0112-KDIL1-3.4012.493.2026.1.EO

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do zastosowania i zachowania stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0% w odniesieniu do zapłaty otrzymanej w dniu 26 sierpnia 2025 r. na poczet eksportu wyrobów (…) na Tajwan, w sytuacji gdy wywóz tych towarów poza terytorium Unii Europejskiej nie nastąpił/nie nastąpi w terminie 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym otrzymali Państwo zapłatę.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) z siedzibą (…), wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem (…), NIP (…), REGON (…) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”), prowadzi działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest, zgodnie z PKD 32.50.Z, produkcja urządzeń, instrumentów oraz wyrobów medycznych, włączając dentystyczne oraz ich sprzedaż zarówno na rynku krajowym, jak i zagranicznym.

Wnioskodawca podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ustawie (Dz. U. 2025. 278 t. j. z dnia 2025.03.07 ze zm.) (dalej: „ustawa CIT”) i nie wybrał opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek na podstawie rozdziału 6b ustawy CIT. Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2025 r. 775 t. j. z dnia 16 czerwca 2025 r. ze zm.) (dalej: „ustawa VAT”).

Wnioskodawca prowadzi wyspecjalizowaną działalność gospodarczą w sektorze wyrobów medycznych. Działalność Spółki ma charakter produkcyjny, handlowy oraz eksportowy i koncentruje się na opracowywaniu, wytwarzaniu oraz dystrybucji wyrobów medycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka realizuje szereg wzajemnie powiązanych czynności obejmujących cały proces związany z wytworzeniem produktu, jego dopuszczeniem do obrotu oraz sprzedażą odbiorcom krajowym i zagranicznym.

W szczególności działalność Spółki obejmuje:

a)  produkcję wyrobów medycznych, w tym produktów (…) oraz (…),

b)  przeprowadzanie kontroli jakości na poszczególnych etapach procesu produkcyjnego, obejmującej w szczególności badania i testy wytworzonych produktów, weryfikację zgodności parametrów technicznych z obowiązującymi specyfikacjami, a także dokumentowanie wyników przeprowadzonych kontroli zgodnie z wymaganiami regulacyjnymi,

c)  sprzedaż wyrobów medycznych na rynku krajowym oraz na rynkach zagranicznych, realizowaną zarówno bezpośrednio na rzecz kontrahentów, jak i za pośrednictwem podmiotów współpracujących ze Spółką, zgodnie z obowiązującymi regulacjami dotyczącymi obrotu wyrobami medycznymi,

d)  współpracę z zagranicznymi dystrybutorami oraz innymi partnerami handlowymi odpowiedzialnymi za promocję, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów Spółki do obrotu na poszczególnych rynkach zagranicznych,

e)  przygotowywanie, aktualizowanie oraz przekazywanie dokumentacji technicznej, jakościowej, rejestracyjnej i produktowej niezbędnej do uzyskania oraz utrzymania wymaganych rejestracji, certyfikatów, zezwoleń, pozwoleń lub innych decyzji administracyjnych warunkujących możliwość legalnego wprowadzania produktów do obrotu i ich dystrybucji w państwach przeznaczenia,

f)   organizację procesów logistycznych związanych z dostawą produktów do odbiorców krajowych i zagranicznych, w tym przygotowanie wysyłek, kompletowanie dokumentacji handlowej i celnej oraz realizację wywozu produktów poza terytorium Unii Europejskiej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego, podatkowego i regulacyjnego.

Działalność eksportowa Spółki jest realizowana w ramach współpracy z dystrybutorami, którzy odpowiadają za przeprowadzenie procedur wymaganych do wprowadzenia produktów na rynku docelowym. Spółka zapewnia natomiast produkcję wyrobów, przeprowadzenie kontroli jakości, przygotowanie produktów do wysyłki oraz przekazanie dokumentacji wymaganej w procesie rejestracyjnym. Wytworzone produkty są przeznaczane dla konkretnych kontrahentów zagranicznych i po spełnieniu wymogów regulacyjnych obowiązujących w państwie przeznaczenia są wywożone z terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej.

W dniu 10 czerwca 2025 r. Wnioskodawca zawarła umowę dystrybucyjną z podmiotem mającym siedzibę na Tajwanie (dalej: „Dystrybutor”). Przedmiotem umowy jest dystrybucja na terytorium Tajwanu wyrobów medycznych (…) oraz (…).

Zgodnie z umową dystrybucyjną Dystrybutor zobowiązał się do przeprowadzenia procesu rejestracji produktów na terytorium Tajwanu. Umowa przewiduje, że Dystrybutor ma 24 miesiące od dnia otrzymania kompletnej dokumentacji rejestracyjnej na uzyskanie wymaganych rejestracji i zezwoleń lub dokonanie niezbędnych zgłoszeń zgodnie z przepisami obowiązującymi na terytorium Tajwanu.

Załącznik nr 2 do umowy dystrybucyjnej określa cel zakupowy dla roku, w którym zostanie złożony wniosek rejestracyjny o licencję w wysokości (…) EUR. Ponadto strony uzgodniły, że Wnioskodawca dostarczy Dystrybutorowi dodatkową ilość produktów, odpowiadającą 20% liczby produktów objętych zamówieniem przez dystrybutora, po cenie jednostkowej (…) EUR za sztukę, w ciągu trzech pierwszych lat współpracy. Produkty, o których mowa w zdaniu poprzednim, będą dostarczone jednocześnie wraz z zamówionym towarem zgodnie z cennikiem stanowiącym Załącznik nr 3 do umowy dystrybucyjnej.

W wykonaniu powyższych ustaleń, w dniu 26 sierpnia 2025 r. Dystrybutor dokonał wpłaty na rzecz Wnioskodawcy na poczet realizacji uzgodnionego celu zakupowego. Płatność obejmowała pełną wartość produktów, kosztów dostawy oraz ubezpieczenia wynikających z faktury pro forma nr (…), wystawionej w dniu 23 lipca 2025 r.

W dniu 15 grudnia 2025 r., z chwilą złożenia ostatniego z wymaganych podpisów Strony, na wniosek Dystrybutora, zawarły umowę sprzedaży ze wstrzymaną dostawą (tzw. „Bill and Hold”), pozostającą w ścisłym i bezpośrednim związku z umową dystrybucyjną. Tego samego dnia Wnioskodawca wystawił fakturę końcową VAT nr (…), potwierdzającą otrzymanie całości zapłaty określonej w dokumencie pro forma wskazanym powyżej.

Dystrybutor poinformował Wnioskodawcę, że z uwagi na trwający na Tajwanie proces certyfikacji i rejestracji produktów (…) i (…), wymagany przed ich importem i wprowadzeniem do obrotu na rynku tajwańskim, nie jest możliwe fizyczne odebranie produktów ani dokonanie ich komercyjnego importu przed zakończeniem procedury rejestracyjnej. Informacje te zostały przekazane przez Dystrybutora jako podmiot odpowiedzialny za przeprowadzenie procesu rejestracji produktów na rynku tajwańskim i wprowadzenie ich do obrotu gospodarczego. Wnioskodawca nie dokonywał samodzielnej analizy ani weryfikacji przepisów prawa tajwańskiego w tym zakresie.

Kierując się w dobrej wierze informacjami przekazanymi przez Dystrybutora oraz uwzględniając konieczność przeprowadzenia procesu rejestracyjnego, strony uzgodniły działając na zasadzie swobody kontraktowej zastosowanie modelu sprzedaży ze wstrzymaną sprzedażą. Zgodnie z nim produkty pozostają czasowo w magazynie Wnioskodawcy do momentu uzyskania przez Dystrybutora możliwości ich legalnego importu na terytorium Tajwanu.

Zgodnie z postanowieniami umowy sprzedaży ze wstrzymaną dostawą produkty objęte transakcją zostały w całości wyprodukowane, a proces ich wytworzenia został zakończony jeszcze przed ich fizycznym wydaniem Dystrybutorowi. Produkty przeszły wymaganą kontrolę jakości, zostały zweryfikowane pod względem zgodności z wymaganiami technicznymi oraz nie wymagają wykonania przez Wnioskodawcę jakichkolwiek dalszych czynności produkcyjnych, kompletacyjnych lub przygotowawczych. Oznacza to, że w chwili zawarcia umowy sprzedaży ze wstrzymaną dostawą towary były w pełni gotowe do wydania i transportu z terytorium Polski docelowo na terytorium Tajwanu, a ich wysyłka może nastąpić niezwłocznie po otrzymaniu przez Wnioskodawcę stosownej dyspozycji od Dystrybutora. Brak fizycznego przemieszczenia produktów nie wynika z ich nieukończenia, braku dostępności, wad, konieczności przeprowadzenia dodatkowych testów ani z jakichkolwiek innych okoliczności leżących po stronie Wnioskodawcy, lecz wyłącznie z trwającego procesu rejestracyjnego na Tajwanie, który obecnie uniemożliwia, aby towary znalazły się na jego terytorium.

Strony potwierdziły w umowie, że kontrola nad produktami została przeniesiona na Dystrybutora, który ponosi ryzyko i korzysta z korzyści związanych z własnością produktów, z wyjątkiem ryzyka związanego z ich fizycznym przechowywaniem. Wnioskodawca odpowiada wyłącznie za prawidłowe przechowywanie produktów do czasu ich wydania przewoźnikowi wskazanemu lub zaakceptowanemu przez Dystrybutora.

Produkty pozostają w magazynie Wnioskodawcy wyłącznie do czasu przekazania przez Dystrybutora pisemnej dyspozycji wysyłki. Po zakończeniu procesu rejestracyjnego Dystrybutor jest zobowiązany do przekazania Wnioskodawcy żądania wydania produktów, natomiast Wnioskodawca jest zobowiązany do realizacji wysyłki w terminie nie dłuższym niż 5 dni roboczych od dnia otrzymania takiej dyspozycji.

W pierwszym kwartale 2026 r. Wnioskodawca przekazał Dystrybutorowi komplet dokumentów wymaganych na etapie inicjowania procedury rejestracyjnej produktów na terytorium Tajwanu.

W korespondencji otrzymanej od Dystrybutora w dniu 28 maja 2026 r., Dystrybutor poinformował Wnioskodawcę, że w dniu 2 kwietnia 2026 r. złożył do (…) dokumentację rejestracyjną dotyczącą przedmiotowych produktów.

Z przekazanej informacji wynikało, że wniosek znajdował się na etapie weryfikacji dokumentacji. Dystrybutor, działając w oparciu o bieżące wytyczne oraz zapotrzebowanie zgłaszane przez właściwe instytucje, skierował do Wnioskodawcy zapytania dotyczące dodatkowych informacji oraz dokumentów niezbędnych do kontynuowania procedury. W odpowiedzi na powyższe wezwania Wnioskodawca terminowo przekazywał wymaganą dokumentację. Procedura rejestracyjna nie została jeszcze zakończona i obejmuje dalsze etapy postępowania.

Na dzień złożenia wniosku produkty objęte umową pozostają w magazynie Wnioskodawcy i nie zostały wysłane na Tajwan. Brak wysyłki nie wynika z przyczyn produkcyjnych, logistycznych ani handlowych leżących po stronie Wnioskodawcy. Produkty są gotowe do natychmiastowej wysyłki, lecz pozostają w magazynie wyłącznie z uwagi na uzgodniony przez strony model sprzedaży ze wstrzymaną dostawą oraz trwającą procedurę rejestracyjną prowadzoną przez Dystrybutora przed (…), która zgodnie z informacjami przekazanymi przez Dystrybutora, jest niezbędnym warunkiem umożliwiającym ich komercyjny import i wprowadzenie do obrotu na terytorium Tajwanu.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania i zachowania stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0% w odniesieniu do zapłaty otrzymanej w dniu 26 sierpnia 2025 r. na poczet eksportu wyrobów (…) na Tajwan, pomimo że wywóz tych towarów poza terytorium Unii Europejskiej nie nastąpił w terminie 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym Wnioskodawca otrzymał zapłatę, jeżeli późniejszy termin wywozu jest uzasadniony specyfiką realizacji tego rodzaju dostawy, wynikającą z konieczności zakończenia procedury rejestracji wyrobów medycznych przed (…) oraz w związku z tym przyjętego przez strony modelu sprzedaży ze wstrzymaną dostawą, a okoliczności te zostały potwierdzone warunkami umowy dystrybucyjnej oraz umowy sprzedaży ze wstrzymaną dostawą, zgodnie z art. 41 ust. 9b w związku z art. 41 ust. 9a ustawy o podatku od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, Spółka jest uprawniona do zastosowania i zachowania stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0% w odniesieniu do zapłaty otrzymanej od Dystrybutora na poczet eksportu wyrobów (…) do Tajwanu, mimo że wywóz tych towarów poza terytorium Unii Europejskiej nie nastąpił w terminie 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym Spółka otrzymała zapłatę. Późniejszy termin wywozu pozostaje bowiem bezpośrednio związany ze specyfiką realizacji dostawy implantowanych wyrobów medycznych na regulowany rynek tajwański, a przyczyna przesunięcia wywozu oraz sposób wyznaczenia terminu wysyłki zostały potwierdzone postanowieniami zawartych przez strony umów.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów.

Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy VAT, przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz albo przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

W przedstawionym stanie faktycznym od początku gospodarczym celem stron było dokonanie odpłatnej dostawy wyrobów (…) z Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz podmiotu mającego siedzibę na Tajwanie, a następnie wywóz tych produktów poza terytorium Unii Europejskiej. Umowa dystrybucyjna została zawarta w dniu 10 czerwca 2025 r., a jej przedmiotem jest dystrybucja wskazanych wyrobów medycznych na terytorium Tajwanu. Produkty nie zostały zamówione w celu ich wykorzystania, konsumpcji ani dalszej odsprzedaży na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Od chwili zawarcia umowy były przeznaczone dla konkretnego odbiorcy zagranicznego i dla konkretnego rynku poza Unią Europejską.

Tymczasowe pozostawienie towarów w magazynie Wnioskodawcy nie zmieniło ich przeznaczenia. Towary nadal mają zostać dostarczone określonemu Dystrybutorowi, na podstawie tej samej umowy i w wykonaniu tego samego zamówienia, którego dotyczyła zapłata dokonana w dniu 26 sierpnia 2025 r. Nie doszło do zmiany nabywcy, miejsca docelowego przeznaczenia produktów ani do przeznaczenia ich do sprzedaży krajowej. Po zakończeniu procesu rejestracyjnego towary zostaną wydane przewoźnikowi wskazanemu lub zaakceptowanemu przez Dystrybutora i wywiezione na Tajwan, a więc wywóz będzie następował w wykonaniu tej samej dostawy.

W przedstawionym stanie faktycznym, zgodnie z zapisami umowy dystrybucyjnej, przewóz produktów z terytorium Polski na Tajwan odbywa się na koszt Dystrybutora. To Dystrybutor jako nabywca mający siedzibę poza terytorium kraju, jest w pierwszej kolejności uprawniony i zobowiązany do wskazania przewoźnika, któremu Wnioskodawca wyda towary w celu ich transportu na Tajwan.

Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za prawidłowe przechowywanie produktów do czasu ich wydania wskazanemu przewoźnikowi, natomiast koszt ich odbioru, transportu oraz dostarczenia do państwa przeznaczenia obciąża Dystrybutora.

W świetle tak określonych warunków dostawy planowany wywóz powinien zostać zakwalifikowany jako eksport pośredni, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy VAT. Zgodnie z tym przepisem przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, jeżeli wywóz jest potwierdzony przez właściwy organ celny.

W przedstawionym stanie faktycznym Dystrybutor posiada siedzibę na Tajwanie, ponosi koszty transportu i wskazuje przewoźnika odbierającego produkty z magazynu Wnioskodawcy. Przewóz jest więc dokonywany przez podmiot działający na rzecz zagranicznego nabywcy i w wykonaniu dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz tego nabywcy.

Takiej kwalifikacji nie zmienia okoliczność, że w przypadku niewskazania przewoźnika przez Dystrybutora wyboru przewoźnika może dokonać Wnioskodawca. Uprawnienie Wnioskodawcy ma w takim przypadku charakter zastępczy i służy wyłącznie umożliwieniu terminowej realizacji wysyłki, gdy Dystrybutor nie skorzysta bądź nie będzie mógł skorzystać z przysługującego mu w pierwszej kolejności prawa wyboru przewoźnika. Samo techniczne wskazanie przewoźnika przez Wnioskodawcę nie oznacza jeszcze, że transport jest wykonywany przez Wnioskodawcę lub na jego rzecz, jeżeli koszt przewozu nadal ponosi Dystrybutor, a przewoźnik odbiera towary w celu wykonania obowiązków transportowych na rzecz Dystrybutora.

W takim wariancie Wnioskodawca nie przejmuje ekonomicznego ciężaru dostawy ani nie zmienia uzgodnionej zasady, zgodnie z którą transport odbywa się na koszt zagranicznego nabywcy. Jego działanie ogranicza się do wyboru podmiotu, któremu towary zostaną wydane, w sytuacji, gdy Dystrybutor nie wskaże przewoźnika samodzielnie. Jeżeli z dokumentów dotyczących konkretnej wysyłki będzie wynikało, że przewoźnik realizuje transport na rachunek i koszt Dystrybutora, okoliczność dokonania jego wyboru przez Wnioskodawcę nie powinna sama w sobie prowadzić do uznania wywozu za eksport bezpośredni.

Dla przyjęcia eksportu bezpośredniego konieczne byłoby bowiem ustalenie, że towary są faktycznie wysyłane lub transportowane przez Wnioskodawcę albo przez przewoźnika działającego na jego rzecz, zgodnie z art. 2 pkt 8 lit. a ustawy VAT. Taka sytuacja mogłaby wystąpić w szczególności wtedy, gdyby Wnioskodawca we własnym imieniu i na własny rachunek zorganizował transport, zawarł umowę przewozu na swoją rzecz oraz poniósł ekonomiczny koszt usługi. Okoliczności takie nie występują jednak w opisywanej sytuacji, ponieważ koszt przewozu i dostawy obciąża Dystrybutora, a Wnioskodawca dokonuje wyboru przewoźnika jedynie zastępczo, jeżeli wcześniej nie uczyni tego Dystrybutor.

Nie ma przy tym znaczenia, że przed rozpoczęciem transportu produkty pozostają w magazynie Wnioskodawcy. Towary zostały już w całości wyprodukowane, przeszły kontrolę jakości, zostały wyodrębnione oraz przypisane wyłącznie do Dystrybutora. Ich pozostawanie w magazynie wynika z trwającej procedury rejestracyjnej na Tajwanie, a nie z zamiaru ich dalszego wykorzystywania lub oferowania przez Wnioskodawcę na rynku krajowym. Dla uznania wywozu za eksport pośredni istotne jest, aby transport rozpoczął się na terytorium Polski, zakończył poza terytorium Unii Europejskiej i pozostawał w bezpośrednim związku z dostawą dokonaną przez Wnioskodawcę na rzecz Dystrybutora.

W konsekwencji podstawą zastosowania stawki VAT w wysokości 0% do planowanego wywozu będzie art. 41 ust. 4 w związku z art. 41 ust. 11 ustawy VAT. W świetle art. 41 ust. 11 ustawy VAT, przepisy art. 41 ust. 4 i 5 ustawy VAT stosuje się odpowiednio do eksportu pośredniego, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy, otrzyma dokument potwierdzający wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem eksportu.

Wymóg wynikający z art. 41 ust. 11 ustawy VAT oznacza, że Wnioskodawca powinien dysponować dokumentacją pozwalającą jednoznacznie ustalić, że produkty wskazane na wystawionej przez niego fakturze są tymi samymi produktami, które zostały odebrane przez przewoźnika działającego na rzecz Dystrybutora i następnie wywiezione poza terytorium Unii Europejskiej. Wskazanie to może wynikać z nazwy i rodzaju produktów, ich ilości, numerów partii, numerów seryjnych lub innych oznaczeń identyfikacyjnych, numeru faktury, specyfikacji wysyłkowej, dokumentów przewozowych oraz danych zawartych w dokumentach celnych.

W przedmiotowym stanie faktycznym wykazanie tożsamości produktów jest już możliwe dzięki ich wcześniejszemu fizycznemu i ewidencyjnemu wyodrębnieniu. Produkty zostały przypisane wyłącznie do Dystrybutora, oznaczone indywidualnymi oznaczeniami identyfikacyjnymi oraz ujęte w odrębnej ewidencji magazynowej. Dokumentacja zgromadzona przez Wnioskodawcę powinna zatem umożliwić powiązanie konkretnych towarów objętych fakturą z towarami odebranymi przez przewoźnika oraz wykazanymi w dokumentacji potwierdzającej ich wywóz poza terytorium Unii Europejskiej.

Dokumentem potwierdzającym wywóz może być w szczególności dokument elektroniczny otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk takiego dokumentu, dokument elektroniczny pochodzący z tego systemu i otrzymany poza nim, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność, a także papierowe zgłoszenie wywozowe albo jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny. Katalog przewidziany w art. 41 ust. 6a ustawy VAT, ma charakter otwarty, jednak posiadane dowody muszą wiarygodnie potwierdzać faktyczne opuszczenie przez towary terytorium Unii Europejskiej.

Niezależnie od tego, który podmiot dokona faktycznego wyboru przewoźnika, gospodarcze przeznaczenie dostawy pozostaje niezmienne. Produkty mają zostać wywiezione z Polski na Tajwan w wykonaniu odpłatnej dostawy dokonanej na rzecz Dystrybutora mającego siedzibę w państwie poza Unią Europejską. Towary nie są przeznaczone do sprzedaży, konsumpcji ani wykorzystania na terytorium Polski lub innego państwa członkowskiego, a ich czasowe pozostawienie w magazynie Wnioskodawcy nie przerywa związku między dokonaną dostawą a przyszłym wywozem poza terytorium Unii Europejskiej.

Okoliczność, że w chwili otrzymania zapłaty nie został jeszcze ostatecznie określony podmiot organizujący przyszły transport, nie pozbawia dostawy jej eksportowego przeznaczenia. Produkty od początku zostały przeznaczone dla Dystrybutora, a ich czasowe pozostawienie w magazynie wynika wyłącznie z konieczności zakończenia procedury rejestracyjnej poprzedzającej możliwość ich legalnego importu. Po uzyskaniu odpowiednich pozwoleń i licencji towary zostaną wydane przewoźnikowi i przetransportowane poza terytorium Unii Europejskiej. Ostateczne ustalenie przewoźnika niezależnie od strony nie będzie podważało związku pomiędzy dostawą a eksportem towarów na Tajwan.

Również w odniesieniu do zapłaty otrzymanej przed dokonaniem dostawy możliwość zastosowania art. 41 ust. 9a i 9b ustawy VAT, obejmuje eksport pośredni. Art. 41 ust. 9a przewiduje bowiem odpowiednie stosowanie art. 41 ust. 11, co oznacza, że preferencja dotycząca przedpłat eksportowych będzie miała zastosowanie zarówno wtedy, gdy transport zostanie zorganizowany przez Dystrybutora bądź przewoźnik zostanie wybrany przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca wykaże późniejszy faktyczny wywóz produktów poza terytorium Unii Europejskiej oraz zapewni, aby posiadana dokumentacja umożliwiała jednoznaczne ustalenie tożsamości towarów będących przedmiotem dostawy i wywozu.

Taki sposób wykładni odpowiada również zasadzie, zgodnie z którą o zastosowaniu preferencji właściwej dla eksportu decyduje przede wszystkim rzeczywisty wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej w wykonaniu dostawy. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 28 marca 2019 r. w sprawie o sygn. C-275/18, Milan Vinś, podkreślił znaczenie materialnych przesłanek eksportu i uznał, że wymogi formalne nie mogą prowadzić do automatycznej odmowy preferencji, jeżeli zostanie wykazane, że towary rzeczywiście opuściły terytorium Unii. Nie eliminuje to obowiązków dokumentacyjnych wynikających z ustawy VAT, lecz potwierdza, że zasadniczym elementem transakcji eksportowej jest faktyczne przemieszczenie towarów poza Unię Europejską, a nie sam techniczny sposób zorganizowania przewozu.

Na podstawie art. 41 ust. 6 ustawy VAT, stawkę 0% stosuje się pod warunkiem otrzymania przez podatnika, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej. Art. 41 ust. 6a ustawy VAT wskazuje przykładowe dokumenty potwierdzające wywóz, w szczególności dokument elektroniczny otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk takiego dokumentu, dokument elektroniczny otrzymany, poza tym systemem przy zapewnieniu jego autentyczności albo zgłoszenie wywozowe utrwalone w postaci papierowej bądź jego kopię potwierdzoną przez właściwy organ celny.

Wnioskodawca jest świadomy, że samo przeznaczenie towarów do wywozu nie zastępuje dokumentu celnego. Po faktycznym wywozie produktów powinien uzyskać dokument potwierdzający opuszczenie przez nie terytorium Unii Europejskiej, a w omawianym przypadku eksportu pośredniego dokument ten powinien dodatkowo pozwalać na identyfikację towarów objętych dostawą. Art. 41 ust. 9b ustawy VAT nie znosi materialnego warunku rzeczywistego wywozu ani wymogu jego udokumentowania, lecz umożliwia uwzględnienie szczególnego, dłuższego cyklu realizacji dostawy przy ocenie terminu, w którym wywóz ma nastąpić.

Otrzymanie zapłaty przed dokonaniem dostawy zostało objęte szczególną regulacją art. 41 ust. 9a ustawy VAT. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli podatnik otrzymał całość lub część zapłaty przed dokonaniem dostawy towarów, stawkę 0% w eksporcie stosuje się do otrzymanej zapłaty pod warunkiem, że wywóz nastąpi w terminie 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym podatnik otrzymał zapłatę, oraz że podatnik w tym terminie otrzyma dokument potwierdzający wywóz. Przepis odsyła jednocześnie do odpowiedniego stosowania art. 41 ust. 7, 9 i 11 ustawy VAT, a więc obejmuje również zasady rozliczenia później otrzymanego dokumentu oraz eksport pośredni.

W dniu 26 sierpnia 2025 r. Dystrybutor wpłacił Wnioskodawcy kwotę obejmującą pełną wartość produktów oraz koszty dostawy i ubezpieczenia wynikające z faktury pro forma nr (…) z dnia 23 lipca 2025 r. W związku z otrzymaniem płatności i podpisaniem umowy ze wstrzymaną dostawą Wnioskodawca wystawił fakturę końcową VAT nr (…). Otrzymana kwota była jednoznacznie powiązana z konkretną transakcją, ponieważ znane były strony umowy, rodzaj produktów, ilość towarów, ich cena, przeznaczenie oraz docelowy rynek dostawy. Nie była to ogólna wpłata podlegająca rozliczeniu z niesprecyzowanymi przyszłymi zamówieniami.

Z uwagi na to, że zapłata została otrzymana w sierpniu 2025 r., podstawowy termin 6 miesięcy, liczony od końca tego miesiąca, upływał z końcem lutego 2026 r. Do tego czasu produkty nie zostały wywiezione na Tajwan. Nie oznacza to jednak automatycznej utraty prawa do stawki 0%, ponieważ ustawodawca w art. 41 ust. 9b ustawy VAT wyraźnie dopuścił wywóz w terminie późniejszym, jeżeli jest on uzasadniony specyfiką realizacji tego rodzaju dostaw potwierdzoną warunkami dostawy, w których określono termin wywozu towarów.

Art. 41 ust. 9b ustawy VAT, stanowi normę szczególną wobec podstawowego terminu przewidzianego w art. 41 ust. 9a. Jego funkcją jest umożliwienie stosowania stawki 0% do zapłat otrzymanych na poczet eksportu także wtedy, gdy ze względu na obiektywne właściwości procesu realizacji konkretnego rodzaju dostawy wywóz nie może nastąpić w standardowym terminie. Przepis ten nie ogranicza pojęcia specyfiki wyłącznie do długiego procesu produkcyjnego. Posługuje się szerszym pojęciem specyfiki realizacji dostawy, które obejmuje wszystkie obiektywne, charakterystyczne i gospodarczo uzasadnione etapy niezbędne do wykonania transakcji, w tym wymagane prawem procedury certyfikacyjne, rejestracyjne, homologacyjne lub administracyjne.

W odniesieniu do wyrobów (…) wydłużony cykl realizacji dostawy jest następstwem obowiązków regulacyjnych obowiązujących na rynku tajwańskim. Produkty te jako implantowane wyroby medyczne przeznaczone do regeneracji tkanki kostnej, podlegają szczególnym wymogom poprzedzającym ich legalny import i dystrybucję. Z tego względu ich wysyłka do Dystrybutora może nastąpić dopiero po zakończeniu wymaganych procedur przed właściwymi organami, obejmujących w szczególności ocenę dokumentacji, rejestrację produktów oraz uzyskanie stosownych zgód lub dokonanie wymaganych zgłoszeń.

Z informacji przekazanych Wnioskodawcy przez Dystrybutora, który zgodnie z umową odpowiada za proces rejestracji, wynika, że przed zakończeniem tej procedury nie jest możliwe fizyczne odebranie produktów ani dokonanie ich komercyjnego importu i wprowadzenie do obrotu na Tajwanie. Wymóg rejestracyjny stanowi zatem realny element wykonania przyjętego przez strony modelu dostawy i jest faktycznie realizowany przed właściwym organem tajwańskim.

Specyfika realizacji dostawy polega zatem na tym, że samo wyprodukowanie wyrobów, przeprowadzenie kontroli jakości i przygotowanie ich do wysyłki nie wystarcza do zgodnego z prawem wykonania dostawy na rynku docelowym. Późniejszy termin wywozu produktów nie stanowi rezultatu swobodnej decyzji handlowej stron ani dowolnego odroczenia realizacji dostawy, lecz jest bezpośrednią konsekwencją konieczności zakończenia procedur regulacyjnych wymaganych dla legalnego importu i wprowadzenia wyrobów (...) do obrotu na rynku tajwańskim. Dopiero zakończenie postępowania rejestracyjnego i uzyskanie licencji umożliwiającej zgodny z prawem import pozwoli Dystrybutorowi na odbiór towarów i ich dalszą dystrybucję. Wydłużenie terminu wywozu pozostaje zatem w ścisłym związku ze specyfiką realizacji dostawy tego rodzaju wyrobów medycznych i wynika z obiektywnych uwarunkowań regulacyjnych, na które Wnioskodawca nie ma wpływu.

Istotne jest również to, że brak wywozu nie wynika z przyczyn produkcyjnych, logistycznych, finansowych ani handlowych leżących po stronie Wnioskodawcy. Produkty zostały w całości wyprodukowane, przeszły kontrolę jakości, spełniają wymagania techniczne i są gotowe do natychmiastowej wysyłki. Zostały fizycznie wyodrębnione w magazynie, opatrzone indywidualnymi oznaczeniami identyfikacyjnymi i ujęte w odrębnej ewidencji magazynowej jako przeznaczone wyłącznie dla Dystrybutora. Wnioskodawca nie może ich wykorzystać na własne potrzeby, sprzedać innemu odbiorcy ani zmienić ich przeznaczenia.

Takie wyodrębnienie towarów potwierdza, że opóźnienie nie jest następstwem braku konkretyzacji przedmiotu transakcji. Przeciwnie, przedmiot dostawy został dokładnie zidentyfikowany, towary przypisano do konkretnego nabywcy, a Wnioskodawca utracił możliwość ich swobodnego wykorzystania w bieżącej działalności. Zachowany pozostaje zatem nieprzerwany związek pomiędzy zapłatą otrzymaną w dniu 26 sierpnia 2025 r., dostawą określonych produktów na rzecz Dystrybutora oraz ich planowanym wywozem na Tajwan.

Zawarcie w dniu 15 grudnia 2025 r. umowy sprzedaży ze wstrzymaną dostawą nie doprowadziło do powstania nowej, odrębnej transakcji ani do zmiany eksportowego przeznaczenia towarów. Umowa ta została zawarta na wniosek Dystrybutora w bezpośrednim związku z umową dystrybucyjną, fakturą pro forma i płatnością dokonaną na poczet zamówienia. Jej celem było uregulowanie sposobu przechowywania już wyprodukowanych i zindywidualizowanych towarów do czasu usunięcia przeszkody regulacyjnej uniemożliwiającej ich legalny import na Tajwan.

Okoliczność, że strony potwierdziły w umowie sprzedaży ze wstrzymaną dostawą przeniesienie na Dystrybutora kontroli oraz ryzyk i korzyści związanych z własnością produktów, nie zrywa związku pomiędzy dostawą a przyszłym wywozem. Art. 2 pkt 8 ustawy VAT wymaga, aby wywóz następował w wykonaniu dostawy, nie wymaga natomiast, aby przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel oraz fizyczne przekroczenie granicy Unii Europejskiej następowały w tej samej chwili. W analizowanym stanie faktycznym wywóz pozostaje integralnym elementem wykonania tej samej umowy, dotyczy tych samych produktów i tego samego nabywcy, a czasowe przechowanie towarów nie służy żadnemu odrębnemu celowi gospodarczemu.

Takie rozumienie pozostaje zgodne z art. 7 ust. 1 ustawy VAT, który stanowi, że dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie to ma charakter ekonomiczny, a ocena skutków podatkowych wymaga uwzględnienia całokształtu warunków transakcji. W modelu przyjętym przez strony produkty zostały przypisane Dystrybutorowi, lecz mają pozostać w magazynie Wnioskodawcy jedynie do czasu zakończenia rejestracji, po czym powinny zostać niezwłocznie wydane do transportu na Tajwan. Nie występuje krajowe zużycie towarów ani zmiana ich gospodarczego przeznaczenia.

Druga przesłanka art. 41 ust. 9b ustawy VAT wymaga, aby specyfika realizacji dostawy oraz wynikający z niej późniejszy termin wywozu były potwierdzone warunkami dostawy. W analizowanej sprawie warunek ten został spełniony już na podstawie umowy dystrybucyjnej zawartej przed otrzymaniem zapłaty. Umowa stanowi, że Dystrybutor jest odpowiedzialny za przeprowadzenie procesu rejestracji na Tajwanie i ma do 24 miesięcy od dnia otrzymania kompletnej dokumentacji rejestracyjnej na uzyskanie wymaganych rejestracji i zezwoleń lub dokonanie niezbędnych zgłoszeń.

Strony od początku przewidywały zatem, że okres poprzedzający możliwość legalnego importu i wprowadzenia produktów do obrotu może przekroczyć 6 miesięcy. Dłuższy czas realizacji nie pojawił się dopiero po otrzymaniu zapłaty i nie jest skutkiem późniejszej, nieuzasadnionej zmiany warunków handlowych. Wynika z modelu wejścia produktów na regulowany rynek tajwański określonego w pierwotnej umowie. Ustalenie okresu do 24 miesięcy potwierdza, że strony brały pod uwagę czas konieczny na analizę dokumentacji przez zagraniczny organ, ewentualne wezwania do uzupełnień i przeprowadzenie dalszych etapów oceny.

Umowa sprzedaży ze wstrzymaną dostawą dodatkowo doprecyzowała mechanizm wyznaczenia terminu wywozu. Produkty pozostają w magazynie Wnioskodawcy wyłącznie do czasu uzyskania przez Dystrybutora możliwości ich legalnego importu. Po zakończeniu procesu rejestracyjnego Dystrybutor jest zobowiązany przekazać pisemną dyspozycję wysyłki, natomiast Wnioskodawca powinien zrealizować wysyłkę w terminie nie dłuższym niż 5 dni roboczych od otrzymania tej dyspozycji. Wnioskodawca nie ma więc swobody w wyborze dowolnego momentu wywozu po ustaniu przeszkody regulacyjnej.

Wymóg określenia terminu wywozu w warunkach dostawy nie powinien być rozumiany jako bezwzględny obowiązek wskazania jednej daty kalendarzowej w sytuacji, w której wykonanie dostawy zależy od zakończenia postępowania prowadzonego przez zagraniczny organ. Dokładna data zakończenia takiego postępowania nie jest możliwa do ustalenia przez same strony i nie jest od nich zależna. Wystarczające jest wskazanie obiektywnego, weryfikowalnego zdarzenia wyznaczającego moment rozpoczęcia wysyłki oraz określenie terminu, w którym dostawca musi wykonać swój obowiązek po wystąpieniu tego zdarzenia. W analizowanej sprawie zdarzeniem tym jest zakończenie procesu rejestracyjnego, a termin wykonania wysyłki wynosi 5 dni roboczych od otrzymania pisemnej dyspozycji.

Przeciwne stanowisko prowadziłoby do pozbawienia art. 41 ust. 9b ustawy VAT, praktycznego znaczenia dla dostaw uzależnionych od pozwoleń, certyfikatów, homologacji lub rejestracji wydawanych przez organy państw trzecich. W takich przypadkach strony z natury rzeczy nie są w stanie wskazać z góry dokładnej daty decyzji administracyjnej. Mogą jednak określić maksymalny przewidywany okres prowadzenia procedury, zdarzenie warunkujące wydanie towarów oraz konkretny termin wysyłki liczony od tego zdarzenia. Taki właśnie mechanizm przyjęto w umowie dystrybucyjnej i umowie sprzedaży ze wstrzymaną dostawą.

Rzeczywisty przebieg zdarzeń potwierdza, że postanowienia umowne są wykonywane, a późniejszy termin wywozu nie ma charakteru hipotetycznego ani pozornego.

W pierwszym kwartale 2026 r. Wnioskodawca przekazał Dystrybutorowi dokumenty wymagane dla rozpoczęcia procesu rejestracji. Dystrybutor poinformował następnie, że w dniu 2 kwietnia 2026 r. złożył dokumentację rejestracyjną do (...). Według wiadomości z dnia 28 maja 2026 r. wniosek znajdował się na etapie weryfikacji dokumentacji, a procedura nie została zakończona i obejmowała dalsze etapy oceny.

Powyższe okoliczności dowodzą, że strony konsekwentnie podejmują czynności prowadzące do wykonania dostawy eksportowej. Wnioskodawca przekazał dokumenty pozostające po jego stronie, Dystrybutor złożył wniosek do właściwego organu, towary są gotowe do wysyłki i pozostają zabezpieczone dla nabywcy. Nie nastąpiło rozwiązanie umowy, zwrot zapłaty, rezygnacja z eksportu, przeznaczenie produktów do utylizacji ani przekierowanie ich na rynek polski. Finalnym i niezmiennym celem transakcji nadal jest wywóz produktów na Tajwan.

Za prawidłowością takiej wykładni przemawia również prawo Unii Europejskiej. Art. 146 ust. 1 lit. a i b dyrektywy 2006/112/ WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej nakazuje zwolnić dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych poza terytorium Unii przez dostawcę, nabywcę lub na ich rzecz. Z kolei art. 131 tej dyrektywy pozwala państwom członkowskim ustanawiać warunki służące prawidłowemu i prostemu stosowaniu zwolnień oraz zapobieganiu oszustwom, unikaniu opodatkowania i nadużyciom, jednak warunki te muszą respektować zasady proporcjonalności oraz neutralności podatku VAT.

W wyroku z dnia 19 grudnia 2013 r. w sprawie o sygn. C-563/12, BDV Hungary Trading Kft., Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazał, że państwo członkowskie może ustanowić rozsądny termin wywozu w celu sprawdzenia, czy towary rzeczywiście opuściły terytorium Unii, lecz termin taki nie może prowadzić do definitywnego pozbawienia podatnika zwolnienia w sytuacji, gdy towary faktycznie zostały wywiezione później. Orzeczenie to potwierdza, że upływ terminu ma znaczenie kontrolne i dokumentacyjne, natomiast materialne znaczenie ma rzeczywiste wykonanie eksportu oraz zachowanie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą i wywozem.

Podobny kierunek interpretacji wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 28 marca 2019 r. w sprawie o sygn. C-275/18, Milan Vinś. Trybunał uznał, że przepisy dyrektywy sprzeciwiają się uzależnieniu zwolnienia eksportowego od spełnienia wymogu czysto formalnego, jeżeli materialne warunki zwolnienia, w szczególności rzeczywiste opuszczenie przez towary terytorium Unii Europejskiej, zostały spełnione. Orzeczenie to nie znosi obowiązków dokumentacyjnych przewidzianych w prawie krajowym, ale podkreśla, że wykładnia regulacji eksportowych powinna uwzględniać rzeczywisty charakter transakcji i nie może prowadzić do skutków nieproporcjonalnych do celu przepisów. Ustawodawca, wprowadzając art. 41 ust. 9b ustawy VAT, uwzględnił potrzebę zachowania proporcjonalności w odniesieniu do zapłat otrzymywanych przed eksportem. Zamiast traktować termin sześciomiesięczny jako termin bezwzględny, dopuścił jego przekroczenie w sytuacjach, w których dłuższy cykl realizacji jest właściwy dla danego rodzaju dostawy i został potwierdzony warunkami umownymi. W przedmiotowym stanie faktycznym Wnioskodawcy zastosowanie tej regulacji nie wynika z samego późniejszego zamiaru eksportu, lecz z udokumentowanego procesu regulacyjnego, umownego okresu przeznaczonego na rejestrację oraz obowiązku niezwłocznej wysyłki po zakończeniu tego procesu.

Stanowisko Wnioskodawcy wpisuje się również w utrwaloną linię interpretacyjną organów podatkowych (Wnioskodawca jednocześnie zaznacza, iż ma pełną świadomość, że przywoływane poniżej interpretacje podatkowe mają charakter indywidualny i nie mogą jej dotyczyć), m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 maja 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.141.2026.1.MW, w treści, której Organ uznał za prawidłowe zastosowanie art. 41 ust. 9b ustawy VAT do zaliczek związanych z eksportem jachtów, których budowa, testy i certyfikacja trwały od około 16 do 24 miesięcy. Organ zaakceptował, że wieloetapowy proces realizacji, harmonogram określony w umowie oraz obiektywna niemożliwość przyspieszenia wymaganych czynności uzasadniają wywóz po upływie 6 miesięcy.

Podobne znaczenie ma interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 stycznia 2023 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.564.2022.1.GK dotycząca dostaw pojazdów i urządzeń wymagających między innymi badań typu, homologacji, certyfikacji, audytów, rejestracji oraz kontroli poprzedzających wysyłkę. W interpretacji tej wskazano, że pojęcie specyfiki realizacji dostawy nie zostało ustawowo ograniczone, a w szczególności może obejmować towary o długim i złożonym cyklu realizacji, jeżeli etapy procesu oraz termin wywozu wynikają z warunków kontraktowych.

Linia interpretacyjna wskazuje jednocześnie granice zastosowania art. 41 ust. 9b ustawy VAT. W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 września 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.291.2023.2.KK, dotyczącej maszyny przeznaczonej dla odbiorcy z Ukrainy, organ zakwestionował możliwość dalszego utrzymywania stawki 0% w okolicznościach, w których wywóz nie dochodził do skutku, a termin wykonania dostawy stał się nieokreślony i zależał od nieprzewidywalnej sytuacji zewnętrznej. Rozstrzygnięcie to potwierdza, że art. 41 ust. 9b nie może służyć do bezterminowego utrzymywania stawki 0% w przypadku zaniechania eksportu.

Sytuacja Wnioskodawcy jest jednak zasadniczo odmienna. Procedura rejestracyjna jest aktywnie prowadzona, wniosek został złożony do właściwego organu, towary są w pełni gotowe, Dystrybutor nie odstąpił od umowy, a mechanizm określenia terminu wywozu został wskazany w dokumentach kontraktowych. Umowa dystrybucyjna przewiduje maksymalny okres na uzyskanie rejestracji, zaś umowa sprzedaży ze wstrzymaną dostawą zobowiązuje do wysyłki w ciągu 5 dni roboczych od otrzymania pisemnej dyspozycji po zakończeniu procedury. Nie jest to więc bezterminowe odroczenie ani nie ma uzasadnionego ryzyka, że strony zrezygnują z wykonania dostawy.

Dodatkowym argumentem jest art. 41 ust. 9 ustawy VAT, który pozwala podatnikowi dokonać korekty podatku należnego w okresie otrzymania dokumentu potwierdzającego wywóz, jeżeli dokument ten zostanie otrzymany w terminie późniejszym. Przepis ten pokazuje, że system opodatkowania eksportu nie traktuje każdego opóźnienia w uzyskaniu potwierdzenia jako definitywnej utraty preferencji. W przypadku art. 41 ust. 9b ustawodawca idzie dalej i dopuszcza już na etapie otrzymanej zapłaty zastosowanie stawki 0%, jeżeli sam późniejszy wywóz wynika z udokumentowanej specyfiki realizacji dostawy.

Zestawienie tych okoliczności prowadzi do wniosku, że w sprawie spełnione są obie przesłanki art. 41 ust. 9b ustawy VAT. Późniejszy termin wywozu jest uzasadniony specyfiką realizacji dostawy regulowanych, implantowanych wyrobów medycznych na rynek tajwański, a specyfika ta została potwierdzona warunkami umowy dystrybucyjnej i umowy sprzedaży ze wstrzymaną dostawą, które w sposób obiektywny określają termin oraz mechanizm dokonania wywozu. Sam upływ 6 miesięcy od końca sierpnia 2025 r. nie powinien więc prowadzić do obowiązku zmiany stawki 0% na stawkę właściwą dla dostawy krajowej.

W konsekwencji, Wnioskodawca jest uprawniony, na podstawie art. 41 ust. 9b w związku z art. 41 ust. 9a ustawy VAT, do zastosowania i zachowania stawki 0% w odniesieniu do zapłaty otrzymanej w dniu 26 sierpnia 2025 r., pomimo że wywóz produktów nastąpi po upływie podstawowego terminu sześciomiesięcznego, pod warunkiem że produkty zostaną faktycznie wywiezione poza terytorium Unii Europejskiej w terminie wynikającym z opisanych warunków dostawy, a Wnioskodawca uzyska dokument potwierdzający ten wywóz zgodnie z art. 41 ust. 6, ust. 6a oraz ze względu na eksport pośredni również dokument, z którego wynikać będzie tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:

Według art. 41 ust. 7 ustawy:

Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:

Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:

Jednocześnie na podstawie art. 41 ust. 9a ustawy:

Przy czym zgodnie z art. 41 ust. 9b ustawy:

Tak więc, w przypadku otrzymania zaliczki z tytułu transakcji stanowiącej eksport towarów w rozumieniu ustawy, stawka podatku w wysokości 0% znajduje zastosowanie wówczas, gdy wywóz towaru nastąpi w ciągu 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym podatnik otrzymał zapłatę i w tym terminie podatnik otrzyma dokument potwierdzający wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. W przypadku zaś, gdy wywóz towarów nastąpi w terminie późniejszym niż wskazany w art. 41 ust. 9a ustawy, podatnik może zastosować stawkę 0% w odniesieniu do otrzymanej zaliczki jedynie w sytuacji, gdy wywóz w terminie późniejszym uzasadniony jest specyfiką realizacji tego rodzaju dostawy potwierdzoną warunkami dostawy, w których określono termin wywozu towarów.

Przepisy ustawy nie precyzują przy tym pojęcia „specyfiki realizacji dostaw”. Wprowadzenie przez ustawodawcę pojęcia „specyfiki realizacji dostaw” oznacza, że nie można uznać, że każda zaliczka na poczet eksportu towaru wywożonego w terminie przekraczającym 6 miesięcy może zostać objęta stawką 0% w oparciu o art. 41 ust. 9b ustawy.

Pojęcie „specyfiki” realizowanej dostawy może odnosić się zarówno do okoliczności związanych z procesem technologicznym, jak i do szczególnych warunków realizowanej dostawy, związanych ze specyfiką danego rynku lub danego towaru. O „specyfice” świadczyć może np. czas niezbędny do wyprodukowania towaru przeznaczonego na eksport związany np. z wieloetapowym procesem produkcji, zaawansowaną technologią czy też konieczność dostosowania towaru do indywidualnych potrzeb zamawiającego.

Natomiast specyfiki wydłużonych dostaw nie uzasadniają tzw. czynniki zewnętrzne (np. wahania cen, podaż, kwestie logistyczne lub techniczne), które co do zasady nie są związane ze specyfiką realizacji dostawy. Przepis art. 41 ust. 9b ustawy nie odwołuje się bowiem do czynników zewnętrznych, nawet takich, na które podatnik nie ma wpływu. Dlatego też np. trudności ze skompletowaniem odpowiedniej ilości towaru, dopasowaniem odpowiedniego środka transportu, opóźnienia w wywozie towarów spowodowane np. brakiem odbioru towarów przez kontrahenta nie stanowią specyfiki dostawy, które uprawniają do zastosowania stawki VAT 0%. Podobnie, nierzetelność kontrahenta również nie stanowi specyfiki realizacji dostawy i nie daje uprawnienia do zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT przewidzianej dla eksportu towarów.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo wyspecjalizowaną działalność gospodarczą w sektorze wyrobów medycznych. Państwa działalność ma charakter produkcyjny, handlowy oraz eksportowy i koncentruje się na opracowywaniu, wytwarzaniu oraz dystrybucji wyrobów medycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizują Państwo szereg wzajemnie powiązanych czynności obejmujących cały proces związany z wytworzeniem produktu, jego dopuszczeniem do obrotu oraz sprzedażą odbiorcom krajowym i zagranicznym. Działalność eksportowa Spółki jest realizowana w ramach współpracy z dystrybutorami, którzy odpowiadają za przeprowadzenie procedur wymaganych do wprowadzenia produktów na rynku docelowym. Spółka zapewnia natomiast produkcję wyrobów, przeprowadzenie kontroli jakości, przygotowanie produktów do wysyłki oraz przekazanie dokumentacji wymaganej w procesie rejestracyjnym. Wytworzone produkty są przeznaczane dla konkretnych kontrahentów zagranicznych i po spełnieniu wymogów regulacyjnych obowiązujących w państwie przeznaczenia są wywożone z terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej. W dniu 10 czerwca 2025 r. zawarli Państwo umowę dystrybucyjną z podmiotem mającym siedzibę na Tajwanie, której przedmiotem jest dystrybucja na terytorium Tajwanu wyrobów medycznych. Dystrybutor zobowiązał się do przeprowadzenia procesu rejestracji produktów na terytorium Tajwanu w okresie 24 miesięcy od dnia otrzymania kompletnej dokumentacji rejestracyjnej na uzyskanie wymaganych rejestracji i zezwoleń lub dokonanie niezbędnych zgłoszeń zgodnie z przepisami obowiązującymi na terytorium Tajwanu. Ustalili Państwo cel zakupowy dla roku, w którym zostanie złożony wniosek rejestracyjny o licencję, w wysokości (...) EUR. W dniu 26 sierpnia 2025 r. Dystrybutor dokonał wpłaty na Państwa rzecz na poczet realizacji uzgodnionego celu zakupowego. Płatność obejmowała pełną wartość produktów, kosztów dostawy oraz ubezpieczenia wynikających z faktury pro forma nr (...), wystawionej w dniu 23 lipca 2025 r. W dniu 15 grudnia 2025 r., na wniosek Dystrybutora, zawarli Państwo z Dystrybutorem umowę sprzedaży ze wstrzymaną dostawą, pozostającą w ścisłym i bezpośrednim związku z umową dystrybucyjną. Tego samego dnia wystawili Państwo fakturę końcową VAT nr (...), potwierdzającą otrzymanie całości zapłaty określonej w dokumencie pro forma wskazanym powyżej. Dystrybutor poinformował Państwa, że z uwagi na trwający na Tajwanie proces certyfikacji i rejestracji produktów, wymagany przed ich importem i wprowadzeniem do obrotu na rynku tajwańskim, nie jest możliwe fizyczne odebranie produktów ani dokonanie ich komercyjnego importu przed zakończeniem procedury rejestracyjnej. Uzgodnili Państwo z Dystrybutorem, działając na zasadzie swobody kontraktowej, zastosowanie modelu sprzedaży ze wstrzymaną sprzedażą. Zgodnie z nim produkty pozostają czasowo Państwa magazynie do momentu uzyskania przez Dystrybutora możliwości ich legalnego importu na terytorium Tajwanu. W chwili zawarcia umowy sprzedaży ze wstrzymaną dostawą towary były w pełni gotowe do wydania i transportu z terytorium Polski docelowo na terytorium Tajwanu, a ich wysyłka może nastąpić niezwłocznie po otrzymaniu przez Państwa stosownej dyspozycji od Dystrybutora. Wskazaliście Państwo, że brak fizycznego przemieszczenia produktów nie wynika z ich nieukończenia, braku dostępności, wad, konieczności przeprowadzenia dodatkowych testów ani z jakichkolwiek innych okoliczności leżących po stronie Wnioskodawcy, lecz wyłącznie z trwającego procesu rejestracyjnego na Tajwanie, który obecnie uniemożliwia, aby towary znalazły się na jego terytorium. Odpowiadają Państwo wyłącznie za prawidłowe przechowywanie produktów do czasu ich wydania przewoźnikowi wskazanemu lub zaakceptowanemu przez Dystrybutora. Produkty pozostają w Państwa magazynie wyłącznie do czasu przekazania przez Dystrybutora pisemnej dyspozycji wysyłki. Po zakończeniu procesu rejestracyjnego Dystrybutor jest zobowiązany do przekazania Państwu żądania wydania produktów, natomiast Państwo są zobowiązani do realizacji wysyłki w terminie nie dłuższym niż 5 dni roboczych od dnia otrzymania takiej dyspozycji. Procedura rejestracyjna nie została jeszcze zakończona i obejmuje dalsze etapy postępowania. Na dzień złożenia wniosku produkty objęte umową pozostają w Państwa magazynie i nie zostały wysłane na Tajwan.

Państwa wątpliwości dotyczą prawa do zastosowania i zachowania stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0% w odniesieniu do zapłaty otrzymanej w dniu 26 sierpnia 2025 r. na poczet eksportu wyrobów (...) na Tajwan, w sytuacji gdy wywóz tych towarów poza terytorium Unii Europejskiej nie nastąpił/nie nastąpi w terminie 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym otrzymali Państwo zapłatę.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa i przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że w analizowanym przypadku norma zawarta w art. 41 ust 9b ustawy nie znajdzie zastosowania. Wskazali Państwo, że brak wysyłki nie wynika z przyczyn produkcyjnych, logistycznych ani handlowych leżących po Państwa stronie. Produkty są gotowe do natychmiastowej wysyłki, lecz pozostają w magazynie wyłącznie z uwagi na uzgodniony przez strony model sprzedaży ze wstrzymaną dostawą oraz trwającą procedurę rejestracyjną prowadzoną przez Dystrybutora przed (...), która zgodnie z informacjami przekazanymi przez Dystrybutora, jest niezbędnym warunkiem umożliwiającym ich komercyjny import i wprowadzenie do obrotu na terytorium Tajwanu.

Jak już wcześniej wskazano, o „specyfice” świadczyć może np. czas niezbędny do wyprodukowania towaru przeznaczonego na eksport związany np. z wieloetapowym procesem produkcji, zaawansowaną technologią czy też konieczność dostosowania towaru do indywidualnych potrzeb zamawiającego. Odnosząc się do Państwa sytuacji, należy zauważyć, że żadna z wymienionych okoliczności nie występuje. Towar jest gotowy do dostarczenia Dystrybutorowi, a wskazany termin dostawy wykraczający poza 6 miesięcy od otrzymania zaliczki nie jest następstwem specyfiki realizowanej dostawy, a wynika ze swobodnej decyzji stron. Jak Państwo wskazali:

·      10 czerwca 2025 r. została zawarta umowa dystrybucyjna wyrobów medycznych, w tym produktów (...) oraz (…),

·      23 lipca 2025 r. wystawili Państwo fakturę pro forma (...),

·      26 sierpnia 2025 r. Dystrybutor dokonał wpłaty na poczet realizacji uzgodnionego celu zakupowego,

·      15 grudnia 2025 r. zwarli Państwo umowę sprzedaży ze wstrzymaną dostawą oraz wystawili fakturę końcową (...),

·      w pierwszym kwartale 2026 r. przekazali Państwo komplet dokumentów wymaganych do rejestracji towarów na Tajwanie,

·      2 kwietnia 2026 r. został złożony wniosek do (...) przez Dystrybutora,

·      na dzień złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (27 lipca 2026 r.) procedura rejestracyjna nie została zakończona.

Specyfiki wydłużonych dostaw nie uzasadniają tzw. czynniki zewnętrzne, nawet takie, na które podatnik nie ma wpływu. Dlatego też opóźnienia w wywozie towarów spowodowane np. brakiem odbioru towarów przez kontrahenta z uwagi niedopełnienie obowiązków związanych z uzyskaniem wymaganej rejestracji towarów na rynku Tajwańskim również nie stanowi specyfiki realizacji dostawy i nie daje uprawnienia do zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT przewidzianej dla eksportu towarów.

Podsumowując, nie mają Państwo prawa do zastosowania i zachowania stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0% w odniesieniu do zaliczki otrzymanej w dniu 26 sierpnia 2025 r. na poczet eksportu wyrobów (...) na Tajwan, zgodnie z art. 41 ust. 9b w związku z art. 41 ust. 9a ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.