0112-KDIL2-2.4011.374.2026.2.MC

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 25 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 29 kwietnia 2026 r. (wpływ 29 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W sierpniu 2025 roku przeszła Pani bardzo poważną operację kolana – wiązadła ACL, ALL, wycięcie części łękotki przyśrodkowej, tenoza boczna. Jedynie 6 tygodni była Pani na zwolnieniu, gdyż musiała Pani wrócić przynajmniej do pracy przed komputerem. Kolano jest generalnie w słabym stanie. Już od października rozpoczęła Pani fizjoterapię, gdyż nie mogła Pani wykonywać swojej pracy w terenie. Do dziś ma Pani problem. Jest Pani rzeczoznawcą majątkowym, biegłym sądowym ds. szacowania nieruchomości. Dla Sądów Rejonowych w (…), a także dla osób prywatnych wykonuje Pani operaty szacunkowe wyceny nieruchomości. Każdorazowo każdą wycenianą działkę musi Pani zlokalizować w terenie, po prostu do niej dotrzeć – dojść. Ponieważ wyceniane nieruchomości często są bez dojazdów, są to grunty rolne, grunty leśne, położone w terenach górzystych, musi Pani chodzić po nieruchomościach, nie po wytartych szlakach, drogach tylko często po terenie nierównym. Aktualnie ma Pani problem z przejściem w takich terenach pomimo ortezy. Uczestniczący w wizjach, np. adwokaci, osoby prywatne pomagają Pani, podtrzymują Panią, aby nie stąpnęła Pani źle, co łączyłoby się z wygięciem kolana i kolejną operacją. Jedynie fizjoterapia, wzmocnienie kolana i mięśni wokół, powrót do pełnego wyprostu i zgięcia mogą w przyszłości umożliwić Pani sprawność i możność wykonywania swojej pracy. Aktualnie bez pomocy osób trzecich nic nie może Pani zrobić. Nie może Pani np. przyjmować zleceń od Komorników, gdzie wielokrotnie jest Pani sama, nikt nie stawia się na wizjach lokalnych i sama musiałaby Pani dotrzeć do nieruchomości, czego nie jest Pani w stanie zrobić. Aby dalej mogła Pani wykonywać swoją pracę, musi Pani przejść fizjoterapię. Niestety czas oczekiwania na NFZ jest na tyle długi, że byłoby już za późno. Fizjoterapia jest dla Pani niezbędna, aby dalej mogła Pani wykonywać swoją pracę. Aktualnie ma Pani opóźnienia w sądach o pół roku ze sporządzonymi opiniami, gdyż nie może Pani dotrzeć na nieruchomości. Co więcej, zapłaciła Pani już dwie grzywny w związku z tymi opóźnieniami.

Uzupełnienie

Pani forma opodatkowania: podatek liniowy.

Pytanie

Czy może Pani odliczyć koszty fizjoterapii w placówkach do tego wyspecjalizowanych, tj. u fizjoterapeutów w kosztach uzyskania przychodu?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie – w Pani wyjątkowej sytuacji, z uwagi na wykonywany przez Panią zawód rzeczoznawcy majątkowego – biegłego sądowego, koszty fizjoterapii (ok. 1 500-2 000 miesięcznie ponoszone przez okres około roku od operacji – 12-14 miesięcy następuje powrót do sprawności od tego typu operacji) powinna Pani móc zaliczyć do kosztów prowadzonej działalności gospodarczej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Dlatego przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

W takim ujęciu kosztami tymi są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Podkreślam, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodów z danego źródła bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego na wstępie przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

·      pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

·      nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, enumeratywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·      być właściwie udokumentowany.

Opisane przez Panią we wniosku wydatki na usługi fizjoterapii nie zostały wprost wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uprawnia do automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FSK 3526/16:

Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:

Ponadto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, wskazuje się, że (...) zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać, mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodów. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku – wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r. sygn. akt II FSK 430/11 oraz z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14.

Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ten skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.

Podkreślam również, że działalność gospodarcza podlega określonym regułom ekonomicznym i musi opierać się o zasadę racjonalności działań w dążeniu do realizacji postawionego celu. Ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej ponosi podatnik, w związku z tym decyzje skutkujące powstaniem kosztów związanych z tą działalnością nie może rekompensować przy pomocy przepisów podatkowych, gdyż oznaczałoby to w praktyce przerzucenie na Skarb Państwa ryzyka związanego z określonym przedsięwzięciem gospodarczym podejmowanym przez podmiot.

Możliwość zaliczenia wskazanych przez Panią wydatków na fizjoterapię do kosztów uzyskania przychodów wiązałaby się z przywilejem uzyskiwania przez podatnika korzyści w postaci prawa zmniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym o wartość poniesionych kosztów. Z oczywistych więc względów tego rodzaju wydatki nie mogą pozostawać w jakimkolwiek związku z przesłankami działania, które można by uznać za ukierunkowane na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.

Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających powyższe kryteria nie można zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

Z opisu Pani sprawy wynika, że w sierpniu 2025 r. przeszła Pani bardzo poważną operację kolana. Jedynie 6 tygodni była Pani na zwolnieniu, gdyż musiała Pani wrócić przynajmniej do pracy przed komputerem. Kolano jest generalnie w słabym stanie. Od października rozpoczęła Pani fizjoterapię, gdyż nie mogła Pani wykonywać swojej pracy w terenie. Do dziś ma Pani problem z tym kolanem. Jest Pani rzeczoznawcą majątkowym, biegłym sądowym ds. szacowania nieruchomości. Dla Sądów Rejonowych, a także dla osób prywatnych wykonuje Pani operaty szacunkowe wyceny nieruchomości. Każdorazowo każdą wycenianą działkę musi Pani zlokalizować w terenie, po prostu do niej dotrzeć, dojść. Ponieważ wyceniane nieruchomości często są bez dojazdów, są to grunty rolne, grunty leśne, położone w terenach górzystych, musi Pani chodzić po nieruchomościach, nie po utartych szlakach, drogach, tylko często po terenie nierównym. Aktualnie ma Pani problem z przejściem w takich terenach mimo ortezy. Uczestniczący w wizjach, np. adwokaci, osoby prywatne pomagają Pani, podtrzymują Panią, aby nie stąpnęła Pani źle, co łączyłoby się z wygięciem kolana i kolejną operacją. Jedynie fizjoterapia, wzmocnienie kolana i mięśni wokół, powrót do pełnego wyprostu i zgięcia mogą w przyszłości umożliwić Pani sprawność i możność wykonywania swojej pracy. Aktualnie bez pomocy osób trzecich nic nie może Pani zrobić. Nie może Pani np. przyjmować zleceń od Komorników, gdzie wielokrotnie jest Pani sama, nikt nie stawia się na wizjach lokalnych i sama musiałaby Pani dotrzeć do nieruchomości, czego nie jest Pani w stanie zrobić. Aby dalej mogła Pani wykonywać swoją pracę, musi Pani przejść fizjoterapię. Aktualnie ma Pani opóźnienia w sądach o pół roku ze sporządzonymi opiniami, gdyż nie może Pani dotrzeć na nieruchomości. Co więcej, zapłaciła Pani już dwie grzywny w związku z tymi opóźnieniami.

Na podstawie przedstawionego przez Panią opisu stwierdzam, że wydatki na usługi fizjoterapii mają na celu przede wszystkim ochronę Pani zdrowia. Wydatki uwarunkowane stanem zdrowia osoby prowadzącej działalność gospodarczą należą do wydatków o charakterze osobistym. Wydatki, jakie Pani ponosi na usługi fizjoterapii, nie mają bezpośredniego ani pośredniego związku z prowadzoną przez Panią pozarolniczą działalnością gospodarczą, ponieważ ich celem jest poprawa Pani zdrowia i komfortu Pani życia, umożliwienie prowadzenia normalnego życia oraz zapewnienie prawidłowego funkcjonowania Pani organizmu.

W sytuacji pogorszenia stanu zdrowia bądź niedyspozycji, każda osoba fizyczna jest zmuszona np. do odbycia fizjoterapii bądź operacji, niezależnie od tego, czy prowadzi ona działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie prowadzi. Zatem bezpośrednim celem, jaki jest związany z ponoszeniem tego rodzaju wydatków, jest poprawa stanu zdrowia bądź jakości życia podatnika, a nie osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Mimo wskazania, że fizjoterapia jest niezbędna, aby dalej mogła Pani wykonywać swoją pracę, to opisane przez Panią wydatki są niewątpliwie uwarunkowane stanem Pani zdrowia. Nie są to wydatki niezbędne w celu prowadzenia działalności (a dla jej komfortu) – zatem stanowią one wydatki o charakterze osobistym, niezależnym od prowadzenia działalności gospodarczej.

W konsekwencji, opisane przez Panią wydatki na fizjoterapię – zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w Pani działalności gospodarczej.

Podsumowanie: koszty fizjoterapii w placówkach do tego wyspecjalizowanych, tj. u fizjoterapeutów, nie mogą zostać zaliczone przez Panią do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.