0112-KDIL2-1.4011.653.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie pytania nr 1 „Czy jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku od kwoty (…) zł wypłaconych przez bank na podstawie ugody i wskazanej w informacji PIT -11”? jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 11 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 9 sierpnia 2026 r. (wpływ 9 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W nawiązaniu do zawartej przez Pana ugody dotyczącej kredytu indeksowanego/denominowanego do waluty obcej (tzw. kredytu frankowego), zwraca się Pan z uprzejmą prośbą o szczegółowe wyjaśnienie zasad opodatkowania kwoty (…) zł, którą otrzymał Pan od Banku tytułem rozliczenia umowy.

Przedmiotowa kwota wynika bezpośrednio z zawartej ugody i stanowi element wzajemnych rozliczeń stron umowy kredytowej, a nie dodatkowe przysporzenie majątkowe.

Ugoda została zawarta w dniu 10 lutego 2025 r. przed Sądem Okręgowym (...) Wydział Cywilny, sygn. akt (…) .

Zgodnie z treścią ugody (pkt 6.2), przewidziano możliwość zaniechania poboru podatku dochodowego w przypadku spełnienia warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, w szczególności gdy kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

Dodatkowo wskazał Pan, że zgodnie z obwieszczeniem opublikowanym w Dzienniku Ustaw z 2025 r. poz. 1672, w § 1 zarządzono zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

Ponadto, zgodnie z § 4a ww. aktu, zaniechanie poboru podatku ma zastosowanie do przychodów uzyskanych w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

W związku z powyższym wskazuje Pan, że jako kredytobiorca złożył Pan stosowne oświadczenie, które to potwierdza spełnienie wszystkich warunków określonych w powyższych przepisach, co skutkuje obowiązkiem zastosowania zaniechania poboru podatku dochodowego od przedmiotowej kwoty.

W świetle interpretacji kwota ta nie stanowi przysporzenia majątkowego a jedynie zwrot środków, które wpłacił Pan do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek i innych opłat związanych z kredytem co wyklucza powstanie przychodu podatkowego.

Więc opisany stan faktyczny był zwrotem środków, a nie środkami pieniężnymi w kwocie uprzednio spłaconej przez Pana.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że opisana we wniosku kwota stanowiąca zwrot środków była nienależna bankowi, zgodnie z przeliczeniami o parametry finansowe przyjęte w ugodzie.

Pytania (sformułowane we wniosku i jego uzupełniniu)

1)  Czy jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku od kwoty (…) zł wypłaconej przez bank na podstawie ugody i wskazanej w informacji PIT-11?

Ponadto, zwrócił się Pan o:

2) Jednoznaczne wskazanie, czy przy sporządzaniu rozliczenia uwzględniono aktualne interpretacje indywidualne oraz orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące skutków podatkowych ugód zawieranych w sprawach kredytów denominowanych lub indeksowanych do waluty franka szwajcarskiego (CHF)?

3) Wskazanie przyczyn, dla których w przedmiotowej sprawie nie zastosowano wskazanych powyżej przepisów dotyczących zaniechania poboru podatku, w szczególności w sytuacji, gdy charakter oraz okoliczności zawartej ugody mogą uzasadniać zastosowanie tych regulacji?

4) Wskazanie konkretnej i obowiązującej podstawy prawnej, na której oparto stanowisko o zakwalifikowaniu przedmiotowej kwoty jako przychodu podlegającego opodatkowaniu?

5) Wskazanie sposobu dokonania kwalifikacji podatkowej tej kwoty oraz przepisów z których wynika obowiązek jej opodatkowania?

Pana stanowisko w sprawie (zaprezentowane we wniosku i w uzupełnieniu)

W Pana ocenie, zgodnie z treścią ugody (...), przewidziano możliwość zaniechania poboru podatku dochodowego w przypadku spełnienia warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, w szczególności gdy kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

Dodatkowo wskazuje Pan, iż zgodnie z obwieszczeniem opublikowanym w Dzienniku Ustaw z 2025 r. poz. 1672, w § 1 zarządzono zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

Ponadto, zgodnie z § 4a ww. aktu, zaniechanie poboru podatku ma zastosowanie do przychodów uzyskanych w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

W związku z powyższym wskazuje Pan, że jako kredytobiorca złożył Pan stosowne oświadczenie, potwierdzające spełnienie wszystkich warunków określonych w powyższych przepisach, co skutkuje obowiązkiem zastosowania zaniechania poboru podatku dochodowego od przedmiotowej kwoty.

Pana zdaniem nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku od kwoty (…) zł wypłaconej przez bank na podstawie ugody ponieważ, złożył Pan odpowiednie oświadczenie, które potwierdza możliwość zwolnienia z podatku. W świetle interpretacji kwota ta nie stanowi przysporzenia majątkowego a jedynie zwrot środków, które wpłacił Pan do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek i innych opłat związanych z kredytem, co wyklucza powstanie przychodu podatkowego.

Następnie jako stanowisko do kolejnych pytań powtórzył Pan argumentację zawartą wcześniej we własnym stanowisku.

Dodatkowo wskazał Pan, że według Pana, nie ma podstawy prawnej do uznania podanej kwoty opodatkowaniu, ponieważ nie jest to dodatkowe przysporzenie majątkowe, ale jedynie zwrot środków, które wpłacił Pan do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek i innych opłat związanych z kredytem.

W uzupełnieniu wniosku w odniesieniu do nowo sformułowanych pytań po raz kolejny powtórzył Pan swoje stanowisko zaprezentowane wcześniej oraz stwierdził Pan, że zakwalifikowana kwota, jako przychód i podlegająca opodatkowaniu nie ma tutaj miejsca, ponieważ w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.) zarządza się, co następuje: § 1. 1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot: umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy: a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizacje jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.

Dlatego też przy spełnieniu tego warunku, nie rozumie Pan dlaczego Panu jako Podatnikowi, wystawiono PIT-11 przez Bank, nie mając do tego prawnej podstawy, gdyż po spełnieniu przez Pana wymogu rozporządzenia Ministra Finansów, nie powinno mieć to miejsca.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie pytania nr 1 „Czy jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku od kwoty (…) zł wypłaconych przez bank na podstawie ugody i wskazanej w informacji PIT -11”? jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592, ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

·   dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz

·   dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

·   pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

·   pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795, ze zm.):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38, ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

Skoro – jak sam wskazał Pan w sprawie – kwota (…) zł stanowi zwrot środków nienależnych bankowi, zgodnie z przeliczeniami o parametry finansowe przyjęte w ugodzie, to stwierdzam, że zwrot ten nie stanowi dla Pana przychodu.

Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez Pana przysporzenia majątkowego, wzrostu Pana majątku. Zatem, pieniądze te nie są Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nie ma Pan obowiązku rozliczenia tych środków pieniężnych dla celów podatkowych.

W konsekwencji, zaprezentowane przez Pana stanowisko, w którym wskazał Pan, że wypłacona kwota nie stanowi przychodu i że nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku od kwoty (…) zł wypłaconej przez bank na podstawie ugody, uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest zagadnienie w zakresie pytania nr 1 „Czy jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku od kwoty (…) zł wypłaconych przez bank na podstawie ugody i wskazanej w informacji PIT -11”?, natomiast pozostałe zagadnienia są przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pan jest wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpił Pan o interpretację przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współkredytobiorców. Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie w niej zawarte tylko w odniesieniu do Pana osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla pozostałych współkredytobiorców.

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.