0112-KDIL2-2.4011.807.2026.1.WS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych/zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 18 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Pozostaje w związku małżeńskim, w ustroju wspólności majątkowej. Głównym źródłem utrzymania Wnioskodawcy jest praca na etacie (umowa o pracę).

W latach 2014-2023 Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą polegającą na wynajmie nieruchomości na cele prywatne kontrahentów. Przez większość tego okresu działalność ta była jednak zawieszona. Głównym kodem działalności gospodarczej Wnioskodawcy był: 55.90.Z Pozostałe zakwaterowanie. Pozostałe kody działalności związane z rynkiem nieruchomości to:

-       68.10.Z Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,

-       68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,

-       68.31.Z Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami.

W praktyce jednak rzeczywistym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy nigdy nie były obrót, kupno i sprzedaż nieruchomościami.

Wnioskodawca jest właścicielem (...) lokali mieszkalnych, które wchodzą w skład jego majątku prywatnego, objętego wspólnością majątkową małżeńską. Lokale te zostały nabyte ze środków pochodzących z majątku wspólnego małżonków. Lokale te Wnioskodawca wynajmuje odpłatnie osobom trzecim, uzyskując z tego tytułu przychody opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 843; dalej: „Ustawa o ryczałcie”). Małżonkowie dokonują wspólnego rozliczenia przychodów z tego tytułu, na podstawie złożonego oświadczenia do Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Z (...) lokali mieszkalnych (dalej łącznie: „Lokale” lub „Nieruchomości”):

·        (...) jest wykorzystywanych w ramach najmu długoterminowego,

·        (...) w ramach najmu krótkoterminowego.

Jeden z Lokali wykorzystywanych w ramach najmu krótkoterminowego jest położony na terenie Cypru (…).

Najem długoterminowy.

W ramach najmu długoterminowego Wnioskodawca zawiera umowy najmu z osobami fizycznymi, które wykorzystują lokale na własne cele mieszkaniowe, na okres przekraczający 1 miesiąc.

Najem krótkoterminowy.

W przypadku najmu krótkoterminowego Wnioskodawca udostępnia lokale na okres nieprzekraczający 30 dni. Oferty wynajmu publikowane są na dedykowanych portalach internetowych, takich jak np. (…). Wnioskodawca wraz z małżonką zarządzają wspólnie procesem najmu Nieruchomości. Do bieżącej obsługi lokali wykorzystywanych w ramach najmu krótkoterminowego (np. sprzątanie, uzupełnianie wyposażenia) zaangażowana jest jedna osoba fizyczna.

W zakresie rozliczeń podatkowych Wnioskodawca wraz z małżonką sporadycznie korzystają ze wsparcia księgowej, w szczególności przy rocznym rozliczeniu podatku dochodowego (PIT). Współpraca ta nie ma charakteru stałej obsługi księgowej, a bieżące rozliczenia związane z najmem Wnioskodawca wraz z małżonką prowadzą samodzielnie.

Podejmując czynności związane z najmem lokali Wnioskodawca działa we własnym imieniu, tzn. w sposób niezależny od innych podmiotów, a podejmowane czynności rodzą bezpośrednio dla niego określone prawa i obowiązki. Charakter tych czynności jest zróżnicowany:

-       część lokali jest wynajmowana sposób okazjonalny,

-       część lokali jest wynajmowana w sposób stały.

Czynności związane z najmem lokali mieszkalnych są podejmowane przez Wnioskodawcę częściowo w sposób okazjonalny, a częściowo stały (w głównej mierze najem długoterminowy). O długości i sposobie wynajmu decyduje najemca. Wnioskodawca nie posiada strategii w zakresie najmu Lokali. Nie posiada również zorganizowanych planów rozwoju najmu prywatnego, poza ewentualnym zakupem kolejnych nieruchomości, w przypadku posiadania nadwyżek finansowych. Wnioskodawca nie podejmuje działań analitycznych i badania rynku pod kątem potrzeb potencjalnych najemców. Działanie Wnioskodawcy stanowi jedynie lokowanie nadwyżek posiadanych środków (uzyskiwanych z różnych źródeł przychodu) w zakup nieruchomości, w celu zabezpieczenia majątku prywatnego.

Na dzień złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca planuje nabyć nowe lokale w celu ich dalszego najmu.

Pytania

1.    Czy przychody osiągane przez Wnioskodawcę z najmu Lokali mogą być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym w ramach tzw. najmu prywatnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1a Ustawy o ryczałcie?

2.    Czy w przypadku zwiększenia liczby Nieruchomości przychody osiągane przez Wnioskodawcę z najmu Lokali będą mogły być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym w ramach tzw. najmu prywatnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1a Ustawy o ryczałcie?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy – przychody osiągane przez niego z najmu Lokali mogą być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym w ramach tzw. najmu prywatnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1a Ustawy o ryczałcie.

Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1a Ustawy o ryczałcie: opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym.

Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Z kolei zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT: źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „Ustawa o PIT”). Zgodnie z treścią tego przepisu: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)   wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)   polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)    polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o PIT: za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)   odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)   są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)   wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z ww. przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki, tj.:

1)   zaistnienie przesłanek pozytywnych, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, pozwalających na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,

2)   brak wystąpienia przesłanek negatywnych z art. 5b ust. 1 ustawy o PIT, oraz

3)   wykluczenie, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o PIT: przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Przepis ten koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem, wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą. Z powyższego wynika zatem, że najem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT.

Zagadnienie kwalifikowania przychodów do odpowiedniego źródła w zakresie najmu budzi wątpliwości od początku obowiązywania ustawy o PIT.

Naprzeciw tym wątpliwościom wyszedł NSA w uchwale z dnia 24.05.2021 r., II FPS 1/21: „Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej”.

Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła – „najem”, a wyjątkiem jest sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – [przychody kwalifikuje] do przychodów z działalności gospodarczej.

W uzasadnieniu uchwały NSA wskazał dodatkowo, że: „To zatem podatnik decyduje o tym, czy powiązać określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. W niektórych przypadkach o tego rodzaju związaniu będą świadczyć obiektywne okoliczności: np. amortyzowanie danego składnika majątku jako środka trwałego w ramach działalności gospodarczej wskazuje, że przychody z najmu należy zaliczyć do źródła przychodów z działalności gospodarczej niezależnie od stanowiska samego podatnika (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., II FSK 2832/11, CBOSA). Jak jednak wskazano w wyroku NSA z 5 kwietnia 2016 r., II FSK 379/14 (CBOSA), w większości przypadków decydujące znaczenie co do kwalifikacji określonych przychodów wynikających ze stosunku najmu należy przypisać samemu podatnikowi, który może powiązać posiadane i będące przedmiotem najmu składniki majątku z wykonywaniem działalności gospodarczej lub też pozostawić je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą.

Jak wynika z powyższego, to w dużej mierze od podatnika zależy, w jaki sposób kwalifikowane będą przychody z najmu posiadanych przez niego nieruchomości. Judykatura nie wprowadziła sztywnych kryteriów służących określaniu, czy konkretny przypadek z urzędu kwalifikowany jest jako wynajem w ramach działalności gospodarczej. Nie wprowadzono również kryterium ilościowego, zgodnie z którym wynajem określonej liczby lokali niejako automatycznie determinuje, że ich wynajem stanowi przejaw działalności gospodarczej. Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z działalności gospodarczej. Przychody z najmu zaliczane są zatem bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że przedmiot najmu stanowi składnik majątkowy związany z wykonywaną działalnością gospodarczą.

Przenosząc powyższe na grunt przedstawionego stanu faktycznego, należy wskazać, że Wnioskodawca:

a)   nie podejmuje czynności zmierzających do wyraźnego wyodrębnienia Lokali od majątku prywatnego poprzez stworzenie zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych mających służyć tej działalności – Lokale stanowią jego niewyodrębniony majątek prywatny,

b)   nie buduje struktury organizacyjnej pozwalającej mu na zarządzanie Lokalami – w zarządzie majątkiem Wnioskodawcy pomaga rodzina oraz jedna osoba odpowiedzialna za kwestie techniczne związane z użytkowaniem Lokali,

c)    nie wypracowuje strategii tej działalności (planów co do jej rozwoju, badania rynku pod kątem potrzeb potencjalnych najemców, dostosowywania składników majątku do tych potrzeb), ale jedynie lokuje nadwyżki posiadanych środków (uzyskiwanych z różnych źródeł przychodu) w zakup nieruchomości (w tym także lokali) – Wnioskodawca nie posiada dedykowanej strategii, nie korzysta z usług badania rynku, a jego działania stanowią jedynie lokowanie nadwyżek posiadanych środków w zakup nieruchomości.

Opisany stan faktyczny należy również przenieść na wymogi wynikające wprost z ustawy o PIT, które wskazano wcześniej:

1)   zaistnienie przesłanek pozytywnych, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, pozwalających na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą – opisany stan faktyczny nie wskazuje na zaistnienie przesłanek pozytywnych, pozwalających uznać, że wynajem Lokali stanowi działalność gospodarczą,

2)   brak wystąpienia przesłanek negatywnych z art. 5b ust. 1 ustawy o PIT – przesłanki te nie występują w opisanym stanie faktycznym,

3)   wykluczenie, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wynajem Lokali jest zaliczany do źródła przychodu, jakim jest najem w myśl art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT.

Należy zatem uznać, że opisany stan faktyczny wskazuje, że działania podejmowane przez Wnioskodawcę w zakresie wynajmu Lokali nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.

Na prawidłowość tego stanowiska wskazują również inne interpretacje indywidualne tut. Organu, przykładowo:

-       Interpretacja indywidualna z dnia 5.08.2024 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.478.2024.1.KD,

-       Interpretacja indywidualna z dnia 8.01.2025 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.735.2024.2.AA,

-       Interpretacja indywidualna z dnia 27.05.2025 r., sygn. 0115-KDST2-1.4011.194.2025.2.MR.

Biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy – przychody osiągane przez niego z najmu Lokali w przyszłości, jeżeli ich liczba zostanie zwiększona, mogą być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym w ramach tzw. najmu prywatnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1a Ustawy o ryczałcie.

Z uwagi na fakt, że liczba wynajmowanych Lokali nie została wskazana jako przesłanka ustawowa do zmiany kwalifikacji przychodu z najmu, uzasadnienie zajętego stanowiska jest tożsame z uzasadnieniem zawartym w pkt 1.

Biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pan właścicielem (...) lokali mieszkalnych (dalej: lokale), które wchodzą w skład Pana majątku prywatnego, objętego wspólnością majątkową małżeńską. Wraz z małżonką dokonuje Pan wspólnego rozliczenia przychodów z tego tytułu, na podstawie złożonego oświadczenia do naczelnika urzędu skarbowego. Lokale zostały nabyte ze środków pochodzących z majątku wspólnego małżonków. Lokale wynajmuje Pan odpłatnie osobom trzecim, uzyskując z tego tytułu przychody opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Czynności związane z najmem lokali są podejmowane przez Pana częściowo w sposób okazjonalny, a częściowo stały (w głównej mierze najem długoterminowy). Nie posiada Pan strategii w zakresie najmu lokali. Nie posiada Pan również zorganizowanych planów rozwoju najmu prywatnego, poza ewentualnym zakupem kolejnych nieruchomości, w przypadku posiadania nadwyżek finansowych. Nie podejmuje Pan działań analitycznych i badania rynku pod kątem potrzeb potencjalnych najemców. Pana działanie stanowi jedynie lokowanie nadwyżek posiadanych środków (uzyskiwanych z różnych źródeł przychodu) w zakup nieruchomości, w celu zabezpieczenia majątku prywatnego. Planuje Pan nabyć nowe lokale w celu ich dalszego najmu.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na podstawie tego przepisu:

Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki, tj.:

·        zaistnienie przesłanek pozytywnych, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozwalających na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,

·        brak wystąpienia przesłanek negatywnych z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz

·        wykluczenie, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem, wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika zatem, że najem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy podatkowej.

Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zgodnie z którym:

Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.

Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim jest umowa najmu.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzam, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W tym miejscu wskazuję na Uchwałę NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21:

Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Według art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Zatem, najem lokali wskazanych we wniosku stanowi źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychody osiągnięte z tytułu wynajmu lokali na zasadach najmu prywatnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegają opodatkowaniu na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, stosownie do art. 2 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 1a oraz art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Jednocześnie wskazuję, że przepisy ustaw podatkowych nie uzależniają sposobu opodatkowania najmu lokali od ilości wynajmowanych lokali. Zatem jeśli najem lokali odbywa się w ramach najmu prywatnego, a nie w ramach działalności gospodarczej, to taki najem podlega opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych niezależnie od liczby wynajmowanych nieruchomości.

Ponadto zwracam uwagę, że zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

W myśl art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Podsumowanie: przychody osiągane przez Pana z najmu lokali – także w sytuacji zwiększenia liczby nieruchomości na wynajem – mogą być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym w ramach tzw. najmu prywatnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Ponadto informuję, że w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych z najmu nieruchomości położonej na Cyprze powinien Pan zastosować postanowienia odpowiedniej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·        stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

·        zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.