprzedaży, została wydana decyzja o warunkach zabudowy bądź decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.)?

b) czy dla działki nr A, na moment jej sprzedaży, zostało wydane pozwolenie na budowę? Jeśli tak, to kto wystąpił o to pozwolenie?

Odp.: Dla działki A nie była wydana na moment jej sprzedaży decyzja o warunkach zabudowy bądź decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.).

Dla działki A nie było wydane pozwolenie na budowę.

9)  Czy działki nr A oraz B były, poza wskazaną we wniosku dzierżawą zawartą z kupującą przedmiotowe działki spółką, udostępniana innym osobom na podstawie umów cywilnoprawnych? Jeśli tak, to proszę wskazać:

a) w jakim okresie (kiedy) działka była udostępniana osobom trzecim?

b) na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa) − jaka działka była udostępniana osobom trzecim?

c) czy udostępnienie nieruchomości było czynnością odpłatną (proszę podać kwotę) czy bezpłatną?

d) w jaki sposób dokumentowała/dokumentuje Pani czynność najmu/dzierżawy/użyczenia?

Odp.: Nie były udostępniane innym osobom na podstawie umów cywilnoprawnych?

a)  Była tylko umowa dzierżawy ze spółką, która zakupiła działki od dnia (…) kwietnia 2023 r.

b)  Jak wyżej spółce, która kupiła nieruchomości od (…) kwietnia 2023 r. do dnia sprzedaży.

c)  Umowa dzierżawy na podstawie umowy pisemnej.

d)  Wyłącznie wpłaty od spółki do majątku prywatnego.

10)  Czy budynek o funkcji garażowej, znajdujący się na działce nr B, był wykorzystywany przez Panią (przez cały okres jego posiadania, tj. od momentu nabycia/wybudowania do momentu dostawy) na cele prywatne (osobiste)? Jeśli tak, to jakie konkretnie Pani cele prywatne zaspokajał i w jakim okresie?

Odp.: Przechowywanie Sprzętu z gospodarstwa domowego.

11)  Czy ww. budynek, znajdujący się na działce nr B, stanowi wyłącznie majątek osobisty?

Odp.: Tak.

12)  Czy ww. budynek, znajdujący się na działce nr B, był dzierżawiony kupującej spółce?

Odp.: Cała działka wraz z zabudowaniami była dzierżawiona.

13)  Czy budynek o funkcji garażowej, znajdujący się na działce nr B, był przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze? Jeśli tak, to proszę wskazać:

a)  datę zawarcia ww. umowy?

b)  na jaki okres była zawarta ww. umowa?

c)  czy czynsz z tytułu umowy był dokumentowany fakturami?

Odp.:

a)  (…) kwietnia 2023 r.,

b)  na czas nieokreślony,

c)  nie był dokumentowany fakturami , wynajem był z majątku prywatnego na podstawie umowy.

14)  W związku z informacją w opisie sprawy, że:

− proszę o jednoznaczne wskazanie: czy na podstawie uzyskanej przez spółkę kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę, prace rozbiórkowe budynku posadowionego na działce nr B rozpoczną się jeszcze przed sprzedażą, czy już po nabyciu ww. działki przez spółkę kupującą?

Odp.: W dniu sprzedaży budynek stał na działce. Po sprzedaży to już decyzje nabywcy.

15)  Czy przed dniem sprzedaży zabudowanej działki nr B zostanie:

a)  założony dziennik rozbiórki dla budynków znajdujących się na działce będącej przedmiotem sprzedaży?

b)  odpowiednio zabezpieczony teren budowy (rozbiórki)?

c)  umieszczona na terenie budowy, w widocznym miejscu, tablica informacyjna oraz ogłoszenie zawierające dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia?

Odp.:

a)  Nie podejmowano takich działań, brak takiego dokumentu w związku z brakiem rozbiórki budynku.

b)  Brak rozbiórki budynku i brak takich działań.

c)  Brak rozbiórki budynku i brak takich działań.

Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 28 września 2026 r.)

1.  Czy Wnioskodawczyni dokonując sprzedaży działek nr A i B będzie działała jako podatnik podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT?

2.  Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 będzie twierdząca, czy sprzedaż działki nr B zabudowanej budynkiem garażowym będzie korzystała ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?

3.  Jeżeli odpowiedz na pytanie nr 1 będzie twierdząca, czy sprzedaż działki A, nieobjęta MPZP oraz decyzją o warunkach zabudowy, może korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług?

Pani stanowisko w sprawie

Ad 1. Zdaniem Wnioskodawczyni, nie działa przy planowanej sprzedaży w charakterze podatnika VAT, a wyłącznie wykonuje zwykły zarząd majątkiem prywatnym. To kupująca spółka, jako dzierżawca i przyszły nabywca nieruchomości, we własnym imieniu i na własny użytek, działając na podstawie udzielonego pełnomocnictwa − uzyskała szereg decyzji administracyjnych związanych z przygotowaniem inwestycji.

Dla ustalenia, czy Wnioskodawczyni będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, konieczna jest kompleksowa analiza całokształtu okoliczności sprawy, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Punktem wyjścia pozostaje wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10 (Jarosław Słaby oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć). Trybunał jednoznacznie wskazał, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Sama liczba transakcji, ich wartość, a nawet dokonanie podziału nieruchomości nie przesądzają jeszcze o uznaniu sprzedającego za podatnika VAT. Dopiero podejmowanie aktywnych działań, angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez profesjonalnych handlowców, producentów lub usługodawców, może prowadzić do uznania danej osoby za podatnika podatku od towarów i usług.

Stanowisko to zostało następnie wielokrotnie zaakceptowane przez Naczelny Sąd Administracyjny. W szczególności w wyroku z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 811/13, NSA podkreślił, że osoby, której działania nie wykraczają poza zwykłe wykonywanie prawa własności, nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wyłącznie z tego powodu, że dokonuje sprzedaży nieruchomości. Sąd wskazał jednocześnie, że każda sprawa wymaga indywidualnej oceny wszystkich okoliczności faktycznych, a nie wyłącznie pojedynczych elementów transakcji.

Również w kolejnych orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny konsekwentnie przyjmował, że o prowadzeniu działalności gospodarczej nie świadczy pojedyncza czynność, lecz zespół działań wskazujących na profesjonalny obrót nieruchomościami. W orzecznictwie podkreśla się, że konieczne jest ustalenie, czy sprzedający angażował własne środki finansowe i organizacyjne w celu przygotowania nieruchomości do sprzedaży, prowadził działania marketingowe, uzbrajał teren, wydzielał drogi wewnętrzne, dokonywał licznych podziałów geodezyjnych lub wykonywał inne czynności charakterystyczne dla przedsiębiorców zajmujących się handlem nieruchomościami.

W niniejszej sprawie takie okoliczności nie występują.

Wnioskodawczyni nie uzbrajała nieruchomości, nie finansowała budowy infrastruktury technicznej, nie wykonywała podziałów geodezyjnych mających na celu zwiększenie atrakcyjności nieruchomości, nie prowadziła profesjonalnych działań marketingowych ani nie zajmuje się zawodowo obrotem nieruchomościami. Nieruchomość została nabyta wiele lat temu do majątku wspólnego małżonków i nie stanowi składnika przedsiębiorstwa.

Nie można również pomijać, że czynności przygotowawcze związane z planowaną inwestycją będą wykonywane przede wszystkim przez kupującego i na jego koszt. Udzielenie kupującemu pełnomocnictwa służy wyłącznie umożliwieniu przeprowadzenia procesu inwestycyjnego jeszcze przed zawarciem umowy przyrzeczonej i stanowi standardowe zabezpieczenie interesów inwestora. Sam fakt udzielenia pełnomocnictwa nie może automatycznie przesądzać o uznaniu Wnioskodawczyni za podatnika VAT, jeżeli analiza całokształtu okoliczności wskazuje, że nadal wykonuje ona jedynie uprawnienia właścicielskie. Pogląd taki znajduje potwierdzenie zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w najnowszych interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Z tych względów, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że przy wydawaniu interpretacji indywidualnej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej powinien dokonać kompleksowej oceny przedstawionego zdarzenia przyszłego z uwzględnieniem dorobku orzeczniczego TSUE oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, bez rozstrzygania wyłącznie na samym fakcie udzielenia pełnomocnictwa kupującemu lub zawarcia umowy dzierżawy.

Przykładem jest interpretacja z dnia 23 lipca 2026 r., sygnatura 0111-KDIB3-1.4012.457.2026.2.OK, w której Dyrektor Krajowej Informacji skarbowej uznał, „(…) że samo udzielenie pełnomocnictwa kupującemu oraz wcześniejsza dzierżawa nieruchomości nie przesądza jeszcze o statusie podatnika VAT, jeśli brak innych działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. W stosunku do przedmiotowej nieruchomości nigdy samodzielnie nie podejmował Pan żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w internecie, prasie, radiu. Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Pana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie wykorzystywał i nie wykorzystuje Pan swojego udziału w przedmiotowej Nieruchomości w działalności rolniczej.

Nieruchomość objęta zakresem wniosku, była/jest przez Pana wykorzystywana od momentu nabycia w drodze dziedziczenia do chwili planowanej sprzedaży do celów prywatnych jako forma zabezpieczenia majątkowego i przechowywanie prywatnych rzeczy.

Podkreślić należy, że podjęte przez kupującą spółkę działania nie prowadzą do podwyższenia atrakcyjności Nieruchomości, lecz nabywca wykonuje te czynności we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania Nieruchomości do swoich określonych potrzeb. Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntu na rzecz kupującego (nabywcy) przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie Pan z tego powodu uznany za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą”.

A zatem, zarówno z orzecznictwa TSUE, jak i NSA wynika bowiem, że decydujące znaczenie ma ocena całokształtu aktywności właściciela, a nie występowanie pojedynczych elementów stanu faktycznego.

Ad 2. W przypadku stwierdzenia, że Wnioskodawca wystąpił w tej transakcji jako czynny podatnik VAT, sprzedaż działki nr B, jako zabudowana, nie dokonywano ulepszeń, modernizacji o wartości przewyższającej 30% wartości budynku w ostatnich 2 latach przed sprzedażą, będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług.

Ad 3. W przypadku stwierdzenia, że Wnioskodawca wystąpił w tej transakcji jako czynny podatnik VAT, sprzedaż działki nr A, jako niezabudowana, bez MPZP, bez decyzji o warunkach zabudowy, będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie ustalenia, czy dokonując sprzedaży działek nr A i B będzie Pani działała jako podatnik podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.):

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu dokonanej sprzedaży działek nr A i B istotne jest, czy w celu dokonania ich dostawy podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani właścicielem działek nr A i B. Prawo do tych działek nabyła Pani na podstawie umowy sprzedaży oraz w drodze dziedziczenia po zmarłym mężu. Nabycie działek nastąpiło bez podatku VAT i bez faktury, bez prawa do odliczenia podatku VAT. Działki zostały nabyte w celu wybudowania domu mieszkalnego. W lipcu 2026 r. sprzedała Pani spółce prawo własności ww. działek. Prowadzi Pani działalność gospodarczą jako czynny podatnik podatku VAT. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w zakresie dzierżawy i obrotu nieruchomościami. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Panią w działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Działki nie były wykorzystywane do działalności rolniczej. W stosunku do działek nr A i B, w całym okresie ich posiadania, nie dokonywała Pani jakichkolwiek czynności, które miały na celu podniesienie ich wartości typu: uzbrojenie, doprowadzenie mediów, ogrodzenie, wytyczenie dróg dojazdowych. W stosunku do ww. nieruchomości nigdy samodzielnie nie podejmowała Pani żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała Pani sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała Pani sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Oprócz dzierżawy na rzecz obecnego kupującego, nie zawierano innych umów dotyczących udostępniania przedmiotowej nieruchomości innym osobom. Spółka nabędzie tą nieruchomość w celu realizacji inwestycji budowlanej, polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Kupująca spółka planuje na tej nieruchomości wybudować obiekt handlowo-usługowy wraz z miejscami parkingowymi oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą. Zawarła Pani z kupującą spółką umowę przedwstępną sprzedaży m.in. pod warunkami uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu handlowo-usługowego zgodnie z planami inwestycyjnymi tej spółki. Ponadto, udzieliła Pani kupującej spółce pełnomocnictwa m.in. do składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia oraz sieci do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Wyraziła Pani również zgodę na dysponowanie przez kupującą spółkę ww. nieruchomością na cele budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp.

Na tle powyższego opisu sprawy Pani wątpliwości w pierwszej kolejności sprowadzają się do ustalenia, czy dokonując sprzedaży działek nr A i B działała Pani jako podatnik podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pani zapytania, należy wskazać, że doszło do podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży posiadanych przez Panią działek nr A i B i tym samym do udzielenia kupującej spółce pełnomocnictwa do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych w Pani imieniu w zakresie uzyskania wszelkich niezbędnych decyzji i pozwoleń, na budowę obiektu handlowo-usługowego wraz z parkingiem, zgodnie z planami inwestycyjnymi kupującej spółki. Uzyskanie decyzji i pozwoleń jest warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Czynności te nastąpiły chronologicznie po sobie jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży.

Udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie nieruchomości do potrzeb kupującej spółki (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się nieruchomość uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela nieruchomości (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.), jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowaną nieruchomość uczynić atrakcyjniejszą dla potencjalnego nabywcy, aby podnieść jej cenę.

Podkreślić należy, że podjęte przez kupującą spółkę działania nie prowadzą do podwyższenia atrakcyjności działek, lecz przyszły nabywca wykonywał te czynności we własnym interesie, w celu przystosowania działek do zrealizowania własnych potrzeb.

Ponadto, z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku wynika, że nieruchomość była wydzierżawiona spółce, która zakupiła ją pod działalność gospodarczą. Dzierżawa działek zapewne ułatwiła spółce uzyskania niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia kupującej spółce zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży. Zatem, zarówno na umowę dzierżawy jak i na umowę przedwstępną należy patrzeć jako na elementy jednego i tego samego przedsięwzięcia.

Tym samym, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującej spółce do wykonania określonych czynności w celu dostosowania nieruchomości do jej potrzeb i dzierżawa nieruchomości na jej rzecz przed sprzedażą, nie powoduje, że zostanie Pani z tego powodu uznana za podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży przez Panią działek nr A i B, nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że ta sprzedaż wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Dokonując sprzedaży działek nr A i B korzystała Pani z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, nie jest Pani podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do powyższej transakcji, a dostawa ta nie podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowując stwierdzam, że dokonując sprzedaży działek nr A i B nie działała Pani jako podatnik podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, a sprzedaż przez Panią prawa własności działek nr A i B nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, przepisy ustawy nie mają zastosowania do ww. transakcji.

Z uwagi na to, że transakcja sprzedaży prawa własności ww. nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, analiza zwolnienia od podatku VAT sprzedaży działki nr B na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy oraz zwolnienia od podatku VAT sprzedaży działki nr A na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy jest bezzasadna.

Tym samym, Pani stanowisko w zakresie ustalenia, czy dokonując sprzedaży działek nr A i B będzie Pani działała jako podatnik podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, należało uznać za prawidłowe.

Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (por. wyroki NSA: z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21; z 24 października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21; z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364/21; z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21; z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20; z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.