0112-KDIL2-2.4011.419.2026.2.IM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 15 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 10 maja 2026 r. (wpływ 10 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług stomatologicznych. Posiada Pani specjalizację w dziedzinie stomatologii dziecięcej.

W ramach prowadzonej działalności poniosła Pani wydatek w postaci opłaty za przynależność do Polskiej x. Organizacja ta ma charakter branżowy i naukowy, a jej działalność jest ściśle związana z zakresem wykonywanej przez Panią działalności gospodarczej.

Członkostwo w organizacji zapewnia dostęp do aktualnej wiedzy medycznej, w tym wytycznych klinicznych, materiałów naukowych oraz szkoleń i wydarzeń edukacyjnych z zakresu stomatologii dziecięcej. Wydatek został poniesiony w formie przelewu bankowego (brak faktury VAT – organizacja potwierdza opłatę na podstawie potwierdzenia przelewu). Jako lekarz dentysta jest Pani zobowiązana do ustawicznego doskonalenia zawodowego oraz aktualizacji wiedzy medycznej, w szczególności w zakresie posiadanej specjalizacji, potwierdzonej przez Centrum Egzaminów Medycznych. Wydatek nie ma charakteru osobistego ani towarzyskiego, lecz zawodowy i edukacyjny, związany bezpośrednio z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Jaką formę opodatkowania wybrała Pani do prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej (np. podatek liniowy, zasady ogólne)?

Prowadzona przez Panią działalność gospodarcza jest opodatkowana podatkiem liniowym (19%).

Od kiedy przynależy Pani do Polskiej x?

Do Polskiej x przynależy Pani od marca 2026 r.

Związek przyczynowo-skutkowy między przychodami z działalności gospodarczej a wydatkami w postaci opłaty za przynależność do Polskiej x?

Opłata za przynależność do organizacji pozostaje w bezpośrednim związku z przychodami z działalności gospodarczej, ponieważ członkostwo zapewnia dostęp do aktualnej wiedzy medycznej, wytycznych klinicznych oraz materiałów naukowych, które są wykorzystywane w bieżącej praktyce zawodowej lekarza dentysty. Przekłada się to bezpośrednio na jakość, bezpieczeństwo i standard świadczonych usług, a tym samym na utrzymanie oraz rozwój źródła przychodów. Jednocześnie ponoszenie tego wydatku stanowi element realizacji obowiązku ustawicznego doskonalenia zawodowego lekarza dentysty, polegającego na konieczności stałego aktualizowania wiedzy i podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Wydatek ma charakter wyłącznie zawodowy i edukacyjny.

Czy Pani członkostwo w Polskiej x jest dobrowolne, czy obowiązkowe?

Członkostwo w organizacji ma charakter dobrowolny.

Czy Polska x to organizacja, która zrzesza przedsiębiorców i pracodawców?

Polska x jest organizacją branżową o charakterze naukowym i edukacyjnym, zrzeszającą specjalistów stomatologii dziecięcej, a nie organizacją zrzeszającą przedsiębiorców i pracodawców.

Czy Polska x to organizacja, która działa na podstawie odrębnych ustaw (właściwych ze względu na wskazaną w przepisie cechę przynależności do danej kategorii)?

Organizacja działa w formie stowarzyszenia na podstawie przepisów ustawy Prawo o stowarzyszeniach i nie jest organizacją działającą na podstawie odrębnych ustaw regulujących samorząd zawodowy lub zrzeszenia przedsiębiorców i pracodawców.

Pytanie

Czy poniesiona opłata za przynależność do organizacji branżowej Polskiej x może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie – poniesiony wydatek w postaci opłaty za przynależność do Polskiej x może stanowić koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Wydatek ten pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie stomatologii dziecięcej, ponieważ służy podnoszeniu kwalifikacji zawodowych, aktualizacji wiedzy medycznej oraz dostępowi do wytycznych klinicznych i materiałów naukowych, które są wykorzystywane w bieżącej praktyce zawodowej. Jednocześnie wydatek nie ma charakteru osobistego ani towarzyskiego, lecz zawodowy i edukacyjny, związany z wykonywaniem zawodu lekarza dentysty. Wnioskodawca wskazuje również, że przepis art. 23 ust. 1 pkt 30 ustawy o PIT nie powinien mieć zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ dotyczy on składek o charakterze ogólnym lub niezwiązanych bezpośrednio z wykonywaną działalnością gospodarczą, natomiast przedmiotowa opłata dotyczy organizacji branżowej o charakterze naukowym, ściśle związanej ze specjalizacją Wnioskodawcy.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydatek ten stanowi koszt uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest, nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli między jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodów istnieje związek przyczynowy.

Na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

-     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-     został właściwie udokumentowany,

-     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Z tego wynika, że aby wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, należy oceniać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą podmiotu.

Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczyniać się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów – w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości.

Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, mimo że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powołany przepis wskazuje, że co do zasady składki członkowskie płacone na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Pierwszy wyjątek od tej zasady dotyczy podatników prowadzących działalność gospodarczą w dziedzinie turystyki, wypoczynku, sportu i rekreacji płacących składki na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej.

Natomiast drugi wyjątek dotyczy składek członkowskich na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, działających na podstawie odrębnych ustaw.

Obie sytuacje są wyjątkiem od ogólnej reguły zapisanej w art. 23 ust. 1 pkt 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jako takie muszą być interpretowane ściśle.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług stomatologicznych. Posiada Pani specjalizację w dziedzinie stomatologii dziecięcej. Prowadzona przez Panią działalność gospodarcza jest opodatkowana podatkiem liniowym (19%). W ramach prowadzonej działalności poniosła Pani wydatek w postaci opłaty za przynależność do Polskiej x. Organizacja ta ma charakter branżowy i naukowy, a jej działalność jest ściśle związana z zakresem wykonywanej przez Panią działalności gospodarczej. Członkowsko w organizacji ma charakter dobrowolny. Członkostwo w organizacji zapewnia dostęp do aktualnej wiedzy medycznej, w tym wytycznych klinicznych, materiałów naukowych oraz szkoleń i wydarzeń edukacyjnych z zakresu stomatologii dziecięcej. Wydatek nie ma charakteru osobistego ani towarzyskiego, lecz zawodowy i edukacyjny. Jest związany bezpośrednio z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą. Ponadto wskazała Pani, że Polska x jest organizacją branżową o charakterze naukowym i edukacyjnym, zrzeszającą specjalistów stomatologii dziecięcej, a nie organizacją zrzeszającą przedsiębiorców i pracodawców. Organizacja działa w formie stowarzyszenia na podstawie przepisów ustawy Prawo o stowarzyszeniach i nie jest organizacją działającą na podstawie odrębnych ustaw regulujących samorząd zawodowy lub zrzeszenia przedsiębiorców i pracodawców.

Zatem rodzaj prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej (świadczenie usług stomatologicznych) nie mieści się we wskazanym – w art. 23 ust. 1 pkt 30 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – katalogu działalności. Ponadto Polska x działa w formie stowarzyszenia i nie jest organizacją działającą na podstawie odrębnych ustaw, zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców.

Ponadto wskazuję, że nie kwestionuję, że członkostwo w Polskiej x można oceniać w aspekcie możliwości osiągnięcia z tego tytułu przez Panią przychodów, czy też zachowania albo zabezpieczenia ich źródła, jednak jednoznaczne postanowienia cytowanego przepisu przesądzają, że poniesione z tego tytułu składki nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Podsumowanie: poniesiona opłata za przynależność do organizacji branżowej Polskiej x nie może zostać zaliczona przez Panią do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.