0112-KDIL2-1.4011.591.2026.2.MKA

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe w odniesieniu do części kwoty otrzymanej tytułem zwrotu środków uprzednio wpłaconych do banku i nieprawidłowe w odniesieniu do części kwoty stanowiącej odsetki ustawowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Opis dotyczy kredytu w walucie – frank szwajcarski. Pana matka zmarła (…) kwietnia 2019 r. Spadek po niej w równych częściach nabyli mąż, Pan oraz Pana brat. W maju 2019 r. spadkobiercy sporządzili akt poświadczenia dziedziczenia. 25 maja 2021 r. spadkobiercy wystąpili do Banku o zwrot nienależnie otrzymanych świadczeń powołując się na klauzule abuzywne w umowie kredytowej, przez co uznali ją za nieważną. W wykonaniu umowy kredytowej, w okresie od 2 stycznia 2008 r. do 21 czerwca 2019 r., Pana matka a następnie spadkobiercy, wpłacili na rzecz Banku tytułem spłaty kapitału i odsetek kwotę (…) zł, spłacając cały kredyt. Pozwany Bank wyrokiem z 16 stycznia 2026 r., został zobowiązany przez Sąd Okręgowy do zapłaty na rzecz każdego spadkobiercy kwoty (…) zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od tych kwot od dnia 3 sierpnia 2024 r. do dnia zapłaty. Sąd uznał umowę kredytową za nieważną. 25 marca 2026 r. podpisał Pan oświadczenie o potrąceniu, w którym zgodnie z wyrokiem sądu wskazano, że: Bank wypłacił Panu kwotę (…) zł wraz z odsetkami co dało kwotę (…) zł, a Pan potrąca z tej kwoty kwotę wypłaconego kapitału w wysokości 1/3, co dało kwotę (…) zł. Kwota (…) zł została zwrócona na konto Banku. Ostatecznie Bank po wyroku, w którym Sąd unieważnił umowę kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Pana matkę, zwrócił Panu oraz pozostałym spadkobiercom kwotę (…) zł. 16 czerwca 2026 r. złożył Pan w urzędzie skarbowym zgłoszenie SD-Z2 z wykazaną, jako odziedziczone środki pieniężne, kwotą wypłaconą Panu przez Bank – zwolniona z podatku od spadków i darowizn na podstawie wyroku Sądu z 16 stycznia 2026 r.

Pytania

1)  Czy kwota (…) zł otrzymana przez Pana jako spadkobiercę od banku, jako wierzytelność przysługująca Pana matce z tytułu nienależnego świadczenia, potwierdzona prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego, będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn?

2)  Czy powyższa kwota (…) zł otrzymana przez Pana (spadkobiercę) od Banku, jako wierzytelność przysługująca Pana matce z tytułu nienależnego świadczenia, korzysta ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ust. 1, 1a w zw. z ust. 2 tej ustawy?

3)  W przypadku uznania twierdzeń dotyczących pytań 1 i 2 za nieprawidłowe (otrzymana kwota nie podlega ustawie o podatku od spadków i darowizn), czy kwota różnicy w wysokości (…) zł będzie stanowiła przychód do opodatkowania w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (pytanie nr 3), natomiast w zakresie podatku od spadków i darowizn (pytania nr 1 i 2) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, w odniesieniu do pytania nr 3, otrzymana przez Pana od banku kwota różnicy pomiędzy wierzytelnością z tytułu nienależnego świadczenia a kwotą roszczenia wzajemnego banku, w wysokości (…) zł nie będzie przychodem podlegającym opodatkowaniu na podstawie art. 11 ust. 1 w zw. art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W Pana ocenie (oraz pozostałych kredytobiorców/spadkobierców) środki pieniężne wypłacone Państwu na mocy wyroku sądowego z 16 stycznia 2026 r. stanowiące kwotę nienależnego świadczenia, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym pozostają neutralne podatkowo. Kwota, którą zobowiązany był zapłacić Bank stanowi zwrot na rzecz kredytobiorców/spadkobierców kwot nienależnie zapłaconych na rzecz Banku rat w ramach spłaty kredytu. Otrzymanie tej kwoty nie spowoduje dodatkowego przysporzenia majątkowego, gdyż spadkobiercy zwrócili do Banku wypłacony kapitał. Zgodnie z oświadczeniami o potrąceniu. Ostatecznie otrzymał Pan od Banku kwotę (…) zł, która stanowi nienależne świadczenie z tytułu nadpłaconych w okresie kredytu rat kapitałowo-odsetkowych. Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podlega jedynie taki przychód, który prowadzi do realnego przysporzenia majątkowego podatnika. W przypadku zwrotu środków, które uprzednio zostały wpłacone przez kredytobiorców/spadkobierców na mocy umowy kredytowej, nie można mówić o uzyskaniu nowego dochodu. Środki te mają charakter zwrotu wpłat dokonanych wcześniej, co wyklucza je z kategorii przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.

Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art.30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłem przychodów są inne źródła. Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe nie mogą być uznane takie świadczenia, które mają charakter zwrotny.

Natomiast instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe. Zgodnie z treścią art. 69 ust.1 ww. ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo.

Mając na względzie powyższe, należy wskazać, że kwota w wysokości (…) zł, która pozostała w Pana dyspozycji, po rozliczeniu przez Bank wzajemnych roszczeń z tytułu kredytu hipotecznego, na podstawie wyroku Sądu, stanowi wyłącznie zwrot środków pieniężnych uprzednio wpłaconych przez kredytobiorców/spadkobierców w wykonaniu zawartej umowy kredytu hipotecznego. Kwota te nie powodują zwiększenia majątku. Wypłata ta stanowi ekwiwalent poniesionych wcześniej kosztów własnych – środków, które zostały przez kredytobiorców/spadkobierców wpłacone do Banku w związku ze spłatą rat kredytowych. Skoro zatem wypłacona przez Bank kwota mieści się w łącznej sumie uprzednich świadczeń spełnionych przez kredytobiorców (a więc również nie przewyższa otrzymanego od Banku kapitału kredytu), jej otrzymanie nie skutkuje uzyskaniem jakiejkolwiek dodatkowej korzyści ekonomicznej. W konsekwencji należy uznać, że otrzymana przez Pana kwota (…) zł nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, nie podlega klasyfikacji do źródła przychodów wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy („inne źródła”), a tym samym – nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wypłata ta jest neutralna podatkowo.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

Na podstawie art. 69 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.):

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo.

Jak wynika z wniosku, zawarta przez Pana matkę umowa kredytu, do której przystąpił Pan jako spadkobierca, została prawomocnym wyrokiem Sądu uznana za nieważną. Dlatego zawarli Państwo (Pan i pozostali spadkobiercy po Pana zmarłej matce) z Bankiem oświadczenie o potrąceniu, w którym zgodnie z wyrokiem sądu wskazano, że: Bank wypłacił Panu kwotę (…) zł wraz z odsetkami co dało kwotę (…) zł, a Pan potrąca z tej kwoty kwotę wypłaconego kapitału w wysokości 1/3, co dało kwotę (…) zł. Kwota (…) zł została zwrócona na konto Banku. Ostatecznie Bank po wyroku, w którym Sąd unieważnił umowę kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Pana matkę, zwrócił Panu oraz pozostałym spadkobiercom kwotę (…) zł.

Powziął Pan wątpliwość, jakie będą dla Pana skutki podatkowe powyższych czynności.

Wobec powyższego wyjaśniam, że zgodnie z art. 922 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 925 ww. Kodeksu:

Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Na mocy art. 1012 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 1030 ww. Kodeksu:

Zgodnie natomiast z art. 1031 Kodeksu cywilnego:

W przedstawionych przez Pana okolicznościach sprawy, zmiana dłużnika nastąpiła z mocy prawa, gdyż z chwilą otwarcia spadku – w drodze sukcesji – wstąpił Pan we wszelkie prawa majątkowe spadkodawczyni (swojej matki) przysługujące jej w chwili śmierci, a zatem również te wynikające z umowy kredytowej.

Stosownie do opisu przedstawionego we wniosku Bank był zobowiązany do wypłaty na Pana rzecz kwoty uprzednio wpłaconych do Banku tytułem spłaty kapitału i odsetek oraz odsetek ustawowych za opóźnienie.

Dlatego w odniesieniu do części kwoty wypłaconej przez Bank stanowiącej zwrot wpłaconych do banku rat kapitałowo-odsetkowych wyjaśniam co następuje.

Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego wadliwej czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego. Nieważność umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów, banku i klienta, nigdy nie powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną umową jako świadczenia nienależne. Kredytodawca powinien zatem zwrócić wszystkie świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca powinien zwrócić kwotę faktycznie otrzymanego kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki prawne na gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia umowy dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu jako nieważna już od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do czynienia z sytuacją jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.

Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje przepis art. 498 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem:

Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami. Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej strony. Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na skutek potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.

Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej, każda ze stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).

Mając na uwadze powyższe stwierdzam, że zasądzona wyrokiem na Pana rzecz kwota stanowiąca równowartość wpłat tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, rozliczona w drodze oświadczenia o potrąceniu, jest de facto zwrotem kwot wcześniej zapłaconych Bankowi. Nie ma zatem podstaw, aby zwróconą przez Bank kwotę uznać za przychód podlegający opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. Tym samym nie ma Pan obowiązku uiszczenia podatku dochodowego z tego tytułu.

Z kolei instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:

Jednocześnie, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wprowadzając ww. przepis ustawodawca uregulował jednoznacznie m.in. kwestię opodatkowania odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Stąd też wypłacone Panu odsetki ustawowe za opóźnienie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, stanowią przychód z innych źródeł, stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże w związku z tym, że zwrócone przez Bank świadczenia nie stanowią źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych to odsetki te podlegają zwolnieniu od opodatkowania na podstawie wyżej zacytowanego art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy.

Tym samym, nie ma Pan obowiązku zapłaty podatku z tytułu wypłaty przez Bank kwoty (…) zł, wynikającej z podpisanego przez Pana oświadczenia o potrąceniu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pan jest wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpił Pan o interpretację przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współkredytobiorców. Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w odniesieniu do Pana osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla pozostałych współkredytobiorców.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.