0112-KDIL2-1.4011.950.2026.1.DJ

Interpretacja indywidualna2026-11-16Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Obowiązki płatnika w związku ze sfinansowaniem wycieczek pracownikom z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 października 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 października 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Są Państwo pracodawcą tworzącym Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych (dalej: „ZFŚS") i gospodarującym środkami Funduszu zgodnie z ustawą z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych oraz obowiązującym u Państwa regulaminem ZFŚS.

W ramach działalności socjalnej finansowanej ze środków ZFŚS organizują Państwo dla osób uprawnionych wycieczki o charakterze integracyjno-rekreacyjnym. Wycieczki organizowane są kilka razy w ciągu roku, w zależności od Państwa możliwości organizacyjnych i finansowych. Wycieczki mają charakter grupowy. Ich celem jest integracja pracowników, wspólne spędzenie czasu poza miejscem pracy, aktywny wypoczynek oraz wspólny udział w zaplanowanych aktywnościach, w tym w zwiedzaniu i innych formach rekreacji.

Udział w wycieczkach jest dobrowolny. Informacja o organizacji wycieczki jest przekazywana wszystkim osobom uprawnionym do korzystania ze świadczeń ZFŚS. Każda osoba uprawniona ma możliwość zgłoszenia chęci udziału na takich samych zasadach i w określonym terminie.

W ramach wycieczek zapewniane są w szczególności przejazdy, zakwaterowanie, wyżywienie oraz wspólny program o charakterze turystycznym, rekreacyjnym i integracyjnym. Wydatki związane z organizacją wycieczek są ponoszone przez Państwa na podstawie faktur i innych dokumentów dotyczących organizacji całego wydarzenia.

Z uwagi na ograniczenia organizacyjne, w szczególności ograniczoną liczbę miejsc w środkach transportu oraz możliwości zakwaterowania, liczba uczestników poszczególnych wycieczek jest ograniczona.

W przypadku, gdy liczba prawidłowo zgłoszonych osób nie przekracza ustalonego limitu miejsc, w wycieczce uczestniczą wszystkie osoby, które prawidłowo zgłosiły udział. Natomiast w przypadku gdy liczba zgłoszeń przekracza liczbę dostępnych miejsc, o zakwalifikowaniu uczestników decyduje losowanie przeprowadzane spośród wszystkich prawidłowo zgłoszonych osób.

Losowanie ma charakter wyłącznie techniczny i służy obiektywnemu wyłonieniu uczestników w sytuacji, gdy liczba chętnych przekracza liczbę dostępnych miejsc. Nie jest ono związane z wysokością świadczenia przypadającego na poszczególnego pracownika ani z indywidualnym ustalaniem wartości poszczególnych elementów wycieczki.

Opisany sposób organizowania wycieczek został zastosowany przez Państwa w 2026 r. W (…) i (…) 2026 r. zorganizowano wycieczki integracyjno-rekreacyjne w (…), natomiast w (…) 2026 r. zorganizowano wycieczkę integracyjno-rekreacyjną do (…). Wycieczki zostały sfinansowane ze środków ZFŚS i miały charakter grupowy, integracyjno-rekreacyjny.

W związku z udziałem pracowników w opisanych wycieczkach nie przypisywali Państwo poszczególnym uczestnikom indywidualnej wartości świadczeń związanych z udziałem w wycieczce. Koszty organizacji wycieczek były ponoszone przez Państwa jako koszty całego wydarzenia grupowego. Na dzień złożenia niniejszego wniosku nie uwzględnili Państwo kosztów udziału pracowników w opisanych wycieczkach w ich przychodach ze stosunku pracy i nie pobrali z tego tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Pytanie

Czy udział pracowników w wycieczkach integracyjno-rekreacyjnych organizowanych przez Państwa i finansowanych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, w tym w sytuacji, gdy z uwagi na ograniczoną liczbę miejsc liczba uczestników jest limitowana, a w przypadku większej liczby zgłoszeń uczestnicy są wyłaniani w drodze losowania spośród wszystkich prawidłowo zgłoszonych osób, powoduje powstanie po stronie pracowników przychodu ze stosunku pracy podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji obowiązek poboru przez Państwa zaliczek na podatek dochodowy?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, udział pracowników w wycieczkach integracyjno-rekreacyjnych organizowanych przez Państwa i finansowanych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, również w przypadku ograniczonej liczby miejsc i wyłonienia części uczestników w drodze losowania, nie powoduje powstania po stronie pracowników przychodu ze stosunku pracy podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji stoją Państwo na stanowisku, że z tytułu udziału pracowników w opisanych wycieczkach nie są Państwo zobowiązani do uwzględniania wartości udziału w wycieczce w przychodzie pracownika ani do poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Uzasadnienie stanowiska

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami są, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku pracy uważa się m.in. wartość pieniężną świadczeń w naturze oraz wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W odniesieniu do nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników zasadnicze znaczenie ma wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. W powołanym wyroku Trybunał Konstytucyjny wskazał kryteria pozwalające ustalić, czy dane świadczenie otrzymane przez pracownika może zostać uznane za jego przychód. Dla powstania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia istotne jest w szczególności, aby świadczenie zostało spełnione za zgodą pracownika, w jego interesie i przyniosło mu wymierną korzyść w postaci powiększenia aktywów albo uniknięcia wydatku, a korzyść ta była przypisana indywidualnemu pracownikowi.

W Państwa ocenie, udział w opisanych wycieczkach integracyjno-rekreacyjnych nie prowadzi do powstania po stronie pracownika tak rozumianego indywidualnego przysporzenia majątkowego.

Wycieczki mają charakter grupowy i są organizowane przede wszystkim w celu integracji pracowników, wspólnego spędzenia czasu oraz aktywnego wypoczynku. Świadczenie nie jest kierowane do pracownika jako indywidualna korzyść majątkowa, lecz stanowi element organizowanego przez pracodawcę wydarzenia grupowego. Ponoszą Państwo koszty organizacji całego wydarzenia, w szczególności koszty transportu, zakwaterowania, wyżywienia oraz zaplanowanych aktywności. Koszty te nie są kalkulowane ani rozliczane jako indywidualne świadczenia przypisane poszczególnym pracownikom.

Udział w wycieczce jest dobrowolny, jednak pracownik nie otrzymuje w związku z udziałem żadnej kwoty pieniężnej ani świadczenia, które mógłby wykorzystać według własnego uznania. Korzysta jedynie z możliwości uczestniczenia w grupowym wydarzeniu organizowanym przez pracodawcę. W Państwa ocenie, nie można utożsamiać kosztu poniesionego przez Państwa na organizację całej wycieczki z wartością indywidualnego świadczenia otrzymanego przez konkretnego pracownika. Koszt organizacji wycieczki jest kosztem całego wydarzenia grupowego i nie stanowi świadczenia pieniężnego przekazanego konkretnemu pracownikowi.

Powyższej oceny nie zmienia fakt, że liczba uczestników wycieczki może być ograniczona. Ograniczenie liczby miejsc wynika z przyczyn organizacyjnych, w szczególności z ograniczonej liczby miejsc w środkach transportu oraz możliwości zakwaterowania. Każda osoba uprawniona jest informowana o możliwości udziału i ma możliwość zgłoszenia się na takich samych zasadach. W sytuacji, w której liczba zgłoszeń przekracza liczbę dostępnych miejsc, zastosowanie losowania ma charakter wyłącznie techniczny. Losowanie służy obiektywnemu wyłonieniu uczestników spośród osób, które zgłosiły chęć udziału, i nie ma wpływu na zakres ani wartość świadczeń związanych z udziałem w wycieczce.

Państwa zdaniem, sam fakt, że z przyczyn organizacyjnych nie wszyscy zainteresowani pracownicy mogą wziąć udział w danej wycieczce, a uczestnicy są w takim przypadku wyłaniani w drodze losowania, nie zmienia grupowego i integracyjno-rekreacyjnego charakteru świadczenia ani nie powoduje powstania po stronie uczestnika indywidualnie określonego przysporzenia majątkowego.

Stanowisko Państwa znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 marca 2026 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.210.2026.1 .KF, dotyczącej obowiązków płatnika w związku z dofinansowaniem imprez integracyjnych ze środków ZFŚS.

W powołanej interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko, zgodnie z którym udział pracowników, członków ich rodzin oraz byłych pracowników w imprezach integracyjnych finansowanych ze środków ZFŚS, w tym w wycieczkach, nie powoduje powstania po stronie uczestników przychodu podlegającego opodatkowaniu, a tym samym nie powoduje obowiązku poboru zaliczek na podatek dochodowy.

Mają Państwo świadomość, że powyższa interpretacja została wydana w indywidualnej sprawie i nie stanowi źródła powszechnie obowiązującego prawa. W Państwa ocenie, przedstawione w niej stanowisko dotyczące skutków podatkowych udziału w grupowych imprezach integracyjnych stanowi jednak argument przemawiający za prawidłowością Państwa stanowiska w opisanym stanie faktycznym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Na podstawie art. 11 ust. 2 przywołanej ustawy:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Stosownie do art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;

3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Ponadto z treści art. 11 ust. 2b wskazanej ustawy wynika, że:

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Ogólna definicja przychodów, zawarta w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z uwagi na uznawanie za przychody każdej formy przysporzenia majątkowego, zarówno formy pieniężnej jak i niepieniężnej (w tym nieodpłatnych świadczeń otrzymanych przez podatnika), stwierdzenia wymaga, że dla celów podatkowych pod pojęciem nieodpłatnego świadczenia, ukształtowanym w orzecznictwie sądowym, rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy, niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Z przepisów tej ustawy wynika, że odrębnymi źródłami przychodów są np. określone w art. 10 ust. 1 pkt 1:

stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;

Według art. 12 ust. 1 omawianej ustawy:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Art. 12 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy.

Na mocy art. 12 ust. 3 przytoczonej ustawy:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Przy czym, w świetle art. 12 ust. 4 cytowanej ustawy:

Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Z art. 32 ust. 1 przywołanej ustawy wynika, że:

Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Stosownie natomiast do art. 38 ust. 1 omawianej ustawy:

Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnić należy, że dokonując oceny czy sfinansowanie z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych udziału pracowników we wskazanych we wniosku wycieczkach integracyjno-rekreacyjnych prowadzi do powstania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy kierować się wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 (Dz. U. z 2014 r. poz. 947), w którym stwierdzono, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które:

-   po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

-   po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

-   po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Wobec powyższego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił ich interpretację.

Podkreślenia także wymaga, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych. Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku pracy – gdy świadczenie to, powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.

Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.

Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów.

Jak wyjaśnili Państwo we wniosku, w ramach działalności socjalnej finansowanej ze środków ZFŚS organizują Państwo dla osób uprawnionych wycieczki o charakterze integracyjno-rekreacyjnym. Wycieczki mają charakter grupowy. Ich celem jest integracja pracowników, wspólne spędzenie czasu poza miejscem pracy, aktywny wypoczynek oraz wspólny udział w zaplanowanych aktywnościach, w tym w zwiedzaniu i innych formach rekreacji. Udział w wycieczkach jest dobrowolny. Informacja o organizacji wycieczki jest przekazywana wszystkim osobom uprawnionym do korzystania ze świadczeń ZFŚS. Każda osoba uprawniona ma możliwość zgłoszenia chęci udziału na takich samych zasadach i w określonym terminie. W ramach wycieczek zapewniane są w szczególności przejazdy, zakwaterowanie, wyżywienie oraz wspólny program o charakterze turystycznym, rekreacyjnym i integracyjnym. Wydatki związane z organizacją wycieczek są ponoszone przez Państwa na podstawie faktur i innych dokumentów dotyczących organizacji całego wydarzenia. W przypadku, gdy liczba prawidłowo zgłoszonych osób nie przekracza ustalonego limitu miejsc, w wycieczce uczestniczą wszystkie osoby, które prawidłowo zgłosiły udział. Natomiast w przypadku, gdy liczba zgłoszeń przekracza liczbę dostępnych miejsc, o zakwalifikowaniu uczestników decyduje losowanie przeprowadzane spośród wszystkich prawidłowo zgłoszonych osób. Losowanie ma charakter wyłącznie techniczny i nie jest ono związane z wysokością świadczenia przypadającego na poszczególnego pracownika ani z indywidualnym ustalaniem wartości poszczególnych elementów wycieczki.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że udział pracowników w wycieczkach integracyjno-rekreacyjnych sfinansowanych ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, w których każda z uprawnionych osób może wziąć dobrowolnie udział, i których celem jest integracja pracowników, wspólne spędzenie czasu poza miejscem pracy, aktywny wypoczynek oraz wspólny udział w zaplanowanych aktywnościach, w tym w zwiedzaniu i innych formach rekreacji, nie stanowi dla osób uprawnionych przysporzenia majątkowego. Tym samym nie stanowi nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, sfinansowanie przez Państwa z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych kosztów ww. wycieczek integracyjno-rekreacyjnych w okolicznościach wskazanych we wniosku (również w przypadku ograniczonej liczby miejsc i wyłonienia części uczestników w drodze losowania) nie powoduje powstania po stronie pracowników przychodu ze stosunku pracy podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy. W związku z powyższym, nie są Państwo zobowiązani do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z powyższego tytułu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej informuję, że rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.