taxmachine.pl

0112-KDIL3.4012.293.2026.2.AW

Interpretacja indywidualna2026-06-18Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Podatek od towarów i usług w zakresie podlegania opodatkowaniu odpłatnego udostępnienia automatycznej toalety publicznej, odliczenia VAT od wydatków bieżących i inwestycyjnych oraz zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie:

·      podlegania opodatkowaniu odpłatnego udostępnienia automatycznej toalety publicznej,

·      odliczenia VAT od wydatków bieżących i inwestycyjnych,

·      zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej

-     jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, która dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie: podlegania opodatkowaniu odpłatnego udostępnienia automatycznej toalety publicznej, odliczenia VAT od wydatków bieżących i inwestycyjnych oraz zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej. Uzupełnili go Państwo pismem z 26 maja 2026 r. (wpływ 26 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

Gmina zrealizowała zadanie inwestycyjne pt.: „(…)”. Inwestycja zlokalizowana jest w A, przy ul. b, na działce będącej własnością Wnioskodawcy. W ramach zadania rozebrano stojący na działce budynek, wybudowano toaletę publiczną kontenerową wraz z ogrodzeniem, utwardzeniami, nasadzeniem zieleni niskiej i wysokiej, wybudowano małą architekturę, oświetlenie oraz niezbędną infrastrukturę techniczną konieczną do realizacji inwestycji.

Gmina zamierza udostępnić mieszkańcom i osobom przyjezdnym możliwość skorzystania z nowo wybudowanego szaletu miejskiego. Za usługę udostępniania toalety publicznej, Gmina zamierza pobierać odpłatność w wysokości (…) PLN (brutto) za jednorazowe skorzystanie z szaletu. Odpłatności pobierane będą od wszystkich korzystających. Drzwi wejściowe wyposażone są w automatykę – panel sterujący umożliwiający wejście za pobraniem opłaty: przez wrzutnik monet (w bilonie) lub w formie bezgotówkowej. Nie będzie możliwości bezpłatnego skorzystania z toalety. Opłaty za korzystanie z toalety będą stanowić dochód Gminy. Wysokość opłaty ustalona została w Uchwale z marca 2026 r. w sprawie regulaminu korzystania z toalety publicznej w Mieście. Poza świadczeniem usług udostępniania toalety publicznej Gmina nie będzie i nie zamierza świadczyć innych usług przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które będą w systemie bezobsługowym przyjmować należność w bilonie lub bezgotówkowe.

Ponadto, Gmina będzie ponosić wydatki związane z bieżącym utrzymaniem toalety, takie jak: opłaty za zużycie wody, odprowadzanie ścieków, opłaty za energię elektryczną, zakup środków czystości, remonty i konserwacje toalety. Gmina w swoich ewidencjach księgowych wyodrębnia i jest w stanie wyodrębnić wydatki inwestycyjne poniesione na budowę oraz wydatki bieżące na utrzymanie toalety. Gmina ma możliwość jednoznacznego przypisania nabywanych towarów i usług w całości do działalności dotyczącej wyłącznie udostępniania tej toalety. Wydatki Gminy w tym zakresie dokumentowane są i będą wystawianymi na Gminę fakturami VAT, na których widnieje NIP Gminy.

Uzupełnili Państwo wniosek w odpowiedzi na wezwanie:

1.  Czy w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 31 marca 2027 r. rozpoczną Państwo świadczenie usług udostępniania toalety publicznej przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które będą w systemie bezobsługowym przyjmować należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej)?

Odpowiedź: Tak, rozpoczęcie świadczenia usług nastąpiło z dniem 6 maja 2026 r. Należność za skorzystanie z toalety pobierana jest przez urządzenie obsługiwane przez klienta, które w systemie bezobsługowym przyjmuje płatność w formie gotówkowej (w bilonie) lub w formie bezgotówkowej (kartą płatniczą).

2.  Czy w roku 2024 rozpoczęli Państwo ewidencjonowanie przy zastosowaniu kasy rejestrującej świadczenia usług realizowanych przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w:

-     bilonie lub banknotach, lub

-     innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę lub czynność jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności zapłata dotyczyła?

Odpowiedź: Nie. Gmina nie posiadała do tej pory urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które w systemie bezobsługowym przyjmują należność.

3.  Czy wybudowana, w ramach realizowanego przez Państwa zadania inwestycyjnego, toaleta publiczna, kontenerowa wraz z infrastrukturą techniczną jest/będzie wykorzystywana wyłącznie do odpłatnego jej udostępniania przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które będą w systemie bezobsługowym przyjmować należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej)? Jeśli nie, to proszę wskazać, do jakich konkretnie czynności będą Państwo ją wykorzystywać, tj. do czynności:

a)  opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to proszę wskazać jakich konkretnie),

b)  zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich konkretnie – proszę wskazać podstawę prawną zwolnienia),

c)  niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich konkretnie)?

Odpowiedź: Tak. Wybudowana w ramach realizowanego zadania inwestycyjnego toaleta publiczna kontenerowa wraz z infrastrukturą techniczną jest i będzie wykorzystywana wyłącznie do odpłatnego jej udostępnienia przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które w systemie bezobsługowym przyjmują należność. Budynek nie będzie wykorzystywany do żadnych innych czynności.

Pytania:

1.  Czy opłaty pobierane przez Gminę za korzystanie z publicznej toalety podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

2.  Czy Gminie przysługuje prawo do obniżenia pełnej kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne poniesione na realizację zadania pn.: „Budowa toalety publicznej kontenerowej wraz z infrastrukturą techniczną w Nowych Skalmierzycach” oraz faktur dotyczących bieżącego utrzymania tego obiektu?

3.  Czy w związku z odpłatnym udostępnieniem automatycznej toalety publicznej Gmina może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania uzyskiwanych z tego tytułu przychodów za pomocą kasy rejestrującej?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie:

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, opłaty pobierane za korzystanie z publicznej toalety podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W opisanym stanie faktycznym, udostępnienie toalety za określoną opłatą stanowi świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Uiszczenie opłaty przez użytkownika i skorzystanie z toalety jest równoznaczne z zawarciem umowy cywilnoprawnej. Działalność ta ma charakter gospodarczy, a zatem opłaty z tego tytułu podlegają opodatkowaniu VAT.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie przysługuje prawo do obniżenia pełnej kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację zadania inwestycyjnego oraz na bieżące utrzymanie toalety.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Gmina będzie świadczyć usługi opodatkowane VAT (brak zwolnienia z VAT), a nabywane towary i usługi (inwestycyjne oraz bieżące) mają bezpośredni i wyłączny związek z tą działalnością. Gmina jest w stanie w 100% alokować te koszty do sprzedaży opodatkowanej. W konsekwencji, Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego, bez konieczności stosowania proporcji, czy prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego z tytułu świadczenia usług udostępniania toalety publicznej za pomocą kasy rejestrującej.

Zgodnie z § 8 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, zwolnieniu z obowiązku ewidencjonowania – do 31 marca 2027 r. – podlega m.in. świadczenie usług przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie lub w formie bezgotówkowej. Ponieważ dostęp do toalety odbywa się wyłącznie poprzez zautomatyzowany panel sterujący, przyjmujący opłatę bez udziału pracownika (bezobsługowo), Gmina spełnia warunki do zastosowania ww. zwolnienia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi, w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina, będąca czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, zrealizowała zadanie inwestycyjne pt.: „(…)”. Gmina zamierza udostępnić mieszkańcom i osobom przyjezdnym możliwość skorzystania z nowo wybudowanego szaletu miejskiego. Za usługę udostępniania toalety publicznej, Gmina zamierza pobierać odpłatność w wysokości (…) PLN (brutto) za jednorazowe skorzystanie z szaletu. Odpłatności pobierane będą od wszystkich korzystających. Nie będzie możliwości bezpłatnego skorzystania z toalety. Opłaty za korzystanie z toalety będą stanowić dochód Gminy. Wysokość opłaty ustalona została w Uchwale z marca 2026 r. w sprawie regulaminu korzystania z toalety publicznej.

Wątpliwości Państwa w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy opłaty pobierane przez Gminę za korzystanie z publicznej toalety podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 733):

1.  Utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy.

2.  Gminy zapewniają czystość i porządek na swoim terenie i tworzą warunki niezbędne do ich utrzymania, a w szczególności zapewniają budowę, utrzymanie i eksploatację własnych lub wspólnych z innymi gminami, lub wspólnych ze związkiem metropolitalnym szaletów publicznych.

Na gruncie rozpatrywanej sprawy należy zatem wskazać, że utrzymanie czystości i porządku w mieście (gminie) należy do Państwa obowiązkowych zadań własnych, a opłaty za korzystanie z toalety publicznej stanowią Państwa dochód. Udostępnienie toalety publicznej za opłatą stanowi umowę wzajemną, gdzie dwie strony zobowiązują się do wzajemnego świadczenia.

W przedmiotowej sytuacji jedna ze stron zobowiązała się do spełnienia pewnej usługi (udostępnienie toalety), a druga strona do uiszczenia zapłaty za tę usługę, która jest pobierana automatycznie.

Powyższego nie zmienia fakt, że przedmiotowa usługa nie jest skierowana do konkretnego odbiorcy, jak również to, że nie jest zawierana w formie pisemnej.

W analizowanym przypadku mamy do czynienia z typową umową adhezyjną, czyli umową zawieraną przez samo przystąpienie bez negocjowania jej postanowień. Postanowienia takich umów są przygotowywane przez jedną ze stron – druga strona może jedynie przyjąć zaproponowane jej warunki lub odmówić zawarcia takiej umowy. Ze względu na swój charakter przedmiotowe umowy często zawierane są jedynie ustnie, występują w tzw. obrocie masowym; np. komunikacja autobusowa, korzystanie z publicznego aparatu telefonicznego itp.

Zatem, opłaty za korzystanie z toalety będą stanowić wynagrodzenie za świadczenie usług mieszczących się w zakresie wykonywanych Państwa zadań własnych na podstawie umowy cywilnoprawnej.

Mając na uwadze opis sprawy oraz przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że odpłatne udostępnianie przez Państwa toalety będzie stanowić odpłatne świadczenie usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, realizowane przez Państwa w ramach działalności gospodarczej, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według zasad obowiązujących dla tych czynności.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Przepisy ustawy, jak również przepisy rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla świadczonych przez Państwa usług udostępnienia toalety.

Zatem, w analizowanej sprawie świadczenie usług w zakresie udostępnienia przez Państwa toalety będzie stanowić odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia od tego podatku.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 jest prawidłowe.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących prawa do obniżenia pełnej kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne poniesione przez Gminę na realizację zadania pn.: „Budowa toalety publicznej kontenerowej wraz z infrastrukturą techniczną w Nowych Skalmierzycach” oraz faktur dotyczących bieżącego utrzymania tego obiektu, należy zauważyć, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy.

W myśl tego przepisu:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a)  nabycia towarów i usług,

b)  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z przywołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub/i niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina będzie ponosić wydatki związane z bieżącym utrzymaniem toalety, takie jak: opłaty za zużycie wody, odprowadzanie ścieków, opłaty za energię elektryczną, zakup środków czystości, remonty i konserwacje toalety. Gmina w swoich ewidencjach księgowych wyodrębnia i jest w stanie wyodrębnić wydatki inwestycyjne poniesione na budowę oraz wydatki bieżące na utrzymanie toalety. Gmina ma możliwość jednoznacznego przypisania nabywanych towarów i usług w całości do działalności dotyczącej wyłącznie udostępniania tej toalety. Wydatki Gminy w tym zakresie dokumentowane są i będą wystawianymi na Gminę fakturami VAT, na których widnieje NIP Gminy. Wybudowana w ramach realizowanego zadania inwestycyjnego toaleta publiczna kontenerowa wraz z infrastrukturą techniczną jest i będzie wykorzystywana wyłącznie do odpłatnego jej udostępnienia przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które w systemie bezobsługowym przyjmują należność. Budynek nie będzie wykorzystywany do żadnych innych czynności.

Analiza opisu sprawy oraz przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w rozpatrywanej sprawie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług. Jak bowiem wskazano wyżej, świadczenie usług w zakresie udostępnienia przez Państwa toalety będzie stanowić odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia od tego podatku. Poza tym, wybudowana w ramach realizowanego zadania inwestycyjnego toaleta publiczna kontenerowa wraz z infrastrukturą techniczną jest i będzie wykorzystywana – jak Państwo wskazali – wyłącznie do odpłatnego jej udostępnienia przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które w systemie bezobsługowym przyjmują należność. Tym samym, ww. toaleta będzie wykorzystywana wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w przypadku wykorzystywania przez Państwa nabywanych towarów i usług w związku z realizacją zadania pn.: „(…)” wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, Gmina będąca zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT będzie miała pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne poniesione przez Gminę na budowę oraz wydatki bieżące poniesione na utrzymanie toalety. Przy czym, prawo to będzie przysługiwać o ile nie wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości dotyczących ustalenia, czy w związku z odpłatnym udostępnieniem automatycznej toalety publicznej Gmina może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania uzyskiwanych z tego tytułu przychodów za pomocą kasy rejestrującej, należy zauważyć, że obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy.

Zgodnie z przepisem art. 111 ust. 1 ustawy:

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem, podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

W myśl art. 111 ust. 8 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa. (…).

Na podstawie art. 145a ust. 17 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa. (…).

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących do końca 2027 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (t. j. Dz. U. poz. 1902 ze zm.), zwane dalej „rozporządzeniem”.

Regulacje zawarte w rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe) oraz zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe).

Może zatem zaistnieć sytuacja, w której podatnik będzie ewidencjonował przy zastosowaniu kasy rejestrującej jedynie część swojej sprzedaży, a niektórych czynności nie, bowiem mogą one korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej.

Stosownie do zapisu § 2 ust. 1 rozporządzenia:

Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia:

W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:

Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r. podatników, u których wartość sprzedaży dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli wartość sprzedaży z tego tytułu, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, nie przekroczyła kwoty 20.000 zł.

Na podstawie § 3 ust. 2 rozporządzenia:

Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r. podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2024 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży z tego tytułu, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, nie przekroczy kwoty 20.000 zł.

Jak już wcześniej wskazano – w kwestii prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – ustawodawca przewidział zwolnienia podmiotowe (§ 3 rozporządzenia), jak i przedmiotowe (§ 2 rozporządzenia) z tego obowiązku. Należy jednak zauważyć, że wykonywanie przez podatnika czynności wymienionych w § 4 rozporządzenia wyklucza możliwość zastosowania przez niego zwolnień określonych w § 2 i § 3 rozporządzenia.

Zatem, bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, niezależnie od przysługującego podatnikowi zwolnienia od tego obowiązku, na podstawie § 2 i § 3 powołanego rozporządzenia, podlegają czynności wymienione w § 4 rozporządzenia, dokonywane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia:

Zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług:

a)  przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem przewozów wymienionych w poz. 19 i 20 załącznika do rozporządzenia,

b)  taksówek (PKWiU 49.32.11.0), z wyłączeniem wynajmu samochodów osobowych z kierowcą,

c)  naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania,

d)  w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,

e)  w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,

f)   w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, z wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 51 załącznika do rozporządzenia,

g)  prawniczych, z wyłączeniem usług wymienionych w poz. 31 załącznika do rozporządzenia,

h)  doradztwa podatkowego,

i)    związanych z wyżywieniem (PKWiU ex 56.10, 56.21, ex 56.29, ex 56.30), wyłącznie:

-     świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz

-     usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering),

f)   fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych,

g)  kulturalnych i rozrywkowych – wyłącznie w zakresie wstępu na przedstawienia cyrkowe,

h)  związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne,

i)    mycia, czyszczenia samochodów i podobnych usług (PKWiU 45.20.30.0),

j)    parkingu samochodów i innych pojazdów,

k)  przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej).

W myśl § 8 ust. 3 rozporządzenia:

W przypadku podatników, którzy:

1)  w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2026 r. kontynuują lub rozpoczynają świadczenie usług, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. a, przy użyciu urządzeń, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o,

2)  przed dniem 1 stycznia 2025 r. zaprzestali świadczenia usług, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. a, przy użyciu urządzeń, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o, a następnie w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2026 r. rozpoczną świadczenie tych usług

-     świadczenie tych usług jest zwolnione z obowiązku prowadzenia ewidencji do dnia 31 marca 2026 r.

Na podstawie § 8 ust. 4 rozporządzenia:

W przypadku podatników, którzy:

1)  w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2027 r. kontynuują lub rozpoczynają dostawę towarów lub świadczenie usług, innych niż wymienione w ust. 3, przy użyciu urządzeń, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. w lub pkt 2 lit. o, z wyłączeniem usług, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. m,

2)  przed dniem 1 stycznia 2025 r. zaprzestali dostawy towarów lub świadczenia usług, innych niż wymienione w ust. 3, przy użyciu urządzeń, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. w lub pkt 2 lit. o, z wyłączeniem usług, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. m, a następnie w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2027 r. rozpoczną dostawę tych towarów lub świadczenie tych usług

-     dostawa tych towarów i świadczenie tych usług są zwolnione z obowiązku prowadzenia ewidencji do dnia 31 marca 2027 r.

Stosownie do treści § 8 ust. 5 rozporządzenia:

W przypadku podatników, którzy w 2024 r. rozpoczęli prowadzenie ewidencji czynności wymienionych w poz. 39 lub 40 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, zwolnień, o których mowa w ust. 3 i 4, nie stosuje się.

Na podstawie § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (t. j. Dz. U. poz. 2605), obowiązującego do 31 grudnia 2024 r., zwanego dalej „rozporządzeniem poprzedzającym”:

W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

I tak, w poz. 39 załącznika do rozporządzenia poprzedzającego jako czynności zwolnione z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących zostały wskazane:

Dostawa towarów przy użyciu urządzeń służących do automatycznej sprzedaży, które w systemie bezobsługowym przyjmują należność i wydają towar.

W poz. 40 załącznika do rozporządzenia poprzedzającego jako czynności zwolnione z ww. obowiązku ewidencjonowania zostały wskazane:

Świadczenie usług przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w:

1)  bilonie lub banknotach, lub

2)  innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę lub czynność jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności zapłata dotyczyła.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina wybudowała publiczną kontenerową toaletę wraz z infrastrukturą techniczną. Za usługę udostępniania toalety publicznej, Gmina zamierza pobierać odpłatność w wysokości (…) PLN (brutto) za jednorazowe skorzystanie z szaletu. Drzwi wejściowe wyposażone są w automatykę – panel sterujący umożliwiający wejście za pobraniem opłaty: przez wrzutnik monet (w bilonie) lub w formie bezgotówkowej. Poza świadczeniem usług udostępniania toalety publicznej Gmina nie będzie i nie zamierza świadczyć innych usług przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które będą w systemie bezobsługowym przyjmować należność w bilonie lub bezgotówkowe. Rozpoczęcie świadczenia usług nastąpiło z dniem 6 maja 2026 r. Należność za skorzystanie z toalety pobierana jest przez urządzenie obsługiwane przez klienta, które w systemie bezobsługowym przyjmuje płatność w formie gotówkowej (w bilonie) lub w formie bezgotówkowej (kartą płatniczą). Gmina nie posiadała do tej pory urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które w systemie bezobsługowym przyjmują należność.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzam, że w związku ze świadczeniem na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych usług udostępnienia toalety przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które będą przyjmować należność w bilonie – zastosowanie znajdzie przepis § 4 ust. 1 pkt 2 lit. o rozporządzenia, zgodnie z którym zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej). Jednakże ze względu na treść § 8 ust. 4 rozporządzenia i niewystąpienie przesłanek przewidzianych w § 8 ust. 5 rozporządzenia, będą mogli Państwo korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących dla świadczenia usług udostępnienia toalety do 31 marca 2027 r. Będą Państwo zobowiązani ewidencjonować przy zastosowaniu kasy rejestrującej świadczenie usług udostępnienia toalety od 1 kwietnia 2027 r.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.