0112-KDIL1-3.4012.440.2026.4.KK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 6 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie wskazania:

-        czy będzie Pan podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z tytułu odpłatnego udzielania licencji do aplikacji (pytanie nr 3 z wniosku),

-        czy będzie Pan zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT-UE na podstawie art. 97 ustawy w związku ze świadczeniem usług na rzecz „A” (Irlandia), dla których miejsce świadczenia ustala się według art. 28b ustawy (pytanie nr 4 z wniosku),

-        czy usługa, za którą „A” pobiera prowizję, będzie stanowiła dla Pana import usług i czy będzie Pan zobowiązany do rozliczenia VAT należnego z tego tytułu i złożenia deklaracji VAT-9M (pytanie nr 5 z wniosku).

Uzupełnił go Pan pismem z 29 lipca 2026 r. (wpływ 29 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym, nieprowadzącą działalności gospodarczej i niewpisaną do CEIDG. Jest Pan cudzoziemcem zatrudnionym w Polsce na podstawie umowy o pracę; na podstawie tego zatrudnienia ubiega się Pan o zezwolenie na pobyt (Niebieska Karta UE).

Zatrudnienie na umowę o pracę jest Pana głównym zajęciem i podstawowym źródłem utrzymania.

W czasie wolnym, jako indywidualny twórca, stworzył Pan autorską aplikację komputerową na system operacyjny (…). Jest Pan jej jedynym autorem i przysługują Panu autorskie prawa majątkowe do tego programu komputerowego (utworu w rozumieniu prawa autorskiego).

Aplikację udostępnia Pan odpłatnie wyłącznie za pośrednictwem platformy „AA”.

Zgodnie z umową (…), spółka „A” z siedzibą w Irlandii (numer VAT: …) działa jako pośrednik (commissionaire): nabywa prawo do dystrybucji Pana aplikacji i sprzedaje ją użytkownikom końcowym we własnym imieniu, pobiera prowizję od sprzedaży, a następnie wypłaca Panu należność.

Podatek VAT od sprzedaży użytkownikom końcowym rozlicza „A”.

Nie zawiera Pan umów bezpośrednio z użytkownikami końcowymi i nie wystawia Pan im faktur.

Aplikacja została opublikowana i jest promowana za pośrednictwem strony internetowej oraz bywa aktualizowana.

Dotychczas nie odnotował Pan z jej tytułu sprzedaży – przychód będzie Pan uzyskiwać w przyszłości. Przewidywany roczny przychód z tego tytułu nie przekroczy około 10 000 zł.

Należności od „A” będą wpływać na Pana prywatny rachunek bankowy prowadzony w Polsce.

Nie zatrudnia Pan pracowników i nie zamierza Pan prowadzić w związku z tą aktywnością zorganizowanego przedsiębiorstwa; będzie ona stanowić poboczne źródło przychodu obok zatrudnienia na umowę o pracę.

Doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

1.    W odpowiedzi na pytanie: „Czy ma Pan obowiązek składania okresowych deklaracji VAT-8?”,

wskazał Pan:

2.    W odpowiedzi na pytanie: „Czy „A” jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT w Polsce?”,

wskazał Pan:

3.    W odpowiedzi na pytanie: „Czy „A” jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług”,

wskazał Pan:

4.    W odpowiedzi na pytanie: „Czy „A” posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, dla którego są świadczone przez Pana usługi będące przedmiotem wniosku?”,

wskazał Pan:

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług

1.    Czy w opisanym stanie sprawy będzie Pan podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT z tytułu odpłatnego udzielania licencji do aplikacji? (pytanie nr 3 z wniosku)

2.    Czy będzie Pan zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT-UE na podstawie art. 97 ustawy o VAT w związku ze świadczeniem usług na rzecz „A”(Irlandia), dla których miejsce świadczenia ustala się według art. 28b ustawy o VAT? (pytanie nr 4 z wniosku)

3.    Czy prowizja pobierana przez „A” stanowi dla Pana import usług (art. 2 pkt 9 oraz art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT), a jeśli tak – czy będzie Pan zobowiązany do rozliczenia VAT należnego z tego tytułu i złożenia deklaracji VAT-9M? (pytanie nr 5 z wniosku)

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem:

1.    Z uwagi na poboczny i niewielki rozmiarowo charakter tej aktywności oraz brak cech zorganizowanego przedsiębiorstwa – przy czym Pana głównym zajęciem jest zatrudnienie na umowę o pracę – nie prowadzi Pan samodzielnej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i nie jest Pan z tego tytułu podatnikiem VAT. Zwraca się Pan o potwierdzenie tej oceny.

2.    W konsekwencji stanowiska do pytania 1, w Pana ocenie, nie ciąży na Panu obowiązek rejestracji jako podatnik VAT-UE.

3.    W konsekwencji stanowiska do pytania 1, w Pana ocenie, nie jest Pan zobowiązany do rozliczania importu usług ani składania deklaracji VAT-9M z tytułu prowizji „A”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 4 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 5 ustawy:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Z powyższych przepisów wynika, że przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść (choćby potencjalną). Podatek od towarów i usług obciąża konsumpcję, czyli dopóki nie ma kogoś, kto odnosiłby lub powinien odnosić konkretne (wymierne) korzyści o charakterze majątkowym wiążące się z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą, ponieważ nie ma wówczas żadnej konsumpcji. Odbiorcą świadczenia musi być inny podmiot niż wykonujący usługę.

Zauważenia jednak wymaga, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Z opisu sprawy wynika, że w czasie wolnym, jako indywidualny twórca, stworzył Pan autorską aplikację komputerową na system operacyjny (…). Jest Pan jej jedynym autorem i przysługują Panu autorskie prawa majątkowe do tego programu komputerowego (utworu w rozumieniu prawa autorskiego).

Aplikację udostępnia Pan odpłatnie wyłącznie za pośrednictwem platformy „AA”.

Zgodnie z umową (…), spółka „A” z siedzibą w Irlandii (numer VAT: …) działa jako pośrednik (commissionaire): nabywa prawo do dystrybucji Pana aplikacji i sprzedaje ją użytkownikom końcowym we własnym imieniu, pobiera prowizję od sprzedaży, a następnie wypłaca Panu należność. Podatek VAT od sprzedaży użytkownikom końcowym rozlicza „A”.

Nie zawiera Pan umów bezpośrednio z użytkownikami końcowymi i nie wystawia Pan im faktur.

Aplikacja została opublikowana i jest promowana za pośrednictwem strony internetowej oraz bywa aktualizowana.

Dotychczas nie odnotował Pan z jej tytułu sprzedaży – przychód będzie Pan uzyskiwać w przyszłości. Przewidywany roczny przychód z tego tytułu nie przekroczy około 10 000 zł.

Należności od „A” będą wpływać na Pana prywatny rachunek bankowy prowadzony w Polsce.

Nie zatrudnia Pan pracowników i nie zamierza Pan prowadzić w związku z tą aktywnością zorganizowanego przedsiębiorstwa; będzie ona stanowić poboczne źródło przychodu obok zatrudnienia na umowę o pracę.

Nie ma Pan obowiązku składania okresowych deklaracji VAT-8. Nie składał Pan zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, nie jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny ani jako podatnik VAT UE i nie dokonuje Pan wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.

„A”. jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług. Spółka jest zidentyfikowana na potrzeby podatku od wartości dodanej w Irlandii pod numerem (…).

„A”. nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego świadczone są przez Pana usługi będące przedmiotem wniosku. Usługi te są świadczone na rzecz siedziby spółki w Irlandii (…). Z tym podmiotem zawarł Pan umowę (…) i to on będzie wypłacał Panu należności.

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą w pierwszej kolejności wskazania, czy będzie Pan podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z tytułu odpłatnego udzielania licencji do aplikacji.

Odnosząc się do Pana wątpliwości wskazać należy, że zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, udzielanie licencji do aplikacji będzie działalnością gospodarczą, jeśli będzie miało charakter zarobkowy i będzie wykonywane w sposób ciągły. Definicja ta jest bardzo szeroka i obejmuje każdą aktywność usługodawców, nawet jeśli pojedyncze zlecenia są rzadkie.

Kluczowe kryteria to:

-        ciągłość: nie oznacza to codziennej pracy, ale powtarzalność działań i zamiar ich kontynuowania,

-         zarobkowość: świadczenie usług za odpłatnością.

Z powyższego wynika, że nawet sporadyczne świadczenie usług (np. raz na miesiąc, raz na kilka miesięcy), które nie stanowi stałego źródła utrzymania również w świetle podatku VAT stanowi działalność gospodarczą i rodzi określone obowiązki.

Wskazał Pan, że:

-        aplikację udostępnia Pan odpłatnie,

-        Spółka „A”. nabywa prawo do dystrybucji Pana aplikacji i sprzedaje ją użytkownikom końcowym we własnym imieniu, pobiera prowizję od sprzedaży, a następnie wypłaca Panu należność,

-        aplikacja została opublikowana i jest promowana za pośrednictwem strony internetowej oraz bywa aktualizowana,

-        przewidywany roczny przychód z tego tytułu nie przekroczy około 10 000 zł.

Wobec powyższego uznać należy, że opisane przez Pana czynności będą wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W konsekwencji, z tytułu odpłatnego udzielania licencji do aplikacji będzie Pan podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy 2 ustawy.

Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

Kolejne Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy jest Pan zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT-UE na podstawie art. 97 ustawy w związku ze świadczeniem usług na rzecz „A” (Irlandia), dla których miejsce świadczenia ustala się według art. 28b ustawy.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze terytorialnym, co oznacza, że opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane za wykonane w tym państwie, a ściślej te czynności, które zostaną uznane za wykonane w danym miejscu.

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

Według art. 28a ustawy:

Wskazany powyżej art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy.

Za podatników, w świetle art. 28a pkt 1 ustawy, uznawane są również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich. Natomiast przepis art. 28a pkt 2 ustawy uszczegóławia normę zawartą w pkt 1 lit. a, przez wskazanie, że pojęcie podatnika, na potrzeby ustalania miejsca świadczenia usług, obejmuje również sytuację, gdy podatnik, który wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, nabywa usługi dla czynności niepodlegających opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Przy czym, jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Według art. 28b ust. 3 ustawy:

Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika, w rozumieniu art. 28a ustawy, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Należy zauważyć, że w odniesieniu do pewnych kategorii usług przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje w zakresie miejsca świadczenia.

Wskazał Pan, że świadczy Pan usługi na rzecz „A” z siedzibą w Irlandii, która nabywa prawo do dystrybucji Pana aplikacji i sprzedaje ją użytkownikom końcowym we własnym imieniu, pobiera prowizję od sprzedaży, a następnie wypłaca Panu należność. Podatek VAT od sprzedaży użytkownikom końcowym rozlicza „A”. Nie zawiera Pan umów bezpośrednio z użytkownikami końcowymi i nie wystawia Pan im faktur. „A” jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy i nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego świadczone są przez Pana usługi będące przedmiotem wniosku.

Do świadczonych przez Pana usług nie będą miały zastosowania szczególne reguły ustalania miejsca świadczenia, o których mowa w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy.

W związku z powyższym, w analizowanej sprawie miejsce świadczenia przedmiotowych usług należy ustalić zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą ustalania miejsca świadczenia usług, o której mowa w art. 28b ust. 1 ustawy, zatem jest to miejsce, w którym usługobiorca, tj. „A” posiada siedzibę działalności gospodarczej.

Skoro spółka „A”, na rzecz której będzie świadczył Pan usługi nie ma siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, to miejscem opodatkowania świadczonych usług zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, nie będzie Polska.

Odnosząc się do Pana obowiązków rejestracyjnych z tytułu wykonywanych czynności należy zauważyć, że stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy:

Przy czym, w myśl art. 96 ust. 3 ustawy:

Jak wynika z art. 96 ust. 4 ustawy:

Należy jednak zwrócić uwagę również na treść art. 97 ust. 1 ustawy, z którego wynika, że:

Stosownie do art. 97 ust. 3 pkt 2 ustawy:

Jak wynika z art. 97 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Przepisy zawarte w art. 100 ust. 1 ustawy zawierają katalog czynności, w związku z wykonaniem których podatnicy, w rozumieniu art. 15 ustawy, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są zobowiązani do składania informacji podsumowujących. Jedną z takich czynności, które pociągają za sobą konieczność złożenia informacji podsumowującej jest – wymienione w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy – dokonywanie usług, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca. Dotyczy to więc przypadku wewnątrzwspólnotowego świadczenia usług, dla których obowiązek zapłaty podatku od wartości dodanej spoczywa na usługobiorcy. Przy czym podatnik jest zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT UE przed dokonaniem pierwszej czynności wewnątrzwspólnotowego świadczenia usług, co wynika z regulacji art. 97 ust. 3 pkt 2 ustawy.

W świetle powyższych regulacji, mimo, że w opisanej sprawie świadczone przez Pana na usługi odpłatnego udzielania licencji do aplikacji, na rzecz podmiotu z Irlandii nie będą podlegać opodatkowaniu na terytorium Polski, to będzie miał Pan obowiązek, w myśl art. 97 ust. 1 w zw. z art. 97 ust. 3 oraz art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, zarejestrować się jako podatnik VAT UE. Będzie Pan także zobowiązany do składania w urzędzie skarbowym „informacji podsumowujących” o wykonanych usługach, których miejscem świadczenia i opodatkowania jest terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE.

Podsumowując, będzie Pan zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT-UE na podstawie art. 97 ustawy w związku ze świadczeniem usług na rzecz „A” (Irlandia), dla których miejsce świadczenia ustala się według art. 28b ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

Pana wątpliwości dotyczą również stwierdzenia, czy usługa, za którą przez „A” pobierana jest prowizja, stanowi dla Pana import usług (art. 2 pkt 9 oraz art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy), a jeśli tak – czy będzie Pan zobowiązany do rozliczenia VAT należnego z tego tytułu i złożenia deklaracji VAT-9M.

Z wniosku wynika, że spółka „A” z siedzibą w Irlandii nabywa prawo do dystrybucji Pana aplikacji i sprzedaje ją użytkownikom końcowym we własnym imieniu i pobiera prowizję od sprzedaży. Należy przy tym wskazać, że jak Pan wskazał, „A” jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy i nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego świadczone są przez Pana usługi będące przedmiotem wniosku.

Zatem, miejsce opodatkowania nabywanych przez Pana usług od „A” usług, za które jest potrącana prowizja należy ustalić zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą ustalania miejsca świadczenia usług, o której mowa w art. 28b ust. 1 ustawy, tj. miejscem opodatkowania jest miejsce w którym usługobiorca (Pan) posiada siedzibę działalność gospodarczej. Tym samym, ww. usługi będą opodatkowane w Polsce.

Ponadto, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Według art. 17 ust. 2 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy:

Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca usługi. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, ma zastosowanie gdy miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania ustalonym na podstawie przepisów ustawy jest terytorium Polski. Przy tym warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest spełnienie warunków dotyczących usługodawcy, jak i usługobiorcy.

Zatem, w świetle powołanych przepisów, z tytułu nabycia usługi, za którą „A” pobiera prowizję, zobowiązany będzie Pan do rozliczenia podatku od towarów i usług na zasadzie importu usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy. Jak wskazano miejscem opodatkowania nabywanej przez Pana usługi będzie terytorium kraju, tj. Polska. Wobec powyższego, nabywana przez Pana usługa od „A” będzie stanowiła import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy, z tytułu którego będzie Pan podatnikiem i to na Panu będzie ciążył obowiązek rozliczenia nabywanej usługi.

W myśl art. 99 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 99 ust. 9 ustawy:

Jak stanowi art. 99 ust. 14 ustawy:

Powyższa delegacja zrealizowana została poprzez wydanie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 stycznia 2025 r. w sprawie wzorów deklaracji o podatku od towarów i usług od podmiotów innych niż zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni (t. j. Dz. U. poz. 131).

Zgodnie z § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia:

Według powyższego wzoru, deklaracja VAT-9M jest przeznaczona dla podatników, którzy nie mają obowiązku składania okresowych deklaracji VAT-8, dokonujących importu usług bądź nabywających towary lub usługi, dla których, jako nabywcy są podatnikami. A zatem, odrębna deklaracja VAT-9M z tytułu importu usług składana jest tylko w przypadku, kiedy to podatnik nie składa deklaracji JPK_V7, JPK_V7K albo VAT-8.

W przypadku importu usług, do których zastosowanie ma art. 28b ustawy, podatek ma obowiązek naliczyć nabywca usług. Zatem, w przedmiotowej sprawie Pan jako usługobiorca, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, jest podmiotem zobowiązanym do rozliczenia importu usług od „A” – podmiotu, który nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.

Z wniosku wynika, że nie ma Pan obowiązku składania okresowych deklaracji VAT-8. W konsekwencji, zobowiązany jest Pan do rozliczenia importu usług, za które „A” będzie pobierał prowizję i złożenia deklaracji VAT-9M za każdy miesiąc, w którym wystąpi transakcja z „A”, w związku z obowiązkiem rozpoznania importu usług.

Podsumowując, usługa, za którą „A” pobiera prowizję, będzie stanowiła dla Pana import usług i będzie Pan zobowiązany do rozliczenia VAT należnego z tego tytułu i złożenia deklaracji VAT-9M.

Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.