0112-KDIL2-2.4011.645.2026.2.KP
Amortyzacja hali napraw pojazdów.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 18 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 sierpnia 2026 r. (wpływ 7 sierpnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, podatkowa księga przychodów i rozchodów, opodatkowaną w podatku dochodowym od osób fizycznych podatkiem liniowym. W 2024 roku, na nieruchomości stanowiącej współwłasność małżeńską, położoną w (…) została rozpoczęła budowa warsztatu samochodowego, na który składa się murowany budynek biurowo-administracyjny oraz hala napraw pojazdów. Obydwa obiekty będą służyć prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie naprawa i konserwacja pojazdów samochodowych, a okres użytkowania będzie wynosił dłużej niż rok. Budynek biurowo-administracyjny jest budynkiem posadowionym na fundamentach, murowanym, trwale związanym z gruntem, natomiast hala napraw jest obiektem wolnostojącym, niezwiązanym trwale z gruntem. Konstrukcja hali została wykonana ze stalowych elementów, przewieziona na teren budowy w (…) i złożona na miejscu, a połączenie z prefabrykowanymi stopami fundamentowymi, zakopanymi w gruncie (możliwymi do usunięcia) nastąpiło za pomocą gwintowanych prętów kotwiących i śrub. W istocie hala stanowi ramową konstrukcję stalową, z dwuspadowym symetrycznym dachem, a jego pokrycie jest wykonane z płyt warstwowych, mocowanych do pławi, za pomocą wkrętów, z okładziną zewnętrzną z blach z obustronnie ocynkowanych, z powłoką malarską. Obudowa ścian zewnętrznych jest wykonana z mocowanych do rygli ściennych w układzie poziomym płyt warstwowych, z okładziną zewnętrzną i wewnętrzną z blach obustronnie ocynkowanych z powłoką malarską. W ścianach zewnętrznych i konstrukcji dachu przewidziane są otwory okienne. Wejście do hali następuje przez przejście wewnętrzne między budynkiem biurowo-administracyjnym a halą oraz z zewnątrz poprzez automatycznie otwierane bramy (4 szt.).
Hala napraw po zakończeniu budowy i dopuszczeniu obiektu do użytku (planowane w drugiej połowie 2026 r.) będzie ujęta w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, zaklasyfikowana zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych w grupie 8, podgrupie nr 80, rodzaju nr 806 – kioski, budki, baraki, domki campingowe itp.
Uzupełnienie
Przedmiotem zadanego pytania (przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną) jest wyłącznie hala napraw pojazdów nietrwale związana z gruntem.
Podana w opisie sprawy Klasyfikacja KŚT grupa 8, podgrupa 80, symbol KŚT 806 – kioski, budki, baraki, domki campingowe itp. dotyczy wyłącznie hali napraw pojazdów, będącej przedmiotem wniosku.
Przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną jest wyłącznie hala napraw pojazdów, bez stóp fundamentowych, do których przedmiotowa hala jest przytwierdzona, jak opisano we wniosku o interpretację indywidualną.
Podana w opisie sprawy klasyfikacja KŚT 806 dotyczy wyłącznie hali napraw pojazdów, bez stóp fundamentowych.
- hala napraw pojazdów zostanie przyjęta do używania jako środek trwały, według klasyfikacji środków trwałych KŚT grupa 8, podgrupa 80, symbol KŚT 806.
- stopy fundamentowe zostaną przyjęte do używania jako środek trwały, według klasyfikacji środków trwałych KŚT, grupa 2, podgrupa 29, symbol 291 – pozostałe obiekty inżynierii lądowej i wodnej, gdzie indziej niesklasyfikowane.
Stopy fundamentowe są betonowe, tzn. wylane z betonu w tzw. formie w zakładzie produkującym wyroby z betonu i żelbetu i dostarczone/kupione jako gotowy produkt i zakopane w gruncie.
W dniu przyjęcia do użytkowania hala napraw pojazdów i stopy fundamentowe betonowe będą kompletne i zdatne do użytku.
Cała konstrukcja hali i wszystkie jej elementy są możliwe do zdemontowania i ponownego złożenia w innym miejscu, bez utraty jej właściwości użytkowych.
Stopy fundamentowe betonowe zostały zakopane w gruncie, zatem w razie takiej potrzeby można, po zdemontowaniu hali ze wszystkimi jej elementami, wykopać je (usunąć z gruntu np. w przypadku zmiany sposobu użytkowania gruntu).
Pytanie
Czy do amortyzacji hali napraw pojazdów, która stanowi obiekt możliwy do zdemontowania całkowitego i przeniesienia w inne miejsce, bez utraty jej właściwości użytkowych, zatem nietrwale związanej z gruntem, która zostanie zaklasyfikowana według KŚT do grupy 8, podgrupy 80, symbolu KŚT 806, można zastosować 10% stawkę amortyzacyjną do dokonywania odpisów amortyzacyjnych?
Pytanie wynika z uzupełnienia wniosku.
Pana stanowisko w sprawie
Do amortyzacji hali napraw pojazdów, która stanowi obiekt możliwy do zdemontowania całkowitego i przeniesienia w inne miejsce, bez utraty jej właściwości użytkowych, zatem nietrwale związanej z gruntem, można zastosować 10% stawkę amortyzacyjną do dokonywania odpisów amortyzacyjnych, z uwagi na spełnianie przez ten obiekt definicji obiektu zaliczanego do grupy 8, podgrupy 80, rodzaju 806 Klasyfikacji Środków Trwałych, tj. kioski, budki, baraki, domki campingowe itp.
Własne stanowisko wynika z uzupełnienia wniosku.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Zatem, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:
- musi być poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
- nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,
- musi być należycie udokumentowany.
Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważam przy tym, że konieczność poniesienia określonego wydatku nie może wynikać z zaniedbań, braku nadzoru lub sprzecznych z prawem działań podatnika.
W myśl art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (…).
Z przepisu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
a) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
b) maszyny, urządzenia i środki transportu,
c) inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Brzmienie powyższych przepisów wskazuje, że amortyzacja podatkowa stanowi formę rozłożonego w czasie obciążania kosztów podatkowych wartością używanych w prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w okresie dłuższym niż 1 rok. Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jedną z podstawowych cech decydujących o możliwości zaliczenia składników majątkowych do kategorii środków trwałych, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym decydujących o możliwości zaliczania do koszów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od ich wartości początkowej, jest fakt ich wykorzystywania w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej bądź wynajmowania lub wydzierżawiania podmiotom trzecim.
Zgodnie z art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.
Stosownie do art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
W myśl art. 22h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.
Zgodnie z art. 22i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.
Sposób ustalenia stawki amortyzacyjnej dla środków trwałych uzależniony jest od tego, do jakiego rodzaju środków trwałych, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 2016 r. poz. 1864), określony środek zostanie zakwalifikowany. Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. W Klasyfikacji Środków Trwałych za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą opodatkowana podatkiem liniowym. W ramach działalności gospodarczej rozpoczął Pan budowę warsztatu samochodowego, na który składa się m.in. hala napraw pojazdów. Okres użytkowania hali napraw będzie wynosił dłużej niż rok. Hala napraw jest obiektem wolnostojącym niezwiązanym trwale z gruntem. Konstrukcja hali została wykonana ze stalowych elementów, przewieziona na teren budowy w (…) i złożona na miejscu, a połączenie z prefabrykowanymi stopami fundamentowymi, zakopanymi w gruncie nastąpiło za pomocą gwintowanych prętów kotwiących i śrub. W istocie hala stanowi ramową konstrukcję stalową, z dwuspadowym symetrycznym dachem, a jego pokrycie jest wykonane z płyt warstwowych, mocowanych do pławi, za pomocą wkrętów, z okładziną zewnętrzną z blach obustronnie ocynkowanych, z powłoką malarską. Obudowa ścian zewnętrznych jest wykonana z mocowanych do rygli ściennych w układzie poziomym płyt warstwowych, z okładziną zewnętrzną i wewnętrzną z blach obustronnie ocynkowanych z powłoką malarską. Cała konstrukcja hali i wszystkie jej elementy są możliwe do zdemontowania i ponownego złożenia w innym miejscu, bez utraty jej właściwości użytkowych. Hala napraw po zakończeniu budowy i dopuszczeniu obiektu do użytku (planowane w drugiej połowie 2026 r.) – jako kompletna i zdatna do użytku – będzie ujęta w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, zaklasyfikowana zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych w grupie 8, podgrupie nr 80, rodzaju nr 806 – kioski, budki, baraki, domki campingowe itp.
Z uwag szczegółowych do grupy 8, podgrupy 80 Klasyfikacji Środków Trwałych wynika, że do rodzaju 806 zaliczane są kioski, budki, domki kempingowe, zadaszenia ochronne i podobne różne obiekty wolnostojące, niezwiązane w sposób trwały z gruntem.
W związku z tym, że hala napraw, o której mowa w Pana wniosku, zostanie zaklasyfikowana do grupy 8, podgrupy 80, rodzaju 806 Klasyfikacji Środków Trwałych, to stawka amortyzacyjna – zgodnie z wykazem rocznych stawek amortyzacyjnych zawartym w Załączniku Nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wynosi 10%.
Podsumowanie: do amortyzacji hali napraw pojazdów, która stanowi obiekt możliwy do zdemontowania całkowitego i przeniesienia w inne miejsce, bez utraty jej właściwości użytkowych, zatem nietrwale związanej z gruntem, która zostanie zaklasyfikowana według KŚT do grupy 8, podgrupy 80, symbolu KŚT 806, może Pan zastosować 10% stawkę amortyzacyjną do dokonywania odpisów amortyzacyjnych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna jest wydana przy założeniu, że poprawnie zakwalifikował Pan obiekt majątku do odpowiedniego klasyfikowania KŚT. Interpretacja nie rozstrzyga o prawidłowości tej klasyfikacji – podany przez Pana symbol KŚT stanowi element opisu sprawy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. z 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów