0112-KDIL3.4012.330.2026.2.MS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 4 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od zakupu pojazdu UTV, będącego ciągnikiem rolniczym oraz wydatków eksploatacyjnych związanych z tym pojazdem.

Uzupełnił go Pan pismem z 24 maja 2026 r. (wpływ 24 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...), zarejestrowaną w CEIDG pod nr NIP (...), nr REGON (...), pod kodem PKD: 62.10.B (Pozostała działalność w zakresie programowania).

Działalność firmy została w tym roku rozszerzona o usługę wypożyczenia lekkich pojazdów użytkowo-rekreacyjnych (dalej UTV) przez indywidualnych użytkowników pod kodem PKD 77.31.Z.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2025 r., poz. 775, t. j. z dnia 16 czerwca 2025 r., dalej: ustawa o VAT).

Wnioskodawca dokonał zakupu pojazdu UTV. Zgodnie z danymi w dowodzie rejestracyjnym, jest pojazdem sklasyfikowanym jako ciągnik rolniczy i posiada homologację T3b.

Pojazd ten nie stanowi pojazdu samochodowego w rozumieniu ustawy Prawo o ruchu drogowym. Nabyty przez Wnioskodawcę pojazd nie stanowi pojazdu samochodowego w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT.

Wnioskodawca nie ustalił zasad używania pojazdów w formie regulaminu lub wewnętrznego zarządzenia, ponieważ nie jest to pojazd samochodowy, w przypadku którego do odliczenia 100% podatku naliczonego, niezbędne są zasady używania pojazdu. Jak wskazano wyżej, jest to ciągnik rolniczy z homologacją T3b.

Wnioskodawca nie prowadzi również ewidencji przebiegu pojazdów spełniającej wymogi określone w art. 86a ust. 6 oraz ust. 7 ustawy o VAT.

Zakupiony pojazd UTV jest wykorzystywany wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług wypożyczania przez indywidualnych użytkowników oraz na potrzeby dojazdów do klientów – w związku ze świadczonym przez siebie głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy.

Podkreślić należy, że pojazd typu UTV/SSV nie służy Wnioskodawcy do celów prywatnych – nie jest wykorzystywany do regularnej jazdy po mieście ani do realizacji codziennych, osobistych dojazdów.

Konstrukcja tego rodzaju pojazdu ma charakter użytkowy i terenowy, a nie typowo drogowy. Choć jest on wyposażony w częściową kabinę oraz miejsce dla pasażera, nie zapewnia komfortu porównywalnego z samochodem osobowym w warunkach miejskich i drogowych. Przestrzeń ładunkowa ma charakter roboczy, a nie typowo bagażowy, a zawieszenie i ogumienie przystosowane są głównie do jazdy w terenie.

Ponadto, pojazd UTV, nawet w przypadku zadaszenia i częściowej kabiny, pozostaje w większym stopniu narażony na warunki atmosferyczne niż standardowy samochód osobowy i nie oferuje porównywalnego poziomu wygody czy wyciszenia. Wszystkie te cechy sprawiają, że nie może on stanowić realnego zamiennika codziennego samochodu osobowego.

Wnioskodawca nie dokonał jego zakupu w celu realizacji prywatnych potrzeb transportowych, w szczególności jazdy po mieście – do tego celu wykorzystuje samochód osobowy.

Pojazd ten od samego początku miał pozwolić na rozszerzenie przedmiotu wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, gdyż zauważył On, że rośnie popyt na tego typu usługi (wypożyczanie pojazdów UTV), oraz miał wspomóc i w niektórych sytuacjach usprawnić wykonywaną przez Wnioskodawcę główną działalność gospodarczą (w przypadku konieczności odbycia podróży związanej z prowadzoną działalności gospodarczą i niedostępnością/awarią samochodu osobowego).

Końcowo, Wnioskodawca nadmienia, że wydatki eksploatacyjne pojazdu UTV to przede wszystkim paliwo, serwis oraz zakup płynów i części niezbędnych do prawidłowego działania pojazdu.

W uzupełnieniu do wniosku odpowiadając na zadane w wezwaniu pytania wskazał Pan, że:

1)  Na kogo jest wystawiona faktura za zakupiony ciągnik z homologacją T3b?

Odpowiedź: Faktura jest wystawiona na Jednoosobową Działalność Gospodarczą – (...), NIP (...).

2)  Na kogo są/będą wystawione faktury dokumentujące poniesione wydatki eksploatacyjne, od których chce Pan odliczać podatek VAT?

Odpowiedź: Faktury są/będą wystawiane na Jednoosobową Działalność Gospodarczą – (...), NIP (...),

3)  Z jakimi czynnościami będzie mieć związek zakupiony ciągnik z homologacją T3b, czy:

a)  wyłącznie z opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług,

b)  wyłącznie z zwolnionymi od podatku od towarów i usług czy/lub

c)  wyłącznie z niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od podatku od towarów i usług?

Odpowiedź: Wyłącznie z opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

4)  Jeżeli zakupiony ciągnik z homologacją T3b będzie służył różnym rodzajom działalności (opodatkowanym i/lub zwolnionym, i/lub niepodlegającym), to czy ma/będzie miał Pan możliwość przyporządkowania całości kwot podatku naliczonego związanego z zakupem ww. ciągnika oraz związanych z nim wydatków eksploatacyjnych do poszczególnych rodzajów czynności? Jeżeli tak, to do jakich, proszę opisać?

Odpowiedź: Nie dotyczy, jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 3, pojazd będzie służył jednemu rodzajowi działalności, tj. wyłącznie opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

5)  Czy zakupiony przez Pana ciągnik z homologacją T3b spełnia warunki umożliwiające jego rejestrację i dopuszczenie go do ruchu po drogach publicznych? Jeśli nie, to dlaczego? (prosimy o wskazanie z jakiej przyczyny/z jakiego powodu nie będzie się on poruszał się po drogach publicznych)?

Odpowiedź: Pojazd spełnia warunki umożliwiające rejestrację i dopuszczenie go do ruchu po drogach publicznych. Pojazd jest obecnie zarejestrowany i dopuszczony do ruchu (pozytywny wynik badania technicznego).

6)  Czy zakupiony przez Pana ciągnik z homologacją T3b będzie pojazdem silnikowym, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h?

Odpowiedź: Zakupiony ciągnik z homologacją T3b jest pojazdem silnikowym, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h.

Jednocześnie wskazał Pan, że pojazd ten, według Pana stanowiska:

·      nie spełnia definicji „pojazdu samochodowego” określonej w art. 2 pkt 33 ustawy Prawo o ruchu drogowym, ponieważ zgodnie z danymi zawartymi w dowodzie rejestracyjnym (pole „rodzaj pojazdu”), jest on ciągnikiem rolniczym, co wynika z faktu homologacji T3b. Definicja „pojazdu samochodowego” nie obejmuje ciągnika rolniczego.

·      nie spełnia definicji „pojazdu wolnobieżnego” w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy Prawo o ruchu drogowym (ze względu na rozwijanie prędkości przekraczającej 25 km/h).

Pytanie

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT – bez stosowania ograniczenia do 50% podatku naliczonego na podstawie art. 86a ust. 1 i 2 ustawy o VAT – od zakupu pojazdu UTV, będącego ciągnikiem rolniczym oraz związanych z tym pojazdem wydatków eksploatacyjnych?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje Mu prawo do pełnego odliczenia podatku VAT – bez stosowania ograniczenia do 50% podatku naliczonego na podstawie art. 86a ust. 1 i 2 ustawy o VAT – od zakupu pojazdu UTV, będącego ciągnikiem rolniczym oraz związanych z tym pojazdem wydatków eksploatacyjnych, ponieważ nabyty pojazd nie stanowi pojazdu samochodowego w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT i jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT.

Na wstępie Wnioskodawca zauważa, że stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi (zgodnie z art. 15 ustawy), przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Uprawnienie to dotyczy również osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą, pod warunkiem posiadania statusu czynnego podatnika VAT, bowiem zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W tym miejscu należy też zauważyć, że kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy o VAT.

Zgodnie z regulacjami zawartymi w wyżej wskazanym artykule, podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”. Jednakże niezwykle istotne jest, że wynikająca z ww. art. 86a ust. 1 ustawy o VAT, zasada, że odliczenie 50% podatku naliczonego od wydatków związanych z nabyciem i późniejszą eksploatacją, dotyczy tylko i wyłącznie pojazdów samochodowych. Taka konstrukcja art. 86a ustawy o VAT, oznacza, że w sytuacji, gdy znajduje zastosowanie szczególne uregulowanie zawarte w jego ust. 1, wówczas podatnik może skorzystać jedynie z ograniczonego prawa do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 50%.

Jeżeli jednak, przepis art. 86a ust. 1 ustawy, nie znajduje zastosowania, wówczas stosuje się ogólne uregulowania dotyczące odliczenia podatku zawarte w art. 86 ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym przez Niego stanie faktycznym, szczególne uregulowanie, zastosowane w art. 86a ustawy o VAT, nie znajdzie zastosowania z przyczyn wskazanych poniżej.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 2 pkt 34 ustawy o VAT, przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Na podstawie zaś art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 2024 r., poz. 1251, t. j. z dnia 19 sierpnia 2024 r.) – przez pojazd samochodowy rozumie się pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.

Zgodnie z art. 2 pkt 44 ustawy – Prawo o ruchu drogowym – ciągnik rolniczy to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia rozwijanie prędkości nie mniejszej niż 6 km/h, skonstruowany do używania łącznie ze sprzętem do prac rolnych, leśnych lub ogrodniczych; ciągnik taki może być również przystosowany do ciągnięcia przyczep oraz do prac ziemnych.

Reasumując, ciągniki rolnicze nie zostały objęte ograniczeniem w odliczeniu VAT od nabycia pojazdu i paliwa, o którym mowa w ustawie o VAT, ponieważ nie stanowią pojazdów samochodowych w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym oraz nie stanowią również pojazdów samochodowych na podstawie przepisów ustawy o podatku VAT.

W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, w tej sprawie powinny znaleźć zastosowanie ogólne uregulowania dotyczące odliczenia podatku zawarte w art. 86 ustawy o VAT. Wnioskodawca podkreśla – zgodnie z opisem stanu faktycznego – że zakup i eksploatacja pojazdu UTV posiadającego w świadectwie homologacji kategorię T3b oraz rodzaj pojazdu w dowodzie rejestracyjnym „ciągnik rolniczy” i niebędącego pojazdem samochodowym, w rozumieniu ustawy VAT, są związane z prowadzoną przez Niego działalnością opodatkowaną VAT.

Zatem, Wnioskodawca uważa, że może odliczyć podatek naliczony od tych czynności w pełnej wysokości bez stosowania ograniczenia do 50% podatku naliczonego wskazanego w art. 86a ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Końcowo, Wnioskodawca zwraca uwagę, że prezentowane przez Niego stanowisko potwierdzają także organy podatkowe w wydawanych przez siebie interpretacjach indywidualnych, czego przykładem może być pismo Dyrektora KIS z dnia 4 kwietnia 2025 r. nr 0111-KDIB3-1.4012.50.2025.5.ICZ czy np. z dnia 21 grudnia 2023 r. nr 0113-KDIPT1-3.4012.653.2023.3.OS..

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Jak wynika z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

I tak, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:

Należy wskazać, że kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:

Zatem, zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane”, należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej, istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.

W powołanych przepisach art. 86a ustawy, ustawodawca zawarł szczególne uregulowania dotyczące określenia wysokości przysługującej do odliczenia kwoty podatku naliczonego. Taka konstrukcja art. 86a ustawy oznacza, że w sytuacji, gdy znajduje zastosowanie szczególne uregulowanie zawarte w jego ust. 1, wówczas podatnik może skorzystać jedynie z ograniczonego prawa do odliczenia podatku naliczonego w wysokości (50%).

Jeżeli jednak przepis art. 86a ust. 1 ustawy, nie znajduje zastosowania, wówczas stosuje się ogólne uregulowania dotyczące odliczenia podatku zawarte w art. 86 ustawy.

Zgodnie z art. 2 pkt 34 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.):

W myśl art. 2 pkt 32 ustawy Prawo o ruchu drogowym:

Na podstawie z art. 2 pkt 33 ustawy Prawo o ruchu drogowym:

Natomiast art. 2 pkt 44 ustawy Prawo o ruchu drogowym wskazuje, że:

Z kolei, w świetle regulacji art. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym:

W myśl art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889):

Art. 2 pkt 16a ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi, że:

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...), zarejestrowaną w CEIDG pod nr NIP (...), nr REGON (...), pod kodem PKD: 62.10.B (Pozostała działalność w zakresie programowania). Jest Pan jest czynnym podatnikiem VAT w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Działalność firmy w tym roku rozszerzył Pan o usługę wypożyczenia lekkich pojazdów użytkowo-rekreacyjnych (dalej UTV) przez indywidualnych użytkowników. Dokonał Pan zakupu pojazdu UTV. Nie ustalił Pan zasad używania pojazdów w formie regulaminu lub wewnętrznego zarządzenia, nie prowadzi Pan również ewidencji przebiegu pojazdów spełniającej wymogi określone w art. 86a ust. 6 oraz ust. 7 ustawy o VAT.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy w opisanej sytuacji będzie przysługiwało Panu prawo do pełnego (100%) odliczenia podatku VAT, bez stosowania ograniczenia do 50% podatku naliczonego na podstawie art. 86a ust. 1 i 2 ustawy o VAT, od zakupu pojazdu UTV, będącego ciągnikiem rolniczym, oraz kosztów eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem tego pojazdu.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że w przypadku pojazdów innych niż pojazdy samochodowe, które nie spełniają definicji zawartej w art. 2 pkt 34 ustawy, wykorzystywanych do działalności gospodarczej, przysługuje prawo do odliczenia 100% podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Wyjaśnił Pan, że zakupiony pojazd UTV jest sklasyfikowany jako ciągnik rolniczy i posiada homologację T3b. Zakupiony przez Pana pojazd – jak Pan wskazał – nie spełnia definicji „pojazdu samochodowego” określonej w art. 2 pkt 33 ustawy Prawo o ruchu drogowym, ponieważ zgodnie z danymi zawartymi w dowodzie rejestracyjnym (pole „rodzaj pojazdu”) jest on ciągnikiem rolniczym, co wynika z faktu homologacji T3b. Definicja „pojazdu samochodowego” nie obejmuje ciągnika rolniczego. Nabyty przez Pana pojazd nie stanowi pojazdu samochodowego w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT.

Wobec powyższego, skoro nabywany przez Pana pojazd UTV jest ciągnikiem rolniczym, i wynika to z danych zawartych w dowodzie rejestracyjnym (pole „rodzaj pojazdu”), to kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabycia i wydatków z nim związanych należy rozpatrywać na podstawie przepisów art. 86 ust. 1 ustawy, tym samym, przepisy art. 86a ustawy nie mają zastosowania.

Należy zauważyć, iż z wyżej cytowanej regulacji art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Dokonywane zakupy mają pośredni związek z działalnością, jeżeli ma miejsce związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy tymi zakupami, a powstaniem obrotu.

Z okoliczności sprawy wynika, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Faktura za zakup pojazdu jest wystawiona na Pana Jednoosobową Działalność Gospodarczą – (...). Faktury dokumentujące poniesione wydatki eksploatacyjne, są/będą wystawiane również na Jednoosobową Działalność Gospodarczą. Zakupiony pojazd UTV, z homologacją T3b, zarejestrowany jest jako ciągnik rolniczy, będzie służył Panu do wykonywania działalności gospodarczej wyłącznie opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Pojazd będzie Pan wynajmował indywidualnym użytkownikom oraz będzie Panu służył na dojazdy do klientów – w związku z świadczonym przez Pana głównym przedmiotem działalności gospodarczej (w przypadku konieczności odbycia podróży związanej z prowadzoną działalności gospodarczą i niedostępnością/awarią samochodu osobowego). Pojazd ten nie służy Panu do celów prywatnych – nie jest wykorzystywany do regularnej jazdy po mieście ani do realizacji codziennych, osobistych dojazdów.

Mając na uwadze powołany stan prawny oraz wskazane we wniosku informacje dotyczące prowadzonej działalności gospodarczej, z tytułu której jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT oraz wskazanie przez Pana, że przedmiotowy pojazd UTV jest zarejestrowany jako ciągnik rolniczy i posiada homologacją T3b, niespełniający definicji pojazdu samochodowego w rozumieniu ustawy o VAT oraz, że będzie on wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych, stwierdzić należy, że warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy są spełnione.

W analizowanym przypadku, jak wskazano wyżej, nie znajdzie zastosowania ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego, wynikające z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, gdyż jak Pan wskazał pojazd posiada homologację T3b i z danych zawartych w dowodzie rejestracyjnym wynika, że jest ciągnikiem rolniczym i nie jest zarejestrowany jako pojazd samochodowy w rozumieniu ustawy.

Zatem, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w przypadku wykorzystywania pojazdu UTV, posiadającego homologację T3b, zarejestrowanego jako ciągnik rolniczy, wyłącznie do czynności opodatkowanych, przysługuje Panu prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu jego zakupu jak i od wydatków eksploatacyjnych związanych z jego używaniem tj. od zakupu paliwa, serwisu oraz płynów i części niezbędnych do prawidłowego działania pojazdu. Tym samym, w analizowanym przypadku nie znajdzie zastosowania ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikające z art. 86a ust. 1 i ust. 2 ustawy. Przy czym, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przysługuje Panu pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie należy podkreślić, że wydana interpretacja indywidualna nie rozstrzyga kwestii uznania opisanego we wniosku pojazdu za pojazd samochodowy w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o podatku od towarów i usług. Analiza prawidłowości zakwalifikowania przedmiotowego pojazdu nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Niniejsza interpretacja wydana została wyłącznie w oparciu o przedstawiony przez Pana opis stanu faktycznego, w którym wskazał Pan, że pojazd UTV jest „zgodnie z danymi w dowodzie rejestracyjnym, jest pojazdem sklasyfikowanym jako ciągnik rolniczy i posiada homologację T3b” oraz „Pojazd ten nie stanowi pojazdu samochodowego w rozumieniu ustawy Prawo o ruchu drogowym. Nabyty przez Wnioskodawcę pojazd nie stanowi pojazdu samochodowego w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT”. W przypadku zmiany ww. opisu, interpretacja traci ważność.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.