0112-KDIL2-2.4011.695.2026.4.AA

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 26 sierpnia 2026 r. (wpływ 26 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółka Wnioskodawcy powstała z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej równolegle z działalnością rolniczą, na podstawie art. 584. k.s.h., kontynuuje działalność podmiotu przekształconego, uzyskując większość przychodów z działalności rolniczej wymienionej w art. 2.1 ppkt 1 Ustawy o PIT oraz Ustawy o CIT:„(..) Art. 2.1 Przepisów ustawy nie stosuje się do: 1) przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej; (…)” spełnia także definicję działalności rolniczej określoną w art. 2.2 obu ustaw. Jako osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą oraz rolniczą, podmiot prowadził ewidencję księgową umożliwiającą rozdzielenie przychodów z działalności rolniczej oraz przypadających jej kosztów oraz działalności pozarolniczej i przypadających jej kosztów. Zysk osiągany z działalności pozarolniczej podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym dla osób fizycznych, różnica pomiędzy przychodami oraz kosztami działalności rolniczej nie podlegała opodatkowaniu – zgodnie z brzmieniem przepisu z art. 2.1 1) Ustawy o PIT. Po przekształceniu podmiot nadal prowadzi rozdzielną (pełną) księgowość pozwalającą na wyodrębnienie przychodów i kosztów z działalności rolniczej i pozarolniczej. Zgodnie z brzmieniem przepisu z art. 2.1 1) Ustawy o CIT przychód pochodzący z działalności rolniczej nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Podmiot zarówno przed przekształceniem jak i obecnie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, który pozostaje neutralny wobec treści zapytania.

Uzupełnienie wniosku

1)  Odpowiedzi na pytania o przedmiot złożonego wniosku:

·      wniosek dotyczy wypłaty zysku spółki pochodzącego wyłącznie z działalności rolniczej określonej w art. 2.2 ustawy o PIT i ustawy o CIT, zgodnie z wyodrębnioną rachunkowością, rozdzielającą przychody i koszty tej działalności oraz pozostałych przychodów i kosztów prowadzonej działalności,

·      chodzi wyłącznie o wypłatę niepodzielonych zysków uzyskanych po przekształceniu z jednoosobowej działalności gospodarczej, uzyskanych przez osobę prawną (spółkę z o.o. powstałą w wyniku przekształcenia),

2)  Podmiotem wypłacającym środki opisane we wniosku będzie spółka będąca Wnioskodawcą.

3)  Podmiotem otrzymującym środki opisane we wniosku będą wyłącznie krajowe osoby fizyczne będące wspólnikami spółki.

4)  Niepodzielone zyski jednoosobowej działalności gospodarczej z okresu przed przekształceniem pozostają w bilansie jako zysk z lat ubiegłych, nie jest planowana ich wypłata.

5)  Nie jest planowane podjęcie uchwały o podziale niepodzielonego zysku z okresu sprzed przekształcenia, planowane jest przeniesienie ich do kapitału zapasowego.

6)  Zysk z okresu sprzed przekształcenia będzie zaksięgowany jako kapitał zapasowy.

7)  Tak, umowa przewiduje udziały uprzywilejowane w zakresie podziału zysku – troje z czworga wspólników posiada uprzywilejowanie udziałów w zakresie prawa do wypłaty zysku na poziomie 150% w okresie 2025-2027 r.

8)  Wypłata będzie wypłatą zysku zgodnie z art. 191 ksh.

Dokonanie wypłaty nie wpłynie na zakres uprawnień udziałowca/udziałowców spółki, nie będzie wiązała się ze zmniejszeniem ilości udziałów w spółce, nie wpłynie na poziom prawa do udziału żadnego z udziałowców spółki.

Pytanie

Czy w związku z faktem przedmiotowego zwolnienia przychodów z działalności rolniczej ze stosowania ustawy o PIT oraz ustawy o CIT zgodnie z brzmieniem art. 2.1 – w obu przypadkach przepis brzmi jednolicie – przychody pochodzące z działalności rolniczej spółki, pomniejszone o koszty działalności rolniczej, wypłacone wspólnikowi spółki z o.o. będącemu osobą fizyczną pozostają nieopodatkowane zarówno podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jak i osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie – przychód z działalności rolniczej, pomniejszony o koszty tej działalności wypłacony osobie fizycznej będącej wspólnikiem osoby prawnej (spółki z o.o.), która prowadzi działalność rolniczą mieszczącą się w kryteriach określonych w Ustawie o CIT oraz Ustawie o PIT w art. 2.1. ppkt 1 – oraz art. 2.2 definiującym przychody, o których mowa w art. 2.1 ppkt 1, pozostaje nieopodatkowany – z punktu widzenia art. 2.1. Ustawy o PIT (przepisy ustawy nie mają zastosowania do tego rodzaju przychodów).

UZASADNIENIE

Podatki dochodowe zarówno dla osób fizycznych, jak i prawnych regulowane są ściśle w obu ustawach (Ustawa o PIT oraz Ustawa o CIT), stanowiąc podstawę prawną dla opodatkowania zysków z działalności oraz innych dochodów określonych w obu ustawach. Art. 2.1 podpunkt 1 obu ustaw brzmi identycznie, zwalnia od stosowania przepisów ustawy przychody z działalności rolniczej określone w art. 2.2 obu ustaw.

Przepis odnosi się do rodzaju przychodów, nie określając odrębnie dla każdej z ustaw, że dotyczy przychodów uzyskiwanych przez odpowiednio – osoby fizyczne lub osoby prawne – zwalnia natomiast ze stosowania przepisów obu ustaw przychody z tego rodzaju działalności w sposób przedmiotowy (zwolniony jest przedmiot przychodów, niezależnie od rodzaju osoby, która go otrzymuje).

Sama konstrukcja przepisu (zwolnienie ze stosowania ustawy, zamiast zwolnienia z opodatkowania), jak i jego identyczne brzmienie w obu przypadkach, wyraźnie wskazuje na intencje ustawodawcy, która w sposób szczególny traktuje rolników i przychody uzyskiwane z działalności rolniczej, o ile mieszczą się w kryteriach określonych w art. 2.2 obu ustaw. Takie podejście jest spójne ze szczególnym traktowaniem rolnictwa zarówno w prawie krajowym, jak i wspólnotowym – (…) przyznaje rolnictwu szczególny status, nakazując uwzględniać „szczególny charakter działalności rolniczej” i zakazując dyskryminacji producentów w ramach wspólnej organizacji rynków.

Równolegle swoboda przedsiębiorczości obejmuje prawo do zakładania i prowadzenia przedsiębiorstw w formie spółek, a orzecznictwo TSUE konsekwentnie niechętnie patrzy na konstrukcje prawne, które czynią wybór formy spółki nadmiernie kosztownym lub nieproporcjonalnie utrudnionym. Taką linię interpretacyjną potwierdza również sposób konstrukcji polskiego opodatkowania rolnictwa jako reżimu odrębnego od klasycznych podatków dochodowych, gdzie „właściwa działalność rolnicza” – zdefiniowana w art. 2.2 obu ustaw – jest przedstawiana jako wyłączona z podatku dochodowego i objęta osobnym, łagodniejszym podatkiem rolnym, wykładnia rozbijająca ten dualizm i przekształcająca wynik rolniczy w zwykły dochód kapitałowy wyłącznie z uwagi na korporacyjną formę działalności, naruszałaby tą logikę. Zgodnie z przywołaną logiką, w przypadku kiedy osoba fizyczna osiąga przychody z działalności rolniczej określonej w art. 2.2 Ustawy o PIT, pozostają one nieopodatkowane podatkiem dochodowym w żadnej formie. Analogiczna sytuacja dotyczy osoby prawnej osiągającej przychody z tożsamej działalności.

Sytuacja, w której osoba fizyczna, przekształcająca działalność z osobistej na działalność osoby prawnej z pełną sukcesją, miałaby zostać objęta podatkiem dochodowym od dywidendy – zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 Ustawy o PIT, byłaby rażącą zmianą sytuacji takiej osoby, mimo identycznego rodzaju i skali działalności. Taka interpretacja przepisów naruszałaby zasadę proporcjonalności stosowania prawa, była także bodźcem blokującym rozwój firm zajmujących się tego typu działalnością, dla których przekształcenie w spółkę prawa handlowego, jest naturalnym krokiem rozwojowym. Ponadto zgodnie z zasadą legalizmu określoną w art. 7 Konstytucji RP – nakazującą organom władzy publicznej działanie wyłącznie na podstawie i w granicach obowiązującego prawa, co ma swoje potwierdzenie w art. 6 i 7 KPA – stanowiących, że organy działają na podstawie przepisów prawa, stojąc na straży praworządności i uwzględniając interes społeczny oraz słuszny interes obywateli, należy zauważyć, że brak jest podstaw prawnych dla stanowiska, jakoby przychody z działalności rolniczej prowadzonej przez osobę prawną, wypłacone osobie fizycznej będącej wspólnikiem tej osoby prawnej podlegały opodatkowaniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, ponieważ przepisy ustawy o PIT nie mają zastosowania do przychodów z działalności rolniczej. Gdyby intencją ustawodawcy było rozdzielne traktowanie tej działalności w zależności od podmiotu który je osiąga, przepis powinien określać wprost, iż zwolnienie określone w art. 2.1 1) obu ustaw dotyczy przychodów osiąganych przez odpowiednio – osoby fizyczne lub osoby prawne.

Tymczasem identycznie brzmiący przepis w obu ustawach zwalnia ze stosowania przepisów obu ustaw tą samą kategorię przychodów określoną przedmiotowo. Skoro tak, nie można stosować wobec tych przychodów przepisów określonych w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, która stanowi podstawę prawną opodatkowania dywidendy, ani żadnego innego przepisu tej ustawy. Przepis wyznaczający zakres zastosowania ustawy działa logicznie wcześniej niż przepis kwalifikujący określone wpływy do źródła przychodu. Jeżeli ustawodawca mówi, że do przychodów z działalności rolniczej przepisów ustawy się nie stosuje, to art. 17 Ustawy o PIT nie powinien być czytany jako przepis wtórnie „wciągający” ten sam ekonomiczny strumień z powrotem do ustawy bez jednoznacznego nakazu ustawowego. Innymi słowy: art. 17 ust. 1 pkt 4 Ustawy o PIT opisuje kategorię przychodów z udziału w zyskach osób prawnych, ale nie znosi uprzednio wyznaczonej granicy zakresu działania całej ustawy. Stosując logikę „a maiori ad minus”, skoro ustawodawca zdecydował się pozostawić działalność rolniczą poza podatkami dochodowymi na poziomie samego prowadzenia tej działalności, to tym bardziej nie należy bez wyraźnej podstawy prawnej przyjmować, że wynik tej działalności staje się opodatkowany tylko dlatego, że jest transferowany w ramach struktury korporacyjnej, przy zachowaniu tej samej natury ekonomicznej. Gdyby ustawodawca rzeczywiście chciał opodatkować „rolniczą dystrybucję korporacyjną”, powinien uczynić to wyraźnie, zwłaszcza że chodzi o odstępstwo od systemowej decyzji o wyłączeniu działalności rolniczej z podatków dochodowych. Odmienne interpretowanie przepisu prowadziłoby do naruszenia art. 84 i 217 Konstytucji – publiczne ciężary, w tym podatki, muszą wynikać z ustawy, a elementy podatku nie mogą być kreowane rozszerzającą wykładnią. Oznacza to, że organ nie może dointerpretować opodatkowania przychodu rolniczego wypłacanego w strukturze osoby prawnej jedynie przez połączenie dwóch przepisów odczytanych w oderwaniu od granicy zakresowej ustawy. Jeżeli ustawodawca chciałby stworzyć wyjątek od wyłączenia działalności rolniczej i opodatkować jej wypłatę wspólnikowi, powinien uczynić to jednoznacznie. W przeciwnym razie dochodzi do ryzykownego konstytucyjnie tworzenia obowiązku podatkowego przez konstrukcję interpretacyjną, a nie wyraźną podstawę prawną. Z art. 2 Konstytucji wynika także wymóg zaufania do państwa i stanowionego prawa oraz dostatecznej przewidywalności konsekwencji prawnych. Podatnik, który czyta art. 2.1 ustaw dochodowych jako wyłączenie przedmiotowe działalności rolniczej, a następnie przekształca działalność w spółkę kapitałową bez zmiany jej natury, powinien móc racjonalnie przewidzieć skutki podatkowe. Wykładnia, według której wynik rolniczy jest nieopodatkowany u prowadzącego działalność osobiście, ale staje się opodatkowany dopiero przy dystrybucji przez spółkę bez wyraźnego przepisu, osłabia standard pewności prawa, prowadzi także do rażąco nieproporcjonalnej zmiany poziomu opodatkowania. Artykuł 32 Konstytucji stanowi, że wszyscy są równi wobec prawa i mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne, a także że nikt nie może być dyskryminowany w życiu gospodarczym. W analizowanej sprawie tożsamość porównawcza jest dość czytelna: osoba prowadząca działalność rolniczą samodzielnie oraz ta sama osoba prowadząca tę samą działalność przez spółkę przekształconą, przy zachowaniu tożsamej istoty ekonomicznej działalności.

Jeżeli jedyną relewantną różnicą ma być forma prawna prowadzenia biznesu, państwo powinno wykazać, dlaczego akurat ona uzasadnia obciążenie wyniku rolniczego podatkiem dochodowym na etapie dystrybucji zysku w innej formie organizacyjnej. Bez takiego wykazania różnicowanie ma cechę arbitralności.

Oczywistym przy tym jest, że równość nie polega na tym, iż każdy model organizacyjny musi być opodatkowany identycznie. Równość polega na tym, że różnicowanie musi mieć racjonalne, relewantne i proporcjonalne uzasadnienie.

Tymczasem ustawodawca w samych ustawach dochodowych uznał, że kryterium relewantnym jest przede wszystkim charakter działalności jako rolniczej, a nie forma organizacyjna. Artykuł 31 Konstytucji przewiduje, że ograniczenia praw i wolności muszą być konieczne i proporcjonalne, a art. 64 chroni własność i inne prawa majątkowe. Otwarte omówienia Konstytucji wskazują na centralne znaczenie art. 31 dla prawa wolnościowego, zaś art. 64 wprost gwarantuje prawo własności, innych praw majątkowych i dziedziczenia.

W przedmiotowej sprawie opodatkowanie wypłaty wyniku rolniczego wyłącznie wskutek zmiany formy organizacyjnej stanowi nadmierną ingerencję w sferę majątkową i swobodę organizacji przedsiębiorstwa, jeżeli nie da się wykazać, że służy to koniecznemu i proporcjonalnemu celowi publicznemu. W praktyce taki podatek działałby jak sankcja za profesjonalizację lub korporatyzację działalności rolniczej – co naruszałoby zasadę proporcjonalności, ale także byłoby zupełnie nieuzasadnionym bodźcem blokującym rozwój tego sektora gospodarki.

Podsumowanie

W ocenie Wnioskodawcy art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT nie może być traktowany jako samodzielna i wystarczająca podstawa do opodatkowania wypłaty, jeżeli wypłata ta stanowi jedynie techniczny sposób dystrybucji wyodrębnionego zysku pochodzącego z przychodów z działalności rolniczej, do których – zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT – przepisów tej ustawy w ogóle się nie stosuje. Art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT nie jest klasycznym zwolnieniem podatkowym, lecz przepisem zakresowym, który wyłącza określoną kategorię przychodów spod działania ustawy – co wynika z brzmienia przepisu wprost, jest również spójne z szerokim kontekstem traktowania rolnictwa w sposób szczególny. Skoro ustawodawca postanowił, że do przychodów z działalności rolniczej przepisów ustawy nie stosuje się, to późniejsze przepisy tej samej ustawy – w tym art. 17 ust. 1 pkt 4 – nie mogą być interpretowane jako dorozumiane uchylenie tego wyłączenia. PIT w art. 2 ust. 1 pkt 1 wyłącza przychody z działalności rolniczej, a art. 2 ust. 2 definiuje działalność rolniczą przez pryzmat rzeczywistego charakteru produkcji, a nie przez pryzmat formy prawnej podmiotu prowadzącego działalność. Skoro ustawodawca w art. 2 ust. 1 pkt 1 Ustawy o PIT oraz Ustawy o CIT wyłączył określony przedmiot — przychody z działalności rolniczej — spod działania ustawy, to opodatkowanie tego samego wyodrębnionego strumienia jako przychodu z kapitałów pieniężnych wymagałoby wyraźnej normy ustawowej, której w ustawie brak. Odmienna interpretacja prowadziłaby do rażąco nierównego traktowania tego samego przedsiębiorcy prowadzącego tę samą działalność, przy użyciu tego samego majątku produkcyjnego, w tej samej skali ekonomicznej i w tym samym rolniczym modelu przychodowym — wyłącznie dlatego, że skorzystał z prawnie dopuszczalnej formy rozwoju działalności i przekształcił jednoosobową działalność gospodarczą w tym rolniczą, w spółkę kapitałową. Taka wykładnia powodowałaby, że identyczny ekonomicznie rezultat działalności rolniczej pozostaje nieopodatkowany podatkiem dochodowym, jeżeli działalność rolniczą prowadzi osoba fizyczna, ale zostaje objęty 19% podatkiem, jeżeli ten sam rolniczy zysk zostaje wypłacony przez spółkę powstałą z przekształcenia. Skoro przepisy prawa handlowego i podatkowego traktują przekształcenie jako mechanizm kontynuacji, to wykładnia podatkowa nie powinna nadawać temu przekształceniu skutku sankcyjnego. Zmiana formy prawnej nie powinna prowadzić do jakościowo odmiennego ciężaru podatkowego, jeżeli ustawodawca nie wskazał tego skutku wprost. W przeciwnym razie podatnik byłby karany podatkowo za wybór formy prawnej przewidzianej przez ustawę, często koniecznej dla profesjonalizacji działalności, ograniczenia ryzyka gospodarczego, pozyskania finansowania, sukcesji rodzinnej albo zwiększenia transparentności rachunkowej. Zasada równości wymaga, aby podmioty podobne traktować podobnie, a różnicowanie było oparte na relewantnym, racjonalnym i proporcjonalnym kryterium. W analizowanym przypadku relewantną cechą wspólną jest prowadzenie rzeczywistej działalności rolniczej i uzyskanie z niej wyodrębnionego przychodu.

Sama forma prawna nie jest wystarczającym powodem, by ten sam strumień rolniczy raz pozostawał poza zakresem podatku dochodowego, a raz był opodatkowany w sposób właściwy dla biernego dochodu kapitałowego.

Konstytucja stanowi, że wszyscy są wobec prawa równi i mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne, a nikt nie może być dyskryminowany w życiu gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny. Wykładnia art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT i art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT powinna uwzględniać szczególną pozycję rolnictwa w systemie prawa.

Wyłączenie przychodów z działalności rolniczej spod ustaw o podatkach dochodowych nie jest przypadkową preferencją, lecz elementem szerszej konstrukcji prawnej, w której rolnictwo jest traktowane jako sektor odmienny od typowej działalności handlowej, usługowej czy inwestycyjnej. Rolnictwo wiąże się z cyklem biologicznym, zależnością od warunków naturalnych, ryzykiem produkcyjnym i szczególną funkcją społeczną, gospodarczą oraz żywnościową.

Na gruncie Konstytucji RP szczególna pozycja rolnictwa znajduje wyraz w art. 23, który potwierdza, że rolnictwo nie jest dla ustawodawcy zwykłą branżą gospodarki, lecz obszarem o szczególnym znaczeniu publicznym, co oznacza, że przepisy dotyczące działalności rolniczej powinny być interpretowane w sposób respektujący szczególny status tego sektora. Także prawo Unii Europejskiej traktuje rolnictwo jako sektor szczególny. Art. 38 TFUE stanowi, że Unia określa i realizuje wspólną politykę rolną, a rynek wewnętrzny obejmuje także rolnictwo i handel produktami rolnymi. Art. 39 TFUE wskazuje cele wspólnej polityki rolnej, w tym zwiększenie wydajności rolnictwa, zapewnienie odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, stabilizację rynków, zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw i rozsądnych cen dla konsumentów.

Ten sam przepis nakazuje uwzględniać szczególny charakter gospodarki rolnej, wynikający m.in. ze struktury społecznej rolnictwa oraz różnic strukturalnych i przyrodniczych między regionami rolniczymi. Kontekst europejski i konstytucyjny wzmacnia wykładnię, zgodnie z którą wyłączenie przychodów z działalności rolniczej powinno być rozumiane materialnie, przez pryzmat rzeczywistego źródła przychodu, a nie formalistycznie, przez pryzmat tego, czy zysk został wypłacony bezpośrednio przez osobę fizyczną prowadzącą gospodarstwo, czy przez spółkę będącą sukcesorem tej działalności.

Szczególne traktowanie rolnictwa byłoby pozorne, gdyby ustawowe wyłączenie można było zneutralizować samą zmianą formy prawnej prowadzenia tej samej produkcji rolniczej.

W konsekwencji Wnioskodawca wnosi o przyjęcie wykładni, zgodnie z którą art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT nie obejmuje tej części wypłaty na rzecz wspólnika, która pochodzi z wyodrębnionego księgowo zysku osiągniętego z działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 i art. 2 ust. 2 ustawy o PIT oraz analogicznie art. 2 ust. 1 pkt 1 i art. 2 ust. 2 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18) dopuszczają możliwość przekształcenia przedsiębiorcy w spółkę kapitałową.

W myśl art. 551 § 5 ustawy – Kodeks spółek handlowych:

Stosownie do art. 584² § 1 Kodeksu spółek handlowych:

Zgodnie natomiast z przepisem art. 584² § 2 Kodeksu spółek handlowych:

Według art. 584² § 3 Kodeksu spółek handlowych:

Z chwilą przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w spółkę kapitałową cały majątek osoby fizycznej, wchodzący w skład przedsiębiorstwa, staje się majątkiem spółki – osoby prawnej, która jest odrębnym podmiotem gospodarczym. Osoba fizyczna staje się jedynym wspólnikiem spółki, a jej „uprawnienia” do majątku tej osoby prawnej są wyrażone w przyznanych udziałach. Osoba fizyczna z bezpośredniego właściciela majątku swojego przedsiębiorstwa prowadzonego w formie jednoosobowej działalności gospodarczej staje się podmiotem uprawnionym do majątku spółki jedynie w zakresie wynikającym z posiadanych udziałów. Co więcej, może realizować te uprawnienia wyłącznie w trybach określonych przepisami Kodeksu spółek handlowych.

Zgodnie z art. 192 Kodeksu spółek handlowych:

Przechodząc na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.), zwracam uwagę, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1:

W myśl natomiast art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie ze wskazaną powyżej definicją działalności rolniczej podstawową jej cechą jest uzyskanie produktów w stanie nieprzetworzonym, pochodzących z uprawy (produkcja roślinna), chowu lub hodowli (produkcja zwierzęca).

W świetle powyższego stwierdzam, że regulacja art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że przychody z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, zostały wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Regulacje te definiują przychód (dochód) pochodzący z kapitałów pieniężnych jako przychód (dochód) faktycznie uzyskany z udziału, a przysługujący podatnikowi, tj. część zysku przypadająca temu podatnikowi na podstawie tytułu prawnego.

Jednocześnie katalog dochodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest katalogiem otwartym. To oznacza, że wymienione w przepisach przykłady nie stanowią jedynych kategorii podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Państwa Spółka powstała z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej osoby fizycznej. Osoba fizyczna przed przekształceniem prowadziła między innymi działalność rolniczą, którą w wyniku przekształcenia kontynuują Państwo. Osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą oraz rolniczą prowadziła ewidencję księgową umożliwiającą rozdzielenie przychodów z działalności rolniczej oraz przypadających jej kosztów oraz działalności pozarolniczej i przypadających jej kosztów. Zysk osiągany z działalności pozarolniczej podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym dla osób fizycznych, różnica między przychodami i kosztami działalności rolniczej nie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Po przekształceniu Państwo nadal prowadzą rozdzielną (pełną) księgowość pozwalającą na wyodrębnienie przychodów i kosztów z działalności rolniczej i pozarolniczej.

Państwa wątpliwość dotyczy, czy w związku z faktem zwolnienia przychodów z działalności rolniczej ze stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (gdy działalność tą prowadziła osoba fizyczna przed przekształceniem) oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (gdy tą działalność prowadzą Państwo), przychody z dywidendy pochodzącej z Państwa działalności rolniczej, wypłacone Państwa wspólnikowi będącemu osobą fizyczną pozostają nieopodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Przychody otrzymane z tytułu dywidendy stanowią dla udziałowca spółki kapitałowej przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 i art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym, przez „dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych”, na podstawie tych przepisów, należy rozumieć wszelkie przysporzenia, jakie powstają w następstwie posiadanych przez podatnika praw do udziału w zyskach osoby prawnej i które faktycznie zostały przez niego osiągnięte. Dlatego podstawą prawną uzyskania przychodów z tego źródła jest tytuł prawny do kapitału osoby prawnej.

Nie stanowi zatem podstawy do wyłączenia z opodatkowania dywidend okoliczność, że ich źródłem jest działalność rolnicza, do przychodów z której nie stosuje się przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych/ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przychodami z działalności rolniczej, do których nie stosuje się przepisów ustaw o podatkach dochodowych, są wyłącznie przychody z upraw i hodowli, o których mowa m.in. w przepisie art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyłączeniem działów specjalnych produkcji rolnej). Dywidenda, która pochodzi z zysku z działalności rolniczej, również podlega opodatkowaniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 i art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zobowiązanym do pobrania zryczałtowanego podatku z tego tytułu jest spółka, która występuje w roli płatnika.

Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei w myśl art. 30a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika natomiast z art. 30a ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 41 ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podsumowanie: dywidendy pochodzące z Państwa działalności rolniczej wypłacone Państwa wspólnikowi będącemu osobą fizyczną podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, na Państwu będą ciążyć obowiązki płatnika i będą Państwo zobowiązani do pobrania i odprowadzenia 19% zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z udziału w zysku osoby prawnej w części dotyczącej dywidend pochodzących z działalności rolniczej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto wskazuję, że Państwa wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.