0112-KDIL3.4012.378.2026.3.AK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonych w Okresach Przeszłych usług dzierżawy.

Uzupełnili go Państwo pismem z 6 lipca 2026 r. (wpływ 6 lipca 2026 r.) oraz pismem z 5 sierpnia 2026 r. (wpływ 5 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest (…). Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce i jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce.

Podmiot, będący spółką akcyjną z siedzibą w Polsce zarejestrowaną jako czynny podatnik VAT w Polsce (dalej: „Spółka B”), od października 2022 r. rozpoczął za zgodą Spółki korzystanie z części nieruchomości gruntowych, w zakresie których Spółka jest użytkownikiem wieczystym. Spółka B wykorzystuje przedmiotowe nieruchomości gruntowe dla celów zaplecza administracyjno-socjalnego związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą (obejmującego m.in. (…)). W październiku 2022 r. Spółka B rozpoczęła użytkowanie pierwszej nieruchomości i z upływem czasu przyjmowała do użytkowania nowe nieruchomości gruntowe (ostatnia z nich została przyjęta do użytkowania w lutym 2024 r.).

W październiku 2025 r. Spółka oraz Spółka B (dalej łącznie: „Strony”) zawarły umowę pisemną dzierżawy gruntów, formalizującą wyżej wskazany stosunek prawny między Stronami (dalej: „Umowa”). W Umowie Strony wskazały warunki dzierżawy gruntów, w tym przewidziały szczegóły rozliczenia za usługi dzierżawy, które będą świadczone w okresach przypadających po zawarciu Umowy, jak również za usługi dzierżawy, które były świadczone w okresach poprzedzających zawarcie Umowy (dalej: „Okresy Przeszłe”). Umowa objęła potwierdzenie warunków dotyczących dzierżawy łącznie kilkunastu nieruchomości gruntowych (wszystkich wyżej wskazanych, wydzierżawionych Spółce B), w tym warunki uregulowania wynagrodzenia z tytułu dzierżawy trzech nieruchomości, które na moment podpisania Umowy nie były już przedmiotem dzierżawy. Do momentu podpisania Umowy, usługi dzierżawy dotyczące Okresów Przeszłych nie były rozliczane, mianowicie Spółka B nie płaciła wynagrodzenia Spółce, Spółka nie wystawiała faktur dokumentujących usługi dzierżawy. W Umowie Strony m.in. potwierdziły okoliczność wykonywania usług dzierżawy w Okresach Przeszłych, terminy zapłaty i wystawiania oraz doręczania faktur związanych z tymi usługami.

Zgodnie z postanowieniami Umowy, Spółka B zobowiązana jest do zapłaty Spółce czynszu z tytułu usług dzierżawy za następujące okresy rozliczeniowe związane z Okresami Przeszłymi: do końca roku 2022 r. (pierwszy okres rozliczeniowy), rok 2023 r. (drugi okres rozliczeniowy), rok 2024 r. (trzeci okres rozliczeniowy), od (…) stycznia 2025 r. do ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc podpisania Umowy, tj. do (…) września 2025 r. (czwarty okres rozliczeniowy). Strony wskazały w Umowie wartości wynagrodzenia za każdy z czterech Okresów Przeszłych, skalkulowane z uwzględnieniem odpowiedniej stawki jednostkowej za 1 m² dzierżawionego gruntu. Zgodnie z Umową, Spółka B zobowiązuje się zapłacić Spółce A ww. czynsz dzierżawny w terminie 45 dni od dnia doręczenia stosownych faktur.

W zakresie natomiast świadczenia usług dzierżawy od miesiąca podpisania Umowy, Strony ustaliły stosowanie miesięcznych okresów rozliczeniowych i zapłatę w terminie 14 dni od dnia doręczenia stosownej faktury.

Strony określiły, że Spółka jako wydzierżawiający będzie wystawiać faktury w terminie od 1-szego do 7-dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego ta faktura dotyczy. Postanowienie to odnosi się zatem do faktur obejmujących miesięczne okresy rozliczeniowe (gdyż wyznacza termin na wystawienie faktury od „miesiąca”, którego dotyczy faktura). Strony nie określiły przy tym (podobnie jak przed zawarciem Umowy) terminu na wystawienie faktur w odniesieniu do faktur obejmujących usługę świadczoną w dłuższych okresach rozliczeniowych, tj. dotyczących Okresów Przeszłych.

Umowa nie przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą Umową lub z chwilą zapłaty ostatniej płatności prawo własności dzierżawionych towarów zostanie przeniesione na Spółkę B (takie ustalenia nie były też wcześniej podejmowane przez Strony).

W celu rozliczenia usług dzierżawy przypadających na Okresy Przeszłe, w dniu (…) października 2025 r. Spółka wystawiła i doręczyła Spółce B cztery faktury sprzedaży dokumentujące świadczenie usług w odpowiednio czterech poszczególnych, wskazanych wyżej okresach rozliczeniowych (dalej: „Faktury”).

Na każdej z Faktur jako termin zapłaty wskazano (…) grudnia 2025 r. (zgodnie z ustalonym w Umowie 45-dniowym terminem płatności). Spółka B dokonała płatności czynszu dzierżawnego na podstawie Faktur, nie kwestionując prawidłowości doręczonych Faktur, w tym wskazanego na Fakturach terminu zapłaty.

W uzupełnieniu do wniosku z 6 lipca 2026 r. wskazali Państwo następujące informacje:

1.  Na jakiej podstawie za Państwa zgodą Spółka B rozpoczęła od października 2022 r. korzystanie z części nieruchomości gruntowych? Czy zawarli Państwo na tę okoliczność umowę cywilnoprawną? Jeśli tak, to jaką i kiedy? Jeśli nie, to na jakiej zasadzie miało to miejsce?

Odp.: Spółka B za zgodą Spółki rozpoczęła od października 2022 r. korzystanie z części nieruchomości gruntowych głównie na podstawie dokumentu stanowiącego ustalony przez Strony protokół przekazania gruntów w związku z ich odpłatną dzierżawą. Dokument ten został wydany w następstwie umowy w sprawie współpracy z maja 2022 r., zakładającej świadczenia o odpłatnym charakterze. Kolejne grunty były wydawane również na podstawie dokumentów stanowiących protokoły przekazania gruntów, potwierdzające ich wydzierżawienie.

W oparciu o powyższe, Spółka i Spółka B uznawały, że łączy je stosunek odpłatnej dzierżawy, natomiast szczegółowe warunki w zakresie m.in. ostatecznej wartości wynagrodzenia, terminów płatności, fakturowania zostaną dookreślone w odrębnym dokumencie.

Spółka i Spółka B dodatkowo zgodnie potwierdziły okoliczność występowania odpłatnego stosunku dzierżawy w Okresach Przeszłych w Umowie (tj. w umowie dzierżawy z października 2025 r.).

2.  Dlaczego pisemna umowa dzierżawy gruntów, o której mowa we wniosku, została zawarta dopiero w październiku 2025 r.?

Odp.: Do momentu zawarcia Umowy w październiku 2025 r., jej przygotowanie i zatwierdzenie podlegało długotrwałemu procesowi negocjacji, zmian projektów, uzyskiwania zgód korporacyjnych. Jednocześnie Spółka B wykorzystywała za zgodą Spółki wydzierżawione nieruchomości gruntowe przy założeniu odpłatności.

3.  Dlaczego usługi dzierżawy dotyczące Okresów przeszłych nie były w żaden sposób rozliczane, tj. Spółka B nie płaciła wynagrodzenia, a Państwo nie wystawiali dotychczas faktur dokumentujących usługi dzierżawy do momentu podpisania umowy w październiku 2025 r.?

Odp.: Do momentu zawarcia Umowy, mimo realizowanej usługi dzierżawy, Strony nie zatwierdziły m.in. ostatecznej wartości wynagrodzenia oraz szczegółów w zakresie terminów płatności, fakturowania.

4.  Czy przed zawarciem umowy w październiku 2025 r. przewidziana była odpłatność za usługi dzierżawy przez Spółkę B części nieruchomości gruntowych za okresy sprzed zawarcia umowy?

Odp.: Tak, ze względu na odpłatny charakter realizowanej dzierżawy, Strony zakładały rozliczenie dzierżawy za okresy sprzed zawarcia Umowy po podpisaniu Umowy.

5.  Czy przed zawarciem umowy w październiku 2025 r. ustalili Państwo termin płatności za usługi dzierżawy przez Spółkę B części nieruchomości gruntowych za okresy od października 2022 r. do (…) września 2025 r.? Jeśli tak, to jaki to był termin?

Odp.: Terminy płatności zostały potwierdzone przez Strony dopiero w momencie zawarcia Umowy.

6.  Czy korzystanie przez Spółkę B z części nieruchomości gruntowych było bezumownym korzystaniem z Państwa nieruchomości za Państwa zgodą?

Odp.: Korzystanie z nieruchomości gruntowych przez Spółkę B odbywało się za zgodą Spółki, w ramach łączącego Strony stosunku dzierżawy opartego m.in. o dokumenty Stron wskazane powyżej w pkt „Ad 1” (nie była przy tym jedynie zawarta Umowa, która w szczegółowy sposób dookreśla m.in. terminy płatności, fakturowanie).

W uzupełnieniu do wniosku z 5 sierpnia 2026 r. wskazali Państwo następujące informacje:

1.  Co regulowała umowa w sprawie współpracy z maja 2022 r.? Czy umowa ta regulowała w jakikolwiek sposób usługę dzierżawy? Proszę opisać.

2.  Czy z umowy w sprawie współpracy z maja 2022 r. wynikała jakakolwiek pierwotna kwota wynagrodzenia z tytułu dzierżawy? Jeśli tak, proszę wskazać, czy z umowy wynikały jakiekolwiek terminy płatności wynagrodzenia bądź terminy wystawienia faktur?

Odp. na pytanie 1 i 2:

Umowa w sprawie współpracy z maja 2022 r. dotyczyła współpracy w ramach projektu inwestycyjnego, realizowanego przez Spółkę B w ramach jej działalności gospodarczej, dotyczącego (…).

Jest to umowa zobowiązująca Spółkę do podpisania określonych umów niezbędnych w związku z potrzebami realizacji projektu inwestycyjnego. Umowa ta zobowiązuje Spółkę m.in. do podpisania umowy o współpracy w zakresie udostępniania infrastruktury i majątku dla potrzeb terminowej realizacji robót prowadzonych w związku z projektem inwestycyjnym. Umowa z maja 2022 r. nie określała natomiast warunków współpracy i konkretnych założeń co do szczegółów umowy, która ma być podpisana.

Wspólnym rozumieniem stron umowy z maja 2022 r. było założenie, że umowa o współpracy w zakresie udostępniania infrastruktury i majątku dla potrzeb terminowej realizacji robót prowadzonych w związku z projektem inwestycyjnym:

•     ma dotyczyć dzierżawy gruntów, których dotyczy Wniosek Spółki, dla celów zaplecza administracyjno-socjalnego Spółki B (obejmującego m.in. (…)), oraz

•     ma przewidywać odpłatność za dzierżawę tych gruntów.

Z umowy w sprawie współpracy z maja 2022 r. nie wynikała kwota wynagrodzenia z tytułu dzierżawy, jakiekolwiek terminy płatności wynagrodzenia bądź terminy wystawienia faktur. Elementy miały zostać ustalone w umowie właściwej, tj. umowie o współpracy w zakresie udostępniania infrastruktury i majątku.

Następnie, szczegółowe warunki odpłatnej dzierżawy podlegały długotrwałemu procesowi negocjacji, zmian projektów umów, uzyskiwania zgód korporacyjnych. Jednocześnie Spółka B wykorzystywała za zgodą Spółki wydzierżawione nieruchomości gruntowe przy założeniu odpłatności. Jak wskazała Spółka, poszczególne grunty były wydawane na podstawie dokumentów stanowiących protokoły przekazania gruntów, potwierdzające ich wydzierżawienie.

Okoliczność występowania odpłatnego stosunku dzierżawy w Okresach Przeszłych, wiążącego się z uprawnieniem Spółki B do używania i pobierania pożytków z przedmiotu dzierżawy, Strony ostatecznie potwierdziły w Umowie (tj. w Umowie dzierżawy z października 2025 r.). Dopiero Umowa dzierżawy z października 2025 r. zawierała wynegocjowane i zatwierdzone przez Strony: kwotę wynagrodzenia z tytułu dzierżawy, terminy płatności wynagrodzenia, terminy wystawienia faktur.

3.  Czy Spółka B dokonywała na rzecz Spółki odpłatności i uiszczała w jakiejkolwiek kwocie wynagrodzenie za usługę dzierżawy? Jeśli tak, to w jakich kwotach i terminach?

Odp.: Do momentu zawarcia Umowy dzierżawy z października 2025 r. i wystawienia na jej podstawie Faktur, Spółka B nie uiszczała na rzecz Spółki wynagrodzenia za usługę dzierżawy. Jak wskazała Spółka w opisie stanu faktycznego wniosku o wydanie interpretacji: „W celu rozliczenia usług dzierżawy przypadających na Okresy Przeszłe, w dniu (…).10.2025 r. Spółka wystawiła i doręczyła Spółce B cztery faktury sprzedaży dokumentujące świadczenie usług w odpowiednio czterech poszczególnych, wskazanych wyżej okresach rozliczeniowych (dalej: „Faktury”).

Na każdej z Faktur jako termin zapłaty wskazano (…).12.2025 r. (zgodnie z ustalonym w Umowie 45-dniowym terminem płatności). Spółka B dokonała płatności czynszu dzierżawnego na podstawie Faktur, nie kwestionując prawidłowości doręczonych Faktur, w tym wskazanego na Fakturach terminu zapłaty”.

4.  Czy Spółka B dokonywała jakichkolwiek płatności na podstawie ww. umowy o współpracy, a teraz na podstawie Umowy dzierżawy z października 2025 r. nastąpi wyłącznie wyrównanie zaległości?

Odp.: Nie, na podstawie umowy o współpracy z maja 2022 r. Spółka B nie dokonywała jakichkolwiek płatności związanych z usługą dzierżawy.

5.  Czy wystawiali Państwo na rzecz Spółki B jakiekolwiek faktury dokumentujące płatności na podstawie ww. umowy w sprawie współpracy z maja 2022 r.? Jeśli tak, to kiedy?

Odp.: Nie, faktury zostały wystawione na rzecz Spółki B dopiero po zawarciu Umowy dzierżawy z października 2025 r., na podstawie określonych w niej zasad.

6.  Kiedy dokładnie usługa dzierżawy została uznana za wykonaną? Proszę podać datę.

Odp.: Usługa dzierżawy w okresach poprzedzających zawarcie Umowy, których dotyczy wniosek Spółki („Okresy przeszłe”), została uznana za wykonaną ostatniego dnia danego okresu rozliczeniowego wskazanego we wniosku o wydanie interpretacji, tj. (…) grudnia 2022 r., (…) grudnia 2023 r., (…) grudnia 2024 r., (…) września 2025 r. W odniesieniu do okresów od miesiąca podpisania Umowy (od października 2025 r.), usługa dzierżawy jest uznawana za wykonaną ostatniego dnia każdego miesiąca (Strony ustaliły miesięczne okresy rozliczeniowe).

7.  Co należy rozumieć pod stwierdzeniem, że „Strony nie zatwierdziły m.in. ostatecznej wartości wynagrodzenia”? Czy to oznacza, że było pierwotnie określone wynagrodzenie? Jeśli tak, to w jakiej kwocie?

Odp.: Wiążące Strony wynagrodzenie za usługę dzierżawy zostało ustalone dopiero w Umowie dzierżawy z października 2025 r., która jak wskazała Spółka, została podpisana po długotrwałym procesie negocjacji, zmian projektów, uzyskiwania zgód korporacyjnych.

Zatem, dzierżawa była realizowana przy założeniu odpłatności i w trakcie jej trwania, przed zawarciem Umowy, Strony negocjowały wynagrodzenie, które następnie zostało zatwierdzone przez Strony w Umowie, na poziomie wskazanym w Umowie.

8.  W odpowiedzi na pytanie nr 5 z wezwania, tj.:

Wskazali Państwo, że:

– proszę o wskazanie jednoznacznie, czy terminy płatności za usługi dzierżawy zostały ustalone wcześniej, tj. przed Umową dzierżawy z października 2025 r.? Jeśli tak, to jakie to były terminy?

Odp.: Terminy płatności za usługi dzierżawy wiążące Strony zostały ustalone dopiero w momencie zawarcia Umowy dzierżawy z października 2025 r.

Pytanie

Czy obowiązek podatkowy na gruncie VAT dotyczący świadczonych w Okresach Przeszłych usług dzierżawy powstał w dniu wystawienia Faktur?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy na gruncie VAT dotyczący świadczonych w Okresach Przeszłych usług dzierżawy powstał w dniu wystawienia Faktur.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się w szczególności przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (w tym przypadki szczegółowo wymienione w tym ustępie), zaś zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Jak wskazuje art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f. W art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ustawy o VAT przewidziano szczególne zasady ustalania momentu powstania obowiązku podatkowego, w tym m.in. w odniesieniu do usług dzierżawy. W myśl bowiem art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b tiret 3 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy w przypadku usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Przy tym, jak stanowi art. 19a ust. 7, w przypadkach, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku, gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności. W art. 106i ust. 3 pkt 4), w odniesieniu do usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, wskazano, że fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności. Powyższy przepis stanowi wyjątek od ogólnej zasady, zgodnie z którą, w myśl art. 106i ust. 1 ustawy o VAT, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę (z zastrzeżeniem ust. 2-8).

Jak zatem wynika z przywołanych regulacji, obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usług dzierżawy powstaje w momencie wystawienia faktury, chyba że podatnik nie wystawi faktury w terminie płatności lub wystawi ją po upływie terminu płatności (w takim przypadku obowiązek podatkowy wyznacza moment upływu terminu płatności).

W odniesieniu do ustalenia obowiązku podatkowego w VAT w zakresie czynności wykonywanych przez Spółkę na rzecz Spółki B udokumentowanych Fakturami, należy w pierwszej kolejności zauważyć, że mają one charakter usługi na gruncie VAT. Stosunek prawny wiążący Strony został określony i potwierdzony przez Strony jako dzierżawa. W ramach stosunku dzierżawy, dzierżawca posiada prawo do używania i pobierania pożytków z przedmiotu dzierżawy, a nie do otrzymania prawa do rozporządzania towarami (przedmiotem dzierżawy) jak właściciel. W szczególności, jak wskazał Wnioskodawca, Umowa nie przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą Umową lub z chwilą zapłaty ostatniej płatności prawo własności dzierżawionych towarów zostanie przeniesione na Spółkę B (takie ustalenia nie były też wcześniej podejmowane przez Strony). Zatem, zastosowania nie znajdzie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym: „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: 2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione”. Przy tym, w przedmiotowym stanie faktycznym istnieje ścisły związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami przez Spółkę na rzecz beneficjenta – Spółki B i otrzymanym przez Spółkę wynagrodzeniem (czynsz dzierżawny), oparty na relacjach cywilnoprawnych pomiędzy podmiotami, co potwierdza Umowa w odniesieniu do Okresów Przeszłych. Należy zatem uznać za spełnione postulowane w praktyce podatkowej przesłanki istnienia usługi na gruncie VAT.

Mając ponadto na uwadze, że usługobiorca (Spółka B) posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski oraz jest zobowiązany do zapłaty wynagrodzenia Spółce z tytułu nabywanej usługi dzierżawy, usługa dzierżawy stanowi wskazane w art. 5 ust. 1 pkt 1 odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W oparciu o przywołane wyżej regulacje ustawy o VAT determinujące moment powstania obowiązku podatkowego dla świadczenia usług dzierżawy, w celu ustalenia obowiązku podatkowego w VAT w odniesieniu do usług dzierżawy udokumentowanych Fakturami, należy ustalić daty wystawienia Faktur, jak również daty upływu terminów płatności usług dzierżawy udokumentowanych tymi Fakturami. W przypadku, gdy dana Faktura została wystawiona przed upływem terminu płatności usługi dzierżawy udokumentowanej tą Fakturą, obowiązek podatkowy w VAT powinien zostać ustalony na moment wystawienia tej Faktury. W odwrotnym przypadku, to upływ terminu płatności będzie determinował moment powstania obowiązku podatkowego w VAT.

W kontekście powyższego Spółka wskazuje, iż zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym:

1)  Faktury zostały wystawione w dniu (…) października 2025 r.

2)  Zawarta przez Strony Umowa potwierdzająca warunki rozliczenia Okresów Przeszłych:

a)  Nie reguluje terminów wystawienia Faktur za świadczenie usług dzierżawy w Okresach Przeszłych;

b)  Wskazuje, iż wynagrodzenie z tytułu usług dzierżawy świadczonych w Okresach Przeszłych płatne jest w terminie 45 dni od dnia doręczenia dzierżawcy Faktur.

Na każdej z Faktur jako termin zapłaty wskazano (…) grudnia 2025 r. (zgodnie z ustalonym w Umowie 45-dniowym terminem płatności). Spółka B dokonała płatności czynszu dzierżawnego na podstawie Faktur, nie kwestionując prawidłowości doręczonych Faktur, w tym wskazanego na Fakturach terminu zapłaty.

Mając na uwadze powyższe, zgodnie z Umową, termin płatności za usługi dzierżawy w Okresach Przeszłych został przez Strony ściśle powiązany z datą wystawienia Faktur i rozpoczął swój bieg od dnia doręczenia tych Faktur Spółce B. Tym samym, nie sposób uznać, że doszło do przypadku, w którym obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art. 19 ust. 7 ustawy o VAT z chwilą upływu terminu płatności. Faktury zostały bowiem wystawione przed upływem terminu na ich wystawienie określonym w art. 106i ust. 3 pkt 4) ustawy o VAT (tj. przed upływem terminu płatności), zatem zastosowanie znajdzie zasada określona dla usług dzierżawy w art. 19a ust. 5 pkt 4) ustawy o VAT.

Na prawidłowość prezentowanego przez Spółkę rozumienia przepisów wskazują także organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych. Zgodnie z praktyką organów podatkowych w tym zakresie, jeżeli umowa określa termin płatności za usługę najmu/dzierżawy jako moment uzależniony jedynie od wystawienia bądź otrzymania faktury, to obowiązek podatkowy nie powstanie wcześniej niż z momentem wystawienia faktury.

Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 26 kwietnia 2016 r. o sygn. IPPP1/4512-171/16-2/AW, organ podatkowy potwierdził stanowisko wnioskodawcy, że określenie terminu płatności za usługę najmu poprzez stwierdzenie: „Czynsz będzie płatny w terminie 14 dni od daty wystawienia faktury przez Wynajmującego”, oznacza że obowiązek podatkowy na gruncie VAT będzie skorelowany z datą wystawienia faktury, ponieważ termin płatności określony w umowie najmu jest bezpośrednio powiązany z datą wystawienia faktury.

Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane również w interpretacji indywidualnej z 17 października 2024 r. o sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.613.2024.1.MK, dotyczącej zawieranych przez strony porozumień regulujących zasady korzystania z pojazdów w okresie bezumownym oraz rozliczeń z tego tytułu, wskazujących:

1)  wysokość wynagrodzenia należnego z tytułu korzystania z pojazdu w okresie bezumownym,

2)  termin płatności wynagrodzenia za okres bezumowny korzystania z pojazdu, którym będzie określona liczba dni od dnia doręczenia korzystającemu faktury.

W przedmiotowej sprawie organ za prawidłowe uznał stanowisko podatnika, zgodnie z którym obowiązek podatkowy w odniesieniu do wynagrodzenia należnego za korzystanie z pojazdu w okresie bezumownym powstawać będzie z momentem wystawienia faktury za ten okres. Stanowisko spójne z powyższym, w odniesieniu do ustalenia obowiązku podatkowego na gruncie VAT w zakresie bezumownego korzystania z nieruchomości przedstawił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 29 października 2018 r. (sygn. 0115-KDIT1-3.4012.558.2018.1.JC), stwierdzając, że z uwagi na brak wcześniejszego ustalenia terminu płatności, obowiązek podatkowy na gruncie VAT z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości należy postrzegać poprzez pryzmat terminów płatności wskazanych dopiero w podpisanej przez strony ugodzie i dat wystawienia faktur.

Wskazywany powyżej sposób interpretowania przepisów dotyczących momentu powstania obowiązku podatkowego dla usług dzierżawy został potwierdzony również w interpretacji z 6 listopada 2023 r. o sygn. 0114-KDIP4-2.4012.502.2023.1.KS, w której wskazano, iż: „Zatem w okolicznościach przedstawionych we wniosku obowiązek podatkowy z tytułu czynszu dzierżawy powstaje na zasadach wynikających z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy, tj. z chwilą wystawienia przez Państwa jako wydzierżawiającego faktury za czynsz dzierżawy. Przy czym zgodnie z art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy, z tytułu dzierżawy powinni Państwo wystawić fakturę nie później niż z upływem terminu płatności. W sytuacji natomiast, gdy nie wystawią Państwo faktury lub wystawią ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy – zgodnie z art. 19a ust. 7 ustawy – powstaje z chwilą upływu terminu wystawienia faktury, a w przypadku braku określenia tego terminu – z upływem terminu płatności”.

Odnosząc powyższe do kwestii ustalenia obowiązku podatkowego w VAT do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego, należałoby uznać, iż upływ terminów płatności za dzierżawę świadczoną w Okresach Przeszłych został uzależniony od daty wystawienia faktur (zgodnie z Umową, Spółka B zobowiązuje się zapłacić Spółce A czynsz dzierżawny w terminie 45 dni od dnia doręczenia stosownych faktur), zatem termin ten nie upłynął przed wystawieniem przedmiotowych Faktur, a w konsekwencji art. 19a ust. 7 ustawy nie znajdzie zastosowania.

W powyższym zakresie należy również wskazać, że orzecznictwo NSA potwierdza, że w przypadku usług najmu i dzierżawy, dla których określono okresy rozliczeniowe, w celu określenia obowiązku podatkowego na gruncie VAT należy stosować art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT, a nie art. 19a ust. 3 tej ustawy (m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 maja 2019 r., sygn. I FSK 970/17, w którym sąd stwierdził: „W przypadku bowiem «klasycznych» usług/dostaw ciągłych, w ramach których nie można wyodrębnić poszczególnych świadczeń: usług najmu, usług telekomunikacyjnych, czy dostawy energii elektrycznej – chwilę powstania obowiązku podatkowego określono nie w art. 19a ust. 3 i 4 u.p.t.u., tylko w ust. 5 pkt 4 tego przepisu”). Tym samym, w sprawie Spółki obowiązek podatkowy nie będzie związany z upływem wskazanego w umowie okresu rozliczeniowego, mając na uwadze, że termin płatności nie został skorelowany z datą upływu okresu rozliczeniowego, a z datą doręczenia faktury (której termin wystawienia nie został określony).

Podsumowując, uzasadnione jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym obowiązek podatkowy na gruncie VAT dotyczący świadczonych w Okresach Przeszłych usług dzierżawy powstał w dniu wystawienia Faktur.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Jak wynika z art. 5 ust. 2 ustawy:

Powyższe oznacza, że istotny jest przede wszystkim faktyczny przebieg dalszej czynności i osiągnięty rezultat zgodny z zamiarem umawiających się stron.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy:

Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

W tym miejscu zauważyć należy, że w art. 19a ust. 5 ustawy, ustawodawca w sposób szczególny uregulował powstanie obowiązku podatkowego dla niektórych usług.

Zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4) lit. b) ustawy:

W myśl art. 19a ust. 7 ustawy:

Z konstrukcji przepisów ustawy wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis art. 19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Kwestie dotyczące wystawienia faktur regulują przepisy określone w art. 106a-106q ustawy.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 106i ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 106i ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:

W świetle art. 106i ust. 7 ustawy:

Z kolei, jak stanowi at. 106i ust. 8 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce. Spółka B, zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, od października 2022 r. rozpoczęła za zgodą Spółki korzystanie z części nieruchomości gruntowych, w zakresie których Spółka jest użytkownikiem wieczystym. Spółka B wykorzystuje przedmiotowe nieruchomości gruntowe dla celów zaplecza administracyjno-socjalnego związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. W październiku 2022 r. Spółka B rozpoczęła użytkowanie pierwszej nieruchomości i z upływem czasu przyjmowała do użytkowania nowe nieruchomości gruntowe (ostatnia z nich została przyjęta do użytkowania w lutym 2024 r.).

W październiku 2025 r. Spółka oraz Spółka B zawarły umowę pisemną dzierżawy gruntów, formalizującą wyżej wskazany stosunek prawny między Stronami. W Umowie Strony wskazały warunki dzierżawy gruntów, w tym przewidziały szczegóły rozliczenia za usługi dzierżawy, które będą świadczone w okresach przypadających po zawarciu Umowy, jak również za usługi dzierżawy, które były świadczone w okresach poprzedzających zawarcie Umowy. Umowa objęła potwierdzenie warunków dotyczących dzierżawy łącznie kilkunastu nieruchomości gruntowych (wszystkich wyżej wskazanych, wydzierżawionych Spółce B), w tym warunki uregulowania wynagrodzenia z tytułu dzierżawy trzech nieruchomości, które na moment podpisania Umowy nie były już przedmiotem dzierżawy. Do momentu podpisania Umowy, usługi dzierżawy dotyczące Okresów Przeszłych nie były rozliczane, mianowicie Spółka B nie płaciła wynagrodzenia Spółce, Spółka nie wystawiała faktur dokumentujących usługi dzierżawy. W Umowie Strony m.in. potwierdziły okoliczność wykonywania usług dzierżawy w Okresach Przeszłych, terminy zapłaty i wystawiania oraz doręczania faktur związanych z tymi usługami.

Zgodnie z postanowieniami Umowy, Spółka B zobowiązana jest do zapłaty Spółce czynszu z tytułu usług dzierżawy za następujące okresy rozliczeniowe związane z Okresami Przeszłymi: do końca roku 2022 r. (pierwszy okres rozliczeniowy), rok 2023 r. (drugi okres rozliczeniowy), rok 2024 r. (trzeci okres rozliczeniowy), od 1 stycznia 2025 r. do ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc podpisania Umowy, tj. do (…) września 2025 r. (czwarty okres rozliczeniowy). Strony wskazały w Umowie wartości wynagrodzenia za każdy z czterech Okresów Przeszłych, skalkulowane z uwzględnieniem odpowiedniej stawki jednostkowej za 1 m² dzierżawionego gruntu. Zgodnie z Umową, Spółka B zobowiązuje się zapłacić Spółce A ww. czynsz dzierżawny w terminie 45 dni od dnia doręczenia stosownych faktur.

Strony nie określiły przy tym (podobnie jak przed zawarciem Umowy) terminu na wystawienie faktur w odniesieniu do faktur obejmujących usługę świadczoną w dłuższych okresach rozliczeniowych, tj. dotyczących Okresów Przeszłych.

W celu rozliczenia usług dzierżawy przypadających na Okresy Przeszłe, w dniu (…) października 2025 r. Spółka wystawiła i doręczyła Spółce B cztery faktury sprzedaży dokumentujące świadczenie usług w odpowiednio czterech poszczególnych, wskazanych wyżej okresach. Na każdej z Faktur jako termin zapłaty wskazano (…) grudnia 2025 r. (zgodnie z ustalonym w Umowie 45-dniowym terminem płatności). Spółka B dokonała płatności czynszu dzierżawnego na podstawie Faktur, nie kwestionując prawidłowości doręczonych Faktur, w tym wskazanego na Fakturach terminu zapłaty.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości dotyczą określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonych w Okresach Przeszłych usług dzierżawy.

Wskazać należy, że moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa nie definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. O faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter. Z kolei, o charakterze i o dacie wykonania tej usługi decydują strony umowy cywilnoprawnej, chyba że moment ten jest określany przez obowiązujący przepis prawa regulujący zasady wykonywania danego rodzaju usług.

Jak stanowi art. 693 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Ponadto, w myśl art. 353¹ ustawy Kodeks cywilny:

Z powyższej zasady wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego. Podkreślić należy jednak, że ustalenie zakresu świadczonej usługi i w konsekwencji momentu jej wykonania powinno następować w sposób obiektywny. Oznacza to, że postanowienia umowne w tej kwestii niewątpliwie są istotne, niemniej jednak należy zwrócić uwagę na charakter i specyfikę danego świadczenia, by zapobiec możliwości nieuzasadnionego przesuwania momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.

W kwestii ustalenia, kiedy powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu czynszu dzierżawy, należy wskazać, że terminem, w którym powstaje obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usług dzierżawy, zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy, jest moment wystawienia faktury przez Państwa jako wydzierżawiającego.

W świetle przepisu art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy m.in. czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Z kolei o terminie wystawienia faktury w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, stanowi art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy, w myśl którego faktury wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności.

Łączna analiza przywołanych powyżej norm prawnych – dotyczących zarówno obowiązku podatkowego oraz dokumentowania sprzedaży – prowadzi do wniosku, że obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usługi dzierżawy powstaje z chwilą wystawienia faktury. Natomiast w sytuacji, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje nie później niż z chwilą upływu terminu płatności.

Innymi słowy, o tym, kiedy ma być rozliczony podatek należny z tytułu świadczenia przez Państwa usług dzierżawy, decyduje moment wystawienia faktury, jednak nieprzekraczalnym momentem jest termin płatności ustalony pomiędzy stronami.

Jak wskazano w opisie sprawy, Spółka B za zgodą Spółki rozpoczęła od października 2022 r. korzystanie z części nieruchomości gruntowych głównie na podstawie dokumentu stanowiącego ustalony przez Strony protokół przekazania gruntów w związku z ich odpłatną dzierżawą. Dokument ten został wydany w następstwie umowy w sprawie współpracy z maja 2022 r., zakładającej świadczenia o odpłatnym charakterze. Kolejne grunty były wydawane również na podstawie dokumentów stanowiących protokoły przekazania gruntów, potwierdzające ich wydzierżawienie. W oparciu o powyższe, Spółka i Spółka B uznawały, że łączy je stosunek odpłatnej dzierżawy, natomiast szczegółowe warunki w zakresie m.in. ostatecznej wartości wynagrodzenia, terminów płatności, fakturowania zostaną dookreślone w odrębnym dokumencie. Spółka i Spółka B dodatkowo zgodnie potwierdziły okoliczność występowania odpłatnego stosunku dzierżawy w Okresach Przeszłych w Umowie (tj. w umowie dzierżawy z października 2025 r.).

Do momentu zawarcia Umowy w październiku 2025 r., jej przygotowanie i zatwierdzenie podlegało długotrwałemu procesowi negocjacji, zmian projektów, uzyskiwania zgód korporacyjnych. Jednocześnie Spółka B wykorzystywała za zgodą Spółki wydzierżawione nieruchomości gruntowe przy założeniu odpłatności. Do momentu zawarcia Umowy, mimo realizowanej usługi dzierżawy, Strony nie zatwierdziły m.in. ostatecznej wartości wynagrodzenia oraz szczegółów w zakresie terminów płatności, fakturowania. Ze względu na odpłatny charakter realizowanej dzierżawy, Strony zakładały rozliczenie dzierżawy za okresy sprzed zawarcia Umowy po podpisaniu Umowy. Terminy płatności zostały potwierdzone przez Strony dopiero w momencie zawarcia Umowy.

Z umowy w sprawie współpracy z maja 2022 r. nie wynikała kwota wynagrodzenia z tytułu dzierżawy, jakiekolwiek terminy płatności wynagrodzenia bądź terminy wystawienia faktur. Na podstawie umowy o współpracy z maja 2022 r. Spółka B nie dokonywała jakichkolwiek płatności związanych z usługą dzierżawy. Faktury zostały wystawione na rzecz Spółki B dopiero po zawarciu Umowy dzierżawy z października 2025 r., na podstawie określonych w niej zasad.

W celu rozliczenia usług dzierżawy przypadających na Okresy Przeszłe, (…) października 2025 r. Spółka wystawiła i doręczyła Spółce B cztery faktury sprzedaży dokumentujące świadczenie usług w odpowiednio czterech poszczególnych, wskazanych wyżej okresach rozliczeniowych. Na każdej z Faktur jako termin zapłaty wskazano (…) grudnia 2025 r. (zgodnie z ustalonym w Umowie 45-dniowym terminem płatności). Spółka B dokonała płatności czynszu dzierżawnego na podstawie Faktur, nie kwestionując prawidłowości doręczonych Faktur, w tym wskazanego na Fakturach terminu zapłaty.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa, należy wskazać, że – skoro Spółka B za zgodą Spółki rozpoczęła od października 2022 r. korzystanie z części nieruchomości na podstawie protokołu przekazania gruntów w związku z ich odpłatną dzierżawą, Spółka B wykorzystywała za zgodą Spółki wydzierżawione nieruchomości przy założeniu odpłatności, a Spółka w dniu (…) października 2025 r. wystawiła i doręczyła Spółce B cztery faktury sprzedaży dokumentujące świadczenie usług w odpowiednio czterech poszczególnych, wskazanych wyżej okresach rozliczeniowych i na każdej z Faktur jako termin zapłaty wskazano (…) grudnia 2025 r. (zgodnie z ustalonym w Umowie 45-dniowym terminem płatności) – faktury z tytułu umowy dzierżawy za Okresy Przeszłe zostały wystawione z opóźnieniem.

Z opisu sprawy wynika bowiem, że terminy płatności zostały potwierdzone przez Strony dopiero w momencie zawarcia Umowy dzierżawy z października 2025 r. Jednakże wskazali Państwo również, że do momentu zawarcia ww. Umowy, mimo realizowanej usługi dzierżawy, Strony nie zatwierdziły m.in. ostatecznej wartości wynagrodzenia oraz szczegółów w zakresie terminów płatności, fakturowania. Skoro nie zatwierdzili Państwo wynagrodzenia, ale Spółka B wykorzystywała za zgodą Spółki nieruchomość przy założeniu odpłatności, to nie można mówić, że Strony w ogólne nie ustaliły warunków dzierżawy. Skoro Spółka i Spółka B uznawały, że łączy je stosunek odpłatnej dzierżawy, natomiast szczegółowe warunki w zakresie m.in. ostatecznej wartości wynagrodzenia, terminów, płatności, fakturowania zostaną dookreślone w odrębnym dokumencie, to nie oznacza, że Strony wstępnie nie ustaliły takich terminów. Z wniosku wynika tylko, że w Umowie dojdzie do potwierdzenia warunków dzierżawy. Skoro zatem warunki dzierżawy zostały potwierdzone i – jak sami Państwo wskazali – ostatecznie zatwierdzone w Umowie, to oznacza, że wcześniej zostały one wstępnie ustalone.

W okolicznościach przedstawionych we wniosku należy wskazać, że obowiązek podatkowy z tytułu usługi dzierżawy powstaje na zasadach wynikających z art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy, tj. z chwilą wystawienia przez wydzierżawiającego faktur z tytułu świadczenia usługi dzierżawy. Przy czym zgodnie z art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy, z tytułu dzierżawy fakturę powinno się wystawić nie później niż z upływem terminu płatności. W sytuacji natomiast, gdy nie wystawili Państwo faktury lub wystawili ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy – zgodnie z art. 19a ust. 7 ustawy – powstał z chwilą upływu terminu wystawienia faktury, a w przypadku braku określenia tego terminu – z upływem terminu płatności.

Wobec powyższego stwierdzam, że w przedmiotowej sprawie w sytuacji, gdy faktury za Okresy Przeszłe zostały wystawione z opóźnieniem, a z takim przypadkiem mamy do czynienia w analizowanej sprawie, obowiązek podatkowy należy rozpoznać stosownie do art. 19a ust. 7 ustawy, tj. z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 ustawy, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.

Podsumowując, stwierdzam, że obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usługi dzierżawy należy rozpoznać stosownie do art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy, tj. z chwilą wystawienia faktury za świadczenie usługi dzierżawy. Jednakże, w sytuacji, gdy faktury za Okresy Przeszłe zostały wystawione z opóźnieniem – a taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie – obowiązek podatkowy dotyczący świadczonych w Okresach Przeszłych usług dzierżawy należy rozpoznać stosownie do art. 19a ust. 7 ustawy, tj. z chwilą upływu terminów wystawienia faktury, określonych w art. 106i ust. 3 ustawy, a w przypadku braku określenia tego terminu – z upływem terminu płatności (tj. w Państwa przypadku zgodnie z wstępnie/pierwotnie ustalonymi terminami, a nie dopiero zgodnie z terminami potwierdzonymi w Umowie).

Tym samym, całościowo Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe, ponieważ faktury z tytułu czynszu dzierżawy za Okresy Przeszłe zostały wystawione z opóźnieniem.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.