0112-KDIL3.4012.580.2026.1.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 10 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w przypadku zakupu kolejnego samochodu osobowego.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pani działalność gospodarczą – kancelarię radcy prawnego (PKD 69.10.Z) i jest Pani podatnikiem VAT, gdzie dochody uzyskiwane z pozarolniczej działalności gospodarczej są opodatkowane podatkiem liniowym.

Prowadzenie przez Panią ww. działalności gospodarczej wymaga bardzo często przemieszczania się, co powoduje konieczność użytkowania samochodu osobowego zarówno na terenie miasta (…), jak i do miejscowości ościennych i na terenie całego kraju, w zależności od właściwości sądów i prowadzonych spraw.

W grudniu 2024 r. nabyła Pani pojazd osobowy marki (…) i korzysta Pani z niniejszego samochodu w celach mieszanych, tj. zarówno do celów prowadzenia działalności gospodarczej, jak też do użytku prywatnego. Wobec powyższego, korzysta Pani z możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z uwzględnieniem ograniczeń: kosztu zakupu, kosztów eksploatacji samochodu oraz kosztów ubezpieczenia.

Zakupując ww. samochód osobowy, dokonała Pani odliczenia podatku VAT w wysokości 50% wydatków związanych z pojazdem, do wysokości ograniczeń ustawowych.

Obecnie ma Pani zamiar dokonać zakupu drugiego pojazdu osobowego z uwagi na rozwój prowadzonej działalności (zamiar zatrudnienia pracownika) oraz konieczności posiadania drugiego samochodu w przypadku awarii lub serwisowania pojazdu marki (…). W takim przypadku będzie Pani miała możliwość ciągłości świadczenia usług, co ma ogromne znaczenie w aspekcie terminów rozpraw sądowych czy konieczności podejmowania innych natychmiastowych działań. Zapewni to nieprzerwalną możliwość świadczenia usług, co stanowi racjonalne zabezpieczenie źródła przychodu oraz pełną i prawidłową organizację pracy.

Samochód marki (…) jest samochodem większym, bardziej komfortowym, wykorzystywanym głównie do dłuższych podróży po kraju, natomiast nowy samochód osobowy byłby samochodem mniejszym z mniejszym silnikiem, który pozwalałby na ograniczenie kosztów eksploatacji w przypadku poruszania się w mieście. Nowy samochód byłby wykorzystywany, tak jak posiadany, w trybie mieszanym, zarówno do użytku prywatnego, jak też prowadzonej działalności gospodarczej.

Do zaliczenia kosztów uzyskania przychodu będą brane pod uwagę wydatki związane z nowym samochodem z uwzględnieniem ograniczeń ustawowych, tj. koszt zakupu, koszty związane z utrzymaniem i eksploatacją oraz ubezpieczenia.

Wskazuje Pani, że:

1) posiadany samochód, jak i nowy samochód, będą wykorzystywane w formie mieszanej, natomiast w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

2) ww. samochody osobowe nie będą wykorzystywane w działalności gospodarczej do czynności zwolnionych VAT.

3) faktury dotyczące wydatków poniesionych na ww. samochody będą wystawiane na prowadzoną działalność gospodarczą.

4) nie prowadzi Pani ewidencji przebiegu samochodu marki (…).

5) obecny samochód osobowy, jak i kolejny, są i będą pojazdami w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

6) obecny samochód osobowy, jak i kolejny, nie są i nie będą pojazdami konstrukcyjnie przeznaczonymi do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą.

Pytanie

Czy podatnik w przedstawionym stanie faktycznym może dokonać odliczenia podatku VAT w przypadku zakupu kolejnego samochodu osobowego?

Jako przepisy prawa podatkowego wskazała Pani w części E poz. 57 wniosku art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny sprawy oraz obowiązujące przepisy podatkowe, należy uznać, że podatnik jest uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z użytkowaniem zarówno pojazdu osobowego marki (…), jak i kolejnego (drugiego) pojazdu. Odliczenia te powinny być jednak dokonywane przy uwzględnieniu ograniczeń wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności limitu 150 000,00 zł dla samochodów osobowych oraz możliwości uwzględnienia kosztów eksploatacji do wysokości 75% w przypadku użytkowania mieszanego.

Należy zaznaczyć, że zarówno ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i ustawa o podatku od towarów i usług, nie przewiduje ograniczeń co do liczby samochodów osobowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej podatnika. Kluczowe jest natomiast, aby te pojazdy były wykorzystywane w działalności gospodarczej podatnika, a ponoszone wydatki wykazywały związek z osiąganiem przychodów lub zachowaniem bądź zabezpieczeniem ich źródła, stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o PIT oraz art. 86a ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kluczowe znaczenie w kwalifikacji wydatków jako kosztów uzyskiwania przychodów ma nie liczba wykorzystywanych pojazdów, lecz fakt istnienia rzeczywistego związku ponoszonych wydatków z osiąganymi przychodami, ich zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła. Każdy wydatek, niezależnie od tego, czy dotyczy jednego, dwóch czy większej liczby samochodów osobowych, podlega ocenie wyłącznie pod kątem tego, czy spełnia powyższe kryteria.

W opisanym stanie faktycznym nie ulega wątpliwości, że związek ten został wykazany – oba pojazdy będą służyły do realizacji celów związanych z działalnością gospodarczą podatnika, co znajduje odzwierciedlenie w treści wniosku. Istotne jest także, by wydatek został prawidłowo udokumentowany (poprzez faktury czy umowy) oraz by nie został wskazany w katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z tym przepisem, wyłączone są m.in. wydatki o charakterze osobistym, koszty nabycia gruntów, wartości niematerialnych i prawnych czy wydatki nieudokumentowane – w katalogu tym nie przewidziano żadnych ograniczeń dotyczących liczby pojazdów osobowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej.

Prawidłowe dokumentowanie oraz stosowanie ustawowych limitów i ograniczeń (w tym limitu wartości pojazdu i proporcji kosztów eksploatacyjnych) umożliwia zaliczenie wydatków na oba pojazdy do kosztów uzyskania przychodów oraz skorzystania z odliczenia podatku VAT w granicach określonych przepisami prawa.

Podatnik, w opisanym stanie faktycznym, sprawy ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z posiadanym pojazdem, jak i przyszłym nabytym, w wysokości 50%, z uwagi na fakt, że samochody są i będą wykorzystywane zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i prywatnej.

Reasumując, w przedstawionym stanie faktycznym podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty związane z nabyciem i użytkowaniem obu pojazdów (obecnego i przyszłego) oraz korzystać z odliczenia podatku VAT zgodnie z obowiązującymi limitami i zasadami przewidzianymi w przepisach podatkowych.

Powyższe stanowisko potwierdzają liczne interpretacje indywidualne wydawane przez organy podatkowe, tj. interpretacja z dnia 25 czerwca 2025 r. sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.389.2025.3.MGR, czy też interpretacja z dnia 30 czerwca 2025 r. sygn. 0115-KDWT.4011.46.2025.2.AK oraz interpretacja z dnia 30 września 2025 r. sygn. 0113-KDIPIT1-3.4012.776.2025.4.OS, które zostały wydane w zbliżonym stanie faktycznym sprawy. W powyższych interpretacjach jasno zostało wskazane, że przepisy prawa nie przewidują limitu liczby samochodów osobowych, których koszty mogą być zalicza do kosztów uzyskania przychodów, wobec czego zaliczenie kosztów związanych także z drugim samochodem, w opisanym stanie faktycznym, przez podatnika jest prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Przywołany przepis art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, m.in. tego, że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:

Z uregulowań ustawy wyraźnie wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.

Kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy.

Zgodnie z treścią art. 86a ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86a ust. 2 ustawy:

Stosownie natomiast do art. 86a ust. 3 ustawy:

Zgodnie z art. 86a ust. 4 ustawy:

W myśl art. 86a ust. 5 ustawy:

Użycie wyrazu „wyłącznie” w art. 86a ust. 5 ustawy, wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych celów (np. użytek prywatny, jazda próbna, użytek służbowy podatnika, itp.). Zatem w odniesieniu do pojazdu, który np. jest przeznaczony do odprzedaży, ale jest wykorzystywany przez podatnika także do innych celów, nie może być zastosowane zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji.

Ponadto zgodnie z art. 2 pkt 34 ustawy:

W powołanych wyżej przepisach art. 86a ustawy ustawodawca zawarł szczególne uregulowania dotyczące określenia wysokości przysługującej do odliczenia kwoty podatku naliczonego. Taka konstrukcja oznacza, że w sytuacji, gdy znajdzie zastosowanie szczególne uregulowanie zawarte w art. 86a ust. 1 ustawy, wówczas podatnik może skorzystać jedynie z prawa do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą – kancelarię radcy prawnego i jest Pani podatnikiem VAT. W grudniu 2024 r. nabyła Pani pojazd osobowy marki (…) i korzysta Pani z niniejszego samochodu w celach mieszanych, tj. zarówno do celów prowadzenia działalności gospodarczej, jak też do użytku prywatnego. Zakupując ww. samochód osobowy, dokonała Pani odliczenia podatku VAT w wysokości 50% wydatków związanych z pojazdem, do wysokości ograniczeń ustawowych.

Obecnie ma Pani zamiar dokonać zakupu drugiego pojazdu osobowego z uwagi na rozwój prowadzonej działalności (zamiar zatrudnienia pracownika) oraz konieczności posiadania drugiego samochodu w przypadku awarii lub serwisowania pojazdu marki (…).

Nowy samochód byłby wykorzystywany, tak jak posiadany, w trybie mieszanym, zarówno do użytku prywatnego, jak też prowadzonej działalności gospodarczej. Posiadany samochód, jak i nowy samochód, będą wykorzystywane w formie mieszanej, natomiast w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Ww. samochody osobowe nie będą wykorzystywane w działalności gospodarczej do czynności zwolnionych VAT. Faktury dotyczące wydatków poniesionych na ww. samochody będą wystawiane na prowadzoną działalność gospodarczą.

Obecny samochód osobowy, jak i kolejny, są i będą pojazdami w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Obecny samochód osobowy, jak i kolejny, nie są i nie będą pojazdami konstrukcyjnie przeznaczonymi do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą.

W analizowanej sprawie, Pani wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT w przypadku zakupu kolejnego samochodu osobowego.

Podkreślić należy, że zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje podatnikowi w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy i uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy będą spełnione, ponieważ jest Pani podatnikiem podatku do towarów i usług, a posiadany samochód, jak i nowy samochód, będą wykorzystywane w formie mieszanej, natomiast w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Ww. samochody osobowe nie będą wykorzystywane w działalności gospodarczej do czynności zwolnionych VAT. Zatem, będzie Pani przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki dotyczące kolejnego samochodu osobowego związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT, przy uwzględnieniu ograniczeń wynikających z art. 88 i art. 86a ust. 1 ustawy.

Jak wskazano powyżej, podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”, tj. wykorzystywanych nie tylko w działalności gospodarczej, ale również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów prywatnych. Ograniczenie to – co do zasady – nie ma zastosowania w przypadku pojazdów samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania VAT fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być jednak rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, wyklucza ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Odnosząc powyższe do analizowanej sprawy należy wskazać, że z uwagi na fakt, że kolejny samochód osobowy będzie wykorzystywany przez Panią do celów mieszanych, tj. zarówno do działalności gospodarczej – do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, jak i prywatnie, to – zgodnie z art. 86a ust. 1 i ust. 2 ustawy – będzie przysługiwało Pani prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem kolejnego (nowego) samochodu osobowego.

Podsumowując stwierdzam, że będzie Pani miała prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem kolejnego (nowego) samochodu osobowego. Przy czym, prawo to będzie Pani przysługiwało, o ile nie zaistnieją wyłączenia wynikające z art. 88 ustawy.

Tym samym, Pani stanowisko w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w przypadku zakupu kolejnego samochodu osobowego jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z użytkowaniem zarówno pojazdu osobowego marki (…) jak i kolejnego (drugiego) pojazdu, bowiem nie przedstawiła Pani w tym zakresie pytania i przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w przypadku zakupu kolejnego samochodu osobowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.