taxmachine.pl

0112-KDIL3.4012.494.2026.2.MBN

Interpretacja indywidualna2026-07-15Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Zmiana przeznaczenia Lokalu nastąpiła w 2022 r., kiedy Wnioskodawca samodzielnie podjął decyzję o tym, że Lokal nie będzie dalej wynajmowany i nie będzie poszukiwał najemcy. Zatem, już w 2022 r. nastąpił obowiązek dokonania korekty podatku VAT, a nie dopiero w 2026 r., kiedy nastąpi sprzedaż Lokalu.

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie dokonania jednorazowej korekty w wysokości 1/10 łącznej kwoty VAT wynikającej z faktur VAT, dotyczących budowy Budynku jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 6 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

§  zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, sprzedaży lokalu niemieszkalnego;

§  dokonania jednorazowej korekty w wysokości 1/10 łącznej kwoty VAT wynikającej z faktur VAT, dotyczących budowy Budynku.

Uzupełnił go Pan pismem z 11 czerwca 2026 r. (wpływ 11 czerwca 2026 r.) oraz pismem z 10 lipca 2026 r. (wpływ 10 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych („podatek PIT”).

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą podlegającą wpisowi do CEiDG. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług („podatek VAT”).

W 2017 r., w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca nabył lokal użytkowy lokal niemieszkalny (…) („Lokal”) oraz udział 96/10.000 części w nieruchomości wspólnej. Nabycie Lokalu było opodatkowane podatkiem VAT. Wnioskodawca odliczył podatek VAT z tytułu nabycia Lokalu, z tym że odliczenie podatku VAT nastąpiło już w 2016 r., tj. w momencie kiedy Wnioskodawca podpisał umowę o wybudowanie i ustanowienie odrębnej własności z dnia (…) kwietnia 2016 r. i dokonał całości zapłaty.

Bezpośrednio po nabyciu Lokal został oddany w odpłatne używanie (najem) podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą (tj. od 2017 r.). W Lokalu prowadzona była działalność gastronomiczna (restauracja), która funkcjonowała przez okres kilku lat. Lokal był faktycznie wykorzystywany w działalności gospodarczej najemcy w sposób ciągły i operacyjny. Lokal był wynajmowany nieprzerwanie do drugiej połowy 2021 r.

Najem na rzecz najemcy był opodatkowany podatkiem VAT. Wnioskodawca każdorazowo wystawiał faktury VAT.

Koszt prac adaptacyjnych i wykończeniowych Lokalu, które zostały wykonane, zostały poniesione w całości przez najemcę i Wnioskodawca nie dokonywał żadnych ulepszeń, które przekroczyłyby 30% wartości początkowej Lokalu.

Od 2022 r. Lokal nie jest wynajmowany i znajduje się w stanie wymagającym istotnych prac remontowych.

Planowany nabywca zamierza przeprowadzić generalny remont, obejmujący usunięcie istniejących elementów wykończeniowych oraz dostosowanie lokalu do prowadzenia własnej działalności gospodarczej. W praktyce oznacza to konieczność przebudowy lokalu i poniesienia przez nabywcę istotnych nakładów inwestycyjnych.

Uzupełnił Pan opis sprawy odpowiadając na poniższe pytania:

1)  Czy Lokal znajduje się w ewidencji środków trwałych w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej na podstawie przepisów o podatku dochodowym? Jeśli tak, proszę podać konkretną datę (dd.mm.rrrr).

Odpowiedź Wnioskodawcy: Lokal znajduje się w ewidencji środków trwałych w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Lokal został przyjęty do używania w dniu (…) kwietnia 2017 r.

2)  Czy lokal podlegał/podlega amortyzacji podatkowej?

Odpowiedź Wnioskodawcy: Lokal podlega amortyzacji podatkowej.

3)  Czy wartość początkowa Lokalu przekracza 15.000 zł?

Odpowiedź Wnioskodawcy: Wartość początkowa Lokalu przekracza 15.000 zł.

4)  Czy Lokal stanowił/stanowi towar handlowy w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej?

Odpowiedź Wnioskodawcy: Nie, Lokal nie stanowi towaru handlowego w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

5)  Czy Najemca ponosił wydatki na ulepszenie Lokalu, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej? Jeśli tak, to proszę wskazać:

a)  kiedy wydatki te zostały poniesione oraz czy lokal po ulepszeniach był w całości oddany do używania i kiedy to nastąpiło (należy wskazać dokładną datę)?

b)  czy od ww. wydatków przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego?

c)  czy rozliczył się Pan z Najemcą z poniesionych przez niego wydatków?

Odpowiedź Wnioskodawcy: Najemca ponosił wydatki na ulepszenie Lokalu, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej. Wydatki te zostały poniesione w 2017 r. W Lokalu po ulepszeniach była prowadzona przez najemcę działalność restauracyjna od początku czwartego kwartału 2017 r.

Wnioskodawca nie posiada wiedzy czy Najemcy od ww. Wydatków przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Wydatki zostały poniesione przez Najemcę i w jego interesie. Wydatki te nie zostały w żaden sposób rozliczone z Wnioskodawcą.

6)  Czy przyszły nabywca będzie czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT?

Odpowiedź Wnioskodawcy: Tak, przyszły nabywca będzie czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

7)  Czy wraz z nabywcą, przed dniem dokonania dostawy Lokalu, złoży Pan zgodne oświadczenie, spełniające wymogi, o których mowa w art. 43 ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), właściwemu dla nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą Lokalu, że wybierają Państwo opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części?

Odpowiedź Wnioskodawcy: Jeżeli taka będzie decyzja biznesowa Wnioskodawcy i nabywcy, to Wnioskodawca wraz z nabywcą złożą przed dniem dokonania dostawy Lokalu, zgodne oświadczenie, spełniające wymogi, o których mowa w art. 43 ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. Poz. 775 ze zm.), właściwemu dla nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub w akcie notarialnym, do zawarcia którego dojdzie w związku z dostawą Lokalu, że wybierają oni opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

8)  W związku ze wskazaniem w opisie sprawy:

Od 2022 r. Lokal nie jest wynajmowany i znajduje się w stanie wymagającym istotnych prac remontowych.

Proszę o wskazanie, czy przed sprzedażą Lokal został/zostanie wycofany z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej i przekazany do Pana majątku prywatnego? Jeśli tak, to:

a)  kiedy i czy czynność ta podlegała/będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT? Jeśli nie, to dlaczego?

b)  czy po wycofaniu lokalu z ewidencji środków trwałych nastąpi jego przekazanie na cele osobiste?

c)  czy w związku z wycofaniem lokalu z prowadzonej działalności gospodarczej do majątku prywatnego, był/będzie Pan zobowiązany do wykazania i odprowadzenia podatku VAT? Jeśli nie, to należy wskazać dokładnie dlaczego.

d)  na podstawie jakiego dokumentu (czynności prawnej) ww. Lokal został/zostanie przekazany do Pana majątku prywatnego?

e)  w jaki dokładnie sposób wykorzystywał/będzie Pan wykorzystywał Lokal będący przedmiotem sprzedaży, od dnia wycofania z prowadzonej działalności do majątku prywatnego? Proszę szczegółowo opisać.

Odpowiedź Wnioskodawcy: Nie, Lokal przed sprzedażą nie został/nie zostanie wycofany z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej i przekazany do majątku prywatnego Wnioskodawcy.

9)  Do jakich czynności wykorzystywał/wykorzystuje Pan przedmiotowy Lokal od 2022 r. do teraz, czyli w okresie gdy Lokal przestał być wynajmowany, tj.:

a)  do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,

b)  do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług,

c)  do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy wskazać jakich konkretnie.

Odpowiedź Wnioskodawcy: Lokal stał od 2022 r. pusty, nie był wynajmowany ani użytkowany przez kogokolwiek. Był zamknięty, pusty i niewykorzystywany. Nie był wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

10)  Co konkretnie działo się/dzieje się z Lokalem od 2022 r. do teraz, tj. od kiedy Lokal przestał być wynajmowany? Jak wykorzystywał Pan Lokal po zakończeniu najmu? Proszę szczegółowo opisać.

Odpowiedź Wnioskodawcy: Lokal stał od 2022 r. pusty, nie był wynajmowany ani użytkowany przez kogokolwiek. Był zamknięty, pusty i niewykorzystywany.

11)  Czy Pana zamiarem było od 2022 r. oddanie Lokalu w dalszy najem? Czy aktywnie poszukiwał Pan nowego najemcy?

Odpowiedź Wnioskodawcy: Wnioskodawca wskazuje, że nie poszukiwał najemcy, nie był on w ogóle zainteresowany najmem ani sprzedażą Lokalu. Generalnie Wnioskodawca nie miał czasu zajmować się tym lokalem, więc Lokal był zamknięty, pusty i niewykorzystywany.

12)  Kiedy podjął Pan decyzję o sprzedaży Lokalu?

Odpowiedź Wnioskodawcy: Wnioskodawca nie pamięta dokładnie kiedy podjął decyzję o sprzedaży Lokalu. Do Wnioskodawcy zadzwonił właściciel lokalu obok i ustalił z nim zadowalającą cenę. W historii połączeń telefonicznych pierwsze od tego Pana połączenie Wnioskodawca ma z grudnia 2025 r., a pierwsze sms-y z lutego 2026 r.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym opisanym we Wniosku, w sytuacji gdy zbycie Lokalu będzie czynnością korzystającą ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i nastąpi w 2026 r., Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania jednorazowej korekty w wysokości 1/10 łącznej kwoty VAT wynikającej z faktury VAT dokumentującej nabycie Lokalu i korekta ta powinna zostać dokonana w rozliczeniu za okres, w którym nastąpi sprzedaż Lokalu?

Pana stanowisko w sprawie

1.  Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym opisanym we Wniosku, w sytuacji gdy zbycie Lokalu będzie czynnością korzystającą ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i nastąpi w 2026 r., Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania jednorazowej korekty w wysokości 1/10 łącznej kwoty VAT wynikającej z faktury VAT dokumentującej nabycie Lokalu i korekta ta powinna zostać dokonana w rozliczeniu za okres, w którym nastąpi sprzedaż Lokalu.

2.  Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124”.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

3.  Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy o VAT.

Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy o VAT: „po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego”.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy o VAT: „W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w [art. 91] ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów − w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów − jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis [art. 91 ] ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania”.

Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy o VAT: „Korekty, o której mowa w [art. 91] ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej − w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy”.

Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy o VAT: „W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w [art. 91] ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w [art. 91] ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty”.

W myśl art. 91 ust. 5 ustawy o VAT: „W przypadku, o którym mowa w [art. 91] ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 − w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy”.

Stosownie do art. 91 ust. 6 ustawy o VAT: „W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w [art. 91 ] ust. 4, zostaną:

1)  opodatkowane − w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

2)  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu − w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu”.

Jak stanowi art. 91 ust. 7 ustawy o VAT: „Przepisy [art. 91] ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi”.

Na mocy art. 91 ust. 7a ustawy o VAT: „W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w [art. 91] ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w [art. 91] ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz [art. 91] ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty”.

Jak wynika z treści art. 91 ust. 7b ustawy o VAT: „W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w [art. 91] ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w [art. 91] ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w [art. 91] ust. 1, [art. 91] ust. 2 zdanie trzecie i [art. 91] ust. 3, z zastrzeżeniem [art. 91] ust. 7c”.

Ponadto, na podstawie art. 91 ust. 7c ustawy o VAT: „Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w [art. 91] ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje − korekty, o której mowa w [art. 91] ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy”.

Natomiast, zgodnie z art. 91 ust. 7d ustawy o VAT: „W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w [art. 91] ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana”.

Według art. 91 ust. 8 ustawy o VAT: „Korekty, o której mowa w [art. 91] ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w [art. 91] ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania”.

4.  Z powyższych przepisów wynika, że korekta, o której mowa w art. 91 ustawy o VAT, odnosi się do takich towarów, które stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Ponadto z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Przepisy art. 91 ustawy o VAT, wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowy związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.

Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości, ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego.

Ustawa o VAT zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.

Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany przeznaczenia środka trwałego, tj. zarówno w sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że z treści art. 91 ustawy o VAT wynika, że w odniesieniu do nieruchomości to moment oddania do użytkowania danej nieruchomości rozpoczyna okres, w którym przewidziana jest korekta wieloletnia.

Ustawodawca przewidział 10-letni okres korekty dla nieruchomości, których wartość początkowa przekracza 15 000 zł i które zostały zaliczone do środków trwałych, licząc od roku, w którym nieruchomość oddana została do użytkowania − wynika to z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT.

Ponadto, przepis art. 91 ust. 5 ustawy o VAT wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej − tj. w okresie 5 lat w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, których wartość przekracza 15 000 zł, a w okresie 10 lat w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów − zbywa dany środek trwały.

W takich sytuacjach − zbycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych − przyjmuje się, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Jednakże w miesiącu dokonania sprzedaży dokonuje się od razu korekty za wszystkie pozostałe okresy. Korekty dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży.

Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że przez cały pozostały do korekty okres ten środek trwały służy w całości transakcjom dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona, wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy czynnościom niedającym prawa do odliczenia.

5.  Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego opisanego we Wniosku Lokal służył Wnioskodawcy do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Natomiast w związku z planowaną sprzedażą, czynność ta (jak wskazano powyżej) będzie transakcją korzystającą ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT. Nastąpi więc zmiana przeznaczenia środków trwałych, z wykorzystywanych wyłącznie do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT na wykorzystywane wyłącznie do czynności zwolnionych od opodatkowania podatkiem VAT.

6.  W związku z tym, Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania korekty odpowiednich części podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki na nabycie Lokalu, zgodnie z art. 91 ustawy o VAT bowiem oddanie do użytkowania Lokalu nastąpiło w 2017 r. a więc rok 2026 będzie ostatnim rokiem korekty. Korekta ta powinna zostać dokonana w deklaracji za okres, w którym nastąpi sprzedaż Lokalu.

Tym samym, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym opisanym we Wniosku, w sytuacji gdy zbycie Lokalu będzie czynnością korzystającą ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i nastąpi w 2026 r., Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania jednorazowej korekty w wysokości 1/10 łącznej kwoty VAT wynikającej z faktury VAT dokumentującej nabycie Lokalu i korekta ta powinna zostać dokonana w rozliczeniu za okres, w którym nastąpi sprzedaż Lokalu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, w zakresie dokonania jednorazowej korekty w wysokości 1/10 łącznej kwoty VAT wynikającej z faktur VAT, dotyczących budowy Budynku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a)  nabycia towarów i usług,

b)  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z przywołanych przepisów prawa wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:

Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy:

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy:

W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

Jak stanowi art. 91 ust. 6 ustawy:

W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1)  opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy:

W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.

Zgodnie z art. 91 ust. 7c ustawy:

Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:

W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.

Jak stanowi art. 91 ust. 7e ustawy:

Podatnik, który skorzysta ze zwolnień, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3, art. 113 ust. 1 albo art. 113a ust. 1, może dokonać korekty podatku naliczonego za pozostający okres korekty w deklaracji podatkowej składanej za ostatni okres rozliczeniowy, w którym podatnik był podatnikiem VAT czynnym.

Stosownie do art. 91 ust. 8 ustawy:

Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.

Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.

Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas jest obowiązany dokonać korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Przepisy art. 91 ust. 7a-7d ustawy stanowią doprecyzowanie zasad dokonywania korekty, o której mowa w ust. 7, zatem, odnoszą się one do korekty dokonywanej wyłącznie w sytuacjach, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmianie uległo prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Podatnik jest zobowiązany, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy (np. ze związanych z czynnościami niedającymi prawa do odliczenia na związane z czynnościami opodatkowanymi lub na odwrót, lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona na dany rok).

Ponadto, przepis art. 91 ust. 5 ustawy, wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej – tj. w okresie 10 lat w przypadku nieruchomości – zbywa dany środek trwały.

W takich sytuacjach – zbycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych – przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Korekty za wszystkie pozostałe okresy dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży.

Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że przez cały pozostały do korekty okres towar ten bądź usługa służy w całości transakcjom dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona lub nie podlegała opodatkowaniu, wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy czynnościom niedającym prawa do odliczenia.

Ponadto, powołany wyżej przepis art. 91 ust. 2 ustawy wprowadza szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku, których wartość początkowa przekracza 15.000 zł, przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W 2017 r., w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nabył Pan lokal użytkowy (lokal niemieszkalny). Wartość początkowa Lokalu przekracza 15.000 zł. Nabycie Lokalu było opodatkowane podatkiem VAT. Lokal znajduje się w ewidencji środków trwałych w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Lokal został przyjęty do używania w kwietniu 2017 r. Lokal podlega amortyzacji podatkowej.

Bezpośrednio po nabyciu Lokal został oddany w odpłatne używanie (najem) podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą (tj. od 2017 r.). Lokal był wynajmowany nieprzerwanie do drugiej połowy 2021 r. Najem na rzecz najemcy był opodatkowany podatkiem VAT. Każdorazowo wystawiał Pan faktury VAT.

Lokal stał od 2022 r. pusty, nie był wynajmowany ani użytkowany przez kogokolwiek. Był zamknięty i niewykorzystywany. Znajduje się w stanie wymagającym istotnych prac remontowych. Nie był wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Wskazuje Pan, że nie poszukiwał Pan najemcy, nie był Pan w ogóle zainteresowany najmem ani sprzedażą Lokalu. Generalnie nie miał Pan czasu zajmować się tym lokalem.

Lokal przed sprzedażą nie został/nie zostanie wycofany z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej i przekazany do Pana majątku prywatnego.

Obecnie planuje Pan dokonać sprzedaży Lokalu. Nie pamięta Pan dokładnie kiedy podjął decyzję o sprzedaży Lokalu. Zadzwonił do Pana właściciel lokalu obok i ustalił z Panem zadowalającą cenę. W historii połączeń telefonicznych, pierwsze od tego Pana połączenie ma Pan z grudnia 2025 r., a pierwsze sms-y z lutego 2026 r.

Pana wątpliwość dotyczy ustalenia, czy w sytuacji, gdy zbycie Lokalu będzie czynnością korzystającą ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i nastąpi w 2026 r., będzie Pan zobowiązany do dokonania jednorazowej korekty w wysokości 1/10 łącznej kwoty VAT, wynikającej z faktury VAT dokumentującej nabycie Lokalu i korekta ta powinna zostać dokonana w rozliczeniu za okres, w którym nastąpi sprzedaż Lokalu.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 6 października 2022 r. (C-293/21) w postępowaniu UAB „Vittamed technologijos” w likwidacji przeciwko Valstybinė mokesčių inspekcija, wynika, że:

29. Z jednej strony, odnosząc się w pierwszej kolejności do pkt 20 wyroku z dnia 9 lipca 2020 r., Finanzamt Bad Neuenahr Ahrweiler (C 374/19, EU:C:2020:546), sąd odsyłający przypomina, że mechanizm korekty przewidziany w art. 184–187 dyrektywy VAT ma na celu ustanowienie ścisłego i bezpośredniego związku pomiędzy prawem do odliczenia VAT naliczonego a wykorzystaniem danych towarów lub usług do celów transakcji podlegających opodatkowaniu. Opierając się następnie na pkt 38 wyroku z dnia 11 kwietnia 2018 r., SEB bankas (C 532/16, EU:C:2018:228), sąd ten wskazuje, że we wspólnym systemie VAT jedynie podatek naliczony obciążający towary i usługi wykorzystywane przez podatników do celów transakcji podlegających opodatkowaniu podlega odliczeniu. W tym względzie wspomniany sąd uściśla, że zgodnie z pkt 56 wyroku z dnia 31 maja 2018 r., Kollroß i Wirtl (C 660/16 i C-661/16, EU:C:2018:372) art. 185 ust. 1 dyrektywy VAT ustanawia zasadę, zgodnie z którą taka korekta musi być dokonywana w szczególności w przypadku, gdy po złożeniu deklaracji VAT nastąpi zmiana czynników uwzględnianych przy określaniu kwoty odliczenia. Ów sąd powołuje się wreszcie na pkt 44–46 wyroku z dnia 12 listopada 2020 r., ITH Comercial Timişoara (C 734/19, EU:C:2020:919), aby zauważyć, że ów ścisły i bezpośredni związek, jaki musi występować między prawem do odliczenia VAT naliczonego a realizacją planowanych transakcji podlegających opodatkowaniu, zostaje przerwany, gdy podatnik nie zamierza już wykorzystywać odnośnych towarów i usług do celów transakcji podlegających opodatkowaniu lub gdy wykorzystuje je do realizacji transakcji zwolnionych z podatku.

(…) sąd odsyłający powołuje się na orzecznictwo wynikające z wyroków z dnia 15 stycznia 1998 r., Ghent Coal Terminal (C-37/95, EU:C:1998:1, pkt 19, 20); z dnia 28 lutego 2018 r., Imofloresmira – Investimentos Imobiliários (C-672/16, EU:C:2018:134, pkt 40, 42), a także z dnia 17 października 2018 r., Ryanair (C 249/17, EU:C:2018:834, pkt 25), zgodnie z którym prawo do odliczenia pozostaje co do zasady nabyte, nawet jeśli później, ze względu na okoliczności niezależne od woli podatnika, nie korzysta on z tych towarów i usług, które doprowadziły do odliczenia w ramach transakcji podlegających opodatkowaniu, podkreślając, że podatnik zachowuje prawo do odliczenia, od momentu gdy nabył to prawo, nawet jeśli ów podatnik z przyczyn niezależnych od jego woli nie mógł wykorzystać towarów lub usług stanowiących podstawę odliczenia w ramach transakcji podlegających opodatkowaniu. Sąd ten uważa, że zgodnie z tym orzecznictwem można uznać, iż z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 185 ust. 2 akapit drugi dyrektywy VAT, prawo do wstępnego odliczenia VAT zostaje zachowane i nie powstaje obowiązek dokonania korekty, w przypadku gdy towary lub usługi nie zostały wykorzystane w ramach danej działalności gospodarczej ze względu na okoliczności niezależne od woli podatnika.

Ponadto, jak zauważył TSUE w ww. wyroku C-293/21:

(…) Trybunał wskazał w pkt 25 wyroku z dnia 17 października 2018 r., Ryanair (C 249/17, EU:C:2018:834), że powstałe już prawo do odliczenia pozostaje nabyte, nawet jeśli planowana działalność gospodarcza nie została później zrealizowana, a co za tym idzie – nie doprowadziła do dokonania podlegających opodatkowaniu transakcji, lub podatnik nie mógł wykorzystać towarów lub usług uprawniających do odliczenia w ramach transakcji podlegających opodatkowaniu z uwagi na okoliczności niezależne od jego woli. Zdaniem sądu odsyłającego użycie spójnika „lub” w owym pkt 25 ma na celu dokonanie rozróżnienia między dwiema odrębnymi sytuacjami: po pierwsze, gdy działalność gospodarcza nie była prowadzona po powstaniu prawa do odliczenia, oraz po drugie, gdy towary lub usługi, w odniesieniu do których skorzystano z prawa do odliczenia, nie zostały wykorzystane w ramach działalności gospodarczej. Tymczasem okoliczność, że towary lub usługi nie zostały wykorzystane „ze względu na okoliczności niezależne od woli podatnika”, wymieniono wyłącznie w drugim przypadku, który zdaniem sądu odsyłającego nie obejmuje sytuacji, w której podatnik został postawiony w stanie likwidacji. Sąd ten powołuje się w tym względzie na wyrok z dnia 29 lutego 1996 r., INZO (C 110/94, EU:C:1996:67).

Dodatkowo, jak wskazano w ww. wyroku:

40. Jak wielokrotnie podkreślał Trybunał, prawo do odliczenia przewidziane w art. 167 i nast. dyrektywy VAT stanowi integralną część mechanizmu VAT i co do zasady nie podlega ograniczeniu. W szczególności prawo to przysługuje w sposób bezpośredni w stosunku do całego podatku obciążającego transakcje powodujące naliczenie podatku (wyrok z dnia 12 kwietnia 2018 r., Biosafe – Indústria de Reciclagens, C‑8/17, EU:C:2018:249, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo).

41. We wspólnym systemie VAT odliczeniu podlega jedynie podatek naliczony obciążający towary i usługi wykorzystywane przez podatników do celów transakcji podlegających opodatkowaniu. Odliczenie podatku naliczonego jest związane z poborem podatku należnego (wyrok z dnia 9 lipca 2020 r., Finanzamt Bad Neuenahr‑Ahrweiler, C‑374/19, EU:C:2020:546, pkt 21 i przytoczone tam orzecznictwo).

(…)

43. Trybunał orzekał również wielokrotnie, że powstałe już prawo do odliczenia co do zasady pozostaje nabyte, nawet jeśli planowana działalność gospodarcza nie została później zrealizowana, a co za tym idzie – nie doprowadziła do dokonania transakcji podlegających opodatkowaniu (wyroki: z dnia 29 lutego 1996 r., INZO, C‑110/94, EU:C:1996:67, pkt 20; z dnia 17 października 2018 r., Ryanair, C‑249/17, EU:C:2018:834, pkt 25), lub jeśli ze względu na okoliczności niezależne od jego woli podatnik nie mógł wykorzystać towarów i usług, które prowadziły do odliczenia w ramach transakcji podlegających opodatkowaniu (wyroki: z dnia 15 stycznia 1998 r., Ghent Coal Terminal, C‑37/95, EU:C:1998:1, pkt 20; z dnia 17 października 2018 r., Ryanair, C‑249/17, EU:C:2018:834, pkt 25; a także z dnia 12 listopada 2020 r., ITH Comercial Timişoara, C‑734/19, EU:C:2020:919, pkt 34 i przytoczone tam orzecznictwo).

Ponadto TSUE w ww. wyroku wskazał, że:

45. Jednakże w odniesieniu do kwestii, w jaki sposób zasadę podkreśloną w wyroku z dnia 29 lutego 1996 r., INZO (C‑110/94, EU:C:1996:67), zgodnie z którą prawo do odliczenia pozostaje nabyte nawet wtedy, gdy zakończono działalność, zanim doprowadziła ona do realizacji transakcji podlegających opodatkowaniu, należy połączyć z zasadami dyrektywy VAT dotyczącymi korekty odliczeń, należy przypomnieć, że z jednej strony Trybunał orzekł, iż mechanizm korekty przewidziany w art. 184–187 dyrektywy VAT stanowi integralną część systemu odliczeń VAT ustanowionego w tej dyrektywie i ma na celu ustanowienie ścisłego i bezpośredniego związku pomiędzy prawem do odliczenia VAT naliczonego a wykorzystaniem towarów lub usług do celów transakcji podlegających opodatkowaniu na dalszym etapie obrotu. Z drugiej strony Trybunał przypomniał, że gdy towary lub usługi nabyte przez podatnika są wykorzystywane do wykonywania transakcji zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT, nie może dojść ani do poboru podatku należnego, ani do odliczenia podatku naliczonego (postanowienie z dnia 18 maja 2021 r., Skellefteå Industrihus, C‑248/20, EU:C:2021:394, pkt 42 i przytoczone tam orzecznictwo).

46. Trybunał przypomniał ponadto, że art. 184 dyrektywy VAT definiuje powstanie obowiązku dokonania korekty VAT w sposób jak najszerszy oraz że jego sformułowanie nie wyklucza a priori żadnej możliwości nienależnego odliczenia, ponieważ ogólny zakres obowiązku korekty znajduje potwierdzenie w wyraźnym wyliczeniu wyjątków przewidzianych w art. 185 ust. 2 tej dyrektywy (postanowienie z dnia 18 maja 2021 r., Skellefteå Industrihus, C‑248/20, EU:C:2021:394, pkt 43 i przytoczone tam orzecznictwo).

47. Trybunał wyjaśnił również, że jeżeli z powodów niezależnych od jego woli podatnik nie wykorzystuje usług lub towarów, takich jak nieruchomość, będących podstawą odliczenia w ramach transakcji opodatkowanych, w celu stwierdzenia istnienia „zmian” w rozumieniu art. 185 dyrektywy VAT nie wystarczy, aby nieruchomość pozostała niezajęta po rozwiązaniu umowy najmu, której była przedmiotem, nawet gdy zostało wykazane, że podatnik nadal zamierza wykorzystywać ją do celów działalności podlegającej opodatkowaniu i podejmuje niezbędne w tym celu kroki, gdyż prowadziłoby to do ograniczenia prawa do odliczenia w drodze przepisów mających zastosowanie w dziedzinie korekt (wyrok z dnia 28 lutego 2018 r., Imofloresmira – Investimentos Imobiliários, C‑672/16, EU:C:2018:134, pkt 47; postanowienie z dnia 18 maja 2021 r., Skellefteå Industrihus, C‑248/20, EU:C:2021:394, pkt 44).

Następnie TSUE, w ww. wyroku wskazał, że:

48. Jeżeli zatem podatnik nie planuje już wykorzystywać odnośnych towarów lub usług do celów realizacji transakcji opodatkowanych na dalszym etapie obrotu lub wykorzystuje je do dokonywania transakcji zwolnionych z podatku, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego, ścisły i bezpośredni związek, który musi występować pomiędzy prawem do odliczenia VAT naliczonego a realizacją planowanych transakcji podlegających opodatkowaniu zostaje przerwany, co musi prowadzić do zastosowania mechanizmu korekty przewidzianego w art. 184–187 dyrektywy VAT (zob. podobnie postanowienie z dnia 18 maja 2021 r., Skellefteå Industrihus, C‑248/20, EU:C:2021:394, pkt 45, 46 i przytoczone tam orzecznictwo).

(…)

55. W drugiej kolejności, zgodnie z orzecznictwem Trybunału, art. 167, 168, 184 i 185 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że prawo do odliczenia VAT naliczonego od towarów i usług nabytych w celu dokonania transakcji podlegających opodatkowaniu zostaje zachowane, w sytuacji gdy początkowo przewidziane projekty inwestycyjne zostały zaniechane z uwagi na okoliczności niezależne od woli podatnika, i nie należy dokonywać korekty tego VAT, jeżeli podatnik nadal ma zamiar wykorzystywać rzeczone towary do celów działalności podlegającej opodatkowaniu (wyrok z dnia 12 listopada 2020 r., ITH Comercial Timișoara, C‑734/19, EU:C:2020:919, pkt 46).

Zgodnie ze stanowiskiem wynikającym z prezentowanego dorobku orzecznictwa TSUE, nie mogą zmieniać prawa do odliczenia następujące po skorzystaniu z tego prawa okoliczności niezależne od woli podatnika.

Tut. organ nie neguje tez wynikających z ww. wyroków TSUE, mianowicie, że okoliczności zachodzące niezależnie od woli podatnika, pozostające poza jego kontrolą nie mogą zmieniać prawa do odliczenia następujące po skorzystaniu z tego prawa. Podatnik, który poczynił zakupy z intencją wykorzystywania ich do celów prowadzonej działalności gospodarczej, zachowuje prawo do odliczenia pomimo faktu, że ostatecznie, wskutek okoliczności obiektywnych i niezależnych od woli podatnika, zakupy nie zostały do tego celu przeznaczone.

W ocenie tut. Organu, przedstawiona przez Pana sytuacja jest jednak odmienna od zdarzeń opisanych w ww. wyrokach.

Prowadził już Pan działalność gospodarczą opodatkowaną z wykorzystaniem najmowanego Lokalu. Najem na rzecz najemcy − jak Pan wskazał w opisie sprawy − był opodatkowany podatkiem VAT. Lokal był wynajmowany nieprzerwanie do drugiej połowy 2021 r. Natomiast od 2022 r. Lokal stał pusty, nie był wynajmowany ani użytkowany przez kogokolwiek. Był zamknięty i niewykorzystywany. Znajduje się w stanie wymagającym istotnych prac remontowych. Nie był wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wskazuje Pan, że nie poszukiwał Pan najemcy, nie był Pan w ogóle zainteresowany najmem ani sprzedażą Lokalu. Generalnie nie miał Pan czasu zajmować się tym lokalem. Nie pamięta Pan dokładnie kiedy podjął decyzję o sprzedaży Lokalu. Zadzwonił do Pana właściciel lokalu obok i ustalił z Panem zadowalającą cenę. W historii połączeń telefonicznych, pierwsze od tego Pana połączenie ma Pan z grudnia 2025 r., a pierwsze sms-y z lutego 2026 r.

Zatem, z powyższego opisu sprawy wynika, że od 2022 r. Lokal przestał być wykorzystywany przez Pana do czynności opodatkowanych. To Pan podjął taką decyzję decydując się, że nie będzie Pan poszukiwał najemcy i − jak Pan sam wskazał − nie był Pan w ogóle zainteresowany najmem ani sprzedażą Lokalu. Generalnie nie miał Pan czasu zajmować się tym Lokalem. Decyzja ta była uzależniona od Pana woli, a nie od czynników niezależnych.

Warto w tym miejscu przywołać orzeczenie WSA w Łodzi z 9 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 1183/11, w którym sąd wskazał, że:

(…) zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, zachodzi obowiązek korekty podatku naliczonego przy nabyciu towarów lub usługi jeżeli post factum zmianie uległo przeznaczenie poczynionych nakładów bowiem nie będą one dłużej służyły czynnościom opodatkowanym dokonywanym przez Spółkę. Zgodnie ze stanowiskiem wynikającym z dorobku orzeczniczego ETS nie mogą zmieniać prawa do odliczenia następujące po skorzystaniu z tego prawa okoliczności niezależne od woli podatnika. Ustalenie charakteru tych okoliczności wymaga każdorazowo przeanalizowania stanu faktycznego sprawy. Z informacji przedstawionych przez Stronę Skarżącą we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji oraz wskazanych w skardze do sądu administracyjnego wynika, że zaniechanie wykorzystania poniesionych nakładów na wynajmowane lokale użytkowe, było uzależnione od jej woli i nie wiązało się z jakimiś losowymi przypadkami, była to bowiem decyzja ekonomiczna spółki uzależniona od jej woli. Pozostawienie nakładów w wynajmowanych lokalach było rozwiązaniem tańszym niż przywrócenie stanu poprzedniego. Zatem w świetle przedstawionych wyżej regulacji prawnych Strona była zobowiązana do korekty podatku naliczonego od części inwestycji w obcym środku trwałym, która nie została zamortyzowana. Obowiązku dokonania korekty nie uchyla przy tym okoliczność, że przez cały okres Spółka wykonuje czynności opodatkowane w innych lokalach gastronomicznych. Należy zauważyć, że możliwość odliczenia całości podatku istniałaby jedynie wówczas, gdyby przez cały okres amortyzacji podatnik wykorzystywał środek trwały do czynności opodatkowanych.

Ponadto, w wyroku z 25 czerwca 2015 r. sygn. akt I FSK 110/14 Sąd wskazał:

(…) niektóre z okoliczności, z którymi powinna się wiązać utrata prawa do odliczenia, a tym samym konieczność dokonania korekty nie powodują utraty tego prawa. Z wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 stycznia 1998 r., C-37/95, wynika, że nie mogą zmieniać prawa do odliczenia następujące po skorzystaniu z tego prawa okoliczności, zachodzące niezależnie woli podatnika; pozostające po za jego kontrolą. Przepis artykułu 17 VI Dyrektywy należy interpretować w taki sposób, aby umożliwić podatnikowi działającemu w ramach swojej działalności opodatkowanej odliczenie podatku VAT przypadającego do zapłaty z tytułu nabycia towarów i usług stanowiących inwestycje z przeznaczeniem na działalność opodatkowaną. Prawo do odliczeń obowiązuje także w przypadku, gdy z powodów od niego niezależnych podatnik nigdy nie wykorzystał nabytych towarów i usług do prowadzenia działalności opodatkowanej.

Zatem, podatnik, który poczynił zakupy z intencją wykorzystania ich do celów prowadzonej działalności gospodarczej, zachowuje prawo do odliczenia pomimo faktu, że ostatecznie – wskutek okoliczności obiektywnych i niezależnych od woli podatnika – zakupione towary nie zostały do zamierzonego celu przeznaczone.

Z taką sytuacją nie mieliśmy jednak do czynienia w stanie faktycznym wskazanym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Pan samodzielnie podjął decyzję o zamknięciu Lokalu i niewykorzystaniu go w żaden sposób. W przedstawionym przez Pana przypadku, nie ma więc mowy o czynnikach niezależnych od podatnika i obiektywnych. W sprawie bowiem nie doszło do zaniechania tych działań np. na skutek decyzji organów władzy publicznej, czy też bezprawnego rozwiązania umowy ze strony wynajmującego, czy też zdarzeń losowych typu pożar, powódź, czy też kradzież.

W świetle powołanych wyżej orzeczeń, nie sposób zatem się zgodzić z Pana stanowiskiem, że do zmiany przeznaczenia dojdzie w momencie planowanej sprzedaży Lokalu. Skoro od 2022 r. Lokal stał pusty, nie był wynajmowany ani użytkowany przez kogokolwiek, nie szukał Pan najemcy, nie był Pan w ogóle zainteresowany najmem ani sprzedażą Lokalu, generalnie nie miał Pan czasu zajmować się tym Lokalem oraz nie zamierzał Pan dalej wykorzystywać Lokalu do czynności opodatkowanych, to już w tym momencie zmienił Pan sposób wykorzystania Lokalu i w tym momencie powstał obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego od zakupu Lokalu.

W związku z powyższym, odpowiadając na Pana wątpliwości, stwierdzam, że błędne jest Pana stanowisko, że w zdarzeniu przyszłym opisanym we Wniosku, w sytuacji gdy zbycie Lokalu będzie czynnością korzystającą ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i nastąpi w 2026 r., Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania jednorazowej korekty VAT w wysokości 1/10 łącznej kwoty VAT wynikającej z faktury VAT dokumentującej nabycie Lokalu i korekta ta powinna zostać dokonana w rozliczeniu za okres, w którym nastąpi sprzedaż Lokalu. Do zmiany sposobu wykorzystania przedmiotowej nieruchomości doszło już w roku 2022, kiedy samodzielnie podjął Pan decyzję o tym, że lokal ten nie będzie dalej wynajmowany i nie będzie Pan poszukiwał najemcy. Zatem, już w roku 2022 nastąpił obowiązek dokonania korekty podatku VAT.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania), tj. czy będzie Pan zobowiązany do dokonania jednorazowej korekty w wysokości 1/10 łącznej kwoty VAT wynikającej z faktury VAT dokumentującej nabycie Lokalu i korekta ta powinna zostać dokonana w rozliczeniu za okres, w którym nastąpi sprzedaż Lokalu. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na Pana pytanie oznaczone we wniosku nr 2. Natomiast w zakresie pytania nr 1 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.