0112-KDIL1-3.4012.417.2026.1.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania, czy do zrealizowanych dostaw są Państwo uprawnieni do wystawienia faktur korygujących i zastosowania stawki 0% VAT właściwej dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

1.    Wnioskodawca i charakter działalności.

Wnioskodawca – „A”. z siedzibą w (…), dalej „Wnioskodawca” lub „Spółka” – jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym również jako podatnik VAT-UE. Spółka prowadzi działalność w zakresie projektowania i produkcji rozdzielnic średniego napięcia (SN) i niskiego napięcia (NN) oraz kompletnych stacji elektroenergetycznych w wykonaniu kontenerowym.

2.    Strony transakcji.

W latach 2023-2025 Wnioskodawca dokonywał dostaw towarów na rzecz spółki „B”, dalej „Nabywca” lub „B”. Nabywca jest podmiotem zarejestrowanym dla celów VAT w Polsce.

Niezależnie od rejestracji polskiej, Nabywca – jak wynika z przedłożonej Wnioskodawcy dokumentacji – był w okresie realizacji dostaw zarejestrowany w Niemczech na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych pod numerem identyfikacyjnym (…).

3.    Przedmiot i przebieg dostaw.

Przedmiotem ww. dostaw były m.in. rozdzielnice SN typu (…), sterowniki, kontenery z zabudowanymi rozdzielnicami SN i NN oraz powiązane elementy i modyfikacje, realizowane na konkretne obiekty energetyczne położone na terytorium Niemiec (m.in. obiekty oznaczone jako „…”).

Towary będące przedmiotem przedmiotowych dostaw zostały fizycznie przemieszczone z terytorium Polski na terytorium Niemiec.

Tytułem przykładu, w odniesieniu do obiektu (…) kontener z zabudowaną rozdzielnicą SN i rozdzielnicami NN został dostarczony bezpośrednio na obiekt w Niemczech, dostawa nastąpiła 27 listopada 2024 r., a transport potwierdzony został listem przewozowym CMR wystawionym przez przewoźnika (…); za datę sprzedaży przyjęto datę protokołu odbioru technicznego, tj. 29 listopada 2024 r.

W odniesieniu do części dostaw (drugi stan faktyczny poza bezpośrednią dostawą na teren Niemiec) towary były przed wywozem do Niemiec kierowane najpierw do lokalizacji Nabywcy na terytorium Polski w celu przeprowadzenia testów odbiorczych (tzw. testy FAT).

Wnioskodawca wskazuje, że przeprowadzenie testów FAT nie przerywało łańcucha dostawy ani ciągłości wywozu towarów do Niemiec. Testy te stanowiły wyłącznie techniczny etap weryfikacji towaru poprzedzający jego wywóz na obiekt docelowy. Nabywca nie uzyskiwał na etapie testów FAT prawa do rozporządzania towarem jak właściciel – prawo to przeszło na Nabywcę dopiero z chwilą dostarczenia towaru na obiekt docelowy na terytorium Niemiec. Tym samym dostawa zachowywała charakter jednej, nieprzerwanej dostawy o przeznaczeniu wewnątrzwspólnotowym, w ramach której przemieszczenie towaru kończyło się na terytorium Niemiec. Za organizację transportu towarów na każdym etapie ich przemieszczania odpowiedzialny był Wnioskodawca.

4.    Sposób rozliczenia dostaw.

Dostawy zostały udokumentowane fakturami zaliczkowymi oraz końcowymi (wykaz faktur stanowi załącznik do wniosku), z zastosowaniem stawki 23% VAT i potraktowaniem ich jako dostaw krajowych. Łączna kwota podatku objęta sporem wynosi (...) zł.

W toku całej współpracy oraz w dokumentacji transakcyjnej (umowa, zamówienia, korespondencja) Nabywca posługiwał się wyłącznie polskim numerem NIP (…). Niemiecki numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych (…) nie został podany Wnioskodawcy ani na etapie zawierania umowy, ani składania zamówień, ani w trakcie realizacji i fakturowania dostaw.

5.    Dokumentacja, o której mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT.

Na początkowym etapie, tj. w momencie dokonywania dostaw oraz wystawiania faktur pierwotnych, Wnioskodawca nie weryfikował posiadanej dokumentacji, o której mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT, tj. dokumentacji w celu zbadania, czy uprawnia ona go do zastosowania stawki 0% przy WDT z tego względu, że na tamtym etapie Nabywca nie posługiwał się w stosunku do Wnioskodawcy numerem identyfikacyjnym dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadanym przez Niemcy lecz wyłącznie polskim numerem NIP – brak było podstaw do zastosowania stawki 0%, a tym samym konieczności weryfikacji spełnienia pozostałych warunków jej stosowania.

Po wymianie korespondencji między stronami oraz ujawnieniu przez Nabywcę okoliczności dotyczących jego rejestracji dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w Niemczech, Wnioskodawca zgromadził dokumentację, o której mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT. Na moment składania wniosku Wnioskodawca dysponuje kompletną dokumentacją potwierdzającą, że towary będące przedmiotem dostaw zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do Nabywcy na terytorium Niemiec.

Warunek dotyczący posiadania dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki 0% należy zatem na obecnym etapie uznać za spełniony.

6.    Ujawnienie numeru i żądanie korekty.

Pismem z dnia 24 marca 2026 r. Nabywca po raz pierwszy poinformował Wnioskodawcę, że w okresie realizacji dostaw był zarejestrowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Niemczech pod numerem (…), i wezwał Wnioskodawcę do wystawienia faktur korygujących (zmiana stawki z 23% na 0% jako WDT) oraz zwrotu pobranej kwoty VAT.

Stanowisko to Nabywca podtrzymał i rozwinął pismem z dnia 29 kwietnia 2026 r.

Numer ten – co Wnioskodawca przyjmuje jako element stanu faktycznego wniosku – był ważny i właściwy dla Nabywcy na moment dokonania każdej z przedmiotowych dostaw, a jego ważność na ten moment jest możliwa do zweryfikowania.

Brak jest jakichkolwiek przesłanek wskazujących na oszustwo lub nadużycie podatkowe ze strony którejkolwiek ze stron.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym – w którym warunek formalny posiadania przez Nabywcę ważnego numeru VAT-UE był spełniony na moment dostawy, lecz numer ten został podany Wnioskodawcy dopiero po dokonaniu dostaw i wystawieniu faktur, a kompletna dokumentacja potwierdzająca wywóz została zgromadzona po wymianie korespondencji – jest on uprawniony do wystawienia faktur korygujących i zastosowania stawki 0% VAT właściwej dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów?

Pytanie dotyczy sytuacji dostaw bezpośrednio do Niemiec jak i dostaw z przeprowadzanymi w ich trakcie testów FAT.

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem:

1.    Warunki materialne WDT zostały spełnione – jedność i ciągłość dostawy.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

W rozpatrywanym przypadku doszło do fizycznego przemieszczenia towarów z Polski do Niemiec, co stanowi materialną istotę WDT. Okoliczność, że w części przypadków towary były przed wywozem kierowane do lokalizacji Nabywcy w Polsce w celu przeprowadzenia testów odbiorczych (testów FAT), nie wpływa na kwalifikację transakcji jako WDT. Testy FAT nie przerywały łańcucha dostawy ani ciągłości wywozu – stanowiły wyłącznie techniczny etap weryfikacji towaru poprzedzający jego docelowy transport na obiekt w Niemczech. Co istotne, Nabywca nie uzyskiwał na tym etapie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel; prawo to przechodziło na Nabywcę dopiero z chwilą dostarczenia towaru na obiekt docelowy na terytorium Niemiec.

Tym samym dostawa, w ramach której doszło do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, była nierozerwalnie związana z przemieszczeniem towaru kończącym się w Niemczech i stanowiła jedną, nieprzerwaną dostawę o charakterze wewnątrzwspólnotowym.

2.    Warunek z art. 42 ust. 1 pkt 1 – odróżnienie posiadania numeru od jego podania.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, WDT podlega stawce 0% pod warunkiem, że (1) dostawa nastąpiła na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, który nabywca podał podatnikowi; (2) podatnik posiada w dokumentacji dowody wywozu i dostarczenia towarów do nabywcy w innym państwie członkowskim; (3) podatnik składając deklarację jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE. W odniesieniu do warunku z art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, należy odróżnić dwa odrębne elementy: (a) posiadanie przez nabywcę ważnego numeru VAT-UE oraz (b) podanie tego numeru dostawcy.

W przedmiotowej sprawie Nabywca obiektywnie posiadał ważny niemiecki numer VAT-UE (...) na moment dokonania dostaw – warunek materialny był więc spełniony już w chwili dostawy. Numer ten został jedynie podany Wnioskodawcy w terminie późniejszym.

3.    Moment podania numeru nie jest ograniczony czasowo przepisem.

Ustawa o VAT w art. 42 ust. 1 pkt 1 nie precyzuje momentu, w którym nabywca powinien podać dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. Choć w typowym przebiegu transakcji numer ten powinien zostać przekazany przed dokonaniem dostawy, z brzmienia przepisu nie wynika, że jego podanie po dokonaniu transakcji jest niedopuszczalne.

Gdyby ustawodawca chciał wprowadzić takie ograniczenie czasowe, uczyniłby to wprost – tak jak w art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, gdzie wyraźnie powiązał warunek rejestracji sprzedawcy jako podatnika VAT-UE z momentem składania deklaracji. Brak analogicznego zastrzeżenia w pkt 1 oznacza, że podanie numeru jest możliwe również po dokonaniu dostawy, pod warunkiem, że na moment dostawy numer ten istniał i był ważny – co w niniejszej sprawie miało miejsce.

4.    Spełnienie warunku posiadania dokumentacji (art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT).

Wprawdzie na początkowym etapie Wnioskodawca nie weryfikował kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT, jednak nie pozbawia to prawa do zastosowania stawki 0% VAT do dostaw.

Po wymianie korespondencji między stronami Wnioskodawca zweryfikował i skompletował posiadaną dokumentację potwierdzającą wywóz towarów z terytorium kraju i ich dostarczenie o Nabywcy na terytorium Niemiec.

Należy podkreślić, że dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT, pełnią funkcję dowodową – służą wykazaniu, że faktycznie doszło do wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia towarów.

Skoro Wnioskodawca dysponuje obecnie tą dokumentacją, warunek z art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT należy uznać za spełniony, a sam fakt jej zgromadzenia w terminie późniejszym niż moment pierwotnego rozliczenia nie stoi na przeszkodzie dokonaniu korekty i zastosowaniu stawki 0%.

5.    Stanowisko organów podatkowych.

Powyższą wykładnię potwierdzają interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

W interpretacji z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.19.2024.1.RM, organ uznał, że jeżeli nabywca przekaże dostawcy w późniejszym terminie numer VAT-UE, który był ważny na moment dokonania transakcji, należy przyjąć, że nabywca był podatnikiem zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych, a okoliczność ta została jedynie ujawniona po dostawie. Tym samym warunek z art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT uznaje się za spełniony. Organ wskazał przy tym, że właściwym trybem postępowania jest pierwotne opodatkowanie dostawy jak krajowej, a po otrzymaniu numeru – odpowiednia korekta dokumentacji.

6.    Stanowisko Komisji Europejskiej.

Przedstawiona wykładnia jest zgodna ze stanowiskiem Komisji Europejskiej zawartym w Notach wyjaśniających dotyczących tzw. szybkich rozwiązań na 2020 r. (Quick Fixes).

W pkt 4.3.2 Not wskazano, że w razie niepodania numeru VAT-UE dostawca opodatkowuje transakcję, jednak jeżeli nabywca, który był podatnikiem działającym w takim charakterze w momencie nabycia, poda swój numer VAT-UE w terminie późniejszym i brak jest przesłanek oszustwa lub nadużycia, dostawca koryguje fakturę zgodnie z przepisami krajowymi.

Sytuacja opisana w stanie faktycznym odpowiada wprost tej dyspozycji.

7.    Stanowisko doktryny.

Pogląd ten znajduje również oparcie w doktrynie. T. Michalik (Komentarz do ustawy o VAT, wyd. 17), wskazuje, że choć warunek posiadania przez nabywcę właściwego numeru identyfikacyjnego powinien być spełniony w chwili dokonywania dostawy, to obowiązek podania tego numeru dostawcy nie jest ograniczony czasowo. Zdaniem autora, jeżeli numer zostanie podany po dokonanej dostawie (i po wystawieniu faktury), dostawca może zastosować stawkę 0%, przy czym faktura pierwotna powinna zostać skorygowana.

8.    Tryb korekty – art. 106j ustawy o VAT.

Wystawienie faktury korygującej w opisanej sytuacji znajduje podstawę w art. 106j ust. 1 ustawy o VAT.

Późniejsze ujawnienie i podanie przez Nabywcę ważnego na moment dostawy numeru VAT-UE oraz zgromadzenie dokumentacji potwierdzającej wywóz stanowią okoliczności, które powodują, że pierwotnie zastosowana stawka krajowa wymaga skorygowania do stawki 0% właściwej dla WDT. Korekta odzwierciedla rzeczywisty charakter transakcji jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, ujawniony w pełni dopiero po dostawie.

9.    Zasada neutralności i prymat przesłanek materialnych.

Wreszcie, prezentowane stanowisko pozostaje w zgodzie z fundamentalną dla systemu VAT zasadą neutralności oraz utrwaloną linią orzeczniczą TSUE, zgodnie z którą prawo do zastosowania zwolnienia (stawki 0%) przy WDT nie może być odmówione wyłącznie z powodu niedopełnienia wymogu formalnego, jeżeli spełnione zostały przesłanki materialne dostawy wewnątrzwspólnotowej, a niedopełnienie wymogu formalnego nie uniemożliwia przedstawienia dowodu spełnienia przesłanek materialnych oraz nie wiąże się z udziałem w oszustwie podatkowym.

W niniejszej sprawie przesłanki materialne – faktyczne i nieprzerwane przemieszczenie towarów do Niemiec, przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel dopiero na terytorium Niemiec, oraz obiektywne posiadanie przez Nabywcę ważnego numeru VAT-UE na moment dostawy – były spełnione, a późniejsze podanie numeru oraz zgromadzenie dokumentacji stanowią wyłącznie uzupełnienie wymogów o charakterze formalnym. Konkluzja.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisanym stanie faktycznym jest uprawniony do wystawienia faktur korygujących obniżających stawkę VAT z 23% do 0% i zakwalifikowania przedmiotowych dostaw jako wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, ponieważ Nabywca posiadał ważny numer VAT-UE na moment dokonania dostaw, doszło do faktycznego i nieprzerwanego przemieszczenia towarów do Niemiec, a późniejsze podanie numeru oraz zgromadzenie kompletnej dokumentacji nie pozbawiają Wnioskodawcy prawa do zastosowania stawki właściwej dla WDT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), dalej zwanej ustawą:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Przy czym, według art. 2 pkt 1 i 3 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Przepis art. 13 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy:

W myśl art. 13 ust. 6 ustawy:

Powyższe regulacje wskazują, że w sytuacji gdy wywóz towarów następuje w wyniku dokonania dostawy towarów (sprzedaży) z ustalonym nabywcą, w celu przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel – to zachodzi wówczas transakcja wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT). Warunkiem uznania danej dostawy towarów (której towarzyszy przemieszczenie z Polski do innego kraju członkowskiego) za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów jest dokonanie jej na rzecz podmiotu zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski. Tak więc, co do zasady, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE, wówczas występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W takiej sytuacji dochodzi do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.

Z wniosku wynika, że w latach 2023-2025 dokonywali Państwo dostaw towarów na rzecz spółki „B”, dalej „Nabywca” lub „B”. Nabywca jest podmiotem zarejestrowanym dla celów VAT w Polsce.

Przedmiotem ww. dostaw były m.in. rozdzielnice SN typu (…), sterowniki, kontenery z zabudowanymi rozdzielnicami SN i NN oraz powiązane elementy i modyfikacje, realizowane na konkretne obiekty energetyczne położone na terytorium Niemiec.

Towary będące przedmiotem przedmiotowych dostaw zostały fizycznie przemieszczone z terytorium Polski na terytorium Niemiec.

Tytułem przykładu, w odniesieniu do obiektu (…) kontener z zabudowaną rozdzielnicą SN i rozdzielnicami NN został dostarczony bezpośrednio na obiekt w Niemczech, dostawa nastąpiła 27 listopada 2024 r., a transport potwierdzony został listem przewozowym CMR wystawionym przez przewoźnika.

W odniesieniu do części dostaw (drugi stan faktyczny poza bezpośrednią dostawą na teren Niemiec) towary były przed wywozem do Niemiec kierowane najpierw do lokalizacji Nabywcy na terytorium Polski w celu przeprowadzenia testów odbiorczych (tzw. testy FAT).

Przeprowadzenie testów FAT nie przerywało łańcucha dostawy ani ciągłości wywozu towarów do Niemiec. Testy te stanowiły wyłącznie techniczny etap weryfikacji towaru poprzedzający jego wywóz na obiekt docelowy. Nabywca nie uzyskiwał na etapie testów FAT prawa do rozporządzania towarem jak właściciel – prawo to przeszło na Nabywcę dopiero z chwilą dostarczenia towaru na obiekt docelowy na terytorium Niemiec. Tym samym dostawa zachowywała charakter jednej, nieprzerwanej dostawy o przeznaczeniu wewnątrzwspólnotowym, w ramach której przemieszczenie towaru kończyło się na terytorium Niemiec. Za organizację transportu towarów na każdym etapie ich przemieszczania odpowiedzialni byli Państwo. Dostawy zostały udokumentowane fakturami zaliczkowymi oraz końcowymi, z zastosowaniem stawki 23% VAT i potraktowaniem ich jako dostaw krajowych.

W toku całej współpracy oraz w dokumentacji transakcyjnej (umowa, zamówienia, korespondencja) Nabywca posługiwał się wyłącznie polskim numerem NIP. Niemiecki numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nie został Państwu podany ani na etapie zawierania umowy, ani składania zamówień, ani w trakcie realizacji i fakturowania dostaw.

Na początkowym etapie, tj. w momencie dokonywania dostaw oraz wystawiania faktur pierwotnych, nie weryfikowali Państwo posiadanej dokumentacji, o której mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy, tj. dokumentacji w celu zbadania, czy uprawnia ona go do zastosowania stawki 0% przy WDT z tego względu, że na tamtym etapie Nabywca nie posługiwał się w stosunku do Państwa numerem identyfikacyjnym dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadanym przez Niemcy lecz wyłącznie polskim numerem NIP – brak było podstaw do zastosowania stawki 0%, a tym samym konieczności weryfikacji spełnienia pozostałych warunków jej stosowania.

Po wymianie korespondencji między stronami oraz ujawnieniu przez Nabywcę okoliczności dotyczących jego rejestracji dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w Niemczech, zgromadzili Państwo dokumentację, o której mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy. Dysponują Państwo kompletną dokumentacją potwierdzającą, że towary będące przedmiotem dostaw zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do Nabywcy na terytorium Niemiec.

Warunek dotyczący posiadania dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki 0% należy zatem na obecnym etapie uznać za spełniony.

Pismem z dnia 24 marca 2026 r. Nabywca po raz pierwszy poinformował Państwa, że w okresie realizacji dostaw był zarejestrowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Niemczech pod numerem (...) Numer ten był ważny i właściwy dla Nabywcy na moment dokonania każdej z przedmiotowych dostaw. Brak jest jakichkolwiek przesłanek wskazujących na oszustwo lub nadużycie podatkowe ze strony którejkolwiek ze stron.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą kwestii czy w opisanym stanie faktycznym – w którym warunek formalny posiadania przez Nabywcę ważnego numeru VAT-UE był spełniony na moment dostawy, lecz numer ten został Państwu podany dopiero po dokonaniu dostaw i wystawieniu faktur, a kompletna dokumentacja potwierdzająca wywóz została zgromadzona po wymianie korespondencji – są Państwo uprawnieni do wystawienia faktur korygujących i zastosowania stawki 0% VAT właściwej dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 i 3 ustawy:

W myśl art. 42 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 42 ust. 1a ustawy:

Ww. warunki muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany).

Jak stanowi art. 42 ust. 2 ustawy:

Stosownie do art. 42 ust. 3 ustawy:

Zgodnie z art. 42 ust. 12 ustawy:

Brzmienie art. 42 ustawy, w tym wynikający z niego wymóg podania przez nabywcę dwuliterowego kodu stosowanego dla podatku od wartości dodanej nadanego przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy oraz obowiązek wykazania transakcji w informacji podsumowującej, jest wynikiem implementacji Dyrektywy Rady (UE) 2018/1910 z dnia 4 grudnia 2018 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do harmonizacji i uproszczenia niektórych przepisów w systemie podatku od wartości dodanej dotyczących opodatkowania handlu między państwami członkowskimi.

Zgodnie z punktem 7 preambuły do ww. Dyrektywy:

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że dostawa towarów do nabywcy z innego kraju członkowskiego, który nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE, nie może podlegać opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 0%.

Wspomniana Dyrektywa 2018/1910 wprowadziła zmianę w art. 138 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z 2006 r. nr 347/1), który brzmi następująco:

Zatem zmiana dokonana Dyrektywą Rady (UE) 2018/1910 dodała istotny warunek materialny zastosowania zwolnienia w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Powoduje on, że w sytuacji gdy nabywca towarów nie poda dostawcy swojego numeru VAT UE lub jeżeli podany numer identyfikacyjny VAT nadano w państwie członkowskim, z którego towary są wysyłane lub transportowane, warunki dotyczące stosowania zwolnienia określone w art. 138 Dyrektywy 2006/112/WE Rady należy uznać za niespełnione i w konsekwencji dostawca musi naliczyć podatek VAT.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności wskazać należy, że skoro Nabywca przekazał Państwu w późniejszym terminie numer VAT-UE nadany przez inne Państwo członkowskie niż terytorium kraju, który był ważny na moment dokonania transakcji, to należy przyjąć, że Nabywca był podatnikiem zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych z tym, że okoliczność ta została ujawniona po dostawie. Zatem, został spełniony warunek wskazany w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednocześnie, jak Państwo wskazali, po ujawnieniu przez Nabywcę okoliczności dotyczących jego rejestracji dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w Niemczech, zgromadzili Państwo dokumentację, o której mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy i dysponują Państwo kompletną dokumentacją potwierdzającą, że towary będące przedmiotem dostaw zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do Nabywcy na terytorium Niemiec. Ponadto wskazali Państwo, że towary będące przedmiotem dostaw zostały fizycznie przemieszczone z terytorium Polski na terytorium Niemiec. W odniesieniu do części dostaw (drugi stan faktyczny poza bezpośrednią dostawą na teren Niemiec) towary były przed wywozem do Niemiec kierowane najpierw do lokalizacji Nabywcy na terytorium Polski w celu przeprowadzenia testów odbiorczych (tzw. testy FAT). Przeprowadzenie testów FAT nie przerywało łańcucha dostawy ani ciągłości wywozu towarów do Niemiec. Testy te stanowiły wyłącznie techniczny etap weryfikacji towaru poprzedzający jego wywóz na obiekt docelowy. Nabywca nie uzyskiwał na etapie testów FAT prawa do rozporządzania towarem jak właściciel – prawo to przeszło na Nabywcę dopiero z chwilą dostarczenia towaru na obiekt docelowy na terytorium Niemiec. Tym samym dostawa zachowywała charakter jednej, nieprzerwanej dostawy o przeznaczeniu wewnątrzwspólnotowym, w ramach której przemieszczenie towaru kończyło się na terytorium Niemiec. Za organizację transportu towarów na każdym etapie ich przemieszczania odpowiedzialni byli Państwo.

W związku z powyższym, przedmiotowe transakcje można uznać za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu stawką VAT 0%.

Ponadto, art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, że:

Jednocześnie na mocy art. 106j ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 106j ust. 4 ustawy:

Ze wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury, z przyczyn wskazanych wyżej, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Jak wskazano powyżej, przedmiotowe transakcje można uznać za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu stawką VAT 0%. W konsekwencji, po uzyskaniu od Nabywcy numeru, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy oraz zgromadzeniu dokumentacji potwierdzającej, że towary będące przedmiotem dostaw zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do Nabywcy na terytorium Niemiec, powinni Państwo skorygować wcześniejsze rozliczenia podatku dotyczące przedmiotowych dostaw.

Podsumowując, w opisanym stanie faktycznym – w którym warunek formalny posiadania przez Nabywcę ważnego numeru VAT-UE był spełniony na moment dostawy, lecz numer ten został podany Państwu dopiero po dokonaniu dostaw i wystawieniu faktur, a kompletna dokumentacja potwierdzająca wywóz została zgromadzona po wymianie korespondencji – są Państwo uprawnieni do wystawienia faktur korygujących i zastosowania stawki 0% VAT właściwej dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.