0112-KDIL3.4012.463.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 26 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Uzupełnił go Pan pismem z 14 sierpnia 2026 r. (wpływ 14 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi od (…) stycznia 2025 r. jednoosobową działalność gospodarczą, opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, korzystając ze zwolnienia z podatku VAT.

W dniu (…) stycznia 2025 r., działając w oparciu o posiadaną wówczas wiedzę (jak się później okazało – błędną), Wnioskodawca uznał, że przekroczył limit sprzedaży uprawniający do zwolnienia z podatku VAT, który według jego wiedzy wynosił 200.000 zł.

W związku z tym, Wnioskodawca dokonał rejestracji jako czynny podatnik VAT.

W złożonym zgłoszeniu rejestracyjnym w zakresie podatku od towarów i usług (VAT-R) Wnioskodawca zaznaczył z sekcji C.1. „Okoliczności określające obowiązek podatkowy” punkt 37: „podatnik traci (utracił) zwolnienie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy”.

Status czynnego podatnika VAT, Wnioskodawca posiadał wyłącznie przez okres dwóch dni. W tym czasie, dopełnił formalności związanych z rejestracją, wystawił fakturę z wykazanym podatkiem VAT, złożył plik JPK oraz uiścił należny podatek VAT.

Po upływie dwóch dni, Wnioskodawca skorzystał z możliwości ponownego przejścia na zwolnienie z podatku VAT, gdyż limit sprzedaży uprawniający do zwolnienia został podniesiony do 240.000 zł.

Po nawiązaniu współpracy z biurem księgowym i przeanalizowaniu wszystkich wpływów oraz dokumentów okazało się, że Wnioskodawca błędnie obliczył wartość sprzedaży i w rzeczywistości nie przekroczył limitu 200.000 uprawniającego do zwolnienia z VAT w roku 2025, a tym samym nie był zobowiązany do rejestracji jako czynny podatnik VAT.

W uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan następujące informacje:

1. Proszę jednoznacznie wskazać (podać datę dzień/miesiąc/rok):

a)  Kiedy rozpoczął Pan prowadzenie działalności gospodarczej?

b)  Kiedy dokładnie uznał Pan, że wartość sprzedaży przekroczyła kwotę 200 000 zł?

c)  Kiedy dokładnie dokonał Pan rejestracji jako czynny podatnik VAT?

d)  Kiedy dokładnie skorzystał Pan ponownie ze zwolnienia od podatku VAT?

Odp.: W opisie stanu faktycznego wkradł się błąd co do daty, zamiast (…) stycznia 2025 r., powinno być (…) grudnia 2025 r., w związku z czym:

1)  Rozpoczęcie działalności – (…) stycznia 2025 r.

2)  Stwierdzenie przekroczenia limitu 200.000 zł – (…) grudnia 2025 r.

3)  Złożenie VAT-R – utraty prawa do zwolnienia – (…) grudnia 2025 r.

4)  Ponowna rejestracja zwolnienia – (…) stycznia 2026 r.

2. Na czym polega prowadzona przez Pana działalność? Proszę opisać, wskazując również, czy działalność ta polega na dostawie towarów (proszę wskazać również co jest przedmiotem sprzedaży), czy świadczeniu usług.

Odp.: Działalność: usługi ogólnobudowlane, sporządzanie świadectw energetycznych.

3. Czy posiada Pan siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju?

Odp.: Tak.

4. Czy w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej będącej przedmiotem wniosku, wykonywał/będzie wykonywał Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)? Jeśli tak, to proszę wskazać, jakie to czynności.

Odp.: Nie.

5. Czy wartość dokonywanej przez Pana sprzedaży z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie przekroczyła w roku podatkowym 2025 kwoty 240 000 zł?

Odp.: Nie.

6. Jeśli rozpoczął Pan działalność gospodarczą w 2025 r., czy wartość dokonywanej przez Pana sprzedaży nie przekroczyła w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2025 kwoty 240 000 zł?

Odp.: Nie.

7. Czy przewidywana przez Pana wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, bez kwoty podatku, w roku podatkowym 2026 nie przekroczy kwoty 240 000 zł?

Odp.: Nie.

8. Kiedy dokładnie wystawił Pan fakturę z wykazanym podatkiem VAT? Proszę podać datę.

Odp.: Sprzedaż: (…) grudnia 2025 r., faktura wystawiona (…) stycznia 2026 r.

9. Kiedy dokładnie złożył Pan plik JPK? Proszę podać datę.

Odp.: JPK: (…) stycznia 2026 r.

10. Kiedy dokładnie uiścił Pan należny podatek VAT? Proszę podać datę.

Odp.: Zapłata VAT (…) stycznia 2026 r.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)

Czy podatnik skutecznie zrezygnował ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 4 w zw. z art. 113 ust. 1 UVAT, jeżeli w zgłoszeniu VAT-R poinformował o przekroczeniu ustawowego limitu jako okoliczności skutkującej utratą prawa do zwolnienia, w sytuacji, gdy w rzeczywistości przekroczenie limitu nie nastąpiło?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)

W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym nie doszło do skutecznej rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 113 ust. 1 UVAT.

Ze złożonego zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R jednoznacznie wynika, że podatnik poinformował urząd skarbowy o utracie prawa do zwolnienia na skutek przekroczenia ustawowego limitu.

Pomyłka w wyliczeniu wartości sprzedaży i faktyczny brak przekroczenia limitu uprawniającego do zwolnienia w oparciu o art. 113 ust. 1 i 9 UVAT nie powoduje utraty prawa do zwolnienia, pomimo pomyłkowego zgłoszenia utraty prawa do zwolnienia na formularzu VAT-R.

Według Wnioskodawcy, taka sytuacja nie może być traktowana jako dobrowolna rezygnacja ze zwolnienia, o której mowa w art. 113 ust. 4 UVAT.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 UVAT (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.), zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł (od 1 stycznia 2026 r. 240.000 zł) – zmiana nie ma znaczenia w opisywanym stanie faktycznym.

Ponadto, w myśl art. 113 ust. 9 UVAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 5 UVAT, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Podobnie, w myśl art. 113 ust. 10 UVAT, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Jednocześnie, oprócz sytuacji utraty prawa do zwolnienia, ustawodawca przewidział możliwość dobrowolnej rezygnacji ze zwolnienia, i tak w myśl art. 113 ust. 4 UVAT, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

Regulacje art. 113 przewidują zatem dwie sytuacje, w których tzw. zwolnienie podmiotowe z VAT przestaje obowiązywać:

1)  utrata zwolnienia z mocy prawa – na skutek przekroczenia limitu wartości sprzedaży uprawniającej do zwolnienia,

2)  dobrowolna rezygnacja ze zwolnienia – wymagającej złożenia przez podatnika oświadczenia o rezygnacji.

W związku z powyższym, samo zgłoszenie – informacja o zaistnieniu ww. zdarzeń powodujących utratę prawa do zwolnienia ma inny charakter prawny.

W pierwszym przypadku złożenie zgłoszenia VAT-R ma charakter wyłącznie techniczny, informacyjny – ponieważ utrata prawa do zwolnienia nastąpiła z mocy ustawy, na skutek zaistnienia zdarzenia wynikającego z art. 113 ust. 5 lub ust. 10 UVAT.

W drugim przypadku złożenie zgłoszenia VAT-R ma charakter prawnokształtujący – rezygnacja ze zwolnienia, a tym samym objęcie obowiązkiem podatkowym w zakresie VAT następuje na skutek jednoznacznego wyrażenia przez podatnika woli w tym zakresie.

Zostało to uwzględnione przez prawodawcę we wzorze stosowanego zgłoszenia VAT-R, w którym w sekcji C.1. „Okoliczności określające obowiązek podatkowy” rozróżniono sytuację prawną utraty zwolnienia na skutek przekroczenia limitu wartości sprzedaży uprawniającej do zwolnienia – punkt 37 oraz sytuację prawną dobrowolnej rezygnacji ze zwolnienia – punkt 34.

Odnosząc powyższe do opisanego stanu faktycznego należy stwierdzić, że w przypadku błędnego obliczenia wartości sprzedaży, która to sprzedaż faktycznie nie przekroczyła u podatnika limitu uprawniającego do zwolnienia, zdarzenie powodujące utratę tego prawa nie wystąpiło – podatnik nie utracił prawa do zwolnienia.

Błędne złożenie informacji o utracie prawa – określające w sposób jednoznaczny, że podatnik nie rezygnuje ze zwolnienia (zaznaczył pkt 37 w sekcji C.1. VAT-R, zamiast pkt 34) nie może pozbawić podatnika prawa do zwolnienia, skoro przesłanka ustawowa – przekroczenie limitu – nie wystąpiła.

Innymi słowy zgłoszenie utraty zwolnienia na skutek błędnego obliczenia wartości sprzedaży nie jest równoznaczne z dobrowolną rezygnacją ze zwolnienia podmiotowego.

Tym samym, w opisanym stanie faktycznym nie doszło do skutecznej rezygnacji ze zwolnienia podmiotowego wynikającego z art. 113 ust. 1 UVAT, podatnik faktycznie nie skorzystał bowiem z uprawnienia do takiej rezygnacji, wynikającego z art. 113 ust. 4 tej ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Jak wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

W świetle art. 96 ust. 1 ustawy:

W oparciu o art. 96 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:

Według art. 96 ust. 5 ustawy:

Zatem, rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej czynności opodatkowanej.

Rejestracja następuje więc w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w urzędzie skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem podmiot uzyskuje formalne znamiona statusu podatnika podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 96 ust. 10 ustawy:

Na podstawie art. 96 ust. 12 ustawy:

Ustawodawca przewiduje zwolnienie podmiotowe od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:

Natomiast w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r. art. 113 ust. 1 ustawy stanowi, że:

W tym miejscu należy zauważyć bowiem, że w myśl art. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 896):

Zgodnie z art. 2 ww. ustawy:

Natomiast art. 3 ww. ustawy wskazuje, że:

W związku ze zmianą kwoty limitu do zwolnienia podmiotowego od 1 stycznia 2026 r. do kwoty 240.000 zł, wprowadzono przepis przejściowy (art. 2 ustawy nowelizującej), zgodnie z którym podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których łączna wartość sprzedaży w 2025 r. będzie wyższa niż 200.000 zł i nie przekroczy 240.000 zł, również będą mogli skorzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT.

Odpowiednio z tego zwolnienia będą mogli także skorzystać podatnicy rozpoczynający w 2025 r. wykonywanie sprzedaży, u których jej wartość, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy 200.000 zł i nie przekroczy 240.000 zł.

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług:

Jak wynika z art. 113 ust. 4 ustawy:

W świetle art. 113 ust. 5 ustawy:

Jednocześnie w oparciu o art. 113 ust. 9 ustawy:

Stosownie do art. 113 ust. 10 ustawy:

Według art. 113 ust. 11 ustawy:

Na mocy art. 113 ust. 11a ustawy:

Zaznaczyć należy, że podatnik ma prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ustawy w trakcie roku podatkowego, pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Powrót do zwolnienia może nastąpić od początku danego miesiąca.

W oparciu o art. 113 ust. 13 ustawy:

Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Ponadto nadmienić trzeba, że w myśl art. 96b ust. 1 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan od (…) stycznia 2025 r. jednoosobową działalność gospodarczą, korzystając ze zwolnienia z podatku VAT. (…) grudnia 2025 r., działając w oparciu o posiadaną wówczas wiedzę, uznał Pan, że przekroczył limit sprzedaży uprawniający do zwolnienia z podatku VAT, który według Pana wiedzy wynosił 200.000 zł. W związku z tym, dokonał Pan rejestracji jako czynny podatnik VAT. W złożonym zgłoszeniu rejestracyjnym w zakresie podatku od towarów i usług (VAT-R) zaznaczył Pan z sekcji C.1. „Okoliczności określające obowiązek podatkowy” punkt 37: „podatnik traci (utracił) zwolnienie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy”.

Status czynnego podatnika VAT posiadał Pan wyłącznie przez okres dwóch dni. W tym czasie, dopełnił formalności związanych z rejestracją, wystawił fakturę z wykazanym podatkiem VAT, złożył plik JPK oraz uiścił należny podatek VAT. Sprzedaż: (…) grudnia 2025 r., faktura wystawiona (…) stycznia 2026 r. Złożył Pan plik JPK (…) stycznia 2026 r. Uiścił Pan należny podatek VAT (…) stycznia 2026 r.

Po upływie dwóch dni, skorzystał Pan z możliwości ponownego przejścia na zwolnienie od podatku VAT, gdyż limit sprzedaży uprawniający do zwolnienia został podniesiony do 240.000 zł.

Po nawiązaniu współpracy z biurem księgowym i przeanalizowaniu wszystkich wpływów oraz dokumentów okazało się, że błędnie obliczył Pan wartość sprzedaży i w rzeczywistości nie przekroczył limitu 200.000 uprawniającego do zwolnienia z VAT w roku 2025, a tym samym nie był Pan zobowiązany do rejestracji jako czynny podatnik VAT.

W ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej będącej przedmiotem wniosku, nie wykonywał/nie będzie wykonywał Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Wartość dokonywanej przez Pana sprzedaży z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie przekroczyła w roku podatkowym 2025 kwoty 240 000 zł. Przewidywana przez Pana wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, bez kwoty podatku, w roku podatkowym 2026 nie przekroczy kwoty 240 000 zł.

W analizowanej sprawie Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy skutecznie zrezygnował Pan ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 4 w zw. art. 113 ust. 1 ustawy, jeżeli w zgłoszeniu VAT-R poinformował o przekroczeniu ustawowego limitu jako okoliczności skutkującej utratą prawa do zwolnienia, w sytuacji, gdy w rzeczywistości przekroczenie limitu nie nastąpiło.

Jak wynika z przywołanych powyżej przepisów, co do zasady podatnik, który nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, a wartość sprzedaży w danym roku nie przekroczyła kwoty 200 000 zł (do 31 grudnia 2025 r.) lub kwoty 240 000 zł (od 1 stycznia 2026 r.), może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Z treści wniosku wynika, że w grudniu 2025 r. omyłkowo złożył Pan zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług (VAT-R), w którym zaznaczył Pan w sekcji C.1. „Okoliczności określające obowiązek podatkowy” punkt 37: „podatnik traci (utracił) zwolnienie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy”, bowiem błędnie obliczył Pan wartość sprzedaży i w rzeczywistości nie przekroczył limitu 200 000 zł uprawniającego do zwolnienia z VAT w roku 2025.

Z okoliczności sprawy wynika jednak, że mimo iż status czynnego podatnika VAT posiadał Pan wyłącznie przez okres dwóch dni, to w tym czasie, dopełnił Pan formalności związanych z rejestracją, (…) stycznia 2026 r. wystawił Pan fakturę z wykazanym podatkiem VAT, (…) stycznia 2026 r. złożył Pan plik JPK oraz (…) stycznia 2026 r. uiścił Pan należny podatek VAT.

Zatem, dokonał Pan zgłoszenia jako podatnik VAT czynny, został w takim charakterze zarejestrowany i zachowywał się Pan jak podatnik VAT czynny – wykonywał Pan obowiązki spoczywające na podatniku podatku od towarów i usług.

Wobec powyższego, pomimo że – jak Pan twierdzi – złożenie zgłoszenia rejestracyjnego nastąpiło ze względu na pomyłkę w obliczeniu obrotu, to należy zauważyć, że po złożeniu zgłoszenia rejestracyjnego zachowywał się Pan jak podatnik VAT, tj. wystawił Pan fakturę z wykazanym podatkiem VAT, złożył plik JPK oraz uiścił Pan należny podatek VAT, a tym samym nie mógł Pan korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Mając zatem na uwadze okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro złożył Pan zgłoszenie rejestracyjne, to nie mógł Pan korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, bowiem w tym czasie zachowywał się Pan jak podatnik VAT, tj. wystawił Pan fakturę z wykazanym podatkiem VAT, złożył plik JPK oraz uiścił należny podatek VAT. Zatem, złożona przez Pana rezygnacja ze zwolnienia podmiotowego była skuteczna.

Tym samym, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług w trybie art. 113 ustawy od 1 stycznia 2026 r., gdyż nie sformułował Pan w tym zakresie pytania.

Ponadto, Organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego, tj. nie przeprowadza dowodów oraz nie analizuje załączonych do wniosku dokumentów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.