0112-KDIL2-2.4011.648.2026.5.WS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych/zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 22 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie produkcji części do maszyn i urządzeń (…). Jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, jest Pan opodatkowany podatkiem liniowym, prowadzi Pan podatkową książkę przychodów i rozchodów. W ramach działalności gospodarczej osiąga Pan również przychody z najmu niektórych nieruchomości stanowiących składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, w chwili obecnej są to przychody z tytułu wynajmu części placu utwardzonego przy zakładzie (…), stanowiącego środek trwały przedsiębiorstwa. Przychody z tego najmu zalicza Pan do przychodów z działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym, stanowią one znikomą część przychodów całej firmy.

Ze względu na zmienną sytuację gospodarczą w Pana branży postanowił Pan zdywersyfikować ryzyko Pana działalności i zawarł Pan, jako przedsiębiorca, przedwstępne umowy na zakup dwóch lokali użytkowych (…). Data zawarcia umów przedwstępnych – (…).2025 r., zaś planowana data oddania lokali – do końca października 2026 r. Zgodnie ze stopniem zawansowania robót otrzymuje Pan faktury częściowe zakupu, odlicza Pan podatek naliczony VAT. Przedmiotowe lokale użytkowe o charakterze lokali usługowych będzie Pan wynajmował spółce z branży (…), została podpisana umowa najmu na 10 lat.

Prognozowane przychody z tego tytułu mogą stanowić kilka procent Pana obecnego przychodu z działalności produkcyjnej. Przedmiotowe lokale po oddaniu do użytkowania będą stanowiły środki trwałe Pana przedsiębiorstwa (wpisze je Pan do ewidencji środków trwałych), przychody z tytułu najmu będzie Pan opodatkowywał jako przychody z działalności gospodarczej podatkiem liniowym i opodatkowywał podatkiem VAT.

Trochę wcześniej, bo w marcu 2024 r., podjął Pan decyzję o zakupie apartamentu (…), który będzie wynajmowany na cele najmu krótkoterminowego. Kupuje Pan jeden apartament w budynku, cały budynek jest zaprojektowany i sprzedawany jako inwestycja (…), operator będzie wynajmował wszystkie (albo przytłaczającą większość) lokali krótkoterminowo, będzie działała recepcja, system rezerwacji, standard (…).

Jako osoba fizyczna będzie Pan miał tylko umowę z operatorem, jemu będzie Pan wynajmował lokal, nie będzie Pan podejmował żadnych zorganizowanych, profesjonalnych czynności, nie będzie Pan w ogóle miał prawa ani możliwości zarządzania tym lokalem, będzie Pan tylko wystawiał fakturę operatorowi.

Data zawarcia umowy przedwstępnej na Pana apartament – (…).2024 r., zaś planowana data oddania lokalu (rozpoczęcia pracy (…)) do końca października 2027 r.

Po podpisaniu umowy przedwstępnej jako osoba fizyczna, nie działająca jako przedsiębiorca założył Pan swój prywatny odrębny rachunek bankowy dla tej inwestycji.

Zgodnie ze stopniem zawansowania robót otrzymuje Pan faktury częściowe zakupu, zaś jako czynny i zarejestrowany podatnik VAT odlicza Pan podatek naliczony VAT, gdyż wynajem tego lokalu operatorowi będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT.

W niniejszej sprawie apartament stanowi odrębną nieruchomość nabywaną jako inwestycja prywatna i nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej. Nie będzie wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ani nie będą w niej ujmowane koszty związane z jego posiadaniem lub eksploatacją. W konsekwencji należy uznać, że stanowi on majątek prywatny Wnioskodawcy.

Apartament znajduje się w obiekcie o charakterze (…), w którym najem lokali realizowany jest przez wyspecjalizowanego operatora w modelu najmu krótkoterminowego o charakterze (…). Wnioskodawca nie prowadzi bezpośredniej obsługi najmu ani działalności operacyjnej związanej z zakwaterowaniem gości. Apartament będzie wynajmowany operatorowi (…), umowa najmu będzie zawarta przez Pana jako osobę fizyczną poza działalnością gospodarczą i lokal nie będzie ujęty w ewidencji środków trwałych, przychody z tego tytułu nie będą zaliczane do przychodów z działalności gospodarczej.

Ta inwestycja od samego początku była i jest planowa jako prywatna, nie zamierzał Pan i nie zamierza przeznaczać jej na cele działalności gospodarczej, nie będzie zaliczona do środków trwałych Pana przedsiębiorstwa.

Apartament będzie stanowił Pana majątek prywatny.

Nie jest możliwe w chwili obecnej oszacowanie przychodów z tego tytułu, ze względu na specyfikę branży (…).

Przychody z wynajmu apartamentu zamierza Pan opodatkowywać w ramach tzw. najmu prywatnego w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, ale nadal jako czynny podatnik VAT, tj. przychody z najmu będą nadal opodatkowane podatkiem VAT.

Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych/zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

Czy przychody uzyskiwane z najmu apartamentu (w budynku (…)) stanowiącego majątek prywatny Wnioskodawcy, niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej mogą być kwalifikowane do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT i opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 2 ust. 1a, art. 6 ust. 1a, art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o ryczałcie, pomimo że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, jest czynnym podatnikiem VAT oraz odliczył podatek VAT przy nabyciu apartamentu?

Pana stanowisko w sprawie

Według Wnioskodawcy – przychody uzyskiwane z najmu apartamentu ((…)) stanowiącego majątek prywatny Wnioskodawcy, niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej mogą być kwalifikowane do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT i opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 2 ust. 1a , art. 6 ust. 1 a, art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o ryczałcie, pomimo że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, jest czynnym podatnikiem VAT oraz odliczy podatek VAT przy nabyciu apartamentu.

O kwalifikacji przychodów z najmu decyduje fakt, czy nieruchomość została związana z działalnością gospodarczą. Skoro apartament nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i stanowi majątek prywatny, przychody z jego najmu powinny stanowić przychody z najmu prywatnego. Fakt prowadzenia działalności gospodarczej, posiadania innych nieruchomości w działalności gospodarczej oraz rozliczania VAT nie przesądza o kwalifikacji przychodów do źródła działalności gospodarczej.

Skoro apartament będzie wynajmowany operatorowi (…), umowa najmu będzie zawarta przez Pana jako osobę fizyczną poza działalnością gospodarczą i lokal nie będzie ujęty w ewidencji środków trwałych, to przychody z tego tytułu nie będą zaliczane do przychodów z działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa i poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Z kolei zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT źródłem przychodów są także przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Oznacza to, że podatnik, będący osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, może co do zasady posiadane nieruchomości opodatkować na dwa różne sposoby, tj. jako przychody z najmu albo przychody z działalności gospodarczej.

W związku z pewnymi wątpliwościami w orzecznictwie organów skarbowych i sądów administracyjnych Naczelny Sąd Administracyjny podjął Uchwałę w składzie 7 sędziów z 24 maja 2021 r. (sygn. akt II FPS 1/21).

W tej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się – na wniosek Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców – do kwestii kwalifikacji przychodów z najmu do dwóch różnych źródeł przychodu:

1)   do przychodów z najmu prywatnego określonych w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych albo

2)   do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej określonych w art. 10 ust.1 pkt 6 ustawy PIT.

W treści uchwały NSA stwierdził, iż kluczowym dla zakwalifikowania przychodu do określonego źródła jest zamiar (decyzja) podatnika, ujawniony np. poprzez wprowadzenie lub niewprowadzenie wynajmowanego lokalu lub budynku do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.

Z uchwały wynika, że to sami podatnicy powinni decydować, czy wynajmowana nieruchomość należy do majątku osobistego czy też firmowego.

Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z późn. zm.), chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej – wskazał Naczelny Sąd Administracyjny.

Co niezwykle istotne, uchwała została podjęta w składzie 7 sędziów, co oznacza, że ma moc wiążącą dla wszystkich sądów. Powyższa uchwała NSA oznacza, że to podatnik będzie sam decydował, czy wynajmowany składnik majątku zaliczany będzie do majątku firmowego, czy osobistego poprzez wprowadzenie tego składnika do ewidencji środków trwałych, co w praktyce miało decydujące znaczenie. Istotne znaczenie ma więc przeznaczenie posiadanych składników majątkowych podatnika i zamiar ich wykorzystywania w działalności gospodarczej.

W uzasadnieniu NSA zwrócił uwagę na różne źródła przychodów wymienione w ustawie o PIT i wskazał, że w pierwszej kolejności należy dokonywać klasyfikacji do źródła najbardziej odpowiadającego charakterowi przychodów. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że skoro czynsz najmu jest pożytkiem cywilnym z posiadanego majątku, to nie należy utożsamiać biernego uzyskiwania przez podatnika pożytków z majątku z prowadzeniem działalności gospodarczej, a sama wielkość osiąganego przychodu oraz liczba przedmiotów najmu nie może wyprowadzić wniosku, że przychody z najmu są osiągane w ramach działalności gospodarczej. NSA podkreślił, że skoro w aktualnym stanie prawnym obowiązują dwie stawki zryczałtowanego podatku, tj. 8,5% do kwoty przychodów do 100 000 zł oraz 12,5% od nadwyżki ponad 100 000 zł, to ustawodawca musi zakładać osiąganie większych przychodów z tytułu najmu.

W związku z tym NSA sfomułował tezę, że zasadą jest kwalifikowanie przychodów do źródła – „najem”, a wyjątkiem jest sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – zalicza przychody do przychodów z działalności gospodarczej.

Jednocześnie NSA wskazał, że podatnik, który chce „wyłączyć” składnik majątkowy z majątku firmy i przenieść do majątku „prywatnego” (czyli niezwiązanego z działalnością gospodarczą), może jego najem opodatkować ryczałtem. Podatnik może z kolei wprowadzić składnik majątku do majątku firmowego, np. poprzez prowadzenie ewidencji środków trwałych.

NSA zwrócił uwagę na fakt, że podatnik w toku prowadzonej działalności gospodarczej może wykorzystywać nieruchomości prywatne, niewprowadzone do środków trwałych i w takich sytuacjach najem tych składników nie musi być związany z działalnością gospodarczą.

Omawiane zagadnienie poruszane było również w piśmiennictwie, w orzeczeniu zacytowano poglądy Prof. Bogumiła Brzezińskiego, który ocenił, że „kwestia pierwsza to dylemat kwalifikacji takich rodzajów działalności podatnika, które, w konkretnym wypadku, mają z jednej strony niezaprzeczalnie cechy działalności gospodarczej, a z drugiej strony w »opisie« tej działalności prezentują kształt odpowiadający opisowi kwalifikującemu tę działalność – ze względu na brzmienie przepisu – do innych źródeł. Klasycznym przykładem jest tutaj wynajem, który z jednej strony w świetle wykładni językowej mieści się w odrębnym źródle przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f.), a z drugiej może być treścią działalności gospodarczej określonego podmiotu (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.)”.

Jak dalej zauważył wspomniany autor, „Ustawodawca, w definicji działalności gospodarczej zamieszczonej w art. 5a pkt 6 lit. c in fine u.p.d.o.f. całkowicie zbędnie umieścił zastrzeżenie, że w wypadku tego źródła przychodów, jakim jest działalność gospodarcza, zaliczenie do tej kategorii może nastąpić pod warunkiem, iż »uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9«. Ta formuła pozostaje w oczywistej sprzeczności z konstrukcją katalogu źródeł przychodów, który jest oparty na zasadach: zupełności (ściślej – quasi – zupełności), rozłączności oraz formalnej równorzędności poszczególnych źródeł przychodów”.

Zdaniem B. Brzezińskiego „w ramach oceny konkretnych przypadków z punktu widzenia kwalifikacji określonych zachowań podatnika jako działalności gospodarczej można już teraz stosować zasadę in dubio pro tributario” (B. Brzeziński, Działalność gospodarcza czy inne źródło przychodów – łamigłówka rozwiązana..., publ. Przegląd Podatkowy 2015/2, s. 14-15).

Podobne stanowisko prezentują również organy skarbowe.

W zbliżonym stanie faktycznym w interpretacji indywidualnej z dnia 31.07.2015, sygn. ITPB1/4511-650/15/AK, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wskazał, że podatnik może przychody z najmu wycofanego z działalności gospodarczej środka trwałego opodatkować w ramach tzw. najmu prywatnego w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Z kolei Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji podatkowej z 2017-05-19, sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.59.2017.1.KU wskazał, że przychody uzyskane przez Wnioskodawczynię z tytułu wynajmu dwóch lokali użytkowych, wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, mogą być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Powyższą konstatację potwierdza m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 23 marca 2016 r., Nr ITPB1/4511-25/16/AK, w której wskazano, że „w związku z tym, iż Wnioskodawczyni dokona wycofania wynajmowanej nieruchomości z działalności gospodarczej i z ewidencji środków trwałych, to przedmiotem najmu nie będą składniki majątku związane z działalnością gospodarczą. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że najem nie będzie prowadzony w sposób zorganizowany i ciągły. W tych warunkach – w świetle przytoczonych przepisów – najem nieruchomości będzie stanowił źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody uzyskiwane z tego najmu będą mogły być opodatkowane na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych”.

Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do przychodów z działalności gospodarczej zalicza się wyłącznie przychody z najmu składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. W konsekwencji decydujące znaczenie dla kwalifikacji podatkowej przychodów z najmu ma istnienie związku pomiędzy danym składnikiem majątku a działalnością gospodarczą podatnika.

W niniejszej sprawie apartament stanowi odrębną nieruchomość nabywaną jako inwestycja prywatna i nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej. Nie będzie wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ani nie będą w niej ujmowane koszty związane z jego posiadaniem lub eksploatacją. W konsekwencji należy uznać, że stanowi on majątek prywatny Wnioskodawcy.

Apartament znajduje się w obiekcie o charakterze (…), w którym najem lokali realizowany jest przez wyspecjalizowanego operatora w modelu najmu krótkoterminowego o charakterze (…). Wnioskodawca nie prowadzi bezpośredniej obsługi najmu ani działalności operacyjnej związanej z zakwaterowaniem gości.

Fakt prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w innym zakresie oraz posiadania statusu czynnego podatnika VAT nie wpływa na kwalifikację przychodów z najmu tego apartamentu na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ przepisy ustawy o PIT wyraźnie rozdzielają źródła przychodów w zależności od związku składnika majątku z działalnością gospodarczą.

W konsekwencji podtrzymuje Pan stanowisko, że przychody z najmu apartamentu powinny zostać zakwalifikowane do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT i opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie produkcji. W ramach działalności gospodarczej osiąga Pan również przychody z najmu niektórych nieruchomości stanowiących składniki majątku związane z działalnością gospodarczą oraz będzie Pan osiągać przychody z najmu dwóch lokali użytkowych. Wszystkie te nieruchomości będą stanowić środki trwałe w Pana przedsiębiorstwie. Ponadto podjął Pan decyzję o zakupie apartamentu, który będzie wynajmowany na cele najmu krótkoterminowego. Będzie Pan miał tylko umowę z operatorem, jemu będzie Pan wynajmować lokal, nie będzie Pan podejmować żadnych zorganizowanych, profesjonalnych czynności, nie będzie Pan w ogóle miał prawa ani możliwości zarządzania tym lokalem, będzie Pan tylko wystawiał fakturę operatorowi. Apartament stanowi odrębną nieruchomość nabywaną jako inwestycja prywatna i nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej. Nie będzie wykorzystywany w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Nie będą w tej działalności ujmowane też koszty związane z jego posiadaniem lub eksploatacją. Apartament ten stanowi Pana majątek prywatny. Ta inwestycja od samego początku była i jest planowa jako prywatna, nie zamierzał Pan i nie zamierza przeznaczać apartamentu na cele działalności gospodarczej. Apartament nie będzie zaliczony do środków trwałych w Pana przedsiębiorstwie.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na podstawie tego przepisu:

Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki, tj.:

·        zaistnienie przesłanek pozytywnych, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozwalających na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,

·        brak wystąpienia przesłanek negatywnych z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz

·        wykluczenie, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem, wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika zatem, że najem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy podatkowej.

Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zgodnie z którym:

Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.

Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim jest umowa najmu.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzam, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą lub najem stanowi przedmiot tej działalności, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W tym miejscu wskazuję na Uchwałę NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21:

Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Według art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Zatem, najem apartamentu opisanego we wniosku stanowi źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychody osiągnięte przez Pana z tytułu najmu apartamentu na zasadach najmu prywatnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegają opodatkowaniu na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, stosownie do art. 2 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 1a oraz art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne według stawki 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł.

Podsumowanie: przychody uzyskiwane przez Pana z najmu apartamentu, stanowiącego Pana majątek prywatny, niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych Pana działalności gospodarczej mogą być kwalifikowane do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 2 ust. 1a, art. 6 ust. 1a, art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Bez wpływu na to opodatkowanie pozostają fakty, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie najmu innych nieruchomości, jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz odliczył Pan ten podatek przy nabyciu apartamentu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·        stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

·        zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Ponadto informuję, że wniosek w zakresie podatku od towarów i usług podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.