0112-KDIL2-1.4011.584.2026.2.DJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem, które wpłynęło 26 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzeń przyszłych

X, dla którego organem prowadzącym jest A, jest jednostką budżetową nieposiadającą osobowości prawnej. W jednostce funkcjonuje Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych na mocy ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. 2024 r. poz. 288). Środki tego funduszu gromadzone są na wyodrębnionym rachunku bankowym i są przeznaczone na działalność socjalną zgodnie z przyjętym Regulaminem ZFŚŚ. Obowiązujący regulamin określa m.in. przeznaczenie Funduszu, tj. rodzaje i formy działalności socjalnej, osoby uprawnione do korzystania z ZFŚŚ oraz zasady i tryb ubiegania się o świadczenia z Funduszu.

Funduszem gospodaruje B Jednostki w uzgodnieniu z reprezentantem oraz komisją socjalną. Pracodawca uzgadnia Regulamin, preliminarz ZFŚS oraz przyznane świadczenia z przedstawicielem pracowników. Uprawnionymi do korzystania z Funduszu są pracownicy, emeryci i renciści oraz uprawnieni członkowie rodzin. Przez emerytów i rencistów należy rozumieć osoby, które przeszły na emeryturę lub rentę, dla których ww. Jednostka była ostatnim miejscem pracy. Udzielone dofinansowania dla emerytów i rencistów z ZFŚS wynikają z uprzednio łączącego ich stosunku pracy z zakładem pracy. Jednostka udzielająca świadczenia z ZFŚS jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych w rozumieniu art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 622) w stosunku do osób korzystających z tych świadczeń.

Środki funduszu mogą być przeznaczone m.in. na działalność kulturowo-oświatową, sportowo-rekreacyjną oraz zorganizowany przez Jednostkę krajowy i zagraniczny wypoczynek. W ramach tej działalności dofinansowanie może dotyczyć:

1.  imprez integracyjnych - kulturalno-oświatowych, rekreacyjno-sportowych itp. organizowanych przez Pracodawcę,

2.  wycieczek/wczasów krajowych i zagranicznych organizowanych przez Pracodawcę;

3.  zakupu przez Pracodawcę biletów wstępu do m.in. do kin, teatrów, opery, cyrku, siłowni itp.

Zdarzenie przyszłe 1.

Organizacja imprez integracyjnych dla pracowników, emerytów i osób uprawnionych finansowanych z ZFŚS.

Pracodawca zamierza zorganizować spotkania o charakterze integracyjnym (rekreacyjno-sportowe, kulturalno-oświatowe połączone z konsumpcją) dla osób uprawnionych do korzystania z ZFŚS.

Wyżej wymienione spotkania mają charakter dobrowolny i powszechnie dostępny, są przeznaczone dla wszystkich uprawnionych (pracowników, emerytów, rencistów i członków rodzin) mają charakter integracyjny. Ich celem jest polepszenie atmosfery i komunikacji w pracy, zwiększenie motywacji oraz jakości wykonywanej pracy. Pracodawca rozważa możliwość sfinansowania takich spotkań w całości zgodnie z Regulaminem ze środków Funduszu bez stosowania kryterium socjalnego, w przypadku, gdy konsumpcja będzie ogólnodostępna i trudno będzie ustalić koszt przypadający na jedną osobę. Chęć uczestnictwa w spotkaniu zostanie potwierdzona przez pracownika/emeryta na liście osób deklarujących udział na zasadzie dobrowolności (ewentualnie potwierdzeniem telefonicznym/mailowym odnotowanym przez B).

Zdarzenie przyszłe 2.

Zakup biletów wstępu m.in. do kin, teatrów, opery, cyrku oraz karnetów wstępu na basen, SPA, siłownię itp. dla pracowników, emerytów i osób uprawnionych finansowanych lub dofinansowanych z ZFŚS.

Jednostka zamierza zakupić bilety/karnety w ramach działalności ZFŚS dla pracowników, emerytów i osób uprawnionych. Cena jednostkowa znana będzie na podstawie zawartej z firmą świadcząca usługi oraz otrzymanej faktury. Bilety/karnety zostaną przekazane uprawnionym na podstawie złożonego wniosku o dofinansowanie. Pracodawca zamierza je sfinansować lub częściowo dofinansować z ZFŚS w oparciu o kryterium socjalne.

W uzupełnieniu podania - w odniesieniu do dofinansowania lub sfinalizowania z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych do biletów/ karnetów; o którym mowa we wniosku a będącym przedmiotem pytania nr 2 – podali Państwo, że:

a) wartość świadczeń w postaci biletów i karnetów finansowanych lub dofinansowanych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych będzie wymierna i możliwa do przypisania konkretnej osobie uprawnionej do korzystania z tych świadczeń.

Cena jednostkowa świadczenia będzie znana i ustalana na podstawie zawartych umów z podmiotami świadczącymi usługi oraz otrzymanych faktur dokumentujących zakup biletów lub karnetów. Świadczenia będą przyznawane indywidualnie osobom uprawnionym na ich wniosek, zgodnie z postanowieniami Regulaminu Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych oraz z uwzględnieniem kryterium socjalnego.

W konsekwencji możliwe będzie ustalenie wartości świadczenia przypadającej na konkretną osobę uprawnioną. Świadczenie nie będzie dostępne w sposób ogólny dla wszystkich uprawnionych, lecz wyłącznie dla osób, które wystąpią z wnioskiem o jego przyznanie i spełnią warunki określone w Regulaminie ZFŚS.

b) Państwa zdaniem, przyznanie świadczenia będzie leżało przede wszystkim w interesie osoby uprawnionej do jego otrzymania.

Otrzymanie biletu lub karnetu umożliwi osobie uprawnionej skorzystanie z usług kulturalnych, rekreacyjnych, sportowych lub wypoczynkowych bez ponoszenia pełnych kosztów ich nabycia lub bez ponoszenia tych kosztów w ogóle. W rezultacie osoba uprawniona uzyska wymierną korzyść majątkową w postaci uniknięcia wydatku, który musiałaby ponieść z własnych środków finansowych.

Wskazują Państwo, że świadczenia te nie są związane z wykonywaniem obowiązków pracowniczych ani z organizacją przedsięwzięć służących integracji pracowników czy realizacji celów pracodawcy. Korzyść wynikająca z otrzymania biletu lub karnetu ma charakter indywidualny i jest skierowana do konkretnej osoby uprawnionej.

c) Osoby uprawnione będą korzystały ze świadczeń dobrowolnie.

Przyznanie świadczenia będzie następowało wyłącznie na wniosek osoby uprawnionej zainteresowanej skorzystaniem z określonej formy działalności socjalnej finansowanej lub dofinansowanej ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

d) Przedmiotowe świadczenia będą spełniane za zgodą osób uprawnionych.

Zgoda będzie wyrażana poprzez złożenie przez osobę uprawnioną wniosku o przyznanie świadczenia w postaci biletu lub karnetu. Oznacza to, że osoba uprawniona będzie świadomie i dobrowolnie ubiegać się o otrzymanie świadczenia oraz wyrażać wolę skorzystania z niego.

Pytania

1) Czy sfinansowanie z ZFŚS spotkania o charakterze integracyjnym (rekreacyjno-sportowe, kulturalno-oświatowe z częścią artystyczną, wszystkie spotkania połączone z konsumpcją ogólnodostępną) będzie dla uprawnionych przychodem ze stosunku pracy, podlegającym opodatkowaniu, a tym samym czy Państwo jako Płatnik będą zobowiązani obliczyć, pobrać i przekazać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na koto właściwego urzędu skarbowego?

2) Czy dofinansowanie lub sfinansowanie w oparciu o kryterium socjalne do biletów/karnetów uprawnionym zainteresowanym korzystaniem z usług będzie stanowiło przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, sfinansowanie uczestnictwa w spotkaniach o charakterze integracyjnym (rekreacyjno-sportowe, kulturalno-oświatowe z częścią artystyczną, wszystkie spotkania połączone z konsumpcją ogólnodostępną) dla pracowników, emerytów i osób uprawnionych przez Pracodawcę ze środków ZFŚS nie będzie stanowiło dla pracownika, emeryta lub rencisty przychodu ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592), a na Pracodawcy nie będzie ciążył obowiązek płatnika, o którym mowa w art. 32 ust. 1 tej ustawy, gdyż świadczenia te nie są spełniane w interesie pracownika, a w interesie pracodawcy. Udział w nich jest dobrowolny. Wystąpienie po stronie pracownika, emeryta, rencisty przysporzenia majątkowego (korzyści) nie jest spełnione, gdy Pracodawca proponuje swoim pracownikom, emerytom, i rencistom udział w spotkaniach integracyjnych, które mają sprzyjać polepszeniu atmosfery w pracy. W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu dobrowolnie, po jego stronie nie pojawia się żadna korzyść, choćby w postaci wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Natomiast bez elementu realnego w postaci otrzymania korzyści przez pracownika, nie uzyskuje on przychodu. Bez skonkretyzowanego i indywidualnego przypisanego świadczenia, brak jest podstaw do określenia jego wysokości. Trudno jest utrzymywać, że przychodem pracownika z umowy o pracę czy stosunku służbowego jest możliwość okazjonalnego uczestnictwa w obiedzie czy kolacji, a wartość zjedzonych przez niego potraw i wypitych napojów wyznacza podstawę opodatkowania.

Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. K7/13, Trybunał orzekł, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia które:

1) zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich dobrowolnie);

2) zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

3) korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

W związku z tym, iż nie zostają spełnione określone kryteria zawarte w wyroku, ww. spotkania rekreacyjno-sportowe, kulturalno-oświatowe, nie będą stanowić przychodu do opodatkowania dla pracowników, emerytów i rencistów oraz członków rodzin.

Natomiast w przypadku zakupu z ZFŚS biletów wstępu m.in. do kin, teatrów, opery, cyrku oraz karnetów wstępu na basen, SPA, siłownię dla pracowników, emerytów i osób uprawnionych Pracodawca uważa, że dofinansowanie będzie stanowiło przychód i będzie wiązało się z koniecznością rozliczenia zaliczki na podatek dochodowy po przekroczeniu limitu zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt. 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku pracowników oraz art. 21 ust. 1 pkt 38 - w przypadku emerytów. Uważają Państwo, że w świetle powołanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego zostaną spełnione przesłanki, aby to świadczenie uznać za przychód ze stosunku pracy. Przychód pracownika/emeryta będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, które zostanie spełnione za zgodą w interesie pracownika/emeryta (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie realną korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. Ponadto świadczenie będzie przychodem, ponieważ korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi/emerytowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich uprawnionych. W tym przypadku wartość przychodu stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem od osób fizycznych z tytułu otrzymanego przez pracownika/emeryta świadczenia (wartość karnetu/biletu) będzie określona w oparciu o art. 11 ust.2b o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że:

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 11 ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 11 ust. 2b tej ustawy:

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ponieważ za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika – to wskazać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 12 ust. 2 ww. ustawy:

Natomiast na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 12 ust. 4 tej ustawy wynika, że:

Wskazany w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Jak stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

W art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca sformułował katalog zwolnień podatkowych.

I tak, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis ten stanowi zatem, że otrzymane świadczenia korzystają ze zwolnienia, jeśli spełnione są łącznie następujące warunki:

·      beneficjentem tego świadczenia jest emeryt lub rencista;

·      prawo do tego świadczenia wynika z uprzednio łączącego ww. emeryta lub rencistę stosunku służbowego, stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy;

·      wartość świadczenia nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty 4500 zł.

Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z ww. przepisu wynika, że zastosowanie zwolnienia możliwe jest, gdy spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki:

·      świadczenie otrzymuje pracownik,

·      świadczenie ma związek z finansowaniem działalności socjalnej określonej w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,

·      świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub świadczenia pieniężnego,

·      źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 288 ze zm.):

W myśl art. 8 ust. 1 tej ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych:

Podkreślenia wymaga również, że analiza treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że limit zwolnienia ustalony przez ustawodawcę jest jeden i dotyczy wszystkich świadczeń wypłacanych w danym roku z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i funduszy związków zawodowych niezależnie od tego, w ilu zakładach dany pracownik jest zatrudniony i od ilu podmiotów uprawnionych (pracodawców i związków zawodowych) otrzymuje świadczenia z ww. funduszy.

Przechodząc do obowiązków płatnika wskazać należy, że stosownie do art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 38 ust. 1 omawianej ustawy:

Natomiast z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Na mocy art. 41 ust. 4 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 42 ust. 1 cytowanej ustawy:

Przystępując do oceny ciążących na Państwu obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w stosunku do osób korzystających ze świadczeń, będących przedmiotem Państwa pytań w pierwszej kolejności zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy.

Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenie „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2003 r.).

Rozumienie tego pojęcia zostało również wypracowane w orzecznictwie.

W uchwałach z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. W uchwale z 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy.

Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” – w kontekście świadczeń pracowniczych – była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być uznane takie świadczenia, które:

-   po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

-   po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

-   po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił ich interpretację.

Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.

Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.

Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.

Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów.

Co prawda w powyższym wyroku Trybunał Konstytucyjny odnosił się wprost do świadczeń oferowanych przez pracodawcę na rzecz osób pozostających w stosunku pracy (pracowników), niemniej jednak zarówno teza tego wyroku, jak i jego uzasadnienie mają zastosowanie również do osób fizycznych, które uzyskują przychody z innego tytułu.

Mając zatem na uwadze opisane zdarzenie oraz powołane powyżej kryteria wynikające z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 stwierdzić należy, że w związku ze sfinansowaniem/dofinansowaniem z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych pracownikom, emerytom i rencistom oraz uprawnionym członkom ich rodzin do spotkań o charakterze integracyjnym (rekreacyjno-sportowe, kulturalno-oświatowe z częścią artystyczną , wszystkie spotkania połączone z konsumpcją ogólnodostępną) – nie powstanie u tych osób przychód z tytułu świadczeń nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych. Tym samym nie będą Państwo zobowiązani od wartości tych świadczeń obliczyć, pobrać i przekazać w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na konto właściwego urzędu skarbowego (w przypadku pracowników i członków ich rodzin), ani zryczałtowanego podatku (w przypadku emerytów, rencistów i członków ich rodzin).

Jak bowiem wyjaśnili Państwo m.in. we wniosku: Wyżej wymienione spotkania mają charakter dobrowolny i powszechnie dostępny, są przeznaczone dla wszystkich uprawnionych (pracowników, emerytów, rencistów i członków rodzin) mają charakter integracyjny. Ich celem jest polepszenie atmosfery i komunikacji w pracy, zwiększenie motywacji oraz jakości wykonywanej pracy. (…) konsumpcja będzie ogólnodostępna i trudno będzie ustalić koszt przypadający na jedną osobę. (…). Zatem uznać należy, że zorganizowanie ww. wydarzeń, będących przedmiotem Państwa pytania nr 1, tj. spotkań o charakterze rekreacyjnym (rekreacyjno-sportowe, kulturalno-oświatowe z częścią artystyczną , wszystkie spotkania połączone z konsumpcją ogólnodostępną) leży w Państwa interesie, a wartość konsumpcji nie będzie możliwa do przypisania indywidualnej osobie. W związku z powyższym, w niniejszej sprawie w przypadku sfinansowania lub dofinansowania ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych do ich organizacji nie można mówić o przychodzie uzyskanym przez osoby uprawnione z tytułu nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia.

Natomiast, sfinansowanie lub dofinansowanie z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych uprawnionym osobom (pracownikom, emerytom, rencistom i członkom ich rodzin) zakupu biletów wstępu m.in. do kin, teatrów, opery, cyrku oraz karnetów wstępu na basen, SPA, siłownię itp. – będzie stanowiło dla tych osób przychód podatkowy. Powyższe wynika z Państwa informacji wskazanych w uzupełnieniu podania o treści: (…) wartość świadczeń w postaci biletów i karnetów finansowanych lub dofinansowanych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych będzie wymierna i możliwa do przypisania konkretnej osobie uprawnionej do korzystania z tych świadczeń (…) przyznanie świadczenia będzie leżało przede wszystkim w interesie osoby uprawnionej do jego otrzymania. Otrzymanie biletu lub karnetu umożliwi osobie uprawnionej skorzystanie z usług kulturalnych, rekreacyjnych, sportowych lub wypoczynkowych bez ponoszenia pełnych kosztów ich nabycia lub bez ponoszenia tych kosztów w ogóle. W rezultacie osoba uprawniona uzyska wymierną korzyść majątkową w postaci uniknięcia wydatku, który musiałaby ponieść z własnych środków finansowych. (…) Przedmiotowe świadczenia będą spełniane za zgodą osób uprawnionych. Wartość ww. nieodpłatnych świadczeń powinni zatem Państwo ustalić w oparciu o art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś wartość świadczeń częściowo odpłatnych – w oparciu o art. 11 ust. 2b tej ustawy.

Przy czym wartość świadczeń w postaci sfinansowania lub dofinansowania pracownikom i uprawnionym członkom ich rodzin ww. biletów czy karnetów stanowić będzie przychód pracownika ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a wartość tych świadczeń kierowanych do emerytów i rencistów oraz uprawnionych członków ich rodzin – stanowić będzie dla emerytów i rencistów przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, w okolicznościach niniejszej sprawy w przypadku sfinansowania lub dofinansowania przez Państwa z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych swojemu pracownikowi oraz członkowi jego rodziny świadczenia w postaci tychże biletów czy karnetów to ww. świadczenie w łącznej wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł objęte będzie zwolnieniem przedmiotowym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli natomiast ww. bilety/karnety zostaną sfinansowane lub dofinansowane emerytom i rencistom (przez których - jak sami Państwo wskazali w podaniu – należy rozumieć osoby, które przeszły na emeryturę lub rentę, dla których ww. Jednostka była ostatnim miejscem pracy i udzielone dofinansowania dla emerytów i rencistów z ZFŚS wynikają z uprzednio łączącego ich stosunku pracy z zakładem pracy) oraz członkom ich rodzin, to otrzymane przez te osoby świadczenia – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 4500 zł będą zwolnione od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy. W związku z powyższym, w tych przypadkach (do wysokości limitów wskazanych: w art. 21 ust. 1 pkt 67 dla pracownika, oraz w art. 21 ust. 1 pkt 38 dla emeryta, rencisty) nie będą na Państwu ciążyły obowiązki płatnika, a tym samym nie będą Państwo zobowiązani od wartości tych świadczeń obliczyć, pobrać i przekazać w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na konto właściwego urzędu skarbowego ani zryczałtowanego podatku.

Gdy zaś wartość tych świadczeń (tj. sfinansowanych lub dofinansowanych biletów/karnetów, będących przedmiotem Państwa pytania nr 2) w roku podatkowym przekroczy limity wynikające z ww. art. 21 ust. 1 pkt 38 i pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od nadwyżki ponad te limity będą ciążyły na Państwu obowiązki płatnika. W związku z przekazaniem biletów/karnetów pracownikom i członkom ich rodzin będą Państwo zobowiązani od wartości ponad ten limit (wynikający z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy) do obliczenia, poboru i przekazania w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy do właściwego urzędu skarbowego, natomiast w przypadku przekazania ww. świadczeń emerytom, rencistom i członkom ich rodzin będą Państwo zobowiązani pobrać od wartości przekraczających limit (wskazany w art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy) 10% zryczałtowany podatek dochodowy. Obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od wartości świadczeń przekraczających limit, przekazanych pracownikom wynika z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast obowiązek poboru 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od wartości świadczeń przekraczających limit przekazanych emerytom i rencistom z art. 30 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.