0112-KDIL3.4012.401.2026.5.MS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 30 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług, który dotyczy braku obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej jednorazowej sprzedaży na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej telefonu (...)(smartfona), zaliczonego do środków trwałych, jeżeli czynność ta w całości zostanie udokumentowana fakturą (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

Uzupełnił go Pan pismem z 6 lipca 2026 r. (wpływ 9 lipca 2026 r., data nadania 7 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług (…). Pozostałe obszary działalności obejmują: (…)

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zawarł umowę o świadczenie usług z kontrahentem prowadzącym działalność gospodarczą w podobnym zakresie (dalej jako: „Umowa”).

W ramach Umowy Wnioskodawca świadczył usługi polegające na: (…)

Kontrahent był podmiotem całkowicie niezależnym od Wnioskodawcy.

Między Wnioskodawcą a kontrahentem nie występowały powiązania osobowe, kapitałowe, rodzinne ani inne relacje, które mogłyby wpływać na warunki współpracy lub cenę nabycia rzeczy. Niniejsza Umowa została zakończona w dniu 25 lutego 2026 r.

W toku współpracy Wnioskodawca korzystał z narzędzi udostępnionych przez kontrahenta, w tym z telefonu komórkowego oraz komputera przenośnego. Telefon komórkowy był wykorzystywany wyłącznie w celu świadczenia usług na rzecz tego kontrahenta. Wnioskodawca nie wykorzystywał telefonu do celów prywatnych ani do świadczenia usług na rzecz innych podmiotów.

Korzystanie z telefonu oraz komputera wpisywało się w szerszą możliwość korzystania z infrastruktury biurowo-technicznej kontrahenta, za którą Wnioskodawca ponosił na rzecz kontrahenta stałą miesięczną odpłatność. Wnioskodawca traktował tę odpłatność jako wynagrodzenie za możliwość korzystania z infrastruktury niezbędnej do świadczenia usług na rzecz kontrahenta, obejmującej m.in. dostęp do biur, obsługę asystencką, czy narzędzia techniczne, w tym telefon i komputer.

Po określonym okresie korzystania z telefonu Wnioskodawca otrzymał od kontrahenta możliwość wykupu telefonu za symboliczną cenę. Możliwość wykupu telefonu za taką cenę wynikała ze zwyczaju przyjętego w relacjach z kontrahentem po okresie używania sprzętu. Nie była to sprzedaż w ramach promocji, programu lojalnościowego, konkursu, loterii ani innej akcji skierowanej do szerokiego lub nieograniczonego kręgu odbiorców. Wnioskodawca nie nabył telefonu w ramach powszechnej oferty rynkowej ani na warunkach dostępnych dla dowolnego nabywcy.

W dniu (…) r. Wnioskodawca otrzymał od kontrahenta telefon komórkowy typu smartfon – (…). Wartość telefonu na dzień jego otrzymania została określona na kwotę (…) zł.

Tego samego dnia, tj. (…) r., Wnioskodawca otrzymał od kontrahenta fakturę VAT dokumentującą sprzedaż używanego telefonu komórkowego. Faktura została wystawiona na kwotę 0,81 zł netto, powiększoną o 23% podatku VAT, tj. 0,19 zł, co łącznie stanowiło kwotę 1 zł brutto. Przedmiot sprzedaży został opisany na fakturze jako „Sprzedaż używanego telefonu komórkowego”. Późniejszy wykup telefonu, za kwotę 1 zł brutto, stanowił odrębną czynność przeniesienia własności używanego telefonu po okresie jego wykorzystywania w ramach współpracy.

Wnioskodawca ujął fakturę w podatkowej księdze przychodów i rozchodów jako koszt uzyskania przychodów w kwocie netto wynikającej z faktury, tj. 0,81 zł, w pozycji „Pozostałe wydatki”. Podatek VAT naliczony wynikający z faktury został przez Wnioskodawcę odliczony.

Jednocześnie, mając na uwadze, że cena sprzedaży wynikająca z faktury była istotnie niższa od wartości telefonu określonej na dzień jego otrzymania, Wnioskodawca rozpoznał w listopadzie 2025 r. przychód z działalności gospodarczej z tytułu częściowo odpłatnego świadczenia. Przychód ten został ujęty w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kwocie (…) zł w pozycji „Pozostałe przychody”. Od tak rozpoznanego przychodu Wnioskodawca odprowadził należny podatek dochodowy.

Wartość telefonu na dzień jego otrzymania została określona przez Wnioskodawcę na kwotę (…) zł z zastosowaniem metody porównawczej, tj. poprzez odniesienie do cen rynkowych używanych telefonów tego samego rodzaju i gatunku, dostępnych na rynku wtórnym w zbliżonym czasie.

Wnioskodawca dokonał porównania z cenami ofertowymi używanych telefonów (...)dostępnych na popularnych platformach sprzedażowych oraz w ofertach podmiotów zajmujących się odkupem lub sprzedażą używanej elektroniki. Przy ustalaniu wartości Wnioskodawca uwzględnił model telefonu, jego wiek, używany charakter, zakładany stan techniczny, stopień zużycia, brak cech fabrycznie nowego urządzenia, brak sprzedaży w formule sklepowej oraz okoliczność, że telefon był wcześniej wykorzystywany w ramach współpracy gospodarczej z kontrahentem.

Wnioskodawca nie przyjął wartości odpowiadającej cenom nowych urządzeń ani najwyższym cenom ofertowym widocznym na rynku wtórnym, ponieważ nie odzwierciedlałyby one rzeczywistej wartości używanego telefonu na dzień jego otrzymania. Wnioskodawca przyjął wartość (...) zł jako ostrożnie ustaloną wartość rynkową używanego telefonu, odpowiadającą dolnemu zakresowi cen rynkowych porównywalnych urządzeń, z uwzględnieniem jego używanego charakteru oraz stopnia zużycia.

Jednocześnie, nie została sporządzona profesjonalna wycena rzeczoznawcy, ponieważ przedmiotem wyceny był powszechnie dostępny używany telefon komórkowy, dla którego możliwe było ustalenie wartości rynkowej poprzez porównanie z dostępnymi ofertami rynkowymi urządzeń tego samego rodzaju i gatunku.

Telefon stanowi składnik majątku firmowego Wnioskodawcy. Ze względu na swoje cechy użytkowe – własność Wnioskodawcy, kompletność, zdatność do użytku, związek z działalnością gospodarczą oraz przewidywany okres używania dłuższy niż rok – telefon należy do kategorii składników majątku, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym mogą być zaliczane do środków trwałych podlegających amortyzacji. Ze względu na niską wartość Wnioskodawca nie dokonywał okresowych odpisów amortyzacyjnych od telefonu, lecz ujął wydatek wynikający z faktury bezpośrednio w kosztach uzyskania przychodów.

Powyższe ujęcie, zostało dokonane w oparciu o wartość telefonu określoną na dzień jego otrzymania oraz okoliczności nabycia telefonu za cenę istotnie niższą od tej wartości. Wnioskodawca potraktował nabycie telefonu za symboliczną odpłatnością jako częściowo odpłatne świadczenie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W najbliższej przyszłości Wnioskodawca planuje sprzedać wskazany telefon, a sprzedaż zostanie dokonana najprawdopodobniej na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Forma zapłaty nie jest jeszcze znana.

Sprzedaż telefonu będzie miała charakter jednorazowy i incydentalny. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu telefonami, smartfonami ani innym sprzętem elektronicznym. Sprzedaż telefonu nie mieści się w głównym zakresie działalności Wnioskodawcy, którą jest świadczenie usług doradztwa podatkowego. Telefon nie został nabyty z zamiarem dalszej odsprzedaży, lecz w związku z wcześniejszym wykorzystywaniem go przy świadczeniu usług na rzecz kontrahenta.

Wnioskodawca zakłada, że planowana sprzedaż telefonu będzie stanowiła odpłatną dostawę towaru na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca zamierza opodatkować tę sprzedaż podatkiem VAT według właściwej stawki. Wnioskodawca nie ma jednak pewności, czy jednorazowa i incydentalna sprzedaż używanego telefonu na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej będzie wymagała ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W uzupełnieniu do wniosku doprecyzował Pan opis sprawy wskazując, że:

Od początku prowadzenia działalności gospodarczej, wobec Wnioskodawcy nie istniał dotychczas obowiązek ewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych. Wnioskodawca nie posiada w swojej działalności gospodarczej kasy rejestrującej.

Z uwagi na brak zatrudniania przez Wnioskodawcę pracowników, na wypadek sprzedaży telefonu na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, kupującym będzie wyłącznie osoba niebędąca pracownikiem.

Telefon, który mógł podlegać amortyzacji, a który przeznaczony został do sprzedaży w działalności gospodarczej, został amortyzowany jednorazowo, z uwagi na wartość telefonu nieprzekraczającą 10 000 zł i został zaliczony w całości do kosztów uzyskania przychodu.

Pytanie

Czy jednorazowa sprzedaż używanego telefonu komórkowego typu smartfon – (...) – na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, udokumentowana w całości fakturą, dokonana jako sprzedaż składnika majątku firmowego należącego do kategorii środków trwałych podlegających amortyzacji na podstawie przepisów o podatku dochodowym, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w zw. z poz. 50 załącznika do rozporządzenia, pomimo że przedmiotem sprzedaży jest smartfon? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana jednorazowa sprzedaż używanego telefonu komórkowego typu smartfon – (...) – na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, udokumentowana w całości fakturą, nie powinna wymagać ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż ta może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r. poz. 1902, dalej: „Rozporządzenie”) w zw. z poz. 50 załącznika do tego Rozporządzenia.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, dalej: „ustawa o VAT”), podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są, co do zasady, obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Jednocześnie art. 111 ust. 8 ustawy o VAT upoważnia ministra właściwego do spraw finansów publicznych do zwolnienia, w drodze rozporządzenia, niektórych grup podatników oraz niektórych czynności z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Na podstawie tej delegacji zostało wydane Rozporządzenie, zgodnie z którym w myśl § 2 ust. 1 zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do Rozporządzenia.

W poz. 50 załącznika do Rozporządzenia wymieniono dostawę towarów i świadczenie usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, jeżeli czynności te w całości zostały udokumentowane fakturą.

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż telefonu spełnia przesłanki zastosowania poz. 50 załącznika do Rozporządzenia.

Po pierwsze, telefon stanowi rzecz ruchomą będącą własnością Wnioskodawcy. Wnioskodawca nabył telefon od kontrahenta na podstawie faktury VAT dokumentującej sprzedaż używanego telefonu komórkowego. Od chwili nabycia telefon stanowił składnik majątku związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.

Po drugie, telefon był kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania. Był to sprawny, używany smartfon – (...) – który mógł pełnić funkcję narzędzia technicznego służącego komunikacji, obsłudze współpracy gospodarczej oraz wykonywaniu czynności związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy.

Po trzecie, telefon był związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nabycie telefonu nastąpiło po okresie korzystania z niego w ramach współpracy z kontrahentem. Wnioskodawca rozpoznał skutki podatkowe nabycia telefonu w działalności gospodarczej, w szczególności ujął fakturę dokumentującą nabycie telefonu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, odliczył podatek VAT naliczony oraz rozpoznał przychód z tytułu częściowo odpłatnego świadczenia.

Po czwarte, telefon jako rzecz kompletna, zdatna do użytku, stanowiąca własność Wnioskodawcy i wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej należy do kategorii składników majątku, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym mogą być zaliczane do środków trwałych podlegających amortyzacji.

W ocenie Wnioskodawcy, użyte w poz. 50 załącznika do Rozporządzenia sformułowanie „środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji” należy rozumieć jako odnoszące się do kategorii składników majątku, które według przepisów o podatku dochodowym mogą podlegać amortyzacji ze względu na swoje cechy, a nie wyłącznie do składników, od których podatnik faktycznie dokonuje okresowych odpisów amortyzacyjnych w danym momencie.

Innymi słowy, decydujące znaczenie powinno mieć to, czy dany składnik majątku spełnia ustawowe przesłanki uznania go za środek trwały podlegający amortyzacji na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku telefonu przesłanki te są spełnione, ponieważ telefon stanowił własność Wnioskodawcy, był kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania, był wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz ze względu na swój charakter mógł być używany przez okres dłuższy niż rok.

Fakt, że wartość telefonu była niska, nie pozbawia go cech środka trwałego. Niska wartość wpływa jedynie na sposób rozliczenia podatkowego wydatku na jego nabycie. Przepisy ustawy o PIT, w art. 22d ust. 1, przewidują bowiem uproszczenia dla składników majątku o wartości nieprzekraczającej ustawowego limitu, w tym możliwość niedokonywania okresowych odpisów amortyzacyjnych i bezpośredniego zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów.

Skorzystanie z takiego uproszczenia nie zmienia jednak charakteru składnika majątku jako rzeczy kompletnej, zdatnej do użytku, stanowiącej własność podatnika, wykorzystywanej w działalności gospodarczej i należącej do kategorii składników majątku podlegających amortyzacji na gruncie przepisów o podatku dochodowym.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, telefon może zostać uznany za składnik majątku należący do kategorii środków trwałych podlegających amortyzacji w rozumieniu poz. 50 załącznika do Rozporządzenia, mimo że ze względu na niską wartość Wnioskodawca nie dokonywał od niego okresowych odpisów amortyzacyjnych.

Wnioskodawca wskazuje, że podobne podejście zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 sierpnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.401.2025.5.MPA. W interpretacji tej organ wskazał, że dla zastosowania poz. 50 załącznika do rozporządzenia konieczne jest spełnienie dwóch warunków: towar powinien być zaliczany na podstawie przepisów o podatku dochodowym do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a sprzedaż powinna być w całości udokumentowana fakturą. Organ podkreślił również, że nieujęcie składnika w ewidencji środków trwałych nie przesądza samo w sobie o braku możliwości zastosowania zwolnienia, jeżeli dany towar z zasady jest środkiem trwałym podlegającym amortyzacji.

W konsekwencji, przedmiotowy telefon, podobnie jak inne narzędzia techniczne wykorzystywane w działalności gospodarczej, należy do kategorii rzeczy, które mogą stanowić środki trwałe podlegające amortyzacji. O tym charakterze nie decyduje wyłącznie formalne ujęcie w ewidencji środków trwałych ani faktyczne dokonywanie okresowych odpisów amortyzacyjnych, lecz spełnienie ustawowych cech środka trwałego.

Po piąte, Wnioskodawca zamierza w całości udokumentować planowaną sprzedaż telefonu fakturą. Spełniony będzie zatem drugi warunek wynikający z poz. 50 załącznika do Rozporządzenia, tj. pełne udokumentowanie czynności fakturą, niezależnie od statusu podatnika, na rzecz którego sprzedaż zostanie dokonana.

Wnioskodawca nie kwestionuje, że telefon będący przedmiotem planowanej sprzedaży jest technicznie smartfonem.

Zdaniem Wnioskodawcy, dla potrzeb oceny obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej istotne znaczenie powinien mieć jednak nie tylko rodzaj rzeczy, lecz również funkcja tej rzeczy w działalności podatnika oraz charakter dokonywanej czynności.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym telefon nie występuje jako towar handlowy przeznaczony do obrotu. Nie został nabyty w celu odsprzedaży, nie był elementem oferty sprzedażowej Wnioskodawcy, nie stanowił zapasu towarów ani przedmiotu profesjonalnego obrotu elektroniką. Telefon pełnił funkcję narzędzia technicznego wykorzystywanego w działalności gospodarczej, a jego planowana sprzedaż stanowi wyłącznie konsekwencję utraty przydatności tego składnika dla Wnioskodawcy.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż nie powinna być utożsamiana z dostawą smartfona w ramach obrotu handlowego. Jest to sprzedaż używanego składnika majątku firmowego, który jedynie ze względu na swoje cechy techniczne jest smartfonem, lecz w działalności Wnioskodawcy nie pełnił funkcji towaru handlowego.

Wnioskodawca wskazuje, że Rozporządzenie przewiduje w poz. 50 załącznika odrębne zwolnienie dla dostawy towarów i świadczenia usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, jeżeli czynności te w całości zostały udokumentowane fakturą. Oznacza to, że prawodawca dostrzega odmienność sprzedaży składników majątku firmowego od typowej sprzedaży towarów handlowych.

Wnioskodawca ma świadomość, że zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i Rozporządzenia, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3 Rozporządzenia, nie stosuje się do dostawy wyrobów elektronicznych, w tym telefonów, w tym smartfonów.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przepis ten nie powinien jednak wyłączać zastosowania poz. 50 załącznika do Rozporządzenia. Planowana sprzedaż nie będzie bowiem sprzedażą telefonu jako towaru handlowego w ramach obrotu elektroniką, lecz jednorazową dostawą używanego składnika majątku firmowego należącego do kategorii środków trwałych podlegających amortyzacji, a sprzedaż zostanie w całości udokumentowana fakturą.

Wnioskodawca wskazuje, że poz. 50 załącznika do Rozporządzenia pełni szczególną funkcję. Obejmuje ona wyprzedaż składników majątku firmowego wykorzystywanych w działalności gospodarczej podatnika, których sprzedaż nie stanowi typowej sprzedaży towarów handlowych na rzecz konsumentów. Skoro prawodawca przewidział odrębne zwolnienie dla dostawy składników zaliczanych do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, to należy przyjąć, że sprzedaż takich składników majątku może być traktowana odmiennie niż bieżąca sprzedaż towarów handlowych.

Gdyby każda sprzedaż rzeczy wymienionej w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia automatycznie wyłączała możliwość zastosowania poz. 50 załącznika, niezależnie od tego, że dana rzecz jest używanym składnikiem majątku firmowego, a sprzedaż zostanie w całości udokumentowana fakturą, zwolnienie przewidziane w poz. 50 mogłoby zostać istotnie ograniczone w sposób nieproporcjonalny do jego funkcji. Dotyczyłoby to zwłaszcza sytuacji, w których podatnik dokonuje jednorazowej sprzedaży składnika wykorzystywanego wcześniej w działalności, a nie prowadzi działalności handlowej w zakresie takich towarów.

W ocenie Wnioskodawcy, ratio legis § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i Rozporządzenia polega na ograniczeniu możliwości korzystania ze zwolnień przez podatników dokonujących dostaw określonych towarów elektronicznych w ramach obrotu handlowego. Przepis ten ma przeciwdziałać nieewidencjonowanemu obrotowi towarami takimi jak telefony i smartfony, które w profesjonalnym obrocie konsumenckim mogą generować zwiększone ryzyko nadużyć. Nie powinien natomiast obejmować jednorazowej sprzedaży używanego składnika majątku firmowego, który nie został nabyty w celu odsprzedaży, nie był towarem handlowym i zostanie sprzedany wyłącznie jako zbędny składnik majątku Wnioskodawcy.

Przyjęcie odmiennej wykładni prowadziłoby do wniosku, że podatnik świadczący usługi doradztwa podatkowego, który incydentalnie sprzedaje używany składnik majątku firmowego w całości udokumentowany fakturą, jest traktowany w taki sam sposób jak podmiot prowadzący regularny obrót elektroniką użytkową. Zdaniem Wnioskodawcy, taki rezultat byłby nadmiernie rygorystyczny i nie odpowiadałby celowi zwolnienia przewidzianego w poz. 50 załącznika do Rozporządzenia.

Jednocześnie Wnioskodawca wnosi o jednoznaczne potwierdzenie, czy w przypadku uznania przez Organ, że § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i Rozporządzenia obejmuje każdą dostawę smartfona na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, bez względu na to, że jest to używany składnik majątku firmowego należący do kategorii środków trwałych podlegających amortyzacji i że sprzedaż zostanie w całości udokumentowana fakturą, Wnioskodawca będzie zobowiązany do ewidencjonowania tej sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Odpowiedź organu ma dla Wnioskodawcy istotne znaczenie praktyczne, ponieważ pozwoli ustalić, czy planowana sprzedaż telefonu na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej wymaga uprzedniego zapewnienia możliwości ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosowanie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Zarówno dostawa towarów, jak i świadczenie usług, mieszczą się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym:

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ust. 1 ustawy, w myśl którego:

Wskazany wyżej przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Zatem, podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy:

Może zatem zaistnieć sytuacja, w której podatnik będzie ewidencjonował przy zastosowaniu kasy rejestrującej jedynie część swojej sprzedaży, a niektórych czynności nie, bowiem mogą one korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej.

Kwestie dotyczące zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r. poz. 1902 ze zm.), zwane dalej „rozporządzeniem”.

Stosownie do zapisu § 2 ust. 1 rozporządzenia:

Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia:

W myśl § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:

Powołane wyżej przepisy rozporządzenia przewidują zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia zawierającym wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania (zwolnienie przedmiotowe) oraz związane z osiąganym przez podatników obrotem (zwolnienie podmiotowe).

Czynnościami zwolnionymi z obowiązku ewidencjonowania, zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia, jest m.in. sprzedaż dotycząca szczególnych czynności, wśród których wymienione zostały:

Zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy:

Zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się jednak w przypadku dostawy towarów wymienionych w przepisie § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

W myśl § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia:

Stosownie do § 4 ust. 2 rozporządzenia:

Zgodnie z § 4 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia:

Zatem, bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, niezależnie od przysługującego podatnikowi zwolnienia od tego obowiązku na podstawie § 2 i § 3 powołanego rozporządzenia, podlega m.in. dostawa towarów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (poza wyjątkami wymienionymi w przywołanym wyżej przepisie § 4 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia), dokonywana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą. Jest Pan jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Planuje Pan w najbliższej przyszłości sprzedać telefon (smartfon). Sprzedaż telefonu będzie miała charakter jednorazowy i incydentalny. Z uwagi na wartość telefonu nieprzekraczającą 10 000 zł, został on zaliczony w prowadzonej Pana działalności gospodarczej w całości do kosztów uzyskania przychodu i jednorazowo amortyzowany. Sprzedaż zostanie dokonana najprawdopodobniej na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Z uwagi na brak zatrudniania przez Pana pracowników, na wypadek sprzedaży telefonu na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, kupującym będzie wyłącznie osoba niebędąca pracownikiem. Forma zapłaty nie jest jeszcze Panu znana. Dotychczas, w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, nie powstał obowiązek ewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych. Nie posiada Pan w swojej działalności gospodarczej kasy rejestrującej.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy jednorazowa sprzedaż używanego telefonu komórkowego typu smartfon – (...) – na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, udokumentowana w całości fakturą, dokonana jako sprzedaż składnika majątku firmowego należącego do kategorii środków trwałych podlegających amortyzacji na podstawie przepisów o podatku dochodowym, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w zw. z poz. 50 załącznika do rozporządzenia, pomimo że przedmiotem sprzedaży jest smartfon.

Podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1 ustawy, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej. Tym samym, obowiązek ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej wystąpi wyłącznie w przypadku sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych.

Skoro wystąpi u Pana incydentalna sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, to wystąpi również obowiązek ewidencjonowania ww. sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy. Zasadna jest więc analiza możliwości zastosowania zwolnień z obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej, o których mowa w rozporządzeniu.

Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej wskazane w § 2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z poz. 50 załącznika do rozporządzenia dotyczy dostawy towarów realizowanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, gdy na podstawie przepisów o podatku dochodowym ww. towary są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, pod warunkiem, że czynności te w całości zostały udokumentowane fakturą.

Aby więc podatnik miał prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 50 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

·      dokonuje on dostawy towarów i świadczenia usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji;

·      czynności te w całości zostały udokumentowane fakturą oraz

·      przedmiotem dostawy nie są towary wymienione w § 4 ust. 1 rozporządzenia.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Jak wynika z opisu sprawy, wymieniony telefon jest zakwalifikowany przez Pana jako środek trwały. Planuje Pan jego sprzedaż w całości udokumentować fakturą. Jednak, w tym miejscu należy wskazać, że wśród czynności, które – co do zasady – muszą być ewidencjonowane przy zastosowaniu kas rejestrujących, w przepisie § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i) rozporządzenia, została wymieniona dostawa wyrobów elektronicznych, w tym odbiorników telewizyjnych i radiowych, gramofonów, głośników, telefonów, w tym smartfonów, smartwatchów, anten, wyświetlaczy, monitorów, aparatów do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku, nawigacji, urządzeń pamięci trwałej, taśm, dysków, urządzeń alarmowych. Jednocześnie w § 4 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, sprzedaży towarów z § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i) na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, nie wymieniono.

Na marginesie, należy zaznaczyć, że stosownie do § 4 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, ograniczenie wynikające z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, nie ma zastosowania do dostawy wyrobów elektronicznych, w tym odbiorników telewizyjnych i radiowych, gramofonów, głośników, telefonów, w tym smartfonów, smartwatchów, anten, wyświetlaczy, monitorów, aparatów do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku, nawigacji, urządzeń pamięci trwałej, taśm, dysków, urządzeń alarmowych, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i) rozporządzenia, jedynie, jeżeli są one sprzedawane na rzecz pracowników. Jednak, jak Pan wskazał we wniosku, nie ma Pan w swojej działalności zatrudnionych pracowników, w związku z czym, nie będzie mógł Pan z tego zwolnienia skorzystać.

Z uwagi zatem na przedstawione zdarzenie przyszłe należy wskazać, że nie będzie miał Pan prawa do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży telefonu (...)na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej w oparciu o zapis § 2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z poz. 50 załącznika do rozporządzenia, nawet jeśli ww. telefon jest zaliczony przez Pana do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, oraz gdy sprzedaż ta w całości zostanie udokumentowana fakturą, bowiem przedmiotem dostawy jest towar wymieniony w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i) rozporządzenia. Ten fakt wyklucza możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego i przedmiotowego, nawet w sytuacji, gdy sprzedaż tych towarów występuje incydentalnie.

Zatem, jednoznacznie stwierdzam, że jednorazowa sprzedaż używanego telefonu komórkowego typu smartfon – (...) – na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, udokumentowana w całości fakturą, dokonana jako sprzedaż składnika majątku firmowego należącego do kategorii środków trwałych podlegających amortyzacji na podstawie przepisów o podatku dochodowym, nie może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia, w zw. z poz. 50 załącznika do rozporządzenia.

Zatem, Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Dodatkowo, należy wskazać, że powołana przez Pana we własnym stanowisku interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 0114-KDIP1-3.4012.401.2025.5.MPA z 8 sierpnia 2025 r., dotyczy możliwości korzystania ze zwolnienia z ewidencji na kasie rejestrującej na podstawie poz. 50 załącznika do rozporządzenia, sprzedaży spawarek. Jednak spawarki nie są wymienione w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia jako towar, którego dostawa podlega włączeniom z możliwości stosowania zwolnień z ewidencji na kasie rejestrującej na podstawie § 2 i 3 rozporządzenia, a telefon (smartfon), którego planowaną sprzedaż opisał Pan we wniosku jest wymieniony w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i) rozporządzenia.

Zaznaczam również, że w przedmiotowej interpretacji nie odniesiono się do stwierdzenia we wniosku, że: „Wnioskodawca wnosi o jednoznaczne potwierdzenie, czy w przypadku uznania przez Organ, że § 4 ust. 1 pkt 1 lit. i rozporządzenia obejmuje każdą dostawę smartfona na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, bez względu na to, że jest to używany składnik majątku firmowego należący do kategorii środków trwałych podlegających amortyzacji i że sprzedaż zostanie w całości udokumentowana fakturą, Wnioskodawca będzie zobowiązany do ewidencjonowania tej sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej”, ponieważ nie zadał Pan w tym zakresie pytania. Zadane przez Pana pytanie, w rozpatrywanym wniosku, dotyczyło zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej sprzedaży opisanego w sprawie używanego telefonu komórkowego typu smartfon – (…).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.