0112-KDIL3.4012.416.2026.4.KFK
Skutki podatkowe w podatku VAT związane z dostawą części nieruchomości zabudowanej.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
8 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 29 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy transakcja sprzedaży nieruchomości zabudowanej powstałej z wydzielenia z działki nr 1 będzie zwolniona od podatku VAT.
Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 lipca 2026 r. (wpływ 23 lipca 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wspólnie z żoną (w Państwa małżeństwie obowiązuje ustrój majątkowej wspólności ustawowej) jest Pan właścicielem m.in. nieruchomości rolnej z zabudowaniami, położonej w (…), składającej się z 5 działek.
Tytułem prawnym do tej nieruchomości jest umowa małżeńska majątkowa zawarta w dniu (…) grudnia 1996 r.
Zamierza Pan wraz z małżonką sprzedać ekspektatywę części nieruchomości, o powierzchni nieprzekraczającej (…) m2, wraz z zabudowaniami i dojazdem, która ma powstać z wydzielenia części jednej z Państwa działek o numerze 1.
Działka ta opisana jest w rejestrze gruntów jako grunty orne zabudowane.
Cała nieruchomość nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
W dziale III księgi wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości przez Sąd Rejonowy wydział ksiąg wieczystych zawarty był wpis prawa osobistego – służebność mieszkania i prawo użytkowania na rzecz Pana teściów, które wygasło z chwilą Ich śmierci w 2017 r. i 2020 r.
Budynki posadowione na tej działce (budynek mieszkalny, garaż, stodoła, chlew) zostały zbudowane w latach przed II wojną światową.
Grunty wchodzące w skład tej działki były użytkowane rolniczo, z tego tytułu występował Pan do ARiMR o dopłaty bezpośrednie do produkcji rolnej. Ostatni wniosek o dopłaty składał Pan w 2025 r.
Do 2014 r. w budynkach tych zamieszkiwali Pana teściowie (przytoczony wpis prawa osobistego w księdze wieczystej), od 2020 r. do chwili obecnej użytkuje je Pana syn na mocy umowy użyczenia.
Przy nabyciu omawianej nieruchomości (tak gruntu, jak i budynków) nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W trakcie posiadania przedmiotowych budynków nie ponosił Pan wydatków na ich ulepszenie, w 2012 r. wykonane były jedynie niezbędne remonty, których wartość nie przekroczyła 30% wartości początkowej tych obiektów. Od tych wydatków także nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Prowadzi Pan działy specjalne produkcji rolnej (uprawa w szklarniach ogrzewanych – rośliny ozdobne i rośliny pozostałe oraz uprawa w tunelach foliowych ogrzewanych – rośliny ozdobne). Działy specjalne produkcji rolnej rozlicza Pan zgodnie z decyzją Urzędu Skarbowego. Dochód jest ustalany przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu.
Z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej jest Pan czynnym podatnikiem VAT.
Prowadzone przez Pana działy specjalne produkcji rolnej nie mają żadnego związku z tą nieruchomością, prowadzone są w sąsiednim powiecie.
Potencjalny nabywca sam zgłosił się do Państwa z propozycją kupna.
Nie ogłaszał się Pan w żadnych środkach masowego przekazu. Nie korzystał Pan z usług profesjonalnego podmiotu zajmującego się obrotem nieruchomościami. Nie dokonywał Pan podziału nieruchomości na kolejne działki (jedynie dla celów tej konkretnej sprzedaży trzeba będzie wydzielić z przedmiotowej działki nr 1 podlegającą transakcji ekspektatywę – potencjalny nabywca nie dysponuje środkami finansowymi na zakup całej działki). Nie występował Pan o warunki zabudowy, nie dokonywał Pan ulepszeń nieruchomości, takich jak np. uzbrojenie terenu, ogrodzenie itp.
Uzupełniając wniosek, udzielił Pan odpowiedzi na następujące pytania:
1. W jaki sposób (na podstawie jakiej umowy/czynności) nabył Pan w 1996 r. działkę zabudowaną nr 1, z której powstanie działka będąca przedmiotem sprzedaży?
Odpowiedź:
Działkę zabudowaną nr 1 nabył Pan (…) grudnia 1996 r. na mocy umowy małżeńskiej majątkowej.
Przywołana przez Pana umowa małżeńska majątkowa (zawarta w formie aktu notarialnego) z (…) grudnia 1996 r. dotyczyła „rozszerzenia przez małżonków A i B majątkowej wspólności ustawowej na wszelkie ich majątki nabyte przed małżeństwem i w czasie jego trwania z jakiegokolwiek tytułu” – cytat z aktu notarialnego.
2. Czy nabycie przez Pana działki zabudowanej nr 1 nastąpiło w ramach transakcji opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zwolnionych od podatku od towarów i usług czy też niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Odpowiedź:
Nabycie przez Pana działki zabudowanej nr 1 nastąpiło w 1996 r., na mocy umowy majątkowej małżeńskiej. Według Pana wiedzy, transakcja ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
3. Czy z tytułu nabycia działki zabudowanej nr 1 otrzymał Pan fakturę z wykazaną stawką podatku VAT?
Odpowiedź:
Z tytułu nabycia działki zabudowanej nr 1 nie otrzymał Pan faktury z wykazaną stawką podatku VAT.
4. Jeżeli przy nabyciu działki zabudowanej nr 1 otrzymał Pan fakturę z wykazaną stawką podatku VAT, to dlaczego nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
Odpowiedź:
Nie dotyczy.
5. Proszę o opisanie:
a) Czy działka zabudowana nr 1 (grunty, budynki) stanowi składnik i była/jest wykorzystywana w prowadzonych przez Pana działach specjalnych produkcji rolnej?
Odpowiedź:
Działka zabudowana nr 1 nie stanowiła składnika majątku i nie była wykorzystywana w prowadzonych przez Pana działach specjalnych produkcji rolnej.
b) Czy oprócz prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej prowadzi Pan gospodarstwo rolne?
Odpowiedź:
Tak, oprócz działów specjalnych produkcji rolnej jest Pan wspólnie z żoną, współwłaścicielem gospodarstwa rolnego. Gospodarstwo to jest zgłoszone do ARiMR na Pana imię i nazwisko, ma nadany numer gospodarstwa rolnego.
c) Czy gospodarstwo rolne prowadzi Pan jako czynny podatnik podatku VAT?
Odpowiedź:
Z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego nie jest Pan czynnym podatnikiem VAT.
d) Czy gospodarstwo rolne prowadzi Pan jako rolnik ryczałtowy w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług?
Odpowiedź:
Tak, gospodarstwo rolne prowadzi Pan jako rolnik ryczałtowy.
e) Czy działka zabudowana nr 1 (grunty, budynki) stanowi składnik i była/jest wykorzystywana przez Pana w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy?
Odpowiedź:
Tak, niezabudowana część działki nr 1 była i jest użytkowana rolniczo. Do 2015 r. były tam uprawiane zboża (żyto, pszenżyto, owies) a od 2015 r. rośliną uprawną są trawy w uprawie polowej.
f) Czy z gruntów wchodzących w skład działki zabudowanej nr 1 były/są/będą sprzedawane płody rolne opodatkowane podatkiem od towarów i usług? Czy też produkty rolne były wykorzystywane na Pana własne potrzeby?
Odpowiedź:
Płody rolne pochodzące z gruntów wchodzących w skład działki zabudowanej nr 1 do 2015 r. (ziarno zbóż) były sprzedawane innym rolnikom. Od 2015 r. płody rolne (trawa) są raz do roku koszone (zgodnie z wymogami ARiMR) i kompostowane, a kompost używany do nawożenia gleby. Sprzedaż płodów rolnych nie była i nie jest opodatkowana podatkiem VAT.
g) Czy działka zabudowana nr 1 (grunty, budynki) i działka powstała z jej podziału była/jest/będzie wykorzystywana przez Pana, przez cały okres posiadania, tj. od momentu nabycia do momentu planowanej dostawy, na Pana cele prywatne (osobiste)? Jeżeli tak, to proszę wskazać, jakie konkretnie cele prywatne zaspokajała i w jakim okresie.
Odpowiedź:
Oprócz działalności rolniczej budynki znajdujące się na działce nr 1 były okazjonalnie wykorzystywane przez Pana jako baza na rodzinne wyjazdy weekendowe.
6. Czy działka zabudowana nr 1 (grunty, budynki) i działka powstała w wyniku podziału była/jest /będzie udostępniana przez Pana innym osobom na podstawie umów cywilnoprawnych (poza opisanym we wniosku udostępnieniem na rzecz Pana teściów i syna)?
Odpowiedź:
Działka zabudowana nr 1 nigdy nie była udostępniana osobom trzecim.
7. Czy do momentu sprzedaży, w odniesieniu do budynków znajdujących się na działce będącej przedmiotem sprzedaży, będą ponoszone wydatki na ich ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% ich wartości początkowej? Jeśli tak, to proszę wskazać:
Odpowiedź:
Do momentu sprzedaży, w odniesieniu do budynków znajdujących się na działce będącej przedmiotem sprzedaży nie będą ponoszone żadne wydatki na ich ulepszenie.
8. Czy budynki znajdujące się na działce zabudowanej nr 1, z której powstanie działka będąca przedmiotem sprzedaży, są trwale związane z gruntem?
Odpowiedź:
Na działce zabudowanej nr 1 znajdują się następujące budynki: budynek mieszkalny murowany – jest trwale związany z gruntem, chlew murowany – jest trwale związany z gruntem, chlewik murowany – jest trwale związany z gruntem, garaż murowany – jest trwale związany z gruntem, stodoła drewniana – nie jest związana z gruntem.
9. Czy działka zabudowana nr 1 (grunty, budynki) i działka powstała w wyniku podziału była/jest/będzie wykorzystywana przez Pana wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku VAT? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywana była ww. działka, Pan wykonywał? Proszę podać podstawę prawną zwolnienia.
Odpowiedź:
Działka zabudowana nr 1 (grunty, budynki) i działka powstała w wyniku podziału były, są i do momentu sprzedaży będą wykorzystywane rolniczo – grunty oraz mieszkanie i budynki gospodarcze dla Pana teściów (służebność mieszkania i prawo użytkowania rzeczy) do 2014 r., obecnie, na mocy umowy użyczenia, użytkuje je Pana syn – stan faktyczny jest taki, że stoją puste, a na gruntach ornych uprawiane są trawy w uprawie polowej. Budynek mieszkalny służył i służy okazjonalnie jako baza wypadowa do wyjazdów weekendowych, w garażu jest wtedy garażowany Państwa samochód, a w budynku chlewika przechowywany sprzęt turystyczny. Nic innego na przedmiotowej działce nie było wykonywane. Stan taki będzie trwał do chwili sprzedaży, a czy jest to wykorzystywanie wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku VAT, a tym bardziej jaka jest podstawa prawna – nie wie Pan.
Ponadto, uzupełniając wniosek wskazał Pan, że przedmiotem sprzedaży będzie zbycie nieruchomości zabudowanej (budynki opisane w punkcie 8 i grunt o powierzchni 0,50 ha wydzielony z istniejącej działki zabudowanej nr 1).
Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
Czy omawiana transakcja będzie zwolniona od podatku od towarów i usług?
Pana stanowisko w sprawie
Tak, uważa Pan, że transakcja ta będzie zwolniona od podatku od towarów i usług:
a) sprzedaż gruntu ornego będzie zwolniona na mocy art. 42 ust. 1 pkt 9 – jako dostawa terenów innych niż tereny budowlane,
b) sprzedaż posadowionych na gruncie budynków będzie zwolniona, ponieważ pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynków upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
Przy czym, za pierwsze zasiedlenie uważa Pan moment użyczenia budynków Pana teściom na mocy zawartego w księdze wieczystej wpisu prawa osobistego – służebności mieszkania i prawa użytkowania.
Ponadto, w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, nie ponosił Pan też wydatków na ich ulepszenie, które byłyby wyższe niż 30% wartości początkowej budynków i co do których miałby Pan wspomniane powyżej prawo.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane przez podatnika traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11.12.2006 r., s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
a) określone udziały w nieruchomości,
b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).
Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
W myśl art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
W tym miejscu należy zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r.
poz. 236).
Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
§ 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.
§ 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.
Z uwagi na powyższe regulacje prawne, w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy:
W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1.
Stosownie do art. 15 ust. 5 ustawy:
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.
Z kolei stosownie do art. 2 pkt 16 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o gospodarstwie rolnym – rozumie się przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.
Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o rolniku ryczałtowym – rozumie się przez to rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.
Stosownie do art. 2 pkt 20 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o produktach rolnych – rozumie się przez to towary pochodzące z własnej działalności rolniczej rolnika ryczałtowego oraz towary, o których mowa w art. 20 ust. 1c i 1d ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163, 340, 368 i 620).
Ponadto, w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Z treści art. 96 ust. 2 ustawy wynika, że:
W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów rolnych.
Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy :
Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
1) „podatnika VAT czynnego”,
2) „podatnika VAT zwolnionego” – w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a) ust. 3 i 3c,
b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
- i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług zawierają pewne szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Wówczas za podatnika jest uważana osoba, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym stanowi art. 96 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Ponadto, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.
Jak stanowi art. 43 ust. 3 ustawy:
Rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych lub świadczący usługi rolnicze, które są zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 3, może zrezygnować z tego zwolnienia pod warunkiem dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 i 2.
Natomiast, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1344):
Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.
Zwolnienie rolnika ryczałtowego od podatku ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Od podatku zwolnieni są tylko rolnicy ryczałtowi i tylko w zakresie wyraźnie wskazanym w przepisie. Świadczenie usług rolniczych oraz dostawa produktów rolnych przez podmioty inne niż rolnicy ryczałtowi podlega opodatkowaniu. Innego rodzaju działalność prowadzona przez rolnika ryczałtowego, nieuprawniająca go do zwolnienia przedmiotowego (np. działalność handlowa, dostawa produktów rolnych innych niż własnej produkcji, dzierżawa, świadczenie usług innych niż rolnicze), co do zasady, podlegać będzie opodatkowaniu wg stawek właściwych dla tych czynności.
Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Natomiast wykonywanie czynności polegających na świadczeniu usług rolniczych stanowi wykonywanie działalności rolniczej w rozumieniu ustawy.
Co istotne, w sytuacji, gdy rolnik dokona rejestracji i uzyska miano podatnika podatku VAT czynnego, oznacza to, że prowadzi on działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.
W rozpatrywanej sprawie wskazał Pan, że prowadzi Pan gospodarstwo rolne jako rolnik ryczałtowy. Grunty wchodzące w skład działki zabudowanej będącej przedmiotem planowanej sprzedaży były użytkowane rolniczo, nie były jednak wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Jednocześnie sam fakt prowadzenia przez Pana działalności rolniczej, która korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, na gruntach, które są przedmiotem sprzedaży nie przesądza o konieczności uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży działki. Wskazać bowiem należy, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji:
a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem;
b) dostawa terenu budowlanego.
W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze (…).
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot, sprzedając grunt, działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki wydzielonej z działki nr 1 istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży podjął lub podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Z orzeczenia tego wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE, sprzedaż działek przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.
Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
W powyższym wyroku Trybunał stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
Wskazane orzeczenie Trybunału odnosiło się do rolnika, który korzystał ze zwolnienia od podatku VAT – zatem sytuacji, która występuje w analizowanej sprawie.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że wspólnie z żoną jest Pan właścicielem nieruchomości rolnej z zabudowaniami, składającej się z 5 działek.
Aktualnie zamierza Pan wraz z małżonką sprzedać część nieruchomości wraz z zabudowaniami i dojazdem, która ma powstać z wydzielenia z działki nr 1. Potencjalny nabywca sam zgłosił się z propozycją kupna. Działka ta opisana jest w rejestrze gruntów jako grunty orne zabudowane. Prowadzi Pan działy specjalne produkcji rolnej i z tytułu prowadzenia tych działów jest Pan czynnym podatnikiem VAT. Prowadzone przez Pana działy specjalne produkcji rolnej nie mają żadnego związku ze sprzedawaną nieruchomością, która nie stanowiła składnika majątku tej działalności i nie była wykorzystywana w prowadzonych przez Pana działach specjalnych produkcji rolnej.
Oprócz działów specjalnych produkcji rolnej jest Pan wspólnie z żoną współwłaścicielem gospodarstwa rolnego. Gospodarstwo to jest zgłoszone do ARiMR na Pana imię i nazwisko, ma nadany numer gospodarstwa rolnego. Gospodarstwo rolne prowadzi Pan jako rolnik ryczałtowy.
Na działce zabudowanej nr 1 znajdują się następujące budynki: budynek mieszkalny murowany, chlew murowany, chlewik murowany, garaż murowany i drewniana stodoła drewniana. Do 2014 r. budynki te były użytkowane przez Pana teściów, którzy korzystali z nich na podstawie zamieszczonego w księdze wieczystej wpisu prawa osobistego – służebności mieszkania i prawa użytkowania, natomiast od 2020 r. do chwili obecnej użytkuje je Pana syn na mocy umowy użyczenia.
Grunty wchodzące w skład tej działki były użytkowane rolniczo. Do 2015 r. były tam uprawiane zboża, a od 2015 r. rośliną uprawną są trawy w uprawie polowej. Do 2015 r. płody rolne pochodzące z gruntów wchodzących w skład działki zabudowanej nr 1 były sprzedawane innym rolnikom, ale ich sprzedaż nie była i nie jest opodatkowana podatkiem VAT.
Oprócz działalności rolniczej budynki znajdujące się na działce nr 1 były okazjonalnie wykorzystywane przez Pana jako baza na rodzinne wyjazdy weekendowe.
Działka zabudowana nr 1 (grunty, budynki) i działka powstała w wyniku podziału nigdy nie była udostępniana osobom trzecim.
Do momentu sprzedaży, w odniesieniu do budynków znajdujących się na działce będącej przedmiotem sprzedaży nie będą ponoszone żadne wydatki na ich ulepszenie. Nie ogłaszał się Pan w żadnych środkach masowego przekazu. Nie korzystał Pan z usług profesjonalnego podmiotu zajmującego się obrotem nieruchomościami. Nie dokonywał Pan podziału nieruchomości na kolejne działki. Nie występował Pan o warunki zabudowy, nie dokonywał Pan ulepszeń nieruchomości, takich jak np. uzbrojenie terenu, ogrodzenie itp.
Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy transakcja sprzedaży udziału w nieruchomości zabudowanej powstałej z wydzielenia z działki nr 1 będzie zwolniona od podatku VAT.
Na wstępie wskazać należy, że tylko czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT mogą korzystać ze zwolnienia od podatku lub być opodatkowane właściwą stawką podatku. Dlatego w pierwszej kolejności należy dokonać analizy, czy w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT dla danej czynności – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży nieruchomości zabudowanej będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług.
W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podjął Pan działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży udziału w opisanej działce wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług.
W rozpatrywanej sprawie, sprzedaż udziału w przedmiotowej działce należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Jak wynika bowiem z opisu sprawy, udział w działce zabudowanej nr 1 nabył Pan w 1996 r. na mocy umowy małżeńskiej majątkowej, transakcja ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Budynki znajdujące się na sprzedawanej działce do 2014 r. były użytkowane przez Pana teściów, którzy korzystali z nich na podstawie zamieszczonego w księdze wieczystej wpisu prawa osobistego – służebności mieszkania i prawa użytkowania, natomiast od 2020 r. do chwili obecnej użytkuje je Pana syn na mocy umowy użyczenia. Grunty wchodzące w skład tej działki były użytkowane rolniczo. Gospodarstwo rolne prowadzi Pan jako rolnik ryczałtowy. Do 2015 r. na gruntach tych były uprawiane zboża, a od 2015 r. rośliną uprawną są trawy w uprawie polowej. Do 2015 r. płody rolne były sprzedawane innym rolnikom, ale ich sprzedaż nie była i nie jest opodatkowana podatkiem VAT. Prowadzi Pan działy specjalne produkcji rolnej i z tytułu prowadzenia tych działów jest Pan czynnym podatnikiem VAT, jednak prowadzone przez Pana działy specjalne produkcji rolnej nie mają żadnego związku ze sprzedawaną nieruchomością, która nie stanowiła składnika majątku tej działalności i nie była wykorzystywana w prowadzonych przez Pana działach specjalnych produkcji rolnej. Działka zabudowana nr 1 (grunty, budynki) i działka powstała w wyniku podziału nigdy nie była udostępniana osobom trzecim. Do momentu sprzedaży, w odniesieniu do budynków znajdujących się na działce będącej przedmiotem sprzedaży nie będą ponoszone żadne wydatki na ich ulepszenie. Nie ogłaszał się Pan w żadnych środkach masowego przekazu. Nie korzystał Pan z usług profesjonalnego podmiotu zajmującego się obrotem nieruchomościami. Nie dokonywał Pan podziału nieruchomości na kolejne działki. Nie występował Pan o warunki zabudowy, nie dokonywał Pan ulepszeń nieruchomości, takich jak np. uzbrojenie terenu, ogrodzenie itp.
W analizowanej sprawie brak jest zatem aktywnych Pana działań, które zmierzałyby do uatrakcyjnienia gruntu mającego być przedmiotem sprzedaży, zatem brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie zbycia udziału we współwłasności działki będącej przedmiotem wniosku, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpi bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzą, że sprzedaż udziału w działce wypełniać będzie przesłanki działalności gospodarczej. Nie podejmował Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. W ww. przypadku nie podejmował Pan szeregu zorganizowanych czynności zmierzających do podniesienia wartości gruntu.
Zatem, w związku ze sprzedażą udziału w działce wydzielonej z działki nr 1 będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem czynność ta oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy nie mają zastosowania. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży udziału w ww. działce, a jej dostawy – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Skutkiem powyższego, sprzedaż przez Pana udziału w działce wydzielonej z działki nr 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem w związku z jej sprzedażą nie wystąpi Pan w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 ustawy.
W konsekwencji, sprzedaż udziału w zabudowanej działce wydzielonej z działki nr 1 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia od podatku VAT
ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, pkt 10 i pkt 10a ustawy.
Podsumowując stwierdzam, że przy planowanej dostawie udziału w zabudowanej działce wydzielonej z działki nr 1 brak jest przesłanek pozwalających uznać Pana za podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W analizowanej sprawie sprzedaż udziału w nieruchomości zabudowanej należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, do której unormowania przepisy ustawy nie będą miały zastosowania. Zatem, sprzedaż udziału w zabudowanej działce wydzielonej z działki nr 1 będzie czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Z uwagi na fakt, że przy sprzedaży udziału w działce wydzielonej z działki nr 1 nie wystąpi Pan jako podatnik podatku od towarów i usług, a dostawa ww. działki nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem, rozważanie zastosowania zwolnienia od podatku VAT przy sprzedaży tej nieruchomości jest bezzasadne i odstąpiłem od udzielenia odpowiedzi w tym zakresie.
Tym samym, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Przedmiotem wydanej interpretacji jest ocena Pana stanowiska w zakresie pytania dotyczącego podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie pytania dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Wskazuję, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, wydana interpretacja dotyczy tylko Pana i nie wywołuje skutków podatkowych dla małżonki.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego.
W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów