0112-KDIL2-1.4011.547.2026.1.TR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie pytania nr 5 w części: „Czy Wnioskodawca, jako płatnik, powinien przy dokonywaniu wypłat wynagrodzenia na rzecz zleceniobiorcy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”? jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę zlecenia z osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Księstwie Liechtensteinu, tj. w państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Osoba ta nie posiada miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej oraz nie będzie wykonywała usług w ramach takiej działalności gospodarczej.

Rezydencja podatkowa zleceniobiorcy w Liechtensteinie będzie udokumentowana aktualnym certyfikatem rezydencji podatkowej wydanym przez właściwy organ podatkowy Księstwa Liechtensteinu.

Zleceniobiorca będzie przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej krócej niż 183 dni w roku podatkowym, a według informacji posiadanych przez Wnioskodawcę jego centrum interesów osobistych i gospodarczych nie będzie znajdowało się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Na podstawie umowy zlecenia zleceniobiorca będzie wykonywał na rzecz Wnioskodawcy usługi obejmujące w szczególności:

·         wyszukiwanie miejsc i nieruchomości przeznaczonych pod potencjalne inwestycje Wnioskodawcy,

·         wsparcie procesu sprzedaży działek oferowanych przez Wnioskodawcę,

·         działania marketingowe dotyczące działalności Wnioskodawcy,

·         a także budowę, rozwój oraz bieżące utrzymanie strony internetowej Wnioskodawcy.

Usługi wynikające z umowy zlecenia będą wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zleceniobiorca nie ukończył 26. roku życia.

Z informacji przekazanych Wnioskodawcy wynika, że w tym samym roku podatkowym zleceniobiorca może uzyskiwać również dochody ze źródeł położonych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności z tytułu stosunku pracy z pracodawcą mającym siedzibę poza Polską.

Łączne dochody zleceniobiorcy ze wszystkich państw mogą przekroczyć kwotę 85 528 zł w roku podatkowym.

Pytania

1)    Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym spełniona jest przesłanka określona w art. 29 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. czy istnieje podstawa prawna do uzyskania przez polski organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego Księstwa Liechtensteinu, w szczególności na podstawie Konwencji o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych oraz Umowy między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie automatycznej wymiany informacji finansowych?

2)    Czy w przypadku udokumentowania przez zleceniobiorcę miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Liechtensteinie certyfikatem rezydencji, przychody uzyskiwane przez niego od Wnioskodawcy z tytułu umowy zlecenia mogą, na wniosek zleceniobiorcy wyrażony w zeznaniu podatkowym składanym za dany rok podatkowy, zostać opodatkowane na zasadach określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 29 ust. 4 tej ustawy?

3)    Czy w przypadku wyboru przez zleceniobiorcę opodatkowania przychodów uzyskiwanych od Wnioskodawcy na zasadach określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podstawę opodatkowania według skali podatkowej powinny stanowić wyłącznie dochody podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez uwzględniania dochodów zleceniobiorcy osiąganych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?

4)    Czy w przypadku wyboru przez zleceniobiorcę opodatkowania przychodów uzyskiwanych od Wnioskodawcy na zasadach określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów z umowy zlecenia otrzymanych przez zleceniobiorcę do ukończenia 26. roku życia może mieć zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 tej ustawy, do wysokości limitu określonego w tym przepisie?

5)    Czy Wnioskodawca, jako płatnik, powinien przy dokonywaniu wypłat wynagrodzenia na rzecz zleceniobiorcy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w przypadku późniejszego wyboru przez zleceniobiorcę opodatkowania według skali podatkowej pobrany przez Wnioskodawcę podatek powinien być traktowany na równi z zaliczką na podatek dochodowy?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie:

Ad. 1.

W opisanym zdarzeniu przyszłym spełniona jest przesłanka z art. 29 ust. 5 ustawy o PIT. Istnieje bowiem podstawa prawna do uzyskania przez polski organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego Księstwa Liechtensteinu. Podstawą tą jest w szczególności Konwencja o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych, sporządzona w Strasburgu dnia 25 stycznia 1988 r., wraz z Protokołem zmieniającym z dnia 27 maja 2010 r. Konwencja ta obejmuje pomoc administracyjną w sprawach podatkowych, w tym wymianę informacji podatkowych pomiędzy właściwymi organami państw będących jej stronami.

Art. 29 ust. 5 ustawy o PIT nie wymaga, aby podstawą wymiany informacji była wyłącznie umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania. Przepis ten wprost dopuszcza również inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W ocenie Wnioskodawcy brak dwustronnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Liechtensteinem nie oznacza więc braku podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych.

Dodatkowo podstawą współpracy jest Umowa między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie automatycznej wymiany informacji finansowych, która przewiduje także wymianę informacji na wniosek między właściwym organem Liechtensteinu a właściwym organem państwa członkowskiego UE.

Polska jako państwo członkowskie UE korzysta z mechanizmów współpracy podatkowej ustanowionych przez prawo UE oraz umowy zawierane przez Unię w zakresie jej kompetencji.

 Ad. 2.

Zleceniobiorca będący rezydentem podatkowym Liechtensteinu, tj. państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, po udokumentowaniu miejsca zamieszkania dla celów podatkowych certyfikatem rezydencji, może skorzystać z art. 29 ust. 4 ustawy o PIT.

Oznacza to, że przychody uzyskiwane od Wnioskodawcy z tytułu umowy zlecenia, podlegające co do zasady opodatkowaniu na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o PIT, mogą na wniosek zleceniobiorcy wyrażony w zeznaniu podatkowym za dany rok podatkowy zostać opodatkowane według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT.

W ocenie Wnioskodawcy spełnione będą warunki z art. 29 ust. 4 i 5 ustawy o PIT, ponieważ zleceniobiorca ma rezydencję podatkową w państwie EOG, posiada certyfikat rezydencji, a jednocześnie istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z Liechtensteinem.

Ad. 3.

Wybór opodatkowania według skali podatkowej nie powoduje objęcia polskim podatkiem dochodów zleceniobiorcy osiągniętych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zleceniobiorca, jako osoba niemająca miejsca zamieszkania na terytorium Polski, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT.

Oznacza to, że podlega opodatkowaniu w Polsce wyłącznie od dochodów osiąganych na terytorium Polski.

Art. 29 ust. 4 ustawy o PIT zmienia jedynie sposób opodatkowania dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce. Nie rozszerza natomiast zakresu obowiązku podatkowego na dochody zagraniczne.

W konsekwencji przy ustalaniu podatku według skali podatkowej powinny być brane pod uwagę wyłącznie dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce.

Ad. 4.

Jeżeli zleceniobiorca skutecznie wybierze w zeznaniu rocznym opodatkowanie przychodów z umowy zlecenia według skali podatkowej, może mieć do nich zastosowanie zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT, o ile spełnione są warunki tego zwolnienia, w szczególności limit wieku oraz limit kwotowy.

Wnioskodawca ma świadomość, że art. 29 ust. 6 ustawy o PIT wyłącza stosowanie tego zwolnienia do przychodów opodatkowanych ryczałtem na podstawie art. 29 ust. 1.

W ocenie Wnioskodawcy, wyłączenie to dotyczy jednak sytuacji, w której przychody są ostatecznie opodatkowane ryczałtem. Jeżeli podatnik skutecznie wybiera opodatkowanie tych przychodów na zasadach ogólnych, tj. według skali podatkowej, brak jest podstaw do odmowy zastosowania zwolnienia dla młodych w rozliczeniu rocznym.

Ad. 5.

Jako płatnik, przy wypłacie wynagrodzenia na rzecz zleceniobiorcy Wnioskodawca powinien pobierać zryczałtowany podatek dochodowy zgodnie z art. 29 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 4 ustawy o PIT.

Wybór opodatkowania według skali podatkowej jest dokonywany przez podatnika dopiero w zeznaniu rocznym, dlatego Wnioskodawca na etapie wypłaty powinien wykonywać obowiązki płatnika właściwe dla art. 29 ust. 1 ustawy o PIT.

W przypadku dokonania przez zleceniobiorcę wyboru opodatkowania według skali podatkowej, pobrany przez Wnioskodawcę zryczałtowany podatek powinien być traktowany na równi z zaliczką na podatek dochodowy, zgodnie z art. 29 ust. 4 zdanie drugie ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 5 w części: „Czy Wnioskodawca, jako płatnik, powinien przy dokonywaniu wypłat wynagrodzenia na rzecz zleceniobiorcy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”? jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Jak wynika z art. 3 ust. 2a ustawy:

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Tym samym, aby można było mówić o podleganiu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (polskiej rezydencji podatkowej) dana osoba musi posiadać na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych lub też czas pobytu danej osoby na terytorium Polski powinien przekroczyć 183 dni w ciągu roku podatkowego. Spełnienie którejkolwiek z tych przesłanek skutkuje uznaniem osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

W świetle art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Według art. 3 ust. 2d ww. ustawy:

Stosownie do art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Przepisy te wskazują, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła przychodów położonego na jej terytorium. Jest to tzw. zasada ograniczonego obowiązku podatkowego. Warunkiem posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski miejsca zamieszkania lub zakładu.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że przepis art. 3 ust. 2b ww. ustawy wymienia tylko przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce, w tym przychody z działalności wykonywanej osobiście. Użyty w tym przepisie zwrot „w szczególności” wskazuje, że ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie źródła. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).

Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody pochodzące od polskiego podmiotu, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że zamierzają Państwo zawrzeć umowę zlecenia z osobą fizyczną, będącą rezydentem podatkowym Liechtensteinu, co będzie potwierdzał certyfikat rezydencji Księstwa Liechtensteinu. Usługi wynikające z umowy zlecenia będą wykonywane na terytorium Polski, przy czym zleceniobiorca będzie mieszkał na terytorium Lichtensteinu (ośrodek interesów osobistych i gospodarczych), a na terytorium Polski będzie przebywał krócej niż 183 w roku podatkowym.

W Polsce podlegają opodatkowaniu tylko przychody (dochody) uzyskane w Polsce.

Katalog źródeł przychodów został określony przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 tej ustawy, wśród których w pkt 2 wymienił:

Według art. 13 pkt 8 ww. ustawy:

Z kolei na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy:

Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie natomiast art. 41 ust. 4 cyt. ustawy:

Analizując możliwość zastosowania w sprawie uregulowań zawartych w art. 29 ust. 1 ustawy, należy w pierwszej kolejności wskazać, że ustawodawca uzależnił opodatkowanie należności wymienionych w tym przepisie od faktu, czy przychody uzyskane zostały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wyjaśnić należy, że pod pojęciem „dochody (przychody) osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej” należy bowiem rozumieć zarówno dochody (przychody) osiągane z podejmowania działań, jak i dochody (przychody) uzyskiwane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osobę mającą ograniczony obowiązek podatkowy np. dochód z tytułu wykonywania usługi przez tę osobę na rzecz podmiotu polskiego. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest miejscem wypłaty wynagrodzenia, które stanowi dochód podatnika.

Jak wynika z art. 29 ust. 2 ww. ustawy:

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

W świetle art. 29 ust. 3 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 29 ust. 5 ww. ustawy:

Do opodatkowania przychodów (dochodów) Państwa zleceniobiorcy uzyskanych na terytorium Polski z umowy zlecenia będzie miał zastosowanie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym w zeznaniu podatkowym składanym za dany rok podatkowy przychody uzyskane tylko na terytorium Polski z tytułu umowy zlecenia będą podlegały opodatkowaniu 20% zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

Reasumując, na gruncie opisanego zdarzenia stwierdzam, że Państwo – jako płatnik – powinni przy dokonywaniu wypłat należności/zapłaty na rzecz zleceniobiorcy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, stosownie do art. 29 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest zagadnienie w zakresie pytania nr 5 w części: „Czy Wnioskodawca, jako płatnik, powinien przy dokonywaniu wypłat wynagrodzenia na rzecz zleceniobiorcy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”?, natomiast pozostałe zagadnienia są przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.