0112-KDIL3.4012.476.2026.2.MS

Interpretacja indywidualna2026-09-29Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur zaliczkowych otrzymanych w latach (...) oraz w przyszłości, z faktury na pozostałą jeszcze do zapłaty kwotę, jeżeli faktury są wystawione bez Pana i Pana Małżonki nr NIP. Złożenie zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R i wskazanie w nim daty rozpoczęcia działalności nie późniejszej niż data zapłaty pierwszej z wpłaconych zaliczek oraz złożenia JPK_VAT za okres począwszy od miesiąca takiej wstecznej rejestracji, aby odliczyć podatek VAT z otrzymanych dotychczas faktur zaliczkowych. Prawo do samodzielnego zarejestrowania się jako podatnika VAT czynnego, samodzielnego rozliczania podatku VAT z tytułu najmu lokalu stanowiącego składnik majątku wspólnego małżonków oraz odliczanie całości podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych na oboje małżonków za zgodą Małżonki.

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 1 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług, który dotyczy:

-     prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur zaliczkowych otrzymanych w latach (...) oraz w przyszłości, z faktury na pozostałą jeszcze do zapłaty kwotę, jeżeli faktury są wystawione bez Pana i Pana Małżonki nr NIP,

-     złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R i wskazania w nim daty rozpoczęcia działalności nie późniejszej niż data zapłaty pierwszej z wpłaconych zaliczek oraz złożenia JPK_VAT za okres począwszy od miesiąca takiej wstecznej rejestracji, aby odliczyć podatek VAT z otrzymanych dotychczas faktur zaliczkowych,

-     prawa do samodzielnego zarejestrowania się jako podatnika VAT czynnego, samodzielnego rozliczania podatku VAT z tytułu najmu lokalu stanowiącego składnik majątku wspólnego małżonków oraz odliczania całości podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych na oboje małżonków za zgodą Małżonki.

Uzupełnił go Pan pismem z 18 lipca 2026 r. (wpływ 18 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca oraz Jego Małżonka są osobami fizycznymi i polskimi rezydentami podatkowymi, tj. posiadają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pomiędzy małżonkami istnieje ustawowa wspólność majątkowa.

Wnioskodawca ani Jego Małżonka nie prowadzą działalności gospodarczej, oraz nie są zarejestrowani na potrzeby podatku VAT jako podatnicy VAT czynni.

Wnioskodawca wspólnie z Małżonką, zawarł (...) r.:

·      Umowę deweloperską dotyczącą nabycia i wykończenia lokalu mieszkalnego (dalej: „umowa”);

·      oraz Umowę najmu lokalu z (...) dotyczącą wynajmu lokalu wraz z wyposażeniem w celu świadczenia przez (...) usług związanych z krótkoterminowym najmem na rzecz osób trzecich.

Wnioskodawca wraz z Małżonką, zgodnie z umową, zobowiązali się do zapłaty ceny nabycia i wykończenia lokalu mieszkalnego w formie szeregu zaliczek wpłacanych sukcesywnie (łącznie: „zaliczki”). Zaliczki były opodatkowane VAT.

Faktury dokumentujące uiszczone zaliczki były wystawione przez sprzedawcę (dewelopera) na Wnioskodawcę oraz Jego Małżonkę. Nie zawierają one numeru NIP Wnioskodawcy ani Jego Małżonki.

Zestawienie faktur dokumentujących zaliczki i ich dat:

·      Numer faktury i data wystawienia (…) z (…) r.,

·      (…) z (…) r.,

·      (…) z (…) r.,

·      (…) z (…) r.,

·      (…) z (…) r.

– dalej łącznie jako „faktury”.

Wszystkie faktury zawierają podatek VAT według stawki 8%.

Na moment nabycia nieruchomości, zamiarem Wnioskodawcy oraz Jego Małżonki, było wykorzystanie jej do celów inwestycyjnych, tj. najmu na rzecz operatora najmu krótkoterminowego. Celem Wnioskodawcy oraz Jego Małżonki nie było wykorzystanie nieruchomości do własnych celów mieszkaniowych. Dowodem tego jest zawarcie umowy na rzecz komercyjnej agencji, celem dalszego podnajmowania lokalu osobom trzecim w najmie krótkoterminowym.

Nieruchomość nie została jeszcze oddana do użytku, w związku z czym, pozostała jeszcze do wystawienia ostatnia faktura zaliczkowa na pozostałą do zapłaty kwotę.

Wnioskodawca rozważa dokonanie rejestracji jako podatnik VAT czynny przed rozpoczęciem wykonywania czynności opodatkowanych. Wnioskodawca ma zamiar to zrobić przed skorzystaniem z prawa do odliczenia podatku VAT. Wnioskodawca rozważa również dokonanie rejestracji z datą wcześniejszą, odpowiadającą okresowi otrzymania pierwszej faktury zaliczkowej.

Wnioskodawca po zarejestrowaniu się jako podatnik VAT ma zamiar wystąpić do dewelopera o wystawienie not korygujących do faktur zaliczkowych.

Wnioskodawca zamierza samodzielnie rozliczać najem dla celów podatku VAT, wystawiać faktury dokumentujące usługę najmu dla operatora (wg ustalonej w umowie stawki miesięcznej za m2 powierzchni lokalu) oraz wykonywać wszystkie obowiązki podatnika VAT, związane z przedmiotowym najmem za zgodą Małżonki.

Zgodnie z umową najmu lokalu, została ona zawarta na okres (...) liczony od dnia rozpoczęcia obowiązywania umowy najmu, którym jest dzień wydania lokalu. Wydanie lokalu ma wystąpić nie później niż 30 dni od daty zawarcia umowy przenoszącej własność lokalu. Termin ten ma wystąpić najprawdopodobniej we (...) r.

Faktury za najem na rzecz agencji Wnioskodawca ma zamiar opodatkować VAT wg należnej stawki.

W uzupełnieniu do wniosku doprecyzował Pan opis sprawy, udzielając odpowiedzi na pytania:

1) Kto będzie stroną umów najmu krótkoterminowego lokalu mieszkalnego, tj. czy jako wynajmujący w umowie wskazany będzie Pan, Pana żona czy oboje Państwo? Proszę wyjaśnić.

Odpowiedź: Obecnie stroną umowy najmu krótkoterminowego lokalu mieszkalnego są Państwo oboje. Kopia umowy najmu została załączona do wniosku ORD-IN, co potwierdza przedstawiony stan faktyczny.

Chciałby Pan dodatkowo ustalić, czy za zgodą Pana Małżonki może Pan samodzielnie dokonać odliczenia podatku VAT od zakupu lokalu mieszkalnego oraz dokonywać wynajmu (tj. być stroną dla Operatora najmu).

2) Który z małżonków będzie dokonywał wynajmu we własnym imieniu i na własny rachunek?

Odpowiedź: Na ten moment, ponieważ umowa najmu jest na Pana i Pana Małżonkę, wynajem będzie na obojga.

Jeśli dopuszczalne okaże się, że za zgodą Pana Małżonki, może Pan samodzielnie dokonać odliczenia VAT od zakupu lokalu oraz być stroną z Operatorem zajmującym się obsługą lokalu mieszkalnego, wówczas chciałby Pan sam tego dokonywać.

3) We wniosku wskazał Pan, że:

„Na moment nabycia nieruchomości zamiarem Wnioskodawcy oraz jego Małżonki było wykorzystanie jej do celów inwestycyjnych, tj. najmu na rzecz operatora najmu krótkoterminowego. Celem Wnioskodawcy oraz jego Małżonki nie było wykorzystanie nieruchomości do własnych celów mieszkaniowych”

– proszę zatem wskazać, czy od samego początku miał Pan zamiar występować w charakterze podatnika VAT, tj. miał Pan zamiar wykorzystywania zakupionego lokalu mieszkalnego w ramach działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług (opodatkowanego wynajmu Apartamentu na rzecz Operatora)?

Odpowiedź: Tak. Od samego początku Państwa zamiarem było wykorzystywanie lokalu mieszkalnego wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, tj. odpłatnego wynajmu na rzecz Operatora najmu krótkoterminowego. Ten stan faktyczny potwierdza podpisanie umowy z Operatorem w tym samym dniu co podpisanie umowy deweloperskiej.

4) Czy lokal mieszkalny będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług?

Odpowiedź: Tak.

5) Czy faktury (zaliczkowe i faktura końcowa) dotyczące nabycia lokalu mieszkalnego zostały/zostaną wystawiona przez podatnika VAT czynnego?

Odpowiedź: Tak.

6) Czy faktury (zaliczkowe i faktura końcowa) dotyczące nabycia lokalu mieszkalnego potwierdzają/będą potwierdzały czynności faktycznie dokonane, tzn. czy odzwierciedlają/będą odzwierciedlały rzeczywisty przedbieg zdarzeń gospodarczych związanych z nabyciem ww. lokalu?

Odpowiedź: Tak.

7) Czy faktury zaliczkowe odbierał Pan na bieżąco, tj. w okresach ich wystawienia?

Odpowiedź: Tak.

Pytania

1) Czy w opisanym stanie faktycznym, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur zaliczkowych otrzymanych w latach (...) oraz analogicznie w przyszłości, będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktury na pozostałą do zapłaty kwotę?

2) Czy w opisanym stanie faktycznym, aby odliczyć podatek VAT z faktur (zaliczkowych oraz końcowej), Wnioskodawca powinien złożyć zgłoszenie rejestracyjne VAT-R i wskazać w nim datę rozpoczęcia działalności nie późniejszą niż data zapłaty pierwszej z wpłaconych zaliczek oraz złożyć JPK_VAT za okres począwszy od miesiąca takiej wstecznej rejestracji?

3) Czy Wnioskodawca może samodzielnie zarejestrować się jako podatnik VAT czynny, samodzielnie rozliczać podatek VAT z tytułu najmu lokalu stanowiącego składnik majątku wspólnego małżonków oraz odliczyć całość podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych na oboje małżonków za zgodą Małżonki (złożeniem oświadczenia o opodatkowaniu całości przychodu przez Wnioskodawcę)?

Pana stanowisko w sprawie

1. W opisanym stanie faktycznym, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur zaliczkowych otrzymanych w latach (...) oraz w przyszłości, będzie przysługiwało odliczenie z faktury na pozostałą jeszcze do zapłaty kwotę.

2. Aby w opisanym stanie faktycznym, odliczyć podatek VAT z faktur zaliczkowych otrzymanych dotychczas, Wnioskodawca powinien złożyć zgłoszenie rejestracyjne VAT-R i wskazać w nim datę rozpoczęcia działalności nie późniejszą niż data zapłaty pierwszej z wpłaconych zaliczek oraz złożyć JPK_VAT za okres począwszy od miesiąca takiej wstecznej rejestracji.

3. Wnioskodawca może samodzielnie zarejestrować się jako podatnik VAT czynny, samodzielnie rozliczać cały podatek VAT z tytułu najmu lokalu stanowiącego składnik majątku wspólnego małżonków oraz odliczyć całość podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych na oboje małżonków, za zgodą Małżonki (po złożeniu oświadczenia). Jego Małżonka nie musi jednocześnie rejestrować się jako podatnik VAT.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie Pytania nr 1

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124”.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT „kwotę podatku naliczonego stanowi: 1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i usług (...)”.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT „1. Faktura powinna zawierać: 5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b”.

Ponadto, przepis art. 88 ustawy o VAT zawiera wyczerpującą listę przypadków, w których podatnik jest pozbawiony prawa do odliczenia VAT. Zgodnie z ust. 3a ww. przepisu, „nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne, w przypadku gdy:

 1)    sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

a)  wystawionymi przez podmiot nieistniejący;

b)  (uchylona)

 2)    transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

 3)    (uchylony)

 4)    wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a)  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,

b)  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c)  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;

 5)    faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

 6)    (uchylony)

 7)    wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności”.

Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT jest związek nabytych towarów lub usług z czynnościami opodatkowanymi VAT. Podstawę do odliczenia podatku naliczonego VAT stanowi faktura. Faktura powinna zawierać m.in. numer NIP nabywcy. Aby możliwe było odliczenie podatku VAT nie mogą zachodzić ponadto przesłanki wykluczające odliczenie podatku VAT.

W analizowanym stanie faktycznym są spełnione warunki materialne do odliczenia podatku VAT z faktur. Na moment nabycia nieruchomości, zamiarem Wnioskodawcy oraz Jego Małżonki, było wykorzystanie jej do celów inwestycyjnych, tj. najmu krótkoterminowego lub najmu na rzecz operatora najmu krótkoterminowego.

Wnioskodawca oraz Jego Małżonka, wspólnie zawarli umowę najmu lokalu z operatorem, celem jego dalszego podnajmowania osobom trzecim w najmie krótkoterminowym. Wynajem na rzecz operatora, Wnioskodawca oraz jego Małżonka, mają zamiar opodatkować należnym podatkiem VAT. Nieruchomość jest zatem na moment składania wniosku przeznaczona do czynności opodatkowanych, tj. świadczenia usług wynajmu opodatkowanych VAT.

W analizowanym stanie faktycznym nie występują również żadne przesłanki negatywne odliczenia VAT.

Wnioskodawca uważa ponadto, że prawa do odliczenia VAT nie pozbawiają go następujące okoliczności:

• brak wskazania numeru NIP Wnioskodawcy oraz jego Małżonki jako nabywców na fakturach,

• brak rejestracji jako podatnicy VAT czynni na moment zapłaty dotychczasowych zaliczek.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach podatkowych przytoczonych w dalszej części uzasadnienia wniosku.

 1)    Brak numeru NIP Wnioskodawcy jako nabywcy na fakturach, a prawo odliczenia podatku VAT

Wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 29 września 2022 r., sygn. C-235/21), a w ślad za nim orzecznictwo polskich sądów administracyjnych (np. wyrok NSA z 28 marca 2023 r., sygn. I FSK 173/20) oraz interpretacje podatkowe potwierdzają, że samo niespełnienie niektórych wymogów formalnych, w tym m.in. brak wskazania NIP nabywcy na fakturze, nie jest wystarczające do tego, aby pozbawić podatnika prawa do odliczenia VAT.

Także przepis art. 88 ustawy o VAT nie wymienia nieprawidłowości w postaci braku NIP nabywcy na fakturze jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Wyroki oraz interpretacje podatkowe potwierdzają, że pomimo niedochowania niektórych wymogów formalnych, podatnikowi przysługuje prawo odliczenia VAT, jeżeli:

a)  z okoliczności transakcji zakupowej wynika, że intencją podatnika na moment zakupu jest wykorzystanie nabytych towarów i usług w ramach działalności opodatkowanej VAT, oraz

b)  faktura lub inne dokumenty potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe i zawierają dane umożliwiające jednoznaczną identyfikację stron transakcji, przedmiotu i wartości transakcji oraz kwoty podatku VAT.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w następujących interpretacjach podatkowych:

• Interpretacja indywidualna z 26 marca 2025 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.66.2025.1.ICZ:

„Pana wątpliwości dotyczą kwestii czy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymywanych od Sprzedawcy niezwierających numeru NIP. (…) Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. Zatem, jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.

Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwość jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.

Brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego”.

• Interpretacja indywidualna z 21 lutego 2024 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.741.2023.3.RG:

„Zatem, jeżeli na podstawie posiadanej faktury jest możliwa identyfikacja Pani jako nabywcy, mimo nieumieszczenia Pani numeru NIP, a jednocześnie zakupione towary są wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych, to zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych od 1 marca 2022 r. Prawo do odliczenia podatku naliczonego z przedmiotowych faktur przysługuje pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy”.

Podobnie:

• Interpretacja indywidualna z 7 czerwca 2023 r., 0112-KDIL1-3.4012.180.2023.1.JK,

• Interpretacja indywidualna z 30 maja 2023 r., nr 0113-KDIPT1-3.4012.165.2023.2.ALN.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, okoliczność braku wskazania numeru NIP na fakturach nie powinna przesądzać o braku prawa do odliczenia podatku VAT, o ile faktury odzwierciedlają prawdziwe zdarzenie gospodarcze i umożliwiają identyfikację przedmiotu, wartości i stron transakcji, co ma miejsce w analizowanym stanie faktycznym.

Dodatkowo, Wnioskodawca ma zamiar uzupełnić faktury w drodze wystawienia not korygujących, przez sprzedawcę/dewelopera. Dopuszczalność skorygowania faktur w zakresie brakującego numeru NIP poprzez wystawienie not korygujących potwierdza m.in. poniższa interpretacja podatkowa:

• Interpretacja z 17 listopada 2023 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.515.2023.1.KF:

„skoro w wystawionych dla Pani fakturach nie został wskazany numer NIP, to w tym przypadku dopuszczalne jest skorygowanie takiej wadliwości faktur za pomocą wystawionych przez Panią not korygujących. W związku z tym, że nota korygująca, która koryguje błąd na fakturze poprzez uzupełnienie numeru NIP, który nie ma wpływu na wartość dokonanej transakcji, ma Pani możliwość odliczenia podatku VAT z faktury pierwotnej, która nie zawierała numeru NIP nabywcy, pomimo braku otrzymania potwierdzonej noty korygującej”.

 2)    Brak rejestracji jako podatnik VAT czynny, na moment zapłaty części zaliczek, a prawo odliczenia podatku VAT

Zdaniem Wnioskodawcy, prawa do odliczenia VAT z faktur (po dokonaniu rejestracji) nie pozbawia również fakt, że w momencie zapłaty dotychczasowych Zaliczek Wnioskodawca nie był zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

Powstanie prawa do odliczenia VAT nie zależy od tego czy nabywca ma formalny status podatnika VAT. Formalny status podatnika VAT jest konieczny dopiero do realizacji prawa do odliczenia VAT. Należy rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia VAT od momentu skorzystania z tego prawa. Realizacja prawa do odliczenia VAT następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej wyrażającej wolę odliczenia VAT i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie w tym zakresie podatnik musi usunąć wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji na VAT (o którym mowa w art. 88 ust. 4 ustawy VAT). Podatnik nabywa więc prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie powstania obowiązku podatkowego w odniesieniu do nabytych towarów i otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego w momencie realizacji uprawnienia.

Sądy i organy podatkowe jednolicie dopuszczają możliwość odliczenia VAT przez osobę, która na moment transakcji zakupowej nie jest jeszcze zarejestrowana jako podatnik VAT i dopiero planuje rozpoczęcie działalności gospodarczej. Interpretacje podatkowe potwierdzają, że brak rejestracji VAT nie wyklucza prawa odliczenia VAT po dokonaniu rejestracji VAT.

Powyższe stanowisko zostało zaprezentowane m.in. w poniższych interpretacjach podatkowych:

• Interpretacja z 6 marca 2024 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.53.2024.2.KP:

„Odnosząc się do Pana wątpliwości, wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile występują przesłanki, że zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżących (lub przyszłych) czynności opodatkowanych (oraz ewentualnie spełniać inne warunki określone w przepisach ustawy). Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny, a zatem podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie powstania obowiązku podatkowego i otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego w momencie realizacji uprawnienia”.

• Interpretacja z 21 lutego 2024 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.741.2023.3.RG:

„Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że ma Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących nabycia materiałów do budowy domów przeznaczonych na najem krótkoterminowy i ich wyposażenia, wystawionych na Panią przed rozpoczęciem działalności gospodarczej i rejestracją jako czynny podatnik VAT, skoro domy od samego początku miały być wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. (...) Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 (we wniosku oznaczone nr 2), że jeżeli złoży Pani aktualizację VAT-R, wskazując jako datę rezygnacji ze zwolnienia z art. 113 ust. 9 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług 01.03.2022 r., czyli dzień poniesienia pierwszego wydatku związanego z działalnością opodatkowaną, będzie Pani przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od zakupów opisanych we wniosku, uznałem za prawidłowe”.

• Interpretacja z 12 lipca 2021 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.278.2021.2.MC:

„W momencie podpisania umowy deweloperskiej Wnioskodawca nie był zarejestrowany jako czynny podatnik VAT ani nie prowadził działalności gospodarczej. Od momentu podpisania ww. umowy deweloperskiej Wnioskodawca otrzymywał od Dewelopera (sprzedającego) faktury zaliczkowe dokumentujące wpłaty na poczet zakupu ww. lokalu. Na otrzymanych fakturach Nabywca (Wnioskodawca) wskazany jest imieniem i nazwiskiem, bez podania numeru NIP. (...) w sytuacji, gdy Wnioskodawca spełni warunki formalne tj. złoży zgłoszenie rejestracyjne VAT-R i zostanie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny przez właściwy urząd skarbowy, będzie mógł skorzystać z odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wystawionych na Niego faktur dokumentujących wpłatę zaliczek na poczet nabycia przez Wnioskodawcę przedmiotowego lokalu niemieszkalnego”.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie Pytania nr 2

Zdaniem Wnioskodawcy, aby odliczyć VAT od wydatków poniesionych dotychczas, należy dokonać rejestracji na płatnika VAT, wskazując na wsteczną datę rozpoczęcia działalności. W ocenie Wnioskodawcy za datę tę należy przyjąć datę nie późniejszą niż data zapłaty pierwszej zaliczki. Następnie Wnioskodawca powinien złożyć JPK_VAT za ten wsteczny okres wraz z tzw. „czynnym żalem”.

Powyższe stanowisko potwierdzają przykładowo następujące interpretacje podatkowe:

• Interpretacja indywidualna z 19 marca 2025 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.73.2025.1.RG:

„Odnosząc się dalej do Pana wątpliwości, wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżących (lub przyszłych) czynności opodatkowanych. Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny, a zatem podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie powstania obowiązku podatkowego i otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego w momencie realizacji uprawnienia. W celu skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem ww. lokali mieszkalnych, powinien Pan skorygować zgłoszenie rejestracyjne VAT-R poprzez jego aktualizację wskazując w nim datę faktycznego rozpoczęcia działalności, tj. październik 2024 r. W zgłoszeniu tym należy wskazać okres rozliczeniowy, od którego jako podatnik VAT czynny będzie Pan rozliczał podatek od towarów i usług i składał deklaracje dla potrzeb tego podatku. Następnie – jako podatnik VAT czynny – powinien Pan złożyć zaległe deklaracje VAT-7 za okres od października 2024 r. oraz odpowiednio wykazać w tych deklaracjach podatek VAT naliczony wynikający z otrzymanych przed rejestracją faktur.

Zatem, w sytuacji, gdy spełni Pan warunki formalne, tj. dokona Pan aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R i wskaże jako pierwszy okres rozliczeniowy okres, w którym otrzymał pierwszą fakturę, tj. okres poniesienia pierwszych wydatków związanych z zakupem lokali mieszkalnych, z uwagi na fakt, że – jak wynika z opisu sprawy – przedmiotowe lokale będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w zakresie wynajmu krótkoterminowego, może Pan skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w wystawionych fakturach.

W konsekwencji, Panu jako czynnemu, zarejestrowanemu podatnikowi podatku VAT, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie ww. lokali mieszkalnych (nabytych przed formalną rejestracją jako podatnik VAT czynny), gdyż będzie je Pan wykorzystywał do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Prawo to przysługuje Panu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy”.

• Interpretacja z 6 marca 2024 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.53.2024.2.KP:

„Odnosząc się do Pana wątpliwości, wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile występują przesłanki, że zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżących (lub przyszłych) czynności opodatkowanych (oraz ewentualnie spełniać inne warunki określone w przepisach ustawy). Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny, a zatem podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie powstania obowiązku podatkowego i otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego w momencie realizacji uprawnienia.

Zatem, usunięcie negatywnej przesłanki, poprzez złożenie zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R (ze wskazaniem okresu rozliczeniowego, za który złoży Pan pierwszą deklarację podatkową) spowoduje możliwość realizacji przez Pana przysługującego prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego. Dopełnienie ww. wymogów umożliwi Panu realizację prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT”.

• Interpretacja z 21 lutego 2024 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.741.2023.3.RG:

„Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że ma Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących nabycia materiałów do budowy domów przeznaczonych na najem krótkoterminowy i ich wyposażenia, wystawionych na Panią przed rozpoczęciem działalności gospodarczej i rejestracją jako czynny podatnik VAT, skoro domy od samego początku miały być wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. (...) Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 (we wniosku oznaczone nr 2), że jeżeli złoży Pani aktualizację VAT-R, wskazując jako datę rezygnacji ze zwolnienia z art. 113 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług 01 marca 2022 r., czyli dzień poniesienia pierwszego wydatku związanego z działalnością opodatkowaną, będzie Pani przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od zakupów opisanych we wniosku, uznałem za prawidłowe”.

• Interpretacja indywidualna z 21 lutego 2024 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.741.2023.3. RG:

„ma Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących nabycia materiałów do budowy domów przeznaczonych na najem krótkoterminowy i ich wyposażenia, wystawionych na Panią przed rozpoczęciem działalności gospodarczej i rejestracją jako czynny podatnik VAT, skoro domy od samego początku miały być wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. (...) W celu skorzystania z tego prawa, powinna Pani skorygować zgłoszenie rejestracyjne VAT-R poprzez jego aktualizację wskazując w nim datę faktycznego rozpoczęcia działalności, tj. marzec 2022 r. W zgłoszeniu tym należy wskazać okres rozliczeniowy, od którego jako podatnik VAT czynny będzie Pani rozliczać podatek od towarów i usług i składać deklaracje dla potrzeb tego podatku. Zatem okres rozliczeniowy, za który złoży Pani pierwszą deklarację podatkową, powinien być wskazany w oparciu o datę faktycznego rozpoczęcia działalności gospodarczej (poniesienia pierwszych wydatków na potrzeby tej działalności), tj. marzec 2022 r. Następnie — jako podatnik VAT czynny — powinna Pani złożyć zaległe deklaracje VAT-7 za okres od marca 2022 r. oraz odpowiednio wykazać w tych deklaracjach podatek VAT naliczony wynikający z otrzymanych przed rejestracją faktur”.

• Interpretacja indywidualna z 6 marca 2024 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.53.2024.2.KP:

Z wniosku wynika, że w październiku 2023 r., w celu rejestracji jako czynny podatnik podatku VAT, złożył Pan do urzędu skarbowego formularz VAT-R. Zatem, w celu zrealizowania prawa do odliczenia podatku VAT z otrzymanych faktur w miesiącach poprzedzających rejestrację, powinien Pan skorygować zgłoszenie rejestracyjne VAT-R poprzez jego aktualizację wskazując w nim datę faktycznego rozpoczęcia działalności, tj. czerwiec 2020 r. i okres za jaki złoży Pan pierwszą deklarację VAT”.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Odliczenia VAT Wnioskodawca może zatem dokonać, wedle swojego wyboru, albo poprzez przeniesienie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w kolejnych okresach rozliczeniowych, albo poprzez wystąpienie o zwrot nadwyżki podatku naliczonego na rachunek bankowy.

Podkreślić należy, iż rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej czynności opodatkowanej.

Rejestracja następuje w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w urzędzie skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem, podmiot uzyskuje formalne znamiona statusu podatnika podatku od towarów i usług i od tego dnia przysługuje mu prawo do odliczania podatku naliczonego od dokonywanych zakupów, które przeznaczone są do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Jednocześnie należy rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego prawa. Jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie Pytania nr 3

Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na pytanie powinna być twierdząca.

Nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego małżonków wobec czego faktury zaliczkowe zostały wystawione na oboje małżonków. Nie znaczy to jednak, że oboje małżonkowie mają obowiązek zarejestrować się jako podatnicy VAT i opłacać należny podatek. Na mocy art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku, małżonkowie pozostający w ustroju wspólności majątkowej mogą złożyć na piśmie oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu przez jednego z nich. Takie oświadczenie należy złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymany został pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnięty został w grudniu roku podatkowego.

Wnioskodawca oraz jego Małżonka, mają zamiar złożyć takie oświadczenie niezwłocznie po zarejestrowaniu się Wnioskodawcy jako podatnik VAT. Wnioskodawca będzie mógł sam rozliczać podatki należne z tytułu najmu lokalu nawet, jeżeli umowa najmu lokalu z agencją (...) została zawarta przez oboje małżonków.

Równocześnie, Wnioskodawca może odliczyć całość podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych na oboje małżonków za zgodą Małżonki. Jego Małżonka nie musi jednocześnie rejestrować się jako podatnik VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że poniższe rozważania rozpoczęto od dokonania analizy w zakresie ustalenia Pana prawa do samodzielnego zarejestrowania się jako podatnika VAT czynnego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...)

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów;

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ponadto, w myśl art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1963 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Zgodnie z art. 196 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela.

Ponadto, zgodnie z art. 198 Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa.

Natomiast, w myśl art. 206 Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.

Zgodnie z tym przepisem, każdy ze współwłaścicieli ma uprawnienie do bezpośredniego korzystania z rzeczy wspólnej. Może posiadać całą rzecz i korzystać z całej rzeczy. Identyczne uprawnienia przysługują pozostałym współwłaścicielom.

Zgodnie z art. 207 Kodeksu cywilnego:

Pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną.

W przypadku współwłasności danego towaru (np. nieruchomości, lokalu, mieszkania) należy uznać, że podatnikiem, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, jest każdy ze współwłaścicieli odrębnie, dysponujący określonym udziałem w nieruchomości i dokonujący czynności opodatkowanych.

Zauważenia w tym miejscu wymaga, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

W myśl art. 36 § 1 i § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

§ 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.

§ 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Z uwagi na powyższe regulacje prawne, w akcie notarialnym dokumentującym nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu cywilnego:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną, bowiem żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.

Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza możliwość takiej interpretacji jego przepisów, która zakładałaby, że wspólność majątkowa istniejąca między małżonkami na podstawie przepisów ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, ma wpływ na zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług.

W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Istota umowy najmu wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez właściciela na rzecz najemcy. Najemca za oddaną mu w najem rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem. Należy wskazać, że umowa najmu jest umową cywilnoprawną, nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

W kontekście niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).

Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, umowa najmu wypełnia definicję świadczenia usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, gdyż w wyniku zawartej umowy powstaje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.

Natomiast, zgodnie z cytowanym już art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:

Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy:

Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:

Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:

1)  „podatnika VAT czynnego”,

2)  „podatnika VAT zwolnionego” – w przypadku podatnika, o którym mowa w:

a)  ust. 3 i 3c,

b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE

– i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.

Rejestracja następuje więc w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w urzędzie skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem podmiot uzyskuje formalne znamiona statusu podatnika podatku od towarów i usług i od tego dnia przysługuje mu prawo do odliczania podatku naliczonego od dokonywanych zakupów, które przeznaczone są do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną i polskim rezydentem podatkowym. Pomiędzy Państwem istnieje ustawowa wspólność majątkowa. Pan ani Pana Małżonka nie prowadzą działalności gospodarczej, oraz nie są zarejestrowani na potrzeby podatku VAT jako podatnicy VAT czynni. Wspólnie z Małżonką, zawarł Pan (...)r.:

·      Umowę deweloperską dotyczącą nabycia i wykończenia lokalu mieszkalnego;

·      oraz Umowę najmu lokalu z (...) dotyczącą wynajmu lokalu wraz z wyposażeniem w celu świadczenia przez (...) usług związanych z krótkoterminowym najmem na rzecz osób trzecich.

Faktury dokumentujące uiszczone zaliczki były wystawione przez sprzedawcę (dewelopera) na Pana oraz Pana Małżonkę. Na moment nabycia nieruchomości, zamiarem Pana oraz Pana Małżonki, było wykorzystanie jej do celów inwestycyjnych, tj. najmu na rzecz operatora najmu krótkoterminowego. Pana celem oraz Pana Małżonki nie było wykorzystanie nieruchomości do własnych celów mieszkaniowych. Dowodem tego jest zawarcie umowy na rzecz komercyjnej agencji, celem dalszego podnajmowania lokalu osobom trzecim w najmie krótkoterminowym. Od samego początku Państwa zamiarem było wykorzystywanie lokalu mieszkalnego wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, tj. odpłatnego wynajmu na rzecz Operatora najmu krótkoterminowego. Ten stan faktyczny potwierdza podpisanie umowy z Operatorem w tym samym dniu co podpisanie umowy deweloperskiej. Obecnie stroną umowy najmu krótkoterminowego lokalu mieszkalnego są Państwo oboje. Wskazał Pan, że na ten moment, ponieważ umowa najmu jest na Pana i Pana Małżonkę, wynajem będzie na obojga. Zamierza Pan samodzielnie rozliczać najem dla celów podatku VAT, wystawiać faktury dokumentujące usługę najmu dla operatora (wg ustalonej w umowie stawki miesięcznej za m2 powierzchni lokalu) oraz wykonywać wszystkie obowiązki podatnika VAT związane z przedmiotowym najmem za zgodą Małżonki.

W pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć kto jest podatnikiem z tytułu odpłatnego najmu krótkoterminowego lokalu i czy Pan może się samodzielnie zarejestrować jako podatnik podatku od towarów i usług.

O tym, który z małżonków jest (będzie) podatnikiem podatku od towarów i usług, i który powinien zarejestrować się jako podatnik VAT czynny, rozstrzyga w istocie rzeczy wola tychże małżonków co do tego, który z nich określone czynności zarządu majątkiem wspólnym będzie w konkretnej sytuacji wykonywał.

Jeżeli zatem, przedmiotem najmu jest rzecz (nieruchomość), stanowiąca majątek wspólny małżonków, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikiem w rozumieniu w art. 15 ustawy, jest ten małżonek, który dokonuje wynajmu we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej).

Jeżeli więc małżonkowie dokonali czynności wspólnie, to każdy z Nich z osobna jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W tej sprawie – jak Państwo wskazali – stroną umów najmu są obydwoje Małżonkowie. Zatem, przy tak podpisanej umowie najmu – oboje Państwo są podatnikami podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, skoro umowę najmu zawarli obydwoje małżonkowie, to z tytułu tej umowy podatnikiem podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, będzie każdy z małżonków wyłącznie w swojej części.

Faktycznej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT w tym przypadku dokonywać będą obydwoje małżonkowie. Obydwoje małżonkowie będą bowiem stroną tej czynności prawnej, każde z małżonków w swojej części.

Zgodnie natomiast z art. 106b ust. 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1)  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2)  wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3)  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4)  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a)  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b)  czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c)  dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Fakturę wystawia sprzedawca (usługodawca) będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług. Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa.

Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego.

Zatem, dokumentując fakturą sprzedaż uzyskaną z tytułu najmu majątku, będącego współwłasnością ustawową małżeńską, każdy z małżonków powinien zawrzeć w niej wysokość wynagrodzenia w części przypadającej wyłącznie na Niego, tj. w przypadku braku odmiennych postanowień, wynikających z umowy dzierżawy lub innej umowy majątkowej wiążącej małżonków, wynagrodzenie w wysokości 50% należności wynikającej z zawartej umowy.

Wobec powyższego, w przypadku podpisanej umowy na najem lokalu mieszkalnego przez Pana i Pana żonę, nie może Pan samodzielnie dokumentować i dokonywać rozliczeń całości podatku należnego z tytułu najmu ww. lokalu mieszkalnego.

Należy zauważyć, że w sytuacji, gdy przedmiotem najmu jest lokal, stanowiący współwłasność ułamkową, umowa najmu jest podpisana przez obojga małżonków, to dochody z tytułu świadczonych usług będą uzyskiwane oddzielnie przez każdego z małżonków w ramach prowadzonej przez każdego z nich działalności gospodarczej. Każdy z małżonków jest traktowany jako odrębny podatnik podatku od towarów i usług. Małżeństwo bowiem nie należy ani do kategorii osób prawnych, ani jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, ani nie jest też osobą fizyczną. Każdy małżonek ze świadczonych usług uzyskuje obrót stanowiący połowę kwoty należnej z tytułu najmu.

Podsumowując stwierdzam, że w przypadku, gdy podpisał Pan umowę najmu lokalu mieszkalnego, stanowiącego składnik Państwa majątku wspólnego razem z Małżonką, nie może tylko Pan dokonać rejestracji do podatku VAT jako podatnik VAT czynny, aby samodzielnie dokumentować i dokonywać rozliczeń całości podatku należnego z tytułu najmu ww. lokalu mieszkalnego.

Odnosząc się do Pana wątpliwości dotyczących możliwości złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R i wskazania w nim daty rozpoczęcia działalności nie późniejszą niż data zapłaty pierwszej z wpłaconych zaliczek oraz złożenia JPK_VAT za okres począwszy od miesiąca takiej wstecznej rejestracji, należy wskazać:

Zgodnie z wcześniej już przywołanym art. 96 ust. 1 ustawy:

Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

W myśl art. 96 ust. 3 ustawy:

Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:

Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:

3)   „podatnika VAT czynnego”,

4)  „podatnika VAT zwolnionego” – w przypadku podatnika, o którym mowa w:

b)  ust. 3 i 3c,

b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE

– i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.

Ponadto, w myśl art. 96 ust. 5 ustawy:

Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;

2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;

3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;

4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Zatem, rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy, przy czym przepis ten nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej czynności opodatkowanej.

Rejestracja następuje więc w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w urzędzie skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem podmiot uzyskuje formalne znamiona statusu podatnika podatku od towarów i usług i od tego dnia przysługuje mu prawo do odliczania podatku naliczonego od dokonywanych zakupów, które przeznaczone są do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Należy zauważyć, że w momencie złożenia zgłoszenia rejestracyjnego podatnik spełni warunek formalny i od tego momentu może realizować uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego.

Należy jednak rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego prawa. Jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika.

Warto również zaznaczyć, że w wyroku TSUE w sprawie C-400/98 Trybunał stwierdził, że prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z dokonaniem inwestycji nie jest uzależnione od dokonania wcześniejszej rejestracji dla celów podatku VAT. Potwierdzeniem takiej tezy mogą być także wyroki TSUE w sprawach C-268/83 oraz C-110/94, gdzie TSUE wskazał, że powstanie prawa do odliczenia nie zależy od formalnego uznania statusu podatnika przez organy podatkowe. Nabywane jest ono automatycznie, z chwilą uzyskania statusu podatnika, którym się staje w momencie pierwszych inwestycji związanych z przyszłą działalnością gospodarczą.

Natomiast z orzecznictwa TSUE w sprawie C-385/09 Nidera wynika, że prawo do odliczenia powstaje w momencie, w którym podatek ten stał się należny, a jego powstanie nie jest w żaden sposób uzależnione od formalnego uznania statusu podatnika przez organ skarbowy, ale od zaistnienia po stronie podatnika zamiaru, potwierdzonego obiektywnymi dowodami, prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów dotyczących VAT.

Należy stwierdzić, że przepisy ustawy nie pozbawiają podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych w czasie, gdy nie widniał on w rejestrze podatników podatku od towarów i usług, o ile występują przesłanki, że zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej (oraz spełniają inne warunki określone w przepisach ustawy).

Niemniej, ustawodawca narzucił podatnikom, chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć, obowiązek rejestracji jako podatnika VAT czynnego.

Tym samym, podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie powstania obowiązku podatkowego w odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i otrzymania faktury. Lecz, aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego w momencie realizacji uprawnienia.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podatnik może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Przy czym, co również istotne, zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy:

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Stosownie do treści art. 86 ust. 13 ustawy:

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:

1)  za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo

2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

– nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Zatem, prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. W stosunku do faktur lub dokumentów celnych podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy po otrzymaniu faktury lub dokumentu celnego, będącego podstawą odliczenia lub za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.

Jak wynika z opisu sprawy, nie jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Wspólnie z Małżonką, zawarł Pan (...)r.:

·   Umowę deweloperską dotyczącą nabycia i wykończenia lokalu mieszkalnego;

·   oraz Umowę najmu lokalu z (...) dotyczącą wynajmu lokalu wraz z wyposażeniem w celu świadczenia przez (...)usług związanych z krótkoterminowym najmem na rzecz osób trzecich.

Faktury dokumentujące uiszczone zaliczki były wystawione przez sprzedawcę (dewelopera) na Pana oraz Pana Małżonkę. Otrzymali już Państwo faktury potwierdzające wpłacone zaliczki: (...). Wszystkie faktury zawierają podatek VAT w wysokości 8%. Rozważa Pan dokonanie rejestracji jako podatnik VAT czynny przed rozpoczęciem wykonywania czynności opodatkowanych, z datą wcześniejszą, odpowiadającą okresowi otrzymania pierwszej faktury zaliczkowej. Ma Pan zamiar to zrobić przed skorzystaniem z prawa do odliczenia podatku VAT.

Wskazać należy, że w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Jednak, w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Realizacja prawa do odliczenia podatku naliczonego następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia podatku, jednakże aby skutecznie zrealizować powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć, najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako czynnego podatnika.

Usunięcie negatywnej przesłanki, poprzez złożenie zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R (ze wskazaniem okresu rozliczeniowego, za który złoży Pan pierwszą deklarację podatkową) spowoduje możliwość realizacji przez Pana przysługującego Panu prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego. Dopełnienie ww. wymogów umożliwi Panu realizację prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

W celu skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem opisanego we wniosku lokalu mieszkalnego wraz z wyposażeniem, powinien Pan złożyć zgłoszenie rejestracyjne VAT-R wskazując w nim datę faktycznego rozpoczęcia działalności, tj. grudzień 2023 r. W zgłoszeniu tym należy wskazać okres rozliczeniowy, od którego jako podatnik VAT czynny, będzie Pan rozliczał podatek od towarów i usług i składał deklaracje dla potrzeb tego podatku.

Zatem, powinien Pan dokonać zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R i wskazać jako pierwszy okres rozliczeniowy okres, w którym otrzymał Pan pierwszą fakturę zaliczkową, tj. okres poniesienia pierwszego wydatku związanego z zakupem lokalu mieszkalnego.

W tym miejscu należy zauważyć, że to Organ podatkowy właściwy dla podatnika decyduje ostatecznie o sposobie rejestracji jako podatnik VAT czynny.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

Stosownie do art. 99 ust. 7c ustawy:

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.

W myśl art. 99 ust. 11b ustawy:

Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Na podstawie art. 99 ust. 11c ustawy:

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.

Stosownie do zapisu art. 99 ust. 13b ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.

Natomiast zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy:

Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

3) kontrahentów;

4) dowodów sprzedaży i zakupów.

Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.

Stosownie do zapisu art. 109 ust. 14 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji.

Na podstawie art. 99 ust. 13b oraz art. 109 ust. 14 ustawy, które stanowią o upoważnieniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydania rozporządzenia określającego:

·      szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy (art. 99 ust. 13b ustawy),

·      szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji (art. 109 ust. 14 ustawy)

wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.; dalej: rozporządzenie) określające w § 1 ust. 1:

1. szczegółowy zakres danych zawartych w:

a) deklaracjach podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”,

b) ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy, zwanej dalej „ewidencją”;

2) objaśnienia co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w art. 99 ust. 1-3 ustawy, zwanych dalej „deklaracjami”, oraz niezbędne pouczenia, a także sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z art. 109 ust. 3b i 3c ustawy.

Zatem, od dnia 1 października 2020 r. dotychczasowe deklaracje VAT-7 i VAT-7K i informacja o ewidencji zostały zastąpione przez przesyłany łącznie jeden dokument elektroniczny JPK_VAT, w formie JPK_V7M lub JPK_V7K.

Mając zatem na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, że obowiązek składania pliku JPK_VAT, dotyczy podatników prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy. Tak więc będzie Pan zobowiązany do wykazania podatku wykazanego w fakturach zaliczkowych, w składanych plikach JPK_VAT.

Podsumowując, należy stwierdzić, że po złożeniu zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R i wskazania w nim daty rozpoczęcia działalności nie późniejszej niż data zapłaty pierwszej z wpłaconych zaliczek powinien Pan złożyć JPK_VAT za okresy począwszy od miesiąca takiej wstecznej rejestracji.

Ma Pan również wątpliwości, które dotyczą ustalenia czy będzie Pan miał prawo do samodzielnego rozliczania podatku VAT (za zgodą Małżonki) z tytułu najmu lokalu stanowiącego składnik Państwa wspólnego majątku, jak i prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur zaliczkowych wystawionych Państwu na oboje małżonków bez nr NIP otrzymanych w latach (...) oraz w przyszłości.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy stanowi, że:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1)  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

a)  wystawionymi przez podmiot nieistniejący,

b)  (uchylona)

2)  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

3)  (uchylony)

4)  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a)  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,

b)  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c)  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;

5)  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

6)  (uchylony)

7)  wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.

Stosownie do treści art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.

Jak już wcześniej wskazano, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl przywołanego wyżej art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:

Faktura powinna zawierać:

1)  datę wystawienia;

2)  kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3)  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4)  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;

5)  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;

6)  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 , o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7)  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8)  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9)  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

10)  kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;

13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

15) kwotę należności ogółem.

Z ww. uregulowań wynika także, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy, ich adresy. Faktura winna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien wynikać z zawartej umowy.

Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało.

Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem, jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.

Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwości jego identyfikacji, na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.

Brak wskazania NIP przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

W myśl generalnej zasady (art. 86 ust. 1 ustawy), podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług, jeżeli te towary czy usługi mają związek z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi. W art. 88 ust. 3a ustawy wskazano sytuacje, w których podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego. Natomiast faktura jest dokumentem, którego zasadniczą funkcją jest potwierdzenie zaistniałego zdarzenia gospodarczego. Ma ona sformalizowany charakter i powinna być wystawiona, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.

Elementy formalne, które winna zawierać faktura określa art. 106e ust. 1 ustawy. Jednym z nich jest numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku (art. 106e ust. 1 pkt 5 ustawy). Jednak o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe.

A zatem, jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują wadliwości które, co prawda powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania, to należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych faktur, wyłącznie z powodu tych braków. Natomiast nie można uznać za prawidłową fakturę, w przypadku gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami.

Odnosząc powyższe do rozpatrywanej kwestii, wskazać należy, że z kontekstu sprawy wynika, że ma Pan zamiar zarejestrować się jako czynny podatnik podatku VAT, z datą wsteczną. Faktury dokumentujące uiszczone zaliczki na zakup lokalu mieszkalnego były wystawione przez sprzedawcę (dewelopera) na Pana oraz Pana Małżonkę. Nie zawierają one numeru NIP Pana ani Pana Małżonki. Od samego początku, Państwa zamiarem było wykorzystywanie lokalu mieszkalnego wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, tj. odpłatnego wynajmu na rzecz Operatora najmu krótkoterminowego. Ten stan faktyczny potwierdza podpisanie umowy z Operatorem w tym samym dniu co podpisanie umowy deweloperskiej. W uzupełnieniu do wniosku potwierdził Pan, że faktury (zaliczkowe i faktura końcowa) dotyczące nabycia lokalu mieszkalnego potwierdzają/będą potwierdzały czynności faktycznie dokonane, tzn. czy odzwierciedlają/będą odzwierciedlały rzeczywisty przedbieg zdarzeń gospodarczych związanych z nabyciem ww. lokalu. Wszystkie faktury zawierają podatek VAT według stawki 8%. W uzupełnieniu do wniosku, potwierdził Pan, że faktury (zaliczkowe i faktura końcowa) dotyczące nabycia lokalu mieszkalnego potwierdzają/będą potwierdzały czynności faktycznie dokonane, tzn. czy odzwierciedlają/będą odzwierciedlały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych związanych z nabyciem ww. lokalu.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane regulacje prawne stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy zostaną spełnione – przy założeniu, że nie wystąpią okoliczności wymienione w art. 88 ustawy – bowiem będzie Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT a zakupiony lokal będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zatem, jeśli w momencie dokonywania zakupu, miał Pan zamiar wykorzystywać wraz z Małżonką lokal mieszkalny do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, dopełni Pan formalności związanych z rejestracją z datą poniesienia pierwszego wydatku na zakup lokalu, złoży Pan za odpowiednie okresy rozliczeniowe JPK_VAT i jednocześnie faktury, które otrzymał Pan od sprzedawcy będą potwierdzały czynności faktycznie dokonane, a na podstawie danych na fakturze będzie możliwa identyfikacja Pana jako nabywcy (mimo nieumieszczenia Pana numeru NIP), będzie Pan mógł zrealizować prawo do odliczenia podatku VAT.

W konsekwencji, po dokonaniu zarejestrowania się jako podatnik podatku VAT, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, będzie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wpłatę zaliczek na nabycie lokalu mieszkalnego i z faktury na pozostałą do zapłaty kwotę, gdyż będzie go Pan (wraz Małżonką) wykorzystywał do czynności opodatkowanych podatkiem VAT – mimo nieumieszczenia Pana numeru NIP na tych fakturach. Jednak skoro – jak Pan wskazał, umowę na zakup mieszkania i jego dalszy najem podpisał Pan razem z Małżonką – będzie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku wykazanego w fakturach zaliczkowych i z faktury końcowej, w tej części, w jakiej to Pan wykorzystywał mieszkanie do czynności opodatkowanych. Prawo to będzie Panu przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Podsumowując, należy stwierdzić, że nie będzie miał Pan prawa do samodzielnego rozliczania całości podatku VAT z tytułu najmu lokalu stanowiącego składnik Państwa wspólnego majątku, wystawionych na oboje małżonków (nawet za zgodą Małżonki), jak i prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur zaliczkowych bez Państwa nr NIP, otrzymanych w latach (...) oraz w przyszłości, bowiem umowę najmu lokalu mieszkalnego wraz z wyposażeniem podpisał Pan wspólnie z Małżonką. Jednak skoro – jak Pan wskazał, umowę na zakup mieszkania i jego dalszy najem podpisał Pan razem z Małżonką – będzie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku wykazanego w fakturach zaliczkowych i z faktury końcowej, w tej części, w jakiej to Pan wykorzystywał mieszkanie do czynności opodatkowanych. Prawo to będzie Panu przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zatem, Pana stanowisko w całości uznano za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.

Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności możliwości wystawienia przez sprzedawcę not korygujących (obecnie przepis dotyczący wystawia not korygujących, od 1 lutego 2026 r., tj. art. 106k ustawy jest uchylony).

Należy również zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

W kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pana, należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Pana, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla Pana Małżonki.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić również uwagę, że analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.