0112-KDIL1-3.4012.677.2026.1.ŁW

Interpretacja indywidualna2026-11-18Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Wskazanie czy w związku z omyłkowym wystawieniem w systemie KSeF faktur z wykazanym podatkiem VAT – a następnie wystawieniem faktur korygujących eliminujących wykazany podatek z przywróceniem statusu sprzedaży zwolnionej – w świetle treści art. 108 ustawy jest Pani zobligowana do zapłaty podatku VAT w wysokości wskazanej w fakturze sprzed korekty.

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 października 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 1 października 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania czy w związku z omyłkowym wystawieniem w systemie KSeF faktur dokumentujących świadczenie usług fryzjerskich z wykazanym podatkiem VAT – a następnie wystawieniem faktur korygujących eliminujących wykazany podatek z przywróceniem statusu sprzedaży zwolnionej – w świetle treści art. 108 ustawy jest Pani zobligowana do zapłaty podatku VAT w wysokości wskazanej w fakturze sprzed korekty.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawcą jest (…), prowadząca od 22 czerwca 2025 r. jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…), z siedzibą ul. (…), NIP (…). Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług fryzjerskich oraz usług pośrednictwa ubezpieczeniowego.

W związku z prowadzeniem jednoosobowej działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni od początku prowadzenia działalności gospodarczej, tj. od 22 czerwca 2015 r. korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawczyni nie utraciła ani nie zrezygnowała ze zwolnienia. Wnioskodawczyni obecnie nadal korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni w ramach całej prowadzonej działalności gospodarczej nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej przed 1 stycznia 2026 r. i wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zrealizowanej w 2025 r. nie przekroczyła kwoty 240 000 zł.

Podatnik zwolniony podmiotowo z VAT nie ma obowiązku składania deklaracji VAT, prowadzenia ewidencji VAT, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy, oraz nie ma obowiązku rejestrowania się jako podatnik VAT (art. 96 ust. 3 ustawy).

Wnioskodawczyni nie dokonała zgłoszenia rejestracyjnego jako podatnik VAT czynny i nie złożyła rezygnacji ze zwolnienia podmiotowego.

W związku z wdrożeniem Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: „KSeF”) i adaptowaniem przez Wnioskodawczynię oprogramowania do wystawiania faktur ustrukturyzowanych, w okresie od kwietnia do czerwca 2026 r. Wnioskodawczyni omyłkowo wystawiła w systemie KSeF trzy faktury z naliczonym podatkiem od towarów i usług według stawki 8%. Pomyłka wynikała z niedostatecznego opanowania nowego środowiska informatycznego KSeF w początkowym okresie jego obowiązywania, a nie z zamiaru zmiany statusu podatnika ani rezygnacji ze zwolnienia podmiotowego.

Dane błędnie wystawionych faktur są następujące:

1.  Faktura nr (…), data wystawienia: 14 kwietnia 2026 r., Numer KSeF: (…), data wykonania usługi: 9 kwietnia 2026 r., wartość brutto: (…) zł (kwota netto: (…) zł, VAT 8%: (…) zł), nabywca: (…).

2.  Faktura nr (…), data wystawienia: 10 maja 2026 r., Numer KSeF: (…), data wykonania usługi: 8 maja 2026 r., wartość brutto: (…) zł (kwota netto: (…) zł, VAT 8%: (…) zł), nabywca: (…).

3.  Faktura nr (…), data wystawienia: 14 czerwca 2026 r., Numer KSeF: (…), data wykonania usługi: 9 czerwca 2026 r., wartość brutto: (…) zł (kwota netto: (…) zł, VAT 8%: (…)), nabywca: (…).

Łączna wartość błędnie wykazanego podatku VAT na wszystkich trzech fakturach wynosi (…) zł.

Po stwierdzeniu błędu Wnioskodawczyni niezwłocznie wystawiła w systemie KSeF faktury korygujące, eliminując wykazany omyłkowo podatek VAT i przywracając dokumentom status faktur wystawianych przez podmiot korzystający ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o VAT. Faktury korygujące zostały wystawione z odpowiednią adnotacją o podstawie zwolnienia od podatku.

Dane faktur korygujących są następujące:

1.  Faktura korygująca nr (…), data wystawienia: 23 czerwca 2026 r., Numer KSeF: (…), korygująca fakturę nr (…) – korekta do wartości netto (…) zł ze stawką ZW (zwolnione od podatku).

2.  Faktura korygująca nr (…), data wystawienia: 26 czerwca 2026 r., Numer KSeF: (…), korygująca fakturę nr (…) – korekta do wartości netto (…) zł ze stawką ZW (zwolnione od podatku).

3.  Faktura korygująca nr (…), data wystawienia: 26 czerwca 2026 r., Numer KSeF: (…), korygująca fakturę nr (…) – korekta do wartości netto (…) zł ze stawką ZW (zwolnione od podatku).

Wszystkie trzy faktury korygujące zawierają adnotację: „Dostawa towarów lub świadczenie usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3”, wskazując jako podstawę zwolnienia: „Zwolnienie na podstawie art. 113 ust. 1 i 9”. Wnioskodawczyni podjęła wszelkie dostępne działania celem wyeliminowania błędnych faktur z obrotu prawnego.

Pytanie

Czy jest Pani, w związku z omyłkowym wystawieniem w systemie KSeF faktur dokumentujących świadczenie usług fryzjerskich z wykazanym podatkiem VAT – a następnie wystawieniem faktur korygujących eliminujących wykazany podatek z przywróceniem statusu sprzedaży zwolnionej – w świetle treści art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług zobligowana do zapłaty podatku VAT w wysokości wskazanej w fakturze sprzed korekty?

Pani stanowisko w sprawie

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że w związku z omyłkowym wystawieniem faktur VAT, a następnie ich prawidłowym skorygowaniem na stawkę zwolnioną, Wnioskodawczyni nie jest zobligowana do zapłaty kwoty podatku VAT w myśl art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie prawne

I. Warunki zwolnienia podmiotowego z VAT.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu po 1 stycznia 2026 r.: „Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 240 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku”. Ustawodawca jednoznacznie określa więc charakter zwolnienia – nie zwalnia się podatnika, ale sprzedaż przez niego dokonywaną.

Ustawa o VAT enumeratywnie wylicza przypadki utraty prawa do zwolnienia podmiotowego. Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku podmiotowo przekroczy w trakcie roku kwotę limitu, zwolnienie podmiotowe traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę. Taka sytuacja nie zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem wartość sprzedaży Wnioskodawczyni nie zbliżyła się do ustawowego limitu 240 000 zł. Omyłkowe wystawienie trzech faktur na łączną wartość brutto (…) zł nie stanowi naruszenia limitu obrotu uprawniającego do zwolnienia podmiotowego.

II. Charakter prawny art. 108 ust. 1 ustawy o VAT i możliwość korekty faktury.

Zgodnie z art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku gdy dany podmiot wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązany do jego zapłaty. Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 marca 2011 r., sygn. I FSK 352/10, „art. 108 ust. 1 ustawy o VAT ma charakter sankcyjno-prewencyjny, mający zapobiegać nadużyciom w systemie VAT” – co oznacza, że jego celem jest ochrona wpływów budżetowych przed nieuczciwymi praktykami, a nie automatyczna zmiana statusu podatnika działającego w dobrej wierze. Obowiązek zapłaty podatku powstaje niezależnie od tego, czy miała miejsce czynność stanowiąca przedmiot opodatkowania określona w art. 5 ust. 1 ustawy, jednak przepis ten nie może być stosowany w oderwaniu od swojego ratio legis. Istotne jest, że Wnioskodawczyni nie ma przy tym obowiązku rejestracji jako czynny podatnik VAT i nadal może korzystać ze zwolnienia. Wystawienie omyłkowej faktury z podatkiem VAT nie jest tożsame z rezygnacją ze zwolnienia podmiotowego ani z przekroczeniem limitu obrotu, a wyłącznie rodzi – w określonych warunkach – obowiązek zapłaty kwoty podatku wskazanej na tej fakturze.

Potwierdzenie tej wykładni odnaleźć można również w orzecznictwie unijnym: Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z dnia 8 maja 2019 r., sygn. C-712/17 (EN.SA. Srl), przyjął, że „art. 203 Dyrektywy VAT ma charakter prewencyjny, a nie sankcyjny”, a jego celem jest wyłącznie zapobieganie uszczupleniom wpływów budżetowych. Skoro zatem ryzyko uszczuplenia zostało w niniejszej sprawie wyeliminowane przez wystawienie faktur korygujących w systemie KSeF, odpada ratio legis dla stosowania sankcji z art. 108 ust. 1, a zwolnienie podmiotowe z art. 113 ust. 1 pozostaje nienaruszone.

III. Dopuszczalność i skuteczność korekty faktury wystawionej w trybie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.

W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) utrwalił się pogląd, że wystawca wadliwej faktury ma prawo do jej skutecznej korekty, o ile wyeliminowane zostanie ryzyko uszczuplenia wpływów budżetowych. Jak wskazuje TSUE w wyroku z dnia 19 września 2000 r. w sprawie C-454/98 (Schmeink & Cofreth AG & Co. KG), „zasada neutralności podatku od wartości dodanej wymaga, by podatek, który został nieprawidłowo zafakturowany, mógł być skorygowany” – przy czym warunkiem jest, by wystawca wadliwej faktury w wystarczającym czasie całkowicie wyeliminował ryzyko jakichkolwiek strat we wpływach podatkowych. Stanowisko to zostało następnie rozwinięte w krajowym orzecznictwie: Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 465/16, potwierdził, że „istnieje możliwość skutecznego skorygowania faktury z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT”, uzależniając jej skuteczność od wykazania, że wystawca faktury zapobiegł w stosownym czasie i całkowicie niebezpieczeństwu uszczuplenia dochodów podatkowych.

Korekta faktury wystawionej w trybie art. 108 ust. 1 ustawy powinna być uznana za skuteczną m.in. gdy podatnik dokonując korekty faktury wystawionej w trybie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT zawiadomił odbiorcę o błędnym naliczeniu podatku, który zgodnie z art. 88 ustawy o VAT jednocześnie poinformował organy podatkowe o powstałych nieprawidłowościach i ryzyku uszczuplenia dochodów budżetowych związanym z możliwością nieuprawnionego odliczenia podatku naliczonego po stronie odbiorcy wadliwej faktury.

W niniejszej sprawie Wnioskodawczyni wystawiła faktury korygujące niezwłocznie po stwierdzeniu błędu, jeszcze w miesiącu czerwcu 2026 r., a zatem przed wszczęciem jakiejkolwiek kontroli podatkowej lub celno-skarbowej. Faktury korygujące zostały wprowadzone do systemu KSeF, co oznacza, że kontrahent – (…) Sp. z o.o. – został poinformowany o korekcie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Tym samym ryzyko uszczuplenia wpływów podatkowych poprzez nieuprawnione odliczenie podatku naliczonego przez nabywcę zostało całkowicie wyeliminowane.

Wnioskodawczyni działała przy tym w dobrej wierze, co ma szczególne znaczenie w świetle wyroku TSUE z dnia 18 marca 2021 r., sygn. C-48/20 (UAB „P.” przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w B.), w którym Trybunał stwierdził, że przepisy unijne „sprzeciwiają się przepisom krajowym, które nie zezwalają podatnikowi działającemu w dobrej wierze na korektę faktur z nienależnie wykazanym VAT” – co bezpośrednio potwierdza skuteczność korekt dokonanych przez Wnioskodawczynię.

IV. Brak podstaw do uznania Wnioskodawczyni za podatnika VAT czynnego.

Warunkiem utraty prawa do zwolnienia podmiotowego jest zaistnienie okoliczności enumeratywnie przewidzianych w ustawie o VAT, to jest:

1)  przekroczenie limitu wartości sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 lub ust. 5 ustawy o VAT;

2)  dobrowolna rezygnacja ze zwolnienia, o której mowa w art. 113 ust. 4 ustawy o VAT, połączona ze złożeniem właściwego zawiadomienia naczelnikowi urzędu skarbowego;

3)  wykonanie czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, wykluczających stosowanie zwolnienia podmiotowego.

Żadna z powyższych przesłanek nie zaistniała w niniejszym stanie faktycznym. Wnioskodawczyni nie przekroczyła limitu wartości sprzedaży, nie złożyła żadnego zawiadomienia o rezygnacji ze zwolnienia, a świadczone przez Nią usługi fryzjerskie nie należą do katalogu czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Samo omyłkowe wystawienie faktur z błędnie wykazaną stawką VAT, a następnie niezwłoczna korekta tych faktur, nie mieści się w żadnej z ww. przesłanek utraty zwolnienia podmiotowego.

Dla uruchomienia sankcji przewidzianej w art. 108 ust. 1 ustawy o VAT nie ma znaczenia, czy wykazanie VAT na fakturze było celowe, czy nastąpiło na skutek błędu – istotne jest wykazanie ryzyka narażenia Skarbu Państwa na uszczuplenie wpływów podatkowych. W niniejszej sprawie ryzyko takie zostało wyeliminowane przez skuteczne wystawienie faktur korygujących w systemie KSeF.

Regulacja zawarta w art. 113 ust. 1 ustawy zwalnia podatników od podatku od towarów i usług na podstawie kryterium przychodowego, a nie rodzaju prowadzonej działalności. To kluczowe rozróżnienie, bowiem o możliwości nierejestrowania się jako czynny podatnik VAT decyduje wyłącznie to, ile przedsiębiorca sprzedał – nie to, co sprzedał. Nie sposób zatem wywodzić zmiany statusu podatkowego Wnioskodawczyni ze zdarzenia polegającego wyłącznie na omyłkowym zaznaczeniu błędnych parametrów w systemie informatycznym przy wystawianiu faktur, w sytuacji gdy błąd ten został niezwłocznie naprawiony.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z kolei kwestie dotyczące ustalenia podstawy opodatkowania zostały unormowane w art. 29a ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W świetle art. 29a ust. 10 ustawy:

Podstawę opodatkowania obniża się o:

1)  kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2) wartość zwróconych towarów i opakowań;

3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy:

W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c.

Powyższy przepis odnosi się do sytuacji, w której w wyniku korekty faktury zmniejsza się podstawa opodatkowania.

Jak stanowi art. 29a ust. 14 ustawy:

Przepisy ust. 13–13c stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Zgodnie natomiast z art. 29a ust. 17 ustawy:

W przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.

Dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności np. świadczenie usług następuje więc z chwilą faktycznego ich dokonania, z wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment.

Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej – rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej – rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.

Zasady dotyczące wystawiania faktur ustrukturyzowanych oraz faktur korygujących te faktury zostały określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W myśl art. 106ba ustawy:

W przypadku gdy faktura jest wystawiana na rzecz podatnika albo osoby prawnej niebędącej podatnikiem, podmioty te są obowiązane do podania numeru, o którym mowa odpowiednio w art. 106e ust. 1 pkt 5, pkt 24 lit. b, pkt 26 albo 27, jeżeli posługują się tym numerem na potrzeby danej czynności.

Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy:

Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Jak stanowi art. 106ga ust. 2 ustawy:

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:

1)  przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;

2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;

3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;

4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;

5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;

6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.

Stosownie do art. 106gb ust. 1 ustawy:

Faktura ustrukturyzowana jest wystawiana i otrzymywana przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur za pomocą oprogramowania interfejsowego, w postaci elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Według art. 106gb ust. 8 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.

W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (np. potwierdzeniem nabycia określonych usług). Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.

W praktyce zdarzają się również sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji, ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania tej faktury przez wystawienie faktury korygującej.

W myśl art. 106j ust. 1 ustawy:

W przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1)   podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

2)  (uchylony)

3)  dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4)  dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5)  stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury

– podatnik wystawia fakturę korygującą.

Z kolei stosownie do art. 106j ust. 2 ustawy:

Faktura korygująca powinna zawierać:

1)   (uchylony)

2)  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;

2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;

3)   dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

a)  określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,

b)  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;

4)   (uchylony)

5)  jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;

6)  w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.

Przepis art. 106j ust. 2a ustawy stanowi, że:

Faktura korygująca może zawierać:

1)   wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo „KOREKTA”;

2)  przyczynę korekty.

Na podstawie art. 106j ust. 4 ustawy:

Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej albo faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1.

Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również, gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen. Wystawiana jest ona w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Istotą faktur korygujących jest więc korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług fryzjerskich oraz usług pośrednictwa ubezpieczeniowego.

Nie jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i korzysta Pani ze zwolnienia od podatku od towarów i usług określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.

W związku z wdrożeniem KSeF i adaptowaniem przez Panią oprogramowania do wystawiania faktur ustrukturyzowanych, w okresie od kwietnia do czerwca 2026 r. omyłkowo wystawiła Pani w systemie KSeF trzy faktury z naliczonym podatkiem od towarów i usług według stawki 8%. Pomyłka wynikała z niedostatecznego opanowania nowego środowiska informatycznego KSeF w początkowym okresie jego obowiązywania, a nie z zamiaru zmiany statusu podatnika ani rezygnacji ze zwolnienia podmiotowego.

Po stwierdzeniu błędu niezwłocznie wystawiła Pani w systemie KSeF faktury korygujące, eliminując wykazany omyłkowo podatek VAT i przywracając dokumentom status faktur wystawianych przez podmiot korzystający ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy. Faktury korygujące zostały wystawione z odpowiednią adnotacją o podstawie zwolnienia od podatku. Wszystkie trzy faktury korygujące zawierają adnotację: „Dostawa towarów lub świadczenie usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3”, wskazując jako podstawę zwolnienia: „Zwolnienie na podstawie art. 113 ust. 1 i 9”.

Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy w związku z omyłkowym wystawieniem w systemie KSeF faktur dokumentujących świadczenie usług fryzjerskich z wykazanym podatkiem VAT – a następnie wystawieniem faktur korygujących eliminujących wykazany podatek z przywróceniem statusu sprzedaży zwolnionej – w świetle treści art. 108 ustawy jest Pani zobligowana do zapłaty podatku VAT w wysokości wskazanej w fakturze sprzed korekty.

Jak wynika z powyższych regulacji, fakturę korygującą wystawia się w przypadku udzielenia rabatów, obniżek cen, zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, a także zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu (zwrotu całości lub części należności) oraz w sytuacji, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Dopuszczalne jest zatem korygowanie „pomyłek w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury”, przy czym nie uczyniono żadnych zastrzeżeń co do charakteru tych pomyłek, mogą to być więc – co do zasady – wszelkie możliwe pomyłki.

Tym samym, co do zasady, w sytuacji, gdy podatnik wystawił fakturę, natomiast po jej wystawieniu dojdzie do sytuacji, o których mowa w art. 106j ust. 1 ustawy, podatnik jest zobowiązany do skorygowania pierwotnej faktury poprzez wystawienie faktury korygującej. W sytuacji natomiast, gdy transakcja udokumentowana fakturą wystawioną na rzecz nabywcy została wprowadzona do obrotu, ale nie została zrealizowana, podatnik ma prawo wystawić fakturę korygującą „do zera”.

Istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości/ilości bądź wartości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

W przypadku zatem, gdy na fakturze błędnie została wykazana podstawa opodatkowania oraz kwota podatku lub stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, jedynym sposobem naprawienia tego typu błędu jest wystawienie faktury korygującej przez sprzedawcę. Korygowanie faktury w tym zakresie należy do obowiązków wystawcy faktury (sprzedawcy), który koryguje fakturę pierwotną wystawiając fakturę korygującą.

Jak wynika z treści przytoczonych przepisów, podatnik wystawia fakturę w przypadku sprzedaży towaru lub wykonania usługi. Faktura jest więc dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem sprzedaży określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki). Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Jak wynika z opisu sprawy, omyłkowo wystawiła Pani w systemie KSeF trzy faktury z naliczonym podatkiem od towarów i usług według stawki 8%. Po stwierdzeniu błędu niezwłocznie wystawiła Pani w systemie KSeF faktury korygujące, eliminując wykazany omyłkowo podatek VAT i przywracając dokumentom status faktur wystawianych przez podmiot korzystający ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy.

Nie ulega zatem wątpliwości, że w rozpatrywanej sprawie doszło do wykonania przez Panią usługi, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym, wyświadczona przez Panią usługa powinna zostać prawidłowo udokumentowana.

Uwzględniając więc powołane przepisy oraz fakt, że wystawiła Pani faktury zawierające błędną stawkę podatku, stwierdzić należy, że powinna Pani skorygować błędnie wystawione faktury.

Skorygowanie błędu polegającego na nieprawidłowym wskazaniu na fakturze stawki podatku powinno nastąpić – zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 1 ustawy – poprzez wystawienie faktury korygującej, zawierającej dane określone w art. 106j ust. 2 ustawy. Powinna Pani w danej fakturze korygującej skorygować wykazaną uprzednio stawkę podatku i wskazać prawidłową treść korygowanych pozycji.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy:

W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

Natomiast z treści art. 103 ust. 1 ustawy wynika, że:

Podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.

Powyższy przepis, co do zasady, zobowiązuje wystawcę faktury do zapłaty wykazanej w niej kwoty podatku, niezależnie od okoliczności wystawienia takiej faktury. Zatem każda faktura z wykazaną kwotą podatku, wprowadzona do obrotu prawnego, powoduje konieczność zapłaty tego podatku. Już samo wystawianie faktur, które nie dokumentują faktycznych zdarzeń gospodarczych, bez względu na ujęcie ich w rejestrach prowadzonych dla celów rozliczenia podatku od towarów i usług oraz wykazanie podatku należnego z nich wynikającego w deklaracji, skutkuje zaistnieniem obowiązków wynikających z art. 108 ust. 1 ustawy.

Jednakże, art. 108 ust. 1 ustawy dotyczy sytuacji, w których kwota podatku wynika jedynie z samego faktu wystawienia faktury, a więc gdy dana czynność nie jest objęta zakresem opodatkowania lub też, gdy faktura w ogóle nie odzwierciedla żadnej transakcji. Jeżeli natomiast faktura dokumentuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, które co do zasady podlega opodatkowaniu, sam fakt wystawienia takiej faktury w sposób niezgodny z przepisami nie rodzi obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy. Obowiązek zapłaty podatku w trybie art. 108 ustawy wynika wyłącznie z faktu wystawienia tzw. pustej faktury. Jest to przepis o charakterze prewencyjnym, albowiem ma on przeciwdziałać wprowadzaniu do obiegu nierzetelnych faktur, z których nieuczciwi przedsiębiorcy mogliby wywodzić prawo do odliczenia podatku naliczonego. Natomiast jeżeli faktura dokumentuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, które podlega opodatkowaniu, to sam fakt wystawienia faktury, która następnie zostanie skorygowana do prawidłowych wartości, nie rodzi obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ustawy.

W opisanych okolicznościach nie mamy do czynienia z „pustą” fakturą, gdyż pierwotne faktury dokumentowały faktyczne zdarzenia gospodarcze (Pani sprzedaż), które zaistniały, i które były objęte zakresem opodatkowania podatkiem VAT. Faktury te zostały skorygowane, gdyż zawierały błędne stawki podatku.

W związku z powyższym, w przedstawionych okolicznościach, nie ma podstaw do naliczenia podatku VAT od pierwotnie wystawionych przez Panią faktur, które zostały następnie skorygowane w celu wykazania rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych.

W konsekwencji, stwierdzić należy, że w analizowanym przypadku, zastosowanie wskazanego sposobu korekty faktur dokumentujących Pani sprzedaż nie spowoduje obowiązku zapłaty podatku z tytułu pierwotnie wystawionych przez Panią faktur na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy.

Podsumowując, w związku z omyłkowym wystawieniem w systemie KSeF faktur dokumentujących świadczenie usług fryzjerskich z wykazanym podatkiem VAT – a następnie wystawieniem faktur korygujących eliminujących wykazany podatek z przywróceniem statusu sprzedaży zwolnionej – w świetle treści art. 108 ustawy nie jest Pani zobligowana do zapłaty podatku VAT w wysokości wskazanej w ww. fakturach sprzed korekty.

Zatem, Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)   z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.