0112-KDIL2-1.4011.473.2026.2.TR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 18 czerwca 2026 r. (wpływ 18 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest obywatelem Szwecji. W okresie od stycznia 2014 r. do września 2025 r. posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Szwecji oraz podlegał tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, posiadając w Szwecji centrum interesów osobistych i gospodarczych.

Wnioskodawca prowadził za granicą codzienne życie, co należy interpretować między innymi poprzez to, iż:

1)  zamieszkiwał na stałe w Szwecji i posiadał tam mieszkanie,

2)  posiadał rachunek bankowy,

3)  regulował swoje bieżące zobowiązania, w tym podatkowe,

4)  pozostawał ubezpieczony i korzystał z opieki medycznej,

5)  uzyskiwał przez lata dochody z tytułu umowy o pracę, będąc zatrudnionym w różnych podmiotach.

Oprócz innych dokumentów potwierdzających fakt zamieszkiwania i prowadzenia codziennego życia w Szwecji, Wnioskodawca posiada zaświadczenie o rezydencji podatkowej w Szwecji (certyfikat rezydencji – Hemvistintyg) oraz wyciąg z rejestru ludności w Szwecji (Personbevis).

We wrześniu 2025 r. Wnioskodawca rozpoczął – wraz z żoną (posiadającą obywatelstwo polskie) – proces powrotu ze Szwecji do Polski, przenosząc na stałe ośrodek interesów życiowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Od września 2025 r. Wnioskodawca pozostaje zatrudniony w Polsce na podstawie umowy o pracę.

Wnioskodawca nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym przeniósł miejsce zamieszkania do Polski, tj. w latach 2022, 2023, 2024, a także w okresie od początku roku 2025 do dnia poprzedzającego dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski.

Wnioskodawca nie korzystał wcześniej, w całości ani w części, ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 199 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz.163 ze zm., także: „Ustawa o PIT”) i nie przeniósł wcześniej miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wnioskodawca zamierza skorzystać z ulgi na powrót w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych od roku następującego po roku przeniesienia miejsca zamieszkania, tj. od roku 2026.

Wnioskodawca wskazuje z daleko idącej ostrożności, iż przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie jest kwestia oceny tego, czy i kiedy Wnioskodawca zmienił swoją rezydencję podatkową a jedynie kwestia wyraźnie sformułowana w pytaniu – tj. w zakresie prawa do skorzystania z ulgi na powrót.

W uzupełnieniach wniosku podał Pan co następuje.

Począwszy od stycznia 2019 r., a więc także w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski, tj. w latach 2022, 2023, 2024 – mieszkał Pan w Szwecji z Pana ówczesną partnerką i obecną żoną. Mieszkali Państwo we dwoje, nie posiada Pan rodzeństwa ani dzieci. Pana rodzice mieszkają poza granicami Szwecji.

Do Polski przeprowadzili się Państwo z żoną wspólnie, stąd nie jest prawdą to, że żona mieszkała cały czas w Polsce i pomagała jedynie w organizacji Pana przeprowadzki ze Szwecji.

Począwszy od stycznia 2019 r., aż do sierpnia 2025 r. a więc także w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski, tj. w latach 2022, 2023, 2024, bliższe więzi rodzinne miał Pan ze Szwecją, gdyż Pana partnerka (i późniejsza żona) tam z Panem mieszkała. Relacja ta polegała na tym, że prowadzili Państwo wspólnie gospodarstwo domowe i codzienne życie. Innych bliskich więzi rodzinnych w Szwecji Pan nie miał, jako że nie ma Pan rodzeństwa i dzieci, a Pana rodzice mieszkają na stałe w Chinach.

Od września 2025 r. bliższe relacje rodzinne ma Pan z Polską, gdyż mieszka Pan tutaj z najbliższą Panu osobą – żoną.

Przed przyjazdem do Polski, bliższą więź czuł Pan ze Szwecją, a po przyjeździe do Polski – z Polską.

Po przyjeździe do Polski zamieszkuje Pan wraz z żoną w mieszkaniu należącym do jej ojca, udostępnionym Państwu na podstawie umowy użyczenia.

Przed przyjazdem do Polski:

·      prowadził Pan w Szwecji własną działalność gospodarczą, stąd wykazywał Pan szeroką aktywność gospodarczą,

·      w Szwecji nie był Pan aktywnie zaangażowany w działalność polityczną, a jedynie korzystał Pan z praw wyborczych,

·      spotykał się Pan ze znajomymi i przyjaciółmi, realizując się społecznie,

·      realizował się Pan społecznie odwiedzając szwedzkie instytucje kultury (np. kina, sale koncertowe).

Po przeprowadzce do Polski:

·      działalność nie była już aktywnie prowadzona. W Polsce jest Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę, stąd nie prowadzi Pan działalności gospodarczej a jedynie aktywność zawodową,

·      w Polsce nie jest Pan zaangażowany politycznie,

·      będąc w Polsce nie spotyka się Pan regularnie ze znajomymi i przyjaciółmi ze Szwecji, lecz aktywnie poznaje Pan Polaków i realizuje się społecznie poprzez nawiązywanie nowych znajomości,

·      realizuje się Pan społecznie odwiedzając polskie instytucje kultury.

Do momentu przeprowadzki większą aktywność wykazywał Pan w Szwecji, a już po przeprowadzce – w Polsce.

Swoje zainteresowania, hobby, wypoczynek itp. realizował Pan przed przyjazdem do Polski w Szwecji, a po przyjeździe do Polski – w Polsce.

Przed przyjazdem do Polski miał Pan większe zobowiązania w Szwecji, związane ze spłatą finansowania zaciągniętego na zakup mieszkania oraz związane z prowadzoną działalnością gospodarczą w ramach spółki.

Ponadto istniały bieżące zobowiązania związane z mieszkaniami w Szwecji, których jest Pan odpowiednio właścicielem i współwłaścicielem (np. media).

Spłata finansowania nastąpiła w 2023 r. a po przeprowadzce do Polski pełnoskalowa działalność gospodarcza przestała być kontynuowana. Od tego czasu realizuje Pan czynności formalne, mające na celu likwidację spółki.

Po przyjeździe do Polski płaci Pan bieżące rachunki (za mieszkanie) w Polsce, opłaca Pan wszelkie zobowiązania składkowe i podatkowe, koszty związane z telefonem i samochodem a także wszelkie inne zobowiązania związane z codziennym życiem.

Po przeprowadzce płacił Pan stałe rachunki za mieszkanie w Szwecji do momentu jego sprzedaży w grudniu 2025 r. a także wciąż reguluje Pan konieczne koszty generowane przez mieszkanie, którego pozostaje Pan współwłaścicielem. Mieszkanie to nie jest wynajmowane ani aktywnie wykorzystywane przez Pana lub osoby bliskie.

Mieszkając w Szwecji korzystał Pan z tamtejszej służby zdrowia. W Polsce opłaca Pan składkę zdrowotną, korzystał Pan z pomocy stomatologa (prywatnie) i wyrobił Pan kartę EKUZ na wyjazdy zagraniczne.

Przed przyjazdem do Polski korzystał Pan z zarejestrowanego numeru w Szwecji, a po przyjeździe do Polski – ma Pan także zarejestrowany numer w Polsce, z którego Pan korzysta.

W Szwecji korzystał Pan z samochodu firmowego. Po przyjeździe do Polski, do kwietnia 2026 r., nie korzystał Pan regularnie z samochodu. W kwietniu 2026 r. zarejestrował Pan samochód w Polsce i z niego Pan korzysta.

W latach, w których zamierza Pan korzystać z ulgi, zamierza Pan otrzymywać dochody z jednego lub paru wskazanych tytułów (którymi są: dochody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, lub z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych), aczkolwiek nie może Pan wykluczyć całkowicie sytuacji losowych i nieplanowanych, których na moment składania wniosku nie może Pan przewidzieć, w wyniku których nie osiągnąłby Pan dochodu ze wskazanych tytułów.

W roku 2026 Pana dochody przekroczą kwotę 85 528 zł. W kolejnych latach nie jest Pan w stanie powyższego przesądzić – są to dochody przyszłe i mogą się zmienić.

Zamierza Pan korzystać z ulgi jedynie do ustawowo wskazanego limitu.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym jest Pan uprawniony do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, w odniesieniu do przychodów objętych art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT w czterech kolejno następujących po sobie latach podatkowych, licząc od początku roku 2026?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym będzie Pan uprawniony do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych z tytułu umowy o pracę w czterech kolejno następujących po sobie latach podatkowych, licząc od początku roku 2026.

Uzasadnienie Pana stanowiska

Zgodnie z art. 3 ust. 1 i ust. 1a ustawy o PIT, osoba posiadająca miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. O miejscu zamieszkania dla celów podatkowych decyduje w szczególności posiadanie w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych albo przebywanie na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W przedstawionym stanie faktycznym, od września 2025 r. posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, ponieważ od tego momentu centrum Pana interesów osobistych i gospodarczych zostało przeniesione do Polski. Tym samym, w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT zwolnione od podatku są – do wysokości 85 528 zł rocznie – określone w przepisie przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zwolnienie może być stosowane przez cztery kolejno następujące po sobie lata podatkowe.

Warunki skorzystania z tego zwolnienia zostały określone w art. 21 ust. 43 ustawy.

W Pana ocenie wszystkie te warunki zostały spełnione.

Po pierwsze, w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Po drugie, nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w wymaganym ustawowo okresie, tj. w trzech latach kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski oraz od początku roku przeniesienia miejsca zamieszkania do dnia poprzedzającego dzień tego przeniesienia.

Co istotne, w świetle przepisów prawa podatkowego miejsce zamieszkania nie jest tożsame z miejscem czasowego przebywania czy nawet zameldowania.

Definicja miejsca zamieszkania, zawarta w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje dwa kryteria: pobyt na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym lub posiadanie na terytorium Polski ośrodka interesów życiowych rozumianego jako centrum interesów osobistych lub centrum interesów gospodarczych, które, w całym okresie zamieszkania w Szwecji, w tym bezpośrednio w roku 2025 (przed przeniesieniem centrum interesów życiowych do Polski), nie zostały spełnione (tak na przykład interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 16.04.2025 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.61.2025.1.KF wraz z interpretacjami tamże cytowanymi).

Po trzecie, posiada Pan obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej – tj. obywatelstwo szwedzkie, a zatem spełnia Pan przesłankę podmiotową wskazaną w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o PIT.

Po czwarte, posiada Pan dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia, w szczególności certyfikat rezydencji.

Po piąte, nie korzystał Pan wcześniej, w całości ani w części, z omawianego zwolnienia.

W Pana ocenie, bez znaczenia dla prawa do ulgi pozostaje okoliczność, że przed przeniesieniem miejsca zamieszkania do Polski nie mieszkał Pan wcześniej w Polsce.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT nie uzależnia prawa do zwolnienia od „powrotu” w znaczeniu potocznym, lecz od przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i spełnienia przesłanek ustawowych.

Jeżeli zatem podatnik – będący obywatelem państwa UE – po raz pierwszy przenosi miejsce zamieszkania do Polski i jednocześnie spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, to może skorzystać z ulgi na powrót.

Do Pana znajdą zastosowanie ograniczenia wynikające z art. 21 ust. 39 oraz art. 21 ust. 44 ustawy o PIT, a więc zwolnieniem zostaną objęte wyłącznie przychody wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, do wysokości ustawowego limitu rocznego.

W konsekwencji, skoro Pan:

1)  przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.,

2)  nie miał miejsca zamieszkania w Polsce w ramach wskazanego okresu,

3)  posiada obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

4)  dysponuje dokumentacją potwierdzającą zagraniczną rezydencję podatkową,

5)  nie korzystał wcześniej z tego zwolnienia,

to, Pana zdaniem, będzie Pan uprawniony do zastosowania ze zwolnienia (tzw. ulgi na powrót) w odniesieniu do przychodów objętych art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Wyjaśniam, że podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy:

Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:

Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105).

Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Zgodnie z uzasadnieniem do ww. ustawy wprowadzającej ulgę na powrót:

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne, aby przeniesienie miejsca zamieszkania miało miejsce po 31 grudnia 2021 r.

Przy tym, w świetle przepisów regulujących omawiane zwolnienie, znaczenie ma takie przeniesienie miejsca zamieszkania, w wyniku którego podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (zmiana rezydencji podatkowej). Wprost stanowi o tym art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w art. 3 i art. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl natomiast art. 4a omawianej ustawy:

Zatem, ww. ulga, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy polega na zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r.

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kolejnymi istotnymi kryteriami umożliwiającymi zastosowanie „ulgi na powrót” jest posiadanie m.in. polskiego obywatelstwa, Karty Polaka lub obywatelstwa innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej i niekorzystanie uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia. Ponadto stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 omawianej ustawy, wymagane jest posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Przy tym, zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

W rozpatrywanej sprawie wskazuję też na Objaśnienia podatkowe z 29 kwietnia 2021 r. wydane przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a tej ustawy. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Zgodnie z Objaśnieniami istnienie w Polsce ośrodka interesów życiowych oznacza posiadanie ścisłych powiazań osobistych lub gospodarczych z Polską. Każda z tych przesłanek podlega samodzielnej ocenie, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że podatnik posiada ośrodek interesów życiowych w Polsce. Natomiast centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

Z kolei w przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.

W przypadku centrum interesów gospodarczych – jak wynika z Objaśnień – w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z analizy sprawy wynika, że przeniósł się Pan do Polski na stałe wraz z żoną, tj. przeniósł Pan swoje centrum interesów życiowych we wrześniu 2025 r. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.

Miał Pan miejsce zamieszkania w Szwecji nieprzerwanie przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok 2025, tj. w latach 2022, 2023, 2024 oraz od początku roku 2025 do dnia poprzedzającego Pana powrót do Polski, który nastąpił we wrześniu 2025 r. Miejsce zamieszkania na terytorium Szwecji miał Pan również wcześniej. Do dnia przyjazdu do Polski z zamiarem pobytu stałego posiadał Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Szwecji.

We wszystkich latach: 2022, 2023 i 2024 przebywał Pan w Szwecji nieprzerwanie. W tym czasie Pana centrum interesów życiowych znajdowało się w całości poza terytorium Polski.

Zatem, zrealizował Pan także wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ww. ustawy. Spełnił Pan również warunek określony w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. b) ww. ustawy. Co równie istotne, spełnił Pan również wymóg z art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy.

Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że posiada Pan dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania i rezydencję podatkową w Szwecji za wymagany okres (2022-2025).

Jak podał Pan bowiem w opisie sprawy:

Spełnił Pan zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak również Pan wskazał:

W konsekwencji, przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do ww. przychodów. Przedmiotowe zwolnienie od opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Podsumowując, na gruncie opisanego zdarzenia jest Pan uprawniony do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do przychodów objętych ww. artykułem w czterech kolejno następujących po sobie latach podatkowych, licząc od początku roku 2026.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.