0112-KDIL2-2.4011.634.2026.2.AG
Amortyzacja samochodu ciężarowego nabytego w drodze spadku, kupna oraz darowizny.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części
nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
− nieprawidłowe – w części dotyczącej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości początkowej samochodu ciężarowego, w której samochód ten został przez Panią nabyty w drodze darowizny,
− prawidłowe – w pozostałej części.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 19 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 23 lipca 2026 r. (wpływ 24 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pani od marca 2025 r. jednoosobową działalność gospodarczą i posiada Pani status małego podatnika. Samochód ciężarowy (…) (rok produkcji 2020, furgon, jeden rząd siedzeń, trzy miejsca, DMC 2100 kg) został nabyty przez Pani ojca 27 maja 2020 r. do prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Został wpisany do ewidencji środków trwałych o wartości początkowej (…) netto. W maju 2020 r. został objęty jednorazowym odpisem amortyzacyjnym i został w całości zamortyzowany. Po śmierci ojca działalność gospodarcza była kontynuowana w ramach przedsiębiorstwa w spadku z ustanowionym zarządcą sukcesyjnym.
Przedsiębiorstwo w spadku zakończyło działalność w dniu 16 października 2025 r. Samochód wszedł następnie do majątku prywatnego spadkobierców. W dniu 1 października 2025 r. przedsiębiorstwo w spadku reprezentowane przez zarządcę sukcesyjnego zawarło z Panią umowę użyczenia samochodu na czas nieokreślony. Na podstawie tej umowy samochód był i jest wykorzystywany wyłącznie w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Wydatki związane z eksploatacją samochodu były zaliczane do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Przedsiębiorstwo w spadku zakończyło działalność w dniu 8 października 2025. Prawo do spadku zostało stwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia. Współwłaścicielami samochodu są: Pani matka – udział 5/8, Pani – udział 1/8, Pani siostra – udział 1/8, Pani siostra – udział 1/8.
W czerwcu 2026 r. nabyła Pani pełną własność samochodu przez: pozostawienie udziału 1/8 nabytego w drodze spadku, zakup udziału 1/8 od jednej z sióstr, nabycie w drodze darowizny udziału 5/8 od matki, nabycie w drodze darowizny udziału 1/8 od drugiej siostry. Umowa sprzedaży zostanie opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych, natomiast darowizny zostaną zgłoszone zgodnie z przepisami ustawy o podatku od spadków i darowizn na formularzu SD-Z2. Po nabyciu pełnej własności samochodu zamierza Pani zlecić rzeczoznawcy sporządzenie wyceny określającej jego wartość rynkową oraz wprowadzić samochód do ewidencji środków trwałych w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej.
1. Cel gospodarczy wprowadzenia samochodu do ewidencji środków trwałych
Samochód od dnia 1 października 2025 r. jest faktycznie wykorzystywany przez Panią w prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie umowy użyczenia zawartej z przedsiębiorstwem w spadku reprezentowanym przez zarządcę sukcesyjnego.
Po zakończeniu przedsiębiorstwa w spadku samochód nadal był wykorzystywany w tej samej działalności gospodarczej, za zgodą współwłaścicieli.
Planowane wprowadzenie samochodu do ewidencji środków trwałych nie ma na celu zmiany sposobu wykorzystania pojazdu ani osiągnięcia wyłącznie korzyści podatkowej, lecz jest konsekwencją planowanego nabycia przez Panią pełnego prawa własności do samochodu.
2. Brak ciągłości prowadzenia działalności gospodarczej spadkodawcy
Działalność gospodarcza prowadzona przez spadkodawcę nie została przejęta przez Panią w trybie sukcesji uniwersalnej.
Po śmierci przedsiębiorcy działalność była czasowo kontynuowana wyłącznie w ramach przedsiębiorstwa w spadku, które zakończyło działalność 8 października 2025 r.
Prowadzi Pani od marca 2025 r. własną, odrębną jednoosobową działalność gospodarczą, niezależną od działalności prowadzonej uprzednio przez spadkodawcę.
W konsekwencji planowane wprowadzenie samochodu do ewidencji środków trwałych nastąpi w ramach innego przedsiębiorcy i innego źródła przychodów.
3. Zmiana statusu prawnego samochodu
Po zakończeniu przedsiębiorstwa w spadku samochód przestał być składnikiem majątku przedsiębiorstwa.
Od tego momentu stanowi przedmiot współwłasności osób fizycznych wynikającej z dziedziczenia.
Planowane nabycie wszystkich udziałów przez Panią nastąpiło na podstawie trzech odrębnych tytułów prawnych:
· spadku,
· umowy sprzedaży,
· umów darowizny.
Dopiero po zakończeniu tych czynności stanie się Pani jedynym właścicielem samochodu.
4. Wątpliwość interpretacyjna
W Pani ocenie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie regulują jednoznacznie skutków podatkowych sytuacji, w której:
· środek trwały został całkowicie zamortyzowany przez spadkodawcę,
· następnie pozostawał środkiem trwałym przedsiębiorstwa w spadku,
· po zakończeniu przedsiębiorstwa w spadku przeszedł do majątku prywatnego spadkobierców,
· był wykorzystywany przez jednego ze współwłaścicieli w prowadzonej działalności gospodarczej,
· następnie dochodzi do nabycia pełnej własności przez tego współwłaściciela i planowanego wprowadzenia samochodu do ewidencji środków trwałych jego działalności gospodarczej.
Właśnie brak jednoznacznych regulacji uzasadnia potrzebę wydania interpretacji indywidualnej.
Wskazuje Pani, że opisane zdarzenie przyszłe ma charakter rzeczywisty i wynika z zakończenia postępowania spadkowego oraz planowanego nabycia pozostałych udziałów we własności samochodu. Planowane czynności nie stanowią elementu działań ukierunkowanych na osiągnięcie korzyści podatkowej, lecz mają na celu uporządkowanie stanu prawnego własności pojazdu oraz dostosowanie go do rzeczywistego sposobu jego wykorzystywania w prowadzonej działalności gospodarczej.
Uzupełnienie wniosku
Jaką formę opodatkowania wybrała/wybierze Pani dla prowadzonej działalności gospodarczej, w okresie którego dotyczy wniosek (np. zasady ogólne, podatek liniowy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych)?
W okresie, którego dotyczy wniosek, prowadzona przez Panią jednoosobowa działalność gospodarcza jest opodatkowana na zasadach ogólnych według skali podatkowej, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Czy sklasyfikowała Pani samochód, o którym mowa we wniosku, do odpowiedniego symbolu Klasyfikacji Środków Trwałych; jeżeli tak, proszę go wskazać?
Po nabyciu pełnego prawa własności samochód zostanie zakwalifikowany do grupy 7 Klasyfikacji Środków Trwałych – Środki transportu, rodzaj 742 – Samochody ciężarowe.
Czy dopuszczalna masa całkowita samochodu, o którym mowa we wniosku, nie przekracza/przekracza 3,5 tony?
Dopuszczalna masa całkowita samochodu wynosi 3100 kg, a więc nie przekracza 3,5 tony.
Jeżeli dopuszczalna masa całkowita ww. samochodu nie przekracza 3,5 tony, to czy jest to:
a) pojazd samochodowy mający jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
− klasyfikowany na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
− z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków,
b) pojazd samochodowy, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,
c) pojazd specjalny, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
− agregat elektryczny/spawalniczy,
− do prac wiertniczych,
− koparka, koparko-spycharka,
− ładowarka,
− podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
− żuraw samochodowy,
d) pojazd samochodowy określony w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług?
Samochód spełnia warunki określone w pkt 4 lit. a wezwania.
Jest to pojazd samochodowy:
· posiadający jeden rząd siedzeń,
· oddzielony od części przeznaczonej do przewozu ładunków trwałą fabrycznie zamontowaną przegrodą,
· klasyfikowany zgodnie z przepisami o ruchu drogowym jako pojazd kategorii N1.
Jeżeli jest to pojazd samochodowy, o którym mowa w pkt 4 lit. a lub b wezwania, proszę wskazać, czy posiada Pani dodatkowe badanie techniczne samochodu przeprowadzone przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowód rejestracyjny pojazdu zawierający odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań?
Jeżeli jest to pojazd samochodowy, o którym mowa w pkt 4 lit. c wezwania, proszę wskazać, czy posiada Pani dokument wydany zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, z którego wynika, że jest to pojazd specjalny?
Posiada Pani:
· zaświadczenie wydane przez Okręgową Stację Kontroli Pojazdów potwierdzające spełnienie wymagań określonych dla tego rodzaju pojazdu,
· dowód rejestracyjny zawierający stosowną adnotację.
Kopie obu dokumentów załącza Pani do uzupełnienia wniosku.
Pytania
1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, po nabyciu pełnej własności samochodu (…), wartość początkową tego samochodu dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, w związku z planowanym wprowadzeniem go do ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej, należy ustalić zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych regulującymi ustalanie wartości początkowej środków trwałych?
2. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym będzie Pani uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od tego samochodu jako środka trwałego wykorzystywanego w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, pomimo że samochód był wcześniej środkiem trwałym Pani zmarłego ojca i został przez niego w całości zamortyzowany, a następnie był wykorzystywany w przedsiębiorstwie w spadku?
3. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 2 będzie twierdząca, czy jako mały podatnik będzie Pani uprawniona do zastosowania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego zgodnie z art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem limitu pomocy de minimis?
Pytanie nr 1 zostało ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku.
Wyjaśniła Pani, że pytanie oznaczone we wniosku jako pytanie nr 1 dotyczy sposobu ustalenia wartości początkowej samochodu (…) dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, w związku z planowanym wprowadzeniem samochodu do ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej, a nie wyłącznie samego uprawnienia do ustalenia tej wartości.
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, w odniesieniu do pytania nr 1, po nabyciu pełnego prawa własności samochodu (…) będzie Pani uprawniona do ustalenia jego wartości początkowej dla celów amortyzacji oraz do wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej.
Pani zdaniem wartość początkowa tego samochodu powinna zostać ustalona zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych regulującymi ustalanie wartości początkowej środków trwałych.
Stoi Pani na stanowisku, że przedstawione we wniosku okoliczności nabycia pełnego prawa własności samochodu nie wyłączają możliwości ustalenia jego wartości początkowej dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
Pani zdaniem, w odniesieniu do pytania nr 2, możliwość amortyzacji samochodu wymaga oceny z uwzględnieniem całokształtu okoliczności przedstawionego zdarzenia przyszłego, w szczególności zakończenia przedsiębiorstwa w spadku, przejścia samochodu do majątku prywatnego oraz późniejszego nabycia przez Panią pełnej własności. Uważa Pani, że wcześniejsze dokonanie jednorazowego odpisu amortyzacyjnego przez Pani ojca nie przesądza automatycznie o braku możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych przez Panią.
Przedsiębiorstwo w spadku zostało zakończone, a po nabyciu pełnej własności samochód będzie wykorzystywany jako środek trwały w Pani, odrębnie prowadzonej działalności gospodarczej. Z uwagi na brak jednoznacznej regulacji odnoszącej się do przedstawionego stanu faktycznego zwraca się Pani o potwierdzenie prawidłowości Pani stanowiska.
Pani zdaniem wcześniejsze dokonanie jednorazowego odpisu amortyzacyjnego przez spadkodawcę nie przesądza automatycznie o braku możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych przez Panią.
Po zakończeniu przedsiębiorstwa w spadku samochód utracił status środka trwałego tego przedsiębiorstwa i stał się składnikiem majątku prywatnego spadkobierców.
Po nabyciu pełnej własności samochód będzie wykorzystywany jako środek trwały w odrębnej działalności gospodarczej prowadzonej przez Panią, która jest odrębnym podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych.
W Pani ocenie wcześniejsza amortyzacja dokonana przez spadkodawcę nie wyklucza możliwości amortyzowania samochodu przez Panią, jeżeli przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują wprost takiego ograniczenia dla przedstawionego zdarzenia przyszłego.
Pani zdaniem, w odniesieniu do pytania nr 3, jeżeli będzie Pani uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od tego samochodu, to jako mały podatnik uważa Pani, że będzie również uprawniona do zastosowania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego zgodnie z art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem obowiązującego limitu pomocy de minimis.
Jeżeli będzie Pani uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od przedmiotowego samochodu, to jako mały podatnik będzie również Pani uprawniona do zastosowania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego zgodnie z art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek oraz z uwzględnieniem obowiązującego limitu pomocy de minimis.
Stanowisko w zakresie pytania nr 1 zostało ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest:
− nieprawidłowe – w części dotyczącej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości początkowej samochodu ciężarowego, w której samochód ten został przez Panią nabyty w drodze darowizny,
− prawidłowe – w pozostałej części.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl tego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
· pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
· nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, enumeratywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
· być właściwie udokumentowany.
Stosownie do art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (…).
Z wniosku wynika, że od marca 2025 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, która opodatkowana jest na zasadach ogólnych (skala podatkowa). Posiada Pani status małego podatnika. Pani ojciec 27 maja 2020 r. nabył do prowadzonej przez niego działalności gospodarczej samochód ciężarowy. Po śmierci ojca działalność gospodarcza była kontynuowana w ramach przedsiębiorstwa w spadku z ustanowionym zarządcą sukcesyjnym. W dniu 1 października 2025 r. przedsiębiorstwo w spadku reprezentowane przez zarządcę sukcesyjnego zawarło z Panią umowę użyczenia tego samochodu na czas nieokreślony. Na podstawie tej umowy samochód był i jest wykorzystywany wyłącznie w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Działalność gospodarcza prowadzona przez spadkodawcę nie została przejęta przez Panią w trybie sukcesji uniwersalnej. Przedsiębiorstwo w spadku zakończyło działalność w dniu 8 października 2025 r. Po zakończeniu przedsiębiorstwa w spadku samochód przestał być składnikiem majątku przedsiębiorstwa. Od tego momentu stanowi przedmiot współwłasności osób fizycznych wynikającej z dziedziczenia. Prawo do spadku zostało stwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia. Współwłaścicielami samochodu zostali: Pani matka – udział 5/8, Pani – udział 1/8, Pani siostra – udział 1/8, Pani siostra – udział 1/8. Po zakończeniu przedsiębiorstwa w spadku samochód nadal był wykorzystywany w tej samej działalności gospodarczej, za zgodą współwłaścicieli. W czerwcu 2026 r. nabyła Pani pełną własność samochodu przez: pozostawienie udziału 1/8 nabytego w drodze spadku, zakup udziału 1/8 od jednej z sióstr, nabycie w drodze darowizny udziału 5/8 od matki, nabycie w drodze darowizny udziału 1/8 od drugiej siostry. Umowa darowizny zostaną zgłoszone zgodnie z przepisami ustawy o podatku od spadków i darowizn na formularzu SD-Z2.
Pierwsza Pani wątpliwość dotyczy kwestii, czy - po nabyciu pełnej własności samochodu ciężarowego, wartość początkową tego samochodu dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, w związku z planowanym wprowadzeniem go do ewidencji środków trwałych prowadzonej w ramach Pani działalności gospodarczej, należy ustalić zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych regulującymi ustalanie wartości początkowej środków trwałych oraz czy będzie Pani uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od tego samochodu ciężarowego, mimo że samochód był wcześniej środkiem trwałym w działalności gospodarczej Pani zmarłego ojca i został przez niego w całości zamortyzowany, a następnie był wykorzystywany w przedsiębiorstwie w spadku.
Zgodnie art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że składnik majątkowy może być uznany za środek trwały w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków, tj. gdy:
· stanowi własność lub współwłasność podatnika,
· został nabyty lub wytworzony we własnym zakresie przez podatnika,
· jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,
· jego przewidywany okres używania jest dłuższy niż rok,
· jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością albo oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.
Z kolei art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
Regulacja art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi natomiast, że:
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
W myśl art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie odpłatnego nabycia – cenę ich nabycia, a jeżeli były używane przez podatnika przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i nie były wcześniej amortyzowane – cenę ich nabycia, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.
Stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób – wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.
W myśl art. 22g ust. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 8, 9, 14 i 15, przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.
Przy czym, zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
Odnosząc się do sposobu ustalenia wartości początkowej samochodu ciężarowego, wskazuję, że wartość początkową należy ustalić w zróżnicowany sposób, tj. w zależności od sposobu nabycia poszczególnych udziałów w tym samochodzie.
Wskazała Pani, że samochód (poszczególne udziały) nabyła Pani na podstawie trzech odrębnych tytułów prawnych:
− spadku,
− umowy sprzedaży,
− umów darowizny.
Wartość początkową samochodu ciężarowego w części nabytej w drodze spadku powinna Pani określić w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostawał Pani udział we własności tego składnika majątku, według wartości rynkowej z dnia nabycia spadku (data śmierci Pani ojca), zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast w tej części, w której samochód ciężarowy został nabyty w drodze kupna, wartość początkową powinna Pani ustalić zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wg ceny nabycia.
Z kolei w tej części, w której samochód ciężarowy został nabyty w drodze darowizny, wartość początkową powinna Pani ustalić zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w ustalonej proporcjonalnie części wartości rynkowej samochodu z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny określa tę wartość w niżej wysokości.
Przechodząc natomiast do kwestii dokonywania i zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych, zwracam uwagę, że stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku, jeżeli:
− nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw lub
− dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
− nabycie to korzysta ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn, lub
− nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku.
Podkreślam zatem, że w zakresie pojęcia „nabycie w drodze spadku” mieszczą się te sytuacje, w których własność przechodzi na spadkobiercę w drodze dziedziczenia, w wyniku zdarzenia, jakim jest otwarcie spadku (śmierć spadkodawcy).
Ponadto ww. przepis wskazuje, że jeżeli podatnik nabywa środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne nieodpłatnie, a nabycie to nie stanowi przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw, dochód z tego tytułu jest wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych, nabycie to korzysta ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn lub od dochodu tego zaniechano poboru podatku, wówczas dokonywane przez podatnika odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztów podatkowych. Jednak przepis ten zawiera jeden wyjątek. Tym wyjątkiem jest nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w drodze spadku.
A zatem, zgodnie z ww. przepisem, odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych nabytych w drodze spadku nie podlegają wyłączeniu na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z kosztów uzyskania przychodów.
Tym samym od tej części wartości początkowej samochodu ciężarowego, w której środek ten został przez Panią nabyty w drodze spadku, odpisy amortyzacyjne mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
Natomiast w odniesieniu do części samochodu nabytej przez Panią w drodze darowizn od Pani siostry i matki wskazuję, że – co do zasady – jeżeli środek trwały jest nabyty nieodpłatnie (np. tytułem darowizny), a nabycie to korzysta ze zwolnienia od spadków i darowizn, to odpisy amortyzacyjne od tego środka trwałego nie stanowią kosztów podatkowych, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie natomiast do art. 23 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisu ust. 1 pkt 45a lit. a nie stosuje się do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nabytych w drodze darowizny, jeżeli darczyńca dokonywał odpisów amortyzacyjnych od tych składników. W tym przypadku stosuje się odpowiednio przepisy art. 22g ust. 12 oraz art. 22h ust. 3 i nie stosuje się przepisu art. 22g ust. 15.
Ostatnia z tych regulacji pozwala jednak na zaliczenie do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych nabytych w drodze darowizny, jeżeli nabycie to korzysta ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn, w przypadku gdy środki te wykorzystywane przez darczyńcę były przez niego amortyzowane. Oznacza to, że obdarowany przyjmuje je w wartości określonej przez darczyńcę (kontynuacja). Kontynuując amortyzację tych składników, uwzględnia też wysokość dokonanych już przez darczyńcę odpisów oraz przyjętą metodę amortyzacji.
To oznacza, że jeżeli darczyńca darowany środek trwały wykorzystywał w swojej działalności gospodarczej i go amortyzował, to obdarowany ma możliwość kontynuowania tej amortyzacji i zaliczenia w poczet kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych przy zachowaniu ustalonej przez darczyńcę wartości początkowej i przyjętej metody amortyzacji.
Wskazała Pani we wniosku, że umowy darowizny zostaną zgłoszone zgodnie z przepisami ustawy o podatku od spadków i darowizn na formularzu SD-Z2. Ponadto z wniosku wynika, że samochód był amortyzowany przez spadkodawcę (Pani ojca) i w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej został w całości zamortyzowany. Samochód nie był amortyzowany przez darczyńców (Pani matkę i siostrę).
Ponadto zauważam, że stosownie do art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):
Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli: zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 1a-2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.
Z tego przepisu wynika, że podstawowym warunkiem dla skorzystania ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn jest zgłoszenie faktu nabycia majątku naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego. Zgłoszenie powinno zostać złożone – co do zasady – na formularzu SD-Z2 – w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.
Skoro zatem darowizna części samochodu na Pani rzecz będzie zwolniona od podatku od spadków i darowizn oraz Pani mama i siostra przed tą darowizna nie dokonywały odpisów amortyzacyjnych od tego samochodu, to Pani od momentu przejścia prawa własności tego samochodu na Panią nie ma możliwości zaliczania odpisów amortyzacyjnych od darowanej części samochodu do kosztów uzyskania przychodów.
Zatem będzie miała Pani prawo zaliczyć odpisy amortyzacyjne do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej od tej części wartości początkowej samochodu ciężarowego, która została nabyta przez Panią w drodze kupna oraz w drodze spadku. Natomiast odpisy amortyzacyjne od tej części wartości początkowej tego samochodu, w której środek ten został przez Panią nabyty nieodpłatnie, tj. w drodze darowizn, nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pani wątpliwość dotyczy również kwestii – czy Pani jako mały podatnik będzie uprawniona do zastosowania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego, zgodnie z art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem limitu pomocy de minimis.
Zgodnie z art. 22h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.
Jedną z metod amortyzacji przewidzianą przez przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest tzw. jednorazowa amortyzacja.
Zgodnie z art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.
W myśl art. 22k ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub stosować zasady określone w art. 22h ust. 4. Od następnego roku podatkowego podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych zgodnie z ust. 1 lub art. 22i; suma odpisów amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym roku podatkowym oraz niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.
Stosownie do art. 22k ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 10 000 zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22f ust. 3.
Zgodnie z art. 22k ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.
W świetle wyżej cytowanych przepisów, z możliwości jednorazowej amortyzacji mogą skorzystać:
- mali podatnicy lub
- podatnicy, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej.
Określenie „mały podatnik” zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku również przychodu ze sprzedaży u zmarłego przedsiębiorcy; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
Jak wynika z powyższych przepisów, przedsiębiorcy będący małymi podatnikami, mogą dokonywać jednorazowej amortyzacji środków trwałych zaliczonych do grup 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych do wysokości określonego w ww. ustawie limitu (równowartości 50.000 euro). Wyjątek stanowią będące środkami trwałymi samochody osobowe, które nie mogą podlegać jednorazowej amortyzacji.
Zgodnie z art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o samochodzie osobowym – oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:
a) pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
− klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
− z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków,
b) pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,
c) pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
− agregat elektryczny/spawalniczy,
− do prac wiertniczych,
− koparka, koparko-spycharka,
− ładowarka,
− podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
− żuraw samochodowy,
d) pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w:
1) art. 5a pkt 19a lit. a i b stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
2) art. 5a pkt 19a lit. c stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
Ustawodawca wprowadził więc obowiązek potwierdzenia statusu pojazdu samochodowego innego niż osobowy, odpowiednio:
· zaświadczeniem wydanym przez okręgową stację kontroli pojazdów oraz odpowiednią adnotacją zawartą w dowodzie rejestracyjnym,
· dokumentami wydanymi zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
Jak wskazała Pani w opisie sprawy, posiada Pani status małego podatnika oraz klasyfikuje Pani samochód ciężarowy w grupie 742 Klasyfikacji Środków Trwałych. Dopuszczalna masa całkowita samochodu nie przekracza 3,5 tony. Samochód spełnia warunki określone w art. 5a pkt 19a lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Posiada Pani zaświadczenie wydane przez Okręgową Stację Kontroli Pojazdów potwierdzające spełnienie wymagań określonych dla tego rodzaju pojazdu oraz dowód rejestracyjny zawierający stosowną adnotację.
Wobec tego, mając na uwadze powołany uprzednio art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stwierdzam, że spełnia Pani przesłanki, żeby mogła Pani zastosować jednorazową amortyzację do samochodu ciężarowego, jako środka trwałego zaliczonego do grupy 7 Klasyfikacji Środków Trwałych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.
Podsumowanie: po nabyciu przez Panią pełnej własności samochodu ciężarowego, wartość początkową tego samochodu dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, w związku z planowanym wprowadzeniem go do ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej, należy ustalić zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych regulującymi ustalanie wartości początkowej środków trwałych.
Będzie miała Pani prawo zaliczyć odpisy amortyzacyjne do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej od tej części wartości początkowej samochodu ciężarowego, który został nabyty przez Panią w drodze kupna oraz w drodze spadku. Natomiast odpisy amortyzacyjne od tej części wartości początkowej tego samochodu, w której środek ten został przez Panią nabyty nieodpłatnie w drodze darowizn, nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów.
Jako mały podatnik będzie Pani uprawniona do zastosowania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego zgodnie z art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem limitu pomocy de minimis.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Jednocześnie informuję, że dokumenty dołączone do wniosku nie są przedmiotem oceny. Zwracam uwagę, że interpretacja indywidualna stanowi ocenę stanowiska wnioskodawcy dokonaną na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Dlatego też załączone dokumenty nie podlegały analizie w Pani sprawie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów