0112-KDIL1-3.4012.583.2026.4.KK

Interpretacja indywidualna2026-10-26Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Miejsce świadczenia usług kontroli.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 25 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie wskazania, czy świadczona przez Pana usługa na rzecz kontrahenta z siedzibą w Hiszpanii, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, nie podlega/nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski.

Uzupełnił go Pan pismem z 29 września 2026 r. (wpływ 29 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

W dniu (…) sierpnia 2026 r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej w Polsce. W formularzu CEIDG-1 Wnioskodawca wybrał ryczałt jako właściwą formę opodatkowania.

Wnioskodawca jest obywatelem Hiszpanii. W 2026 r. przebywa w Polsce i zamieszkuje w A.

W Polsce Wnioskodawca wykonuje działalność zawodową jako inspektor jakości powłok antykorozyjnych (Anticorrosive Coating Inspector) i posiada kwalifikacje (…).

Wnioskodawca wykonuje czynności na terenie zakładów produkcyjnych. Czynności wykonywane są w związku z realizacją projektów, dotyczących infrastruktury (…).

Przedmiotem usług Wnioskodawcy jest wykonywanie kontroli jakości w trakcie procesu produkcji elementów konstrukcyjnych określanych jako „(…)”, tj. (…). Elementy te są produkowane w Polsce i w Polsce wykonywane są na nich zabezpieczenia antykorozyjne poprzez nakładanie odpowiednich powłok malarskich. Czynności Wnioskodawcy odnoszą się do sprzętu zlokalizowanego w Polsce.

Wnioskodawca nie wykonuje czynności produkcyjnych, prac malarskich ani nie nakłada powłok antykorozyjnych. Jego zadaniem jest wyłącznie wykonywanie kontroli jakości określonych etapów procesu produkcyjnego.

Proces produkcji objęty jest ustalonym przez podmiot realizujący projekt planem kontroli, obejmującym określone punkty inspekcyjne. Wnioskodawca nie decyduje samodzielnie o tym, kiedy należy przeprowadzić kontrolę. Po osiągnięciu przez proces produkcyjny określonego punktu inspekcyjnego Wnioskodawca otrzymuje zawiadomienie o konieczności przeprowadzenia kontroli.

Po otrzymaniu takiego zawiadomienia Wnioskodawca udaje się do miejsca, w którym znajduje się kontrolowany element. W razie potrzeby uzyskuje fizyczny dostęp do elementu, w tym wchodzi na jego konstrukcję, a następnie dokonuje jego bezpośrednich oględzin i sprawdza, czy dany etap procesu został wykonany prawidłowo oraz zgodnie z wymaganiami dotyczącymi jakości.

Po przeprowadzeniu kontroli Wnioskodawca określa wynik inspekcji. Jeżeli kontrolowany etap został wykonany prawidłowo, potwierdza jego zgodność. Jeżeli w toku kontroli stwierdzi nieprawidłowość, odnotowuje występujący problem.

Wynik każdej kontroli jest przez Wnioskodawcę raportowany i dokumentowany przy użyciu przeznaczonej do tego aplikacji mobilnej. Wnioskodawca uzupełnia w aplikacji informacje dotyczące przeprowadzonej inspekcji, wskazując w szczególności, czy kontrolowany etap został wykonany prawidłowo, czy też stwierdzono nieprawidłowości wymagające dalszych działań.

Rezultatem czynności Wnioskodawcy jest zatem udokumentowany wynik kontroli jakości konkretnego etapu procesu produkcyjnego, wskazujący czy poddany inspekcji element lub wykonane na nim prace spełniają wymagania przewidziane dla danego punktu inspekcyjnego.

Usługi Wnioskodawcy polegają więc na fizycznej kontroli jakości elementów znajdujących się w procesie produkcji, dokonywanej w określonych punktach kontrolnych oraz na dokumentowaniu wyników tej kontroli. Wnioskodawca nie projektuje kontrolowanych elementów, nie zarządza procesem ich produkcji ani nie wykonuje prac, które następnie podlegają jego kontroli.

W chwili wykonywania przez Wnioskodawcę inspekcji kontrolowane elementy stanowią rzeczy ruchome. Nie są one w tym czasie zamontowane ani trwale związane z żadną nieruchomością znajdującą się w Polsce (ponieważ znajdują się one dopiero na etapie produkcyjnym).

Po zakończeniu procesu produkcji i wykonaniu zabezpieczeń antykorozyjnych elementy są transportowane z Polski do (…). Następnie są wykorzystywane przy dalszej realizacji projektu i ostatecznie zostają zainstalowane w ramach infrastruktury (…) poza terytorium Polski.

Wnioskodawca świadczy opisane usługi na rzecz jednego kontrahenta będącego przedsiębiorcą posiadającym siedzibę w Hiszpanii. Kontrahent nabywa usługi Wnioskodawcy w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza jest działalnością usługową, w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o ryczałcie. W odniesieniu do działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę nie będą miały zastosowania wyłączenia zawarte w art. 8 ustawy o ryczałcie. Ponadto Wnioskodawca nie będzie osiągać przychodów ponad 2 mln euro.

Wnioskodawca nie wykonuje czynności na rzecz obecnego lub byłego pracodawcy.

Wnioskodawca wnosi o określenie kodu PKWiU przez Organ do potrzeb ustalenia właściwej stawki ryczałtu.

Wnioskodawca wnosi o określenie skutków podatkowych począwszy od rozpoczęcia wykonywania przez niego działalności oraz w przyszłości.

Uzupełnienie opisu sprawy

Kontrahent Wnioskodawcy z siedzibą w Hiszpanii (według informacji otrzymanych od niego) nie posiada/nie będzie posiadał stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce.

Pytanie

Czy miejscem świadczenia opisanych usług, wykonywanych na rzecz kontrahenta posiadającego siedzibę w Hiszpanii, jest zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT terytorium Hiszpanii? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, miejscem świadczenia opisanych usług, wykonywanych na rzecz kontrahenta posiadającego siedzibę w Hiszpanii, jest zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT terytorium Hiszpanii.

Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług: miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w tym przepisie.

Jednym z takich wyjątków jest art. 28e ustawy o VAT dotyczący usług związanych z nieruchomościami.

Zgodnie z tym przepisem miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami jest miejsce położenia nieruchomości.

W przedstawionej sprawie wyjątek ten nie znajduje jednak zastosowania.

1.  Brak wystarczająco bezpośredniego związku z nieruchomością.

Zgodnie z art. 31a ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011, usługi związane z nieruchomościami obejmują wyłącznie usługi mające wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością.

Związek taki istnieje w szczególności, jeżeli nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym dla świadczonej usługi albo jeżeli usługa jest świadczona w odniesieniu do nieruchomości i ma na celu zmianę jej stanu prawnego lub fizycznego.

W przypadku Wnioskodawcy przedmiotem świadczonej usługi nie jest nieruchomość.

Przedmiotem inspekcji są ruchome elementy konstrukcyjne pozostające w procesie produkcji.

W momencie wykonywania inspekcji elementy te nie są zamontowane na turbinie wiatrowej, nie stanowią elementu budynku lub budowli ani nie są trwale związane z gruntem.

Wnioskodawca kontroluje jakość konkretnego produktu znajdującego się w procesie produkcyjnym, a nie stan techniczny nieruchomości.

2.  Art. 31a ust. 3 lit. f rozporządzenia nr 282/2011.

Powyższy wniosek znajduje szczególnie wyraźne potwierdzenie w art. 31a ust. 3 lit. f rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011.

Z przepisu tego wynika, że zasad dotyczących usług związanych z nieruchomościami nie stosuje się do instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie są lub nie stają się częścią nieruchomości.

Jednocześnie art. 31a ust. 2 lit. n rozporządzenia wskazuje, że za usługi związane z nieruchomościami można uznać utrzymanie, naprawę, kontrolę lub nadzór nad maszynami lub sprzętem, jeżeli maszyny lub sprzęt są uznane za nieruchomość.

Zestawienie obu przepisów wskazuje zatem, że zasadnicze znaczenie ma status przedmiotu, którego dotyczy dana usługa.

W przedstawionej sprawie kontrolowane przez Wnioskodawcę elementy nie mają w momencie wykonywania inspekcji statusu nieruchomości.

Nie są również częścią nieruchomości, przy której Wnioskodawca wykonywałby usługę.

Są to niezależne, ruchome elementy znajdujące się dopiero w toku procesu produkcyjnego.

Miejsce wykonywania kontroli nie jest przedmiotem świadczenia.

Bez znaczenia pozostaje okoliczność, że czynności Wnioskodawcy odnoszą się do sprzętu zlokalizowanego w Polsce.

Zakład produkcyjny stanowi jedynie miejsce, w którym znajduje się kontrolowany produkt i w którym fizycznie wykonywane są czynności inspekcyjne.

Przedmiotem świadczenia Wnioskodawcy nie jest zakład produkcyjny ani żadna jego część.

Wnioskodawca nie wykonuje prac na budynku, gruncie lub instalacji stanowiącej część nieruchomości, lecz kontroluje ruchomy produkt znajdujący się czasowo na terenie zakładu.

Samo wykonywanie czynności na terenie określonej nieruchomości nie jest wystarczające do uznania usługi za usługę związaną z nieruchomością w rozumieniu art. 28e ustawy.

3.  Przyszłe wykorzystanie kontrolowanych elementów.

Na powyższą ocenę nie wpływa również okoliczność, że po zakończeniu produkcji kontrolowane elementy zostaną wywiezione z Polski i w przyszłości mogą zostać zainstalowane jako część infrastruktury (…).

Zgodnie z art. 25 rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011, na potrzeby stosowania przepisów dotyczących miejsca świadczenia usług uwzględnia się okoliczności występujące w momencie zajścia zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego, natomiast późniejsze zmiany dotyczące wykorzystania otrzymanej usługi pozostają bez wpływu na ustalenie miejsca jej świadczenia, pod warunkiem braku nadużyć.

W chwili wykonywania usług przez Wnioskodawcę przedmiot kontroli stanowi rzecz ruchomą znajdującą się w procesie produkcji.

Przyszłe zamontowanie danego elementu w ramach infrastruktury (…) nie powoduje zatem, że kontrola przeprowadzona wcześniej na ruchomym produkcie staje się usługą związaną z nieruchomością.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje aktualne potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z lipca 2026 r., (…), dotyczącej usług świadczonych w związku z funkcjonowaniem (…).

W sprawie tej analizowane były między innymi przeglądy i inspekcje bezpieczeństwa urządzeń oraz wyposażenia eksploatowanego (…).

Organ dokonał rozróżnienia pomiędzy elementami integralnie związanymi z nieruchomością a samodzielnymi, ruchomymi, wymiennymi lub demontowalnymi składnikami technicznymi.

W odniesieniu do tej drugiej kategorii Dyrektor KIS stwierdził, że art. 28e ustawy o VAT, nie znajduje zastosowania.

Organ wskazał w szczególności, że dla usług dotyczących instalacji lub montażu, utrzymania, naprawy, kontroli i nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie są lub nie stają się częścią nieruchomości, miejsce świadczenia powinno zostać określone zgodnie z zasadą ogólną wynikającą z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT.

Interpretacja ta ma szczególne znaczenie dla przedstawionej sprawy, ponieważ dotyczy również infrastruktury (…) oraz usług o charakterze inspekcyjnym.

Co więcej, sytuacja Wnioskodawcy wskazuje jeszcze wyraźniej na zastosowanie art. 28b ustawy.

Elementy objęte usługami analizowanymi w powołanej interpretacji znajdowały się już na terenie funkcjonującej (…), a mimo to w odniesieniu do ruchomych i demontowalnych składników technicznych Dyrektor KIS wykluczył zastosowanie art. 28e ustawy.

W przypadku Wnioskodawcy kontrolowane elementy nie zostały jeszcze w ogóle zainstalowane w ramach infrastruktury (…). Są dopiero produkowane i jako samodzielne rzeczy ruchome podlegają kontroli jakości przed wywozem z Polski.

Tym bardziej nie sposób uznać, że nieruchomość stanowi centralny i niezbędny element usługi świadczonej przez Wnioskodawcę.

Powyższy wniosek znajduje również potwierdzenie, a contrario, w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 23 lipca 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.241.2026.2.MW.

W interpretacji tej organ uznał usługi serwisowe dotyczące osprzętu kotłów za związane z nieruchomościami.

Rozstrzygnięcie to wynikało jednak z zasadniczo odmiennego stanu faktycznego.

Serwisowane elementy były już zamontowane w kotłach i stanowiły ich integralne części, natomiast kotły zostały uznane za element nieruchomości. Organ podkreślił także, że prawidłowe funkcjonowanie serwisowanych elementów było niezbędne do prawidłowego funkcjonowania kotła jako całości.

Sytuacja Wnioskodawcy jest przeciwna.

Kontrolowane przez niego elementy:

·      pozostają w procesie produkcji,

·      stanowią samodzielne rzeczy ruchome,

·      nie są jeszcze zamontowane w (…),

·      nie stanowią integralnej części istniejącej nieruchomości,

·      zostaną po zakończeniu produkcji przemieszczone poza terytorium Polski.

Powyższe dodatkowo wskazuje, że granicą zastosowania art. 28e ustawy, jest rzeczywisty, bezpośredni związek świadczenia z konkretną nieruchomością istniejący w chwili wykonywania usługi, którego w sprawie Wnioskodawcy brak.

4.  Zastosowanie art. 28b ust. 1 ustawy o VAT.

Skoro opisane usługi nie są usługami związanymi z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy, miejsce ich świadczenia należy ustalić zgodnie z zasadą ogólną określoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT.

Usługobiorcą jest podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Hiszpanii.

Usługi są nabywane na potrzeby jego działalności gospodarczej i nie są świadczone na rzecz jego stałego miejsca prowadzenia działalności znajdującego się w Polsce.

W konsekwencji miejscem świadczenia opisanych usług jest terytorium Hiszpanii.

Oznacza to jednocześnie, że świadczenie tych usług nie podlega opodatkowaniu polskim podatkiem VAT.

Wnioskodawca wystawia faktury bez wykazywania polskiego podatku VAT, z odpowiednią adnotacją dotyczącą odwrotnego obciążenia, natomiast podatek od wartości dodanej jest co do zasady rozliczany przez hiszpańskiego usługobiorcę zgodnie z mechanizmem reverse charge.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pan przedstawił we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1)  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)  eksport towarów;

3)  import towarów na terytorium kraju;

4)  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Na podstawie art. 2 pkt 3 ustawy:

Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (…).

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W tym miejscu należy wskazać, że w przypadku świadczenia usług miejsce świadczenia decyduje o tym, czy dane świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

Stosownie do art. 28a ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1)  ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:

a)  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b)  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2)  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia usług na rzecz podatników zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Według art. 28b ust. 2 ustawy:

W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Ponadto, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z takich kategorii są usługi związane z nieruchomościami.

Zgodnie z art. 28e ustawy:

Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Przepis art. 28e ustawy – jak wynika z jego brzmienia – stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest nieruchomość. Usługi które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według miejsca jej położenia. Kryterium położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące – determinuje ono docelowo miejsce opodatkowania usługi związanej z daną nieruchomością. Co istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy obejmuje wyłącznie usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości – jedynie wówczas można w praktyce zastosować opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości.

Także Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.) w art. 47 przewiduje, że:

Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomością, w tym usług rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.

Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1) zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 – pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.

Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:

Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:

a)  każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania;

b)  każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;

c)  każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;

d)  każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.

Ponadto, w myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia nr 282/2011:

Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:

a)  gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;

b)  gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.

Jednocześnie w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto przykładowy wykaz usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE. Natomiast w art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282/2011 zawarto przykładowy wykaz usług, których nie należy traktować jako usług związanych z nieruchomościami, czyli usług nieobjętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE.

Jak stanowi art. 31a ust. 2 rozporządzenia nr 282/2011:

Ustęp 1 obejmuje w szczególności:

a)  opracowanie planów budynku lub jego części przeznaczonych na określoną działkę, bez względu na to, czy budynek został wzniesiony;

b)  świadczenie usług nadzoru budowlanego lub ochrony na miejscu;

c)  wznoszenie budynku na terenie oraz prace budowlane i rozbiórkowe dotyczące budynku lub jego części;

d)  budowę stałych struktur na terenie, jak również prace budowlane i rozbiórkowe dotyczące stałych struktur, takich jak systemy rurociągów gazowych, wodnych, kanalizacyjnych i podobnych;

e)  prace terenowe, łącznie z usługami rolniczymi, takimi jak orka, siew, nawadnianie i nawożenie;

f)   badanie i ocenę ryzyka dla nieruchomości i jej stanu;

g)  szacowanie wartości nieruchomości, łącznie z przypadkami, kiedy taka usługa jest wymagana na potrzeby ubezpieczenia, w celu ustalenia wartości nieruchomości jako zabezpieczenia kredytu lub w celu oszacowania ryzyka i strat w przypadku sporów;

h)  wynajem lub wydzierżawianie nieruchomości inne niż opisane w ust. 3 lit. c), łącznie z przechowywaniem towarów w wyznaczonej do tego określonej części nieruchomości przeznaczonej do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;

i)    świadczenie usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, łącznie z prawem do przebywania w określonym miejscu na podstawie praw do korzystania z nieruchomości w oznaczonym czasie i podobnych;

j)    przyznanie lub przeniesienie praw innych niż objęte lit. h) oraz i) do wykorzystania nieruchomości w całości lub w części, łącznie z zezwoleniem na korzystanie z części nieruchomości, np. udzielanie pozwoleń na połów lub polowanie, przyznawanie dostępu do poczekalni w portach lotniczych lub korzystanie z infrastruktury, za którą pobiera się opłaty, takiej jak most lub tunel;

k)  utrzymanie, remont i naprawę budynku lub jego części, łącznie z takimi pracami jak sprzątanie, układanie płytek, tapetowanie i układanie parkietu;

l)    utrzymanie, remont i naprawę stałych struktur, takich jak systemy rurociągów gazowych, wodnych, kanalizacyjnych i podobnych;

m)instalację lub montaż maszyn lub sprzętu, które po zainstalowaniu lub zamontowaniu są uznane za nieruchomość;

n)  utrzymanie i naprawę oraz kontrolę maszyn lub sprzętu, jak również nadzór nad maszynami lub sprzętem, jeżeli maszyny lub sprzęt są uznane za nieruchomość;

o)  zarządzanie nieruchomościami inne niż zarządzanie portfelem inwestycji w nieruchomości objęte ust. 3 lit. g), obejmujące obsługę nieruchomości komercyjnej, przemysłowej lub mieszkalnej przez właściciela nieruchomości lub na jego rzecz;

p)  pośrednictwo w sprzedaży, dzierżawie lub wynajmie nieruchomości oraz ustanowieniu lub przeniesieniu określonych udziałów w nieruchomościach lub praw rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one traktowane jako majątek rzeczowy, czy nie), inne niż pośrednictwo objęte ust. 3 lit. d);

q)  usługi prawne związane z przeniesieniem tytułu do nieruchomości, ustanowieniem lub przeniesieniem określonych udziałów w nieruchomościach lub praw rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one traktowane tak jak rzeczy), takie jak czynności notarialne lub sporządzanie umów kupna lub sprzedaży nieruchomości, nawet jeżeli transakcja, w wyniku której dochodzi do zmiany stanu prawnego nieruchomości, nie zostaje przeprowadzona.

Natomiast zgodnie z art. 31a ust. 3 rozporządzenia nr 282/2011:

Ustęp 1 nie ma zastosowania do:

a)  opracowania planów budynku lub jego części, jeżeli nie są one przeznaczone na określoną działkę;

b)  przechowywania towarów na terenie nieruchomości, jeżeli żadna część nieruchomości nie jest przeznaczona do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;

c)  świadczenia usług reklamowych, nawet jeżeli wiąże się to z wykorzystaniem nieruchomości;

d)  pośrednictwa w świadczeniu usług zakwaterowania hotelowego lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, jeżeli pośrednik działa w imieniu i na rzecz osoby trzeciej;

e)  udostępniania miejsca na stoisko podczas targów lub wystaw, łącznie z innymi powiązanymi usługami umożliwiającymi wystawcy przedstawienie towarów, takimi jak projekt stoiska, transport i przechowywanie towarów, udostępnianie maszyn, okablowanie, ubezpieczenie i reklama;

f)   instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie są lub nie stają się częścią nieruchomości;

g)  zarządzania portfelem inwestycji w nieruchomości;

h)  usług prawnych powiązanych z umowami, innych niż objęte ust. 2 lit. q), łącznie z doradztwem dotyczącym warunków umowy dotyczącej przeniesienia nieruchomości lub wykonania takiej umowy lub też udowodnienia istnienia takiej umowy, jeżeli takie usługi nie dotyczą przeniesienia tytułu do nieruchomości.

Zatem szczególne miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do konkretnej określonej co do miejsca położenia nieruchomości.

W konsekwencji usługą związaną z nieruchomością nie jest każda dowolna usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie usługa, która wprost odnosi się do konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości będącej też centralnym punktem usługi bądź też, ma na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości.

Z opisu sprawy wynika, że wykonuje Pan w Polsce działalność zawodową jako inspektor jakości powłok antykorozyjnych (Anticorrosive Coating Inspector) i posiada kwalifikacje (…).

Wykonuje Pan czynności na terenie zakładów produkcyjnych. Czynności wykonywane są w związku z realizacją projektów, dotyczących infrastruktury (…). Przedmiotem Pana usług jest wykonywanie kontroli jakości w trakcie procesu produkcji elementów konstrukcyjnych określanych jako „(…)”, tj. (…). Elementy te są produkowane w Polsce i w Polsce wykonywane są na nich zabezpieczenia antykorozyjne poprzez nakładanie odpowiednich powłok malarskich. Pana czynności odnoszą się do sprzętu zlokalizowanego w Polsce. Nie wykonuje Pan czynności produkcyjnych, prac malarskich ani nie nakłada powłok antykorozyjnych. Pana zadaniem jest wyłącznie wykonywanie kontroli jakości określonych etapów procesu produkcyjnego.

Proces produkcji objęty jest ustalonym przez podmiot realizujący projekt planem kontroli, obejmującym określone punkty inspekcyjne. Nie decyduje Pan samodzielnie o tym, kiedy należy przeprowadzić kontrolę. Po osiągnięciu przez proces produkcyjny określonego punktu inspekcyjnego otrzymuje Pan zawiadomienie o konieczności przeprowadzenia kontroli. Po otrzymaniu takiego zawiadomienia udaje się Pan do miejsca, w którym znajduje się kontrolowany element. W razie potrzeby uzyskuje Pan fizyczny dostęp do elementu, w tym wchodzi Pan na jego konstrukcję, a następnie dokonuje jego bezpośrednich oględzin i sprawdza, czy dany etap procesu został wykonany prawidłowo oraz zgodnie z wymaganiami dotyczącymi jakości.

Po przeprowadzeniu kontroli określa Pan wynik inspekcji. Jeżeli kontrolowany etap został wykonany prawidłowo, potwierdza Pan jego zgodność. Jeżeli w toku kontroli stwierdzi Pan nieprawidłowość, odnotowuje Pan występujący problem. Wynik każdej kontroli jest przez Pana raportowany i dokumentowany przy użyciu przeznaczonej do tego aplikacji mobilnej. Uzupełnia Pan w aplikacji informacje dotyczące przeprowadzonej inspekcji, wskazując w szczególności, czy kontrolowany etap został wykonany prawidłowo, czy też stwierdzono nieprawidłowości wymagające dalszych działań. Rezultatem Pana czynności jest zatem udokumentowany wynik kontroli jakości konkretnego etapu procesu produkcyjnego, wskazujący czy poddany inspekcji element lub wykonane na nim prace spełniają wymagania przewidziane dla danego punktu inspekcyjnego. Pana usługi polegają więc na fizycznej kontroli jakości elementów znajdujących się w procesie produkcji, dokonywanej w określonych punktach kontrolnych oraz na dokumentowaniu wyników tej kontroli. Nie projektuje Pan kontrolowanych elementów, nie zarządza procesem ich produkcji ani nie wykonuje prac, które następnie podlegają Pana kontroli.

W chwili wykonywania przez Pana inspekcji kontrolowane elementy stanowią rzeczy ruchome. Nie są one w tym czasie zamontowane ani trwale związane z żadną nieruchomością znajdującą się w Polsce (ponieważ znajdują się one dopiero na etapie produkcyjnym).

Po zakończeniu procesu produkcji i wykonaniu zabezpieczeń antykorozyjnych elementy są transportowane z Polski do (…). Następnie są wykorzystywane przy dalszej realizacji projektu i ostatecznie zostają zainstalowane w ramach infrastruktury (…) poza terytorium Polski.

Świadczy Pan opisane usługi na rzecz jednego kontrahenta będącego przedsiębiorcą posiadającym siedzibę w Hiszpanii. Kontrahent nabywa Pana usługi w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Pana kontrahent z siedzibą w Hiszpanii nie posiada/nie będzie posiadał stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy miejscem świadczenia opisanych usług, wykonywanych na rzecz kontrahenta posiadającego siedzibę w Hiszpanii jest/będzie, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, terytorium Hiszpanii zatem, usługi te nie podlegają/nie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce.

W zakresie świadczonych przez Pana usług w pierwszej kolejności należy zastrzec, że art. 28e ustawy jest przepisem szczególnym, którego zakres nie może być interpretowany rozszerzająco. Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że aby świadczenie usług mogło zostać uznane za związane z nieruchomością w rozumieniu tego przepisu, konieczne jest, by świadczenie to było związane z wyraźnie określoną nieruchomością i by sama nieruchomość stanowiła przedmiot owego świadczenia. Tak jest w szczególności wówczas, gdy wyraźnie określoną nieruchomość należy uznać za konstytutywny element świadczenia usług, jako że stanowi ona centralny i nieodzowny element tego świadczenia (zob. podobnie wyrok z 27 czerwca 2013 r., RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland, C 155/12, EU:C:2013:434, pkt 34, 35).

Orzecznictwo to, jak wskazuje Trybunał w wyroku C-215/19, zostało zasadniczo skodyfikowane w art. 31a ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia 282/2011 wykonawczego, stanowiącym, że usługi związane z nieruchomością, o których mowa w art. 47 dyrektywy VAT, obejmują jedynie te usługi, które wykazują wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością, co ma miejsce, po pierwsze, w przypadku, gdy usługi te wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług, a po drugie, w przypadku, gdy usługi te są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.

Biorąc pod uwagę wskazane przez Pana informacje należy zatem stwierdzić, że wykonywane przez Pana usługi polegające na wykonywaniu kontroli jakości w trakcie procesu produkcji elementów konstrukcyjnych określanych jako „(…)”, nie stanowią/nie będą stanowiły usług związanych z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy.

Jak bowiem wynika z opisu sprawy, przedmiotem świadczonych przez Pana usług jest wykonywanie kontroli jakości w trakcie procesu produkcji elementów konstrukcyjnych służących w przyszłości do uzyskania dostępu do (…). Pana usługi polegają na fizycznej kontroli jakości elementów znajdujących się w procesie produkcji, dokonywanej w określonych punktach kontrolnych oraz na dokumentowaniu wyników tej kontroli. Pana zadaniem jest wyłącznie wykonywanie kontroli jakości określonych etapów procesu produkcyjnego. Rezultatem wykonywanych przez Pana czynności jest udokumentowany wynik kontroli jakości konkretnego etapu procesu produkcyjnego, wskazujący czy poddany inspekcji element lub wykonane na nim prace spełniają wymagania przewidziane dla danego punktu inspekcyjnego. W chwili wykonywania przez Pana inspekcji kontrolowane elementy stanowią rzeczy ruchome. Nie są one w tym czasie zamontowane ani trwale związane z żadną nieruchomością znajdującą się w Polsce (ponieważ znajdują się one dopiero na etapie produkcyjnym).

Wskazać należy, że dopiero po zakończeniu procesu produkcji i wykonaniu zabezpieczeń antykorozyjnych kontrolowane przez Pana elementy są transportowane z Polski do (…). Następnie są wykorzystywane przy dalszej realizacji projektu i ostatecznie zostają zainstalowane w ramach infrastruktury (…) poza terytorium Polski. Zatem dopiero po zainstalowaniu tych elementów w ramach infrastruktury (…), elementy te mogą, uzyskać status części składowych nieruchomości w rozumieniu art. 13b rozporządzenia 282/2011.

Tym samym, w przypadku świadczonych przez Pana usług polegających na wykonywaniu kontroli jakości w trakcie procesu produkcji elementów konstrukcyjnych określanych jako „(…)”, nie występują/nie wystąpią cechy istotne do zakwalifikowania tych usług jako usług związanych z nieruchomościami, które na podstawie art. 28e ustawy, podlegałyby opodatkowaniu w miejscu położenia nieruchomości. Jednocześnie do usług wykonywanych przez Pana nie znajdują zastosowania inne szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług wynikające z art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy. W konsekwencji, miejsce świadczenia opisanych we wniosku usług należy ustalić na podstawie art. 28b ustawy. W analizowanym przypadku kontrahent, na rzecz którego świadczy Pan ww. usługi, jest przedsiębiorcą posiadającym siedzibę w Hiszpanii, który nabywa świadczone przez Pana usługi w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Ponadto, kontrahent nie posiada/nie będzie posiadał w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem, stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy, świadczone usługi i polegające na wykonywaniu kontroli jakości w trakcie procesu produkcji elementów konstrukcyjnych określanych jako „(…)” podlegają/będą podlegały opodatkowaniu w kraju, w którym kontrahent będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. w analizowanym przypadku na terytorium Hiszpanii. Tym samym, ww. usługi nie podlegają/nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.

Podsumowując, miejscem świadczenia usług polegających na wykonywaniu kontroli jakości w trakcie procesu produkcji elementów konstrukcyjnych określanych jako „(…)”, wykonywanych na rzecz kontrahenta posiadającego siedzibę w Hiszpanii, jest/będzie zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, terytorium Hiszpanii. W konsekwencji, ww. usługi nie podlegają/nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.

W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-     stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

-     zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wniosek w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Ponadto informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko spraw będących przedmiotem Pana wniosku (zadanego pytania). Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.