0112-KDIL3.4012.457.2026.4.AW

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 24 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej zakup pojazdu o przeznaczeniu kempingowym. Uzupełniła go Pani pismem z – brak daty (wpływ 28 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług fryzjerskich i kosmetycznych.

W dniu 16 listopada 2022 r. Wnioskodawca nabył pojazd na podstawie faktury. Cena zakupu wyniosła (…) zł netto oraz (…) zł brutto.

Pojazd został zarejestrowany jako pojazd specjalny o przeznaczeniu kempingowym, kategoria M1. Zgodnie z dokumentacją producenta oraz specyfikacją techniczną pojazd wyposażony jest m.in. w trwałą zabudowę obejmującą instalację elektryczną, wodną, gazową, zbiorniki wody czystej i szarej, instalację grzewczą, meble zabudowane, oddzielną łazienkę oraz inne elementy wyposażenia charakterystyczne dla pojazdu specjalnego o przeznaczeniu kempingowym.

Jednocześnie pojazd został dostosowany do prowadzenia działalności gospodarczej poprzez zabudowę umożliwiającą świadczenie mobilnych usług fryzjerskich i kosmetycznych, obejmującą miejsce na jedno stanowisko fryzjerskie oraz jedno stanowisko kosmetyczne.

Po zakupie nie dokonano zmian konstrukcyjnych, wpływających na charakter pojazdu, ani jego klasyfikację. Pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej jako mobilny salon fryzjersko-kosmetyczny. Nie jest wykorzystywany do celów prywatnych.

Wnioskodawca wprowadził pojazd do ewidencji środków trwałych jako samochód specjalny, kwalifikując go do grupowania KŚT 743 „Samochody specjalne” i stosując roczną stawkę amortyzacyjną 14%.

Przy zakupie pojazdu Wnioskodawca odliczył 100% podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktury zakupu, uznając, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej.

Uzupełniając wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – udzieliła Pani odpowiedzi na następujące pytania:

1)  Czy jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług; jeśli tak, to od kiedy?

Odpowiedź: Tak, jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT od lutego 2008 r.

2)  Czy zakup pojazdu specjalnego o przeznaczeniu kempingowym, o którym mowa we wniosku, został udokumentowany fakturą wraz z wykazaną kwotą podatku VAT, wystawioną na Panią, jako prowadzącą działalność gospodarczą?

Odpowiedź: Tak, zakup pojazdu został udokumentowany fakturą VAT, wystawioną na Panią jako przedsiębiorcę, prowadzącego działalność gospodarczą.

3)  Czy ww. pojazd jest pojazdem samochodowym, spełniającym definicję z art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, tj. pojazdem samochodowym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony; jeżeli tak to:

a)  czy pojazd, o którym mowa we wniosku, będzie pojazdem konstrukcyjnie przeznaczonym do przewozu, co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym, będzie wynikało takie przeznaczenie, zgodnie z art. 86a ust. 3 pkt 1 ustawy?

Odpowiedź: Nie, pojazd nie jest przeznaczony do przewozu 10 osób.

b)  czy przedmiotowy pojazd będzie pojazdem, którego konstrukcja wyklucza użycie go do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarcza jest nieistotne (art. 86a ust. 4 pkt 2 w powiązaniu z art. 86a ust. 9 ustawy)?

Odpowiedź: Nie, konstrukcja pojazdu nie wyklucza całkowicie użycia prywatnego, jednak pojazd jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej.

c)  czy przedmiotowy pojazd będzie pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy; jeżeli tak, proszę wskazać, który konkretnie przepis będzie dotyczyć przedmiotowego pojazdu?

Odpowiedź: Nie, pojazd nie należy do pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 ustawy o VAT.

d)  jeżeli przedmiotowy pojazd samochodowy będzie pojazdem, o których mowa w art. 86a ust. 9 ustawy, to czy spełnienie wymagań, określonych w tym przepisie zostanie stwierdzone, na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotacją w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu tych wymagań (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy) lub na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 3 ustawy)?

Odpowiedź: Nie dotyczy.

4)  Do jakich konkretnie czynności będzie Pani wykorzystywała zakupiony pojazd specjalny o przeznaczeniu kempingowym, w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, tj. do czynności:

a)  opodatkowanych podatkiem VAT (jakich),

b)  zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT (jakich),

c)  niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT?

Odpowiedź: Wyłącznie do odpłatnego świadczenia mobilnych usług fryzjerskich i kosmetycznych.

5)  Jeśli ww. pojazd będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zwolnionych od podatku od towarów i/lub usług niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to czy będzie Pani w stanie dokonać odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i/lub czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu, i/lub zwolnionymi od podatku VAT?

Odpowiedź: Nie. Pojazd wykorzystywany jest wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT.

6)  Czy opisany samochód będzie wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej i wykluczone będzie wykorzystanie go do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą; proszę jednoznacznie wskazać, czy samochód będzie wykorzystywany tylko w prowadzonej działalności gospodarczej, czy również w celach osobistych?

Odpowiedź: Tak, opisany samochód jest i będzie wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej. Wyklucza Pani wykorzystanie go do celów osobistych.

7)  Jeśli samochód o przeznaczeniu kempingowym, o którym mowa we wniosku, będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej, to:

a)  czy będzie Pani posiadać dokumenty (regulaminy/procedury), z których obiektywnie będzie wynikało, że przedmiotowy samochód będzie wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej i wykluczone będzie wykorzystanie tego samochodu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą?

Odpowiedź: Tak, obowiązuje regulamin użytkowania pojazdu.

b)  z jakiej dokumentacji będzie wynikać, że samochód, będący przedmiotem zapytania, będzie wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej?

Odpowiedź: Potwierdzają to: regulamin użytkowania pojazdu, harmonogram usług.

c)  czy wprowadzi Pani procedury, w których zostanie określony sposób używania samochodu, będącego przedmiotem zapytania, wykluczający użycie tego samochodu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą?

Odpowiedź: Tak, zostały wprowadzone procedury wykluczające użytek prywatny.

d)  czy dołoży Pani należytej staranności, aby wykluczyć możliwość użycia samochodu, objętego zakresem wniosku, do celów prywatnych, proszę wskazać, jakie czynności zostaną podjęte, w czym ta staranność będzie się przejawiać?

Odpowiedź: Pojazd nie jest udostępniany do celów prywatnych, użytkowany jest wyłącznie podczas wykonywania działalności. Nie ma Pani do niego dostępu w każdej chwili, stąd nie ma wątpliwości, że będzie on użytkowany prywatnie.

e)  czy będzie istniał nadzór nad używaniem ww. pojazdu (np. GPS) i kto będzie dokonywał tego nadzoru?

Odpowiedź: Nie istnieje nadzór GPS. Nadzór nad użytkowaniem pojazdu szczegółowo wyjaśnia regulamin użytkowania pojazdu.

f)   gdzie dokładnie będzie parkowany/garażowany przez Panią samochód o przeznaczeniu kempingowym, po wykonaniu czynności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz w jaki sposób będzie zapewniony brak użycia tego pojazdu do celów innych niż działalność gospodarcza?

Odpowiedź: Po zakończeniu wykonywania usług pojazd jest parkowany na terenie firmy świadczącej usługi serwisowe i przechowywania pojazdów.

Parking znajdujący się przy Pani salonie fryzjerskim jest parkingiem ogólnodostępnym, co nie zapewnia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa dla pojazdu o znacznej wartości.

Z tego względu pojazd jest pozostawiany w monitorowanym i zabezpieczonym miejscu, co minimalizuje ryzyko kradzieży lub uszkodzenia oraz dodatkowo uniemożliwia jego wykorzystanie do celów prywatnych.

g)  w jaki sposób będzie Pani wykorzystywała przedmiotowy samochód we własnej działalności gospodarczej, na jakich zasadach będzie Pani pobierać samochód z miejsca parkowania oraz na jakich zasadach będzie Pani zdawać ten samochód po zakończonej pracy?

Odpowiedź: Pojazd pobierany jest wyłącznie na potrzeby wykonania usług fryzjerskich i kosmetycznych, i po ich zakończeniu wraca na miejsce postoju. Nadzór nad użytkowaniem pojazdu sprawuje właściciel działalności gospodarczej. Pojazd jest wykorzystywany wyłącznie na polecenie właściciela i wyłącznie w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej. Każdorazowe pobranie pojazdu do realizacji usług oraz jego zwrot po zakończeniu pracy odbywa się pod kontrolą właściciela, co pozwala na bieżące monitorowanie sposobu jego wykorzystania i wykluczenie użycia do celów prywatnych.

h)  czy samochód ten będzie mógł pełnić funkcję noclegową, żywieniową, transportową osób; proszę szczegółowo opisać.

Odpowiedź: Pomimo wyposażenia kempingowego nie jest wykorzystywany do celów noclegowych, turystycznych ani prywatnych oraz nie będzie pełnić takiej funkcji. Jest stworzony wyłącznie do realizacji celów związanych z prowadzeniem mobilnej działalności fryzjerskiej i kosmetycznej.

i)    czy będzie prowadzić Pani ewidencję przebiegu pojazdu zawierającą wszystkie elementy wymienione w art. 86a ust. 7 ustawy?

Odpowiedź: W odniesieniu do przedmiotowego pojazdu ewidencja przebiegu pojazdu nie jest prowadzona. Wątpliwości dotyczące obowiązku jej prowadzenia zostały przedstawione do rozstrzygnięcia w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

j)    czy złoży Pani informację VAT-26 w odniesieniu do samochodu, będącego przedmiotem wniosku, w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniesie Pani pierwszy wydatek związany z tym pojazdem?

Odpowiedź: Na dzień złożenia uzupełnienia informacja VAT-26 nie została złożona. Ocena, czy w przedstawionym stanie faktycznym istnieje obowiązek jej złożenia, jest jednym z zagadnień objętych wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej.

Pytanie

Czy Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej zakup opisanego pojazdu?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, miał On prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego.

Pojazd od momentu zakupu jest wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nie jest wykorzystywany do celów prywatnych.

Zakup pojazdu był bezpośrednio związany z prowadzoną działalnością gospodarczą polegającą na świadczeniu mobilnych usług fryzjerskich i kosmetycznych. Pojazd stanowi podstawowe narzędzie wykonywania tej działalności.

W konsekwencji, spełnione zostały przesłanki określone w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a Wnioskodawca był uprawniony do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą, zgodnie z którym:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Jak wynika z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Z uregulowań ustawy wyraźnie wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym, związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast, o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.

Należy wskazać, że kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy.

Na mocy art. 86a ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy:

Natomiast z art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.) wynika, że:

W myśl art. 86a ust. 2 ustawy:

Zatem, zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.

Jednakże, od zasady, wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy, przewidziano wyjątki.

W świetle art. 86a ust. 3 ustawy:

Na mocy art. 86a ust. 4 ustawy:

Przepis art. 86a ust. 4 ustawy wskazuje na istnienie dwóch grup pojazdów samochodowych uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W pierwszej grupie – zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy – mieszczą się pojazdy, których konstrukcja wskazuje na ich przeznaczenie z reguły do użytku prywatnego, jednakże pojazdy te mogą być także wykorzystywane w działalności gospodarczej (np. samochód osobowy). Z tych też względów – dla celów pełnego odliczania VAT – wykorzystywanie ich wyłącznie do działalności gospodarczej musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.

W konsekwencji, w celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki:

-     sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania wyklucza ich użycie do celów prywatnych,

-     wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

W drugiej grupie pojazdów uznawanych za wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej – zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy – mieszczą się natomiast pojazdy samochodowe, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Zgodnie z art. 86a ust. 5 ustawy:

Jednakże, w powołanym wyżej art. 86a ust. 5 ustawy, zostały wymienione ściśle określone sytuacje, w których wyłączony zostaje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów.

Zgodnie z tym przepisem, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się m.in. w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do sprzedaży, odprzedaży oraz oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze (art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a i c ustawy). Ponadto, przepis ten ma zastosowanie, jeżeli sprzedaż, odprzedaż i najem tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

Użycie wyrazu „wyłącznie” w art. 86a ust. 5 ustawy, wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych celów (np. użytek prywatny, jazda próbna, użytek służbowy podatnika, itp.).

Zatem, w odniesieniu do pojazdu, który np. jest przeznaczony do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, ale jest wykorzystywany przez podatnika także do innych celów, nie może być zastosowane zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji.

Zgodnie z art. 86a ust. 6 ustawy:

W myśl art. 86a ust. 7 ustawy:

W świetle art. 86a ust. 9 ustawy:

Zgodnie z art. 86a ust. 10 ustawy:

W myśl art. 86a ust. 16 ustawy:

Na podstawie delegacji ustawowej, wynikającej z ww. art. 86a ust. 16 ustawy, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie pojazdów samochodowych uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika (Dz. U. z 2014 r. poz. 407).

Zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia:

Stosownie do art. 86a ust. 17 ustawy:

Na podstawie delegacji ustawowej, wynikającej z ww. art. 86a ust. 17 ustawy, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 maja 2014 r. w sprawie przypadków, w których nie stosuje się warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu (Dz. U. z 2014 r. poz. 709).

W myśl § 2 cyt. rozporządzenia:

Zgodnie z art. 86a ust. 12 ustawy:

Przepisy art. 86a ustawy – jak wskazano już wyżej – regulują prawo do odliczenia podatku naliczonego ponoszonego z tytułu wydatków dotyczących nabycia i kosztów eksploatacji pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 2 pkt 34 ustawy. Z uregulowań tych przepisów wynika, że zasadą jest, że w przypadku pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości, tj. w wysokości 50%.

Powtórzyć należy, że podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”, tj. gdy w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością (np. do celów prywatnych). Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

Z opisu sprawy wynika, że od lutego 2008 r. jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT. Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług fryzjerskich i kosmetycznych. W dniu 16 listopada 2022 r. nabyła Pani pojazd, który został zarejestrowany jako pojazd specjalny o przeznaczeniu kempingowym, kategoria M1. Zakup pojazdu został udokumentowany fakturą VAT, wystawioną na Panią jako przedsiębiorcę, prowadzącego działalność gospodarczą. Zgodnie z dokumentacją producenta oraz specyfikacją techniczną pojazd wyposażony jest m.in. w trwałą zabudowę obejmującą instalację elektryczną, wodną, gazową, zbiorniki wody czystej i szarej, instalację grzewczą, meble zabudowane, oddzielną łazienkę oraz inne elementy wyposażenia charakterystyczne dla pojazdu specjalnego o przeznaczeniu kempingowym. Jednocześnie pojazd został dostosowany do prowadzenia działalności gospodarczej poprzez zabudowę umożliwiającą świadczenie mobilnych usług fryzjerskich i kosmetycznych, obejmującą miejsce na jedno stanowisko fryzjerskie oraz jedno stanowisko kosmetyczne. Po zakupie nie dokonano zmian konstrukcyjnych, wpływających na charakter pojazdu, ani jego klasyfikację. Pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej jako mobilny salon fryzjersko-kosmetyczny. Nie jest wykorzystywany do celów prywatnych. Wprowadziła Pani pojazd do ewidencji środków trwałych jako samochód specjalny, kwalifikując go do grupowania KŚT 743 „Samochody specjalne” i stosując roczną stawkę amortyzacyjną 14%. Przy zakupie pojazdu odliczyła Pani 100% podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktury zakupu, uznając, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej. Przedmiotowy pojazd jest pojazdem samochodowym, spełniającym definicję z art. 2 pkt 34 ustawy, tj. pojazdem samochodowym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Pojazd, o którym mowa we wniosku, nie jest pojazdem konstrukcyjnie przeznaczonym do przewozu 10 osób łącznie z kierowcą. Nie jest pojazdem, którego konstrukcja wyklucza całkowicie użycia prywatnego, jednak pojazd jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej. Pojazd nie należy do pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 ustawy. Pojazd jest wykorzystywany wyłącznie do odpłatnego świadczenia mobilnych usług fryzjerskich i kosmetycznych. Pojazd wykorzystywany jest wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. Samochód jest i będzie wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej. Wyklucza Pani wykorzystanie go do celów osobistych. Potwierdzają to: regulamin użytkowania pojazdu, harmonogram usług. Zostały wprowadzone procedury wykluczające użytek prywatny. Pojazd nie jest udostępniany do celów prywatnych, użytkowany jest wyłącznie podczas wykonywania działalności. Nie ma Pani do niego dostępu w każdej chwili, stąd nie ma wątpliwości, że będzie on użytkowany prywatnie. Nie istnieje nadzór GPS. Nadzór nad użytkowaniem pojazdu szczegółowo wyjaśnia regulamin użytkowania pojazdu. Po zakończeniu wykonywania usług pojazd jest parkowany na terenie firmy świadczącej usługi serwisowe i przechowywania pojazdów. Parking znajdujący się przy Pani salonie fryzjerskim jest parkingiem ogólnodostępnym, co nie zapewnia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa dla pojazdu o znacznej wartości. Z tego względu pojazd jest pozostawiany w monitorowanym i zabezpieczonym miejscu, co minimalizuje ryzyko kradzieży lub uszkodzenia oraz dodatkowo uniemożliwia jego wykorzystanie do celów prywatnych. Pojazd pobierany jest wyłącznie na potrzeby wykonania usług fryzjerskich i kosmetycznych i po ich zakończeniu wraca na miejsce postoju. Nadzór nad użytkowaniem pojazdu sprawuje właściciel działalności gospodarczej. Pojazd jest wykorzystywany wyłącznie na polecenie właściciela i wyłącznie w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej. Każdorazowe pobranie pojazdu do realizacji usług oraz jego zwrot po zakończeniu pracy odbywa się pod kontrolą właściciela, co pozwala na bieżące monitorowanie sposobu jego wykorzystania i wykluczenie użycia do celów prywatnych. Pomimo wyposażenia kempingowego nie jest wykorzystywany do celów noclegowych, turystycznych ani prywatnych oraz nie będzie pełnić takiej funkcji. Jest stworzony wyłącznie do realizacji celów związanych z prowadzeniem mobilnej działalności fryzjerskiej i kosmetycznej. W odniesieniu do przedmiotowego pojazdu ewidencja przebiegu pojazdu, zawierającą wszystkie elementy wymienione w art. 86a ust. 7 ustawy, nie jest prowadzona. Na dzień złożenia uzupełnienia informacja VAT-26 nie została złożona.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przysługiwało Pani prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej zakup pojazdu specjalnego o przeznaczeniu kempingowym, kategoria M1.

Z powołanego art. 86a ust. 1 ustawy w powiązaniu z art. 2 pkt 34 ustawy wynika, że ograniczenia, wynikające z art. 86a ustawy, dotyczą pojazdów samochodowych, w rozumieniu ustawy prawo o ruchu drogowym, których dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że ze względu na autonomiczność prawa podatkowego i odrębność uregulowań prawnych w zakresie ustawy prawo o ruchu drogowym i ustawy o podatku od towarów i usług, definicja pojazdu specjalnego, wskazana w art. 2 pkt 36 ustawy prawo o ruchu drogowym, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w tym zakresie na gruncie przepisów ustawy o podatku VAT.

Należy zauważyć, że – jak sama Pani wskazała w opisie sprawy – pojazd, będący przedmiotem wniosku, nie jest pojazdem, o którym mowa w art. 86a ust. 9 ustawy.

Z przedstawionego przez Panią stanu faktycznego nie wynika również, by pojazd stanowił pojazd samochodowy, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie pojazdów samochodowych uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Ww. pojazd nie jest także pojazdem samochodowym, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie przypadków, w których nie stosuje się warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Tym samym, nie można uznać, że nabyty przez Panią pojazd o przeznaczeniu kempingowym, kategoria M1 jest pojazdem wykorzystywanym wyłącznie do działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy, tj. pojazdem, którego konstrukcja wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne. Pojazd nie jest pojazdem specjalnym w rozumieniu art. 86a ust. 9 pkt 3 ustawy.

W przedmiotowej sprawie, pojazd samochodowy o przeznaczeniu kempingowym, tzw. „kamper” spełnia natomiast – jak sama Pani wskazała w opisie sprawy – definicję pojazdu samochodowego, o której mowa w art. 2 pkt 34 ustawy. W analizowanej sprawie, należy zatem stosować przepisy art. 86a ustawy.

W związku z powyższym, odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących pojazdu samochodowego o przeznaczeniu kempingowym, tzw. „kampera”, czyli pojazdu samochodowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, nie można dokonywać z pominięciem regulacji zawartych w treści art. 86a ustawy.

Jak wynika z uregulowań art. 86a ustawy, zasadą jest, że w przypadku pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości, tj. w wysokości 50%.

Podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z pojazdami samochodowymi w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.

W celu dokonania pełnego odliczenia podatku muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tego pojazdu przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach jego używania wyklucza użycie go do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tego pojazdu ewidencją przebiegu pojazdu (art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy) lub konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarcza jest nieistotne (art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy).

Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z interpretacją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN przez pojęcie „wyłącznie” należy rozumieć „tylko” oraz „jedynie”. Przy definiowaniu słowa „wyłącznie” mogą być również pomocne synonimy tego słowa, wśród których wskazuje się: absolutnie; bezwzględnie; całkowicie; jedynie; tylko; zupełnie.

W rozpatrywanej sprawie istotne są zwłaszcza przepisy art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy. Z treści tych regulacji wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdu samochodowego w sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej.

Zatem, możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach, dotyczących wydatków związanych z pojazdami samochodowymi dotyczy tylko tych pojazdów, które przeznaczone są jedynie do wykonywania czynności służbowych, tym samym nie są wykorzystywane, choćby przejściowo, w inny sposób.

Przepisy ustawy nie określają, w jaki sposób podatnik ma zapewnić wyeliminowanie użytku prywatnego używanego pojazdu samochodowego dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności i sposobu używania dla jej celów pojazdów. Określone przez podatnika zasady używania pojazdu muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku. Przy czym, użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych. Nie można uznać wykorzystywania pojazdu wyłącznie do celów działalności gospodarczej, gdy np. zostaną ustalone zasady używania pojazdów, jednakże nie istnieją żadne zabezpieczenia gwarantujące ich przestrzeganie; przykładowo istnieje zakaz używania przez pracowników pojazdów do celów prywatnych, jednakże nikt nie weryfikuje czy zakaz ten jest respektowany.

Zatem, podatnicy użytkujący samochody osobowe w działalności gospodarczej mają ograniczone prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na ich zakup, eksploatację i bieżące użytkowanie. W sytuacji, gdy przedsiębiorca zdecyduje się na pełne odliczenie VAT, jest zobowiązany wykazać, że pojazd jest użytkowany wyłącznie w celach prowadzonej działalności gospodarczej.

Niezbędnym elementem warunkującym uznanie, że mamy do czynienia z samochodem wykorzystywanym wyłącznie w działalności gospodarczej jest również – określony w art. 86a ust. 12 ustawy – wymóg zgłoszenia – w ściśle określonym terminie – faktu takiego sposobu wykorzystywania pojazdu naczelnikowi urzędu skarbowego.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro przedmiotowy pojazd – jak sama Pani wskazała – nie jest pojazdem, o którym mowa w art. 86a ust. 9 ustawy, nie prowadziła Pani ewidencji przebiegu pojazdu, ani nie złożyła Pani właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji VAT-26, to pojazd samochodowy o przeznaczeniu kempingowym, tzw. „kamper” nie może być uznany za pojazd wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej, gdyż sposób jego używania nie wyklucza jego użycia do celów innych niż działalność gospodarcza.

W konsekwencji powyższego, zgodnie z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy, nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem przedmiotowego pojazdu.

W związku z powyższym, przysługiwało Pani, na podstawie art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego od wydatków na zakup pojazdu samochodowego o przeznaczeniu kempingowym, pod warunkiem, że nie wystąpiły przesłanki negatywne określone w art. 88 ustawy.

Podsumowując, stwierdzam, że przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50% przy zakupie pojazdu samochodowego o przeznaczeniu kempingowym, typu kamper, na podstawie art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. Należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ta interpretacja stanowi ocenę Pani stanowiska wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.