0112-KDIL2-1.4011.498.2026.2.KF

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 15 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia obowiązku podatkowego w Polsce. Uzupełnił go Pan pismem z 19 czerwca 2026 r. (wpływ 19 czerwca 2024 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Od 2023 r. jako obywatel polski, prowadzi Pan działalność gospodarczą i na podstawie kontraktów z zagranicznym kontrahentem, wyjeżdża Pan w jej ramach do Holandii i tam wykonuje Pan zlecenie. Wraca Pan do Polski, gdzie wykonuje Pan także część zleceń. Pomimo fizycznej nieobecności, Pana centrum interesów życiowych jest w Polsce, gdzie mieszka Pan na stałe, korzysta z opieki medycznej, uczestniczy w życiu społecznym, ale przede wszystkim wraca Pan do rodziny (współmałżonka).

Ponadto, w celu doprecyzowania okoliczności sprawy, udzielił Pan odpowiedzi na następujące pytania:

1)  Którego roku podatkowego dotyczą Pana wątpliwości w zakresie przedstawionego stanu faktycznego (rozliczenia za który rok podatkowy)?

Odp.: 2026.

2)  Czy w roku podatkowym, którego dotyczy wniosek, miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Holandii, zgodnie z prawem wewnętrznym tego kraju, tzn. czy w tym okresie Holandia traktowała Pana jak rezydenta podatkowego?

Odp.: Pana miejsce zamieszkania znajduje się w Polsce, nie posiada Pan holenderskiej rezydencji podatkowej.

3)  Czy w roku podatkowym, którego dotyczy wniosek, przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni?

Odp.: Nie.

4)  W którym kraju – w roku podatkowym, którego dotyczy wniosek – miał Pan stałe miejsce zamieszkania?

Odp.: W Polsce.

5)  Jakie – w roku podatkowym, którego dotyczy wniosek – miał Pan powiązania osobiste z Polską, a jakie z Holandią (w szczególności rodzina, dzieci – jeśli miał Pan dzieci proszę podać, czy były małoletnie i pozostawały na Pana utrzymaniu, znajomi)?

Odp.: W Polsce mieszka i pracuje Pana żona. Nie posiada Pan dzieci. W Holandii nie ma żadnego członka Pana rodziny ani krewnych. Jedyne więzi interpersonalne jakie ma Pan w Holandii to koleżeńskie, w miejscu wykonywania zleceń.

6)  Jakie – w roku podatkowym, którego dotyczy wniosek – miał Pan powiązania majątkowe z Polską, a jakie z Holandią (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym na współwłasność, wynajmowane nieruchomości, ruchomości w tym samochód, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe, oszczędności itp.)?

Odp.: W Polsce znajduje się cały Pana majątek. W Polsce ma Pan zarejestrowaną działalność gospodarczą, samochód, ubezpieczenia, konta osobiste, firmowe, maklerskie i emerytalne.

7)  W którym z krajów – w roku podatkowym, którego dotyczy wniosek – prowadził Pan aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależał Pan do organizacji/klubów, itp. i czym się to konkretnie objawiało?

Odp.: W Polsce.

8)  W którym z krajów – w roku podatkowym, którego dotyczy wniosek – realizował Pan swoje zainteresowania, hobby, wypoczynek itp.?

Odp.: W Polsce.

9)  Czy, a jeśli tak to w którym państwie – w roku podatkowym, którego dotyczy wniosek – posiadał Pan zobowiązania handlowe i gospodarcze (np. z tytułu korzystania z mediów, ubezpieczeń, kredytów, pożyczek, różnego rodzaju umów) i jakiego rodzaju to były zobowiązania?

Odp.: W Polsce. Ubezpieczenie na mieszkanie, firmowe. Kredyt hipoteczny. Leasing na samochód firmowy.

10)  Czy, a jeśli tak to w którym państwie – w roku podatkowym, którego dotyczy wniosek – korzystał Pan ze służby zdrowia, pomocy społecznej itp. i czym się to objawiało?

Odp.: W Polsce – np. (…) w (…).

11)  W którym z krajów – w roku podatkowym, którego dotyczy wniosek – zazwyczaj Pan przebywał?

Odp.: W Holandii.

12)  Czy poza obywatelstwem polskim, posiada Pan również obywatelstwo innego kraju (jakiego)?

Odp.: Nie.

Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, będzie Pan uznawany za polskiego rezydenta podatkowego w całym roku podatkowym, mimo przebywania poza granicą Polski przez okres dłuższy niż 183 dni?

Pani stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, pomimo fizycznej nieobecności, Pana centrum interesów życiowych jest w Polsce. Dlatego uważa Pan, że będzie Pan uznawany za polskiego rezydenta podatkowego w całym roku podatkowym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

W myśl art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 4a ww. ustawy:

Stosownie do art. 4 ust. 1 Konwencji podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2003 r. Nr 216 poz. 2120 ze zm.):

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów. Jednocześnie każde z tych kryteriów należy rozpatrywać samodzielnie i niezależnie.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski.

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste, tzw. ognisko domowe. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

Wyjazd do pracy za granicę, podczas gdy małżonek oraz dzieci pozostają w Polsce, powodować będzie najczęściej utrzymanie centrum interesów osobistych (ogniska domowego) na terytorium Polski.

Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

Kryterium długości pobytu należy uznać za spełnione po przekroczeniu 183 dni pobytu na terytorium Polski w danym roku kalendarzowym (rok kalendarzowy jest podstawowym okresem podatkowym branym pod uwagę przy dokonywaniu rozliczeń podatkowych osób fizycznych). Nieprzekroczenie tej liczby dni pobytu na terytorium Polski w danym roku kalendarzowym skutkuje niespełnieniem tego kryterium.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w związku z realizacją kontraktów z zagranicznym kontrahentem, wyjeżdża Pan do Holandii, gdzie przebywa Pan przez większość roku. Pana pobyt w Polsce w 2026 r. nie przekroczy 183 dni. Tym samy, warunek długości pobytu, o którym mowa w art. 3 ust. 1a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zostanie spełniony. W takim przypadku, ocenę posiadania przez Pana miejsca zamieszkania na terytorium Polski należy oprzeć na drugim kryterium, związanym z położeniem ośrodka interesów życiowych w Polsce.

Jak wskazał Pan we wniosku, Pana stałe miejsce zamieszkania znajduje się w Polsce. Nie posiada Pan holenderskiej rezydencji podatkowej. W Polsce mieszka i pracuje Pana żona. W Holandii nie ma żadnego członka Pana rodziny ani krewnych. Jedyne więzi interpersonalne jakie ma Pan w Holandii to koleżeńskie, w miejscu wykonywania zleceń. Swoją aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską prowadzi Pan w Polsce. Również w Polsce realizuje Pan swoje zainteresowania i hobby oraz korzysta z opieki medycznej. Należy zatem uznać, że Pana centrum interesów osobistych znajduje się w Polsce.

W odniesieniu do powiązań gospodarczych, w Holandii realizuje Pan zlecenia dla zagranicznego kontrahenta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Działalność ta jednak zarejestrowana jest w Polsce, gdzie również wykonuje Pan część zleceń. W Polsce znajduje się cały Pana majątek, samochód, ubezpieczenia, konta osobiste, firmowe, maklerskie i emerytalne. W Polsce posiada Pan również większość zobowiązań handlowych i gospodarczych, takich jak ubezpieczenie na mieszkanie, ubezpieczenie firmowe, kredyt hipoteczny czy leasing na samochód firmowy. Ściślejsze powiązania ekonomiczne, a tym samym Pana centrum interesów gospodarczych również znajduje się zatem w Polsce.

Mając na uwadze powyższe, w analizowanym stanie faktycznym, spełnia Pan warunek, określony w art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozwalający uznać, że posiada Pan w 2026 r. miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w związku z posiadaniem ośrodka interesów życiowych w tym kraju. Tym samym – mimo przebywania poza granicą Polski przez okres dłuższy niż 183 dni – podlega Pan w 2026 r. nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, tj. podlega Pan w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.