0112-KDIL2-2.4011.707.2026.2.AA

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 16 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 sierpnia 2026 r. (wpływ 3 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadził jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym. Z dniem 1 listopada 2024 r. działalność gospodarcza została zawieszona. Od dnia zawieszenia działalności Wnioskodawca nie wykonywał czynności w ramach działalności gospodarczej, nie osiągał z niej przychodów oraz nie wykorzystywał samochodu osobowego marki (…), będącego przedmiotem umowy leasingu operacyjnego, do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Samochód od dnia zawieszenia działalności był wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych. W związku z podjętą decyzją o definitywnym zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca wystąpił do finansującego z wnioskiem o wcześniejsze zakończenie umowy leasingu poprzez wykup samochodu. Decyzja o definitywnym zakończeniu działalności gospodarczej została podjęta jeszcze przed wykupem samochodu. Wykup pojazdu nie miał na celu dalszego wykorzystywania go w działalności gospodarczej, lecz stanowił element procesu zakończenia prowadzonej działalności. Finansujący wyraził zgodę na wcześniejsze zakończenie umowy leasingu i wykup samochodu pod warunkiem zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca posiada dokument potwierdzający, że wcześniejszy wykup był uzależniony od likwidacji działalności gospodarczej. W dniu 4 marca 2026 r. finansujący wystawił fakturę dokumentującą wykup samochodu. Faktura została wystawiona na dane działalności gospodarczej wraz z numerem NIP, ponieważ w dniu wykupu działalność gospodarcza formalnie nadal była wpisana do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, mimo że pozostawała zawieszona. Na dzień wykupu Wnioskodawca nie był zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. W związku z tym od faktury wykupowej nie został odliczony podatek VAT. Wydatek na wykup samochodu nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, a samochód nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych ani do ewidencji wyposażenia. Działalność gospodarcza została definitywnie zakończona poprzez wykreślenie wpisu z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej z dniem 16 marca 2026 r. Po wykupie samochód nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej. Samochód nie został ujęty w majątku przedsiębiorstwa, nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych ani ewidencji wyposażenia i od dnia wykupu nie służył osiąganiu przychodów, zachowaniu ani zabezpieczeniu źródła przychodów. Obecnie Wnioskodawca zamierza sprzedać opisany samochód i powziął wątpliwość, czy sprzedaż ta będzie stanowiła przychód z działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też będzie stanowiła sprzedaż składnika majątku prywatnego.

Uzupełnienie wniosku

Umowa leasingu, której dotyczy złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, była umową leasingu operacyjnego i spełnia warunki określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pytanie

Czy sprzedaż samochodu osobowego wykupionego z leasingu operacyjnego w przedstawionym stanie faktycznym będzie stanowiła przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też będzie stanowiła sprzedaż składnika majątku prywatnego, do której nie mają zastosowania przepisy dotyczące przychodów z działalności gospodarczej?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie – planowana sprzedaż samochodu osobowego opisanego we wniosku nie będzie stanowiła przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz będzie stanowiła odpłatne zbycie składnika majątku prywatnego.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje oparcie w art. 14 ust. 2 pkt 19 oraz art. 10 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawcy przepisy te należy interpretować z uwzględnieniem rzeczywistego charakteru czynności oraz całokształtu okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku. Ocena skutków podatkowych nie może zostać oparta wyłącznie na fakcie, że faktura dokumentująca wykup została wystawiona na dane działalności gospodarczej. Dla prawidłowej kwalifikacji podatkowej należy uwzględnić rzeczywisty charakter wykupu, jego cel, sposób wykorzystania pojazdu przed i po wykupie oraz okoliczności towarzyszące zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej. Działalność gospodarcza została zawieszona z dniem 1 listopada 2024 r. Od tego dnia Wnioskodawca nie wykonywał czynności gospodarczych, nie uzyskiwał przychodów z działalności oraz nie wykorzystywał samochodu do prowadzenia działalności gospodarczej.

Samochód nie służył osiąganiu, zachowaniu ani zabezpieczeniu źródła przychodów. Decyzja o definitywnym zakończeniu działalności gospodarczej została podjęta jeszcze przed wykupem samochodu. Wykup pojazdu nie miał na celu dalszego wykorzystywania go w działalności gospodarczej. Nastąpił w okresie zawieszenia działalności, a po jego dokonaniu samochód nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych ani do ewidencji wyposażenia oraz nie był wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej. Na dzień wykupu Wnioskodawca nie był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W konsekwencji nie odliczył podatku VAT od faktury wykupowej, nie zaliczył wydatku do kosztów uzyskania przychodów i nie ujął samochodu w majątku przedsiębiorstwa. Działalność gospodarcza została wykreślona z CEIDG już 16 marca 2026 r., a więc zaledwie dwanaście dni po wykupie.

W ocenie Wnioskodawcy sam fakt wystawienia faktury na dane działalności gospodarczej nie może przesądzać o kwalifikacji podatkowej pojazdu. Faktura została wystawiona na dane przedsiębiorcy wyłącznie dlatego, że w dniu wykupu wpis do CEIDG formalnie nadal istniał. Okoliczność ta nie świadczy jednak o zamiarze dalszego wykorzystywania samochodu w działalności gospodarczej. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinny być interpretowane z uwzględnieniem rzeczywistego charakteru zdarzeń gospodarczych. W przedstawionym stanie faktycznym wykup samochodu nastąpił w okresie zawieszenia działalności, bez prawa do odliczenia podatku VAT, bez zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów oraz bez wprowadzenia pojazdu do majątku przedsiębiorstwa. Po wykupie samochód nie był wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie odniósł z wykupu żadnej korzyści podatkowej.

Nie odliczył podatku VAT, nie zaliczył wydatku do kosztów uzyskania przychodów, nie amortyzował samochodu oraz nie wykorzystywał go w działalności gospodarczej. Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że samochód po wykupie nie stanowił składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą, lecz wszedł do majątku prywatnego.

W konsekwencji planowana sprzedaż nie będzie stanowiła przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odrębnym od pozarolniczej działalności gospodarczej źródłem przychodów jest wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wobec tego przychód ze sprzedaży rzeczy ruchomej kwalifikowany jest do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli do odpłatnego zbycia rzeczy, chyba że sprzedaż następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Ustawa z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.; dalej: ustawa zmieniająca) wprowadziła zmiany m.in. w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

I tak, do art. 10 ust. 2 dodano pkt 4, zgodnie z którym:

Natomiast do art. 14 do ust. 2 dodano m.in. punkt 19, na podstawie którego:

Przepis ten ma zastosowanie do składników będących rzeczami ruchomymi (w tym samochodu osobowego) wykorzystywanych w działalności gospodarczej na podstawie umowy leasingu operacyjnego, o której mowa w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie art. 51 ustawy zmieniającej:

Tym samym, przytoczone zmiany dotyczą opodatkowania zbycia składników majątku, które są rzeczami ruchomymi – które zostały nabyte po 31 grudnia 2021 r. – i były wykorzystywane w prowadzonej działalności na podstawie tzw. umów leasingu operacyjnego.

Z opisu zdarzenia wynika, że prowadził Pan jednoosobową działalność gospodarczą, którą 1 listopada 2024 r. Pan zawiesił. Od dnia zawieszenia działalności nie wykonywał Pan czynności w ramach działalności gospodarczej, nie osiągał Pan przychodów oraz nie wykorzystywał Pan samochodu osobowego będącego przedmiotem umowy leasingu operacyjnego, która spełniała warunki określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Finansujący wyraził zgodę na wcześniejsze zakończenie umowy leasingu i wykup samochodu pod warunkiem zakończenia działalności gospodarczej. Wydatek na wykup samochodu nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, a samochód nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych ani do ewidencji wyposażenia. Obecnie zamierza Pan sprzedać opisany samochód i dlatego ma Pan wątpliwość, czy sprzedaż ta będzie stanowić przychód z działalności gospodarczej, czy sprzedaż składnika majątku prywatnego.

Na podstawie powołanych przepisów prawa podatkowego oraz opisu zdarzenia stwierdzam, że zmiany wprowadzone ustawą zmieniającą, tj. wprowadzony art. 10 ust. 2 pkt 4 oraz art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mają zastosowanie w Pana sytuacji, ponieważ planuje Pan sprzedać składnik majątku (samochód osobowy), który był wykorzystywany w Pana działalności gospodarczej oraz był przedmiotem leasingu operacyjnego.

Wobec tego skutków podatkowych sprzedaży opisanego we wniosku samochodu nie może Pan rozważać pod kątem powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy.

Skoro samochód osobowy był wykorzystywany przez Pana w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej na podstawie umowy leasingu operacyjnego, to jego sprzedaż przed upływem 6 lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym samochód ten został wycofany z działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu z działalności gospodarczej, który podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym, zgodnie z formą opodatkowania działalności gospodarczej obowiązującą w dacie likwidacji działalności gospodarczej.

Stąd, przychód ze sprzedaży używanego w prowadzonej działalności gospodarczej samochodu, który był przedmiotem leasingu operacyjnego, nawet jeżeli – po wykupie z leasingu operacyjnego – nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowi przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że sprzedaż nastąpi po upływie terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 4 tej ustawy, tj. po upływie 6 lat od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności.

Dlatego też sprzedaż opisanego samochodu osobowego generować będzie przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Podsumowanie: przychód z planowanej sprzedaży samochodu osobowego, która nastąpi przed upływem 6 lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wycofał go Pan z działalności gospodarczej, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.