0112-KDIL2-2.4011.594.2026.4.MG

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 1 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 7 lipca 2026 r. (wpływ 7 lipca 2026 r.) oraz pismem z 5 sierpnia 2026 r. (wpływ 6 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(…) Spółka Jawna (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) projektuje i produkuje w pełni dostosowane do indywidualnych potrzeb etui, torby, pasy i pokrowce na narzędzia, elektronarzędzia oraz inne akcesoria przeznaczone na place budowy i do zastosowań przemysłowych.

Wspólnikami Spółki są trzy osoby fizyczne będące polskimi rezydentami podatkowymi (dalej jako: „Wspólnicy”).

Spółka prowadzi księgi rachunkowe.

Wspólnicy zamierzają podjąć uchwałę, w której część zysku, jaki nie został im wypłacony ze Spółki z lat poprzednich, przeznaczą na powiększenie kapitału zapasowego.

Spółka ma w planach inwestycje i Wspólnicy postanowili zasilić fundusz kapitału zapasowego o kwotę zysku niewypłaconego z lat ubiegłych, który nie został im wypłacony, z myślą o wykorzystaniu go na cel prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej.

W tym przypadku jednak kwoty zysku niewypłaconego Wspólnikom, które każdy z nich przeznacza na ten kapitał, nie są proporcjonalne do ich udziału w zyskach Spółki.

Będzie istniała dysproporcja pomiędzy Wspólnikami w zakresie środków przekazanych przez nich na kapitał zapasowy – kwoty przekazane nie będą odpowiadać proporcji udziału w zyskach danego wspólnika.

Możliwa jest także sytuacja, iż środki przeznaczone na ten kapitał zapasowy będą wpłacane tylko przez wybranych 2 wspólników.

Wspólnicy nie wykluczają, że zysk pozostawiony w Spółce na kapitale zapasowym zostanie przeznaczony w całości lub części do zwrotu w późniejszym terminie.

Zwiększanie kapitału zapasowego uchwałą wspólników oraz przekazywanie części zysku na ten kapitał nie będzie równoznaczne z wniesieniem czy podwyższeniem wkładów przez Wspólników.

Nie będzie zatem zmianą umowy Spółki w zakresie określenia wartości wnoszonych wkładów, czy też podwyższenia wartości wniesionych do Spółki wkładów.

Uzupełnienie I

Czy „wspólnik, który nie uczestniczy w zwiększeniu kapitału zapasowego”, o którym mowa w Pani pytaniu, odnosi się do Pani?

Tak, wspólnik, który nie będzie uczestniczył w zwiększeniu kapitału zapasowego to Wnioskodawczyni.

Dlaczego powstanie „dysproporcja pomiędzy Wspólnikami w zakresie środków przekazanych przez nich na kapitał zapasowy – kwoty przekazane nie będą odpowiadać proporcji udziału w zyskach danego wspólnika”, z czego wynika taki sposób alokacji środków i jakie są tego powody?

Na kapitał zapasowy Wspólnicy planują przeznaczyć część zysku, jaki nie został im wypłacony ze Spółki z lat poprzednich. Wnioskodawczyni ze względu na swój wiek oraz niski udział w zyskach firmy, cały swój dotychczasowy zysk ze spółki jawnej miała wypłacany systematycznie. Pozostali wspólnicy, którzy nie pobierali zysku z lat ubiegłych, za zgodną wolą wszystkich wspólników chcą postanowić, że przeznaczą swój niepobrany w latach ubiegłych zysk na zwiększenie kapitału zapasowego.

Uzupełnienie II

Czy wniesienie środków, w postaci niewypłaconego wspólnikom zysku, na zwiększenie kapitału zapasowego będzie miało charakter nieodpłatny (nieoprocentowany), czy też środki te zostaną zwrócone z oprocentowaniem lub inną formą wynagrodzenia za czasowe udostępnienie kapitału

Wnioskodawczyni wskazała, iż wniesienie środków, w postaci niewypłaconego wspólnikom zysku, na zwiększenie kapitału zapasowego będzie miało charakter nieodpłatny (nieoprocentowany). Środki te zostaną zwrócone bez jakiegokolwiek oprocentowania lub innej formy wynagrodzenia za czasowe udostępnienie kapitału.

Pytanie

Czy czynność polegająca na zwiększeniu kapitału zapasowego z części zysku, jaki nie został Wspólnikom wypłacony ze Spółki z lat poprzednich, które to zwiększenie jest sfinansowane tylko przez pozostałych wspólników, z pominięciem Wnioskodawczyni, skutkuje powstaniem przychodu podatkowego dla Wnioskodawczyni, tj. wspólnika, który nie uczestniczy w zwiększeniu kapitału zapasowego?

Pytanie wynika z uzupełnienia I do wniosku.

Pani stanowisko w sprawie

W opinii Wnioskodawczyni – czynność polegająca na zwiększeniu kapitału zapasowego z części zysku, jaki nie został wspólnikom wypłacony ze Spółki z lat poprzednich, które to zwiększenie jest sfinansowane tylko przez pozostałych wspólników, z pominięciem Wnioskodawczyni, nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego dla Wnioskodawczyni tj. wspólnika, który nie uczestniczy w zwiększeniu kapitału zapasowego.

Co do zasady w prawie podatkowym przyjmuje się, iż przychód podatkowy musi mieć charakter trwały i definitywny. Przykładem może być wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003 r., sygn. akt III SA 3382/02, w którym sąd wskazał, że „(...) do przychodów zaliczyć można tylko takie wartości, które określają definitywny przyrost majątku podatnika”, czy też orzeczenie z dnia 30 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 1602/12, w którym NSA stwierdził, że: „(...) Z istoty podatku dochodowego wynika, że jest on ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem – jako źródłem dochodu – jest tylko ta wartość, która, wchodząc do majątku podatnika, może powiększyć jego aktywa. Otrzymanymi pieniędzmi lub wartościami pieniężnymi są zatem w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. tylko takie wartości, które powiększają aktywa majątkowe podatnika, a więc takie, którymi może on rozporządzać jak własnymi (podobnie wyrok NSA z 14 maja 1998 r. SA/Sz 1305/97)”.

Ponadto, zgodnie z obowiązującą linią orzeczniczą sądów administracyjnych (np. wyrok NSA z dnia 19 września 2014 r., sygn. akt II FSK 2280/12; wyrok NSA z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt II FSK 2387/12) oraz stanowiskiem Trybunału Konstytucyjnego zaprezentowanym w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, o przychodzie można mówić w sytuacji, gdy dany podmiot osiąga korzyść majątkową albo poprzez zwiększenie swojego majątku, albo zwolnienie się z obowiązku zapłaty długu.

Podobnie w wyroku z dnia 3 sierpnia 2017 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 382/11 sąd wskazał, że: „Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym, a zatem jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Stąd też wszystkie kwoty otrzymywane tytułem zwrotnym, takie jak pożyczki, kredyty i kaucje nie są zaliczane do przychodów podatkowych (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Komentarz do art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, LEX 2010).

Tezy te znajdują potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjnych O/Z we Wrocławiu w wyroku z dnia 6 kwietnia 1994 r. (SA/Wr 1101/93 – Centralna Baza Orzeczeń NSA) stwierdził, że w związku z pobraniem kredytów nie powstał obowiązek podatkowy w podatku dochodowym. Zdaniem Sądu również spłata zaciągniętych pożyczek nie powodowała powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o pdof. Odnosząc się natomiast do problematyki uznania kaucji za przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o pdof, NSA O/Z w Katowicach w wyroku z dnia 20 marca 1996 r. (SA/Ka 332/95 – Centralna Baza Orzeczeń NSA) stwierdził, że kaucja jest świadczeniem obojętnym z punktu widzenia obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Konsekwentnie”.

Takie stanowisko zostało potwierdzone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 22 września 2021 roku (sygn. akt II SA/Bd 643/12), gdzie możemy przeczytać: „Za przychody podatkowe mogą być uznane zatem tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym, a zatem jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny”.

Podsumowując, wspólnik, który nie uczestniczy w zwiększeniu kapitału zapasowego, nie uzyskuje żadnej korzyści majątkowej.

Stanowisko wynika z uzupełnienia I do wniosku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Z tego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w cytowanej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Ogólne wyjaśnienie pojęcia przychodu zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi:

Zatem przychodem jest każda forma przysporzenia majątkowego, zarówno forma pieniężna, jak i niepieniężna, w tym nieodpłatne świadczenia oraz świadczenia w naturze otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu – przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Zasady ustalania wartości świadczeń w naturze, innych nieodpłatnych świadczeń i świadczeń częściowo odpłatnych regulują art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.)

Stosownie do art. 8 § 1 ustawy Kodeks spółek handlowych:

Podkreślam, że spółka jawna stanowi odrębną od wspólników strukturę pod względem organizacyjno-prawnym i majątkowym. Ta odrębność podmiotowa ma zasadnicze znaczenie przy określaniu skutków podatkowych zdarzeń gospodarczych mających miejsce w spółce jawnej.

Jednocześnie przepisy Kodeksu spółek handlowych nie przewidują pojęcia „kapitału zapasowego” ani obowiązku jego tworzenia dla spółki jawnej – pojęcie to dotyczy m.in. spółek kapitałowych (np. art. 396 Kodeksu spółek handlowych dla spółki akcyjnej).

W spółce jawnej jest jednak dopuszczalne tworzenie wewnętrznych funduszy celowych lub rezerwowych (potocznie nazywanych kapitałem zapasowym lub rezerwowym) na podstawie zasady swobody umów i autonomii woli wspólników.

Dlatego też z cywilnoprawnego i podatkowego punktu widzenia wnoszone przez wspólnika spółki jawnej „zwrotne wpłaty” mogą być uznane jako świadczenia o charakterze zbliżonym do pożyczki. W przypadku zatem takich „wpłat zwrotnych” mogą być one traktowane podobnie jako uregulowana w art. 720-724 Kodeksu cywilnego pożyczka.

W świetle art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Pożyczka może zostać udzielona nieodpłatnie lub odpłatnie, tj. za oznaczonym wynagrodzeniem w formie odsetek.

Stosownie natomiast do art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl natomiast art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Spółka jawna nie posiada osobowości prawnej. Spółka ta – jeżeli jej wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne – nie jest samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego, a dochody tej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. W konsekwencji, wspólnik spółki niebędącej osobą prawną (w tym spółki jawnej) przychody i koszty podatkowe powinien rozliczać w wysokości ustalonej stosownie do jego udziału w spółce.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nieodpłatnym świadczeniem, o którym mowa w tym przepisie, są wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy.

Takie właśnie przysporzenie stanowi przyznanie spółce jawnej prawa do korzystania z pożyczki udzielonej przez podmiot trzeci (np. przez wspólnika) bez konieczności zapłaty odsetek. Otrzymanie nieoprocentowanej pożyczki od podmiotu trzeciego spowoduje powstanie korzyści dla wspólników spółki jawnej w postaci nieodpłatnej (a zatem korzystniejszej niż warunki rynkowe) możliwości korzystania z cudzego kapitału.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pani wraz z dwoma innymi osobami fizycznymi (dalej: Pozostali Wspólnicy) wspólnikami spółki jawnej (dalej: Spółka). Pani i Pozostali Wspólnicy zamierzają podjąć uchwałę, w której część zysku Pozostałych Wspólników, jaki nie został im wypłacony ze Spółki z lat poprzednich, przeznaczą na powiększenie kapitału zapasowego Spółki m.in. w celu realizacji planów inwestycyjnych Spółki oraz wykorzystania środków na prowadzenie przez Spółkę działalności gospodarczej. Pani, ze względu na swój wiek oraz niski udział w zyskach Spółki, cały dotychczasowy zysk ze Spółki miała wypłacany systematycznie. Możliwa jest zatem sytuacja, że środki przeznaczone na ten kapitał zapasowy będą wpłacane tylko przez Pozostałych Wspólników. Tym samym, kwoty przeznaczone na zasilenie kapitału zapasowego nie będą proporcjonalne do udziału poszczególnych wspólników w zyskach Spółki. Pani i Pozostali Wspólnicy nie wykluczają, że zysk pozostawiony w Spółce na kapitale zapasowym zostanie przeznaczony w całości lub części do zwrotu w późniejszym terminie. Zwiększanie kapitału zapasowego uchwałą Pani i Pozostałych Wspólników oraz przekazywanie części zysku na ten kapitał nie będzie równoznaczne z wniesieniem czy podwyższeniem wkładów przez Pozostałych Wspólników. Wniesienie środków przez Pozostałych Wspólników, w postaci niewypłaconego Pozostałym Wspólnikom zysków, na zwiększenie kapitału zapasowego będzie miało charakter nieopłatny (nieoprocentowany). Środki te zostaną zwrócone bez jakiegokolwiek oprocentowania lub innej formy wynagrodzenia za czasowe udostępnienie kapitału.

W konsekwencji, zwiększenie kapitału zapasowego przez przekazanie przez Pozostałych Wspólników zysków, które nie zostały im wypłacone, mające charakter nieoprocentowanej pożyczki powoduje, że tego typu świadczenie będzie dla Spółki nieodpłatnym przysporzeniem powodującym powstanie przychodu w wysokości rynkowego oprocentowania otrzymanych przez Spółkę środków.

Na tle Pani opisu stwierdzam, że zasilenie kapitału zapasowego umożliwi nieodpłatne korzystanie przez Spółkę z cudzego kapitału (tu: Pozostałych Wspólników). A to stanowi nieodpłatne świadczenie będące Pani przychodem w odpowiedniej proporcji.

Zatem korzyść uzyskana przez Spółkę z tytułu korzystania ze środków przekazanych Spółce na kapitał zapasowy przez Pozostałych Wspólników będzie stanowić dla Pani, jako wspólnika Spółki, przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, proporcjonalnie do posiadanego przez Panią w Spółce udziału.

Podsumowanie: czynność polegająca na zwiększeniu kapitału zapasowego sfinansowanego przez Pozostałych Wspólników (z wyłączeniem Pani) skutkuje powstaniem przychodu podatkowego dla Pani – proporcjonalnie do posiadanego przez Panią w Spółce udziału – zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.