0112-KDIL2-1.4011.686.2026.2.TR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 11 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 8 września 2026 r. (wpływ 8 września 2026 r.) oraz pismem z 9 września 2026 r. (wpływ 9 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca

Opis stanu faktycznego

W latach 2014-2015 Wnioskodawca wykonywał kontrakt menedżerski na rzecz X S.A. Umowa zakończyła się w grudniu 2015 r. Za rok 2015 Wnioskodawcy nie została wypłacona należna premia wynikająca z tego kontraktu.

W związku z powyższym Wnioskodawca wystąpił na drogę sądową. W I instancji sąd wydał wyrok korzystny dla Wnioskodawcy. W wyniku apelacji sąd II instancji uchylił wyrok I instancji, obciążając jednocześnie Wnioskodawcę kosztami procesu na rzecz Y S.A. (następcy prawnego X S.A.) oraz kosztami sądowymi postępowania II instancji.

Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, która została przyjęta do rozpoznania. W następstwie przyjęcia skargi do rozpoznania, Y S.A. zaproponował Wnioskodawcy zawarcie ugody dotyczącej wypłaty odszkodowania z tytułu niewywiązania się z umowy. Ugodę zawarto w dniu 9 września 2025 r. W wyniku zawarcia ugody strony wycofały wniosek złożony w Sądzie Najwyższym.

W dniu 22 września 2025 r. Y S.A. wypłacił Wnioskodawcy kwotę wynikającą z ugody w wysokości 820 808,00 zł, potrącając jednocześnie zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości 238 659,00 zł.

W przekazanej Wnioskodawcy informacji PIT-11 za 2025 r. kwota wynikająca z ugody została wykazana w poz. 43 (przychód ze stosunku pracy), a pobrana zaliczka na podatek w poz. 47, mimo że Wnioskodawca nigdy nie pozostawał w stosunku pracy ani z Y S.A., ani z X S.A. – kontrakt menedżerski nie stanowił stosunku pracy.

W związku z dochodzeniem należności z tytułu ww. kontraktu menedżerskiego Wnioskodawca poniósł i udokumentował następujące koszty:

·         14 lipca 2017 r. – 24 415,00 zł – opłata od pozwu (II instancja);

·         11 lipca 2023 r. – 100,00 zł – opłata za uzasadnienie wyroku (Sąd Apelacyjny);

·         19 lipca 2023 r. – 32 515,00 zł – zwrot kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym;

·         5 października 2023 r. – 24 415,00 zł – opłata od skargi kasacyjnej (Sąd Najwyższy);

·         3 marca 2026 r. – 21 000,00 zł – faktura kancelarii prawnej za prowadzenie spraw dotyczących premii.

Łączna kwot poniesionych i udokumentowanych kosztów wynosi 102 445,00 zł.

Wnioskodawca dysponuje pełną dokumentacją potwierdzającą powyższy stan faktyczny, w tym wyrokami sądowymi, potwierdzeniami przelewów oraz fakturą kancelarii prawnej.

W uzupełnieniu wniosku podał Pan, co następuje.

Podczas wykonywania kontraktu menedżerskiego w latach 2014-2015 był Pan członkiem składu zarządu X S.A.

W roku 2025 przychody tego samego rodzaju w rozumieniu PIT-11, które otrzymał Pan do rozliczenia podatkowego za rok 2025, uzyskał Pan z dwóch podmiotów X SA (czego dotyczy Pana wniosek o indywidualną interpretację podatkową) oraz Z sp. z o.o. szczegóły w poniższej tabelce.

Źródła przychodów	Przychód	Koszty uzyskania przychodów	Dochód	Zaliczka pobrana przez płatnika	Nazwa płatnika
Należności z tytułów wymienionych w wierszu 1, otrzymane przez podatników od ukończenia wieku emerytalnego	60 625,99	3 000,00	57 625,99	5 943,00	Z sp. z o.o.
Należności z tytułów wymienionych w wierszu 1, otrzymane przez podatników od ukończenia wieku emerytalnego	820 808,00		820 808,00	238 659,00	Y SA
Razem	881 433,99	3 000,00	878 433,99	244 602,00

W uzupełnieniu Pana opisu stanu faktycznego podkreślił Pan, że odszkodowanie otrzymane w drodze ugody od spółki Y SA stanowi konsekwencję wszystkich zdarzeń prawnych poprzedzających ten fakt. Już pierwotny pozew złożony w Sądzie Okręgowym był pozwem zakończonym postanowieniem Sądu o odszkodowanie za niewykonanie umowy przez ówczesną X SA. dochodzone na podstawie art. 471 k.c., a nie pozwem o wypłatę wynagrodzenia. Końcowym etapem była ugoda zawarta z Y SA w dniu 9 września 2025, która odwoływała się do skargi kasacyjnej dotyczącej sprawy o wypłatę odszkodowania za niewykonanie umowy przez ówczesną X (poprzedniczkę prawną Y SA).

Służby księgowe Y SA wystawiając PIT-11 zakwalifikowały odszkodowanie na podstawie ugody za dochód z kontraktu menadżerskiego, co uniemożliwiło Panu uwzględnienie kosztów pozyskania odszkodowania w postaci kosztów sądowych i prawnych wyszczególnionych w piśmie do KIS z dnia 13 kwietnia 2026 r. Zaliczenie tych kosztów jako kosztów pozyskania przychodów jest powodem wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej.

Pytania

1)    Czy kwota odszkodowania wypłacona Wnioskodawcy przez Y S.A. na podstawie ugody zawartej w dniu 9 września 2025 r., dotycząca niewywiązania się z kontraktu menedżerskiego, stanowi przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji czy kwota ta powinna zostać wykazana w informacji PIT-11 w poz. 90 („Inne źródła”), a nie w poz. 43 i 47 (przychód ze stosunku pracy)?

2)    Czy koszty poniesione przez Wnioskodawcę w związku z dochodzeniem należności z tytułu kontraktu menedżerskiego (opłaty sądowe, koszty procesu, koszty zastępstwa procesowego oraz koszty obsługi prawnej), wymienione w opisie stanu faktycznego, stanowią koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Wnioskodawca może rozliczyć w zeznaniu podatkowym za 2025 r. w związku z przychodem uzyskanym z ugody?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie:

Stanowisko do pytania nr 1

Zdaniem Wnioskodawcy, kwota odszkodowania wypłacona na podstawie ugody zawartej z Y S.A. w dniu 9 września 2025 r. stanowi przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji powinna zostać wykazana w informacji PIT-11 w poz. 90 („Inne źródła”), a nie w poz. 43 i 47.

Uzasadnienie:

Wnioskodawca nigdy nie pozostawał w stosunku pracy ani ze spółką Y S.A., ani z jej poprzednikiem prawnym X S.A. Podstawą współpracy Wnioskodawcy z X S.A. w latach 2014-2015 był kontrakt menedżerski, który nie jest umową o pracę i nie kreuje stosunku pracy w rozumieniu przepisów prawa pracy ani przepisów podatkowych. W konsekwencji przychód uzyskany przez Wnioskodawcę nie może być kwalifikowany jako przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto kwota wypłacona na podstawie ugody nie stanowi wynagrodzenia należnego z tytułu wykonywania kontraktu menedżerskiego, lecz odszkodowanie wypłacone w związku z niewywiązaniem się przez X S.A. (a następnie Y S.A. jako jej następcę prawnego) z zobowiązań wynikających z tego kontraktu, ustalone i wypłacone dopiero w 2025 r., a więc już po zakończeniu kontraktu i po przeprowadzeniu wieloletniego postępowania sądowego. Odszkodowanie to nie mieści się zatem w żadnym z katalogów przychodów wymienionych w art. 12-14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skoro przychód ten nie może zostać przypisany do żadnego z nazwanych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy, powinien zostać zakwalifikowany jako przychód z innych źródeł na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prawidłowość takiej kwalifikacji znajduje potwierdzenie w ugruntowanej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych, zgodnie z którą odszkodowania wypłacane na podstawie ugód, niemieszczące się w katalogu zwolnień z art. 21 ustawy, stanowią przychód z innych źródeł.

W konsekwencji błędne jest wykazanie przez płatnika kwoty ugody w poz. 43 i 47 informacji PIT-11 (przychód ze stosunku pracy i zaliczka na podatek pobrana od tego przychodu), skoro Wnioskodawca nigdy nie był pracownikiem żadnego z tych podmiotów.

Stanowisko do pytania nr 2

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty poniesione w związku z dochodzeniem należności z tytułu kontraktu menedżerskiego, wymienione w opisie stanu faktycznego, stanowią koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają rozliczeniu w zeznaniu podatkowym za 2025 r.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Koszty poniesione przez Wnioskodawcę – opłata od pozwu, opłata za uzasadnienie wyroku, zwrot kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym, opłata od skargi kasacyjnej oraz koszty obsługi prawnej – pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo- skutkowym z przychodem uzyskanym z ugody zawartej w 2025 r.

Poniesienie tych kosztów było niezbędne dla dochodzenia przez Wnioskodawcę należności z tytułu niewywiązania się z kontraktu menedżerskiego przez X S.A., a w konsekwencji doprowadziło do zawarcia ugody i uzyskania przychodu w wysokości 820 808,00 zł. Bez podjęcia i prowadzenia postępowania sądowego (obejmującego postępowanie przed sądem I i II instancji oraz postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym) Wnioskodawca nie uzyskałby przychodu z ugody. Koszty te zostały więc poniesione w celu osiągnięcia przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania. Skoro przychód z ugody stanowi przychód z innych źródeł uzyskany w 2025 r. (data faktycznej wypłaty przez Y S.A . – 22 września 2025 r.), to i koszty jego uzyskania, udokumentowane w sposób wskazany w opisie stanu faktycznego (wyroki, potwierdzenia przelewów, faktura kancelarii prawnej), powinny zostać rozliczone w zeznaniu podatkowym za rok podatkowy 2025.

Łączna kwota kosztów uzyskania przychodu wynosi 102 445,00 zł.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:

Poszczególne kategorie przychodów z działalności wykonywanej osobiście wymieniono w art. 13 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie art. 13 pkt 8 ww. ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W uzupełnieniu wniosku doprecyzował Pan, że:

Stosownie zaś do art. 13 pkt 7 ww. ustawy:

O kwalifikacji wykonywanej działalności na gruncie prawa podatkowego do poszczególnego źródła przychodu decyduje rzeczywisty charakter wykonywanej działalności (faktyczny zakres świadczonych usług).

Z uwagi na fakt, że w przypadku zawarcia umów powierzających zarząd przedsiębiorstwem występuje duża dowolność nazewnictwa, przepis art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy nie tylko przychodów uzyskanych na podstawie umów o zarządzanie i kontraktów menedżerskich, lecz wszelkich umów o podobnym charakterze, z których wynika, że podatnikowi, w drodze umowy cywilnoprawnej, zostało zlecone sprawowanie zarządu przedsiębiorstwem, spółką, czy instytucją. Natomiast wyjątek, o którym mowa w przywołanym przepisie dotyczy sytuacji, gdy podatnik powołany został, np. do składu zarządu, rady nadzorczej, komisji lub innych organów stanowiących osoby prawnej; w takiej sytuacji uzyskane przez niego przychody będą przychodami w rozumieniu art. 13 pkt 7, a nie art. 13 pkt 9 ww. ustawy. Powołanie bowiem podatnika do składu zarządu, rady nadzorczej, komisji lub innych organów stanowiących osoby prawnej, bez względu na sposób jego powołania, stanowi okoliczność, która powoduje tylko zmianę kwalifikacji przychodu, jednakże zmianę cały czas w ramach działalności wykonywanej osobiście.

Analiza powyższego przepisu prowadzi do wniosku, że na gruncie opisanego zdarzenia podstawą nabycia przez Pana prawa do świadczenia (odszkodowania) wypłaconego Panu jako członkowi składu zarządu osoby prawnej jest uprzednio łączący Pana z ową osobą prawną stosunek prawny, a zatem świadczenie (odszkodowanie) takie stanowi dla Pana przychód z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w ww. art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji brak jest podstaw do uznania, że osiągnięty przez Pana z rzeczonego tytułu przychód nie został objęty żadnym z ustawowych źródeł przychodów i na skutek tego nieobjęcia miałby stanowić przychód ze źródła określonego przez ustawodawcę jako „inne” – w rozumieniu art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 cyt. ustawy podatkowej.

Jak wynika bowiem z analizy i porównania przywołanych przepisów punktów: 7, 8 i 9 art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody członka zarządu spółki w przypadku zawarcia umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktu menedżerskiego lub umowy o podobnym charakterze (w tym również umowy o świadczenie usług zarządzania zawartej na czas pełnienia funkcji członka zarządu), stanowią przychody zaliczone do źródła określonego w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (stanowi o tym „wyłączenie” określone w art. 13 pkt 9 tej ustawy).

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że – jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale z 17 czerwca 2015 r. sygn. akt III UZP 2/15:

Także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 16 czerwca 2016 r. sygn. akt I FSK 83/15 podzielił pogląd wyrażany w piśmiennictwie, że:

Stanowisko co do takiej kwalifikacji przychodów jest aprobowane również w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 12 stycznia 2022 r. sygn. akt I Sa/Sz 851/21, który rozstrzygnął:

Tak więc – przychody członka zarządu uzyskiwane na podstawie wskazanych umów powinny być kwalifikowane do przychodów określonych w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast z art. 22 ust. 9 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Jak doprecyzował Pan w uzupełnieniu wniosku:

Na mocy zaś art. 22 ust. 2 pkt 1 i pkt 2, do których stosowania odsyła cyt. art. 22 ust. 9 pkt 5 ww. ustawy:

Reasumując, na gruncie niniejszej sprawy stwierdzam, że:

1)    Kwota odszkodowania wypłacona Panu przez Y S.A. na podstawie ugody zawartej w dniu 9 września 2025 r., dotycząca niewywiązania się z kontraktu menedżerskiego, stanowi dla Pana przychód z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w ww. art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jako taki przychód winna zostać wykazana i rozliczona, a nie jako przychód ze źródła określonego jako „inne” w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 tejże ustawy.

2)    Koszty poniesione przez Pana w związku z dochodzeniem należności z tytułu kontraktu menedżerskiego (opłaty sądowe, koszty procesu, koszty zastępstwa procesowego oraz koszty obsługi prawnej), wymienione w opisie stanu faktycznego, nie stanowią dla Pana kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlegają rozliczeniu w zeznaniu podatkowym za 2025 r. w związku z przychodem uzyskanym z ugody.

Z rzeczonego tytułu – tj. przychodu, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przysługują Panu bowiem koszty, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 5 w zw. z art. 22 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i takie koszty jest Pan uprawniony wykazać w zeznaniu podatkowym za rok 2025.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.