0112-KDIL2-2.4011.584.2026.2.MG

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

-        nieprawidłowe – w części dotyczącej wskazania art. 22 ust. 9 pkt 1 jako podstawy zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów,

-        prawidłowe – w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 28 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 15 lipca 2026 r. (wpływ 17 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzeń przyszłych

Wnioskodawca (…) prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod numerem (…), której głównym zakresem zgodnie z numerem PKD jest praktyka lekarska specjalistyczna (86.22.Z).

Podatnik jest rezydentem krajowym i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Status podatnika VAT posiada od (…) 2016 roku.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca od dnia 2023 roku wykonuje usługi szkoleniowe z zakresu usług (...) oraz usług szkoleniowych na rzecz podmiotu A (...).

Wykonane usługi dokumentowane są fakturami VAT.

Spółka A jest podmiotem prowadzącym niepubliczną placówkę kształcenia ustawicznego pod nazwą X działającą w oparciu o przepisy prawa oświatowego. Podmiot posiada wpis do rejestru szkół i placówek oświatowych.

X organizuje kursy umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych.

Od (...) 2020 roku Wnioskodawca jest właścicielem znaku towarowego „Y”, który został zarejestrowany (…).

Y to nazwa własna nieinwazyjnej, autorskiej metody terapeutycznej stworzonej przez Wnioskodawcę, która łączy (...).

Opracowana metodyka Y ma charakter autorski i stanowi rezultat doświadczenia zawodowego i twórczej cechy Wnioskodawcy.

Zarejestrowany znak towarowy „Y” nie został wprowadzony przez Wnioskodawcę do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie jest w niej wykorzystywany, z uwagi na fakt, iż jest to jego osobna i indywidualna inicjatywa.

Spółka A w swojej aktualnej ofercie szkoleniowej posiada szkolenie nazwane „Z”, które planuje zmienić na „Y”.

W środowisku terapeutycznym pojęcia „Z” i „Y” używane są wymiennie, natomiast X w celu zapewnienia jednorodności nomenklatury planuje ujednolicić nazewnictwo usługi szkoleniowej, korzystając z nazwy i metodologii „Y”.

W związku z powyższym Wnioskodawca zamierza udzielić odpłatnie spółce A licencji do korzystania ze znaku towarowego w zakresie określonym w umowie wraz z pełną metodyką jej stosowania, do oferowanego szkolenia przez X.

Uzupełnienie wniosku

Czy jest Pan wspólnikiem lub pełni Pan funkcje w organach A (dalej: Spółka) – jeśli tak, proszę wskazać jakie, od kiedy je Pan wykonuje oraz jakie obowiązki Pan wykonuje w ramach tych funkcji?

Wnioskodawca nie jest wspólnikiem spółki A. Wnioskodawca nie pełni żadnej funkcji w organach spółki A.

Czy między Panem a Spółką istnieją jakiekolwiek powiązania (gospodarcze, majątkowe, osobowe)?

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki B, która jest jedynym wspólnikiem spółki A.

Czy wskazany we wniosku znak towarowy stanowił wcześniej majątek Spółki?

Wskazany we wniosku znak towarowy nie stanowił wcześniej majątku spółki.

Czy wskazany we wniosku znak towarowy został wytworzony w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej?

Znak towarowy powstał w wyniku indywidualnej kreacji twórczej bez ponoszenia kosztów, tym samym nie można przypisać wytworzenia znaku towarowego prowadzonej działalności gospodarczej. Wpis w rejestrze (…) dokonany jest na Wnioskodawcę jako osobę prywatną, a nie w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Czy wydatki na wytworzenie znaku towarowego zostały wcześniej zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w działalności gospodarczej?

W związku z wytworzeniem znaku towarowego nie zostały zidentyfikowane żadne wydatki. Tym samym żadne wydatki związane z wytworzeniem znaku towarowego nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w działalności gospodarczej.

Czy wskazany we wniosku znak towarowy stanowi Pana majątek prywatny?

Wskazany we wniosku znak towarowy stanowi majątek prywatny Wnioskodawcy. Wskazany we wniosku znak towarowy nie jest objęty wspólnością majątkowa małżeńską.

Czy znak towarowy, przed zawarciem umowy ze Spółką, był używany wyłącznie przez Pana?

Znak towarowy pozostawał w wyłącznej dyspozycji Wnioskodawcy. Celem promocji marki Wnioskodawca dopuszczał umieszczanie znaku towarowego przedsięwzięciach organizowanych przez inne podmioty.

Czy obecna umowa ze Spółką będzie pierwszą umową licencji dotyczącą wskazanego we wniosku znaku towarowego; jeśli nie – proszę wskazać, kiedy po raz pierwszy udzielił Pan licencji do tego znaku towarowego?

Obecna umowa ze spółką będzie pierwszą umową licencji dotyczącą wskazanego we wniosku znaku towarowego.

Czy umowa, która zostanie zawarta przez Pana ze Spółką, będzie umową licencji w rozumieniu art. 163 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1170); jeśli nie – jakie elementy tej umowy będą odróżniać ją od umowy licencji.

Umowa, która zostanie zawarta przez Wnioskodawcę ze spółką, będzie zawarciem umowy o charakterze licencyjnym w rozumieniu art. 163 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.

Czy umowa licencji będzie przewidywać, że Spółka ma wyłączne prawo do korzystania ze znaku towarowego?

Wnioskodawca nie wyklucza, iż umowa licencyjna zawarta ze spółką będzie przewidywać, iż spółka A będzie mogła udzielać dalszych sublicencji.

Pytania

1.     Czy w tak przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie mógł opodatkować przychody z tytułu udzielonej licencji do znaku towarowego na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychody z praw majątkowych?

2.     Czy w związku z możliwością tak osiąganych przychodów Wnioskodawcy będzie przysługiwała możliwość zastosowania podwyższonych, tj. 50% kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wyróżnia odrębne źródła przychodów, w tym m.in. kapitały pieniężne i prawa majątkowe (pkt 7) oraz pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 3).

W myśl art. 18 ww. ustawy za przychody z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych, a także z praw do znaków towarowych, tym również z odpłatnego zbycia lub udostępniania tych praw.

Powyższe oznacza, że w celu prawidłowego zakwalifikowania określonych przychodów do wskazanych w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konieczne jest wyodrębnienie sposobu jego uzyskania, zdefiniowanie poszczególnych źródeł przychodu oraz rozdzielenia majątku prywatnego od firmowego.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca jest właścicielem znaku towarowego „Y”, stanowiącego element jego majątku prywatnego, który nie został wprowadzony do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca zamierza udzielić odpłatnej licencji do tego znaku na rzecz spółki A, poza zakresem prowadzonej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie zarządzania prawami własności intelektualnej oraz znaków towarowych, sklasyfikowanych kodem PKD 77.40.Z. Tym samym czynność ta, w ocenie Wnioskodawcy, stanowić będzie zarządzanie majątkiem prywatnym.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 24 marca 2026 r., sygn. 0115-KDWT.4011.10.2026.2.AK, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że „przychód z korzystania przez podatnika z posiadanego znaku towarowego (w tym także ze znaku, na który udzielono prawo ochronne), a zatem także z odpłatnego udostępniania praw do korzystania z tego znaku innym podmiotom, stanowi przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od rodzaju umowy, na podstawie której udostępnienie to nastąpi. (…) Skoro więc znak towarowy, należący do majątku prywatnego, będzie oddany do odpłatnego korzystania na podstawie umowy zawartej poza działalnością gospodarczą, to należność uzyskiwana z tytułu udostępnienia przedmiotowego znaku stanowić będzie przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Zdaniem Wnioskodawcy w związku z powyższym należy uznać, że w przedstawionym przyszłym zdarzeniu, przychód z tytułu odpłatnego udostępnienia licencji do znaku towarowego „Y”, stanowiącego majątek prywatny Wnioskodawcy, powinien zostać zakwalifikowany jako przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad 2

Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub rozporządzania tymi prawami mogą być określone w wysokości 50% uzyskanego przychodu.

Warunkiem zastosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodów jest zatem istnienie utworu w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, uzyskiwanie przychodu bezpośrednio z tytułu korzystania z praw autorskich lub rozporządzania tymi prawami.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca jest twórcą autorskiej metody terapeutycznej „Y”, obejmującej spójną i indywidualną metodykę postępowania terapeutycznego, stanowiącą rezultat jego działalności twórczej o indywidualnym charakterze.

Znak towarowy do opracowanej metodologii został zarejestrowany przez (…).

W ocenie Wnioskodawcy opracowana metodyka stanowi uporządkowany i oryginalny sposób prowadzenia terapii, stanowiąc tym samym utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W związku z powyższym planowane zawarcie umowy licencyjnej nie ogranicza się wyłącznie do udostępnienia znaku towarowego, lecz obejmuje również przekazanie opracowanej przez Wnioskodawcę metodyki terapeutycznej, warunkującej prawidłowe posługiwanie się znakiem „Y”.

W konsekwencji wynagrodzenie uzyskiwane przez Wnioskodawcę będzie pozostawało w bezpośrednim związku z korzystaniem z utworu oraz rozporządzaniem prawami autorskimi do tej metodyki.

W odniesieniu do sposobu korzystania ze znaku towarowego należy założyć, że Spółka A planująca posługiwać się zastrzeżonym znakiem towarowym musi w pełni zaimplementować i dostosować aktualny proces kształcenia do opracowanej metodyki przez Wnioskodawcę.

W ocenie Wnioskodawcy powyższe wskazuje, że wynagrodzenie z tytułu zawartej umowy licencyjnej będzie obejmowało nie tylko możliwość posługiwania się znakiem towarowym, lecz przede wszystkim dotyczyć będzie możliwości korzystania z autorskiej metodyki terapeutycznej, stanowiącej utwór w rozumieniu przepisów prawa autorskiego.

W analizowanym przypadku znak towarowy będzie pełnił funkcję identyfikującą metodę według zastrzeżonej nazwy, natomiast istotą świadczenia będzie w istocie udostępnienie opracowanej przez Wnioskodawcę metodyki terapii.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, przychody uzyskiwane z tytułu udostępnienia licencji będą uprawniały podatnika do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, fizycznych jest:

-     nieprawidłowe – w części dotyczącej wskazania art. 22 ust. 9 pkt 1 jako podstawy zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów,

-     prawidłowe – w pozostałej części.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy:

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Ponadto wskazuję, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z tych przepisów wynika, że, aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy warunki:

·         zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·         nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy oraz

·         wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Z przedstawionych regulacji wynika, że najem i dzierżawa stanowią odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć najem lub dzierżawa mogą mieć miejsce również w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Co do zasady, wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu bądź dzierżawy ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzecz w najem/dzierżawę.

Z kolei przychody z praw majątkowych, zaliczane do źródła przychodu wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, definiuje przepis art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

O kwalifikacji do danego źródła przychodów przesądza dana umowa, nie natomiast forma zawiązania stosunku prawnego (umowa o dzieło, czy umowa zlecenia). Gdy przedmiotem umowy są prawa autorskie, to przychody z tego tytułu zalicza się do praw majątkowych, bez względu na podmiot, z którym zawarta została umowa, jak i na moment jej zawarcia.

Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1170):

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:

Stosownie do art. 120 ust. 1 i 2 ustawy Prawo własności przemysłowej:

W myśl art. 121 ustawy Prawo własności przemysłowej:

Przepis art. 153 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej stanowi, że:

Natomiast zgodnie z art. 162 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:

Z kolei na podstawie art. 163 ust. 1 i 2 ustawy Prawo własności przemysłowej:

Z tych przepisów wynika, że przychód z korzystania przez podatnika z posiadanego znaku towarowego (w tym także ze znaku, na który udzielono prawo ochronne), a zatem także z odpłatnego udostępniania praw do korzystania z tego znaku innym podmiotom, stanowi przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od rodzaju umowy, na podstawie której udostępnienie to nastąpi.

Jednocześnie zwracam uwagę na fakt, że choć prawa majątkowe zostały wymienione w odrębnym źródle przychodów, nie oznacza to, że przychody z tych praw osiągane przez przedsiębiorcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie mogą stanowić przychodów z działalności gospodarczej. Jeżeli umowy, co do których podatnikowi przysługują autorskie prawa majątkowe, są zawierane w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, to przychody uzyskane z tego tytułu należy kwalifikować do źródła przychodów „pozarolnicza działalność gospodarcza”.

Z informacji wskazanych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, której głównym zakresem jest praktyka lekarska specjalistyczna (86.22.Z). Jest Pan właścicielem znaku towarowego „Y”. „Y” to nazwa własna nieinwazyjnej, autorskiej metody terapeutycznej, którą stworzył Pan, (…). Zarejestrowany znak towarowy nie został wprowadzony przez Pana do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Stanowi on Pana majątek prywatny. W związku z wytworzeniem znaku towarowego nie zostały przez Pana zidentyfikowane żadne wydatki, a tym samym żadne wydatki nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Obecnie zamierza Pan udzielić odpłatnie spółce (...) licencji do korzystania ze znaku towarowego. Będzie to pierwsza umowa licencji tego znaku towarowego. Będzie to umowa o charakterze licencyjnym w rozumieniu art. 163 ustawy Prawo własności przemysłowej.

Pana wątpliwość dotyczy możliwości opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tytułu udzielonej licencji do znaku towarowego na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skoro więc znak towarowy, należący do Pana majątku prywatnego, będzie oddany do odpłatnego korzystania na podstawie umowy zawartej poza działalnością gospodarczą, to należność uzyskiwana przez Pana z tytułu udostępnienia tego znaku stanowić będzie przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kolejna Pana wątpliwość dotyczy możliwości zastosowania podwyższonych, tj. 50% kosztów uzyskania przychodów.

Koszty uzyskania przychodów zostały uregulowane w przepisach rozdziału 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem w odniesieniu do niektórych przychodów ustawodawca dopuścił możliwość ustalania podwyższonych kosztów uzyskania przychodów, do których mają zastosowanie 50% koszty uzyskania przychodów.

Z kolei, jak stanowi art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast na podstawie art. 22 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że będzie Pan uzyskiwać przychody z tytułu udzielonej licencji do znaku towarowego i będzie to pierwsza umowa licencji dotycząca wskazanego we wniosku znaku towarowego.

Przedmiotem umowy jest udzielenie licencji na korzystanie z prawa ochronnego na znak towarowy, o którym mowa we wcześniej cytowanych przepisach ustawy Prawo własności przemysłowej.

W konsekwencji do ustalenia kosztów uzyskania przez Pana przychodów z tytułu opisanej licencji znajdzie zastosowanie art. 22 ust. 9 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wprost obejmuje opłatę licencyjną za przeniesienie prawa stosowania znaku towarowego, otrzymaną w pierwszym roku trwania licencji od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną (tu: od Spółki).

Podsumowanie: uzyskane przez Pana przychody stanowić będą przychody z praw majątkowych, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W pierwszym roku trwania licencji na rzecz Spółki, z którą zawarł Pan umowę licencyjną , do Pana przychodów z tej licencji znajdą zastosowanie 50% koszty uzyskania przychodów.

Na zakończenie zwracam uwagę, że powołany przez Pana art. 22 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się do kosztów uzyskania przychodów z tytułu zapłaty twórcy za przeniesienie prawa własności wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego. Przepis ten nie ma zatem zastosowania w Pana sytuacji.

Skoro podstawą zastosowania przez Pana 50% kosztów uzyskania przychodów jest art. 22 ust. 9 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie – jak Pan wskazał – art. 22 ust. 9 pkt 1 tej ustawy – Pana stanowisko w tej części jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadła ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego tę interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.