0112-KDIL3.4012.451.2026.2.EW

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

22 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia:

-     czy sprzedaż Nieruchomości będzie stanowić wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa,

-     czy sprzedaż Nieruchomości na rzecz Spółki, stanowi czynność zwolnioną od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,

-     czy Nabywca ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na remont Nieruchomości.

Uzupełnili go Państwo pismem z 23 lipca 2026 r. (wpływ 30 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

B

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

A

Opis zdarzenia przyszłego

A Sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej: „Zbywca” lub „Wynajmujący”) nabyła nieruchomość położoną w (…), obejmującą budynek hotelowy wraz z częścią gastronomiczną i infrastrukturą towarzyszącą, w ramach transakcji zamiany lokali mieszkalnych na przedmiotową nieruchomość. Nieruchomość została nabyta na podstawie aktu notarialnego.

Nieruchomość obejmuje nieczynny hotel wraz z częścią gastronomiczną i infrastrukturą towarzyszącą. Zbywca traktuje przedmiotową nieruchomość, jako towar handlowy, przeznaczony do dalszej odsprzedaży, a nie jako składnik trwały, służący prowadzeniu działalności hotelarskiej przez Zbywcę.

Po nabyciu nieruchomości, Zbywca zawarł umowę najmu z B Sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej: „Nabywca” lub „Najemca”). Umowa najmu obejmuje nieruchomość położoną w (…), obejmującą budynek hotelowy wraz z częścią gastronomiczną, infrastrukturą towarzyszącą i wyposażeniem.

Zgodnie z zawartą umową, nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie do prowadzenia działalności hotelowej i gastronomicznej.

B Sp. z o.o. jest spółką celową utworzoną w celu prowadzenia działalności hotelarskiej i gastronomicznej w przedmiotowej nieruchomości. Obecnie Spółka dokonuje niezbędnych remontów oraz prac przygotowawczych mających na celu wznowienie działalności hotelarskiej w obiekcie.

Po zakończeniu przygotowań Nabywca zamierza rozpocząć działalność hotelową i gastronomiczną podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Działalność hotelowa zostanie uruchomiona po dokonaniu zakupu nieruchomości od A Sp. z o.o. Planowana sprzedaż nieruchomości będzie obejmowała wyłącznie nieruchomość wraz z jej wyposażeniem oraz elementami niezbędnymi do korzystania z obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.

Przedmiotem sprzedaży nie będą w szczególności:

·      zobowiązania Zbywcy,

·      rachunki bankowe,

·      środki pieniężne,

·      przedsiębiorstwo Zbywcy,

·      pracownicy Zbywcy,

·      księgi rachunkowe Zbywcy,

·      nazwa przedsiębiorstwa Zbywcy,

·      umowy związane z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa Zbywcy niezwiązane bezpośrednio z nieruchomością.

Nieruchomość nie jest wyodrębniona organizacyjnie, finansowo ani funkcjonalnie w strukturze przedsiębiorstwa Zbywcy jako dział, oddział lub zorganizowana część przedsiębiorstwa. Zbywca nie prowadzi działalności hotelarskiej w przedmiotowej nieruchomości. Celem Zbywcy jest sprzedaż nieruchomości, jako towaru handlowego.

Po nabyciu nieruchomości, Nabywca będzie wykorzystywał ją wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, w postaci usług hotelowych i gastronomicznych.

Uzupełniając wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – udzielili Państwo odpowiedzi na następujące pytania:

1.  Czy są Państwo oraz Spółka z o.o. A (Zbywca) czynnymi, zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT?

Tak. Zarówno A sp. z o.o. jako Zbywca, jak i B sp. z o.o. jako Nabywca są czynnymi, zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług.

2.  Czy znajdujące się na nieruchomości, będącej przedmiotem wniosku „budynek wraz z częścią gastronomiczną i infrastrukturą towarzyszącą”, stanowią budynki/budowle lub ich części, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.)? Jeżeli któreś z ww. obiektów nie stanowi budynku/budowli, to proszę wskazać, czy stanowi urządzenie budowlane lub obiekt małej architektury lub tymczasowy obiekt budowlany, w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane.

Proszę odnieść się do każdego obiektu będącego przedmiotem sprzedaży.

Obiekty znajdujące się na nieruchomości i objęte planowaną sprzedażą stanowią budynki, budowle lub ich części w rozumieniu ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Na nieruchomości znajduje się również transformator energetyczny, stanowiący element infrastruktury energetycznej należącej do przedsiębiorstwa energetycznego. Transformator nie był przedmiotem nabycia przez Zbywcę i nie będzie przedmiotem planowanej sprzedaży.

3.  Czy ww. naniesienia są własnością Zbywcy? Jeżeli nie, to proszę wskazać, które nie są własnością Zbywcy i wskazać, kto jest ich właścicielem.

Proszę odnieść się do każdego obiektu będącego przedmiotem sprzedaży.

Budynki i budowle objęte planowaną sprzedażą stanowią własność Zbywcy. Transformator energetyczny nie stanowi własności Zbywcy, lecz należy do przedsiębiorstwa energetycznego i nie jest objęty planowaną sprzedażą.

4.  Jeżeli przedmiotem sprzedaży będą urządzenia, w rozumieniu ustawy Prawo budowlane – proszę wskazać, z jakim budynkiem/budowlą, są one konstrukcyjnie związane.

Urządzenia niestanowiące własności Zbywcy nie są przedmiotem planowanej sprzedaży. W szczególności sprzedaż nie obejmuje transformatora energetycznego, należącego do przedsiębiorstwa energetycznego.

5.  Kiedy została nabyta przez Zbywcę nieruchomość będąca przedmiotem wniosku? Proszę wskazać konkretną datę.

Zbywca nabył nieruchomość 14 lipca 2025 r.

6.  Czy transakcja nabycia przez Zbywcę nieruchomości, będącej przedmiotem wniosku, była opodatkowana podatkiem VAT/zwolniona (na jakiej podstawie), udokumentowaną fakturą z wykazaną kwotą podatku?

Transakcja nabycia nieruchomości przez Zbywcę nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ zbywca nieruchomości nie występował przy tej transakcji w charakterze podatnika VAT. Transakcja została udokumentowana aktem notarialnym i podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Nie została wystawiona faktura z wykazaną kwotą podatku VAT.

7.  Czy Zbywcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem nieruchomości?

Z uwagi na to, że nabycie nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie wystąpił podatek naliczony, Zbywcy nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu tego nabycia.

8.  Proszę wskazać, czy nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych w prowadzonej przez Zbywcę działalności gospodarczej?

a)  jeśli stanowi środek trwały, to czy w ostatnich 2 latach przed sprzedażą Zbywca lub osoba trzecia (najemca) ponosili/poniosą wydatki na ulepszenie budynku/budowli, stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej każdego z nich, jeśli tak, to należy wskazać:

·      kiedy miały/będą miejsce te ulepszenia (należy wskazać datę),

·   czy przysługiwało/będzie przysługiwało Zbywcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na ulepszenie nieruchomości?

·   czy po ulepszeniu miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części, tj. oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne?

·   czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku/budowli lub ich części po ulepszeniu a planowaną sprzedażą upłynie okres co najmniej 2 lat?

Nieruchomość nie została wprowadzona przez Zbywcę do ewidencji środków trwałych. Na dzień sporządzenia niniejszego uzupełnienia jest ujmowana jako towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży.

W ocenie Zainteresowanych, informacje o zakwalifikowaniu nieruchomości jako towaru handlowego oraz o jej czasowym oddaniu w najem nie są sprzeczne. Zbywca nabył nieruchomość z zamiarem dalszej odsprzedaży, a nie w celu trwałego wykorzystywania jej na potrzeby własnej działalności ani długoterminowego czerpania przychodów z najmu. Ten podstawowy cel gospodarczy nie uległ zmianie.

Umowa najmu z B Sp. z o.o. została zawarta na okres oczekiwania na Nabywcę nieruchomości. Najem rozpoczął się 4 listopada 2025 r. i ma charakter czasowy oraz pomocniczy wobec podstawowego celu gospodarczego, jakim jest sprzedaż nieruchomości. Na dzień sporządzenia uzupełnienia faktyczny okres używania nieruchomości na podstawie umowy najmu nie przekroczył roku.

W chwili nabycia nieruchomości oraz rozpoczęcia jej wynajmowania Zbywca przewidywał, że nieruchomość zostanie sprzedana przed upływem roku jej używania. Z tego względu nie została ona wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Samo czasowe oddanie towaru handlowego w najem nie oznacza automatycznie zmiany jego przeznaczenia, jeżeli nadal pozostaje on przeznaczony do sprzedaży.

8.  Czy przed nabyciem przez Zbywcę nieruchomości doszło do pierwszego zasiedlenia, tj. oddania do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcia użytkowania na potrzeby własne budynków/budowli, posadowionych na nieruchomości, będącej przedmiotem sprzedaży, w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane?

Proszę odnieść się do każdego/ej budynku/budowli będącego/ej przedmiotem sprzedaży.

Przed nabyciem nieruchomości przez Zbywcę doszło do pierwszego zasiedlenia wszystkich budynków i budowli objętych planowaną sprzedażą. Pierwsze zasiedlenie nastąpiło około 2000 r.

9.  Czy na dzień sprzedaży minie okres co najmniej 2 lat od dnia pierwszego zasiedlenia budynku/budowli, w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane, znajdujących się na nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży?

Proszę odnieść się do każdego/ej budynku/budowli będącego/ej przedmiotem sprzedaży.

Tak. Na dzień planowanej sprzedaży upłynie okres znacznie dłuższy niż dwa lata od pierwszego zasiedlenia wszystkich budynków i budowli objętych sprzedażą, które nastąpiło około 2000 r.

10.  Czy przed nabyciem przez Zbywcę nieruchomości, poprzedni właściciel, ponosił wydatki na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym budynku/budowli, stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej każdego/ej budynku/budowli odrębnie? Jeśli tak, należy wskazać odrębnie do każdej/ego ulepszonej/ego budowli/budynku:

a)  kiedy takie wydatki były ponoszone?

b)  czy po ulepszeniu miało miejsce pierwsze zasiedlenie budowli lub ich części, tj. oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne?

c)  czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku/budowli lub ich części po ulepszeniu a planowaną sprzedażą upłynie okres co najmniej 2 lat?

Proszę odnieść się do każdego/ej budynku/budowli będącego/ej przedmiotem sprzedaży.

Z informacji uzyskanych od poprzednich właścicieli wynika, że w 2012 r. poniesiono wydatki na ulepszenie stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości.

Na podstawie przekazanych Zainteresowanym informacji nie jest możliwe bardziej szczegółowe przyporządkowanie tych wydatków do poszczególnych budynków lub budowli. Zainteresowani wskazują jednak, że od 2012 r. do planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż dwa lata.

12.  Proszę wskazać wprost, od jakich wydatków, będących przedmiotem wniosku, Nabywca chce odliczyć podatek VAT? Proszę wskazać zamknięty katalog towarów i usług.

Wniosek dotyczy podatku naliczonego wynikającego z wydatków poniesionych przez Nabywcę na:

·      naprawę instalacji elektrycznych;

·      naprawę instalacji przeciwpożarowych;

·      naprawę instalacji wodno-kanalizacyjnych;

·      naprawę instalacji klimatyzacji;

·      naprawę instalacji centralnego ogrzewania;

·      remont pokoi hotelowych.

13.  Proszę wskazać, kiedy (konkretna data) ww. wydatki były przez Nabywcę ponoszone.

Wydatki wskazane w odpowiedzi na pytanie 12 były ponoszone w okresie od 11 grudnia 2025 r. do 29 czerwca 2026 r.

14.  Czy wydatki ponoszone przez Nabywcę, będące przedmiotem wniosku, są wydatkami w obcym środku trwałym? Należy je wymienić.

Wydatki ponoszone przez Nabywcę służyły przywróceniu nieruchomości do poprzedniego stanu technicznego oraz usunięciu skutków zużycia i uszkodzeń. Nie powodowały istotnej zmiany funkcji, standardu ani parametrów użytkowych nieruchomości. W konsekwencji są kwalifikowane jako nakłady remontowe dotyczące przedmiotu najmu, a nie jako wydatki na ulepszenie w obcym środku trwałym.

15.  Do jakich konkretnie czynności wykorzystywane są/będą przez Nabywcę nabywane towary i usługi związane z nieruchomością, będące przedmiotem zapytania, tj. do czynności:

a)  opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakich),

b)  zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakich i proszę wskazać podstawę prawną zwolnienia),

c)  niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakich)?

Towary i usługi objęte wnioskiem są i będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania przez Nabywcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT, w szczególności:

·      usług związanych z zakwaterowaniem;

·      usług gastronomicznych i związanych z wyżywieniem;

·      samodzielnego wynajmu sal;

·      kompleksowej organizacji konferencji i imprez.

Nabywca nie przewiduje wykorzystywania tych towarów i usług do czynności zwolnionych z VAT ani do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.

Pytania

1)    Czy planowana sprzedaż przez A Sp. z o.o. na rzecz B Sp. z o.o. nieruchomości położonej w (…), obejmującej budynek hotelowy wraz z częścią gastronomiczną, infrastrukturą towarzyszącą i wyposażeniem, stanowić będzie dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a nie transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?

2)  W przypadku uznania, że planowana transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, czy planowana sprzedaż ww. nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?

3)  W przypadku uznania, że planowana transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, pomimo że transakcja nabycia nieruchomości przez B Sp. z o.o. będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, czy B Sp. z o.o., jako nabywcy nieruchomości wykorzystywanej do wykonywania czynności opodatkowanych VAT w postaci działalności hotelarskiej i gastronomicznej, będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wydatków ponoszonych na remont, modernizację oraz przygotowanie nieruchomości do prowadzenia działalności hotelowej i gastronomicznej?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Zainteresowanych, planowana sprzedaż nieruchomości przez A Sp. z o.o. na rzecz B Sp. z o.o. nie będzie stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e oraz art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji, planowana transakcja będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, zorganizowana część przedsiębiorstwa oznacza organizacyjnie i finansowo wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który jednocześnie mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W ocenie Zainteresowanych w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie dochodzi do spełnienia przesłanek pozwalających uznać przedmiot transakcji za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Przede wszystkim przedmiot sprzedaży nie jest wyodrębniony organizacyjnie, ani finansowo w strukturze przedsiębiorstwa Zbywcy. Zbywca nie prowadzi działalności hotelowej w ramach wyodrębnionego działu lub oddziału. Nieruchomość stanowi towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży.

Ponadto, przedmiotem transakcji nie będą istotne składniki charakterystyczne dla przedsiębiorstwa lub ZCP, w szczególności zobowiązania, rachunki bankowe, księgi rachunkowe, środki pieniężne czy personel Zbywcy.

Sama sprzedaż nieruchomości, nawet przeznaczonej do działalności hotelowej, nie przesądza jeszcze o zbyciu przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Potwierdzają to objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2018 r. dotyczące opodatkowania transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych.

Również orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że dla uznania transakcji za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa konieczne jest przeniesienie zespołu składników umożliwiających samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej.

W szczególności Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. I FSK 1316/15 wskazał, że możliwość kontynuowania działalności przez nabywcę musi wynikać z faktu, iż przedmiot transakcji tworzy zespół składników pozwalających na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.

Podobnie NSA w wyroku z dnia 28 lipca 2023 r., sygn. I FSK 892/18 podkreślił konieczność badania, czy na nabywcę przechodzi funkcjonalnie powiązany zespół składników pozwalający na kontynuowanie działalności gospodarczej.

W orzecznictwie NSA akcentuje się, że same nieruchomości nie tworzą jeszcze zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jeżeli nie towarzyszy im wyodrębniona organizacyjnie i funkcjonalnie struktura umożliwiająca samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym przedmiotem transakcji będzie wyłącznie nieruchomość hotelowa wraz z wyposażeniem. Nie dojdzie natomiast do przeniesienia przedsiębiorstwa Zbywcy, jego struktury organizacyjnej, personelu, rachunków bankowych, ksiąg rachunkowych, zobowiązań ani innych składników pozwalających na uznanie przedmiotu sprzedaży za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Nabywca samodzielnie organizuje działalność hotelową, dokonuje remontów oraz przygotowuje obiekt do rozpoczęcia działalności gospodarczej. Oznacza to, że nabywana nieruchomość sama w sobie nie stanowi funkcjonalnie samodzielnego przedsiębiorstwa zdolnego do natychmiastowego prowadzenia działalności hotelowej.

W konsekwencji, sprzedaż nieruchomości będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, a w konsekwencji nie podlega pod opodatkowanie podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Ad. 2

Zdaniem Zainteresowanych, planowana sprzedaż nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolniona z opodatkowania VAT jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem sytuacji, gdy:

•      dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

•      albo pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym przedmiotem transakcji będzie istniejący budynek hotelowy wraz z częścią gastronomiczną oraz infrastrukturą towarzyszącą. Budynek ten był już wcześniej użytkowany jako hotel, a zatem doszło do jego pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu ustawy o VAT.

Od momentu pierwszego zasiedlenia budynku upłynął okres przekraczający 2 lata. Jednocześnie Zbywca nie dokonywał ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej nieruchomości, które mogłyby skutkować ponownym pierwszym zasiedleniem.

Okoliczność, że Nabywca wykonuje obecnie niezbędne remonty przygotowujące nieruchomość do ponownego uruchomienia działalności hotelowej, pozostaje bez wpływu na możliwość zastosowania zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż prace te realizowane są jeszcze przed nabyciem nieruchomości przez Nabywcę i nie stanowią ulepszeń dokonywanych przez Zbywcę.

W konsekwencji, planowana dostawa nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Potwierdza to utrwalona praktyka interpretacyjna organów podatkowych.

Jednocześnie Zainteresowani wskazują, że na dzień składania niniejszego wniosku zamiarem stron jest dokonanie transakcji z zastosowaniem zwolnienia z VAT, wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, bez rezygnacji z tego zwolnienia.

Ad. 3

Zdaniem Zainteresowanych, pomimo że planowana transakcja nabycia nieruchomości przez B Sp. z o.o. będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, Nabywcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na remont, modernizację oraz przygotowanie nieruchomości do prowadzenia działalności hotelowej i gastronomicznej.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

B Sp. z o.o. jest czynnym podatnikiem VAT i po nabyciu nieruchomości zamierza wykorzystywać ją wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, tj. świadczenia usług hotelowych i gastronomicznych.

Nabywca już obecnie ponosi wydatki związane z remontem oraz przygotowaniem obiektu do wznowienia działalności hotelarskiej.

Wydatki te mają bezpośredni związek z przyszłą działalnością opodatkowaną VAT.

Okoliczność, że sama transakcja nabycia nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia z VAT, nie pozbawia Nabywcy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków remontowych i inwestycyjnych dotyczących tej nieruchomości, jeżeli nieruchomość po zakończeniu prac będzie wykorzystywana do działalności opodatkowanej VAT.

W orzecznictwie oraz praktyce interpretacyjnej organów podatkowych utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym decydujące znaczenie dla prawa do odliczenia ma związek ponoszonych wydatków z działalnością opodatkowaną podatnika, a nie sposób opodatkowania samego nabycia nieruchomości.

W konsekwencji, B Sp. z o.o. będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących:

·      roboty remontowe,

·      usługi budowlane,

·      zakup materiałów budowlanych,

·      zakup wyposażenia,

·      usługi projektowe,

·      usługi instalacyjne,

·      oraz inne wydatki związane z przygotowaniem nieruchomości do prowadzenia działalności hotelarskiej i gastronomicznej, o ile wydatki te będą związane z wykonywaniem przez Nabywcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

W świetle powołanych powyżej przepisów, budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Zgodnie z tym przepisem:

W myśl art. 55² Kodeksu cywilnego:

Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55¹ Kodeksu cywilnego wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.

Natomiast, w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1)  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2)  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3)  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4)  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące okoliczności:

-     zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

-     faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

W celu ustalenia, czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę należy ustalić czy oprócz przeniesienia standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych VAT na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:

a)  prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finasowania i jest stroną takich umów;

b)  umowy o zarządzanie nieruchomością;

c)  umowy zarządzania aktywami;

d)  należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. akt FSK 1316/15). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być dokonywana „(…) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.

W rozpatrywanej sprawie zasługuje na uwagę wspomniane już wyżej orzeczenie NSA z 24 listopada 2016 r., sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza została zawarta w wyroku z 26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że Nieruchomość obejmuje nieczynny hotel wraz z częścią gastronomiczną i infrastrukturą towarzyszącą. Zbywca traktuje przedmiotową nieruchomość, jako towar handlowy, przeznaczony do dalszej odsprzedaży, a nie jako składnik trwały służący prowadzeniu działalności hotelarskiej przez Zbywcę.

Po nabyciu nieruchomości, Zbywca zawarł umowę najmu z B Sp. z o.o. z siedzibą w (…). Umowa najmu obejmuje nieruchomość położoną w (...), obejmującą budynek hotelowy wraz z częścią gastronomiczną, infrastrukturą towarzyszącą i wyposażeniem.

Zgodnie z zawartą umową, nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie do prowadzenia działalności hotelowej i gastronomicznej.

B Sp. z o.o. jest Spółką celową utworzoną w celu prowadzenia działalności hotelarskiej i gastronomicznej w przedmiotowej nieruchomości. Obecnie Spółka dokonuje niezbędnych remontów oraz prac przygotowawczych mających na celu wznowienie działalności hotelarskiej w obiekcie.

Po zakończeniu przygotowań Nabywca zamierza rozpocząć działalność hotelową i gastronomiczną podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Działalność hotelowa zostanie uruchomiona po dokonaniu zakupu nieruchomości od A Sp. z o.o. Planowana sprzedaż nieruchomości będzie obejmowała wyłącznie nieruchomość wraz z jej wyposażeniem oraz elementami niezbędnymi do korzystania z obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.

Przedmiotem sprzedaży nie będą w szczególności:

·      zobowiązania Zbywcy,

·      rachunki bankowe,

·      środki pieniężne,

·      przedsiębiorstwo Zbywcy,

·      pracownicy Zbywcy,

·      księgi rachunkowe Zbywcy,

·      nazwa przedsiębiorstwa Zbywcy,

·      umowy związane z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa Zbywcy niezwiązane bezpośrednio z nieruchomością.

Nieruchomość nie jest wyodrębniona organizacyjnie, finansowo ani funkcjonalnie w strukturze przedsiębiorstwa Zbywcy jako dział, oddział lub zorganizowana część przedsiębiorstwa. Zbywca nie prowadzi działalności hotelarskiej w przedmiotowej nieruchomości. Celem Zbywcy jest sprzedaż nieruchomości, jako towaru handlowego.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że planowana Transakcja nie będzie stanowiła zbycia przedsiębiorstwa, w rozumieniu powołanego art. 55¹ Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Zbywcy. Przedmiotem zbycia będą tylko niektóre składniki przedsiębiorstwa niezdolne do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. Zbyciu podlegać będzie bowiem wyłącznie Nieruchomość, której nie sposób uznać za przedsiębiorstwo, w rozumieniu powołanego przepisu.

Planowana Transakcja nie będzie również stanowiła zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa Zbywcy, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.

Wskazali Państwo bowiem we wniosku, że nieruchomość nie jest wyodrębniona organizacyjnie, finansowo ani funkcjonalnie w strukturze przedsiębiorstwa Zbywcy jako dział, oddział lub zorganizowana część przedsiębiorstwa. Zbywca nie prowadzi działalności hotelarskiej w przedmiotowej nieruchomości.

Ponadto, w ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę:

·      zobowiązań Zbywcy,

·      rachunków bankowych,

·      środków pieniężnych,

·      przedsiębiorstwa Zbywcy,

·      pracowników Zbywcy,

·      ksiąg rachunkowych Zbywcy,

·      nazwy przedsiębiorstwa Zbywcy,

·      umów związanych z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa Zbywcy niezwiązanych bezpośrednio z nieruchomością.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku zakres Transakcji należy podkreślić, że przedmiot sprzedaży będzie ograniczał się do elementów typowych dla transakcji „nieruchomościowych”. W szczególności ogół elementów składających się na przedmiot zbycia na rzecz Nabywcy nie będzie umożliwiał Nabywcy kontynuacji działalności gospodarczej prowadzonej przez Zbywcę, bez podjęcia dodatkowych działań faktycznych lub prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.

Zatem, w rozpatrywanej sprawie, planowana Transakcja nie będzie stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym, przedmiotowa Transakcja będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

W przypadku uznania, że planowana transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia, czy planowana sprzedaż nieruchomości opisanej we wniosku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT może korzystać ze zwolnienia od tego podatku, albo może być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika, bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.

Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.):

Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ustawy podatkowej – jest więc:

·     przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych;

·     rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały;

·     rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu;

·     adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany;

·     modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.

Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Zatem nieruchomość, która nie będzie stanowić u podatnika środka trwałego, nie może ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.

Ponadto na mocy z art. 43 ust. 10 ustawy:

W myśl art. 43 ust. 11 ustawy:

Tak więc ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

-     towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

-     przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga natomiast art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Dodatkowo należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku” oraz „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.), zwanej dalej ustawą „Prawo budowlane”.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

W myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:

Z opisu sprawy wynika, że obiekty znajdujące się na nieruchomości i objęte planowaną sprzedażą stanowią budynki, budowle lub ich części w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Na nieruchomości znajduje się również transformator energetyczny, stanowiący element infrastruktury energetycznej należącej do przedsiębiorstwa energetycznego. Transformator nie był przedmiotem nabycia przez Zbywcę i nie będzie przedmiotem planowanej sprzedaży. Budynki i budowle objęte planowaną sprzedażą stanowią własność Zbywcy. Transformator energetyczny nie stanowi własności Zbywcy, lecz należy do przedsiębiorstwa energetycznego i nie jest objęty planowaną sprzedażą. Urządzenia niestanowiące własności Zbywcy nie są przedmiotem planowanej sprzedaży. W szczególności, sprzedaż nie obejmuje transformatora energetycznego, należącego do przedsiębiorstwa energetycznego.

Zgodnie z art. 47 § 1, 2 i 3 Kodeksu cywilnego:

Na podstawie art. 48 Kodeksu Cywilnego:

Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają się one własnością właściciela gruntu.

Jednak stosownie do art. 49 § 1 Kodeksu Cywilnego:

Z powyższego przepisu wynika, że jeśli znajdujące się na działkach sieci przesyłowe są przyłączone do przedsiębiorstwa świadczącego usługi przesyłowe, to stanowią one własność tego przedsiębiorstwa.

Wskazać w tym miejscu należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” zawartego w przytoczonym art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług nie należy utożsamiać z prawem własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów” akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v. Shipping and Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził pogląd, że „wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).

Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiona jest budowla, niestanowiąca własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle prawa cywilnego część składową nieruchomości, to w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym).

Tym samym, przedmiotem dostawy, w rozumieniu ustawy, będzie wyłącznie nieruchomość zabudowana budynkami i budowlami należącymi do Zbywcy, z wyłączeniem transformatora, należącego do przedsiębiorstwa energetycznego.

Zatem, w celu ustalenia czy w analizowanej sprawie dla sprzedaży ww. nieruchomości zabudowanej budynkami i budowlami, zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do znajdujących się na tych działkach budynków i budowli, będących przedmiotem dostawy, miało miejsce pierwsze zasiedlenie.

Jak wynika z opisu sprawy, Nieruchomość obejmuje nieczynny hotel wraz z częścią gastronomiczną i infrastrukturą towarzyszącą. Zbywca traktuje przedmiotową nieruchomość jako towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży, a nie jako składnik trwały służący prowadzeniu działalności hotelarskiej przez Zbywcę.

Po nabyciu nieruchomości Zbywca zawarł umowę najmu z B Sp. z o.o. Umowa najmu obejmuje nieruchomość położoną w (...), obejmującą budynek hotelowy wraz z częścią gastronomiczną, infrastrukturą towarzyszącą i wyposażeniem.

Zgodnie z zawartą umową nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie do prowadzenia działalności hotelowej i gastronomicznej.

B Sp. z o.o. jest spółką celową utworzoną w celu prowadzenia działalności hotelarskiej i gastronomicznej w przedmiotowej nieruchomości. Obecnie Spółka dokonuje niezbędnych remontów oraz prac przygotowawczych mających na celu wznowienie działalności hotelarskiej w obiekcie.

Po zakończeniu przygotowań Nabywca zamierza rozpocząć działalność hotelową i gastronomiczną podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Działalność hotelowa zostanie uruchomiona po dokonaniu zakupu nieruchomości od A Sp. z o.o. Planowana sprzedaż nieruchomości będzie obejmowała wyłącznie nieruchomość wraz z jej wyposażeniem oraz elementami niezbędnymi do korzystania z obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.

Zbywca nabył nieruchomość 14 lipca 2025 r.

Transakcja nabycia nieruchomości przez Zbywcę nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ zbywca nieruchomości nie występował przy tej transakcji w charakterze podatnika VAT. Transakcja została udokumentowana aktem notarialnym i podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Nie została wystawiona faktura z wykazaną kwotą podatku VAT.

Z uwagi na to, że nabycie nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie wystąpił podatek naliczony, Zbywcy nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu tego nabycia.

Nieruchomość nie została wprowadzona przez Zbywcę do ewidencji środków trwałych. Na dzień sporządzenia niniejszego uzupełnienia jest ujmowana jako towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży.

Zbywca nabył nieruchomość z zamiarem dalszej odsprzedaży, a nie w celu trwałego wykorzystywania jej na potrzeby własnej działalności ani długoterminowego czerpania przychodów z najmu. Ten podstawowy cel gospodarczy nie uległ zmianie.

Umowa najmu z B sp. z o.o. została zawarta na okres oczekiwania na nabywcę nieruchomości. Najem rozpoczął się 4 listopada 2025 r. i ma charakter czasowy oraz pomocniczy wobec podstawowego celu gospodarczego, jakim jest sprzedaż nieruchomości. Na dzień sporządzenia uzupełnienia faktyczny okres używania nieruchomości na podstawie umowy najmu nie przekroczył roku.

W chwili nabycia nieruchomości oraz rozpoczęcia jej wynajmowania Zbywca przewidywał, że nieruchomość zostanie sprzedana przed upływem roku jej używania. Z tego względu nie została ona wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Samo czasowe oddanie towaru handlowego w najem nie oznacza automatycznie zmiany jego przeznaczenia, jeżeli nadal pozostaje on przeznaczony do sprzedaży.

Przed nabyciem nieruchomości przez Zbywcę doszło do pierwszego zasiedlenia wszystkich budynków i budowli objętych planowaną sprzedażą. Pierwsze zasiedlenie nastąpiło około 2000 r.

Na dzień planowanej sprzedaży upłynie okres znacznie dłuższy niż dwa lata od pierwszego zasiedlenia wszystkich budynków i budowli objętych sprzedażą, które nastąpiło około 2000 r.

W 2012 r. poniesiono wydatki na ulepszenie stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości. Zainteresowani wskazują, że od 2012 r. do planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż dwa lata.

W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy opisanej we wniosku budynków i budowli znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy w odniesieniu do budynków i budowli miało miejsce pierwsze zasiedlenie.

Analiza przedstawionych okoliczności oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że planowana dostawa ww. budynków i budowli nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – budynki i budowle zostały już zasiedlone w 2000 r. Jednocześnie pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynków i budowli a planowaną dostawą nie upłynie okres krótszy niż 2 lata, bowiem, pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą – jak Państwo wskazali – miną co najmniej dwa lata.

Zatem od momentu pierwszego zasiedlenia w rozumieniu ustawy, do momentu planowanej sprzedaży minie okres dłuższy niż dwa lata. Ponadto, co istotne w sprawie, budynki i budowle będące przedmiotem sprzedaży stanowią u Zbywcy towar handlowy.

Jak już wyżej wskazano, na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Zatem nieruchomość, która nie będzie stanowić u podatnika środka trwałego, nie może ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.

W związku z powyższym, sprzedaż opisanych we wniosku budynków i budowli, traktowanych u Zbywcy jako towar handlowy – będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, korzystającą ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W konsekwencji, badanie przesłanek dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla budynków i budowli, wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, jest bezzasadne, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Mając na uwadze powyższe, dostawa gruntu na którym posadowione są ww. budynki i budowle – przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy – również będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Zatem w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do budynków i budowli zostaną spełnione przesłanki wymagane dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą także kwestii ustalenia, czy B Sp. z o.o., jako Nabywca nieruchomości wykorzystywanej do wykonywania czynności opodatkowanych VAT w postaci działalności hotelarskiej i gastronomicznej, będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z wydatków ponoszonych na remont, modernizację oraz przygotowanie nieruchomości do prowadzenia działalności hotelowej i gastronomicznej.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje gdy:

·      towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,

·      podatek odlicza zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:

Aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług zakupionych na potrzeby wykonania określonej czynności, podmiot musi wykonywać tę czynność jako podatnik podatku od towarów i usług, który działa w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyłącza jednocześnie możliwość odliczania podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli gdy są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w świetle którego:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:

Zatem, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:

·      spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz

·      nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy.

W systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego, podatnik nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia. Jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. Zatem wystarczy, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Tym samym, podatnik dokonując zakupu towarów czy usług dokonuje ich natychmiastowej alokacji do czynności dających prawo do odliczenia lub niedających takiego prawa.

Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych przez Nabywcę (na naprawę instalacji elektrycznych, naprawę instalacji przeciwpożarowych, naprawę instalacji wodno-kanalizacyjnych, naprawę instalacji klimatyzacji, naprawę instalacji centralnego ogrzewania oraz remont pokoi hotelowych) na Nieruchomości będącej przedmiotem dzierżawy.

W analizowanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy będą spełnione. Opis sprawy wskazuje, że Nabywca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Obecnie Nabywca dokonuje niezbędnych remontów oraz prac przygotowawczych mających na celu wznowienie działalności hotelarskiej w obiekcie, które są poniesione przez Nabywcę, tj. na naprawę instalacji elektrycznych, naprawę instalacji przeciwpożarowych, naprawę instalacji wodno -kanalizacyjnych, naprawę instalacji klimatyzacji, naprawę instalacji centralnego ogrzewania oraz remont pokoi hotelowych. Zgodnie z zawartą umową, Nieruchomość będzie wykorzystywana przez Nabywcę wyłącznie do prowadzenia działalności hotelowej i gastronomicznej. Towary i usługi objęte wnioskiem są i będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania przez Nabywcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Nabywca nie przewiduje wykorzystywania tych towarów i usług do czynności zwolnionych z VAT, ani do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.

Zatem – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy – Nabywcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na remont, modernizację oraz przygotowanie nieruchomości do prowadzenia działalności hotelowej i gastronomicznej. Prawo to przysługuje Nabywcy pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznano za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego, a w szczególności na informacji, że przedmiotowa nieruchomość stanowi u Zbywcy towar handlowy.

W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celnoskarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone. W szczególności w niniejszej interpretacji nie analizowano:

-     czy towar handlowy może być przedmiotem dzierżawy;

-     poprawności wystawionych faktur;

-     czy poniesione nakłady zostały przez Zbywcę i Nabywcę rozliczone oraz

-     czy sprzedaż nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowaną, która jest stroną postępowania

B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.