0112-KDIL1-3.4012.443.2026.1.AKR
Brak uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą działek oraz brak podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
7 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 7 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie braku uznania Pana za podatnik podatku VAT w związku ze sprzedażą działek oraz braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek. Uzupełnił go Pan pismem z 31 lipca 2026 r. (wpływ 4 sierpnia 2026 r.) oraz pismem z 12 sierpnia 2026 r. (wpływ 12 sierpnia 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną. Prowadzi działalność gospodarczą, jednak jej przedmiot nie obejmuje obrotu nieruchomościami, pośrednictwa w obrocie nieruchomościami ani działalności deweloperskiej.
Opisana nieruchomość nie jest i nigdy nie była związana z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości (...). Nieruchomość jest obecnie oznaczona jako działki ewidencyjne nr 1 i 2, o łącznej powierzchni (…) ha. Dla nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta nr (…).
W 2015 r. Wnioskodawca otrzymał od członków rodziny udział we współwłasności przedmiotowej nieruchomości. Następnie, na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z dnia (...) 2020 r., sygn. akt (…), wydanego w sprawie o podział majątku wspólnego rodziców Wnioskodawcy oraz zniesienie współwłasności nieruchomości, Wnioskodawca stał się wyłącznym właścicielem nieruchomości oznaczonej wówczas jako działka ewidencyjna nr 3.
Nieruchomość rodzinna Wnioskodawcy jest Jego majątkiem prywatnym. Nie została nabyta w celu jej dalszej odsprzedaży, prowadzenia działalności handlowej ani realizacji inwestycji deweloperskiej i nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności gospodarczej, nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych oraz nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze zawartej w ramach działalności gospodarczej.
Przy nabyciu udziału w nieruchomości oraz uzyskaniu jej wyłącznej własności Wnioskodawca nie otrzymał faktury z wykazanym podatkiem VAT i nie przysługiwało Mu prawo do odliczenia podatku naliczonego.
W celu racjonalnego wykorzystania otrzymanego majątku, z uwagi między innymi na ograniczoną możliwość sprzedaży nieruchomości jako jednej dużej działki, jej powierzchnię, właściwości oraz klasę bonitacyjną, Wnioskodawca wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W dniu (…) 2022 r. Wnioskodawca uzyskał decyzje o warunkach zabudowy nr (…) oraz nr (…), dopuszczające realizację zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej na przedmiotowej nieruchomości. Uzyskanie tych decyzji miało służyć ustaleniu możliwego sposobu wykorzystania nieruchomości oraz zwiększeniu możliwości jej racjonalnego zbycia. Wnioskodawca nie przystąpił do realizacji inwestycji budowlanej objętej tymi decyzjami.
W 2024 r., z uwzględnieniem wydanych decyzji o warunkach zabudowy, dokonano geodezyjnego podziału działki nr 3. W wyniku podziału powstały:
1) działka nr 4 o powierzchni (…);
2) działka nr 1 o powierzchni (…);
3) działka nr 2 o powierzchni (…).
Łączna powierzchnia powstałych działek wyniosła (…).
W 2024 r. Wnioskodawca uzyskał od Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa informację dotyczącą braku obowiązku uzyskania zgody KOWR na zbycie wydzielonej działki.
W tym samym roku Wnioskodawca sprzedał działkę nr 4 o powierzchni (…). Sprzedaż została udokumentowana aktem notarialnym sporządzonym w kancelarii notarialnej w (...). Sprzedaż działki nr 4 stanowiła jednostkowe rozporządzenie składnikiem prywatnego majątku Wnioskodawcy. W związku z tą sprzedażą Wnioskodawca nie prowadził działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.
W 2025 r. Wnioskodawca wystąpił z dwoma kolejnymi wnioskami o ustalenie warunków zabudowy dla części posiadanej nieruchomości. Pierwszy wniosek dotyczył terenu przewidzianego do podziału na dwie działki o łącznej powierzchni około (…) ara. Drugi wniosek dotyczył terenu przewidzianego do podziału na pięć działek o łącznej powierzchni około (…) ara. Właściwy organ administracji wydał pozytywne decyzje o warunkach zabudowy dla obu zamierzeń. Łączna powierzchnia części nieruchomości objętej planowanym podziałem wynosi około (…) ara. W wyniku planowanego podziału ma powstać siedem działek.
Oprócz działek, które powstaną w wyniku tego podziału, Wnioskodawca może sprzedać istniejącą działkę nr 1 o powierzchni (…) ara.
Planowana sprzedaż może zatem objąć łącznie osiem działek o łącznej powierzchni około (…) ara, w tym:
1) istniejącą działkę nr 1 o powierzchni (…) ara;
2) siedem działek, które powstaną z podziału części działki nr 2 o łącznej powierzchni około (…) ara.
Działki w dniu sprzedaży będą niezabudowane.
Podział nieruchomości ma umożliwić sprzedaż gruntu w częściach. Sprzedaż całej nieruchomości albo znacznej jej części jednemu nabywcy jest utrudniona ze względu na powierzchnię, wartość oraz ograniczony krąg potencjalnych kupujących.
Wnioskodawca zamierza przeznaczyć środki uzyskane ze sprzedaży przede wszystkim na własne potrzeby mieszkaniowe swojej rodziny, w szczególności na zakup samodzielnego lokalu mieszkalnego albo działki i budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Obecnie Wnioskodawca nie jest wyłącznym właścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ani samodzielnego lokalu mieszkalnego. Posiada udział w prawie własności lokalu mieszkalnego położonego w budynku wielorodzinnym przy (…).
W związku z planowaną sprzedażą Wnioskodawca zamierza:
1) zlecić uprawnionemu geodecie wykonanie podziału części nieruchomości o powierzchni około (…) ara na siedem mniejszych działek zgodnie z uzyskanymi decyzjami o warunkach zabudowy;
2) udzielić lokalnemu podmiotowi lub innej osobie pełnomocnictwa do wykonywania czynności organizacyjnych i formalnych związanych z podziałem geodezyjnym, w szczególności do kontaktowania się z geodetą i organami administracji oraz składania i odbierania niezbędnych dokumentów;
3) po dokonaniu podziału zlecić pośrednikowi w obrocie nieruchomościami albo biuru nieruchomości znalezienie nabywców i obsługę kontaktów związanych ze sprzedażą;
4) zamieścić lub zlecić zamieszczenie standardowych ogłoszeń dotyczących sprzedaży działek;
5) zawierać umowy sprzedaży poszczególnych działek zależnie od zainteresowania potencjalnych nabywców.
Korzystanie z pełnomocnika oraz pośrednika jest uzasadnione odległością pomiędzy miejscem zamieszkania i pracy Wnioskodawcy, znajdującym się w województwie (...), a miejscem położenia nieruchomości w województwie (...).
Pełnomocnik będzie wykonywał czynności w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy. Zakres pełnomocnictwa będzie ograniczony do czynności organizacyjnych i formalnych niezbędnych do przeprowadzenia podziału i sprzedaży nieruchomości.
Pośrednik będzie wykonywał standardowe czynności właściwe dla pośrednictwa, w szczególności publikował ogłoszenia, przedstawiał oferty potencjalnym nabywcom, organizował prezentacje nieruchomości i przekazywał Wnioskodawcy informacje o osobach zainteresowanych zakupem.
Wnioskodawca nie zamierza:
1) doprowadzać do działek sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, elektroenergetycznych ani telekomunikacyjnych;
2) finansować lub wykonywać przyłączy do poszczególnych działek;
3) budować dróg wewnętrznych ani innej infrastruktury technicznej, z wyjątkiem czynności prawnych koniecznych do zapewnienia działkom dostępu do drogi publicznej, jeżeli okaże się to wymagane dla prawidłowego podziału;
4) niwelować, utwardzać ani w inny sposób przygotowywać terenu pod inwestycję budowlaną;
5) budować na działkach budynków mieszkalnych lub innych obiektów przeznaczonych do sprzedaży;
6) uzyskiwać pozwoleń na budowę budynków przeznaczonych do późniejszej sprzedaży;
7) realizować inwestycji deweloperskiej;
8) prowadzić biura sprzedaży ani tworzyć zorganizowanej struktury przeznaczonej do sprzedaży działek;
9) zatrudniać pracowników w celu obsługi sprzedaży;
10) nabywać kolejnych nieruchomości z zamiarem ich podziału i dalszej odsprzedaży;
11) podejmować działań reklamowych wykraczających poza zwykłe formy ogłaszania sprzedaży prywatnej nieruchomości oraz standardowe działania pośrednika;
12) współpracować z nabywcami w realizacji ich późniejszych inwestycji budowlanych.
Sprzedaż może następować sukcesywnie, zależnie od zainteresowania nabywców. Wnioskodawca nie jest obecnie w stanie określić dokładnych terminów sprzedaży poszczególnych działek ani liczby transakcji.
Działki mogą zostać sprzedane osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej, przedsiębiorcom, osobom prawnym albo innym podmiotom. Nie jest wykluczone, że jeden nabywca kupi jednocześnie kilka działek i następnie wykorzysta je do realizacji własnej inwestycji budowlanej. Wnioskodawca nie będzie jednak uczestniczył w inwestycjach nabywców, współfinansował budowy, uzależniał ceny sprzedaży od powodzenia inwestycji ani czerpał korzyści z późniejszej sprzedaży budynków lub lokali wybudowanych przez nabywców. Po sprzedaży nabywca będzie samodzielnie decydował o sposobie wykorzystania działek.
Wnioskodawca będzie sprzedawał wyłącznie składniki własnego majątku prywatnego. Działania dotyczą jednej nieruchomości otrzymanej od członków rodziny i posiadanej przez Wnioskodawcę przez wiele lat. Wnioskodawca nie zamierza kontynuować podobnych działań w odniesieniu do innych nieruchomości.
Pytania
1. Czy w związku z planowaną sprzedażą, dokonywaną w jednej albo kilku odrębnych transakcjach, maksymalnie ośmiu niezabudowanych działek o łącznej powierzchni około (…) ara, objętych obowiązującymi decyzjami o warunkach zabudowy dopuszczającymi realizację zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
2. Czy planowana sprzedaż wskazanych działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż działek będzie stanowiła wykonywanie prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
Wnioskodawca nie będzie dokonywał sprzedaży jako podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT. W konsekwencji, planowana sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są między innymi osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat tej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Nie każda odpłatna sprzedaż nieruchomości przez osobę fizyczną oznacza jednak wykonywanie działalności gospodarczej. Dla uznania sprzedającego za podatnika VAT konieczne jest ustalenie, że w związku ze sprzedażą podejmuje on aktywne działania podobne do działań producentów, handlowców lub usługodawców, a nie jedynie wykonuje przysługujące mu prawo własności. Nieruchomość nie została nabyta przez Wnioskodawcę w celu jej dalszej odsprzedaży. Wnioskodawca otrzymał udział w nieruchomości od członków rodziny, a następnie stał się jej wyłącznym właścicielem w wyniku sądowego zniesienia współwłasności. Nabycie nieruchomości nie było zatem elementem zaplanowanego obrotu handlowego.
Wnioskodawca nie poniósł wydatku na zakup gruntu w celu osiągnięcia zysku z jego późniejszej sprzedaży. Nieruchomość od chwili nabycia należała do majątku prywatnego Wnioskodawcy. Nie była składnikiem majątku przedsiębiorstwa, nie została ujęta w ewidencji środków trwałych i nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
Przy nabyciu nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT. Nie ponosił również nakładów inwestycyjnych, od których odliczałby podatek naliczony. Planowana sprzedaż dotyczy jednej nieruchomości rodzinnej posiadanej przez Wnioskodawcę przez wiele lat.
Wnioskodawca nie nabywa innych gruntów w celu ich podziału i odsprzedaży oraz nie zamierza kontynuować podobnych działań w odniesieniu do innych nieruchomości.
Zdaniem Wnioskodawcy, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy oraz dokonanie podziału geodezyjnego nie przesądzają samodzielnie o prowadzeniu działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Czynności te mają na celu umożliwienie racjonalnego zbycia składnika majątku prywatnego. Ze względu na powierzchnię i wartość nieruchomości jej sprzedaż jako jednej dużej działki jest utrudniona i ogranicza krąg potencjalnych nabywców. Podział jednej nieruchomości na mniejsze działki stanowi sposób wykonywania prawa własności i dostosowania przedmiotu sprzedaży do realiów rynkowych. Nie jest elementem działalności polegającej na systematycznym nabywaniu, przygotowywaniu i odsprzedaży gruntów.
Wnioskodawca nie zamierza podejmować działań charakterystycznych dla podmiotu profesjonalnie zajmującego się obrotem nieruchomościami. W szczególności nie zamierza uzbrajać działek, wykonywać przyłączy, budować dróg wewnętrznych, niwelować i utwardzać terenu, budować budynków na sprzedaż, uzyskiwać pozwoleń na budowę inwestycji przeznaczonych do sprzedaży ani prowadzić działalności deweloperskiej. Wnioskodawca nie będzie tworzył biura sprzedaży, zatrudniał pracowników, prowadził rozbudowanej kampanii reklamowej ani organizował stałej struktury służącej obrotowi nieruchomościami.
Uzyskane decyzje o warunkach zabudowy nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do realizacji inwestycji budowlanych. Mają one jedynie wskazywać potencjalnym nabywcom dopuszczalny sposób wykorzystania gruntów. Sam fakt, że w wyniku podziału powstanie kilka działek i że ich sprzedaż może nastąpić w kilku transakcjach, nie powinien przesądzać o uznaniu Wnioskodawcy za podatnika VAT. Liczba transakcji będzie konsekwencją podziału jednej nieruchomości należącej do majątku prywatnego, a nie przejawem stałej i zorganizowanej działalności handlowej.
Środki uzyskane ze sprzedaży Wnioskodawca zamierza przeznaczyć przede wszystkim na potrzeby mieszkaniowe swojej rodziny. Okoliczność ta potwierdza prywatny charakter sprzedaży, chociaż Wnioskodawca jest świadomy, że sam sposób przeznaczenia środków nie przesądza o statusie podatnika VAT.
Zdaniem Wnioskodawcy, skorzystanie z usług geodety, pełnomocnika i pośrednika w obrocie nieruchomościami nie może samo w sobie prowadzić do uznania, że Wnioskodawca działa jako profesjonalny handlowiec. Geodeta wykonuje czynności niezbędne do przeprowadzenia prawnie skutecznego podziału nieruchomości. Skorzystanie z jego usług jest koniecznością techniczną i prawną, a nie przejawem tworzenia przedsiębiorstwa zajmującego się obrotem gruntami.
Pełnomocnik będzie wykonywał wyłącznie czynności organizacyjne i formalne, w szczególności kontaktował się z geodetą i organami administracji oraz składał i odbierał dokumenty. Udzielenie pełnomocnictwa jest uzasadnione tym, że Wnioskodawca mieszka i pracuje w województwie (...), podczas gdy nieruchomość znajduje się w województwie (...).
Pośrednik będzie wykonywał standardowe czynności związane z poszukiwaniem nabywców. Skorzystanie z usług pośrednika jest zwykłym sposobem sprzedaży nieruchomości także przez osoby nieprowadzące działalności gospodarczej.
Wnioskodawca nie udzieli pełnomocnikowi ani pośrednikowi upoważnienia do uzbrajania terenu, wykonywania infrastruktury, realizowania inwestycji budowlanych ani podejmowania działań wykraczających poza przygotowanie dokumentacji i znalezienie potencjalnego nabywcy.
Status prawny lub podatkowy nabywcy nie powinien wpływać na ocenę statusu Wnioskodawcy jako podatnika VAT. O tej ocenie powinien decydować charakter działań podejmowanych przez Wnioskodawcę jako sprzedającego. Sprzedaż na rzecz przedsiębiorcy albo osoby prawnej nie oznacza, że Wnioskodawca sam prowadzi działalność gospodarczą. Podobnie jednoczesne nabycie kilku działek przez jednego nabywcę nie zmienia charakteru działań Wnioskodawcy. Ewentualne plany inwestycyjne nabywcy są odrębne od działań Wnioskodawcy. Po sprzedaży nabywca będzie działał we własnym imieniu, na własny rachunek i na własne ryzyko. Wnioskodawca nie będzie uczestniczył w późniejszych inwestycjach nabywcy, współfinansował ich, uzależniał ceny sprzedaży od ich wyników ani czerpał korzyści z późniejszej sprzedaży budynków lub lokali.
W ocenie Wnioskodawcy, całokształt przedstawionych okoliczności świadczy o tym, że planowana sprzedaż będzie stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności w odniesieniu do majątku prywatnego. Za takim stanowiskiem przemawiają w szczególności:
1) rodzinny i nieodpłatny sposób nabycia udziału w nieruchomości;
2) uzyskanie wyłącznej własności w wyniku sądowego zniesienia współwłasności, a nie zakupu gruntu w celu odsprzedaży;
3) wieloletni okres posiadania nieruchomości;
4) brak wykorzystania nieruchomości w działalności gospodarczej;
5) brak prawa do odliczenia VAT przy nabyciu;
6) brak nabywania innych nieruchomości w celach handlowych;
7) brak uzbrajania działek i budowy infrastruktury technicznej;
8) brak realizowania inwestycji budowlanej lub deweloperskiej;
9) brak zorganizowanej struktury handlowej i zatrudniania pracowników;
10) ograniczenie działań do podziału geodezyjnego, standardowych ogłoszeń, usług pośrednika i formalnej pomocy pełnomocnika;
11) zamiar przeznaczenia środków przede wszystkim na prywatne potrzeby mieszkaniowe rodziny;
12) brak zamiaru kontynuowania podobnych działań w odniesieniu do innych nieruchomości.
Planowany podział oraz uzyskane decyzje o warunkach zabudowy nie powinny być oceniane w oderwaniu od pozostałych okoliczności. Czynności te nie tworzą samodzielnie działalności gospodarczej, jeżeli nie towarzyszy im zespół działań charakterystycznych dla profesjonalnego handlowca, takich jak zakup gruntów w celu odsprzedaży, uzbrojenie terenu, budowa dróg i infrastruktury, realizacja inwestycji budowlanej lub stałe prowadzenie obrotu nieruchomościami.
W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dokonując planowanej sprzedaży działek, nie będzie działał jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Planowana sprzedaż nie będzie zatem czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Wnioskodawca nie będzie zobowiązany z tytułu tej sprzedaży do naliczenia podatku VAT ani do udokumentowania sprzedaży fakturą VAT, z zastrzeżeniem odmiennej oceny Organu wynikającej z interpretacji indywidualnej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji:
1) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem;
2) dostawa terenu budowlanego.
W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowych działek, istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży działek będzie Pan spełniać przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług.
Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku prywatnego.
W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w odniesieniu do zbywanych działek podejmuje Pan działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan właścicielem nieruchomości gruntowej – działek nr 1 i 2. Nieruchomość nie jest i nigdy nie była związana z Pana działalnością gospodarczą. W 2015 r. otrzymał Pan od członków rodziny udział we współwłasności przedmiotowej nieruchomości. Następnie, na podstawie postanowienia Sądu wydanego w sprawie o podział majątku wspólnego Pana rodziców oraz zniesienie współwłasności nieruchomości, stał się Pan wyłącznym właścicielem nieruchomości – działki nr 3.
Pana nieruchomość rodzinna jest Pana majątkiem prywatnym. Nie została nabyta w celu jej dalszej odsprzedaży, prowadzenia działalności handlowej ani realizacji inwestycji deweloperskiej i nie była wykorzystywana przez Pana w prowadzonej działalności gospodarczej, nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych oraz nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze zawartej w ramach działalności gospodarczej. Przy nabyciu udziału w nieruchomości oraz uzyskaniu jej wyłącznej własności nie otrzymał Pan faktury z wykazanym podatkiem VAT i nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego.
W celu racjonalnego wykorzystania otrzymanego majątku, z uwagi między innymi na ograniczoną możliwość sprzedaży nieruchomości jako jednej dużej działki, jej powierzchnię, właściwości oraz klasę bonitacyjną, wystąpił Pan o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Uzyskał Pan 2 decyzje o warunkach zabudowy dopuszczające realizację zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej na przedmiotowej nieruchomości. Uzyskanie tych decyzji miało służyć ustaleniu możliwego sposobu wykorzystania nieruchomości oraz zwiększeniu możliwości jej racjonalnego zbycia. Nie przystąpił Pan do realizacji inwestycji budowlanej objętej tymi decyzjami. W 2024 r., z uwzględnieniem wydanych decyzji o warunkach zabudowy, dokonano geodezyjnego podziału działki nr 3. W wyniku podziału powstały działki nr 4, 1 i 2. W 2024 r. sprzedał Pan działkę nr 4. Sprzedaż tej działki stanowiła jednostkowe rozporządzenie składnikiem Pana prywatnego majątku. W 2025 r. wystąpił Pan z dwoma kolejnymi wnioskami o ustalenie warunków zabudowy dla części posiadanej nieruchomości. Pierwszy wniosek dotyczył terenu przewidzianego do podziału na dwie działki. Drugi wniosek dotyczył terenu przewidzianego do podziału na pięć działek. W wyniku planowanego podziału ma powstać siedem działek. Oprócz działek, które powstaną w wyniku tego podziału, może Pan sprzedać istniejącą działkę nr 1. Planowana sprzedaż może zatem objąć łącznie osiem działek: istniejącą działkę nr 1 oraz siedem działek, które powstaną z podziału części działki nr 2.
Działki w dniu sprzedaży będą niezabudowane. Podział nieruchomości ma umożliwić sprzedaż gruntu w częściach. Sprzedaż całej nieruchomości albo znacznej jej części jednemu nabywcy jest utrudniona ze względu na powierzchnię, wartość oraz ograniczony krąg potencjalnych kupujących.
W związku z planowaną sprzedażą zamierza Pan:
1) zlecić uprawnionemu geodecie wykonanie podziału części nieruchomości na siedem mniejszych działek zgodnie z uzyskanymi decyzjami o warunkach zabudowy;
2) udzielić lokalnemu podmiotowi lub innej osobie pełnomocnictwa do wykonywania czynności organizacyjnych i formalnych związanych z podziałem geodezyjnym, w szczególności do kontaktowania się z geodetą i organami administracji oraz składania i odbierania niezbędnych dokumentów;
3) po dokonaniu podziału zlecić pośrednikowi w obrocie nieruchomościami albo biuru nieruchomości znalezienie nabywców i obsługę kontaktów związanych ze sprzedażą;
4) zamieścić lub zlecić zamieszczenie standardowych ogłoszeń dotyczących sprzedaży działek;
5) zawierać umowy sprzedaży poszczególnych działek zależnie od zainteresowania potencjalnych nabywców.
Korzystanie z pełnomocnika oraz pośrednika jest uzasadnione odległością pomiędzy miejscem zamieszkania i Pana pracy znajdującym się w województwie (...), a miejscem położenia nieruchomości w województwie (...). Pełnomocnik będzie wykonywał czynności w Pana imieniu i na Pana rzecz. Zakres pełnomocnictwa będzie ograniczony do czynności organizacyjnych i formalnych niezbędnych do przeprowadzenia podziału i sprzedaży nieruchomości. Pośrednik będzie wykonywał standardowe czynności właściwe dla pośrednictwa, w szczególności publikował ogłoszenia, przedstawiał oferty potencjalnym nabywcom, organizował prezentacje nieruchomości i przekazywał Panu informacje o osobach zainteresowanych zakupem.
Nie zamierza Pan:
1) doprowadzać do działek sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, elektroenergetycznych ani telekomunikacyjnych;
2) finansować lub wykonywać przyłączy do poszczególnych działek;
3) budować dróg wewnętrznych ani innej infrastruktury technicznej, z wyjątkiem czynności prawnych koniecznych do zapewnienia działkom dostępu do drogi publicznej, jeżeli okaże się to wymagane dla prawidłowego podziału;
4) niwelować, utwardzać ani w inny sposób przygotowywać terenu pod inwestycję budowlaną;
5) budować na działkach budynków mieszkalnych lub innych obiektów przeznaczonych do sprzedaży;
6) uzyskiwać pozwoleń na budowę budynków przeznaczonych do późniejszej sprzedaży;
7) realizować inwestycji deweloperskiej;
8) prowadzić biura sprzedaży ani tworzyć zorganizowanej struktury przeznaczonej do sprzedaży działek;
9) zatrudniać pracowników w celu obsługi sprzedaży;
10) nabywać kolejnych nieruchomości z zamiarem ich podziału i dalszej odsprzedaży;
11) podejmować działań reklamowych wykraczających poza zwykłe formy ogłaszania sprzedaży prywatnej nieruchomości oraz standardowe działania pośrednika;
12) współpracować z nabywcami w realizacji ich późniejszych inwestycji budowlanych.
Działki mogą zostać sprzedane osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej, przedsiębiorcom, osobom prawnym albo innym podmiotom. Nie jest wykluczone, że jeden nabywca kupi jednocześnie kilka działek i następnie wykorzysta je do realizacji własnej inwestycji budowlanej. Wnioskodawca nie będzie jednak uczestniczył w inwestycjach nabywców, współfinansował budowy, uzależniał ceny sprzedaży od powodzenia inwestycji ani czerpał korzyści z późniejszej sprzedaży budynków lub lokali wybudowanych przez nabywców. Po sprzedaży nabywca będzie samodzielnie decydował o sposobie wykorzystania działek.
Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy w związku z planowaną sprzedażą działek, dokonaną w jednej lub kilku odrębnych transakcjach, będzie Pan działał jako podatnik podatku VAT prowadzący działalność gospodarczą oraz czy sprzedaż działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy wskazać należy, że w odniesieniu do planowanej sprzedaży niezabudowanych działek (działki nr 1 oraz siedmiu działek, które powstaną z podziału części działki nr 2) brak jest na ten moment przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy tych działek wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
Jak wynika bowiem z przedstawionych okoliczności sprawy planowana do sprzedaży nieruchomość nie jest i nigdy nie była związana z Pana działalnością gospodarczą. W celu racjonalnego wykorzystania otrzymanego majątku, z uwagi między innymi na ograniczoną możliwość sprzedaży nieruchomości jako jednej dużej działki, jej powierzchnię, właściwości oraz klasę bonitacyjną, wystąpił Pan o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W związku z planowaną sprzedażą działek zamierza Pan:
1) zlecić uprawnionemu geodecie wykonanie podziału części nieruchomości na siedem mniejszych działek zgodnie z uzyskanymi decyzjami o warunkach zabudowy;
2) udzielić lokalnemu podmiotowi lub innej osobie pełnomocnictwa do wykonywania czynności organizacyjnych i formalnych związanych z podziałem geodezyjnym, w szczególności do kontaktowania się z geodetą i organami administracji oraz składania i odbierania niezbędnych dokumentów;
3) po dokonaniu podziału zlecić pośrednikowi w obrocie nieruchomościami albo biuru nieruchomości znalezienie nabywców i obsługę kontaktów związanych ze sprzedażą;
4) zamieścić lub zlecić zamieszczenie standardowych ogłoszeń dotyczących sprzedaży działek;
5) zawierać umowy sprzedaży poszczególnych działek zależnie od zainteresowania potencjalnych nabywców.
Nie zamierza Pan doprowadzać do działek sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, elektroenergetycznych ani telekomunikacyjnych; finansować lub wykonywać przyłączy do poszczególnych działek; budować dróg wewnętrznych ani innej infrastruktury technicznej, z wyjątkiem czynności prawnych koniecznych do zapewnienia działkom dostępu do drogi publicznej, jeżeli okaże się to wymagane dla prawidłowego podziału; niwelować, utwardzać ani w inny sposób przygotowywać terenu pod inwestycję budowlaną; budować na działkach budynków mieszkalnych lub innych obiektów przeznaczonych do sprzedaży; uzyskiwać pozwoleń na budowę budynków przeznaczonych do późniejszej sprzedaży; realizować inwestycji deweloperskiej; prowadzić biura sprzedaży ani tworzyć zorganizowanej struktury przeznaczonej do sprzedaży działek; zatrudniać pracowników w celu obsługi sprzedaży; nabywać kolejnych nieruchomości z zamiarem ich podziału i dalszej odsprzedaży; podejmować działań reklamowych wykraczających poza zwykłe formy ogłaszania sprzedaży prywatnej nieruchomości oraz standardowe działania pośrednika; współpracować z nabywcami w realizacji ich późniejszych inwestycji budowlanych.
W analizowanej sprawie brak jest zatem przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie sprzedaży działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpi bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że planowana sprzedaż nieruchomości będzie wypełniać przesłanki działalności gospodarczej. Nie podejmie Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez Pana należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Przeznaczenie nieruchomości przez nabywcę, status nabywcy oraz ilość działek zakupionych przez nabywcę nie mają znaczenia dla uznania Pana za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą.
Sprzedając wskazane działki będzie Pan zatem korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą – w stosunku do tych transakcji.
W tym miejscu należy wskazać na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 234/16, w którym sąd stwierdził, że: „Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla czterech działek powstałych w wyniku podziału działki siedliskowej, a także sprzedaż za pośrednictwem portali internetowych oraz biura nieruchomości nie stanowi o zawodowej działalności skarżącej. (…) Korzystanie z biura nieruchomości czy portali internetowych przy sprzedaży nieruchomości przemawia raczej za tym, że skarżąca nie zajmuje się profesjonalnym obrotem nieruchomościami. Trudno przy tym wyobrazić sobie w jaki inny sposób mogłaby znaleźć potencjalnych nabywców działek”.
Wobec powyższego, dokonując sprzedaży przedmiotowych działek będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a ich dostawę cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W konsekwencji, sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Podsumowując, w związku z planowaną sprzedażą, dokonywaną w jednej albo kilku odrębnych transakcjach, maksymalnie ośmiu niezabudowanych działek o łącznej powierzchni około (...) ara, objętych obowiązującymi decyzjami o warunkach zabudowy dopuszczającymi realizację zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej nie będzie Pan działał jako podatnik podatku od towarów i usług wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Planowana sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i nr 2 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Informuję również, że niniejszą interpretacją został załatwiony wniosek w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i nr 2. Natomiast w części dotyczącej pytań oznaczonych we wniosku nr 3-6 zostało wydane postanowienie o umorzeniu postępowania.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów