0112-KDIL2-1.4011.792.2026.2.KF

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 2 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych zawarcia umowy dożywocia. Uzupełniła go Pani pismem z 6 października 2026 r. (wpływ 6 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wspólnie z mężem jest Pani właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym wraz z ogrodem. Nieruchomość została nabyta w trakcie trwania małżeństwa (…) maja 2023 r. Małżeństwo ma zamiar zawrzeć z córką umowę dożywocia, na podstawie której przeniosą na nią swoją własność całej nieruchomości. W zamian za przeniesienie własności nieruchomości córka zobowiązuje się do zapewnienia rodzicom dożywotniego utrzymania zgodnie z istotą umowy dożywocia. W umowie zostanie zapewnione rodzicom prawo do zamieszkiwania w całym domu dożywotnio. Córka obecnie również zamieszkuje wraz z rodzicami w przedmiotowym domu i po zawarciu umowy dożywocia nadal będzie w nim mieszkała. Planowana umowa będzie obejmowała całą nieruchomość wraz z gruntem. Nabycie nieruchomości nastąpi na potrzeby własne i rodzinne. Nieruchomość nie jest obciążona hipoteką. Przeniesienie własności nieruchomości nastąpi w ramach umowy dożywocia, a nie umowy sprzedaży lub darowizny.

Doprecyzowując zdarzenie przyszłe wskazała Pani, że do przeniesienia własności nieruchomości w ramach umowy dożywocia ma dojść przed upływem 5 lat, licząc od końca 2023 r., w którym doszło do nabycia nieruchomości.

Pytanie

Czy przeniesienie własności całej nieruchomości w drodze umowy dożywocia, spowoduje dodatkowe koszty opodatkowania PIT?

Pani stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Pani zdaniem, przeniesienie własności całej nieruchomości na rzecz córki w drodze umowy dożywocia nie powinno powodować powstania po Pani stronie obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Świadczenie córki na rzecz rodziców nie polega na zapłacie określonej ceny za nieruchomość, lecz na wykonaniu przez nią obowiązków wynikających z umowy dożywocia, w szczególności zapewnieniu opieki i pomocy oraz innych świadczeń określonych w umowie. W związku z tym, Pani zdaniem, samo zawarcie umowy dożywocia nie powinno prowadzić do powstania obowiązku zapłaty przez Panią podatku, ponieważ nie jest to typowa sprzedaż nieruchomości, w której można ustalić konkretny przychód.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:

Przepis ten formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.

W opisie sprawy wskazała Pani, że jest współwłaścicielką nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym z ogrodem. Nieruchomość została nabyta (…) maja 2023 r. Planuje Pani zawrzeć z córką umowę dożywocia, w ramach której w zamian za przeniesienie na nią własności nieruchomości, córka zobowiąże się zapewnić rodzicom dożywotnie utrzymanie. Zamierza Pani zawrzeć umowę dożywocia przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.

Pani wątpliwości sprowadzają się do rozstrzygnięcia, czy w związku z zawarciem umowy o dożywocie powstanie u Pani obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Celem wyjaśnienia Pani wątpliwości jest zatem ustalenie, czy przy zbyciu nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie zawartej przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, możliwe jest określenie przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na zasadach wynikających z art. 19 ust. 1 i 3 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przy czym, stosownie do art. 19 ust. 3 tej ustawy:

Dożywocie jest instytucją prawną uregulowaną przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795). Zgodnie z art. 908 § 1 Kodeksu cywilnego:

Cechą charakterystyczną umowy o dożywocie jest ekwiwalentność świadczeń stron tej umowy. W doktrynie uznaje się, że jest to ekwiwalentność rozumiana w sensie subiektywnym, a nie obiektywnym, co oznacza, że świadczenia stron względem siebie nie muszą mieć tego samego wymiaru ekonomicznego, ustalanego według kryteriów obiektywnych. Podkreślenia wymaga, że tego rodzaju umowy zaliczane są do odpłatnych czynności prawnych, które charakteryzują się tym, że każda ze stron uzyskuje jakąś korzyść majątkową (niekoniecznie w postaci pieniężnej).

Uwzględniając powyższe, umowa o dożywocie – polegająca na tym, że w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał (zobowiąże) się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie – ma charakter umowy wzajemnej, a w konsekwencji jest czynnością prawną o charakterze odpłatnym, tj. w jej wyniku dochodzi do odpłatnego zbycia nieruchomości.

Zagadnienie przedstawione w Pani wniosku było przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2014 r. sygn. akt II FPS 4/14. Z uchwały tej wynika, że pomimo, że przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy dożywocia stanowi jej odpłatne zbycie, to nie jest możliwe określenie przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy tego rodzaju umowie nie można bowiem zastosować zasad określonych w przepisach art. 19 ust. 1 i 3 ustawy, według których przy ustalaniu przychodu bierze się wartość nieruchomości wyrażoną w cenie określonej w umowie (lub wartość rynkową), gdyż ta w przypadku dożywocia nie występuje.

Mając zatem na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące przepisy, jak również ww. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzam, że planowane przez Panią zbycie nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie nie będzie skutkować obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego, mimo że może nastąpić przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie. Nie będzie bowiem możliwe określenie przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na zasadach wynikających z art. 19 ust. 1 i 3 tej ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla drugiego właściciela nieruchomości (Pani męża).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.