0112-KDIL2-1.4011.303.2026.2.DJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowne Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 13 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 30 kwietnia 2026 r. (wpływ 11 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanów faktycznych

Wnioskodawca (dalej także jako: „Podatnik”) jest osobą fizyczną, opodatkowaną od całości swoich dochodów na terenie Rzeczypospolitej Polskiej (polski rezydent podatkowy). Przez cały okres, o którym mowa w niniejszym wniosku, Wnioskodawca pozostawał i pozostaje do dziś w związku małżeńskim z Panią X, w którym funkcjonuje ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.

Dnia (…) 2004 r. Podatnik wspólnie z żoną zaciągnął w banku (…) (dalej jako: „Bank”) kredyt w kwocie (…) zł, indeksowany kursem CHF (dalej jako: „Kredyt”). Kredyt przeznaczony był na pokrycie części kosztów budowy domu mieszkalnego (dalej jako: „Dom”), a w części na spłatę kredytu gotówkowego w „(…)” (…). Spłata Kredytu została zabezpieczona hipoteką, która została wpisana do księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości.

Dnia (…) 2006 r. sporządzono aneks do umowy Kredytu, zgodnie z którym zwiększono kwotę Kredytu o kwotę (…) zł, a więc sumaryczna kwota Kredytu została podwyższona do kwoty (…) zł. Kwota, o którą Kredyt został podwyższony aneksem, była przeznaczona na pokrycie części kosztów budowy Domu.

Kredyt został wykorzystany przez Wnioskodawcę na powyższe cele, a Dom został wybudowany na działce ewidencyjnej nr (…) w (…), gm. (…), która była i jest nadal własnością Wnioskodawcy i Jego żony (wspólność ustawowa małżeńska). Wnioskodawca wraz z żoną mieszkał i nadal mieszka w Domu.

W listopadzie 2025 r. Wnioskodawca z żoną zawarł z Bankiem porozumienie do umowy Kredytu (dalej jako: „Porozumienie”) o treści jak poniżej (fragmenty):

a)  Dnia (…) 2024 r. Sąd (…) wydał wyrok w sprawie z powództwa Banku przeciwko kredytobiorcom (…), dotyczącej roszczeń związanych z umową Kredytu, którym oddalił roszczenia Banku, przesądzając jednocześnie o nieważności umowy Kredytu;

b)  Z powództwa kredytobiorców przeciwko Bankowi toczy się przed Sądem Apelacyjnym w (…) postępowanie (…), w ramach którego kredytobiorcy domagają się zwrotu świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy Kredytu (w I instancji został wydany wyrok Sądu (…) z (…) 2023 r., (…));

c)  Kredytobiorcy wpłacili na rzecz Banku do dnia (…) 2022 r. sumaryczną kwotę (…) zł, na podstawie umowy Kredytu uznanej za nieważną;

d)  Kredytobiorca złożył do Banku dwa oświadczenia o potrąceniu (z dnia (…) r., z dnia (…) 2024 r.), a Sąd (…) w sprawie (…) uznał je za skuteczne, co doprowadziło do umorzenia wzajemnych wierzytelności kredytobiorców i Banku do kwoty (…) zł;

e)  Niezależnie od powyższego, strony uznają złożone przez kredytobiorców oświadczenia o potrąceniu za skuteczne w zakresie udostępnionego kapitału Kredytu i w zakresie świadczeń spełnionych przez kredytobiorców w wykonaniu umowy Kredytu oraz prowadzące do umorzenia wierzytelności Banku z tytułu udostępnionego kredytobiorcom kapitału w całości, tj. do kwoty (…) zł oraz prowadzące do umorzenia wierzytelności kredytobiorców tytułem świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy Kredytu do kwoty (…) zł;

f)   W konsekwencji dokonanego skutecznego potrącenia w zakresie wyżej wskazanym, łączna aktualna wierzytelność kredytobiorców względem Banku wynosi (…) zł;

g)  Bank udostępnił kredytobiorcom kapitał w kwocie (…) zł. W konsekwencji dokonanego skutecznego potrącenia, wierzytelność Banku względem kredytobiorców wynosi 0 zł;

h)  Na skutek potrącenia, Bank jest zobowiązany do zapłaty na rzecz kredytobiorców kwoty (…) zł;

i)    Bank zobowiązuje się do zwrotu na rzecz kredytobiorców kwoty (…) zł - tytułem połowy kosztów zastępstwa procesowego zasądzonych nieprawomocnym wyrokiem Sądu (…) z (…) 2023 r., (…);

j)    Bank zobowiązuje się do zwrotu na rzecz kredytobiorców kwoty (…) zł tytułem części kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu toczącym się przed Sądem Apelacyjnym (…) (…);

k)  W związku z zawarciem Porozumienia, kredytobiorcy zobowiązali się do cofnięcia powództwa w postępowaniu toczącym się przed Sądem Apelacyjnym (…) w sprawie (…);

Bank dokonał wypłaty wskazanych wyżej kwot, tj. (…) zł, (…) zł, (…) zł - na rachunek bankowy kredytobiorców.

Kredytobiorcy nigdy nie korzystali z ulgi odsetkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych.

W uzupełnieniu wniosku doprecyzował Pan, że kwota (…) zł, tytułem połowy kosztów zastępstwa procesowego zasądzonych nieprawomocnym wyrokiem Sądu (…), którą wypłacił Bank, jest równa kwocie poniesionych przez Pana opłat i nie przewyższa faktycznie poniesionych przez Pana wydatków z tego tytułu.

Kwota (…) zł, tytułem części kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu toczącym się przed Sądem (…), którą wypłacił Bank, jest równa kwocie poniesionych przez Pana opłat i nie przewyższa faktycznie poniesionych przez Pana wydatków z tego tytułu.

W odniesieniu do otrzymanej przez Pana kwoty (…) zł (będącej przedmiotem pytania nr 2) wyjaśnił Pan, że w wyniku zawarcia Porozumienia bank zwrócił Panu jako kredytobiorcy środki pieniężne w kwocie uprzednio spłaconej przez kredytobiorcę (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kapitału). Był to zwrot środków, które zostały wpłacone przez kredytobiorcę do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem i które w wyniku Porozumienia stały się nienależne bankowi.

Pytania

1)  Czy dokonane potrącenie prowadzące do umorzenia wierzytelności Banku z tytułu udostępnionego kredytobiorcom kapitału w całości (tj. do kwoty … zł) oraz prowadzące do umorzenia wierzytelności kredytobiorców tytułem świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy Kredytu (do kwoty … zł) - stanowi dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT?

2)  Czy otrzymana przez Pana od Banku kwota … zł - stanowi dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT?

3)  Czy otrzymane przez Pana od Banku kwoty … zł i … zł - stanowią dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

Pana zdaniem, dokonane potrącenie prowadzące do umorzenia wierzytelności Banku z tytułu udostępnionego kredytobiorcom kapitału w całości (tj. do kwoty … zł) oraz prowadzące do umorzenia wierzytelności kredytobiorców tytułem świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy Kredytu (do kwoty … zł) - nie stanowi dla Pana przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT (ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 – przypis Organu), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o PIT, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o PIT mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm. – przypis Organu).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy Prawo bankowe, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Z powodu abuzywności klauzul walutowych znajdujących się w umowach o kredyt hipoteczny sądy orzekają o nieważności jednostkowych umów o kredyt hipoteczny zawartych przez banki.

Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego wadliwej czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego. Nieważność umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów, banku i klienta, nigdy nie powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną umową jako świadczenia nienależne. Kredytodawca powinien zatem zwrócić wszystkie świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca powinien zwrócić kwotę faktycznie otrzymanego kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki prawne na gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia umowy dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu jako nieważna już od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do czynienia z sytuacją jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.

Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje przepis art. 498 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm. – przypis Organu): gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym.

Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej.

Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami. Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej strony. Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na skutek potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.

Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym samym, potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).

W sytuacji, gdy dojdzie do umorzenia należności poprzez potrącenie wierzytelności, u stron nie wystąpi przychód podatkowy. Przychód podatkowy wystąpiłby wówczas, gdy doszłoby do częściowej kompensaty wierzytelności, a wierzyciel zwolniłby dłużnika z pozostałej części długu.

Mając na uwadze powyższe, dokonane potrącenie prowadzące do umorzenia wierzytelności Banku z tytułu udostępnionego kredytobiorcom kapitału w całości (tj. do kwoty … zł) oraz prowadzące do umorzenia wierzytelności kredytobiorców tytułem świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy Kredytu (do kwoty … zł) - nie stanowi dla Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem PIT.

Podobnie m.in. Dyrektor KIS w interpretacji z 29 stycznia 2025 r. nr 0115-KDIT1.4011.765.2024.2.DB.

Ad. 2

Pana zdaniem, otrzymana przez Pana od Banku kwota … zł - nie stanowi dla Pana przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem PIT.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, źródłami przychodów są (…) inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14 dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy o PIT, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy Prawo bankowe, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Jednak w niniejszej sprawie otrzymana na podstawie Porozumienia kwota (…) zł mieści się w kwocie (…) zł, tj. w kwocie stanowiącej sumę spłat Kredytu, jaką kredytobiorcy dokonali na rzecz Banku na podstawie umowy Kredytu. Oznacza to, że kwota ta nie może stanowić przychodu podatkowego po Pana stronie. U Pana nie doszło do powstania przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem Porozumienia otrzymał Pan zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy Kredytu przekazał wraz z małżonką na rzecz Banku w ramach spłaty rat udzielonego Kredytu. A zatem, otrzymał Pan środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z własnych środków kredytobiorców. Kwota otrzymana na podstawie Porozumienia z Bankiem nie spowodowała więc faktycznego przyrostu w Pana majątku.

Powyższe oznacza, że otrzymana przez Pana od Banku kwota (…) zł - nie stanowi dla Pana przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem PIT.

Podobnie m.in.:

·      Dyrektor KIS w interpretacji z 10 lutego 2025 r., 0115-KDIT1.4011.822.2024.1.JG,

·      Dyrektor KIS w interpretacji z 27 lutego 2025 r., 0112-KDIL2-1.4011.65.2025.2.MKA.

Ad. 3

Pana zdaniem, otrzymane przez Pana od Banku kwoty (…) zł i (…) zł - nie stanowią dla Pana przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 468 ze zm. – przypis Organu), do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu prowadzącego postępowanie.

W myśl art. 98 § 3 ww. Kodeksu, do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego, wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.

W niniejszej sprawie otrzymał Pan od Banku następujące wpłaty:

a)  kwota (…) zł - tytułem połowy kosztów zastępstwa procesowego zasądzonych nieprawomocnym wyrokiem Sądu (…) z (…) 2023 r., (…),

b)  kwota (…) zł - tytułem części kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu toczącym się przed Sądem Apelacyjnym (…) (…).

Wskazać należy, że zwrócone na rzecz kredytobiorców koszty zastępstwa procesowego nie stanowią przysporzenia po Pana stronie i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem kosztów postępowania sądowego nie nastąpiło realne przysporzenie majątkowe. Kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków - nie jest więc dochodem podlegającym opodatkowaniu.

Dla celów podatkowych otrzymana kwota tytułem kosztów zastępstwa procesowego jest obojętna podatkowo.

Powyższe oznacza, że otrzymane przez Pana od Banku kwoty (…) zł i (…) zł - nie stanowią dla Pana przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem PIT.

Podobnie m.in. Dyrektor KIS w interpretacji z 29 listopada 2024 r., 0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.TR

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do przywołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.