0112-KDIL2-1.4011.371.2026.1.TR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 13 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest uczestnikiem programu, realizowanego przez służbę dyplomatyczną Unii Europejskiej.

Uczestnictwo odbywa się na podstawie umowy. Wnioskodawca posiada status stażysty, a nie pracownika. Nie została zawarta umowa o pracę ani inny stosunek zatrudnienia. Wnioskodawca nie jest członkiem personelu UE w rozumieniu przepisów dotyczących urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej.

W ramach programu Wnioskodawca otrzymuje świadczenia określone jako: „X”, dodatkowe „Y” związane z udziałem w programie.

Świadczenia te nie są określone jako wynagrodzenie za pracę, lecz jako grant oraz dodatki związane z uczestnictwem w programie.

Program ma charakter szkoleniowy i rozwojowy. Jego celem jest zdobycie doświadczenia zawodowego oraz rozwój kompetencji w obszarze polityki zagranicznej i funkcjonowania instytucji międzynarodowych.

W ramach programu Wnioskodawca wykonuje określone czynności, takie jak przygotowywanie analiz i raportów, udział w organizacji wydarzeń oraz uczestnictwo w działaniach delegacji UE.

Czynności te stanowią element programu szkoleniowego i służą zdobywaniu doświadczenia zawodowego oraz rozwijaniu kompetencji, a nie wykonywaniu pracy w ramach stosunku pracy.

Wnioskodawca nie świadczy pracy w rozumieniu stosunku pracy ani nie wykonuje obowiązków pracowniczych jako pracownik.

Otrzymywane środki stanowią finansowanie udziału w programie szkoleniowym, a nie wynagrodzenie za pracę.

Pytanie

Czy świadczenia otrzymywane przez Wnioskodawcę w ramach programu, wypłacane w formie „X” oraz „Y”, stanowią dochód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako środki otrzymywane od organizacji międzynarodowej w ramach programu, w którym Wnioskodawca uczestniczy jako beneficjent, a wykonywane czynności mają charakter szkoleniowy?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, świadczenia otrzymywane w ramach programu, wypłacane w formie „X” oraz „Y”, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy PIT, wolne od podatku dochodowego są dochody otrzymane od organizacji międzynarodowych, jeżeli pochodzą ze środków bezzwrotnej pomocy oraz są przeznaczone dla beneficjenta realizującego cel programu.

W Pana ocenie, wszystkie wskazane przesłanki są spełnione.

Po pierwsze, świadczenia wypłacane są przez Z, będącą instytucją Unii Europejskiej, a więc organizacji międzynarodowej.

Po drugie, środki te mają charakter finansowania udziału w programie, który jest programem o charakterze szkoleniowym i rozwojowym.

Świadczenia te są określone jako „grant” oraz „Y”, a nie jako wynagrodzenie, co wskazuje na ich odmienny charakter prawny i ekonomiczny niż wynagrodzenie za pracę.

Po trzecie, Wnioskodawca uczestniczy w programie jako beneficjent, a nie jako pracownik. Nie łączy go stosunek pracy ani inny stosunek zatrudnienia, a Wnioskodawca nie posiada statusu pracownika ani członka personelu UE.

Wnioskodawca wykonuje w ramach programu określone czynności, takie jak przygotowywanie analiz i raportów, udział w organizacji wydarzeń oraz uczestnictwo w działaniach delegacji UE. Czynności te mają jednak charakter szkoleniowy i służą zdobywaniu doświadczenia zawodowego oraz rozwijaniu kompetencji, a nie świadczeniu pracy w ramach stosunku pracy.

Dodatkowo należy wskazać, że otrzymywane świadczenia nie mają charakteru ekwiwalentnego wynagrodzenia za pracę. Wnioskodawca nie pozostaje w stosunku pracy ani w innym stosunku zatrudnienia, a wypłacane środki nie stanowią zapłaty za konkretny rezultat pracy.

Świadczenia te pełnią funkcję finansowania udziału w programie szkoleniowym i umożliwiają realizację jego celów, a nie stanowią zapłaty za świadczenie pracy. Ich celem jest rozwój kompetencji i zdobycie doświadczenia zawodowego w ramach programu Unii Europejskiej.

W konsekwencji brak jest podstaw do uznania tych świadczeń za wynagrodzenie, a ich charakter odpowiada świadczeniom objętym zakresem art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy PIT.

W związku z powyższym, Pana zdaniem, świadczenia otrzymywane w ramach programu powinny korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Podobne świadczenia miesięczne innych stażystów instytucji europejskich są zwolnione z opodatkowania w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

W myśl art. 4a ww. ustawy:

Na podstawie art. 9 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Z kolei na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Pana pytanie dotyczy wątpliwości, czy otrzymane przez Pana świadczenie jest wolne od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 21 ust. 24 ww. ustawy:

Zastosowanie przedmiotowego zwolnienia wymaga zatem łącznego spełnienia przesłanek określonych w lit. a i lit. b przytoczonego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 46.

Pierwsza z nich dotyczy rodzaju środków, z których finansowane są dochody osoby fizycznej. Istotne jest nie tylko z jakich środków realizowane są dochody podatnika, ale również, aby dochody te pochodziły ze środków bezzwrotnej pomocy przyznanej przez wskazane w nim podmioty, tj. rządy państw obcych, organizacje międzynarodowe lub międzynarodowe instytucje finansowe.

Niezbędne jest także, aby środki te zostały przyznane na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi podmiotami przez Radę Ministrów, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze.

Przy tym, użyte w ww. art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a pojęcie Rady Ministrów, właściwego ministra lub agencji rządowej nie oznacza Rady Ministrów, właściwego ministra lub agencji rządowej jakiegokolwiek państwa na świecie, lecz wyłącznie Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle powyższego, aby zostały spełnione przesłanki z lit. a w art. 21 ust. 1 pkt 46 ww. ustawy, środki pomocowe powinny być przyznane, m.in. na podstawie umów zawartych z Radą Ministrów, właściwym ministrem lub agencjami rządowymi Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym beneficjentem tych środków, tj. adresatem przyznanej na takiej podstawie bezzwrotnej pomocy, musi być podmiot polskiego prawa publicznego bądź prywatnego.

Powyższe potwierdzają wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 października 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 360/19, potwierdzony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2022 r., sygn. akt II FSK 650/20 oraz prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 9 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 416/23.

Druga z przesłanek natomiast określa warunek dotyczący bezpośredniej realizacji przez osobę fizyczną celów programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy i skutkuje tym, że zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca – bez względu na rodzaj umowy – wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem.

W orzecznictwie ugruntował się pogląd, że treść użytego w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b ustawy, wyrazu „bezpośrednio” należy odczytywać w związku z dalszą częścią tego przepisu, z której wynika, że bezpośrednio nie realizują programu pomocowego podwykonawcy, oraz z treścią lit. a tego unormowania, która wskazuje podmioty uprawnione do przekazywania środków. Podkreśla się również, że „nie do przyjęcia jest taka wykładnia omawianego przepisu, że do zakresu podmiotów objętych zwolnieniem podatkowym – zaliczają się również osoby będące pracownikami czy wykonawcami dzieła dla bezpośredniego wykonawcy zadań, dla realizacji których objęte zwolnieniem środki zostały przyznane, o ile zatrudnione są przy wykonywaniu prac związanych z realizacją tych zadań” (prawomocny wyrok WSA w Bydgoszczy z 22 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Bd 230/09). Ten sposób rozumienia warunku „bezpośredniości” znajduje odzwierciedlenie również w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego, przykładowo w wyrokach: z 15 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FSK 58/08; z 17 listopada 2010 r., sygn. akt II FSK 1265/09; z 13 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 48/10; z 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1425/10; z 19 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2487/10; z 27 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2608/10; z 4 września 2012 r., sygn. akt II FSK 198/11; z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1581/11; z 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1645/11 oraz z 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 445/12.

Uwzględniając orzecznictwo sądów administracyjnych uznać zatem należy, że w sytuacji gdy podatnik bezpośrednio realizujący program zleca osobie fizycznej (bez względu na rodzaj umowy) wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem, dochody tej osoby otrzymane w związku z wykonaniem czynności zleconych nie korzystają ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy, gdyż nie została spełniona przesłanka określona w lit. b tej regulacji.

Przy tym, podatnikiem bezpośrednio realizującym cel programu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy może być jedynie ten podmiot, któremu powierzono w sensie ekonomicznym i technicznym realizację konkretnego projektu/programu i który ponosi pełną odpowiedzialność za prawidłowe jego wykonanie, niezależnie od faktu, że bezpośrednia realizacja nie jest równoznaczna z obowiązkiem osobistego wykonania przez tego podatnika czynności w ramach programu. Może on powierzyć wykonanie poszczególnych czynności, składających się na całość programu, innym podmiotom, w tym pracownikom, zleceniobiorcom lub wykonawcom dzieła. Niemniej osoby te (wykonujące tylko pewne czynności, chociażby o charakterze merytorycznym i ściśle związane z realizacją celów programu), nie mogą być uznane za podatników realizujących bezpośrednio cel programu. Zatrudnione osoby nie ponoszą bowiem odpowiedzialności za realizację projektu (nie są stroną umowy o dofinasowanie projektu określającej prawa i obowiązki stron). Wykonują jedynie zadania wynikające z umów zawartych z podatnikiem bezpośrednio realizującym cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy.

W przedstawionej w opisie zdarzenia sytuacji nie jest spełniony warunek dotyczący przyznania wskazanych we wniosku środków stanowiących pomoc bezzwrotną podmiotom prawa polskiego na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z Radą Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, czy właściwego ministra polskiego rządu lub polskiej agencji rządowej, agencji wykonawczej, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z opisu zdarzenia wprost bowiem wynika, że:

Dodatkowo – w świetle ugruntowanego orzecznictwa sądowoadministracyjnego –uznać należy, że w przedstawionej sytuacji nie jest również spełniona przesłanka określona w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b ustawy, gdyż w istocie nie jest Pan podmiotem, któremu powierzono w sensie ekonomicznym i technicznym realizację tego konkretnego projektu i który ponosi pełną odpowiedzialność za prawidłowe jego wykonanie, ponieważ jak Pan wskazał:

W konsekwencji, na gruncie opisanego zdarzenia stwierdzam, że wskazane świadczenie nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie zostały spełnione warunki tegoż zwolnienia, i to zarówno w zakresie lit. a, jak i lit. b, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, Pana stanowisko jest nieprawidłowe i negatywna jest odpowiedź na Pana pytanie o treści:

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja stanowi odpowiedź na zadane pytanie dotyczące zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które określa zakres rozstrzygnięcia i nie odnosi się do innych kwestii (w szczególności wszelkich zwolnień) poruszonych w innych miejscach wniosku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.