0112-KDIL1-3.4012.591.2026.1.ŁW

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 27 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, usług kulturalnych świadczonych przez indywidualnego twórcę lub artystę wykonawcę, wynagradzanych w formie honorarium, w sytuacji gdy Pani za pośrednictwem platform A oraz B osobiście tworzy i wykonuje na żywo autorskie, indywidualne i interaktywne przedstawienia o tematyce erotycznej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni zwraca się o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie kwalifikacji podatkowej usług świadczonych przez Wnioskodawczynię za pośrednictwem internetowych platform A oraz B.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność polegającą na osobistym tworzeniu i wykonywaniu transmitowanych na żywo przedstawień o tematyce erotycznej, w tym przedstawień ogólnodostępnych oraz prywatnych, o charakterze autorskim, twórczym i interaktywnym. Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem VAT czynnym.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą działalność zarobkową polegającą na osobistym wykonywaniu przedstawień transmitowanych na żywo za pośrednictwem Internetu. Przedstawienia są kierowane do pełnoletnich użytkowników internetowych platform umożliwiających prowadzenie transmisji na żywo oraz komunikację pomiędzy wykonawcą a odbiorcami. Wnioskodawczyni korzysta w szczególności z platform A oraz B. Platformy zapewniają infrastrukturę techniczną umożliwiającą transmisję obrazu i dźwięku, komunikację z użytkownikami oraz obsługę rozliczeń. Nie tworzą one jednak przedstawień wykonywanych przez Wnioskodawczynię.

Wnioskodawczyni osobiście tworzy, przygotowuje i wykonuje przedstawienia. Działa we własnym imieniu, na własny rachunek i na własne ryzyko gospodarcze. Nie pozostaje z platformami w stosunku pracy ani w stosunku podporządkowania.

Przedstawienia nie polegają na mechanicznym wykonywaniu czynności określonych przez operatora platformy. Wnioskodawczyni samodzielnie tworzy koncepcję przedstawień. W zależności od rodzaju transmisji przygotowuje tematykę występu, scenariusz lub ramowy scenariusz, koncepcję artystyczną, scenografię, kostium, stylizację, choreografię, sposób prowadzenia występu oraz poszczególne sceny lub elementy przedstawienia. Wnioskodawczyni osobiście wykonuje przedstawienia, wykorzystując elementy sztuki aktorskiej, tańca, choreografii, improwizacji, odgrywania scen, pracy z kostiumem i scenografią. Ostateczny kształt każdego przedstawienia jest wynikiem osobistego wykonania Wnioskodawczyni oraz jej indywidualnej koncepcji.

Przedstawienia mają tematykę erotyczną i są przeznaczone dla osób pełnoletnich. Tematyka erotyczna stanowi element treści i koncepcji przedstawień. Jednocześnie przedstawienia nie polegają wyłącznie na udostępnianiu odbiorcy obrazu Wnioskodawczyni. Ich elementem jest przygotowany i wykonywany przez Wnioskodawczynię występ, obejmujący elementy scenariusza, choreografii, scenografii, kostiumu, tańca, odgrywania scen oraz interakcji z odbiorcą.

Wnioskodawczyni prowadzi transmisje dostępne dla wielu użytkowników jednocześnie. Podczas transmisji odbiorcy mogą komunikować się z Wnioskodawczynią w czasie rzeczywistym. Mogą komentować występ oraz przedstawiać propozycje dotyczące jego dalszego przebiegu. Interakcja z odbiorcami jest elementem formy przedstawienia wykonywanego na żywo. Nie oznacza to jednak, że odbiorcy przejmują kontrolę nad występem. Wnioskodawczyni zachowuje pełną swobodę artystyczną i samodzielnie decyduje, czy określoną propozycję użytkownika uwzględnić. Wnioskodawczyni może odmówić wykonania zaproponowanego przez użytkownika elementu. Wnioskodawczyni wykonuje również prywatne przedstawienia przeznaczone dla konkretnego użytkownika lub ograniczonej grupy użytkowników. W przypadku prywatnego przedstawienia użytkownik wykupuje możliwość uczestniczenia w występie przez określony czas. Przykładowo użytkownik może wykupić (…) prywatny występ określonego rodzaju. Przed rozpoczęciem występu Wnioskodawczyni posiada przygotowaną koncepcję przedstawienia, w tym – w zależności od rodzaju występu – kostium, scenografię, choreografię oraz scenariusz. Występ jest następnie wykonywany przez Wnioskodawczynię zgodnie z przygotowaną przez nią koncepcją. W czasie prywatnego przedstawienia użytkownik może komentować jego przebieg oraz proponować pewne elementy. Wnioskodawczyni zachowuje jednak prawo do zaakceptowania albo odrzucenia każdej propozycji. Użytkownik nie nabywa zatem bezwzględnego prawa do żądania wykonania określonego zachowania. Przedmiotem świadczenia pozostaje udział w przygotowanym i wykonywanym przez Wnioskodawczynię przedstawieniu.

Interakcja z odbiorcą może powodować, że poszczególne przedstawienia różnią się między sobą. Nie oznacza to jednak braku uprzedniej koncepcji przedstawienia. Wnioskodawczyni przygotowuje podstawowe elementy występu, natomiast reakcje odbiorców mogą powodować pojawienie się elementów improwizowanych. Improwizacja jest wykonywana osobiście przez Wnioskodawczynię i stanowi element jej artystycznego wykonania. Wnioskodawczyni zachowuje przy tym możliwość odmowy realizacji propozycji użytkownika.

Na platformie A użytkownicy korzystają z wirtualnych „żetonów”. Z regulaminu platformy wynika, że żetony mogą uprawniać użytkownika do zakupu (…) za pośrednictwem serwisu lub mogą zostać przekazane (…) w formie napiwku. Regulamin definiuje (…) jako użytkownika, który osobiście, dobrowolnie, bez przymusu i na własny rachunek wykonuje pokazy, rozmowy lub inne działania interakcyjne za pośrednictwem serwisu, w tym odpłatnie. Wnioskodawczyni występuje na platformie jako (…). (...). Wypłata jest dokonywana na rachunek założony przez Wnioskodawczynię u partnera obsługującego płatności. Platforma może pobierać określone prowizje zgodnie z regulaminem. Wnioskodawczyni nie otrzymuje zatem zapłaty bezpośrednio w gotówce od użytkownika. System platformy służy do ustalenia i rozliczenia wartości świadczeń wykonywanych przez Wnioskodawczynię.

Na platformie B użytkownicy posługują się tokenami. Tokeny mogą być wykorzystywane m.in. do przekazywania napiwków oraz korzystania z odpłatnych funkcji platformy, w tym prywatnych występów. W przypadku prywatnego występu użytkownik wykupuje określony czas transmisji prywatnej. Wnioskodawczyni samodzielnie decyduje o przyjęciu lub odrzuceniu żądania prywatnego występu. Zgodnie z regulaminem platformy, okresy naliczania prowizji dla uprawnionych członków społeczności obejmują dwa okresy w miesiącu, a wypłata naliczonych prowizji następuje po zakończeniu danego okresu. Regulamin przewiduje również próg środków wymagany do dokonania wypłaty oraz możliwość wymagania danych identyfikacyjnych i podatkowych. Wnioskodawczyni otrzymuje zatem ekonomiczne wynagrodzenie związane z aktywnością na platformie, natomiast platforma zapewnia techniczny mechanizm jego naliczania i wypłaty.

Wynagrodzenie Wnioskodawczyni pozostaje ekonomicznie związane z wykonywanymi przez Nią przedstawieniami. Tokeny i żetony stanowią jednostki rozliczeniowe stosowane przez platformy. Nie stanowią one dla Wnioskodawczyni docelowej formy wynagrodzenia. Wnioskodawczyni uzyskuje ostatecznie środki pieniężne. W przypadku prywatnych przedstawień wysokość wynagrodzenia pozostaje związana z czasem i rodzajem występu. W przypadku innych form transmisji wynagrodzenie może wynikać z liczby tokenów lub żetonów przekazywanych przez odbiorców oraz innych funkcji odpłatnych udostępnianych przez platformę. Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że ekonomiczny charakter takiego wynagrodzenia odpowiada honorarium otrzymywanemu przez twórcę lub artystę wykonawcę za wykonanie przedstawienia.

Wnioskodawczyni osobiście tworzy i wykonuje przedstawienia. Jej działalność obejmuje elementy twórczości oraz artystycznego wykonania. W szczególności Wnioskodawczyni tworzy koncepcję przedstawienia, przygotowuje scenariusz, przygotowuje choreografię, przygotowuje scenografię, dobiera kostium, wykonuje elementy taneczne, odgrywa sceny i improwizuje. Nie jest zatem wyłącznie usługodawcą technicznym. Jej osobiste działanie jest koniecznym elementem świadczenia. Bez osobistego wykonania Wnioskodawczyni świadczenie nie mogłoby zostać wykonane.

Pytanie

Czy opisane świadczenia korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, jako usługi kulturalne świadczone przez indywidualnego twórcę lub artystę wykonawcę, wynagradzane w formie honorarium, w sytuacji gdy za pośrednictwem platform A oraz B osobiście tworzy i wykonuje Pani na żywo autorskie, indywidualne i interaktywne przedstawienia o tematyce erotycznej, w tym przedstawienia ogólnodostępne oraz prywatne, za które otrzymuje wynagrodzenie rozliczane za pośrednictwem systemów tokenów/żetonów i operatorów tych platform?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, odpowiedź na powyższe pytanie powinna być twierdząca.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz innego podmiotu, które nie stanowi dostawy towarów.

Wnioskodawczyni nie kwestionuje, że wykonywane przez Nią świadczenia mają charakter odpłatny i stanowią świadczenie usług w rozumieniu ustawy. Kwestia wymagająca rozstrzygnięcia dotyczy zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Przepis ten wymaga zatem łącznego spełnienia trzech przesłanek:

-     świadczenie musi mieć charakter usługi kulturalnej;

-     usługodawcą musi być indywidualny twórca lub artysta wykonawca;

-     wynagrodzenie musi mieć charakter honorarium.

W ocenie Wnioskodawczyni wszystkie trzy przesłanki są spełnione.

Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, artystycznymi wykonaniami są w szczególności działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Przepis ma charakter otwarty i nie ogranicza artystycznych wykonań do tradycyjnych form teatru, filmu czy koncertu. Obejmuje także inne osoby, które w sposób twórczy przyczyniają się do powstania wykonania. Wnioskodawczyni spełnia tę przesłankę. Jej działalność obejmuje elementy aktorskie, taneczne, choreograficzne, sceniczne i improwizacyjne. Wnioskodawczyni osobiście wykonuje przedstawienia, a Jej osobiste wykonanie jest ich niezbędnym elementem.

Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „usługi kulturalnej”. W konsekwencji należy posłużyć się wykładnią językową, systemową i celowościową. Nie ma podstaw do utożsamiania kultury wyłącznie z tzw. kulturą wysoką. Kultura obejmuje także współczesne formy ekspresji artystycznej i kultury masowej. Miejsce oraz sposób prezentacji dzieła nie powinny automatycznie decydować o jego kwalifikacji jako działalności kulturalnej. Fakt, że przedstawienie jest prezentowane za pośrednictwem Internetu, nie pozbawia go charakteru artystycznego. Podobnie interaktywność przedstawienia nie wyklucza jego charakteru kulturalnego.

Szczególnie istotny dla niniejszej sprawy jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2025 r., sygn. akt I FSK1342/22. W sprawie tej przedmiotem oceny były internetowe, autorskie przedstawienia o charakterze erotycznym. NSA zaakceptował możliwość zakwalifikowania tego rodzaju przedstawień jako usług kulturalnych i zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT. Orzeczenie to ma istotne znaczenie dla niniejszej sprawy, ponieważ dotyczy świadczeń o zbliżonym charakterze: wykonywanych osobiście, w czasie rzeczywistym, za pośrednictwem platform internetowych, mających charakter autorski i erotyczny.

Wnioskodawczyni nie wywodzi jednak prawa do zwolnienia wyłącznie z podobieństwa do powyższego orzeczenia. Przedstawia szczegółowo obiektywne cechy własnych świadczeń, które pozwalają na dokonanie samodzielnej subsumpcji pod art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT. W szczególności Wnioskodawczyni samodzielnie przygotowuje przedstawienia, tworzy ich koncepcję, scenariusz, choreografię, scenografię i kostium oraz osobiście je wykonuje. Zachowuje również kontrolę nad ostatecznym przebiegiem interaktywnego występu. W konsekwencji argumentacja wynikająca z wyroku I FSK 1342/22 znajduje zastosowanie również do przedstawionego stanu faktycznego.

W ocenie Wnioskodawczyni, na uwagę zasługuje również wyrok NSA z 13 stycznia 2026 r., sygn. akt I FSK 141/23. W orzeczeniu tym NSA zwrócił uwagę na konieczność oceny konkretnych okoliczności świadczeń oraz ich subsumpcji pod przesłanki zwolnienia. W ocenie Wnioskodawczyni, szczegółowo przedstawione okoliczności pozwalają na stwierdzenie, że świadczenia spełniają wszystkie przesłanki zwolnienia.

O artystycznym charakterze świadczenia świadczy również jego indywidualizacja. Wnioskodawczyni samodzielnie tworzy scenariusz, koncepcję występu, scenografię, kostium i choreografię. Następnie osobiście wykonuje przedstawienie. Nie istnieje zatem jeden z góry określony schemat, który Wnioskodawczyni jedynie odtwarza. Interakcja z odbiorcą może prowadzić do improwizacji, jednak również improwizacja jest wykonywana przez Wnioskodawczynię i stanowi przejaw Jej osobistej ekspresji artystycznej.

Interaktywność jest cechą organizacyjną współczesnych przedstawień internetowych. Nie można z samego faktu, że odbiorca może komunikować się z wykonawcą, wywodzić, że świadczenie przestaje być artystycznym wykonaniem. Wnioskodawczyni nie jest bowiem zobowiązana do wykonania każdej propozycji odbiorcy. Odbiorca może komentować, proponować i reagować na występ, ale ostateczna decyzja co do uwzględnienia propozycji pozostaje po stronie Wnioskodawczyni. W konsekwencji zachowuje ona zasadniczą kontrolę artystyczną nad przedstawieniem.

Szczególnego podkreślenia wymaga konstrukcja prywatnego występu. Użytkownik wykupuje możliwość uczestniczenia w przedstawieniu przez określony czas. Przykładowo nabywa możliwość uczestniczenia w (…) prywatnym występie określonego rodzaju. Wnioskodawczyni przygotowuje występ według własnej koncepcji, scenariusza, choreografii, kostiumu i scenografii. Użytkownik może komunikować się z Wnioskodawczynią, ale nie uzyskuje bezwarunkowego prawa do określenia treści występu. To Wnioskodawczyni podejmuje decyzję, czy określoną sugestię uwzględni. Z ekonomicznego punktu widzenia przedmiotem świadczenia jest zatem możliwość uczestniczenia w indywidualnym, autorskim przedstawieniu wykonywanym na żywo, a nie zakup konkretnego zachowania.

Art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT wymaga, aby usługa była wynagradzana w formie honorarium. Zdaniem Wnioskodawczyni, pojęcia tego nie należy utożsamiać wyłącznie z klasycznym sposobem zapłaty bezpośrednio przez odbiorcę. W niniejszej sprawie platformy internetowe pełnią funkcję pośrednika technicznego i rozliczeniowego. Wnioskodawczyni wykonuje przedstawienie, użytkownik dokonuje płatności w systemie platformy, a platforma rozlicza odpowiednią wartość świadczenia i przekazuje należne środki Wnioskodawczyni. Fakt, że pomiędzy odbiorcą a Wnioskodawczynią występuje operator platformy, nie zmienia charakteru ekonomicznego otrzymywanego wynagrodzenia.

Tokeny B oraz żetony A nie są dla Wnioskodawczyni celem ekonomicznym samym w sobie. Stanowią mechanizm rozliczeniowy stosowany przez platformę. Ich wartość jest następnie rozliczana i wypłacana Wnioskodawczyni w pieniądzu. Nie można zatem uzależniać zastosowania zwolnienia od tego, czy odbiorca dokonuje zapłaty bezpośrednio w złotych, czy też korzysta z systemu tokenów. Decydujący powinien być rzeczywisty charakter świadczenia i ekonomiczny charakter wynagrodzenia.

Wnioskodawczyni rozróżnia wynagrodzenie za konkretne świadczenie od dobrowolnego napiwku. W przypadku napiwku użytkownik może przekazać Wnioskodawczyni tokeny lub żetony jako dobrowolny wyraz uznania. Nie jest przy tym zobowiązany do zapłaty określonej kwoty za wykonanie konkretnej czynności. Wnioskodawczyni nie traktuje zatem napiwku jako zapłaty za konkretne zachowanie. W ocenie Wnioskodawczyni, charakter prawny napiwków powinien być oceniany odrębnie od wynagrodzenia za odpłatne przedstawienia.

Art. 43 ust. 19 ustawy o VAT przewiduje wyłączenia ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33. W ocenie Wnioskodawczyni wyłączenia te nie mają zastosowania do opisanej działalności. Wnioskodawczyni nie świadczy usług produkcji filmów ani usług związanych z nagraniami na nośnikach. Przedstawienia są wykonywane na żywo, a ich istotą jest bezpośrednie wykonanie przedstawienia przez Wnioskodawczynię. Nie dochodzi również do sprzedaży odbiorcy nagrania jako odrębnego produktu. Nie można także uznać, że świadczenie stanowi „wstęp” na przedstawienie w rozumieniu art. 43 ust. 19. Użytkownik nie nabywa biletu wstępu do określonego miejsca, lecz możliwość uczestniczenia online w konkretnym przedstawieniu wykonywanym przez Wnioskodawczynię.

Analiza wszystkich przedstawionych okoliczności prowadzi – zdaniem Wnioskodawczyni – do następujących wniosków:

-     przedmiotem świadczenia jest osobiste wykonanie przedstawienia, a nie techniczne udostępnienie obrazu lub Internetu;

-     przedstawienie jest tworzone i wykonywane przez Wnioskodawczynię według Jej indywidualnej koncepcji;

-     przedstawienie wykorzystuje elementy właściwe dla artystycznego wykonania, w szczególności aktorstwo, taniec, choreografię, scenografię, kostium i improwizację;

-     interakcja z odbiorcą nie pozbawia przedstawienia charakteru artystycznego, ponieważ Wnioskodawczyni zachowuje kontrolę nad ostatecznym przebiegiem występu;

-     użytkownik prywatnego występu nabywa możliwość uczestniczenia w przedstawieniu przez określony czas, a nie bezwarunkowe prawo do żądania określonego zachowania;

-     Wnioskodawczyni jest indywidualnym twórcą i artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów prawa autorskiego;

-     wynagrodzenie otrzymywane za wykonywane przedstawienia ma charakter honorarium, niezależnie od tego, że jego techniczne rozliczenie odbywa się poprzez system tokenów lub żetonów i za pośrednictwem operatora platformy;

-     tematyka erotyczna nie może sama w sobie przesądzać o braku charakteru kulturalnego świadczenia, co znajduje potwierdzenie w wyroku NSA sygn. akt I FSK 1342/22.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że świadczone przez Nią za pośrednictwem platform A oraz B usługi polegające na osobistym tworzeniu i wykonywaniu autorskich, indywidualnych i interaktywnych przedstawień o tematyce erotycznej stanowią usługi kulturalne świadczone przez indywidualnego twórcę i artystę wykonawcę, wynagradzane w formie honorarium, a zatem korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Powyższe czynności podlegają opodatkowaniu, jeżeli są wykonywane przez podatnika. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:

Z kolei na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:

Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia dla usług kulturalnych jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, jak również przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług.

W art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, jako podmioty uprawnione do zastosowania zwolnienia zostali wskazani indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 457 ze zm.):

W myśl art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

Natomiast w myśl art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.):

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych:

W myśl art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność polegającą na osobistym tworzeniu i wykonywaniu transmitowanych na żywo przedstawień o tematyce erotycznej, w tym przedstawień ogólnodostępnych oraz prywatnych, o charakterze autorskim, twórczym i interaktywnym. Nie jest Pani podatnikiem VAT czynnym.

Jest Pani osobą fizyczną prowadzącą działalność zarobkową polegającą na osobistym wykonywaniu przedstawień transmitowanych na żywo za pośrednictwem Internetu. Przedstawienia są kierowane do pełnoletnich użytkowników internetowych platform umożliwiających prowadzenie transmisji na żywo oraz komunikację pomiędzy wykonawcą a odbiorcami. Korzysta Pani w szczególności z platform A oraz B. Platformy zapewniają infrastrukturę techniczną umożliwiającą transmisję obrazu i dźwięku, komunikację z użytkownikami oraz obsługę rozliczeń. Nie tworzą one jednak przedstawień wykonywanych przez Panią.

Osobiście Pani tworzy, przygotowuje i wykonuje przedstawienia. Działa Pani we własnym imieniu, na własny rachunek i na własne ryzyko gospodarcze. Nie pozostaje z platformami w stosunku pracy ani w stosunku podporządkowania.

Przedstawienia nie polegają na mechanicznym wykonywaniu czynności określonych przez operatora platformy. Samodzielnie tworzy Pani koncepcję przedstawień. W zależności od rodzaju transmisji przygotowuje Pani tematykę występu, scenariusz lub ramowy scenariusz, koncepcję artystyczną, scenografię, kostium, stylizację, choreografię, sposób prowadzenia występu oraz poszczególne sceny lub elementy przedstawienia. Osobiście wykonuje Pani przedstawienia, wykorzystując elementy sztuki aktorskiej, tańca, choreografii, improwizacji, odgrywania scen, pracy z kostiumem i scenografią. Ostateczny kształt każdego przedstawienia jest wynikiem Pani osobistego wykonania oraz Pani indywidualnej koncepcji.

Przedstawienia mają tematykę erotyczną i są przeznaczone dla osób pełnoletnich. Tematyka erotyczna stanowi element treści i koncepcji przedstawień. Jednocześnie przedstawienia nie polegają wyłącznie na udostępnianiu odbiorcy Pani obrazu. Ich elementem jest przygotowany i wykonywany przez Panią występ, obejmujący elementy scenariusza, choreografii, scenografii, kostiumu, tańca, odgrywania scen oraz interakcji z odbiorcą.

Pani wynagrodzenie pozostaje ekonomicznie związane z wykonywanymi przez Panią przedstawieniami. Stoi Pani na stanowisku, że ekonomiczny charakter takiego wynagrodzenia odpowiada honorarium otrzymywanemu przez twórcę lub artystę wykonawcę za wykonanie przedstawienia.

Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy opisane świadczenia korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, jako usługi kulturalne świadczone przez indywidualnego twórcę lub artystę wykonawcę, wynagradzane w formie honorarium, w sytuacji gdy za pośrednictwem platform A oraz B osobiście tworzy i wykonuje Pani na żywo autorskie, indywidualne i interaktywne przedstawienia o tematyce erotycznej, w tym przedstawienia ogólnodostępne oraz prywatne, za które otrzymuje Pani wynagrodzenie rozliczane za pośrednictwem systemów tokenów/żetonów i operatorów tych platform.

W świetle powołanych wyżej uregulowań zawartych w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych zauważyć należy, że ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy korzystają indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którzy są wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji usług kulturalnych. Rozważając zatem ich zakres w kontekście opisanej sprawy, należy mieć na uwadze wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przykładowo w orzeczeniu z 15 lutego 2017 r. w sprawie C-592/15 dotyczącym zwolnienia usług kulturalnych w pkt 23 wyroku Trybunał wskazał, że odwołanie w art. 132 ust. 1 lit. n Dyrektywy VAT do wyrażenia „niektóre usługi kulturalne”, nie wymaga objęcia zwolnieniem wszystkich usług kulturalnych, także państwa członkowskie mogą zwolnić „niektóre” z nich, jednocześnie opodatkowując VAT pozostałe.

Wspomniany przepis nie precyzuje zatem, jakie usługi kulturalne państwa członkowskie są zobowiązane zwolnić z podatku. Nie zawiera on bowiem ani wyczerpującej listy zwolnionych usług kulturalnych, ani zobowiązania państw członkowskich do zwolnienia wszystkich usług kulturalnych, ale odnosi się jedynie do „niektórych” z tych usług. Tym samym przepis ów pozostawia w gestii państw członkowskich określenie usług kulturalnych korzystających z tego zwolnienia.

W celu określenia zakresu usług kulturalnych objętych zwolnieniem na podstawie ustawy istotne mogą być również wskazówki określone w orzecznictwie sądów administracyjnych np. w orzeczeniu NSA z 11 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 1988/13, czy WSA w Warszawie z 8 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 987/16. Wynika z nich, że „norma dotycząca indywidualnych twórców i artystów nie zawiera żadnego odwołania do przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, a zatem także do art. 1 ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, zgodnie z którym wskazano dziedziny objęte mecenatem Państwa w postaci wspierania i promocji twórczości, edukacji i oświaty kulturalnej, działań i inicjatyw kulturalnych oraz opieki nad zabytkami, a także do art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, w którym wskazano, że formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury”.

Jednocześnie orzecznictwo administracyjne (wyroki: NSA z 13 stycznia 2026 r., sygn. akt I FSK 453/23, NSA z 5 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 1750/12, NSA z 14 maja 2015 r. sygn. akt I FSK 318/14, WSA w Bydgoszczy z 22 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Bd 1174/14, WSA w Warszawie z 8 marca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 987/16) zwraca uwagę na cel, w jakim zostało wprowadzone zwolnienie od VAT dla usług kulturalnych, tzn. aby wykonywanie tych usług odbywało się w interesie publicznym, gdyż celem wprowadzenia tego zwolnienia było obniżenie kosztów dostępu do kultury i dziedzictwa narodowego.

Należy zauważyć, że przez interes publiczny należy rozumieć odwołanie się do wartości, które są wspólne i ważne dla całego społeczeństwa.

Z uwagi na brak definicji kultury w prawie podatkowym odnieść się trzeba do znaczenia słownikowego, mając na uwadze charakter, jaki ma spełniać ta definicja w tym przypadku. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego (sjp.pwn.pl) wskazać należy, że „kultura” oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, określenie „kulturalny” oznacza natomiast „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”.

Ponadto, zgodnie ze słownikowym znaczeniem „kultura masowa” to „kultura oparta na funkcjonowaniu środków masowej informacji, przeznaczona dla rozproszonej, licznej i zróżnicowanej publiczności”. Natomiast pojęcie „erotyka” oznacza: „1. «miłość zmysłową» 2. «tematykę miłosną»”, z kolei „pornografia” to: „pisma, filmy, zdjęcia itp. mające wywołać podniecenie seksualne”.

Zatem pojęcie „kultury” jest niejednoznaczne. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym). Kultura odnosi się do szczególnie istotnych dla życia społecznego wartości, których pielęgnacja, zachowywanie i rozwijanie leży w interesie dobra wspólnego.

W tym miejscu należy jeszcze raz podkreślić, że pojęcie „kultury” wskazane w powołanych orzeczeniach rozumiane jest jako m.in. „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie”, „materialna i umysłowa działalność społeczeństw oraz jej wytwory; społeczeństwo rozpatrywane ze względu na jego dorobek materialny i umysłowy” (sjp.pwn.pl), jak również to, że „za istotne uznano aby usługi miały charakter działalności twórczej, charakteryzowały się indywidualnością, a ich wykonywanie odbywało się w interesie publicznym, gdyż celem wprowadzenia zwolnienia usług kulturalnych było obniżenie kosztów dostępu do kultury i dziedzictwa narodowego”.

Nie każda usługa związana z kulturą, w tym zwłaszcza usługi wymienione w art. 43 ust. 19 ustawy, stanowi usługę kulturalną w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy. Jak trafnie w tym przedmiocie podniesiono już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynikające z treści omawianego przepisu cele, zakładane przez prawodawcę krajowego obejmują wprawdzie nie tylko tzw. kulturę wysoką (por. wyrok NSA z 16 października 2025 r., sygn. akt I FSK 1342/22), jednak nie każdy element szeroko rozumianej kultury objęty może zostać preferencją w postaci zwolnienia z podatku. Taka interpretacja prowadziłaby bowiem wprost do zwolnienia spod opodatkowania VAT większości usług, od budownictwa i architektury, przez medycynę czy prawo, na technologii czy kulturze cyfrowej skończywszy. Kultura (łac. cultus – pielęgnować) odnosi się bowiem do szczególnie istotnych dla życia społecznego wartości, których pielęgnacja, zachowywanie i rozwijanie leży w interesie dobra wspólnego, zasługując tym samym na szczególną i wyjątkową preferencję objętą zwolnieniem wynikającym z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy.

Kluczową kwestią w zakresie możliwości zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jest świadczenie przez odpowiedni podmiot usług kulturalnych. O kulturalnym charakterze usług decyduje fakt, że mają one związek z kulturą, rozumiany jako przekazanie treści artystycznej, zmuszenie widza do refleksji. Należy zaznaczyć, że kultura odnosi się do szczególnie istotnych dla życia społecznego wartości, których pielęgnacja, zachowywanie i rozwijanie leży w interesie dobra wspólnego.

Zauważyć należy, że tematyka erotyczna jest elementem życia codziennego, stosunków międzyludzkich, jak również częścią kultury – obecna jest w literaturze, teatrze, filmie, sztuce. Obrazy erotyczne były i są wykorzystywane przez artystów w wielu rodzajach sztuki (np. malarstwie, teatrze). Jednakże występy o charakterze erotycznym i rozrywkowym dla dorosłych, nie mogą być uznawane za usługi kulturalne automatycznie, nawet jeżeli osoby je wykonujące działają w tym zakresie jako twórca/artysta w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W związku z powyższym usług polegających na wykonywaniu transmitowanych na żywo przedstawień o tematyce erotycznej nie można uznać za usługi kulturalne.

Podkreślić jeszcze raz należy, że nie każda usługa twórcy musi być usługą kulturalną, zaś celem przedstawień o tematyce erotycznej nie jest dostęp do kultury i dziedzictwa narodowego. Trudno też uznać, że przedstawienia takie odbywają się w interesie publicznym, aby zasadne było obniżenie kosztów dostępu do takiej usługi poprzez jej zwolnienie od podatku VAT.

W świetle powyższego świadczone przez Panią usługi polegające na wykonywaniu transmitowanych na żywo przedstawień o tematyce erotycznej nie stanowią usług kulturalnych, nawet jeśli wykonując te usługi działa Pani w tym zakresie jako artysta, twórca czy wykonawca w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Tym samym, brak jest podstaw do zastosowania do ww. czynności zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

Podsumowując stwierdzić należy, że świadczone przez Panią usługi za pośrednictwem platform A oraz B, w sytuacji gdy osobiście tworzy i wykonuje Pani na żywo autorskie, indywidualne i interaktywne przedstawienia o tematyce erotycznej, w tym przedstawienia ogólnodostępne oraz prywatne, za które otrzymuje Pani wynagrodzenie rozliczane za pośrednictwem systemów tokenów/żetonów i operatorów tych platform, nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, jako usługi kulturalne świadczone przez indywidualnego twórcę lub artystę wykonawcę, wynagradzane w formie honorarium.

Zatem Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Natomiast odnośnie powołanych przez Panią wyroków sądów należy wskazać, iż nie negując orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, to moc obowiązująca wyroków zamyka się w obrębie spraw, w których zostały wydane. Zatem powołane przez Panią orzeczenia nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.